pourquoi pas ???

Nu weet ik het weer.

Het zijn niet de echte feestdagen die zo erg zijn maar de dagen ertussen.

Die nutteloze dagen waar in je maar zit te wachten  op iets maar je weet niet wat.

En nu boffen we want het is goed weer en ik bof omdat ik mijn gemoedstoestand best goed was vergeleken met de 60 jaren ervoor.

Temperatuur is ook helemaal goed.

Volgende week maandag begint alles weer opnieuw met normaal zijn.

Daar wachten we maar op.

Mijn egeltje had besloten om ergens anders te gaan overwinteren en ik mis hem.

Zo ondankbaar ook.

maar er staat steeds water en eten voor hem/haar voor als ze wakker wordt.

Ik mis de troep en de viezigheid die ze maakte.

Gisteren kwam ik eindelijk weer een mijn buuv tegen en we waren beiden blij met die ontmoeting.

Later kwam ook haar oudste dochter aangefietst en ook haar heb ik gemist.

En hun kat.

Die werkelijk al jaren iedere dag in onze tuin op bezoek kwam nu al weken niet gezien maar die bleek huiskat geworden te zijn en wilde niet meer weg bij zijn gezinnetje.

Gisteren deden we iets raars/dom.

Eerst naar den Haag op en neer en toen naar winkelcentrum van Leidschendam.

Zeker half uur naar parkeerplek gezocht als het niet meer is.

De man wilde erheen.

Als je het niet kent, het is heel groot en heel mooi en alles is zo uitgestald dat het gilt om gekocht te worden.

Zowel kleding als eten. 

Wat een verleidingen allemaal.

Prachtige versieringen.

Echt als het je iets lijkt moet je zeker een keer op doordeweeksedag  gaan genieten op je gemak.

Noem een winkel en het is er.

Noem een gerecht en je kan het kopen.

We zijn geen een winkel ingegaan en omdat de garage gratis is daar ook geen geld aan uitgegeven.

We wilden daar lunchen maar bedachten dat we thuis gerookte zalm hadden, room kaas, eieren, sla en dat we daar heerlijk konden lunchen zonder de drukte.

Marijke; naar den Haag gingen we om te kijken of we 17 januari toch met de auto en samen naar concert durfden.  De man weet nu waar het is en durft het aan.raak de kaartjes niet kwijt dus gaan we er vast voor.

Gisteravond appte ik een leuke dame van het koor die mij bij haar uitgenodigd had wanneer ik zin had en opeens had ik zin en de rust dus appte en ik kon vandaag langskomen als ik wilde. We kennen elkaar amper maar hebben als concertkaartjes voor in Juni. Zoals altijd ben ik zeer benieuwd naar van alles.

Ze is dol op FRanse muziek maar heeft niemand om mee te gaan en ze heeft hekel aan de feestdagen.

Tja een klik in de hemel gemaakt zeg maar.

Ze zit pas op het koor en voelt zich nog beetje verloren.

Ik had toch de telefoon in de hand en ook al had ik mijn voorgenomen om pas vanaf volgende week met onze madiwodo club contact op te nemen deed ik het gisteren. 

Ik wil in Maart een koffieochtend organiseren bij K. die daar de ideale ruimte voor heeft en t ook aangeboden heeft.

Dus eerst de andere 3 contacteren of ze het goed vonden dat ik dat zou regelen en die waren alleen maar blij dat ik t wilde doen.

Met K. datum geprikt en ook met de andere 3.

Ging vrij vloeiend vond ik maar meteen weer adrenaline door het lijf en niet kunnen slapen en nu weer spierpijn.

Dus ik heb weer iets verkeerd gedaan.

Omdat ik het leuk vind om te doen maar ook moeilijk krijg ik adrenaline shot.

Tenminste ik neem aan dat dat t is wat door mijn lijf en hoofd giert.

Vergat ik mijn medicijnen te slikken en ook dat heeft gevolgen.

en het is pas in Maart he.

Ik wil dus gezellig koffiedrinken maar ook dingen bespreken  over hun wensen enz. 

En stel dat ik niet op tijd gaat stressen. Pfffff.

maar ik voel mij nog steeds goed voor de tijd van het jaar.

Iedere dag brengt ons dichter bij de Lente.

Over 3 maanden gaat de zomertijd weer in.

Nog steeds een vrij maagdelijke agenda in Januari.

Een volle ijskast nog van de kerst.

Heb een schema gemaakt en alles komt op tijd op.

Ons huis is dankzij Valhalla  zo heerlijk rustgevend.

Ze schreef ooit ga met een mandje door je kamers en stop er alles in wat TEveel is. 

Ik deed het. Man blij, ik blij.

Kerstboom staat er nog verder is alles weer klaar voor 2026.

Anne; jij komt toch uit Zuid-Limburg? Wat heerlijk moet dat zijn. Ik kom in April weer en dan hebben we iets gehuurd in Sibbe.  Dan zijn ook weer al die beelden door de stad en nu ga ik er echt alle tijd voor nemen. Wil al beginnen met mijn vakantie boek maar ik hou mij nog even in. Er is in Meerssen ook een plek waar ik wil gaan koffiedrinken/lunchen. Even opgezocht; boscafé de Nachtegaal misschien ken je het.

Het verklaard wel een hoop dingen in mijn leven dat dan weer wel.

Ook weet ik nu dat mijn ouders het waarschijnlijk ook  hadden, zo goed als zeker al schijn je dat niet te mogen zeggen als ze niet getest zijn, en mijn broer heeft t ook zeker. Wel getest

Tussen mannen en vrouwen schijnt ook nog groot verschil te zijn.

Zo lijk ik totaal niet op mijn broer. Of zijn zoon Het neefje.

En die twee lijken qua uiterlijk sprekend op elkaar maar dat is ook het enige.

Heel verwarrend eigenlijk allemaal.

Net als kerst eigenlijk.

Heel verwarrend en wat een gedoe.

Maar ik heb mij er kranig doorheen geslagen.

Mij voor veel dingen afgesloten hier en daar gelogen dat het kerstavond zo gezellig was.

Leugentje om bestwil.

Zoals er op die dagen sowieso heel veel leugens zijn denk ik zelf.

Een ding wil ik wel vertellen; schoonzoon woont zijn hele leven in zelfde huis in leuk buurtje. De meeste buren kennen hem dus zijn hele leven.

Zitten we aan tafel gezellig te eten en te kletsen krijgt hij bericht dat zijn buuv overleden is. 

Ja heel oud maar hij noemt daar ieder tante en oom en ja het is ook gewoon familie.

Hartstikke rot besef ik echt wel, maar kun je tijdens diner niet eens paar uurtjes niet op je telefoon kijken? Die mevrouw van 90 is morgen ook dood. Was de derde in 1 maand tijd.  Ik had zo geen zin om er aandacht aan te geven en deed het ook niet. Niemand trouwens op de avond/dagen van naastenliefde. warmte, gezellig bij elkaar en weetikveel wat allemaal.

Laat me niet lachen.

Oogappels; als je die serie niet kijkt, doe het dan een keer.  Het is iedere keer zo zo raak. Ook al heb je geen kinderen. Je krijgt steeds een spiegel voorgehouden. De man keek de kerstfilm en ik keek even mee. Ook daar allemaal van die waarheden waarvan ik denk; zie je wel het ligt niet aan mij.

Let wel; de kerstavond was een voldoende hoor maar zoals ik al zei heb wel paar keer moeten schakelen en er is mij weer veel opgevallen.

Zo zie ik dat het met zoon echt niet goed gaat en ik denk dat dat zakelijk is.

en dan de man die ook van alles ziet maar zijn kinderen niet kan helpen en dus maar wakker gaat liggen.

Weet dat hij 20 jaar geleden tegen mij zei las ik mij weer zoveel zorgen maakte om de 2 oudste kids van mijn broer; KUN JE ER IETS AAN VERANDEREN? NEE LAAT DAN LOS.

Super goede tip vind ik nog steeds maar ja doe het maar eens. 

Zeker als het je kinderen zijn.

Maar goed het was ook een avond van lachen, plagerijtjes, lekker eten, over de bruiloft en de aankomende baby praten. Ontroering om Emma die nu de smaak van het leren lezen te pakken heeft en de cadeautjes uitdeelden nadat ze heel lang had moeten nadenken over welke naam er stond. En hoe ze toen ze binnenkwam bij mij op schoot sprong om haar plaknagels te laten zien. 

Eerste Kerstdag genoot ik van het alleen zijn in het zonnetje.

Ik fantaseer altijd dat zo een zonnetje dan speciaal voor mij is en ja dat heel Nederland ervan geniet heeft dan toch met mij te maken. ;-)

Tweede Kerstdag samen en heerlijk gewandeld vanaf hier. Kwamen verschillende bekenden tegen die allemaal riepen; koud he, ook de man, maar ik vond het heerlijk.

Vanavond eindigen de Kerstdagen met een balletvoorstelling met muziek van onze favoriet componist van het Neefje en mij.

Hoe raar is dat toch dat je , als belangrijke tante in hun leven, toch bepaalde dingen hebt overgebracht 

zoals dus zijn grote liefde voor ballet en klassieke muziek.

Rianne; wat leuk dat je vraagt hoe het met muisje gaat. Moest zo lachen want de man was zo bang dat ze tijdens kerstdiner tevoorschijn zou komen en ja hoor daar was ze en nam er de tijd voor. Ze is er nog ondanks dat hij overal klemmen neer had gezet.  Ik ga echt niet stressen om 1 muis. In Frankrijk woonde we in de natuur en met altijd alles wagenwijd open zijn er wel vreemdere  dingen gebeurd. 

Een slang in keuken kastje tussen de theedoeken en ja echt waar, een egel onder de dekens  bij mijn ouders.  Schildpadden, kikkers, egels, kippen en ja muisjes maar mijn moeder dacht de de slang ze wel op zou eten. En echt broer en ik leven nog en zijn nergens allergisch voor. Ik denk dat het ook daarmee te maken heeft.

Let wel; ik heb ook liever geen muis in huis maar het hele rijtje hier heeft al jaren muizen en wij waren de enigen die het niet hadden. 

Mijn man die 3 mieren ziet lopen in huis heeft t al over een epidemie.

De schoonzoon blijkt geweldig gif uit Polen te hebben om ons te redden van muizen, mieren, koala's en weet ik veel wat.  Hier streng verboden. 

Hoe stom zijn sommige mensen toch.

Wat is erger; 1 muis en 3 mieren en hier en daar een spinnetje of gif uit polen .

--------------

Tijdens de wandeling gisteren met man gepraat over het feit dat er dingen  moeten veranderen in mijn leven wat betreft mijn contacten met mensen.

Er met iets veranderen want het is teveel voor mij maar ik kan alleen maar bedenken zwart of wit.

Dus overal mee stoppen of overal meer doorgaan.

De tussenweg, die er natuurlijk is kan ik zelf niet bedenken hoe raar het ook klinkt.

(heb ik met heel veel dingen)

Doe ik te veel; niet goed.

Doe ik te weinig; ook niet goed.

maar waar is het midden?

Voorlopig de eerste 3 maanden (daarna ook) vrij lege agenda. 

Leuke dingen staan erop.

Verder kan ik zeggen dat ik mij echt al een hele tijd, is het 2 maanden?, geen depri gevoelens heb.

Ik kan goed geluk voelen en mij verheugen op de Lente die iedere dag dichterbij komt.

Vakantie in Limburg in April.

De tuin.

Als ik daar aan denk voel ik mij helemaal blij.

Kreeg hele mooie bollen voor de kerst.

Morgen ga ik denk ik de kerstspullen opruimen en ook dat is leuk.

Ik ben zo goed als klaar voor komend jaar.

Jok jij ook weleens over je kerstavonturen?

ps. de man en ik kregen gisteravond ruzie. Op 2e kerstdag en werkelijk het ging nergens over. Nou ja over een vakantietje naar Frankrijk in Juni.

dus heb jij een volmaakte kerst gehad en zoek je een onderwerp om ruzie over te maken maar je weet niet waarover; mail me. 

Het is lekker fris buiten.

Ik hou er van.

Maar het geweldigste is dat kerst voor mij al afgelopen is.

Heerlijk .

Alles verliep goed hier.

De kinderen met aanhang.

Emma.

Cadeautjes.

Lekker eten.

Gratis tafel van MP gehaald en ruimte zat.

Mooi gedekt.

Hoogzwangere (stief)dochter en aanstaande schoondochter.

Hoewel ik mij van mijn man NERGENS mee mocht bemoeien wat t eten betreft deed ik het toch en gelukkig maar.

Er was veel te veel en de ijskast puilt nog steeds uit.

Vanmorgen bij het gezellig samen ontbijten durfde ik het voorzichtig te vragen.

Zal ik mij de volgende keer er me maar wel weer mee bemoeien?

Gelukkig mag dat weer.

Jullie weten toch dat organiseren één van mijn vele talenten is???

De man is altijd panisch dat er te kort is en ik haat het als er teveel gekocht wordt vanwege zowel voedsel als geldverspilling.

Voedselverspilling is net even erger.

maar goed hij vindt zelf dat het ook allemaal wel erg veel was.

Voorlopig geen boodschappen meer nodig.

Ik sliep goed en werd weer vrolijk wakker.

Wel met behulp van melatonine maar die houden we er even in.

Straks gaat de man naar zijn jongste zus en gezin met de rest van de familie voor een heerlijke lunch.

Dat doen ze ieder jaar en echt perfect geregeld en de heerlijkste dingen daar en dan vooral vis. Wat ik dan wel eet.

En ik op eerste kerstdag helemaal alleen maar o zo niet zielig.

Lekker wasjes wegwerken, beetje opruimen, wat kleding buiten hangen om op te frissen en hopelijk mijn atteljee weer toonbaar maken want probeer op te ruimen en weg te gooien/geven maar voorlopig een klein slagveldje maar ik vermaak mij.

Ik hoop dat ieder kerst kan vieren op zijn/haar manier.

weet dat stiefdochter en de schoonzoon vreselijk tegen vandaag opzagen en dan denk ik; wat doen we onszelf toch allemaal aan. Zij is hoogzwanger en uitgeput en waarom dan weer een huis vol???? 

FEESTdagen noemen ze dat.

maar ik ben dus tevreden.

Het hoofd kan weer tot rust komen.

Kreeg berichtje van Het Neefje dat hij  zich verheugde op onze avond samen naar Ballet en ook dat doet mij goed.

---------

Ga volgende week arts proberen te bellen om te overleggen of ik eerder kan bloed laten prikken en uitslag kan hebben wat iets te hoge suiker betreft. Nou ja niet de arts maar assistente. Hoewel ik mij geen zorgen maakt, ga pas huilen als t zo is, en dan nog niet, wil ik zekerheid hebben . Weet niet of t nut heeft hoor daarom overleggen.

Verder zie ik wel hoe de dagen verlopen en wat ik/we gaan doen behalve warme choco drinken, wandelen en wassen draaien.

Jij ook veel plezier.

Oei klinkt raar oog voor mannelijk geslacht. Ik bedoel voor de gehele man zeg maar.

Zo te zien is het met, tja wie zijn het, Aurora, Sneeuwwitje, Assepoester, ook niet zo best afgelopen.

Dan mag ik nog niet klagen, voor mij geen drugs of alcohol verslaving, dus de troep valt ook wel mee.

maar.....

omdat de arts vond dat mijn suiker iets te hoog was, niet noemenswaardig zeg maar maar toch in de gaten houden heb ik eind van de Januari afsprak.

Omdat ik opeens zo een dorst heb en van de week 7 keer uit best moest om te plassen keek ik toch naar de symptomen en bleek ik ze eigenlijk allemaal te hebben. 

Als laatste stond er prikkelbaarheid . En dat vond ik wel grappig want dan blijkt dat ik mijn hele leven al suikerziekte heb. Stond even op t punt om aan de man te vragen of hij mij prikkelbaar vond maar deed het toch maar niet.

IK BEN HEEL PRIKKELBAAR.

Gelukkig kan ik het goed verbergen.

Al denk ik dat de 2 buurjongens hun achttiende verjaardag waarschijnlijk niet gaan halen.

De vader heeft waarschijnlijk weer een relatie en zijn ze alleen op zaterdagavond/nacht en al 2 keer was het vreselijk. Maanden geleden belden we de politie.  Volgende dag kwamen ze excuses maken.

Nu wacht ik op goed moment want zelfs onze hond is panisch voor die keiharde dichtslaande deuren, het geschreeuw, gestamp en keiharde muziek. Sofie is werkelijk doodsbang en wij schrikken ons ook iedere keer rot maar de hond kruip onder het hele lage bed en ligt daar dan vast. 

----------

Gisteren was dus onze Emma hier. 

en zoals voorspeld wilde ze gewoon lekker thuisblijven en in de middag naar de winkels toe voor nieuwe sloffen en laarsjes.

We hebben weer zo genoten en gelachen maar er is ook gehuild want ze is erg moe en opa kon voor het eerst niets goed doen. 

Ik stelde voor om samen op de bank onder dekentje tekenfilmpje te kijken en dat vond ze heerlijk. 

en echt het is geen knuffelkind en ik weiger een kind een high five of een boks te geven, tja heeft vast met mijn Franse opvoeding te maken. 

Ze lag zo lekker tegen mij aan en gaf zelfs kusjes.

Ik zei; je houdt zeker wel heel veel van mij?

zij; ik hou heel erg van wortelen.

hahaha. Dat kan natuurlijk ook.

________

Vandaag deed de man de kerstboodschappen en ik mocht mij nergens mee bemoeien.

Heel moeilijk voor mij want echt de ijskast puilt uit en ik zie zo al dat we veel te veel hebben.

maar goed wie wie kan zeggen; mijn man regelt alles.

Vrienden kwam even langs iets ophalen en dronken een kopje warme chocolademelk mee.

Hun dochter is gisteren getrouwd en petite commité.

Was als de dood dat ik uitgenodigd zou worden maar ik bofte.

17 Januari wordt hun eerste kleinkind geboren. 

En die van ons wordt een week later verwacht.

De tafel is hier als gedekt en morgen moet ik schalen opmaken maar er is tijd genoeg om mij terug te trekken.

Ik heb geen stress.

---------

Ik wil echt volgend jaar echt bepaalde dingen anders gaan doen maar weet echt nog niet hoe aan te pakken.

Ik wil zo graag bepaalde dingen maar bleek dus dat ik t niet aan kan.

Daarbij vind ik het heerlijk om te rommelen in mijn eigen huis maar komt steeds tijd te kort.

en ik wil wel graag dingen doen/afspreken maar heb ik steeds al die angst en stress er wel voor over.

Wil ik wel doorgaan met dingen organiseren voor onze madiwodo club? of alleen maar meedoen aan de uitstapjes?

@ Marijke ik zou met mijn man naar den HAAG gaan maar meerijden omdat hij niet meer in het donker wil rijden. 

Goed morgen dus kerstvieren en daarna 2 dagen NIETS.

Dan 1 afspraak en heeeel veel dagen niets.

Ga je zien dat ik weer ga klagen dat ik te weinig te doen heb.

Gelukkig heb ik nu zoveel etiketjes opgeplakt gekregen dat ik overal aan goed excuus voor heb.

Nu even naar de beestjes kijken of alles oke is en eten geven en dan naar bed TV kijken.

Ik wens je hele fijne dagen toe en ik hoop toch zo dat niemand eenzaam hoeft te zijn ook al ben je alleen. 

Enfin mocht je naar Antibes gaan of een manier weten hoe ik aan een stel van die aanzichtkaarten kan komen laat mij even s'il te plait.

Pfff zo een fot en er komt van alles boven.

De geuren van de markt. De kleuren. De sfeer. Winkeltje waar ze verse ravioli verkochten.

Dat restaurantje, zo klein maar o zo heerlijk eten.

De geur van zand en zee. De warme wind.

Ik was 5 jaar toen ik achterop de solex met maman naar Sneeuwwitje ging en ook dat nooit meer vergeten.

Later toen we in NL woonde gingen we 6 weken naar ons huis daar en dan kwam iedereen die wilde van de Franse familie tot aan vrienden er naar toe. Plek zat. 

Alles was zo simpel . 

Vader ging nooit mee dus helemaal top.

Jee ik wilde helemaal niet daarover  schrijven  maar ja zag die aanzichtkaarten.

Ik heb een ongelofelijk goed geheugen, heb ik al vaker gezegd, voor bepaalde dingen en dit dus ook dit soort herinneringen en alles wat erbij hoort wat je met je zintuigen op kan nemen.

Tja de laatste jaren vergeet ik steeds mee dingen en moet soms over simpele woorden als zwembad kwartier nadenken maar het fotografische geheugen heb ik nog.

Zal wel met ASS te maken hebben want het Neefje heeft t ook.

Je kan er niet rijk mee worden en t heeft veel nadelen maar ook voordelen.

----------------------------

De laatste 2 weken moest ik als ik in de nacht wakker werd en dat is soms wel 7 tot 10 keer meteen denken aan 17 januari aanstaande en kreeg ik heel veel stress.

Vannacht haakte ik de knoop door.

De man en ik zoude 17 januari naar concert gaan in den Haag en meerijden met de GVR die er ook heen gaat met een vriendin maar......

De GVR is een schatje maar ik word af en toe gek van zijn verhalen, omdat ik ze al ken en omdat hij maar door blijft praten. Daarbij gaat hij als hij naar theater gaat van te voren meestal eerst uit eten met alles erop en eraan met die vriendin en daarna borrelen. Is helemaal top natuurlijk maar dit kost mij 4 dagen om bij te komen. en de stress ervoor nog eens 2 dagen. Nou ja het is nu al.

Het concert wilde ik zo graag zien en ik had mij erop verheugd. Hadden we bijv. met stiefzoon en schoondochter gegaan was er niets aan de hand geweest maar dit is TE.

Dus vanmorgen vroeg stuurde ik appje. Wat een opluchting.

Raak ik de kaartjes kwijt???? Misschien niet maar is weer een veel minder erg probleem.

maar mocht je 17 januari naar Ghassan Yammine willen in den Haag en geloof mij prachtige show en alle liedjes van Charles Aznavour zo mooi gezongen laat me weten je krijgt korting.

De hele dag voelde ik mij zo licht als een veertje.

Fijne wandeling gemaakt met de man en het beestje.

Daarna op mijn .....daar heb je het al ...hoe heet zo een stoel, o ja canapé liggen lezen en slapen onder dekentje, hondje op schapenvacht, zonnetje in mijn gezicht.

En mijn lesje geleerd voor volgend jaar.

Alleen naar dingen gaan waar ik zelf kan komen èn zoveel mogelijk onder controle heb.

-------------------------------

Morgen komt Emma de hele dag.

Zouden ook naar den Haag gaan maar het wordt bioscoop in de buurt.

De man wil persee iets leuks met haar doen.

terwijl ik denk dat als we met onze dure stiften en super dure verf aan de gang gaan ze thuis wil blijven maar hé het is haar opa dus die is de baas.

In ieder geval verheugen we ons beiden heeeeel erg op haar komst.

Dit vind ik zo mooi.

met de bovenste laarsjes.

en dan loop ik zo in de sneeuw.

Ik heb vandaag Zuurtje weggestuurd, al probeert ze er nog steeds tussendoor te komen

jullie weten hoe ze is.

1)Ik kreeg gisteren een dikke envelop uit België  van K. die mij vorig jaar de Belgische Libelle stuurde met de bijhorende kalender. Ze vroeg of ik hem dit jaar ook weer wilde en er zat nog van alles bij. Hoe lief en attent is dit. Dank je wel lieve K. Zoals ik je vertelde die van vorig jaar gebruik ik nu voor mijn crea agenda.  Knip, scheur en plak Je bent echt een schatje.

2) Heel voorzichtig vroeg ik aan de X of we maandag echt naar den Haag moeten voor museum met onze Emma. Ja ze gaat het super vinden maar dat kan ook in Februari of Maart. Godzijdank zag de man er ook tegenop en gaan we nu waarschijnlijk naar de film. Al weet ik zeker dat als ik vraag film of  geitenboerderij ze voor de geiten kies maar ja opa is de baas.

3) al heel wat kerstkaarten binnen en wat is dat leuk. Ik heb de familiefoto's weggehaald (tijdelijk) om ze neer te zetten op de 3 planken. Zelf moet ik nog kaarten schrijven en versturen maar de meesten zijn gedaan. De X heeft weer de hele buurt voorzien dus dat is weer lekker. Hij is echt zo trouw ook wat dit soort dingen betreft.  Ik heb wel een kleine tip voor als je nog niet verstuurd hebt of alvast voor volgend jaar; zet er een paar persoonlijke woorden op. Succes verzekerd. Zo schreven 1 van de buren; we zijn zo blij met jullie als buren. Tja daar scoor je punten mee.

4) Veel vogels in de tuin. Paar dagen gelden telde ik 10 verschillende. Zoals je weet bewaar ik de blaadjes  en raap ze zelf van straat om plekjes in mijn tuin te maken en meneer en mevrouw merel zijn hier ook iedere dag te vinden net al roodborstje en winterkoninkjes. Lekker scharrelen.

5) het weer. Je kan zeggen wat je wil maar het viel tot nu toe toch erg mee.

6) weer een kerstkaart net; Wil en Piet. Haha we spraken ze gisteren nog en ik ga er van uit dat ze opeens dachten o we zijn hen  nog vergeten. Ik zei al tegen de man; leuke mensen zijn dat en volgens mij zou ik goed met haar op kunnen schieten want ze toont echt belangstelling, verteld maar luistert en stelt vragen. Ze zag erg tegen de dagen op want 2 keer culinaire diners maken voor familie en schoonfamilie, uit eten en ook nog haar verjaardag vieren. Gelukkig was ik zo wijs om geen advies te geven maar mijn mond stond al open. En toen bedacht ik mijn eigen gevecht met ja en nee zeggen dus gewoon op tijd mijn mond houden .

7) weer een stille dag. En morgen ook. Gisteren was zeer fijn dat stille. De X integendeel wordt er gek van maar hé ik vond het even zijn probleem.

 8) vanavond weer the tribute of the bands en volgens mij laatste aflevering. Heel gezellig samen kijken. Heb al kaartjes voor Charl puntje, puntje die Ramses zingt en twijfel of ik naar Julio zal gaan. Hoe vaak zat ik te zwijmelen op mijn meisjeskamer op zijn muziek en dan vooral, zal je niet verbazen Franstalig, maar Spaans ook helemaal goed. Mocht hij in de buurt komen wil ik misschien wel.

9) moet nog beginnen. Ik wil heel graag mooie films/series zien maar kan even niets vinden. NTFLX en ik zijn zeker geen vrienden. Heel soms zit er eentje tussen. Op NLziet kan ik beter terecht maar om te zeggen wow dit moet je echt kijken kan ik echt niet opnoemen. Oogappels was natuurlijk weer heerlijk om naar te kijken en Gooische vrouwen heb ik nog te goed maar ik heb niet altijd zin om te lachen. Ik wil ontroerd worden.  Kijk trouwens wel; onderweg naar liefde. Over mensen met een camper ergens in Europa die, je raad t al, op weg naar de liefde zijn.

10) vandaag niets wat moet. Ik ga weer crea aan de gang en zeker wandelen met man en hond. Gewoon vanaf hier het liefst. Geen zin om in de auto te stappen. De man vroeg bij het ontbijt wat ik vanavond wilde eten. Poké bowl. Ik ben dol op zijn poke bowls. 

Je zal misschien wel denken/weten dat ik een verwend nest bent en dat klopt helemaal. Ik besef het nog steeds na 23 jaar terwijl de man dan zegt; overdrijf niet zo het is een kleine moeite maar hij doet heel veel "kleine" moeites  op een dag.

11) nog steeds heel blij met de contacten die ik hier heb. Het lezen, de tips, de ideeen, de reacties. 

Dank jullie wel.

Alsof die arme schaapjes het niet druk genoeg hebben.

Eerst naar school dan naar huis en dan terug naar school.

Volgende week; 4 keer uitgebreid Kerst vier en haar opa sleept haar ook nog eens mee naar Museum

Ja ik ga ook mee dus ben ik medeplichtig.

maar was zal ze een lol hebben.........

Nooit begrepen dit soort leven.

Het ergste vind ik nog dat mensen het gewoon doen en niet eens erover nadenken.

Het hele leven is een groot feest toch???

En Zuurtje, ik dus, zit nu als zorgen t maken over Januari terwijl het  hier nog allemaal MOET gebeuren  , December.

---------

Gisteren naar koor en er werd ons gevraagd feestelijk gekleed te komen.

Ik kwam als mezelf.

Heb geen rood of glitters dus gewoon mooie kleren zoals gewoonlijk.

Wel met veel zin.

We deden een spel in groepjes van 5, vragen beantwoorden over het koor.

Ik dacht; dat gaan wij winnen.

Niet dus!!!

Haha ik ben zelden fanatiek met spelletjes maar dit soort spelletjes over allerlei vragen wil ik gewoon winnen.

De groep die won bleek vooral uit nieuwe mensen te bestaan dus ik eiste controle want die snapte ik niet.

Wat natuurlijk als grap bedoeld maar toch..........

Het was gezellig, druk, leuk.

Daarna half uur pauze .

Dat is beneden op een leuke plek.

Ik ga meestal ergens zitten en zie wel wie er aan dezelfde tafel komt zitten.

Een persoon, harstikke lief hoor, eiste zoals gewoonlijk alle aandacht op.

Verhalen die ik al heel wat keren gehoord heb.

Ik wilde iets vertellen aan de leuke dame naast mij waar ik sinds paar weken leuke klik heb maar het ging gewoon niet.

Teveel herrie door die ene persoon.

Zuurtje wordt door het ouder worden echt geen makkelijker persoon.

Na de pauze kerstliedjes.

en toen was het alweer tijd.

De leuke dame A. vroeg aan mij of ik meeging naar haar huis om wat te drinken zodat we even rustig konden kletsen.

maar ik moest nog boodschappen doen doen dus we gaan binnenkort afspreken.

Drie Juni heb ik een afspraak met haar om samen naar concertgebouw te gaan.

maar wil heel graag voor die tijd afspreken.

Nog 2 hele leuke dames  wilden in het nieuwe jaar afspreken en ik ook met hen.

maar ja......

Zuurtje heeft zo weinig energie.

en zoveel stress.

Thuis aangekomen was t eerst wat ik deed in de agenda kijken of ik niet ergens een gat had.

Ik noem het geen gaatje want ik moet zeker de dag erna NIETS hebben om bij te komen en liefst de dag er voor ook.

De GVR vroeg aan zijn harem wie zin had om eind januari naar een concert te gaan van Alderliefste en ja hoor veel enthousiasme.

Even dacht ik; ik wil ook maar NEEEEEEE! ik wil niet.

En ja ik weet dat ik het allemaal zelf doe maar ik weet gewoon even niet hoe ik ermee kan/moet stoppen hoe raar dit mij in de oren zou klinken als een anders deze klacht had.

In november bleek dat mijn suiker iets te hoog was en werd gebeld door zowel dokter als assistente.

Daar moest ik snel iets aan doen wilde ik geen medicijnen.

Dus ik deed.

vanaf dat moment heb ik opeens zoveel meer dorst en gelukkig hou ik alleen maar van water dus best wel gezond zeg maar maar zo raar.

Ik heb/had zelden echt dorst.

Eind januari weer bloed prikken en afspraak .

Vandaag, morgen en overmorgen geen afspraken.

Even door laten dringen hoe heeeeeeeeerlijk dat is.

en ik besef echt wel dat ik een bofkont ben hoor.

De man neemt zoveel over.

Zit nu kerstboodschappenbriefje te maken.

Ik hoef alleen maar te zeiken dat ie niet zoveel geld moet opmaken

en zeiken daar heb ik schijnbaar altijd tijd voor.

Hoef niet eens in de agenda te kijken.

In mijn huis rommelen is altijd zeer rustgevend.

Of in de tuin.

Twee dagen geleden de hokken schoongemaakt en dat is zo een 5 kwartier werk maar o zo rustgevend.

en ik de crea agenda bezig zijn.

Loop paar dagen achter. 

Verder geniet ik van de kerstkaarten.

Ieder jaar weer.

Ik hoop dat dat nooit overgaat.

Iedere keer weer een verassing in de bus.

En gisteren ook nog de Flow in de bus.

en een schoon bedje.

Ja zelf gedaan maar hoe heerlijk was dat.

En ik besef heus wel dat er mensen zullen zijn die met mij willen ruilen maar pas toch maar op met wat je wenst.

Onzichtbaar ziek zijn is niet zo leuk als het lijkt.

Fijn weekend en geniet er lekker van.

Ik hoop dat jij net als ik je ook kan verheugen op wat dan ook.

De drukte van familie of juist de rust.

Of dat je net als ik je kleinkind , als je zelf ligt te lezen op de bank, over je heen kruipt om kusjes te geven in je nek en je in haar blik ziet hoeveel liefde ze voor je heeft.

Cadeautjes die je niet in kan pakken en onder de boom kan leggen.

ik heb zin in de dag.

Aan mij om dat proberen om te zetten dus daarom tweede blog en een wonderpilletje geslikt.

De koffie smaakt bitter vandaag.

Kreeg heel lief berichtje  van een dame uit Belgie K. die mij vorig jaar een Libelle stuurde met een kalender die precies was wat ik nodig had en nu opeens een berichtje of ze die van komend jaar zal sturen.

Kijk dat vind dan zo bijzonder. Zo lief dat iemand eraan denkt en het onthouden heeft.

Dank je wel lieve K.

Ik zat gistermorgen op zolder in mijn alteljee en daar heb ik goed uitzicht op t plein en onze eigen tuin.

Ik telde in 15 minuten 10 verschillende soorten vogels.

Hoe gaaf is dat.

Ze waren er allemaal.

Ik zat daar ook nog heerlijk rustig en begon met kaarten schrijven.

Ik wil een paar mensen bedanken voor dingen die ze voor mij gedaan hebben .

Was leuk om te doen.

Ik snap niet waarom in niet vaker daar ga zitten nu het nog niet heel koud is buiten.

Er is verwarming maar dat vind ik zonde om aan te doen.

Dus zo meteen maar 2 truien en naar boven.

Vanavond komt de Grote Vriendelijke Reus mij thuis ophalen, hoe lief en gaan we naar Lisse naar een concert van Philippe Elan en Gregor Bak.

De GVR wil al een tijdje Philippe ontmoeten en ik ben heel benieuwd hoe hij het gaat vinden.

Het is op leuke plek in Lisse die ik vrij goed ken.

Donderdag is de laatste zang les en de Juf heeft zoals ik schreef een verrassing voor ons.

Kerstavond de kinderen hier en we/ze hebben er zin in.

Menu is klaar en vader en zoon koken.

Dan derde kerstdag met het Neefje naar de Notenkraker met muziek van onze favoriete componist.

Hij wilde zo graag, ik niet, maar deed t toch en nu heb ik er wel zin in.

Zo grappig dat ik toch invloed heb  gehad op hem en zijn zussen.

Hij is dol op ballet en op de zelfde componisten.

O en ik zie net dat we 22ste Emma hier de hel dag hebben en we naar museum zouden gaan.

Dat ze komt; helemaal geweldig maar in de kerstvakantie naar een museum en waar de parkeerplaats ook nog eens niet beschikbaar is?

Kijken of ik de man kan overtuigen om iets anders te doen maar eerst wachten tot hij van de "jacht" bekomen is.

Emma heeft daar en tegen een hele volle agenda. Van hot naar her. Vier dagen kerst. en de rest.

Het was gezellig met onze vrienden die kwamen lunchen.

Vertrouwd en veel bijgepraat.

De mannen zijn BFF en zien elkaar vaak.

Zij zit sinds voorjaar in het borstkanker traject en heeft het moeilijk.

Kijk en dan kom ik op het woord KLAGEN.

Ze verteld hoe het voor haar is, zowel lichamelijk als geestelijk.

De stress, de angst, iedere week aan het infuus, de moeheid, de bijverschijnselen, de pijn van hier en daar ontsteking, de kaalheid en niet te vergeten de dingen om haar heen die ook nog eens doorgaan , veel zorgen om schoonouders, vriendin die net weduwe is , hun zoon die ook niet goed gaat.

Ik kan dat allemaal er niet bij hebben maar ik wil niet KLAGEN zei ze iedere keer.

en noemde dan voorbeelden van mensen die het erger hebben en geen kans op beterschap.

Ik zou zo graag willen dat dat woord uit de taboesfeer gaat of dat er een ander woord voor in de plaats komt.

Het klinkt zo negatief maar het is o zo opluchtend om gehoord, gezien en vooral begrepen te worden.

Een knuffel, een kaart, een bloemetje, of cadeautje door de bus.

Belletje of appje.

En ik vind het fijn om precies te horen hoe het gaat. en tja ben natuurlijk ook ooit borstkankerpatient geweest.

Gelachen hebben we natuurlijk ook gedaan en zijn weer uitgenodigd om als ze in September op vakantie zijn op een eiland om paar dagen langs te komen. Ging afgelopen September door omstandigheden niet door maar nu kan het weer in ons achterhoofd/agenda.

DE man is even uurtje sporten met zijn zoon.

Zal m goed doen.

en ikzelf merk dat er ook weer rust is in mijn lijf en ik mij kan verheugen op mijn date of moet ik zeggen rendez-vous vanavond.

Ik zie opeens de bomen weer door het bos. ;-)

Hoofd is niet meer zo een centrifuge van allerlei dingen.

Morgen en woensdag NIETS.

Ook om je op te verheugen.

We gaan dan vast nog even laatste cadeautjes kopen maar t hoeft niet.

en dat gevoel is zo lekker.

Als we zin hebben en de man misschien trakteren op een lunch om het goed te maken van die muis. 

Want, en dat is mijn schuld, muis blijkt wel heel wat vriendjes meegenomen te hebben naar ons huis.

Mocht je willen vertellen wat jij allemaal wel of niet gaat doen; ik hoor t graag hoor.

Maandag, dinsdag en vandaag komt ze weer.

En het is heerlijk maar ik ben behoorlijk uitgeput.

Het zou heerlijk zijn als ik tot ze komt alleen zou zijn maar dat is niet zo.

en hoe vaak ik het ook uitleg de meeste mensen begrijpen het toch niet maar het hoort bij de spelregels van mijn stoornissen/ziekte. Ik vind dat best teleurstellend maar het is het verhaal van mijn leven en met mij velen.

maar geloof mij genieten doen we van het kleine ding.

Gisteren leerden ze ons hoe je spaghetti hoort te eten.

Eerst een stapeltje maken, dan vork met 2 vingers vasthouden, draaien en naar je mond brengen.

Het is zo bijzonder om bij bijna alles wat ze doet zoveel te voelen.

Of ze nou huilt, lacht, tegen je aankruipt, met grote ogen dingen verteld, of laat zien wat voor leuke sokken ze nou weer aanheeft en dan moeten wij ook onze sokken laten zien.

Het gaat werkelijk nergens over en tegelijk over alles.

Toen ze net weg was gisteravond en de reclame van Hema kwam, klein meisje in ziekenhuis , voelde ik meteen de tranen en mijn neus lopen.  Ging over de reclame van dat hondje en poesje jeweetwel .Ik wil die dolgraag voor haar kopen maar vraag mij af of ik t voor haar wil of voor mijzelf.

-------------------------------------

Als ik aan afgelopen jaar denk zie ik toch vooral de positieve dingen voor me.

Het hoogtepunt was denk ik toch de vakantie in Lyons les Fleurs.

Maar zeker ook het concert van Slimane en de 2 van Jasper Steverlinck.

Ik durfde met maar een paar mensen die ik goed kende op stap, nou ja eigenlijk maar 1 geloof ik en opeens durf ik het met meer dankzij 2 mensen van het koor.

Ik bleef het hele jaar op het koor en organiseerde van alles en nog wat samen met anderen.

Niet alles ging even gladjes maar hoop dat ik komend jaar daar beter mee om zal gaan en er van geleerd heb.

Ik zag 2 series die mij omver bliezen en ik heb het vaker over gehad; Families like ours en Years after Years.

De eerste is een spiegel, de ander is het precies zoals ik het zie gebeuren.

Wat heb ik verloren?

Niet veel denk ik.

Familie heb ik toch al niet meer op het Neefje na en die heb ik nog.

Ook is er niemand overleden die dierbaar voor mij was.

Sommigen contacten verdiepten zich. 

Een vriendin van wie ik al jaren bang was dat ik haar kwijt zou raken omdat ik niet aan haar eisen kan voldoen verbrak de relatie en waar ik bang voor was gebeurde niet; Het was geen drama. Integendeel .

Het gaf rust. Zo raar hoe de dingen kunnen lopen.

Na een tijdje bedacht ze zich en wilde het weer aangaan en omdat ze ernstig ziek is zei ik geen nee maar vraag mij af of het door zal gaan.

Ik kan niet aan haar eisen voldoen maar zij zeer zeker aan de mijne en dat besefte ik eigenlijk nooit.

Dus ook in dat opzicht wijzer geworden.

De gezondheid van de man was goed en mijn lichamelijke gezondheid ook.

Weten mensen veel wat t is om  geestelijk ziek te zijn.

maar ook dat kreeg ik weer onder controle.

Grote wensen heb ik niet voor komend jaar .

Zou kunnen willen slapen en mijn hoofd stiller krijgen.

Met beiden ga ik aan de gang.

Voor dat hoofd zijn medicijnen.

En door een reactie van iemand hier, ik dacht dat ze Eva heette, ga ik proberen, sorry als ik je naam niet goed heb,  ga ik proberen een ander apparaat te krijgen voor mijn apneu. En afvallen. 

Ik ben blij met onze nieuwe vrouwelijk huisarts. Ze hielp mij van een best groot weggeschoven probleem af waardoor het leven weer klein stukje makkelijker werd.

Ik/we hoeven/willen niet verhuizen, prima naar onze zin in onze eigen villa met 2 tuinen.

Lees rijtjeshuis met voortuintje en achtertuintje. 

Geen andere auto.

Deze is prima, klein maar niet te klein en lekker goedkoop.

Geen plastische chirurgie, nou ja zou wel willen maar laat t maar zo. ;-)

Keek van de week  stukje Bold en Beautiful nou dan hoef je inderdaad niet meer.

Het is gek hoor om geen hele grote wensen te hebben behalve de gezondheid van de mensen in je leven.

En ja dat egeltje de winter overleeft, hij is nog steeds niet in winterslaap.

en dat Jasper Steverlick weer naar NL komt ondanks dat de zaal maar half gevuld was terwijl hij in België volle stadium trekt.

PS de twee dames die reageerden op vorige blog ik kom bij jullie terug in volgende blog.

Zo nog even en dan komt onze wervelwind weer binnen.

Ik kan niet wachten

Voel als of ik onder een trein heb gelegen.

Of uit geweest,  drugs, drank en sigaretten.

Tenminste ik denk dat je je dan zo voelt.

Zo gaar maar mijn slaap kwaliteit is zooooo slecht en al zo lang.

De onverwachte visite gisteren eindigde weer zoals gewoonlijk met ZEER veel irritatie.

Het eerste anderhalve uur gaat meestal goed, meestal, niet altijd maar dan komt het.......

De man boos op mij, ik zin om paar ruiten in te gooien en ook boos op mijzelf omdat het WEER gebeurd is.

De mooieschoonzus. Die werkelijk ALLES  beter weet en nog  tips gaat geven .

Ik zou er boven moeten staan maar na een tijdje lukt dat gewoon niet meer.

Steeds tegengesproken worden over maakt niet uit was.

Het gaat nergens over en daarom ook kwaad op mijzelf.

-------------------------

Daarna zijn de man en ik, het was te laat om onze eigen plannen door te zetten, noodgedwongen gaan wandelen met onze Sofietje.

Daar knap je van op.

Daarna samen een moodboard gemaakt van kerstdiner.

Ik had alle tijdschriften van de supermarkten van vorig jaar bewaard van de kerst.

Ook dat is weer klaar en we zijn tevreden.

Had ik verteld dat de man via MP een gratis lange tafel opgehaald?

Ook de rampenkast doorgenomen, data nagekeken en wat aangevuld moet worden.

----------

Zoals ik al zei tot zondag behalve koor niets in de agenda tot telefoontje.;

Of we vandaag, misschien morgen en zeker woensdag maar dat wisten we al de kleine konden opvangen uit school.

Nou daar hoeven we nooit over na te denken en al zou ik het wel willen de man zegt toch JA.

Leuk toch.

Vandaag met haar de kerstboom versieren.

 Het is een zeer gevoelig meisje en Sinterklaas heeft er behoorlijk ingehakt met overgeven, huilen, veel te veel snoep en weer overgeven aan toe.

En ja ik ben een ongelofelijke zeikwijf, ik weet t, maar ik snapt dit allemaal niet.

Gelukkig bestaat de Kerstman niet en heeft ze meegeholpen met inpakken en zelf cadeautjes te maken dus ik ga er vanuit dat we dit rustig kunnen doen.

Snoep is er niet in huis, waarschijnlijk wel in haar tas maar ik haal het er altijd uit, en samen met opa maken ze een schaaltje met fruit waar ze van smullen.

Ik wil rust voor mijzelf, mijn man, zoveel als mogelijk voor haar, voor mijn beestjes.

De man zit in een heel slecht velletje en omdat ik mij goed voel kan ik er voor hem zijn en ook dat geeft rust.

In ieder geval blij dat ze er vanmiddag is ons zonnetje.

Verder ga ik zo lang ik kan genieten van de komende tijd en vooral veel rust en stilte maar ook leuke dingen tussen door.

En de twee kerstdagen heb ik niets, eerste kerstdag gewoon alleen maar helemaal oke.

Kreeg paar dagen terug hele lieve complimenten van Rianne en Anne. Dank jullie wel. Doet mij goed, maakt mij blij.

Zo werkt dat meestal bij mij.

Foto van tuin van begin November denk ik.

Nu alweer heel anders.

Voor de foto nog terras.

Rechts achter de grote boom de overdekte ren voor de beestjes.

Zou een heerlijke plek zijn voor buitenkeuken en dure loungebank.

Waar je met al je vrienden zou kunnen zitten.

Nou mijn best vrienden hebben meestal veel haar en 4 pootjes of 2 pootjes en veren.

en die hoeven geen buitenkeuken.

Egeltje, ze heet Froukje heeft een plekje gevonden daar waar zijn holletje niet steeds opgegeten wordt.

Ik ga er vanuit dat hij/zij daar gaat overwinteren .

Zondagmorgen.

Lang aan ontbijttafel gezeten samen.

De buurman was niet thuis en zijn zonen besloten om feest te geven.

Vorige keer politie gebeld, volgende ochtend kwamen ze excuses aanbieden maar dat hoeven ze nu van mij niet meer.

Rot op met je excuses.

Door keiharde dichtslaande deuren was Sofie zo angstig dat ze onder ons veel te lage bed kroop en het een heel gedoe was om haar er onderuit te halen.

Eindelijk gelukt begon de keiharde muziek om 01.30 uur in de nacht.

Ik zit in een goede periode dus ik kan ermee omgaan als een "normaal" mens dus tuurlijk balen maar niet gelijk verkrampen en moordneigingen krijgen. Wel bedacht ik om een post roze verf over die fatbikes heen te gooien. maar ook dat deed ik niet.

Leek mij trouwens best wel grappig.

En nu zondagmorgen dus is er iemand aan het schuren met zo een machine en daar heb ik dus heel veel last van. Volgens mij is het een van onze zeer gelovige buren en volgens mij mag dat helemaal niet op zondag. 

----------

We hebben een lijst gemaakt wat we nog moeten regelen vóór de kerst.

En ook onze  rampenkast nakijken en dingen regelen.

Tja voor sommige mensen zijn kerst en een rampenkast beetje zelfde onderwerp.

Kregen gisteren een heeeeele lijst van wat de hoogzwangere stiefdochter wel en niet wil eten.

Moest er nog om lachen  en nu eigenlijk ook wel.

Tja sorry zit in goede periode.

Zoals gewoonlijk bepaald zij alles.

Zelfs het merk van de kaas die ze wel mag staat erbij.

en ga zo door.

Ze wil het liefst kip, patat met appelmoes want dat mag ze wel.

Weet nog dat toen ze puber was al zei; als jullie een kerstboom nemen kom ik niet, schaapje was allergisch voor kerstbomen.

Toen ik een 2e kat wilde en mocht zei ze; als jullie dat doen kom ik niet meer want ik ben allergisch terwijl ze vaak soms 2 weken achter elkaar bij haar tante logeerde die er 4 hadden maar dat was anders.

En zo kan ik even doorgaan. En geen gesprek mogelijk met de man toendertijd want ja hij was als de dood om zijn kinderen niet meer te zien.

maar vanmorgen sprak hij zijn ongenoegen uit over het "lijstje".

Tja zei ik, want we hadden samen oogappels gekeken en daar werd er gezegd; het is het resultaat van de opvoeding van de vader en de moeder.

en zo is het.

Dus er komt kip, patat, appelmoes(merk mochten we zelf bepalen dat dan weer wel).

Hadden we toen gewoon een kerstboom en een tweede kat genomen om te laten zien wie de baas was in eigen huis hadden we dit niet gehad.

Gek genoeg reageert mijn hoofd, lijf, humeur er niet op.

We gaan een deze dagen kerstdiner bepalen en ach wat maakt t uit.

Zie je dat ik soms als een "normaal" mens kan reageren?

-----------------

Oogappels is trouwens een heerlijke serie.

Ken je het niet; kijken.

Zo herkenbaar.

Zoals de ouders van Lieke die zwanger is en besloten heeft om thuis te bevallen in een bad.

De ouders vinden dat ze naar ziekenhuis moet en maken zich allerlei zorgen .

Bij ons zijn t andere zorgen maar toch ook zorgen en "grappig" om te zien dat ieder ouder dat doet en vaak andere mening heeft.

Bij ons is het neem wat rust en eet gezonder.

En je kan er toch niets aan veranderen want ze doen toch hun eigen zin.

en de baby komt er toch wel.

----------

Tijdens de ochtend op het koor hoorden we dat Marco B. vrijgesproken is.

We begonnen meteen liedje van hem te zingen begeleid door Juf op de piano.

Ik ben zo blij en ik heb werkelijk NOOIT geloofd in dat verhaal.

en in meerdere verhalen trouwens.

Er zijn nog 3 mensen vrijgesproken maar daar hoor je niets van.

Ik kan mij vreselijk opwinden over bepaalde verhalen omdat ik niet tegen onrecht kan.

en ik blijf zeggen dat wij vrouwen ook onze plichten hebben en om 11 in de avond naar hotelkamer gaan om te repeteren tja.........

en op non actief gezet worden omdat je 2 keer geprobeerd hebt om een vrouw te zoenen????

Ik hou er over op.

Wat een hel voor die Marco en zijn familie, 8 jaar heeft t geloof ik geduurd.

-------------

Ik heb een rustige week voor de boeg.

Woensdag de kleine en donderdag koor en dan zondag pas weer wat.

Hoe dom, besefte ik opeens vanmorgen dat ik gisteren weer iets aan het organiseren ben, voor maart weliswaar maar toch...

Ik zou de rest van de maand wat die club betreft mijn hoofd rust kunnen gunnen.

Alles is perfect geregeld voor komende 2 maanden.

Deze maand 2 dingen waar ik sowieso niet aan mee doe.   

Een avond theater en kerststukjes maken op hele leuke plek maar ik doe er niet aan mee.

Ik telde geloof ik 21 dagen waar ik geen afspraken heb van de 31.

Eerste en 2e kerstdag blijf ik sowieso in mijn eigen cocon.

Derde Kerstdag Ballet met het Neefje.

Oud en nieuw doe ik niet aan.

En Nieuwjaarsdag hooguit een wandeling.

Twee Januari vieren dat t voorbij is.

---------

Ik hoop toch zo dat ik deze gemoedstoestand blijf houden dan kan ik het leven best aan.

Vorig jaar was echt verschrikkelijk die wintermaanden.

en dan ook nog een  man die zelf niet al te blij is en waar ik alles voor moest verbergen.

Afijn veel rust, veel mooie dingen op TV kijken, lezen, wandelingen.

Veel praten met elkaar want hij vertikt het om te zeggen als het niet goed gaat en ik van een kilometer afstand al voel dat t mis is. 

Verheugen op de dingen die in de agenda staan want allemaal leuk.

en plek om dingen tussendoor te doen als ik/we dat zou willen.

Ik moet stoppen

visite. 

Al tijden geleden en ja ik weet al eerder geplaatst opgeslagen en geprint en zelf nagetekend.

Ik kom net van de blog van Valhalla en dacht; hier staan precies mijn wensen op eigenlijk.

Poezen, boom, wilde bloemen, groot grasveld voor cavia's en kippen, egels en konijnen, heuveltje en huis in Zuid-Limburg.

maar ik mis de kleindochters op het plaatje.

Toch weer dit droomplaatje tevoorschijn halen, inlijsten en in het zicht ophangen.

Ik hou van dromen en fantaseren.

Zouden kinderen\jongeren van tegenwoordig dat hebben geleerd?

Doen mensen dat uberhaupt dat eigenlijk?

Zal het eens om mij heen vragen.

Ons huis in Limburg heeft dan ook ruimte apart voor als de kinderen en kleinkinderen komen zodat ieder zijn eigen gang kan gaan.

We werden gebeld dat Emma ziek was en dat haar moeder haar van school naar ons zou brengen.

Ik ken het schatje als ze te moe of ziek is en verwachte haar dan zo binnen te zien komen maar niets was minder waar.

Dolblij om opa weer te zien vloog ze in zijn armen.

Opa ben je allergisch voor mentos? Nee? o dan kan ik je zoenen.

Opa had de woonkamer al omgebouwd tot ziekenboeg, met kussentjes, zachte dekentjes en knuffels.

Klein toastje voor al ze we wat kon eten en de melk opgewarmd voor als ze iets kon drinken.

Kijk hoe wit ze ziet en hoe rood de wangen zei de moeder.

Ik zag alleen een blij kind met glanzende, ondeugende ogen zoals we haar kennen maar he, ik heb geen kinderen dus wat weet ik er van.

Opa zal ik je helpen in de keuken? Ze rende van de bank af.

Nee, nee, ga liggen zei opa en ook moeder keer bezorgd voordat ze weer ging werken, dat dan weer wel .

Ze mag zich echt niet druk maken kregen we nog als raad mee.

Ze ging liggend in knalroze  onessie  puzzelen met opa en gilde het uit van de pret als ze het juiste stukje had gevonden en begon dan te zingen; Europapa. 

Ik heb haar nog nooit zo ziek gezien.;-)

De vrij onzichtbare vader belde ook nog; als het niet gaat bel me dan hoor dan kom ik meteen.

maar t zieke kind wilde helemaal niet naar huis.

---------------------------

Vannacht sliep ik hooguit 2 uur.

De rest bestond uit draaien, piekeren, stress, besluiten nemen en er niet meer van afwijken.

Er was weer eens iets gebeurd met "Patricia" en ik nam mij nu echt voor om uit de organisatie te stappen.

Tot.....

de man bij het ontbijt zei; hoe kun je je zo ziek maken om zoiets kleins?

En opeens vielen en tientallen kwartjes.

Riep ik bijna ; EUREKA.

Dat waren de toverwoorden; zoiets kleins.

Iets wat ik al meteen tegen een ander zou zeggen als ze mij het verhaal zou vertellen.

Mens waar maak jij je druk om.

Daarom vind ik de problemen van een ander zoveel leuker want die zijn zoooooo makkelijk op te lossen.

Enfin de ochtend op het koor was weer geslaagd en ik kwam er weer met 3 nieuwe (bijna) afspraken vandaan.

Pas in mei en Juni en een hele leuke in Januari maar bleek dat ik die dag niet kon.

De man die die middag organiseerde stuurde net app dat t al uitverkocht was dus toch niet doorging.

Het was een life band in een intieme bar die Braziliaanse muziek maakten en ja dat soort muziek is helemaal mijn ding. Het was in de middag, met bus bereikbaar vanaf mijn huis en ik zou de man, zijn zus meevragen en vriendin Th. zei ook als jij en de X gaan ga ik ook.

Daarvoor zouden we een wandeling maken voor wie wilde door het .........park. kan even niet op de naam komen. Uitnodiging voor het koor zou vanmiddag op de app komen. 

Gaaf man!!!

Gelukkig ging het niet door ;-)

weer probleem minder.

-------------

Gisteren met vriendin I. naar Museum in Rotterdam naar Iris van Herpen (als ik t goed zeg)

Kende het hele mens niet maar wil mij nog steeds ontwikkelen.

De rest van NL scheen haar wel te kennen want wat was het druk.

Pfffff.

en een herrie.

Hele rij voor de deur en maar 1 iemand bij de kassa 

Je komt binnen via restaurant en die was stampvol en de meisjes die daar rondliepen hadden allemaal een rood bezweet gezicht en stressvolle blik in de ogen.

maar......

de expositie vond ik wel heel erg mooi en bijzonder om te zien.

Ook de wijze waarop het tentoongesteld was was zeer bijzonder.

Vroegen aan nog zo een verwilderd meisje toen we wat te drinken bestelden of er dagen waren dat t rustig was maar die waren er niet.

Tja ze was op TV geweest en dan willen we allemaal.

Op de weg ook superdruk maar we hadden veel bij te praten dus dat was geen probleem.

I. vroeg voorzichtig of ik het zag zitten om weer eens paar dagen met elkaar weg te gaan.

Ze noemde Zuid-Limburg op want ze weet dat ze dan de meeste kans heeft dat ik JA zeg.

Onze mannen zijn ook bevriend en we zijn vaker met elkaar weekend weggeweest.

En zullen M&M ook meevragen.

Ik zou best wel willen maar de stress die zoiets geeft voor mij.

M&M  hebben een kennis die een huis heeft op Texel en ik trouwens ook.

Maar Texel is zo een gedoe.

Nou ja ik heb het niet eens tegen mijn X gezegd want die heeft van die periodes waar hij overal NEE op zegt dus dit moet gewoon op t juiste moment  naar voren gebracht worden.

Ik zeg voorlopig zelf NEE maar wie weet in de lente, zomer, nazomer, Herfst.

We zijn ook eens met zn zessen weekend weggeweest en dat was ook geslaagd dus daar ligt het niet aan.

Nou ja we zien allemaal wel.

Volgens mij word ik best veel gevraagd voor van alles en nog wat bedenk ik opeens.

------------

Na het zingen hadden Th en ik nog een gesprek.

Ik ben bang om jou kwijt te raken zei ik tegen haar door die toestanden met "Patricia" .

Ben je gek , mij raak je niet kwijt , jij bent veel te lief.

En je moet echt niet stoppen met de organisatie hoor want jij bent de drijvende kracht.

Ik keek heel bescheiden naar de grond.

haha nee dat deed ik niet.

voor de rest is alles op waarheid berust.

--------------------

Kan jij goed dromen en fantaseren?

en daar van genieten ook al weet je dat je nooit die zeilreis zal maken, nooit een danswedstrijd zal winnen of in Limburg zal gaan wonen?

Ik fantaseer soms over mijn nooit geboren kinderen, hou zouden ze eruit zien en zeker weten dat we heel close zouden zijn en ze alles voor mij zouden overhebben en ik voor hen.

en elk weekend kwamen ze naar Zuid-Limburg. Dat doen Franse kinderen nu eenmaal. 

De staande mevrouw ken ik niet de rest zijn allemaal vrienden.

Zo een 2 jaar geleden waren wij met elkaar in Valkenburg en ik vond ze zo leuk.

Door de hele stad kwam je ze tegen.

maar.......ik vond dat ik er te weinig tijd aan besteed had en heb ze niet allemaal ontmoet.

In mijn hoofd te gehaast. 

Dat besefte ik thuis pas en nam mij voor als ze weer in het land of niet te ver in Duitsland ik er naartoe zou gaan.

Las ik gisteren, en ik gaf een gilletje, dat zij ook weer naar Valkenburg komen en in die tijd zitten wij er ook. (van 1 maart tot 31 mei gelooft zo uit mijn hoofd).

Ik hoef er verder niets voor te doen het huisje hebben we al gereserveerd net buiten het stadje.

Pas op met wat je wenst he want soms komt t uit zo ook met dit dus.

Ander wensje; hoorde 10 dagen geleden een Belgische zanger Brel zingen en was meteen verkocht.

Dacht; als die in NL komt wil ik erheen.

Komt deze droom ook wéér uit.

In concertgebouw 2 Juni.

Dat brengt mij dan weer op geen NEE kunnen zeggen.

Vannacht lag ik wakker en dacht ; eigenlijk kan ik wel heel goed NEE zeggen.

Tegen mensen dan.

Begon paar jaar geleden met oefenen en ja hoor ik kan het.

Ook kan ik heel goed NEE zeggen tegen

Vlees

Alcohol

Tabak

Aankomen

Suiker

Ongezonde shit.

Kleding kopen.

Sieraden

Dure dingen.

maar theater of museumpie hier of daar. Of een lunch. Ergens met leuk iemand koffiedrinken.

Deed t vorige week met de man. Twee koffie, twee iets lekkers erbij waren we 20 euro kwijt. Nou ja hij, want ik ben nogal ouderwets in sommige dingen. ;-) 

------------------------------------------------

Dit vertelde ik gisteren en nog meer maar dat deel was opeens verdwenen.

Het is dus vandaag.

Had gisteren een goede bui tot....

Ik was lekker aan het koken.

Is erwtensoep maken koken?

Vega voor mij met vlees voor de man.

Voelde mij een echte Francaise zo achter het fornuis overdags.

Waarom weet ik ook niet maar zo voelde het.

Hoe vaak had ik mijn Franse tantes niet aan het koken gezien voor de middagmaaltijd.

Terwijl de mannen buiten aan een aperitiefje zaten .

De jongste kinderen werden ook naar buiten gebonjourd want die liepen in de weg.

Ik was ook vaak buiten met mijn vrienden en vriendinnen.

Rond 12 uur schoof iedereen aan aan een lange tafel en bleven we zo een 2 uur zitten.

Meestal 3 of 4 gangen als je ook de kaas en het dessert meetelde.

De dames hadden in de morgen al vele km verderop de boodschappen gedaan en naar de kapper geweest.

Ik weet nog dat mijn moeder met haar eigen haar kleur, zwart,

 wegging en als een blondine terugkwam. 

Broer herkende haar niet eens.

Ik ben dankbaar voor deze herinneringen.

Dat ik het pure Franse leven heb mee mogen maken.

Een dorp waar werkelijk niets te beleven viel waren onze mooiste vakanties.

En ieder weekend, wij waren er alleen in zomervakantie, kwam iedereen naar huis van grootvader toe en was het leven gewoon ontzettend simpel.

Paddenstoelen zoeken, bramen, aardbeien, frambozen plukken en confiture maken.

Ik kan mij op de dag van vandaag nog herinneren hoe lekker de bramen roken als ze gekookt werden.

En hoe het water uit de kraan smaakte.  Zo puur.

en zo koud want warm water was er niet.

Zes weken lang brachten we daar door.

Het enige zoete wat we binnen kregen was het dessert na de maaltijden.

Twee keer per dag.

O en in de morgen lekker soppen met je stokbrood met zelfgemaakte confiture in je café au lait.

Zwemmen in ijskoude riviertjes en dammen aanleggen, picknicken aan een groot meer.

 Klinkt allemaal even idyllisch en dat was t ook.

En verliefd worden. Ook al zoiets. 

Zoenen in het hooi of in weilanden met hoog gras. 

Sylvain en Didier.

Mijn beste vriendin woonde naar mijn grootvader en het hele jaar door schreven we elkaar hoe we elkaar misten en hoe we verlangde naar de zomer.

Heb nog steeds al haar brieven bewaard.

Kan ze gewoon niet wegdoen.

Ook de brieven van Didier heb ik nog.

Sylvain was niet zo een schrijver. ;-)

Het leven was zo simpel.

Ik blijf zeggen dat onze generatie de beste tijd hebben gehad om op te groeien.

Wilde eigenlijkschrijven over lastig bericht die ik vanmorgen kreeg maar laat maar.

Het gevoel is weg gelukkig.

Ga zo naar Museum in Rotterdam met I. 

Ze komt mij straks halen.

Veel te bespreken.

Haar dochter is net zo ver zwanger als stiefdochter.

----------

Over kleindochters gesproken.

Zondag zon scheen en namen emma mee naar bos.

Zij zo blij en haar moeder ook want die is bekaf.

en wij helemaal blij.

Heerlijke middag die eindigde bij ons thuis want ze wilde nog zwaardvechten met opa.

Rol een oude krant op, zet t vast met elastiek, neem een kussen van de bank als schild en GO!

In het bos vertelde en wees ik haar op het een en ander.

Paddenstoelen, vogels, bomen.

Kon daarna aan opa vertellen wat ze geleerd had.

Dat opa al die tijd gewoon naast ons liep maakte haar niet uit.

Kijken welke geiten zwanger waren.

Flesjes melk geven.   

en zonder angst over het  hek klimmen waar eerst Lèn ook altijd mee moest omdat het zo eng was.

Ze wilde niet meer naar huis maar bij ons blijven.

Vind ik zo erg dat ze niet naar huis wil zei de opa.

Zeg eens eerlijk vroeg ik vond je het stiekem niet een heel klein beetje leuk?

Haha. 

Leer mij opa kennen.

Ik ga mijn make-up bijwerken en klaarstaan voor mijn uitstapje.

Ik wens mijzelf een leuke dag.

Jullie ook hoor