Na przekór nudzie

Dawno już nie bawiłam się papierem, a Dzień Babci pozwolił mi na wykazanie się w tej dziedzinie :).

Takie zrobiłam kartki dla babć. Pokazuję jedną, bo zrobiłam dwie identyczne.


Mam świadomość tego, że przy Waszych pracach scrapowych moje wypadają bladziutko ale mi wiele nie trzeba i cieszy mnie sam fakt "przyjemności tworzenia" :).

Mam nadzieję, że kartki się spodobały.

Zapomniałam Wam ostatnio napisać, że poszczęściło mi się w szybkiej rozdawajce u Alojka. Wygrałam takie cuda.


Kartki, karteczki są cudne i aż żałuję, że nie mam obecnie aparatu fotograficznego, bo telefonem nie bardzo idzie zrobić zbliżenia :(.

Jolu jeszcze raz dziękuję Ci za super prezent.

W tytule posta jest jeszcze wyraz "marzenie".
Pewnie każda z Was ma jakąś wymarzoną pracę w swojej dziedzinie rękodzieła. Ja też taką mam, a są to 4 pory roku Joan Elliott.


Jestem zauroczona tymi projektami, a do tego jeszcze te koraliki.
Może kiedyś uda mi się wyhaftować te obrazki tylko skąd wziąć na to czas i miejsce na ścianie, bo obrazki są dość spore.

Zapraszam na stronę Pani Joany skąd wzięłam te obrazki.

A Wy jakie macie marzenia robótkowe?

Strasznie chaotyczny jest mój dzisiejszy post ale to chyba nie pierwszy raz hihi.

Dopowiem jeszcze tylko, że dzisiaj rozebrałam choinkę, zdjęłam ozdoby z okien i pochowałam wszystko co świąteczne i jakoś zrobiło się tak pusto ... Jednak są też dobre strony - w końcu mamy dostęp do balkonu i więcej miejsca :).

Zgodnie z zasadami Całkowicie Bezużytecznego SAL-a 2012 zamieszczam dzisiaj post z moim słoiczkiem.

Od 1 stycznia nazbierało się tyle nitek.


Słoik nie jest jeszcze ozdobiony ale pomysł już mam.

Zdjęcie kiepskiej jakości bo robione komórką. Mam nadzieję, że szybko stanę się posiadaczką nowego aparatu fotograficznego.

Dotarły też do mnie kolejne wygrane w candy.

21.12 wygrałam candy u Isany.


Kolczyki są cudne :).

01.01 wygrałam candy u Npmg.

A teraz będzie smutna wiadomość ... Chlip chlip ... Opuściło mnie chyba moje szczęście w candy! Wyobraźcie sobie, że od 2 stycznia nic nie wygrałam, a było tyle losowań. Jednak ja wiem, gdzie trafiają te wszystkie nagrody. Gratulacje dziewczyny :).

Idę teraz poszukać mojego szczęścia w losowaniach może się po prostu gdzieś zawieruszyło :).

Jeszcze w tamtym roku w mojej prywatnej biblioteczce trzy książki zmieniły położenie z półki "nie przeczytane" na półkę "przeczytane".

Pierwsza z nich to "Klejnot Medyny" Sherry Jones.


Kiedy Aisza miała dziewięć lat, wydano ją za mąż. Gdy skończyła dziewiętnaście, została wdową... "Klejnot Medyny" to opowieść o miłości Proroka i jego najmłodszej żony. Historia kobiety, która pokonała kulturowe przeszkody, stając się wielką postacią świata islamu.

Pierwszy akapit tej książki brzmi tak:
" Posłuchaj opowieści o dawnych czasach i odległych krainach, o świecie przepełnionym zapachem szafranu i róż. Posłuchaj opowieści o koczownikach wędrujących po piaskach pustyni, mieszkających w namiotach utkanych z wielbłądziej sierści, o karawanach załadowanych perskimi dywanami i wonnym kadzidłem. Posłuchaj opowieści o kobietach, które noszą zwiewne szaty, czernią koholem oczy i malują henną na dłoniach misterne wzory, oraz o mężczyznach ceniących honor bardziej niż własne życie. Oto jesteśmy w siódmym wieku w Al-Hidżaz, w Arabii, na bezkresnej pustyni z rozrzuconymi z rzadka bujnymi oazami, gdzie Beduini każdego dnia walczą zaciekle o przetrwanie, a ich kobiety mają niewiele praw; gdzie religię, która stanie się wkrótce jedną z najpotężniejszych religii świata, głosi niczym niewyróżniający się czterdziestoletni mężczyzna".

Książką "Klejnot Medyny" jestem oczarowana. Czytałam ją z zapartym tchem, czekając z niecierpliwością co będzie dalej.
Książka i śmieszy i wzrusza, a chyba najbardziej i najczęściej dziwi nas.

Książka ta pokazuje nam jak bardzo może być silna miłość do drugiego człowieka i wiara w wyznawanego Boga.

Książka ta pokazuje nam, że nie jest ważne w jakim żyjemy kraju czy w jakiego wierzymy Boga. Bo to czy wybieramy dobro czy zło zależy tylko od nas.

Na koniec powiem tylko tyle, że książkę "Klejnot Medyny" kupiłam specjalnie na jakaś wymiankę ale opis i okładka tak mnie zaciekawiły, że zostawiłam ją dla siebie i wiecie co nie żałuję.

Teraz standardowo myśli z książki, które zwróciły moją szczególną uwagę.

" Więź między matką i dzieckiem jest najsilniejszą więzią ze wszystkich (...).
Miłość dziecka to nie miłość mężczyzny, nie zmieni się z czasem. Miłość dziecka trwa wiecznie".

"Mam w sobie siłę, by przeżyć życie tak, jak tego chcę - nie dzięki walce czy ucieczkom, ale zdając się na inteligencję i spryt".

"Pustynia to wolność. Jeśli znasz jej prawa.
Pustynia to śmierć. Jeśli choć na chwilę o nich zapomnisz".

"Miłość to coś więcej niż samo uczucie. Miłość to także to, co jesteś gotów zrobić dla kochanej osoby".

"Im bardziej się kocha, tym więcej jest miłości".

Drugą książką jest "Halo, Wikta!" Katarzyny Pisarzewskiej.


Powieść sensacyjna - komedia gangsterska, osadzona we współczesnej Polsce. Błyskotliwa, pełna absurdalnego humoru, niezwykłych zdarzeń ale i celnych obserwacji obyczajowych. Pewnego dnia Lenka budzi się z kompletną amnezją jako... żona gangstera. I musi nagle odnaleźć się w świecie, rządzonym przez strasznego męża, jego kumpli, wrogów, ich kochanki oraz tajemniczą służącą Wiktę. Książka otrzymała główną nagrodę w konkursie na powieść współczesną dla kobiet, organizowanym przez Klub Świata Książki i miesięcznik "Elle".

"Halo, Wikta!" jest małą niepozorną książeczką jednak to co ma "w środku" sprawia, że urasta do wielkości encyklopedii :).
Książkę czyta się przyjemnie i z ciekawością na to co będzie dalej. Pomimo tego, że temat niby jest poważny, bo mamy do czynienia z gangsterami to nic bardziej mylnego ponieważ książka jest pełna humoru i odkładając ją na półkę mamy na twarzy wielki uśmiech :).
Książka ma tylko jeden minus ... Za szybko się kończyła.

Trzecią pozycją jest "Spacer z Aniołem" ENA MEDIA.


Spacer z Aniołami to poetycka podróż przez dwa światy: świat ludzi i świat aniołów. Obie rzeczywistości nieustannie się przenikają, pozwalając nam duchowo wzrastać i dostrzegać wszelkie przejawy piękna i mądrości w otaczającej nas przestrzeni. Dlatego nie zwlekając, uchwyćmy dłoń swego Anioła i pozwólmy się poprowadzić po kartach tej wyjątkowej książki.

W książce tej znajdują się różne myśli dotyczące aniołów, a wszystko jest ozdobione pięknymi obrazkami.

W moim zeszycie znalazło się kilka z nich.

Jeśli ktoś jest na diecie, to dzisiejszy post nie jest dla niego. Nie chcę żeby potem dana osoba przeklinała mnie w duchu, bo dzisiaj u mnie będą same pyszności :).

Cały czas nadrabiam zaległości w postach i nie zauważyłam jak mi się nazbierało parę przepisów, z którymi się z Wami jeszcze nie podzieliłam. Z niektórych zostały mi już tylko zdjęcia ...

Na pierwszy rzut pójdzie ciasto drożdżowe musowo z budyniem (moje ulubione). Pamiętam, że u mamy ciasto to zawsze było puszyste i pyszne. Ja przestudiowałam już wiele przepisów i zawsze było coś nie tak, a najbardziej przeszkadzał mi zbytni posmak drożdży w cieście.
Pogadałam z mamą i znalazłyśmy w czym tkwi problem. Otóż praktycznie w każdym przepisie robiąc ciasto drożdżowe dajemy 10 dag drożdży, mama daje tylko 3 dag.


Składniki:
- 3 dag drożdży,
- 3 szkl. mąki pszennej,
- 1/2 szkl. cukru,
- 1 szkl. mleka,
- 2 jajka,
- 1/4 kostki margaryny,
- 2 budynie (najlepiej migdałowe, śmietankowe).

Kruszonka:
- trochę margaryny (ja daję mniej niż 1/4 kostki),
- niecałe 1/2 szkl. cukru,
- 1/2 szkl. mąki
- można dodać kakao.

Przygotowanie:
1. Z drożdży, cukru i ciepłego (nie gorącego) mleka robimy rozczyn, który odstawiamy na wyrośnięcia (około 30 min.).
2. Do wyrośniętego rozczynu dodajemy mąkę, jajka, cukier waniliowy, rozpuszczoną i ostudzoną margarynę.
Wszystkie składniki mieszamy.
3. Mieszamy ciasto aż uzyska jednolitą konsystencję i przekładamy do blachy.
4. Gotujemy budynie zgodnie z opisem na opakowaniu (dodajemy tylko trochę mniej mleka). Z ciepłego budyniu robimy na cieście "kupki".
5. Ciasto posypujemy kruszonką (zimną margarynę, cukier i mąkę rozgniatamy palcami ).
6. Ciasto pieczemy w 180 stopniach około 50-60 minut w zależności od piekarnika na ładny złotawy kolor.

Ja po ugotowaniu budyniu odkładam go na bok, robię kruszonkę i wtedy dopiero przekładam budyń na ciasto i posypuję kruszonką. Budyń od czasu do czasu mieszam żeby nie było kożucha.

Ciasto jest pyszne i raz dwa znika :).

Kolejne ciasto jest bardzo lubiane przez moją rodzinę i gości. Jak jest tylko większa okazja do świętowania to go zawsze piekę "bo chcą" :).


Składniki:
- 6 jajek,
- 1 szkl. cukru (ja dałam 3/4),
- 1 szkl. mąki,
- 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia,
- duży zielony napój Pysio,
- 3 budynie śmietankowe,
- 2 op. delicji (ja kupiłam truskawkowe),
- 3 zielone galaretki,
- bita śmietana lub śnieżka,

Przygotowanie:
1. Białka ubijamy na sztywną pianę i dodajemy żółtka i cukier. Następnie mąkę z proszkiem do pieczenia i delikatnie mieszamy. Wlewamy ciasto do formy i pieczemy 30-40 minut.
2. Budynie rozpuszczamy w 1,5 szkl. Pysia i gotujemy z pozostałym. Gdy troszkę ostygnie rozsmarowujemy na cieście.
3. Układamy delicje w niewielkich odległościach. Przykrywamy bitą śmietaną wymieszaną z jedną tężejącą galaretką rozpuszczoną w szklance wody.
4. Po stwardnieniu masy ciasto polewamy pozostałymi dwiema tężejącymi galaretkami przygotowanymi według przepisu.

Trochę się trzeba napracować przy robieniu tego ciasta ale naprawdę warto :).

Słyszałam, że jest też ciasto Fiona i Dzieci Shreka ale jeszcze ich nie widziałam hihi.

To ciasto z kolei jest jednym z ulubionych mojego męża.



Składniki:
Ciasto:
- 3 szkl. maki pszennej,
- 250 g margaryny,
- 4 żółtka,
- 1 op. cukru waniliowego (16 g),
- 6 łyżek cukru,
- 2 płaskie łyżki kakao,
- 2 łyżeczki proszku do pieczenia.
Piana:
- 3/4 szkl. cukru,
- 4 białka,
- 1 opakowanie kisielu.
Ponadto:
- 400 g wiśnie,
- 150 g orzechów włoskich,
- papier do pieczenia.

Przygotowanie:
1. Z podanych składników wyrabiamy ciasto (bez kakao).
Odkładamy trochę ciasta, dodajemy kakao i ponownie wyrabiamy, po czym wkładamy je do zamrażarki.
Jasne ciasto układamy w wyłożonej papierem blasze.
2. Na cieście układamy wiśnie i posiekane orzechy.
3. Ubijamy pianę z białek, dodajemy cukier, a następnie kisiel. Na wierch kładziemy pianę z białek.
4. Na końcu starte na tarce ciasto kakaowe.
Pieczemy przez 45 minut w temp. 200 stopni C.

To ciasto nie dość, że jest pyszne to do tego zawsze się udaje :).

Przepis na tą babkę przejechał ze mną 300 km (wzięłam go od kuzynki).



Składniki:
- 3/4 szkl. cukru,
- 1 szkl. mąki pszennej,
- 4 jajka,
- 5 łyżek oleju,
- 5 łyżek gorącej wody,
- 1 łyżka kakao,
- 1 łyżeczka proszku do pieczenia,
- tłuszcz do blaszki,
- bułka tarta do blaszki.

Przygotowanie:
1. Jajka, cukier, wodę i olej ubijamy.
2. Dodajemy przesianą mąkę z proszkiem.
3. Dzielimy ciasto na dwie części. Do jednej dodajemy kakao.
4. Smarujemy blaszkę tłuszczem i bułką tartą i wlewamy na przemian ciasto ciemne, ciasto jasne.
5. Pieczemy ok. 50 min. w temp. 180C.
Można dowolnie udekorować.

Babka jest bardzo smaczna i pomimo tego, że w tytule jest "babka ucierana" to mieszamy ją mikserem hihi.

A żeby nie było nam za słodko to mam też dla Was przepis na placuszki z cukinii i zapiekankę makaronową z szynką.

Przepisy na Shreka i placuszki z cukinii mogą Wam się wydać znajome, bo pokazywałam je już na starym blogu ale, że mam dużo nowych obserwatorów więc piszę je jeszcze raz :).

Tutaj widać jakie mam zaległości w postach. Placuszki były robione jeszcze latem :).



Składniki:
- jedna większa cukinia,
- 250 g fety,
- posiekana pietruszka lub koperek,
- 1 łyżeczka słodkiej papryki,
- maka pszenna (ciasto może być rzadkie ale nie wodniste),
- sól i pieprz,
- 2 roztrzepane jajka.

Przygotowanie:
1. Cukinię obieramy i trzemy na grubych oczkach tarki, po chwili zgniatamy i wyciskamy sok.
2. Do miski wrzucamy pokruszoną fetę, pietruszkę lub koperek oraz paprykę. Dodajemy mąkę i przyprawiamy całość solą i pieprzem.
Dodajemy roztrzepane jajka i mieszamy żeby przed wrzuceniem odsączonej cukinii wszystko dobrze się połączyło.
Ciasto ma być trochę rzadkie i grudkowate :).
3. Na rozgrzany olej kładziemy kopiaste łyżki ciasta i rozpłaszczamy je, aby nadać plackom kształt.

Placuszki są przepyszne i mają nietuzinkowy smak :).

Ostatnim dzisiaj przepisem będzie zapiekanka makaronowa z szynką.

Tutaj jakiegoś szału kulinarnego nie ma ale ten smak, mniam :).



Składniki:
- 2x Pomysł na ... Zapiekankę makaronową z szynką (na 4 osobową rodzinę albo jak u mnie na dwa obiady),
- 300 g makaronu (ja daję świderki),
- 250 g szynki konserwowej,
- 200 ml śmietanki (najlepsza jest Łaciata 18%),
- ser żółty (dowolna ilość).

Przygotowanie:
Zapiekankę przygotowujemy według opisu na opakowaniu. Przy czym ja gotuję makaron i daję troszkę mniej wody do sosu, a dolewam śmietanki.
Można też dodać usmażone pieczarki.

Napisałam ten przepis, bo posprawdzałam go już w różnych wariantach i w tym, który Wam podałam jest najsmaczniejszy :).

Wyszedł długi post ale jakbym miała pisać po jednym przepisie w poście to miałabym jeszcze większe zaległości, a w planach mam już nowe "przygody" kulinarne :).

Do Etoile: Daria tutaj masz napisane co trzeba zrobić po kolei http://www.bloggersentral.com/2009/06/creating-top-commentator-widget-in.html. Jakbyś miała problemy to śmiało pisz :).

Przez ostatnie dwa tygodnie codziennie na godzinę był otwierany nasz kościół i można było w tym czasie obejrzeć sobie dokładniej szopkę i porobić zdjęcia.

Ja oczywiście też skorzystałam z okazji :).

Niestety nie mam wszystkich zdjęć jakie chciałam zrobić, bo padła mi bateria w aparacie grrr.

Nie mam najważniejszego zdjęcia, całości szopki ... Będziecie musiały ją sobie same "poskładać" na podstawie zdjęć :).
Szopka składa się z głównego ołtarza (góra, dół) oraz dwóch ołtarzy bocznych.

Lewy ołtarz boczny.


Prawy ołtarz boczny.


Tutaj leci woda, a na dole pływają żywe rybki.


Główny ołtarz.


Główny ołtarz z górą.


I co robi wrażenie taka szopka :).

Jest jeszcze aniołek, któremu jak da się "pieniążka" to śpiewa kolędy i świeci.

Zrobiłam sobie parę dni temu plany na 2012 rok dotyczące sfery życiowej i hobby. Ciekawa jestem ile się rzeczy z tego spełni ...

A na osłodę tego posta pokażę Wam moje kolejne wygrane w candy :).

06.12. wygrałam candy u Justyny.


06.12. wygrałam też candy u Zmalowanejlali.


16.12 wygrałam candy u Scathach.


31.12. wygrałam candy w Zaciszu Wyśnionym.


Dziewczyny jeszcze raz dziękuję Wam za zorganizowanie zabaw u siebie i szczęśliwe losowania dla mnie :). Z wszystkich prezentów jestem bardzo zadowolona :).

W moim kalendarzu "Z księdzem Twardowskim" na dzisiaj jest taki cytat:


Oj naiwny też Shakespeare ...

Na początku bardzo chciałam podziękować za wszystkie życzenia bożonarodzeniowe i noworoczne dla mnie. Czy to napisane na moim blogu, wysłane na skrzynkę e-mailową lub za pośrednictwem naszej poczty.

W tym roku kartki dostałam od: