aslı bir klikya kıyı şehri olan iotape surları, ardımda uzanıyordu. karşımdaysa bir tapınak ve uçurumlu bir atlayış. heykellerin yazıtları, kentin başarılı sporcularından ve yüreği iyi insanlarından söz ediyordu. lahitlere bakılırsa, nice uygarlıklar kucaklanmış bu topraklarda. bizim de zamanımız geldi işte. sonrası muamma.

belli belirsiz, hafif bi uykudan uyandım bu sabah. gece çokça terlemiş, sabaha karşıysa uyku tulumuna girecek kadar üşümüştüm. çoktan sönmüş ateşin yanı başında duran sandalyeye oturup, dağınık saçlarımı gelişigüzel ördüm. karaçamlar arasında dolaşan bir sıvacı kuşu, kesik kesik ama yaygara koparırcasına ötüyordu. karşı kayalıklarda bir silüet dolaşıyordu; kafasında madeni miğfer, elinde uzun bir mızrak. kulağımda sıvacı kuşunun savaş borusunu andıran sesi, koyda dolaşan bir süvari... gözümü ovalayıp yeniden bakınca görüntü netleşti. başında düz siyah kova şapka, elinde balık oltası; bir adam kayalıklar arasından balık tutmaya iniyordu. bense yeşil kamp sandalyesine oturmuş, zihnimin kurduğu tüm yanılsamalara bile isteye aldanıyordum.