Na przekór nudzie

Jak ten czas leci... już mamy koniec miesiąca... A wraz z końcem lutego trzeba się wywiązać z zabaw blogowych :).

Najpierw pokażę Wam świąteczną zawieszkę, którą wyhaftowałam do zabawy u Kasi.

A jest, to prosiaczek autorstwa naszej blogowej koleżanki IgiełkiMB :).

Na drugą zabawę zapisałam się do Zacisza Lenki.

Hasło na luty, to:

Dziś szybciutki wpis, bo za chwilę wychodzę do pracy.

Dziękuję za wszystkie komentarze, które u mnie zostawiacie :).

Poprzedni lotniczy wpis wywołał wiele emocji. Powiem Wam, że się zdziwiłam, bo myślałam, że jestem w nielicznej grupie osób, które jeszcze nie latały lub się boją. A jest nas całkiem sporo :).

W zeszłą niedzielę dokonałam niemożliwego... Zrobiłam coś co myślałam, wręcz byłam o tym przekonana nigdy nie nastąpi...

Pewnie większość z Was już tego doświadczyła. Niektóre wręcz mogą, to bardzo lubić...

Mi na samą myśl robiło się słabo...

A co zrobiłam?...

Po pół roku przemyśleń, tabletkach na uspokojenie... Wsiadłam i poleciałam samolotem...

Jednak żeby sprawdzić czy dam radę i w razie czego żeby nie było problemów z drogą powrotną wymyśliliśmy z Pieronkiem, że polecimy do Warszawy, a wrócimy pociągiem :).

Cała podróż była bardzo zróżnicowana:

1. Z domu pojechaliśmy naszym autem na dworzec PKP w Katowicach. 

2. Z dworca autobusem na lotnisko w Pyrzowicach. 

3. Z Pyrzowic samolotem do Warszawy.

4. Z lotniska w Warszawie autobusem do centrum.

5. Powrót do Katowic odbył się pociągiem.

6. Z Katowic do domu ponownie jechaliśmy naszym autem...

Jesteśmy na lotnisku i oswajam się z sytuacją... :)

Nasz samolot i wciąż mam w głowie, że jeszcze mogę zrezygnować...

Za chwilę lecimy... Na szczęście lot nie jest długi, bo ma trwać około 30 minut.

Jakie wrażenia...

Ogólnie myślałam, że będzie gorzej... Ale skupienie się na widokach i robieniu zdjęć, też myślę mi pomogło...

Samolot nie był za duży, leciało nas z 50 osób więc było trochę kameralnie ;).

Mój lot próbny był podyktowany majowym lotem do Anglii i choć moja ekscytacja po locie była duża, to z każdym dniem mam mniejszą ochotę na ponowny lot...

Pobyt w samej Warszawie był ekspresowy :).

Widok z 30 piętra w Pałacu Kultury.

A u Was jak wygląda latanie... Lubicie, nie lubicie?

Dziękuję za wszystkie komentarze, które u mnie zostawiacie :).

Moja mama kocha róże, lubi kolor fioletowy więc jak tylko zobaczyłam TEN wzorek od razu wiedziałam, że muszę go wyhaftować :).

Tło bukietu jest wyhaftowane pół krzyżykami z dwoma i jedną nitką. Kontury też są zróżnicowane.

Najpierw obrazek oddałam do oprawy ale kosztowało mnie, to sporo nerwów i dyskusji... Już mi się nie chce do tego wracać...

Ostatecznie sama go oprawiłam :).

Haftowanie, to była sama przyjemność, a mama była zaskoczona i zadowolona tym radość większa :).

Dziękuję za wszystkie komentarze, które u mnie zostawiacie :).