vrijdag 30 januari 2015
Un peu plus haut, un peu plus loin
Kippenvel liedje
een beetje hoger een beetje verder. je t'aime.
Ja maman, ik hou zoveel van je.
Ik had je 16 jaar niet gezien maar heb zo het geluk gehad je verleden jaar terug te vinden.
Je herkende me niet meer maar je was zo lief, zo zacht, zo blij.
Je deelde je lekkere toetje met mij.l
Precies zoals ik je kende.
Ja wilde me maar vasthouden en strelen.
Ik wilde je verhalen over vroeger, over hoe we samen met de bus naar Amsterdam gingen en eerst ergens koffie met warme appeltaart gingen eten bij Scaramouche.
Of naar het theater waar we eens tijdens een klassiek concert de slappe lach kregen en niet meer op konden houden en de hele rij banken schudde terwijl mensen ons vuil aankeken en we toen helemaal los gingen.
Ik lach er nu nog steeds om.
Ik lijk in sommige dingen op jouw maman.
Je liefde voor dieren en de natuur.
Als ik in de spiegel goed kijk heb ik dezelfde ogen als jij.
Maar zo blij als jij altijd was met het leven dat ben ik nooit geweest.
Het bestaat niet dat iemand altijd maar zo blij is zei een psych ooit tegen mij maar t was wel zo.
Tot t laatste moment.
Ze ligt alweer te zingen in haar bed zei de verpleegster een paar dagen geleden.
Ook dat heb ik van jou dat zingen.
Allebei vals, dat wel maar t maakt ons niet uit.
Toen gisteravond om 22.45 de telefoon ging en ik zag dat t een frans nummer was wist ik t al.
Je bent gewoon in je slaap overleden.
Heel rustig en vredig.
Ik ben blij maman dat je mocht gaan maar misschien is dat wel egoistisch.
Ik kon t niet verdragen dat je daar alleen was.
Dat mijn lieve vrolijke moeder daar alleen was.
Ik weet dat je zo goed verzorgd werd en dat ze heel lief voor je waren.
maar dat was niet hoe het hoort.
Zo meteen als ik hier stop met schrijven zal ik naar de werkelijkheid moeten en dingen gaan regelen.
Ik zie daar erg tegenop.
Ik moet je zus bellen en je vroegere buurvrouwen die je regelmatig op kwamen zoeken.
Je zoon, je weet die stoere met die grote bek, was ook erg onder de indruk van het nieuws.
Ook je schoondochter is heel verdrietig.
Je hebt op jouw manier een geweldig leven gehad.
Niet omdat het nou zo leuk was met hem maar omdat jij ALTIJD je naar je situatie aanpaste en het mooie ervan zag.
Ieder klein positief dingetje zag.
Je hebt nooit geklaagd maar je had ook niets te klagen.
Je voelde je altijd gelukkig.
Sinds verleden gaar toen ik je weer in mijn leven toeliet ben je altijd heel dichtbij.
De sneeuwklokjes die ik uit je tuin meenam bloeien nu.
Als ik iets bijzonders zie denk ik aan jou.
Zelfs als het paardebloemen zijn.
Jij leerde mij de schoonheid zien.
Straks word t lente en bij alles wat uit de grond komt of gaat veranderen zal je dichtbij me zijn.
Oh ik zie net een cavia door de tuin lopen in de sneeuw.
Jij was ook zo gek om die beestjes.
En ik vond dat je je vreselijk aanstelde als er een doodging en je tranen in je ogen had.
haha.
Sorry maman, ik moest even ouder worden om het te begrijpen.
Ik heb zoveel mooie herinneringen aan jou.
En het is waar wat ze zeggen; vergeven is een kado die je aan jezelf geeft.
Ik hou ongelofelijk veel van jou.
woensdag 28 januari 2015
maak ik de dag positief of negatief?
Ik mis Zuid-Limburg.
Ik mis het landschap, de koeien, de terrasjes, de wandelingen, de mensen, de rust, de schapen.
Maar het meest de koeien.
Op 2e foto zie je een kleine Soop in de mand die t wel heel eng vind die grote beesten.
Van de zomer toch maar weer gaan.
Ik werd best goedgehumerd wakker.
Zeldzaam voor mij.
Een blik op FB en alles weg was mijn positieve bui.
meteen paniek en stress en lichaam die daarop reageert.
Buikpijn en uitgeput. Zweten.
Heel erg proberen het los te laten.
Ik kan nog steeds kiezen voor een hoop negativiteit of nagenieten van de leuke dag gisteren.
De koffie smaakte bitter en shit ik merk aan het gevoel in mijn lijf dat ik mijn medicijnen vergeten ben in te nemen en dan heb ik de hele dag last van ontwenningsverschijnselen.
Alles dus om te kiezen voor een klote dag maar zoals het er staat; kiezen
ik kan kiezen.
Ik ga dus - proberen- wil ik zeggen maar ik niks proberen; IK ga het POSITIEF aken.
oh ja nog even, het weer is wat de meeste mensen vinden slecht, donker en regen en het is mijn vaders geboortedag.
Maar, Soop is het mooiste hondje van de wereld, Kips Willemijn en Doutse scharrelen in de tuin en ik heb een "lege" dag.
Ik mag kiezen.
Ga ik de deur uit, naar het winkelcentrum, heb veel kleine dingen nodig, heel veel.
Van allerlei soorten noten tot schoonmaakemmers.
of blijf ik thuis beetje lezen en tussendoor opruimen, dingen regelen en wat Lief vroeg de rest op zolder inpakken.
Af en toe kijk ik de tuin in en zie die schattige kippekontjes, oh wat zijn ze toch leuk.
gisteren had ik dus een hele leuke dag.
EErst naar de boetseercursus waar ik iedere keer weer zo van geniet.
De sfeer, het gezelschap, het poeren in de klei, de koffie, de hondjes, de verhalen.
Ik vertelde dat ik me opgegeven had voor een workshop in Haarlem in een superleuke winkel, leren werken met krijtverf. www.verrassendgoed.nl
Oh dat wil ik ook riep de stille dame, nou zei ik ga mee.
Wij ook riepen 2 anderen .
Ze gaven zich via hun phone, ja ongelofelijk, gelijk op.
Ik ben dolblij dat ik heel makkelijk dingen alleen doe, graag zelfs, ik zou het vreselijk vinden om altijd maar wachten of een ander ook zin heeft, maar dit vond ik wel heel gezellig.
ik kan al goed met die dames opschieten dus iets buiten de cursus om doen is leuk.
eigenlijk best bijzonder toch dat je zo graag dingen alleen doet en kan.
ik ga gerust alleen naar het theater, bios, winkelen, workshop, noem maar op.
Vroeger vond ik dat vreselijk want ik dacht dat iedereen dan zou denken dat ik niemand had.
wist ik veel dat t heerlijk was om niet op iemand te hoeven wachten, niet teleurgesteld te worden als er weer eens afgezegd werd of als ik niemnad kon vinden die naar een voorstelling wilde.
Ik laat in de bios ook gerust de tranen lopen hoor als t zielig is en schaam me totaal niet als t licht aangaat.
Eens was ik dus de enige in de bios en kwam er dan zo een leuk joch vragen of t geluid goed stond.
En ik genoot van een prachtige film.
En liet een paar traantjes.
Vrijheid is dat.
Na de cursus had ik lunch bij een vriendin met nog 2 vriendinnen uit mijn groep.
De gastvrouw had de tafel met veel zorg gedekt zoals gewoonlijk.
Ieder had iets gemaakt.
Er was wortel/sinasappelsoep, tonijnsalade, gerookte zalmsalade, brood uit de oven, vers sap.
Ik maakte voor t eerst banoffee pie en had er geweldig succes mee.
Kan ook niets mis mee gaan, denk ik,behalve dat je een paar kilo aankomt.
Is taart , zonder oven, met banaan, caramel, slagroom.
Vol bewondering hoorde ik de gastvrouw tegen de ander zeggen; jij praat alleen maar je moet ook eens leren luisteren.
Kijk ik vind dat zo knap.
Ik dacht t, ik werd ook gek, voor de zoveelste keer van de monoloog, maar ik zeg er NOOIT iets van.
Nu zijn die 2 erg bevriend maar toch.......
Verbazing werd nog groter toen de praatster vertelde dat ze tegen iedereen had gezegd dat ze NIET meer hun problemen wilde aanhoren en ik dacht; wow mens ik luister al JAAAAREn naar de jouwe iedere keer weer en ik ga het de volgende keer ook tegen jou zeggen.
De laatste keer was op een verjaardag waar ze naast me zat en ik WEER het hele verhaal kreeg over haar gezondheid, haar leven, haar huwelijk.
En ik voelde me met de minuut kloteriger, kwam opgefokt en woedend thuis maar had gewoon weer geluistert.
Zonder persoonlijk te worden vertelde ik dat het een groot probleem voor mij was dat ik nooit eens durf te zeggen wat me dwarszit en en ik daardoor steeds meer afstand neem van mensen en de dingen alleen doe.
Zij vonden dat ik echt voor mezelf moest opkomen en de dingen uit moest spreken.
Het voelde goed .
ondertussen krijg ik foto toegezonden van mijn broer van een bos mimosa.
Geen tekst erbij.
ik schrijf; haha we zijn echt broer en zus, geen woorden nodig.
En het is echt zo.
Niemand zou die foto begrijpen, alleen hij en ik.
Straks toch maar even het neefje bellen waarom hij mijn reactie op FB weggehaald heeft en mijn app niet beantwoord heeft.
Ik heb een schrift waarin ik zinnen en uitspraken opschrijf.
Deze las ik op een blog;
SNIJ NIET DOOR WAT JE KUNT ONTKNOPEN.
en volgende week even langs broer op de zaak
Krijg zonder twijfel bloemen mee.
En jipppppie over 26 dagen is het zover.
Kan nog van alles misgaan zegt mijn Lief.
tuurlijk schatje, maar dat gebeurt niet.
Over 26 dagen lopen wij samen door ons nieuwe huis.
maandag 26 januari 2015
maandag
Zo voor wie niet geloofd dat wij een appelboom in de tuin hebben.
Een stuk of 50 appels kregen we dit jaar.
Kersenboom hebben we ook.
Op funda stond er bij de tuin omschrijving; met diverse fruitbomen.
Haha.
In de lente en zomer maakten Lief en ik iedere dag een rondje en wezen we elkaar op wat er nu weer veranderd was.
Ik denk dat ik alles in me heb om gelukkig te zijn daar ik zo geniet van de kleine dingen maar t wil maar niet door dat gevoel in mijn hoofd.
Je hebt trauma's zei de psych verleden week.
Posttraumatische stress zei de psychiater.
Jammer is dat toch dat je als kind zo getraumatisserd bent dat je gewoon niet van het leven kan genieten en altijd maar angstig bent en alles een probleem is.
Eens, heb ik lange tijd gedacht, eens zal ik me normaal voelen.
En inderdaad, heel soms, een paar weken lang, kan ik me redelijk normaal voelen.
O zo voelen mensen zich dus, denk ik dan.
ik probeer met alle macht het gevoel vast te houden maar hup, ik raak t iedere keer weer kwijt.
En iedere keer weer iets anders proberen en hopen op betere tijden.
Of beter gezegd op een wonder.
Dan zie of hoor ik weer een verhaal van iemand die geen kans heeft op betere tijden en die zich er toch
doorheen slaat.
Dan denk ik, okee kom op ik ga er ook weer voor.
en dan zie ik dus de kleine dingen en de grote dingen want die zijn er ook.
Ik blijf me maar verbazen over die vent van mij.
Dat ik zomaar recht heb op zo een man.
Sterker nog dat ze gewoon bestaan.
Aan de andere kant is het ook weer lastig hoor als je met een groep meiden zit die allemaal wat te klagen hebben over hun vent, de ene is nooit thuis, de ander doet nooit iets leuks, weer een helpt nooit ergens mee, maakt geen complimenten nou ja ga zo maar door en dan na lang denken weet ik dan ook iets om me te lullen zeggen ze allemaal; jij moet je mond houden, als er 1 niet mag klagen dan ben jij het en dan gaan ze weer verder en ik schenk dan maar weer een bakkie in.
We gaan tomaten en komkommers kweken in de kas, zei mr. X.
Dat vond ik zo saai.
Vrienden van mij, vriendin met de grote tuin, die hebben grote kas met abrikozen, kiwi's, perziken en weet ik veel wat allemaal.
Dat lijkt mij wel gaaf.
Voor komkommers en tomaten ga ik wel naar de turkse groenteboer die op loopafstand is en die superaardig zijn.
Ik heb 2 dikke ogen maar ze tranen niet meer dus ik denk niet dat ik naar de dokter hoef.
Wacht t nog maar even af want t jeukt en brand nog wel.
Misschien toch even assistente bellen.
die weten tegenwoordig ook zoveel.
Hoewel het geen mooie dag is geniet ik wel van het weer.
De kipjes scharrelen in de tuin.
De deur kan wagenwijd open.
De week kan beginnen.
+
zondag 25 januari 2015
altijd is kortjakje ziek, ja ook op zondag
Pluk in bloempot, Pluk op t ijs, Pluk met Boedha,
Steen en kip Willemijn
Konijn Ludo doet nooit kunstjes
En dan Willemijn in het geheel.
Ik zie nog zoveel meer in de tuin maar dit schetst al een aardig beeld.
Net als mijn moeder dat had, kan ik me vermaken met niets.
Gewoon kijken naar een roodborstje, een muis of een kikker.
Vandaag eindelijk via mp een hok gevonden voor de caafjes/konijnen.
Komen we daar in Amsterdam in zo een gore woning, zo een bende, vieze kinderen, onverzorgde vrouw en een zombie-achtige vent die een soort geluid maakte ter begroeting (denk ik) maar verder niet opkeek van zijn scherm of wat t ook was.
Ik snap dit nooit zo.
Misschien heb je niet zoveel poen maar een huis schoonmaken of kids wassen kost toch geen geld?
Daarnaast als je zelf al geen gedag zegt als er mensen binnenkomen hoe wil je het dan je kinderen leren dat t zo hoort.
Het raakt mij heel erg als kinderen zo op moeten groeien.
En waatschijnlijk dezelfde fouten zullen maken bij hun kinderen want zij weten niet beter.
Maar goed iedereen heeft recht op kinderen.
Mr. X wilde zelf zo snel mogelijk dat hok uit zijn auto bang voor ongedierte.
Was is zeker 6 jaar of meer niet meer grieperig of verkouden geweest en geloofde ik toch echt dat mij niets kon gebeuren, nou met kerst en nu weer, ik noem t geen griep want zo erg is t niet maar wel erger dan verkoudheid, dus grieperig èn dat is nog niet alles, ja lat me even uitpraten, ontstoken ogen.
Eerst 1 en daar voelde ik me al zielig onder want ik voel me blegh maar de ander begint nu ook.
Als t aan mr. X lag zat ik zo een 2 keer in de week bij de dokter maar ik wacht even morgen af.
Ik zal blij zijn als we verhuist zijn want onze dok zit nog steeds in onze oude woonplaats nu moet ik toch wel half uurtje rijden en ja met nog maar een half oog is best gevaarlijk.
(ik dik t een beetje aan )
Lief zit ook niet goed in zijn velletje.
Voor een man is het echt geen klager.
Tja dat zou wat zijn 2 klagers onder 1 dak.
Gisteren gingen we dus naar een feest in IJmuiden, nou daar wil ik dus echt niet dood gevonden worden zeg.
We komen daar af en toe dus ik ken t wel maar het went NOOIT.
Konijn Ludo komt daar vandaan en is me tot op de dag van vandaag dankbaar dat ik hem daar weggehaald heb.
Het feestje was trouwens wel leuk .
Kon ik eindelijk weer eens dansen en Lief is ook een danser.
Beetje pech was wel dat we ons dus appelig voelde en dag hij op de dansvloer een spier verrekte bij een imitatie van Bobbie Farell van Bony M.
De jarige, de altijd koele en rustige jongste zus van mr. X ging helemaal los op de dansvloer en ik wist niet wat ik zag.
Ook schoonzusdienooitlacht was er niet vanaf te slaan.
Zo denk je dus mensen te kennen na meer dan 12 jaar maar niets is minder waar.
Gisteren gingen we ook wandelen in de duinen en op terras koffiedrinken in Langevelderslag.
Heerlijk was dat en sowieso met een hond erbij is alles gewoon leuker.
Nou ja niet alles maar wandelen wel.
Zo slecht als Soop in huis luistert zo goed doet ze dat buiten de deur.
Het perfecte hondje lijkt t dan.
Wij weten wel beter.
Vandaag maakte in schoon.
Ja lekker makkelijk als je geen geloof hebt, kun je gewoon de was doen, het hele huis stofzuigen, opruimen en oven schoonmaken.
Zocht nog een tovertruukje om die eens goed schoon te maken , op 250 graden en dan half uur bakje met 1 kop soda erin dan een doekje erdoor en klaar.
Jaja,weer een desillusie erbij.
Niks schoon moest gewoon heel hard boenen en nog is het niet goed genoeg.
Ja, als ik verhuis dan maak ik altijd de oven even schoon, had t misschien wat vaker moeten doen.
Vol goede voornemens gaan we verhuizen.
Lief gaat meer aan zijn sociale leven doen, weer op gitaarles, tennissen, nou ja ons hele leven wordt anders.
Ik ga vaker de oven schoonmaken, meer in hoeken en gaten stofzuigen en ook onder het bed.
En als ik tijd overhou; ook eens onder de bank.
Ons hele leven gaat veranderen.
Nog 30 dagen.
vrijdag 23 januari 2015
alles onder controle, nou ja ik, hij niet.
Leger en leger wordt ons huis.
Gisteren werden het dressoir en de eettafel opgehaald. Verkocht.
Vandaag de grote kast.
Ik begon ook schilderijtje en spiegels weg te halen maar dat was zo triest en kaal dat ik alles weer terugplaatste.
De reden van het leeghalen is gelukkig een leuke maar ik denk ook aan mensen die MOETEN verhuizen om wat voor reden dan ook, ziekte, geldproblemen, scheiding.
Wat moet dat dan toch erg zijn om je huis steeds leger te zien worden.
Mr. X is verandert in , om in dierentermen te blijven, een stresskip.
Hij praat alleen nog maar over hypotheken, geldbedragen, verhuisstress, opruimen, weggooien, inpakken, schoonmaken, troep wegbrengen naar ...hoe heet dat waar je grote spullen kan weggooien?, nou ja niets leuks.
De verkopers hebben verleden week bij makelaar op verkeerde plek getekend, had makelaar op moeten letten, dus bank weer bellen dat t goed moet komen want ja, we gan 23 februari alleen maar halen als er niets misgaat.
Lief weer in de stress, zat ie al, maar nu nog even extra en ik zit rustig een boekie te lezen of Utopia te kijken.
Kijk Utopia, die hebben pas problemen.
Colinda ging eerst met Patrick maar is nu verliefd op Wilco en dat waren al aartsvijanden die twee en Patrick spoort niet echt dus pfff, ik hou mijn hart van.
Nou dan is zo een verhuizing toch een fluitje van een cent.
Ik blijf tot mijn eigen verbazing rustig.
Vind mijn Lief opeens niet zo gezellig meer.
Heeft hij een afspraak gemaakt met de bank zonder te overleggen, blijkt net op de tijd te zijn dat ik in ziekenhuis moet zijn, dus hup hij nog meer stressen.
Hij valt ook bij de kleinste opmerking uit, is er met zijn gedachten niet bij, nou ja niet bij mij, ons zeg maar.
Nee, Lief is even niet lief.
Jij zit maar voor de TV zegt ie dan.
Ja zeker een half uur voor Utopia dus maar wie wil er nou missen hoe het zal gaan tussen patrick en wilco?
NEE iets leuks doen in de komende weekenden is onmogelijk want ja we gaan verhuizen.
NEE geen afspraken maken of op hem rekenen want hij heeft t druk.
Ik snap hem echt wel hoor want na zo een drukke baan ook nog aan van alles denken is echt niet leuk maar alles loopt goed.
Zijn kids hebben allebei vrij genomen om met de verhuizing te helpen.
Ik heb vriendinnen die komen helpen met schoonmaken.
We hebben 1 week de tijd om het hier netjes af te leveren voor de volgende bewoners.
Het meeste is ingepakt.
Er is een planning gemaakt
voor alle dieren een oplossing gevonden.
Hij 2 weken vrij genomen.
Gisteren (ik) hard gewerkt, kasten leegehaald die verkocht zijn, veel ingpakt, kamer toch geprobeerd weer gezellig te maken, schoongemaakt en weet ik veel wat.
Blij met mezelf en mijn energie.
Tussendoor boodschappen en doos met DVD's op de post.
Euh? deed ik dat echt allemaal?
Toch nog tijd gehad om te vrouwenknuffelen met mijn schatje.
Mannenknuffelen is heel anders, dan moeten je kleren uit.
Zwager zei ooit; zo raar als vrouwen willen knuffelen dan bedoelen ze ook knuffelen.
Ja zwager zo zijn wij.
Tijdens het vrouwenknuffelen, wat het goede moment, toch heel voorzichtig gezegd dat we toch leuke dingen moeten gaan doen tot die 23ste februari want daarna gaat t even niet meer.
We zouden er toch een leuke tijd van maken? zei ik met mijn liefste stemmetje.
Ja je hebt gelijk zei mr. X.
en hij meende het.
Oh met mijn pees gaat t erg goed, doe wel zoveel mogelijk met mijn verkeerde hand, schijnt trouwens goed te zijn voor je hersenen, nou dat kan natuurlijk geen kwaad.
Wel een gek gevoel hoor tandenpoetsen met andere hand, of deuren openen en zo.
Het neefje stuurde berichtje waaruit bleek dat hij spijt had van t afzeggen en wilde vandaag afspreken maar ik kon niet want vanmiddag word de kast opgehaald.
Het is prachtig weer, man wat is het mooi en heerlijk koud.
Straks toch maar met Soop naar t bos, ze kan nu tenminste niet meer in t water vallen vanwege het ijs.
Ik blijf me verbazen dat ik zo tegen de winter op kan zien maar als je er midden in zit het allemaal zo meevalt.
Iedereen een heel fijn weekend.
Wij hebben feessie in Ijmuiden.
Gisteren werden het dressoir en de eettafel opgehaald. Verkocht.
Vandaag de grote kast.
Ik begon ook schilderijtje en spiegels weg te halen maar dat was zo triest en kaal dat ik alles weer terugplaatste.
De reden van het leeghalen is gelukkig een leuke maar ik denk ook aan mensen die MOETEN verhuizen om wat voor reden dan ook, ziekte, geldproblemen, scheiding.
Wat moet dat dan toch erg zijn om je huis steeds leger te zien worden.
Mr. X is verandert in , om in dierentermen te blijven, een stresskip.
Hij praat alleen nog maar over hypotheken, geldbedragen, verhuisstress, opruimen, weggooien, inpakken, schoonmaken, troep wegbrengen naar ...hoe heet dat waar je grote spullen kan weggooien?, nou ja niets leuks.
De verkopers hebben verleden week bij makelaar op verkeerde plek getekend, had makelaar op moeten letten, dus bank weer bellen dat t goed moet komen want ja, we gan 23 februari alleen maar halen als er niets misgaat.
Lief weer in de stress, zat ie al, maar nu nog even extra en ik zit rustig een boekie te lezen of Utopia te kijken.
Kijk Utopia, die hebben pas problemen.
Colinda ging eerst met Patrick maar is nu verliefd op Wilco en dat waren al aartsvijanden die twee en Patrick spoort niet echt dus pfff, ik hou mijn hart van.
Nou dan is zo een verhuizing toch een fluitje van een cent.
Ik blijf tot mijn eigen verbazing rustig.
Vind mijn Lief opeens niet zo gezellig meer.
Heeft hij een afspraak gemaakt met de bank zonder te overleggen, blijkt net op de tijd te zijn dat ik in ziekenhuis moet zijn, dus hup hij nog meer stressen.
Hij valt ook bij de kleinste opmerking uit, is er met zijn gedachten niet bij, nou ja niet bij mij, ons zeg maar.
Nee, Lief is even niet lief.
Jij zit maar voor de TV zegt ie dan.
Ja zeker een half uur voor Utopia dus maar wie wil er nou missen hoe het zal gaan tussen patrick en wilco?
NEE iets leuks doen in de komende weekenden is onmogelijk want ja we gaan verhuizen.
NEE geen afspraken maken of op hem rekenen want hij heeft t druk.
Ik snap hem echt wel hoor want na zo een drukke baan ook nog aan van alles denken is echt niet leuk maar alles loopt goed.
Zijn kids hebben allebei vrij genomen om met de verhuizing te helpen.
Ik heb vriendinnen die komen helpen met schoonmaken.
We hebben 1 week de tijd om het hier netjes af te leveren voor de volgende bewoners.
Het meeste is ingepakt.
Er is een planning gemaakt
voor alle dieren een oplossing gevonden.
Hij 2 weken vrij genomen.
Gisteren (ik) hard gewerkt, kasten leegehaald die verkocht zijn, veel ingpakt, kamer toch geprobeerd weer gezellig te maken, schoongemaakt en weet ik veel wat.
Blij met mezelf en mijn energie.
Tussendoor boodschappen en doos met DVD's op de post.
Euh? deed ik dat echt allemaal?
Toch nog tijd gehad om te vrouwenknuffelen met mijn schatje.
Mannenknuffelen is heel anders, dan moeten je kleren uit.
Zwager zei ooit; zo raar als vrouwen willen knuffelen dan bedoelen ze ook knuffelen.
Ja zwager zo zijn wij.
Tijdens het vrouwenknuffelen, wat het goede moment, toch heel voorzichtig gezegd dat we toch leuke dingen moeten gaan doen tot die 23ste februari want daarna gaat t even niet meer.
We zouden er toch een leuke tijd van maken? zei ik met mijn liefste stemmetje.
Ja je hebt gelijk zei mr. X.
en hij meende het.
Oh met mijn pees gaat t erg goed, doe wel zoveel mogelijk met mijn verkeerde hand, schijnt trouwens goed te zijn voor je hersenen, nou dat kan natuurlijk geen kwaad.
Wel een gek gevoel hoor tandenpoetsen met andere hand, of deuren openen en zo.
Het neefje stuurde berichtje waaruit bleek dat hij spijt had van t afzeggen en wilde vandaag afspreken maar ik kon niet want vanmiddag word de kast opgehaald.
Het is prachtig weer, man wat is het mooi en heerlijk koud.
Straks toch maar met Soop naar t bos, ze kan nu tenminste niet meer in t water vallen vanwege het ijs.
Ik blijf me verbazen dat ik zo tegen de winter op kan zien maar als je er midden in zit het allemaal zo meevalt.
Iedereen een heel fijn weekend.
Wij hebben feessie in Ijmuiden.
donderdag 22 januari 2015
het geheim van het geheime luikje
Het "geheime" luikje in de tuin houd de gemoederen goed bezig. ;-)
Wat zou er achter het deurtje zijn?
Zo een gek iets in de tuin zou ook echt iets voor mijn ouders zijn.
Wie maakt er nou zoiets?
Neemt ruimte in en totaal nutteloos.
Hup alles eruit dacht ik eerst maar ik denk er nu anders over.
Sowieso eerst de zomer afwachten en kijken hoe het er dan uitziet en een vierkant, betegeld tuintje kan altijd nog.
Zo hebben ze wel meer van die gekke dingen gedaan zoals een schuurtje aan de zijkant van het huis van 2 bij 9 meter.
Met zijraampjes en lichtkoepels op t dak.
Aan de voorkant van het huis zitten ook al 2 stenen schuurtjes vast.
De ene word een katten kamer voor de nacht en ander bijkeuken of zoiets.
Door al die mogelijk heden vielen we ook op t huis want je zou van zo een schuurtje ook een kantoortje of zelfs een slaapkamer kunnen maken.
Ik hou van huizen met mogelijkheden.
oh en zijn jullie klaar voor de grote onthulling?
wat zit er achter dat deurtje.........
nog meer rotzooi.
haha.
Ja ik was ook heel benieuwd en vroeg of ik erin mocht kijken.
Het is een soort grot zeg maar.
Ik heb nog niet verzonnen waarvoor we het kunnen gebruiken maar dan zien we dan wel weer.
Omdat Soop dinsdag ongelofelijk druk en klierig was gingen we naar het bos.
Het was heerlijk.
Ongelofelijk hoe ik er zelf van opknapte.
De zon scheen en het was lekker fris.
Waren ver van de auto valt Soop zo het water in.
Shiiiiit.
Wat nu onder mijn jas nemen en terug lopen en vergeet niet mijn peesontsteking of terug rennen en opletten of het kleine ding het niet koud kreeg.
Nou ja we renden terug en ze vond t een groot feest
Feest is het eigenlijk altijd met een hond.
De grootste chagrijn kan er vrolijk van worden.
jaja ik ook.
Het neefje zei weer af met een of vage boodschap.
Tenminste ik neem aan dat t afzeggen is.
Ik wil me geen zorgen maken.
Daar heb ik geen zin meer in.
Mr. X vond dat ik hem wel geld kon geven maar het neefje rookt en drinkt en ik ben bang dat het geld daar aan op zou gaan o.a. en aan het weggeven aan anderen.
Ik ga dan liever met hem winkelen of zo .
Het neefje is nogal weggeverig.
Gaf hij al zijn kleren weg aan een goed doel in Afrika.
tja.
moet je dan trots zijn of denken;doe niet zo dom.
Geld idem dito.
Mijn moeder was ook altijd heel gul.
Kwam je een keer op visite en zei je dat je iets mooi vond kreeg je het mee.
Ik bedoel als ik bijv. een vriendin ofzo meenam dan kreeg die zomaar iets mee.
In de guldentijd was ik ook heel gul en hielp ik graag.
Daarbij werden het neefje en de nichtjes ook verwend vooral oudste nichtje trouwens.
Sinds ik met mr. X ben en de euro kwam en mijn spaarrekening ook aardig leeg kwam, ben ik opeens erg op de centen gaan letten.
Toen ik ook nog eens op de blogs kwam die over bezuinigen gingen toen ging de kraan naar anderen helemaal dicht.
Ik trakteer heus wel regelmatig hoor maar niet zomaar iedereen.
Toen ik een paar jaar geleden, na t lezen van blogs, opeens nadacht over alles wat ik kocht, werd het steeds beter.
Mr. X zweerde dat hij daar niet aan mee ging doen want hij had recht op een leven maar ook hij is om en denkt goed na.
Geen nooit gedragen nieuwe kleding meer in de kast of t zoveelste overhemd of spijkerbroek.
De dag begon hier niet zo goed maar ik ga van de rest gewoon iets leuks maken.
Neefje zei af, ruzie met mr. X, kat in huis ge......
ondertussen bij neegelegd dat de afspraak niet doorging, komt trouwens goed uit want er is hier zat te doen.
Mr. X stuurde lieve appie en de shit is opgeruimd.
Er is een goed bod op de kast, de tafel en dressoir worden vanavond opgehaald, de arm doet bijna geen pijn meer.
Het is gewoon een leuke dag.
Jullie ook fijne dag.
dinsdag 20 januari 2015
recht hebben
tweede foto zie je dak van serre en achter een kas, weten nog niet wat we daarmee doen.
voorlopig gaan de beestjes er even in.
derde foto is speciaal voor Linda die denkt dat dit mijn smaak is.
vierde foto de open haard.
hier kun je wel zien hoe goed er gestuct is, hoe strak en hoe netjes.
Zo zag het er de eerste keer echt niet uit.
Soop vond t vanmorgen nodig om kip Willemijn aan haar staart door de tuin te slepen.
Woest was ik en dacht dat de arme Willemijn helemaal van slag zou zijn maar nee hoor
Soop kreeg een tik.
Maakte haar trouwens ook niet uit.
Vande week lag Wybertje heerlijk op een dekentje te slapen en trok ze hem met deken en al door de kamer.
Tuurlijk is dat grappig en Wyb kan goed voor zichzelf opkomen en geeft zelf een knal als het teveel wordt.
Had ik gisteren mijn maandag verhaal geschreven over die pees en zo lees ik het verhaal van een jonge vrouw (in een blad) die zwanger was en blijkt ALS te hebben.
De baby is geboren, ze hadden al een kind en met haar gaat t heel slecht.(met de vrouw dus)
Ik kreeg het zo benauwd van het verhaal.
Wilde eigenlijk mijn verhaal weghalen want hoe durf je te klagen als er zulke dingen gebeuren.
Maar ik schrijf omdat het mij oplucht en anders gaan schrijven omdat er veel ergere dingen gebeuren helpt mij niet en andere zeker niet.
Voor de vreselijke dingen kun je gewoon de TV aanzetten en daar vliegt de ellende je om de oren./
Wil je mijn lief en leed, ja dan klik je hier.
Over TV gesproken ik heb 2 zulke mooie dingen gezien.
Allereerst dacht ik verleden week het laatste deel van Downton Abbey gezien te hebben en vond t einde al zo ontroerend maar nee zaterdag kregen we een dubbele aflevering en ik genoot me gek he.
Ook zag ik de film;; de marathon en dacht een grappige film te zien, riep mr. X erbij.
Het bleek zo een mooie film te zijn.
Zo ontroerend, zo anders dan je verwacht in het begin.
brrr. kippevel als ik er weer over schrijf.
Echt nooit gedacht.
Niet gezien, ga er dan een keer voor zitten hoor.
Wel veel stoute woorden (zoals mijn buurtmeisje dat noemde) maar ja dat is ook t milieu .
Ja toen de moeder konijn kleintjes kreeg vroeg het buurtmeisje aan mij hoe ze aten.
Tja, ik voer dat soort gesprekken niet dagelijks dus ik zei ze heeft tietjes en....
oooh dat mag je niet zeggen dat is een stout woord. zei t meisje.
Dank jullie wel voor al jullie reacties gisteren.
Het is iedere keer weer zo leuk, zo gezellig.
gisteren zag ik op Tv een klein stukje over Ghana.
Zo opvallend, iedere keer, weer, hoeveel kinderen er lachend rondlopen.
De intervieuwer stelde wat vragen aan een mevrouw in een arme buurt en toen mocht hij niet meer weg want hij nMOEST koffie blijven drinken, daar had ie geen tijd voor want hij moest door met de opnames, ook al zo nederlands he, geen tijd, toen kreeg hij een zak met noten en appels mee en had ze toch koffie gezet.
Het was zo een klein stukje wat ik zag maar het zei zoveel, over hen maar o ook over ons.
waarom zou je niet even een kwartier blijven als je daar die mensen een groot plezier mee doet?
en waarom zijn de kinderen daar zo blij met niets?
En vooral waarom zijn onze kinderen hier nooit eens klaar met vragen en krijgen?
En wij?
Als mijn spijkerbroek te klein (of liever) te groot is geworden kan ik nu in de auto stappen om een paar nieuwe te halen.
Wij mr. X en ik kunnen zeggen; nee de oude meubels passen niet we nemen andere.
En ik kan denken; ja maar mr. X werk wel keihard voor zijn geld dus we hebben er recht op.
Maar zouden de mensen in Ghana niet heel hard werken?
Veel harder dan welke mr. X dan ook.
onder andere omstandigheden .
omstandigheden die wij ons niet voor kunnen stellen.
Zouden zij geen recht hebben op geld om te kopen wat zij nodig hebben.
De mensen dansten in de kerk.
Hoe lang geleden is het dat wij dansten?
gewoon zomaar omdat we zoveel geluk hebben.
Vanmorgen irriteerde ik me dat het bestek door elkaar lag in de vaatwasser.
Shit wat een werk met mijn zere arm.
Las ook een stukje in een blad over een vrouw die een jong meisje die gevlucht was uit haar land en stage bij haar liep moest uitleggen hoe je een vaatwasser moest inruimen .
En morgen ga ik weer eens naar zo een dure therapeut, of t helpt weet ik niet, en misschien dan ook langs de dokter voor advies voor mijn zere arm.
Daar heb ik recht op.
Toch????
voorlopig gaan de beestjes er even in.
derde foto is speciaal voor Linda die denkt dat dit mijn smaak is.
vierde foto de open haard.
hier kun je wel zien hoe goed er gestuct is, hoe strak en hoe netjes.
Zo zag het er de eerste keer echt niet uit.
Soop vond t vanmorgen nodig om kip Willemijn aan haar staart door de tuin te slepen.
Woest was ik en dacht dat de arme Willemijn helemaal van slag zou zijn maar nee hoor
Soop kreeg een tik.
Maakte haar trouwens ook niet uit.
Vande week lag Wybertje heerlijk op een dekentje te slapen en trok ze hem met deken en al door de kamer.
Tuurlijk is dat grappig en Wyb kan goed voor zichzelf opkomen en geeft zelf een knal als het teveel wordt.
Had ik gisteren mijn maandag verhaal geschreven over die pees en zo lees ik het verhaal van een jonge vrouw (in een blad) die zwanger was en blijkt ALS te hebben.
De baby is geboren, ze hadden al een kind en met haar gaat t heel slecht.(met de vrouw dus)
Ik kreeg het zo benauwd van het verhaal.
Wilde eigenlijk mijn verhaal weghalen want hoe durf je te klagen als er zulke dingen gebeuren.
Maar ik schrijf omdat het mij oplucht en anders gaan schrijven omdat er veel ergere dingen gebeuren helpt mij niet en andere zeker niet.
Voor de vreselijke dingen kun je gewoon de TV aanzetten en daar vliegt de ellende je om de oren./
Wil je mijn lief en leed, ja dan klik je hier.
Over TV gesproken ik heb 2 zulke mooie dingen gezien.
Allereerst dacht ik verleden week het laatste deel van Downton Abbey gezien te hebben en vond t einde al zo ontroerend maar nee zaterdag kregen we een dubbele aflevering en ik genoot me gek he.
Ook zag ik de film;; de marathon en dacht een grappige film te zien, riep mr. X erbij.
Het bleek zo een mooie film te zijn.
Zo ontroerend, zo anders dan je verwacht in het begin.
brrr. kippevel als ik er weer over schrijf.
Echt nooit gedacht.
Niet gezien, ga er dan een keer voor zitten hoor.
Wel veel stoute woorden (zoals mijn buurtmeisje dat noemde) maar ja dat is ook t milieu .
Ja toen de moeder konijn kleintjes kreeg vroeg het buurtmeisje aan mij hoe ze aten.
Tja, ik voer dat soort gesprekken niet dagelijks dus ik zei ze heeft tietjes en....
oooh dat mag je niet zeggen dat is een stout woord. zei t meisje.
Dank jullie wel voor al jullie reacties gisteren.
Het is iedere keer weer zo leuk, zo gezellig.
gisteren zag ik op Tv een klein stukje over Ghana.
Zo opvallend, iedere keer, weer, hoeveel kinderen er lachend rondlopen.
De intervieuwer stelde wat vragen aan een mevrouw in een arme buurt en toen mocht hij niet meer weg want hij nMOEST koffie blijven drinken, daar had ie geen tijd voor want hij moest door met de opnames, ook al zo nederlands he, geen tijd, toen kreeg hij een zak met noten en appels mee en had ze toch koffie gezet.
Het was zo een klein stukje wat ik zag maar het zei zoveel, over hen maar o ook over ons.
waarom zou je niet even een kwartier blijven als je daar die mensen een groot plezier mee doet?
en waarom zijn de kinderen daar zo blij met niets?
En vooral waarom zijn onze kinderen hier nooit eens klaar met vragen en krijgen?
En wij?
Als mijn spijkerbroek te klein (of liever) te groot is geworden kan ik nu in de auto stappen om een paar nieuwe te halen.
Wij mr. X en ik kunnen zeggen; nee de oude meubels passen niet we nemen andere.
En ik kan denken; ja maar mr. X werk wel keihard voor zijn geld dus we hebben er recht op.
Maar zouden de mensen in Ghana niet heel hard werken?
Veel harder dan welke mr. X dan ook.
onder andere omstandigheden .
omstandigheden die wij ons niet voor kunnen stellen.
Zouden zij geen recht hebben op geld om te kopen wat zij nodig hebben.
De mensen dansten in de kerk.
Hoe lang geleden is het dat wij dansten?
gewoon zomaar omdat we zoveel geluk hebben.
Vanmorgen irriteerde ik me dat het bestek door elkaar lag in de vaatwasser.
Shit wat een werk met mijn zere arm.
Las ook een stukje in een blad over een vrouw die een jong meisje die gevlucht was uit haar land en stage bij haar liep moest uitleggen hoe je een vaatwasser moest inruimen .
En morgen ga ik weer eens naar zo een dure therapeut, of t helpt weet ik niet, en misschien dan ook langs de dokter voor advies voor mijn zere arm.
Daar heb ik recht op.
Toch????
maandag 19 januari 2015
maandag
het is vandaag blue monday en omdat ik graag anders reageer dan anderen doe ik er niet aan mee.
ik doe t morgen of overmorgen wel.
blue tuesday .
ik heb een peesontsteking.
gisteren jankte ik van de pijn en van het idee weer zo een nacht in te gaan.
toen dacht ik; pijnstiller.
en hoe dom kun je zijn 15 minuten later was de pijn te dragen en kon ik weer bewegen.
vannacht toen t weer begon, hup weer 1 en t ging weer goed.
het zit in de pols maar trekt ook naar arm schouder en heb ook koppijn.
maar geen blue monday voor mij, oh nee.
ben trouwens niet naar de dokter geweest hoor, kan ook niet, kan geen auto rijden, maar heb even op internet gezocht.
behalve pijnstiller, rust en wat oefeningen niets aan te doen dus waarom naar de dokter?
waar je wel van bewust word is hoe onthand je bent als je maar 1 arm kan gebruiken.
mr. x moest elastiek in mijn haar doen zodat ik kon douchen zonder dat t nat werd.
en weleens met 1 hand pot honing proberen open te maken en dat dan op je boterham te smeren?
en tuurlijk was mr. X weer volmaakt en dat is best irritant hoor, dat volmaakte omdat ik weet dat ik NOOIT zo goed en lief en geduldig zal kunnen zijn als hij.
Ik kan nooit terugdoen wat hij voor mij doet.
In het begin van onze relatie probeerde ik het maar het was gewoon slopend.
die energie heb ik gewoon niet.
Ik kon gelukkig wel koffie zetten.
pffff. wat een opluchting.
De foto's zijn van de serre in ons nieuwe huis.
Het is 7 meter bij 2,50 .
Door als die lelijke en vele spullen in dat huis zie je dat helemaal niet.
Het dak is ook van glas.
Ik weet zeker dat we daar vele momenten gaan doorbrengen.
Toch blijft t gek dat je zomaar een huis koopt die je maar even hebt gezien.
Ik kan me helemaal niet herinneren hoe de zolder eruitzag bijvoorbeeld.
De jongelui die ons huis kochten waren ook maar een kwartier binnen geweest toen ze hun handtekening zetten.
Gisteren gingen we winkelen (voordat de pijn heel erg werd)
Lief heeft al tijden nieuwe spullen nodig en zoveel dat ie de moed om op pad te gaan iedere keer verliest.
Ik vond dat ie een lijstje moest maken en dat we iedere keer voor 1 ding op pas moest.
Twee nette broeken, daar gingen we voor.
winkelen op zondag is vre-se-lijk.
Iedereen wil op zondag winkelen.
Gisteren gelukkig niet was zoooo rustig.
Heerlijk.
We vonden in de eerste winkel 2 nette broeken maar ook 4 overhemden.
en een vest.
Ik vroeg iets aan een meisje die daar werkte en werd daar zo onbeschoft te woord gestaan dat ik zei;laat maar ik doe het zelf wel (met mijn lamme handje)
Had ik al gezegd dat mr. X een lekker kontje heeft?
Echt man.
Bij de kassa werden we geholpen door het onbeschofte kind en ik dacht, ik hou je inde gaten want jij bent echt zo een type die fouten maakt.
We rekende af en liepen de winkel uit en na een paar honderd meter waarin we allebei zaten te dneken en te rekenen keken we elkaar aan en er was inderdaad een grote fout gemaakt.
Rennen zei mr. X.
Ik ga echt niet terug zei ik had ze maar aardig moeten zij die trut.
Ze wordt vast ontslagen fantaseerde mr. X.
Goed zo zei ik.
okee ik voelde me best een beetje schuldig maar niet genoeg om terug te gaan zeg maar.
De fout was groot en in ons voordeel.
Bij de 2e schoenenwinkel was t weer raak, uitverkoop en 2 paar schoenen gescoord, voor hem.
daarna moest er nog een riem en t shirts komen maar ik had geen zin meer vond t wel oke zo.
Hij ook.
Heel tevreden gingen we naar huis.
Even een vraag; heeft er iemand ervaring met Ikeja banken?
Bevallen die goed?
Ik vind ze leuk, niet duur en de hoes kan eraf wat heel goed is in ons geval met de beesten maar blijft het lang stevig en zo?
Ik zie in die dure bladen overal van die banken, waarschijnlijk heel erg duur, maar ik zie geen verschil met de banken van ikeja dus
fijne week allemaal.
zondag 18 januari 2015
pijn
ik ga 'mijn' vogels missen
wie gaat ze verwennen als ik er niet meer ben?
ik ben kinderlijk genoeg, godzijdank, om net te doen of ze meegaan als er in de nieuwe tuin hetzelfde soort vogels verschijnt.
ik lijk in sommige dingen op mijn moeder waar ik vaak van dacht; mens doe normaal.
doe aub niet zo dom.
ik begrijp nu dat t gewoon een manier is om je leven leuker en mooier te maken en voor mij zelfs om te overleven.
als ik geen mooie of bijzondere dingen zie weet ik dat ik weer in een diepe depressie zit.
gelukkig zie ik ze.
haalde ik verleden jaar uit hun tuin in frankrijk een kluit sneeuwklokjes nu kijk ik er iedere dag naar hoe ze hier opkomen.
beiden dol op sneeuwklokjes maar ik had ze nooit, bij haar stond de tuin vol.
natuurlijk gaan ze mee naar t volgend adres
het is mijn manier om dicht bij haar te zijn.
mijn liefde voor natuur en dieren.
maandag zwaar gesjouwd, dinsdag veel pijn , woensdag en donderdag deed ik rustig aan en t was weer weg dus vrijdag weer sjouwen en nu zoveel pijn . de hele nacht niet geslapen. wist niet hoe ik liggen moest..
was t eerst alleen maar een pols het spreidde zich uit naar arm en schouder en natuurlijk kreeg ik van de spanning koppijn.
ik zag ooit een docu van een vrouw zonder armen die alles met haar mond en voeten deed, zo ook haar baby verzorgen, heel bijzonder, maar zover ben ik niet dat ik koffie kan schenken met mijn voet, maar doe alles met rechts, mijn verkeerde arm.
maar iedere beweging doe zo een pijn.
daarbij, jaja, viel mr.x van de trap.
paniek natuurlijk maar zoals ieder die valt is het even een tijd stil.
dan ben je volgens mijn aan het nagaan of alles t nog doet.
pijn in zijn rug maar verder alles oke zegt ie.
ik zou dan weer een halve dag moeten bijkomen maar hij liep 5 minuten later weer te sjouwen.
niks effe zitten en een glas water.
leuk was wel de wandeling met soop die meteen weer de modder inrende wat oh wat is dat leuk.
heel veel vriendjes gemaakt en wij weer veel gelachen en geglimlacht.
wat is t toch een dotje zei mr x.
nou echt dat is zo totaal niets voor mr x om dat te zeggen
een dotje????
dat is toch geen mannentaal?
hij is echt niet van de dieren maar voor soop is hij wel helemaal om.
hij deed haar zelfs onder de douche, ik kon t natuurlijk niet en van mij hoeft t ook niet, maar goed ze moest en ik luisterde aan de deur want ik had gezegd dat ie lief tegen haar moest praten maar had er geen vertrouwen in, want leer mijn mr. x kennen met zijn; dieren zijn ondergeschikt aan mensen maar hij zat echt haar gerust te stellen haha. moet er weer om lachen.
arme mr x er blijft ook niets mannelijks meer over als je hier zo leest.
maar zegt ie weleens als ik hem weer als een watje afschildert in gezelschap;
ik kan wel heel hard boeren.
en dat is waar dames, echt heel hard.
fijne zondag
vrijdag 16 januari 2015
wensen die uitkomen
Bijna 1 jaar is ze alweer dat kleine mormel.
Ik mis mijn Guusje, vorige hond, af en toe hele erg.
Bijna 17 jaar mijn maatje is niet niks.
Maar Soop maakt een hoop goed met haar koppie en streken.
De buurman heeft ook kipjes en ik hoorde vanmorgen voor het eerst een heel vreemd geluid die ik meteen herkende.
Een van de kuikens is een haan en probeert zijn stem uit.
Oh hou toch je snavel dacht ik, doe net of je een kip bent, laat het aan niemand merken.
Maar haantjes kraaien nu eenmaal
Blijf me nog steeds verbazen ieder morgen wakker gemaakt worden door kinder gegil en gejank wel geaccepteerd wordt, toeterende auto's mogen ook, harde muziek ook maar het geluid van een haantje?
No way.
Weg met dat beest.
Was ik net zo blij, o wat wilde ik graag weer eens een open haard in huis, en als hij er niet al zou staan zou hij er komen, maar nu las ik dat ze dat willen verbieden, slecht voor het milieu.
Ik kan het niet laten om dat even hard op te lachen
excuser moi.
Ik ga geen voorbeelden opnoemen we weten het allemaal toch?
Maar ik ben blij met mijn open haard en met mijn serre.
Een ander grote wens was badkamer met raam.
Hier hebben we dat niet, ja wel een badkamer, maar geen raam.
Ook die wens is uitgekomen.
Schuifpui naar de tuin.
Tuin tegenovergesteld aan hier dus heel veel zon.
Nou ja zo goed als alle wensen zijn uitgekomen zeg maar.
We hebben geen achter of voorburen.
Ook goed.
Het enige nadeel is dat er wel auto's door de straat komen en veel meer dan hier en dat ik in de zenuwen zit voor de katten maar goed we zien het wel.
Spierpijn kreeg ik gistermiddag. wow.
Nu nog.
Toch meer spanning dat gedacht blijkbaar.
maar geen twijfel dat we het goed gedaan hebben.
De katten liggen nu nog onwetend te pitten maar we gaan zo naar de dokter voor inenten anders mogen ze niet gaan logeren in een pension.
Dat wordt niet leuk.
Ik heb er zo een hekel aan om iets te doen wat ze niet leuk vinden.
Het waaien en regenen is afgelopen.
De zon schijnt en het is rustig buiten.
We hebben geen plannen voor het weekend.
Eigenlijk zou ik heel veel en lang willen lopen.
We doen het altijd wel maar nu zou ik gewoon een paar uur willen.
Kijken hoe het loopt.
Ik wens ieder een heel zonnig weekend toe.
donderdag 15 januari 2015
hij
Moest door de nieuwe titel van blog van Elizabeth denken aan dit lied.
In het frans heet het Tous les visages de l"amour (alle gezichten van de liefde) ipv SHE.
Jeejte, een hele bijzondere dag vandaag.
De adrenaline racet door mijn lijf.
We hebben getekent.
Lief en ik.
We gaan dus samen een huis kopen.
Voor mij een bewijs dat hij echt van mij houd want anders zou hij het niet doen.
Hij wilde NOOIT met me trouwen en dat vond ik lange tijd erg, heb me er ondertussen ook weer bij neergelegd en samen een huis kopen is in mijn ogen je veel meer aan elkaar binden.
Een bewijs ook dat ik van hem hou en met hem door wil de rest van mijn leven.
Een soort JA IK WIL maar dan anders.
Op onze leeftijd doe je dat niet als je aan elkaar of aan jezelf twijfelt.
Ik vroeg het vanmorgen nog heel voorzichtig.
Weet je het zeker?
JA hij wist het zeker en jij?
Ik wou t nog even spannend houden en zei; ik zeg nog niks.
Flauwe grap natuurlijk.
Toch nog goed alles overwogen vannacht.
Op onze leeftijd geloof je niet meer in sprookjes als liefde overwint alles, tot de dood ons scheidt of zoiets als het leven zit vol passie en wilde sex anders mankeert er iets aan je relatie.
Het is rust en vertrouwen.
Lijkt vreselijk als je 20 bent maar nu o zo mooi en bijzonder.
Weten dat HIJ het is en dat je niet om je heen hoeft te kijken of te zoeken.
Op hem kan ik bouwen, hij zorgt voor mij, ik voor hem.
Zitten we daar bij de makelaar en ik hoef maar naar zijn gezicht te kijken en ik weet hoe het met hem is, wat hij denkt, of hij twijfelt.
Bij alles kijkt hij mij aan en weet of het oke is.
Hij zegt openlijk dat ik een paar hele goede beslissingen heb genomen en dat hij daar dankbaar voor is.
We zijn een team hij en ik.
Een goed team.
Doordat we haast hebben en door dat gedoe met de vloer moest er veel besproken en verandert worden in t contract en na anderhalf uur waren alle partijen het met elkaar eens en tekenden we.
wij tweeen meteen naar de bank om t contract te brengen en te vertellen hoe en wat en toen viel er zo een last van ons af.
Klaar is het zoeken naar een huis, het twijfelen, het onderhandelen, afspraken maken, bellen, bellen bellen, het constant bereikbaar blijven (mijn telefoon was stuk) omdat er misschien snel beslissingen gemaakt moeten worden.
Gewoon klaar en tijd voor andere dingen want al onze gesprekken gingen toch over HET huis.
Nu zal t gaan over de leuke dingen ervan; de inrichting en de kleuren van de muren en gordijnen.
Leuk man.
We zouden samen gaan lunchen om het te vieren maar het liep zo uit dat we daar geen tijd meer voor hadde, maar he. wat maakt t uit we hebben de rest van ons leven nog samen.
woensdag 14 januari 2015
alles op zijn pootjes.
Melk is goed voor elk denk Wybertje.
Waarom me/je altijd druk maken als alles dan weer op zijn pootjes terechtkomt?
Of zou het niet bij iedereen zo zijn?
Zag gisteren op Tv een vrouw die al jaren en jaren alleen maar voor haar man zorgde die eeen vreselijk ongeluk had gehad en constant pijn had.
Geen geld en geen plezier.
Wel bleek dat ze recht hadden op allerlei uitkeringen/vergoedingen maar dat wisten ze niet.
Komt het leven voor hen nu ook weer voor elkaar?
Het word wel beter in ieder geval.
Nou ja wat ons betreft;
morgen koopcontract tekenen
En ja alles aangepast en in t contract opgenomen.
Of t allemaal op tijd lukt en op 23 februari de overdacht is zien we dan weer wel.
Er zijn heel veel dingen weg uit ons huis maar nog ziet het er niet leeg uit.
Waarom heb ik toch zoveel spullen nodig?
Het geeft juist rust dat er veel minder staat.
Ik weet zeker dat er heel wat in dozen zal blijven daar.
Straks naar de kaakchirurg.
Ze konden me gelijk behandelen maar dat wilde ik niet, ik wil eerst dat ze foto's enz maken en dan horen wat er gaat gebeuren
Het neefje stuurde een bericht dat hij pijn in zijn oren heeft.
Dan zie ik mezelf weer de hele nacht met een babytje van een paar maanden in mijn armen die de hele nacht keihard loopt te huilen en ik maar niet weet wat er is.
Totdat ik de volgende dag zie wat er uit zijn oortjes komt.
Dat is zijn hele leven gebleven, die oren.
Het probleem is dat hij niet naar de dokter gaat, met geen 10 paarden.
Ik vraag t ook niet, zeg t ook niet.
Ik was precies hetzelfde.
Gek worden van de pijn maar niet naar de dokter of tandarts durven.
Zeggen ;ga naar de dokter heeft geen zin integendeel maakt je alleen maar angstiger.
Niemand begrijpt dat.
Ik kan er niet tegen als "mijn"kind pijn heeft.
Je mag hier wel komen uitzieken stuurde ik maar ik kreeg geen antwoord.
Gisteren was ik op de markt en kocht wat bollen voor in huis.
Pas in januari mogen er voorjaarsbloemen/bollen in huis.
Geen tulpen in december, getver.
Wilt u er mos bij vroeg de dame en ze deed er een grote pluk bij.
Thuis maakte ik er een mooie schaal van.
Helemaal blij want t voorjaar komt eraan.
Soop (Sloop) vond t ook geweldig dat mocht en verspreidde het door de hele kamer.
Krijg ik nog van haar baasje op mijn kop dat ik nooit die schaal op die tafel had mogen zetten.
Ja kom op he, wie is hier de baas?
Dat mormel van 3 kilo of ik?
Straffen, schaal gewoon laten staan en ja hoor daar ging ze weer.
Toch blijf ik zeggen dat t geen lastig hondje is.
t is gewoon een slecht opgevoed hondje ;-)
Stiefdochter was er gisteren.
Nooit gedacht dat ik ooit met een gemeende glimlach de deur zou opendoen.
wow wat heb ik haar gehaat maar nu kan ik gewoon blij zijn dat ze er is en dan blij vooral voor haar vader want die vind het heerlijk als ze er is.
Dan zei hij zeg schat? en dan zei ik ja wat is er?
Nee ik bedoel jou niet.
Oh okee ;-(
Ach alles komt op zijn pootjes terecht.
Nou ja het meeste wel
Waarom me/je altijd druk maken als alles dan weer op zijn pootjes terechtkomt?
Of zou het niet bij iedereen zo zijn?
Zag gisteren op Tv een vrouw die al jaren en jaren alleen maar voor haar man zorgde die eeen vreselijk ongeluk had gehad en constant pijn had.
Geen geld en geen plezier.
Wel bleek dat ze recht hadden op allerlei uitkeringen/vergoedingen maar dat wisten ze niet.
Komt het leven voor hen nu ook weer voor elkaar?
Het word wel beter in ieder geval.
Nou ja wat ons betreft;
morgen koopcontract tekenen
En ja alles aangepast en in t contract opgenomen.
Of t allemaal op tijd lukt en op 23 februari de overdacht is zien we dan weer wel.
Er zijn heel veel dingen weg uit ons huis maar nog ziet het er niet leeg uit.
Waarom heb ik toch zoveel spullen nodig?
Het geeft juist rust dat er veel minder staat.
Ik weet zeker dat er heel wat in dozen zal blijven daar.
Straks naar de kaakchirurg.
Ze konden me gelijk behandelen maar dat wilde ik niet, ik wil eerst dat ze foto's enz maken en dan horen wat er gaat gebeuren
Het neefje stuurde een bericht dat hij pijn in zijn oren heeft.
Dan zie ik mezelf weer de hele nacht met een babytje van een paar maanden in mijn armen die de hele nacht keihard loopt te huilen en ik maar niet weet wat er is.
Totdat ik de volgende dag zie wat er uit zijn oortjes komt.
Dat is zijn hele leven gebleven, die oren.
Het probleem is dat hij niet naar de dokter gaat, met geen 10 paarden.
Ik vraag t ook niet, zeg t ook niet.
Ik was precies hetzelfde.
Gek worden van de pijn maar niet naar de dokter of tandarts durven.
Zeggen ;ga naar de dokter heeft geen zin integendeel maakt je alleen maar angstiger.
Niemand begrijpt dat.
Ik kan er niet tegen als "mijn"kind pijn heeft.
Je mag hier wel komen uitzieken stuurde ik maar ik kreeg geen antwoord.
Gisteren was ik op de markt en kocht wat bollen voor in huis.
Pas in januari mogen er voorjaarsbloemen/bollen in huis.
Geen tulpen in december, getver.
Wilt u er mos bij vroeg de dame en ze deed er een grote pluk bij.
Thuis maakte ik er een mooie schaal van.
Helemaal blij want t voorjaar komt eraan.
Soop (Sloop) vond t ook geweldig dat mocht en verspreidde het door de hele kamer.
Krijg ik nog van haar baasje op mijn kop dat ik nooit die schaal op die tafel had mogen zetten.
Ja kom op he, wie is hier de baas?
Dat mormel van 3 kilo of ik?
Straffen, schaal gewoon laten staan en ja hoor daar ging ze weer.
Toch blijf ik zeggen dat t geen lastig hondje is.
t is gewoon een slecht opgevoed hondje ;-)
Stiefdochter was er gisteren.
Nooit gedacht dat ik ooit met een gemeende glimlach de deur zou opendoen.
wow wat heb ik haar gehaat maar nu kan ik gewoon blij zijn dat ze er is en dan blij vooral voor haar vader want die vind het heerlijk als ze er is.
Dan zei hij zeg schat? en dan zei ik ja wat is er?
Nee ik bedoel jou niet.
Oh okee ;-(
Ach alles komt op zijn pootjes terecht.
Nou ja het meeste wel
dinsdag 13 januari 2015
Dancing in the rain.
Soop en kip Lara.
Sommige dingen die ik hoor blijven mij altijd bij.
Zoals de buitenlandse man die tegen zijn nederlandse liefje zei; jullie wonen in het paradijs maar beseffen het zelf niet.
Of die andere man die hier kwam wonen voor de liefde in een flat.
hij vertelde dat in zijn land de hele buurt kwam helpen als er iemand ging verhuizen.
s Avonds kwam ieder op straat bij elkaar, er was dan muziek uit een simpel radiootje, de mensen zongen en dansten en nu zat hij vast tussen 4 muren.
JA iedereen wil naar NL komen hoor ik soms mensen zeggen maar het is echt niet zo hoor.
Er zijn mooiere dingen dan de dingen die we met geld kopen.
Dansen op straat?
Dat lijkt mij zo fantastisch.
Nee wij zitten achter de Tv, laptop of ander apparaat.
Heel langzaamaan en ik schaam me ervoor en daarom vertel ik t ook aan niemand, zijn hier ook de nodige apparaten binnengekomen.
Lief kocht zaterdag een nieuwe telefoon, nou ja zo een ding waar alles op kan, je weet wel, waar je constant bereikbaar mee bent
Loop je in t bos gezellig te kletsen, gaat dat ding weer.
Ik; o zeker weer je zus dat je vader 2 verschillende sokken aanheeft getrokken.
Bedoel ik spottend he want voor ieder dingetje hoor je dat ding piepen.
En ik schaam me omdat Lief met dat ding in het bos loopt zoals zoveel andere mensen.
Maar als mijn ding piept dan brand ik ook van nieuwsgierigheid en moet ik ook gelijk kijken.
En dan zijn we dus net als al die anderen die ik absoluut niet wil zijn.
Ik moest zelfs de regel instellen, kom op zeg, dat onder het eten we geen telefoon of bericht opnemen.
Maak ik zelf wel uit zei mr. X.
tja daar heeft hij ook gelijk in maar pffff.........
die dingen zijn ook nog eens superslecht voor het milieu.
Zag een docu over landen waar niets meer groeit omdat daar een bepaalde stof (weet even niet meer hoe t heet) uit de grond gehaald moet.
Het afval wordt ook weer gedumpt in arme landen en er is kinderarbeid.
Ooooh dat wisten we niet?
Tuuuuurlijk weten we heel veel wel maar we willen het niet weten want we willen die dingen nu eenmaal, want je kan nu eenmaal niet meer zonder.
En inderdaad he, mijn telefoon doet t niet goed meer en valt iedere keer uit en gaat dan niet meer aan.
En ik vloek en tier en word chagrijnig en wil naar de winkel rennen want ik heb recht op een goede telefoon.
En ik schaam me en erger me kapot dat ik zo denk
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Oh dames even iets heel anders want de telefoon ging net.
Ik heb heel goed nieuws zei Mr. X, echt heel goed.
Nou dan moet ik even gaan zitten hoor want ja ik kan niet zo goed tegen goed nieuws.
Dus ik zat; de verkoper van t huis zit op hete kolen, wisten we niet want hij deed net of hij geen haast had om te verkopen en hij wilde niet voor alle kosten van het betonrot opdraaien wilde hij met ons delen en anders verkocht hij t huis niet.
Lief wilde wel delen maar ik niet
Hoe meer ik erover nadacht hoe minder ik het wilde want ik vond dat we al meer dan we wilden hadden geboden voor het huis.
Maar goed ik zat dus.....even de spanning opbouwen .........en de verkoper heeft gebeld dat hij alle kosten voor zijn rekening neemt omdat hij dus op hete kolen zit.
YEEEEEEEEEEEH.
Ik ga eisen zei mr X ook nog stoer dat t gemaakt word vòòr wij erin gaan.
Dat was al de afspraak maar goed ik nam mr. X zijn stoere moment niet af en zei, goed zo schatje.
De verkoper heeft heel veel haast dus die wil nog steeds voor 22 februari de overdracht doen.
Dus niks huren, niks beestjes uitbesteden, nou ja de katten voor even, niks nog meubels opslaan.
Yippie.
Trouwens voor dat huren kwam gisteravond nog de oplossing.
De vriendin van de weduwnaar stelde voor dat we in haar flatje konden voor een tijdje en waar staat dat flatje?
(wisten we ook niet) 500 meter van ons nieuwe huis af.
Dus dat gaf gisteravond al zo een rust en nu dit.
Willen jullie al t gezeik van de afgelopen week als ongeschreven beschouwen?
En nu ga ik naar buiten, dansen op straat, en kan mij t schelen wat de buren ervan denken, ik ga hier toch weg.
Sommige dingen die ik hoor blijven mij altijd bij.
Zoals de buitenlandse man die tegen zijn nederlandse liefje zei; jullie wonen in het paradijs maar beseffen het zelf niet.
Of die andere man die hier kwam wonen voor de liefde in een flat.
hij vertelde dat in zijn land de hele buurt kwam helpen als er iemand ging verhuizen.
s Avonds kwam ieder op straat bij elkaar, er was dan muziek uit een simpel radiootje, de mensen zongen en dansten en nu zat hij vast tussen 4 muren.
JA iedereen wil naar NL komen hoor ik soms mensen zeggen maar het is echt niet zo hoor.
Er zijn mooiere dingen dan de dingen die we met geld kopen.
Dansen op straat?
Dat lijkt mij zo fantastisch.
Nee wij zitten achter de Tv, laptop of ander apparaat.
Heel langzaamaan en ik schaam me ervoor en daarom vertel ik t ook aan niemand, zijn hier ook de nodige apparaten binnengekomen.
Lief kocht zaterdag een nieuwe telefoon, nou ja zo een ding waar alles op kan, je weet wel, waar je constant bereikbaar mee bent
Loop je in t bos gezellig te kletsen, gaat dat ding weer.
Ik; o zeker weer je zus dat je vader 2 verschillende sokken aanheeft getrokken.
Bedoel ik spottend he want voor ieder dingetje hoor je dat ding piepen.
En ik schaam me omdat Lief met dat ding in het bos loopt zoals zoveel andere mensen.
Maar als mijn ding piept dan brand ik ook van nieuwsgierigheid en moet ik ook gelijk kijken.
En dan zijn we dus net als al die anderen die ik absoluut niet wil zijn.
Ik moest zelfs de regel instellen, kom op zeg, dat onder het eten we geen telefoon of bericht opnemen.
Maak ik zelf wel uit zei mr. X.
tja daar heeft hij ook gelijk in maar pffff.........
die dingen zijn ook nog eens superslecht voor het milieu.
Zag een docu over landen waar niets meer groeit omdat daar een bepaalde stof (weet even niet meer hoe t heet) uit de grond gehaald moet.
Het afval wordt ook weer gedumpt in arme landen en er is kinderarbeid.
Ooooh dat wisten we niet?
Tuuuuurlijk weten we heel veel wel maar we willen het niet weten want we willen die dingen nu eenmaal, want je kan nu eenmaal niet meer zonder.
En inderdaad he, mijn telefoon doet t niet goed meer en valt iedere keer uit en gaat dan niet meer aan.
En ik vloek en tier en word chagrijnig en wil naar de winkel rennen want ik heb recht op een goede telefoon.
En ik schaam me en erger me kapot dat ik zo denk
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Oh dames even iets heel anders want de telefoon ging net.
Ik heb heel goed nieuws zei Mr. X, echt heel goed.
Nou dan moet ik even gaan zitten hoor want ja ik kan niet zo goed tegen goed nieuws.
Dus ik zat; de verkoper van t huis zit op hete kolen, wisten we niet want hij deed net of hij geen haast had om te verkopen en hij wilde niet voor alle kosten van het betonrot opdraaien wilde hij met ons delen en anders verkocht hij t huis niet.
Lief wilde wel delen maar ik niet
Hoe meer ik erover nadacht hoe minder ik het wilde want ik vond dat we al meer dan we wilden hadden geboden voor het huis.
Maar goed ik zat dus.....even de spanning opbouwen .........en de verkoper heeft gebeld dat hij alle kosten voor zijn rekening neemt omdat hij dus op hete kolen zit.
YEEEEEEEEEEEH.
Ik ga eisen zei mr X ook nog stoer dat t gemaakt word vòòr wij erin gaan.
Dat was al de afspraak maar goed ik nam mr. X zijn stoere moment niet af en zei, goed zo schatje.
De verkoper heeft heel veel haast dus die wil nog steeds voor 22 februari de overdracht doen.
Dus niks huren, niks beestjes uitbesteden, nou ja de katten voor even, niks nog meubels opslaan.
Yippie.
Trouwens voor dat huren kwam gisteravond nog de oplossing.
De vriendin van de weduwnaar stelde voor dat we in haar flatje konden voor een tijdje en waar staat dat flatje?
(wisten we ook niet) 500 meter van ons nieuwe huis af.
Dus dat gaf gisteravond al zo een rust en nu dit.
Willen jullie al t gezeik van de afgelopen week als ongeschreven beschouwen?
En nu ga ik naar buiten, dansen op straat, en kan mij t schelen wat de buren ervan denken, ik ga hier toch weg.
maandag 12 januari 2015
maandag
Ik hoorde gisteren bij toeval dat mijn ex morgen vertrekt naar Brazilie.
Voorgoed.
Stom maar ik vond t niet leuk.
Ik dacht dat hij pas in maart zou gaan en ik had nog wat (praktische) vragen voor hem maar ik had ook gedag en veel geluk willen wensen.
De kans is klein dat ik hem ooit nog ziet of t moet op een begrafenis zijn van zijn familie.
Ja stom maar dat is zo.
Hij wilde niet echt vertelde hij me maar hij moest om zijn huwelijk en gezin te redden.
Een broer woont daar al met zijn gezin.
Ik voel me nog steeds door een dun onzichtbaar draadje met hem verbonden.
In december hing bij een kledingwinkel hing een grote poster met 5 kinderen erop.
Ik loop daar meestal aan voorbij maar ik zag in t midden een prachtig kind staan.
Met grote blauwe ogen. Ik bleef even kijken zo mooi vond ik hem en toen opeens dacht ik;
Wat lijkt ie op mijn ex en ik keek naar de oren, neus en mond en toen wist ik t zeker; het was zijn zoon.
zo een mooi kind had ik dus kunnen hebben als mijn gezondheid anders was gegaan en ik was trots op mijn ex dat ie zo een kind had.
Die hele familie trouwens maakt van die mooie kinderen.
Niks blijft hetzelfde in het leven.
Raar is dat maar waar.
Het blijft maar veranderen.
En ik hou niet van veranderingen en hoe ouder hoe minder.
Avec le temps tout s'en va.
Wat niet verandert is is de wind.
Jeetje t gaat al dagen tekeer.
Het beukt tegen het huis aan.
Veel vogels in de tuin vandaag.
Dat kan zo verschillen.
Lief kwam vrolijk thuis van zijn verloren tenniswedstrijd.
Hij had zich goed kunnen ontspannen en als we verhuist zijn gaat ie weer lessen nemen.
Ik ga zo maar eens het huis onderhanden nemen en op maandag vind ik dat altijd leuk.
De was wegwerken, opruimen, stofzuigen.
Geeft ontspanning
fijne week
Goedzo Lot. Wat bij jullie gebeurt is heel normaal hoor na een tijdje word je het zo zat dat verbouwen.
Daarom een plan maken hoe nu verder en halen we (proffesionele) hulp om t af te maken.
Constant klussen is vervelend maar in de troep zitten ook.
liefs en ik hoor t wel.
Voorgoed.
Stom maar ik vond t niet leuk.
Ik dacht dat hij pas in maart zou gaan en ik had nog wat (praktische) vragen voor hem maar ik had ook gedag en veel geluk willen wensen.
De kans is klein dat ik hem ooit nog ziet of t moet op een begrafenis zijn van zijn familie.
Ja stom maar dat is zo.
Hij wilde niet echt vertelde hij me maar hij moest om zijn huwelijk en gezin te redden.
Een broer woont daar al met zijn gezin.
Ik voel me nog steeds door een dun onzichtbaar draadje met hem verbonden.
In december hing bij een kledingwinkel hing een grote poster met 5 kinderen erop.
Ik loop daar meestal aan voorbij maar ik zag in t midden een prachtig kind staan.
Met grote blauwe ogen. Ik bleef even kijken zo mooi vond ik hem en toen opeens dacht ik;
Wat lijkt ie op mijn ex en ik keek naar de oren, neus en mond en toen wist ik t zeker; het was zijn zoon.
zo een mooi kind had ik dus kunnen hebben als mijn gezondheid anders was gegaan en ik was trots op mijn ex dat ie zo een kind had.
Die hele familie trouwens maakt van die mooie kinderen.
Niks blijft hetzelfde in het leven.
Raar is dat maar waar.
Het blijft maar veranderen.
En ik hou niet van veranderingen en hoe ouder hoe minder.
Avec le temps tout s'en va.
Wat niet verandert is is de wind.
Jeetje t gaat al dagen tekeer.
Het beukt tegen het huis aan.
Veel vogels in de tuin vandaag.
Dat kan zo verschillen.
Lief kwam vrolijk thuis van zijn verloren tenniswedstrijd.
Hij had zich goed kunnen ontspannen en als we verhuist zijn gaat ie weer lessen nemen.
Ik ga zo maar eens het huis onderhanden nemen en op maandag vind ik dat altijd leuk.
De was wegwerken, opruimen, stofzuigen.
Geeft ontspanning
fijne week
Goedzo Lot. Wat bij jullie gebeurt is heel normaal hoor na een tijdje word je het zo zat dat verbouwen.
Daarom een plan maken hoe nu verder en halen we (proffesionele) hulp om t af te maken.
Constant klussen is vervelend maar in de troep zitten ook.
liefs en ik hoor t wel.
zondag 11 januari 2015
de zondag
bij het ontbijt begon mr. X weer te stressen en te zeiken over van alles en nog wat.
dit moest ik doen, die bellen, die mailen, dat regelen, dat tekeken.
Na een half uur gezeik riep ik STOP mijn hoofd zit vol.
Ik wil er niet meer over praten.
Na 2 uurtjes in mijn eigen wereld geweest te zijn riep ik; komen, vergadering, ga zitten en hou je mond dicht tot ik klaar ben.
Hij deed dat. Tja je bent de volmaakte man of niet he.
Ten eerste zei ik; ik regel alles voor de beesten daar mag jij je niet eens me bemoeien, ten tweede we gaan 22 februari de overdracht niet redden en dat gaan we dus ook niet proberen want 1) het gaat te snel en 2) we gaan vast met dingen akkoord waar we spijt van krijgen en dat wil ik niet.
Dan wil ik tijdens de maaltijden geen gezeik meer over wat er allemaal gedaan MOET worden en ook niet in bed en niet de hele dag door.
Ik ga morgen bellen, bellen en bellen voor een huurhuis.
Ga desnoods alleen kijken of t wat is en regel het.
Ga bellen of de tuinplanten andere attributen bij vriendin met de grote tuin kunnen staan voor zolang.
Ga iemand zoeken voor de konijnen en cavia's.
We stappen nu uit die rollercoaster, we hadden afgesproken dat we er een leuke tijd van gingen maken en dat gaan we ook doen.
Stress mag, vloeken ook maar heel even en dan gaan we er weer voor.
Mr. X voelt zich een beetje het haantje die alles maar moet regelen en doen maar t kipje kan ook het een en ander.
Mr. X ontspande en gelukkig maar want anders had ik zo een wonderpilletje in zijn soep gedaan ofzo want hij gaat de verhuizing niet eens mee maken als ie zo doorgaat.
Gelukkig is hij vanavond tennissen met een vriendin van hem waarvan het verhaal gaat dat die 2 HET met elkaar doen.
Ik maak me geen zorgen, waarom een ander als je mij kan krijgen?
De droom van iedere man.
Pfff zou t niet eens zo heel erg vinden als ie even een tijdje bij haar ging logeren hoor want de hele tijd zo een stresshaantje in huis is ook niet leuk.
Wat ik ongelofelijk moeilijk vind is om een gunst te vragen aan een ander.
Met zwetende handen (en rug) bel ik dan .
Waarom vind ik dat toch zo erg?
Nou ja bedacht ik omdat ik niet blij ben met NEE,
Ik kan daar niet tegen en neem het iemand ook zeer kwalijk.
Ik vraag nooit of zelden iets aan een ander en als ik t dan eindelijk durf te vragen omdat t moet ja.......
Kijk zoals dus die vriendin met de gigantische tuin, erf, garage, kassen, opslag, schuren en noem maar op.
eens vroeg ik haar of ik 2 stoelen tijdelijk daar neer mocht zetten, het antwoord was nee.
NOOIT meer iets gevraagd maar nu dus stoute schoenen aangetrokken, ze was niet thuis, dus aan haar man gevraagd en het was goed.
Het gaat om nog geen 2 vierkante meter.
Zo blij dat ik dus die tuinspullen daar kwijt kan.
Vandaag op de koffie geweest bij schoonpapa en daarna gewandeld met onze Soop die het presteerde om binnen 7 minuten helemaal onder de bagger te zitten maar een lol dat ze had, ongelofelijk.
We lagen echt dubbel om haar.
Luisteren doet ze supergoed dus ze kan lekker los.
Morgen heilige maandag.
Ik verheug me erop.
Geen muziek, geen verwarming, geen gestresste man.
tot morgen
dit moest ik doen, die bellen, die mailen, dat regelen, dat tekeken.
Na een half uur gezeik riep ik STOP mijn hoofd zit vol.
Ik wil er niet meer over praten.
Na 2 uurtjes in mijn eigen wereld geweest te zijn riep ik; komen, vergadering, ga zitten en hou je mond dicht tot ik klaar ben.
Hij deed dat. Tja je bent de volmaakte man of niet he.
Ten eerste zei ik; ik regel alles voor de beesten daar mag jij je niet eens me bemoeien, ten tweede we gaan 22 februari de overdracht niet redden en dat gaan we dus ook niet proberen want 1) het gaat te snel en 2) we gaan vast met dingen akkoord waar we spijt van krijgen en dat wil ik niet.
Dan wil ik tijdens de maaltijden geen gezeik meer over wat er allemaal gedaan MOET worden en ook niet in bed en niet de hele dag door.
Ik ga morgen bellen, bellen en bellen voor een huurhuis.
Ga desnoods alleen kijken of t wat is en regel het.
Ga bellen of de tuinplanten andere attributen bij vriendin met de grote tuin kunnen staan voor zolang.
Ga iemand zoeken voor de konijnen en cavia's.
We stappen nu uit die rollercoaster, we hadden afgesproken dat we er een leuke tijd van gingen maken en dat gaan we ook doen.
Stress mag, vloeken ook maar heel even en dan gaan we er weer voor.
Mr. X voelt zich een beetje het haantje die alles maar moet regelen en doen maar t kipje kan ook het een en ander.
Mr. X ontspande en gelukkig maar want anders had ik zo een wonderpilletje in zijn soep gedaan ofzo want hij gaat de verhuizing niet eens mee maken als ie zo doorgaat.
Gelukkig is hij vanavond tennissen met een vriendin van hem waarvan het verhaal gaat dat die 2 HET met elkaar doen.
Ik maak me geen zorgen, waarom een ander als je mij kan krijgen?
De droom van iedere man.
Pfff zou t niet eens zo heel erg vinden als ie even een tijdje bij haar ging logeren hoor want de hele tijd zo een stresshaantje in huis is ook niet leuk.
Wat ik ongelofelijk moeilijk vind is om een gunst te vragen aan een ander.
Met zwetende handen (en rug) bel ik dan .
Waarom vind ik dat toch zo erg?
Nou ja bedacht ik omdat ik niet blij ben met NEE,
Ik kan daar niet tegen en neem het iemand ook zeer kwalijk.
Ik vraag nooit of zelden iets aan een ander en als ik t dan eindelijk durf te vragen omdat t moet ja.......
Kijk zoals dus die vriendin met de gigantische tuin, erf, garage, kassen, opslag, schuren en noem maar op.
eens vroeg ik haar of ik 2 stoelen tijdelijk daar neer mocht zetten, het antwoord was nee.
NOOIT meer iets gevraagd maar nu dus stoute schoenen aangetrokken, ze was niet thuis, dus aan haar man gevraagd en het was goed.
Het gaat om nog geen 2 vierkante meter.
Zo blij dat ik dus die tuinspullen daar kwijt kan.
Vandaag op de koffie geweest bij schoonpapa en daarna gewandeld met onze Soop die het presteerde om binnen 7 minuten helemaal onder de bagger te zitten maar een lol dat ze had, ongelofelijk.
We lagen echt dubbel om haar.
Luisteren doet ze supergoed dus ze kan lekker los.
Morgen heilige maandag.
Ik verheug me erop.
Geen muziek, geen verwarming, geen gestresste man.
tot morgen
zaterdag 10 januari 2015
mijn dag
Ik kijken nooit naar die talentenjachten.
hoewel ik gek ben op alles wat met show te maken heeft maar het is allemala gewoon teveel en t duurt zoooo lang.
en t is zo gekunsteld, ieder die een naar verhaal heeft wordt verzocht het te vertellen.
Zo ook de kids.
Zo deed de zoon van onze vrienden mee en de kinderen voor hem, de ene had een vader met ernstige ziekte, de ander een zusje in een rolstoel, weer iemand had haar vader al 7 jaar niet gezien.
Het was gewoon zielig dat hij uit een normaal gezin komt waar ieder gezond is, ouders nog bij elkaar en zijn broertje gewoon 10 tenen heeft.
Ik had echt met hem te doen. ;-)
Oh waarom kan ik nooit eens gewoon to the point komme????
Gisteren keken Lief en ik samen naar bloed zweet en tranen en we vonden het allebei zooo leuk.
Bij dat liedje kreeg ik kippevel tot op mijn benen.
Wat een stem heeft die vrouw.
Om toch iets te zeiken te hebben; je word gek van die reclames van 7 minuten om de 10 minuten.
Bedankt voor jullie reacties op vorig blog en ik weet dat de eigenaar voor de kosten moet opdraaien maar ja als hij niet wil of kan?
Verder ken ik elk huis op funda en daar zit dus echt niets tussen ik keek bij huizen die 25 duizend duurder waren dan we uit willen geven maar ook daar zit niets tussen.
Ook bij andere woonplaatsen vinden we niets.
daarom is dit ook zo een domper natuurlijk.
Mr. X en ik gingen vandaag naar t winkelcentrum.
Die zal ik wel gaan missen hoor als we in dat dorp gaan zitten.
Enfin Lief moest een ander telefoon en ging naar die winkel en ik deed ondertussen wat andere dingen.
Toen ik hem op ging halen zat hij bij een meneer die niet goed was geworden.
Ik ben dan trots op hem he, want hij had gewoon door kunnen lopen of nog erger lekker staan kijken.
Ik riep dan ook tegen de kijkers, sommige met kleine kinderen bij zich, o man wat haat ik de mensheid op dit soort momenten, maar goed ik zei; leuk he de ellende van een ander.
Ze waren dan wel zo wijs om weg te lopen.
Lief bleef bij de meneer tot hij in de ambulance lag.
Ik ben zelf ooit betrokken geweest bij een ernstig ongeluk en toen was ik dus de trekpleister voor de ramptoeristen en ik ben eens flauwgevallen op straat en niemand die me hielp.
Zag er niet bepaald uit als een junk of alcoholiste met mijn hoge hakken en mantelpak.
Dus Ik HAAT dat in de mens.
Bied hulp of rot op.
Zelf ben ik trouwens meteen weggegaan hoor en ergens anders gaan wachten op mijn vent.
Verder een rustige avond met hem.
Heerlijk samen gekookt, gegeten en TV gekeken.
Downton Abbey was zo mooi vanavond, alweer laatste aflevering en moeten we weer een jaar wachten op het vervolg.
Wel afgesproken met mr. X dat we even stoppen met praten over huur/koophuizen, meubels die opgeslagen moeten worden, welke hypotheek en weet ik veel wat nog meer.
Vanmorgen bij het ontbijt zat hij me al op te wachten met allerlei formulieren van de bank.
Was t even zat.
Ik wens jullie nog een fijne zondag.
vrijdag 9 januari 2015
word vervolgd
Mag je af en toe
Mag je af en toe gewoon gvd zeggen?
Gisteren was de bouwkundige keuring van "ons" nieuwe huis.
Ik maakte me geen zorgen, tja je moet zo een 2 keer per jaar toch positief zijn.
We zouden zaterdag gaan kijken voor vloeren en badkamer.
Leuk joh, hadden we zin in.
Nou vergeet t maar; de vloer heeft betonrot.
Kosten; vanaf 12 duizend eurootjes.
Zegt mr. X je gaat er geen drama van maken.
Nee joh ik ga t vieren, nou goed?
Ik vind dat ik gewoon recht heb om kwaad te zijn, even alles te vervloeken en te vinden dat ik wel veel shit voor mijn kiezen krijgt.
Ik haat die mensen waar alles bij mee zit.
Ken je ze?
Prachtige kindjes krijgen ze, die ook heel goed zijn in sport, muziek en leren.
Ze wonen in een groot huis, hij is knap, zij ook zo mooi, slank en gracieus en heeft dat mens ook nog een prachtig gebit, kan mooi zingen en maak prachtige schilderijen.
Onuitstaanbaar dat soort mensen.
We zouden vandaag het koopcontract tekenen en zouden 22 februari de sleutel krijgen, hoefde we heerlijk maar 1 keer te verhuizen in plaats van 2.
De katten zouden tijdelijk naar een heel leuk opvangadres gaan en ja hoor er waren ondanks dat t vakantie was nog precies 2 plekken voor ze vrij.
De stiefkids boden aan om te helpen, vonden ze hartstikke leuk en stiefdochter wilde wel een groot hok voor me ontwerpen en maken zoadat alles beestjes bij elkaar konden.
Ach ja gisteren voor 17 uur was t leven nog leuk en liep t op rolletjes.
En nu toch huis huren en niet weten waar en wachten en wachten tot er weer een huis komt die naar ons zin is.
Ik werd nog pissig op mr. X (liet ik niet merken) omdat hij er o zo makkelijk mee omging en hij helemaal niet teleurgesteld leek.
What the fuck he.?
Vanmorgen was t wel even anders; hij stond naast mijn kant van t bed en zei dat ie de afspraak van vanavond met de weduwnaar ging afzeggen want hij voelde zich niet goed.
Nou mr. X zegt zelden wat af en zeker niet zijn kroegavondje met zijn kleuterschoolvriendje.
Hij had vandaag ook al vrij genomen om van alles te regelen maar ja dat was niet meer nodig.
Het schatje slaapt al 2 nachten niet dus het is wel goed, niet naar het werk en niet de kroeg in, gewoon saampjes thuis
Alles zit altijd tegen ik dit klote leven.
Ja ik kon t even niet laten.
Ja nu schiet je in de slachtofferrol zegt die wijsneus
Heeft ie van mij he, die uitdrukking en ik heb t weer uit HET boek.
Hoe durft ie, mijn eigen teksten gebruiken en zeker op zo een moment.
Maar goed ik zit niet meer in de slachtofferrol, dat duurde maar een paar uur.
Toen moest er aan een oplossing gedacht worden.
word vervolgd........
donderdag 8 januari 2015
Soop is niet lief
wou net gaan schrijven hoe schattig ze wel niet is, draai ik me om blijkt madame de halve tuin weer mee naar binnen gesleept te hebben en lekker door de kamer neergelegd.
Weg met dat vieze beest.
Dacht nog wel vanmorgen he de kamer is best netjes hoef ik niets aan te doen vandaag.
Gisteren bij de bank geweest.
Alles moet in een paar weken in orde komen en dan moet iedereen meewerken en dan lukt t net aan.
We hebben beiden niet geslapen .
Voor mij niet zo heel bijzonder maar Lief moet wel naar zijn werk.
Morgen heeft hij maar vrij genomen.
Ik heb vannacht toch maar besloten om de katten zo een 10 dagen naar een pension te brengen.
Het is de beste oplossing die er is al is het geen goede oplossing.
Bah ik schiet vol als ik eraan denk maar ze moeten minimaal 2 weken binnen blijven en ik had al bedacht om ze in een aparte kamer te doen als we aan het werk zijn in huis en dan s avonds gewoon beneden maar het is gewoon veel te onrustig.
Dit is gewoon t beste.
Moeten ze ook nog allerlei inentingen en dat soort dingen dus heel gedoe maar je hebt beesten of je hebt ze niet.
De inrichting is dan weer een ander punt; Ik heb wat antieke en mooie spullen maar Lief vind ze vreselijk.
Ze stonden ook in de gang en in de slaapkamers en ik dacht ze nu dus mooi beneden neer te zetten.
Niet dus.
Mr. X is altijd erg betrokken bij alles in huis en dat is leuk natuurlijk maar nu even jammer.
We komen er wel uit maar ik sleep al jaren met die ouwe meuk achter me aan, toen ik met ex spullen ging verdelen mocht hij beginnen en hij zei; de wasmachine en ik heel blij; de antieke kast.
Mr. X wil alles lekker nieuw.
Af en toe vind ik t zo een burgerlijk mannetje.
en niks van Marktplaats.
Voorlopig concentreren we ons alleen maar op de vaste dingen en de meubels komen dan wel maar als vrouw zijnde is t toch leuk om te kijken en te fantaseren.
De meubels die we nu in de huiskamer hebben zijn te groot om daar kwijt te kunnen.
Ik hoop ze op MP te verkopen maar voorlopig is er geen belangstelling.
Ik ga even een pkek zoeken voor mijn poesjes.
fijne dag.
Weg met dat vieze beest.
Dacht nog wel vanmorgen he de kamer is best netjes hoef ik niets aan te doen vandaag.
Gisteren bij de bank geweest.
Alles moet in een paar weken in orde komen en dan moet iedereen meewerken en dan lukt t net aan.
We hebben beiden niet geslapen .
Voor mij niet zo heel bijzonder maar Lief moet wel naar zijn werk.
Morgen heeft hij maar vrij genomen.
Ik heb vannacht toch maar besloten om de katten zo een 10 dagen naar een pension te brengen.
Het is de beste oplossing die er is al is het geen goede oplossing.
Bah ik schiet vol als ik eraan denk maar ze moeten minimaal 2 weken binnen blijven en ik had al bedacht om ze in een aparte kamer te doen als we aan het werk zijn in huis en dan s avonds gewoon beneden maar het is gewoon veel te onrustig.
Dit is gewoon t beste.
Moeten ze ook nog allerlei inentingen en dat soort dingen dus heel gedoe maar je hebt beesten of je hebt ze niet.
De inrichting is dan weer een ander punt; Ik heb wat antieke en mooie spullen maar Lief vind ze vreselijk.
Ze stonden ook in de gang en in de slaapkamers en ik dacht ze nu dus mooi beneden neer te zetten.
Niet dus.
Mr. X is altijd erg betrokken bij alles in huis en dat is leuk natuurlijk maar nu even jammer.
We komen er wel uit maar ik sleep al jaren met die ouwe meuk achter me aan, toen ik met ex spullen ging verdelen mocht hij beginnen en hij zei; de wasmachine en ik heel blij; de antieke kast.
Mr. X wil alles lekker nieuw.
Af en toe vind ik t zo een burgerlijk mannetje.
en niks van Marktplaats.
Voorlopig concentreren we ons alleen maar op de vaste dingen en de meubels komen dan wel maar als vrouw zijnde is t toch leuk om te kijken en te fantaseren.
De meubels die we nu in de huiskamer hebben zijn te groot om daar kwijt te kunnen.
Ik hoop ze op MP te verkopen maar voorlopig is er geen belangstelling.
Ik ga even een pkek zoeken voor mijn poesjes.
fijne dag.
woensdag 7 januari 2015
chaos
Toen was onze Soop nog redelijk schoon.
Vanaf hier kan ik de cavia's en konijnen zien en het leek net of er een groot ei in de ren lag maar, dat wist ik hoor, het was de derriere van cavia Antoinette.
De kippies zie ik ook hiervandaan.
Bij ons nieuwe huis moet dat ook zo zijn.
Dat je gewoon in de serre kan zitten en kan zien wat ze doen.
Net als een aquarium (heb ik dan weer niet) word je daar rustig van.
Ook allemaal vogels vandaag.
En de zon.
Een hoop gezelligheid.
Van binnen wat minder gezelligheid en behoorlijke stress.
Volgens Lief gaan we vrijdag al het voorlopige koopcontract tekenen.
Zei hij even tussen neus en lippen door dat hij 3 weken vrij ging nemen en toen raakte ik pas goed inde stress.
DRIE weken lang ????
Ik hou dat niet vol 3 weken lang niet mijn eigen gang kunnen gaan in huis.
Ik moet stilte om me heen.
Lief is nogal een aktief manneke die altijd maar bezig is en ik doe alles heeeel rustig met lange pauzes tussendoor.
Ik vroeg dus heel voorzichtig of t geen 2 weken kon.
Als we bijvoorbeeld bij tuincentrum 5 planten kopen gaat hij gelijk vragen waar ze geplant moeten worden terwijl ik daar een paar dagen over doe.
Ik zet ze neer, kijk het even aan hoe t staan, nee die toch daar en die zo .
Zo gaat t met veel dingen.
Lief knalt ze in de grond, ruimt alles weer op, klaar.
Enfin even de leuke dingen.
Gisteren bleken 2 vriendinnen voor mij huurruimte voor ons gezocht te hebben (afhankelijk van elkaar).
Hoe aardig is dat wel niet maar idioot die ik ben ik heb ze niet vertelt dat het niet meer nodig is.
Nou ja eigenlijk heb ik niets te vertellen.
Ja dat het een zooitje is in mijn kop en vanmiddag gesprek met de bank.
morgen bouwkundige keuring
overmorgen (waarschijnlijk) voorlopig koopcontract tekenen.
Dan word het weer rustig volgens mijn Lief/
Vanaf hier kan ik de cavia's en konijnen zien en het leek net of er een groot ei in de ren lag maar, dat wist ik hoor, het was de derriere van cavia Antoinette.
De kippies zie ik ook hiervandaan.
Bij ons nieuwe huis moet dat ook zo zijn.
Dat je gewoon in de serre kan zitten en kan zien wat ze doen.
Net als een aquarium (heb ik dan weer niet) word je daar rustig van.
Ook allemaal vogels vandaag.
En de zon.
Een hoop gezelligheid.
Van binnen wat minder gezelligheid en behoorlijke stress.
Volgens Lief gaan we vrijdag al het voorlopige koopcontract tekenen.
Zei hij even tussen neus en lippen door dat hij 3 weken vrij ging nemen en toen raakte ik pas goed inde stress.
DRIE weken lang ????
Ik hou dat niet vol 3 weken lang niet mijn eigen gang kunnen gaan in huis.
Ik moet stilte om me heen.
Lief is nogal een aktief manneke die altijd maar bezig is en ik doe alles heeeel rustig met lange pauzes tussendoor.
Ik vroeg dus heel voorzichtig of t geen 2 weken kon.
Als we bijvoorbeeld bij tuincentrum 5 planten kopen gaat hij gelijk vragen waar ze geplant moeten worden terwijl ik daar een paar dagen over doe.
Ik zet ze neer, kijk het even aan hoe t staan, nee die toch daar en die zo .
Zo gaat t met veel dingen.
Lief knalt ze in de grond, ruimt alles weer op, klaar.
Enfin even de leuke dingen.
Gisteren bleken 2 vriendinnen voor mij huurruimte voor ons gezocht te hebben (afhankelijk van elkaar).
Hoe aardig is dat wel niet maar idioot die ik ben ik heb ze niet vertelt dat het niet meer nodig is.
Nou ja eigenlijk heb ik niets te vertellen.
Ja dat het een zooitje is in mijn kop en vanmiddag gesprek met de bank.
morgen bouwkundige keuring
overmorgen (waarschijnlijk) voorlopig koopcontract tekenen.
Dan word het weer rustig volgens mijn Lief/
dinsdag 6 januari 2015
spannend dichtbij
dit is ook het Amsterdamse bos.
Vliegtuigen af en aan die je gewoon aan kan raken.
Ben net terug van mijn cursus boetseren waar t weer reuze gezellig was.
Nou ja niet meteen moest eerst even acclimatiseren.
Ieder ging elkaar gelukkig nieuwjaar wensen, zoenend.
Kijk dat gelukkignieuwjaargedoe, hoeft van mij neit maar zoenen is wel leuk.
We kregen heerlijk verse koffie en we gingen kerstdagenzeiken.
die stomme kaarten, overvolle winkels, drukte, nou ja verzin t maar en t kwam voorbij.
Daarna kwamen de leuke verhalen, jaja ook van mij.
Ik hoop nu dat alles verhalen daarover klaar zijn,.
Mèn wat ben ik blij dat t 5 (?) januari is.
Wat een leuke ochtend was t weer, nee kunstenares zal ik nooit worden en t meeste verdwijnt weer in stukken in de container maar leuk is het.
Omdat ik niet wist wat ik moest maken wilde ik 3 musjes op een tak doen maar die mussen bleven maar op duiven lijken, aan t eind van de ochtend konden ze er toch redelijk mee door.
Mijn moeder was kunstenares trouwens voor wie t nog niet wist maar ik heb haar talent niet ge-erfd maar t plezier om het te doen wel.
Ik ga als t allemaal doorgaat in een klein dorp wonen en in dat dorp wonen er 3 mensen die ik niet wil tegenkomen.
Ik deed daar net mijn boodschappen en ja hoor, 1 van de drie.
Daardoor heb ik geen vlees voor mr. X gekocht want daar stond die persoon.
Ik besefte dat dit wel vaak ging voorkomen met maar 1 supermarkt
Hier zal ik daar nooit last van hebben he, in deze grote woonplaats.
Gisteren mijn 2e goede voornemen gerealiseerd, de eerste was afpraak kaakchirurg, en een EMDR therapeut gebeld en afspraak gemakat.
Ze kende mijn vorige psych dus dat vond ik wel prettig ze ging info opvragen en eigenlijk vraag ik me af of ze die krijgt zonder dat ik officieel mijn toestemming heb gegeven.
volgende week kan ik bij haar terecht.
Ik kom daar zo op vanwege dus die personen die ik niet wil tegenkomen.
Ik moet echt gaan leren loslaten want ik blijf mijn eigen leven maar zo moeilijk maken.
De EMDR psych vroeg om in t kort te vertellen wat mijn klachten waren en ik vertelde dat ik maar zo kwaad blijf dat t me hindert in heel veel dingen.
Vergeven doe je als kado voor jezelf las ik gisteren ergens in een schrift (of zoiets)
Ik WEET het maar t lukt gewoon niet.
Ja soms maar als het dan minder gaat, hup komt t weer allemaal terug.
Ik maak mijn eigen leven zo zuur en mijn wereld steeds kleiner.
Gisteren dus weer bij het huis gaan kijken.
Was kleiner dat ik gedacht had, gek is dat toch.
We zijn er een uur geweest om van alles door te praten.
Het mooie in mijn leven is dat ik maar naar mijn Lief hoef te kijken en ik weet genoeg.
Heerlijk is dat .
Ik moet wel weten of t allemaal doorgaat zei de eigenaar want dan moet ik gaan pakken, ik draaide me om naar mr. X die met de makelaar stond te praten en zei; ja hoor t gaat door ik zie dat mijn man ook nog steeds enthousiast is.
We gaan proberen om alles voor 23 februari in orde te krijgen zodat we die datum kunnen verhuizen.
Morgen naar de bank, donderdag bouwkundige keuring.
Een beetje erg spannend allemaal.
Vliegtuigen af en aan die je gewoon aan kan raken.
Ben net terug van mijn cursus boetseren waar t weer reuze gezellig was.
Nou ja niet meteen moest eerst even acclimatiseren.
Ieder ging elkaar gelukkig nieuwjaar wensen, zoenend.
Kijk dat gelukkignieuwjaargedoe, hoeft van mij neit maar zoenen is wel leuk.
We kregen heerlijk verse koffie en we gingen kerstdagenzeiken.
die stomme kaarten, overvolle winkels, drukte, nou ja verzin t maar en t kwam voorbij.
Daarna kwamen de leuke verhalen, jaja ook van mij.
Ik hoop nu dat alles verhalen daarover klaar zijn,.
Mèn wat ben ik blij dat t 5 (?) januari is.
Wat een leuke ochtend was t weer, nee kunstenares zal ik nooit worden en t meeste verdwijnt weer in stukken in de container maar leuk is het.
Omdat ik niet wist wat ik moest maken wilde ik 3 musjes op een tak doen maar die mussen bleven maar op duiven lijken, aan t eind van de ochtend konden ze er toch redelijk mee door.
Mijn moeder was kunstenares trouwens voor wie t nog niet wist maar ik heb haar talent niet ge-erfd maar t plezier om het te doen wel.
Ik ga als t allemaal doorgaat in een klein dorp wonen en in dat dorp wonen er 3 mensen die ik niet wil tegenkomen.
Ik deed daar net mijn boodschappen en ja hoor, 1 van de drie.
Daardoor heb ik geen vlees voor mr. X gekocht want daar stond die persoon.
Ik besefte dat dit wel vaak ging voorkomen met maar 1 supermarkt
Hier zal ik daar nooit last van hebben he, in deze grote woonplaats.
Gisteren mijn 2e goede voornemen gerealiseerd, de eerste was afpraak kaakchirurg, en een EMDR therapeut gebeld en afspraak gemakat.
Ze kende mijn vorige psych dus dat vond ik wel prettig ze ging info opvragen en eigenlijk vraag ik me af of ze die krijgt zonder dat ik officieel mijn toestemming heb gegeven.
volgende week kan ik bij haar terecht.
Ik kom daar zo op vanwege dus die personen die ik niet wil tegenkomen.
Ik moet echt gaan leren loslaten want ik blijf mijn eigen leven maar zo moeilijk maken.
De EMDR psych vroeg om in t kort te vertellen wat mijn klachten waren en ik vertelde dat ik maar zo kwaad blijf dat t me hindert in heel veel dingen.
Vergeven doe je als kado voor jezelf las ik gisteren ergens in een schrift (of zoiets)
Ik WEET het maar t lukt gewoon niet.
Ja soms maar als het dan minder gaat, hup komt t weer allemaal terug.
Ik maak mijn eigen leven zo zuur en mijn wereld steeds kleiner.
Gisteren dus weer bij het huis gaan kijken.
Was kleiner dat ik gedacht had, gek is dat toch.
We zijn er een uur geweest om van alles door te praten.
Het mooie in mijn leven is dat ik maar naar mijn Lief hoef te kijken en ik weet genoeg.
Heerlijk is dat .
Ik moet wel weten of t allemaal doorgaat zei de eigenaar want dan moet ik gaan pakken, ik draaide me om naar mr. X die met de makelaar stond te praten en zei; ja hoor t gaat door ik zie dat mijn man ook nog steeds enthousiast is.
We gaan proberen om alles voor 23 februari in orde te krijgen zodat we die datum kunnen verhuizen.
Morgen naar de bank, donderdag bouwkundige keuring.
Een beetje erg spannend allemaal.
Abonneren op:
Reacties (Atom)