Hani “BELKİ” diye düşündüklerimiz, sakladıklarımız, beynimize
kazıdıklarımız var ya!!
Bu yaşıma kadar hiçbir kelimeden bu kadar nefret etmedim ben..
Bu yaşıma kadar hiçbir kelimeden bu kadar nefret etmedim ben..
Henüz hiç biriniz bu virajı dönmediniz daha.. O nedenle “ah
bilmez miyimmm????” diye ahkâm kesmeyin hemen!!
Bugün yine aklıma üşüşen deli düşüncelerden kurtulmak için evde ne
kadar dolap varsa boşalttım!!.. Köşeli gardırobun oda kadar büyük köşe dolabının
içinde, kaldıramayacağımı düşündüğüm
büyüklükte bir dolap daha var içinde tül perdeler… kullanılmayan ama kaliteli
ne varsa saklama gereği duyduğum eşyalar var..
Oldukça zorlanarak uzandığım için, onu
biraz öne çekip içini boşaltmak istedim.. ve çektim!! AAA! Aaaaaaaaaaa!!! Dolabın arkasında bir bavul
daha var!! “belki”
diye düşündüklerimi yerleştirdiğim bir bavul! Hani, “belki lazım olur…” “ belki birisine
veririm..” diye düşündüğüm ne varsa!!
Ömrümde kendime küfrettiğim kadar HİÇ kimseye küfretmedim ben.. “soryyy” :)
Daha işin başındayken ve açtıklarım çektiklerim boşalttıklarım ortalığa
yayılmışken .. koltuğa oturup arkama yaslandım gözlerimi kapattım… baktım
hafıza daktilom çalışmaya başlamış… Onun “tık-tık” ları altında geçtim
bilgisayarın başına ve yazmaya başladım..
Bunca yıl.. az değil.. 80 yıl!!! Ne kadar “belki” diye düşünerek
parantez içine aldıklarım varsa, başladı gözlerimin önünden geçmeye.. Kimi
mahcup.. kimi arsız arsız gülerek.. kimi nanik yaparak, kimi önümde diz çökerek
sıraya girip geçmeye başladılar.. VAY BE!!
Düşündüğüm.. kabul ettiğim hatta doğruluğuna tüm kalbimle inandığım ne kadar
“belki” varsa yine yeniden hatırladım hepsini “hürmetlerimi sunarak” !!..
“belki ayıp olur..” diye
düşünerek yapmadığım, söylemediğim, iletmediğim ne varsa pişman oldum..
“trafikte takılmıştır belki” diye
düşündüğüm ama beklemeye devam ettiğim kişiler için harcadığım zamana pişman
oldum..
“belki yanlış anlamışımdır.. hatta belki yanlış duymuşumdur” diye
düşündüklerimden ..
“belki daha zamanı değil” diye tipik bir salak gibi düşündüğüm ne varsa
hepsinden..
Ve şu anda bunları yazmama sebep olan, darmadağınık dolap içinde ve odada yerlere saçılmış ne kadar “belki lazım olur” varsa!!
Sakın eksik bıraktığımı düşünmeyin “belki”lerimi.. Aslında yazsam
destanlar olur inanın ama, sizler de kendi “belki” lerinizi hatırlayın
istedim.. ve “O BELKİ” lerinizi defalarca.. yine yapacağınızı bilin istedim.