pourquoi pas ???

Matthew Perry.

Ik ben dol op de serie Friends en kijk bijna wekelijks een aflevering.

Gezellig, lief, grappig. Mijn frienden.

Ik voel het steeds ergens in mijn maag.

Hoe onbegrijpelijk misschien voor sommigen, mensen in series of andere artiesten kunnen je vrienden worden.

Dat heb ik ook bij Gooische Vrouwen.

En wat moest ik huilen jaren gelden toen 1 van de Flying Docters "echt" dood bleek te zijn (in de serie hoor) 

Benny Neijman. Wat hield ik van hem. Ik zing nog vaak liedjes van hem. Hij heeft tijdens mijn ernstige psychisch ziek zijn een grote rol gespeeld.

Eens kwam ik hem tegen in Amsterdam maar durfde niet eens gedag te zeggen.

Vrijdag nog zong ik een liedjes van hem op de fiets; een optimist doet of de zon schijnt in de regen en lalalalala, beter aan. Weet de tekst niet zo goed meer.

Tegen Philippe E. zeg ik regelmatig; jullie weten gewoon soms niet wat jullie voor anderen kunnen betekenen.

 Eind Augustus met 3 dames, zoals jullie wel weten, naar de bios voor concert A. Rieu.

Naar het publiek kijken die vanaf de hele wereld komen is misschien nog mooier dan de muziek.

En dan die verrassing van dat jonge meisje die VOILA zong.\

Een paar dagen later zat ik in Maastricht op het plein te lunchen en er werd aan ons getrokken dat we het echt een keer mee moesten maken want o zo bijzonder.

De X was er helemaal voor in. Ik niet.

Te druk, te veel, te duur, te veel indrukken.

Laat mij lekker in een halfleeg of halfvol bios zitten

Ik schreef al een paar keer over de serie die prachtig vind op Netflx Maestro in Blue.

Ik moet nog 1 deel die ik maanden geleden al zag dus ik weet hoe het afloopt maar ik wil het gewoon niet kijken want dan moet ik afscheid nemen van al die mensen. Ik wil niet. Ik wil op dat Griekse eiland blijven en de muziek blijven horen.

---------------------

Gisteren zouden we de hele dag regen krijgen.

Niet normaal gewoon zoveel.

Ik deed mij ogen open en de zon scheen.

Was toch al van plan om TOCH te wandelen wat voor weer dan ook.

Mooieschoonzus stuurde bericht naar haar broer of hij mee ging wandelen.

Meestal vraag ik of ze alleen met hem wil zijn of dat ik ook mee kan.

NU NIET! 

Ik stapte gewoon mee de auto in.

Veel gelopen en de zon bleef schijnen.

Zelden zo druk gezien in het bos.

Ik denk dat ieder de laatste dag van Herfstvakantie en de enige droge dag nog even zichzelf, honden en kinderen een frisse neus wilden laten halen.

Hup morgen weer stressen, rennen, vliegen.

Het bos was prachitg.

De kunst voor mij is altijd om net te doen of ik hier voor het eerst kom en dan zo te kijken. 

Kijk omhoog, links, rechts, de weerspiegeling op t water.

Zag 2 prachtige kleine meisjes van een jaar of 5.

Nu zie ik het, jullie zijn een tweeling.

Ze keken mij strak aan maar gaven geen antwoord.

Moeder zei; nou geef antwoord.

NEE !!! zeiden ze allebei.

Ik keek verbaasd naar de moeder maar die knikte met een glimlach dat ze dat wel waren.

Ik; ach ik zie het al jullie zijn geen tweeling want jij hebt een groene jas en jij een roze.

Kon geen glimlach van af.

Na de hele lange wandeling op terrasje buiten gezeten met een bakkie.

Broer en zus haalde weer hun herinneringen aan hun stedentrips van zo een 10 jaar geleden en lagen in een deuk.

In het begin luisterde en lachte ik wel mee maar zei wel op gegeven moment, jongens ik heb jullie verhalen al 10 keer gehoord.

En passant besloten ze om samen naar Lissabon te gaan.

Prima, wens ze veel geluk want ze hebben allebei vliegangst gekregen met de jaren.

maar goed krijg ik misschien wel weer 10 jaar nieuwe verhalen.

Trouwens MOET weer even mooieschoonzusvrij nemen want die was weer goed in de stemming om mij waanzinnig te maken.

Jeetje wat heb ik vaak op mijn tong MOETEN bijten. 

----------------------------------

Vandaag weer een heerlijke droge dag.

Geen idee wat ik ga doen.

Fietsen samen, naar een meubelzaak hier vlakbij, kan op de fiets, wandelen in Noordwijkerhout, thuis mijn dingetjes doen zodat het de rest van de week niet hoeft.

 Rest van de week (tot zondag) geen afspraken en kan ik doen wat ik wil, samen en alleen.

Ik had voor deze week bijna een midweek Limburg geboekt maar wat ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb.

THUIS is soms toch het allerbeste wat je maar kan hebben.

Er gaat hier zeer binnenkort gesloopt en veranderd worden en er moeten allerlei dingen gepland en geregeld worden.

Daar ben ik een kei in.

Dus daar wil ik vandaag ook tijd voor maken en dan samen overleggen of het hem ook uitkomt.

Hij kwam net vragen of ik iets wilde doen anders gaat hij naar de boot.

Laat mij maar THUIS.

Zon schijnt in mijn gezicht.

De koffie was lekker.

Was die kilo afgevallen.

Zag in de Hema foldertje een prachtige roze dekbedovertrek.

De wasmachine draait.

Ik voel energie.

Wat wil een mensen nog meer.

Lot heb je mijn mail ontvangen?

Gaat niet altijd goed namelijk

Weet ook dat het straks weer over is en ik weer de kleine leuke dingen zal zien.

Deur naar tuin open, heerlijk alleen het idee al, man is weer naar de boot.

Wat een werk heeft hij en zijn zoon verzet maar geloof mij het wordt prachtig.

Volgend jaar kunnen we er samen vast mee weg en ik ben heel benieuwd of ik het leuk vind.

Voor wie het niet weet het is een jacht van geloof ik 9 meter, er kunnen straks 8 mensen op slapen.

Het was een wrak maar word steeds mooier.

Stiefdochter kwam met goed nieuws gisteren.

(melanoom in oog)

De behandeling slaat goed aan, ontsteking bijna weg, over 3 maanden terugkomen.

Arts was zeer tevreden.

Ze was wel bekaf door de onderzoeken en de spanning.

Haar dochter was ook uitgeput door alle leuke dingen die ze hier gedaan had met opa.

Eerlijk gezegd werd ik door beiden behoorlijk verwaarloosd .

Beetje teleurstellend maar ja dat is het leven .

Volgende keer beter.

-------

Kreeg ik gisteren opeens allerlei leuke dingen in de brievenbus o.a. een hele lange brief van iemand hier en een zelfgemaakte kaart van Dien van een egeltje.

Die gaan in mijn creatieve dagboek verwerkt worden net als de postzegel waar haar 3 honden opstaat.

Van VeggieMo kreeg ik dus die lange brief met heel veel herkenning in haar verhalen.

Dingen voelen en weten die anderen niet opvallen.

Ik vraag mij af waarom we dat niet vaker doen kaarten of brief versturen.

Je maakt er een ander zo vrolijk mee.

Zo een verrassing in de bus.

Heel eerlijk gezegd heb ik hier het een en ander liggen om te versturen naar wat dames hier maar het komt er gewoon niet van.

Belachelijk natuurlijk maar wil toch weer vermelden hoe moeilijk ik dat vind terwijl het zo gebeurd kan zijn.

Heeft echt met dat ASS te maken maar ik vind ook dat ik mij daar niet achter maar verschuilen.

Ik zou je willen uitdagen om binnen een week 3 kaarten te versturen naar 3 mensen die je kent en die het wel of niet nodig hebben. Je zal zien dat je fijne reacties krijgt.

------------

Meisjemetderodeharen; het is volgende maand 3 jaar geleden dat ze overleed.

Ik was van de week bij haar man, onze 40 meter verderopbuurmanvriend.

Wat is hij toch lief.

Nu pas kan hij het aan om het huis wat te veranderen.

De keuken en de vloer zijn overgeverfd en er zijn nieuwe meubels gekomen.

Vriendin was nogal creatief met kleuren en muurschilderingen.

Heel druk en donker.

Ze kon zo genieten van haar huis en vond het mijne best beetje saai. haha.

De muren waren paars, groen, rood en dan met grote tekeningen erop.

Gelukkig zijn vele tekeningen op hout gemaakt dus die kunnen bewaard blijven en/of op andere plek.

Ik denk dat andere mensen het ook regelmatig meemaken en ik had het die dag ook, was ik aan het wandelen met Sofie dacht ik , duurde vast maar 2 seconde dat ik haar zag lopen. De hele dag was ik van slag, daarom fijn om even te knuffelen met haar man. In haar huis.

_______________________

Ik weet nu sinds bijna 1 jaar dat ik ASS heb en zelf vind ik dat ik sinds die tijd achteruit gegaan ben.

Ik kan steeds minder verdragen wat geluid en mens betreft.

Moet nog kieskeuriger zijn in mijn keuzes van wat ik wel of niet doe.

Alles geeft stress dus moet het wel de moeite waard zijn om het wel of niet te doen.

Ga straks een lunch afzeggen omdat de derde persoon maar geen antwoord geeft terwijl als er iemand vastgeplakt zit dag en nacht , gaat ze wel pissen zonder dat ding, geen antwoord geeft op een vraag die ik erover stel dus ik niet weet waar ik aan toe ben. Wat ben ik toch een lief en geduldig mens. en geloof mij het wordt dus steeds erger. Dus lunch gewoon afzeggen en dan heb ik weer rust.

Prik wel nieuwe datum en geef aan dat ik alleen maar wil als we minimaal met 4 zijn en maximaal 6.

Zo, ik heb ook mijn eisen.

---------------

Ik heb 2 egelhuisjes in de voortuin en hoe blij was ik toen er eentje een nest bouwde. Die gebruikt hij niet meer.

Ik had de veranderingen in de voortuin al tot de lente verzet en zag het helemaal voor met dat er kleine egeltjes geboren zouden worden.

In ander huisje doe ik ieder dag eten.

Toen ik 2 dagen geleden eens goed ging kijken bleken de huisjes zijkant te zijn van binnen.

Vandaar dus dat egel weg was.

Vroeg gisteren (de dag dat ik zo goed als genegeerd werd door man en kleinkind) of hij met mij wilde nadenken over oplossing.

Na het eten dook hij de schuur in en kwam paar uur later met een stelling naar binnen, had zijn zoon gebeld en die gaat er een passend zeil overheen maken  een deze dagen terwijl hij het zo druk heeft op zijn werk. Daar passen de 2 huisjes dus onder en zullen ze droog blijven.  

Hoe lief is dat. 

Als de egel nu niet hier komt overwinteren dan zoekt ie het maar uit, stom beest. Geen wonder dat het zo slecht gaat met jouw populatie.

--------

Nog even over de buuv en dan laat ik jullie weer met rust.

Wilde eigenlijk alleen maar schrijven dat alles goed ging met stiefdochter.

Enfin buuv kwam gisteren langs om te vragen of ik paar dagen op hun huis/katten wil passen.

Tussen neus en lippen door liet ze vallen dat haar dochter van 10 jaar het zo niet naar haar zin heeft bij de BSO en of ik misschien............

Haar dochters plus hun BFF's kwamen altijd op die dag bij mij knutselen. 

De meisjes missen het nog, is volgens mij alweer 2 jaar geleden.

Het bezorgde mij de titel van leukste buurvrouw van de hele wereld maar opeens wilde de moeder anders toen de oudste naar middelbare ging. Ze kwam het netjes zeggen maar ik vond dat ze had kunnen overleggen. 

Enfin nu zit ik erover na te denken of ik wel of niet mijn buurmeisje . en als ik dat doe ook haar BFF, weer hier te laten komen op dinsdag.

Buurmeisje is een schatje en de BFF kan wel een beetje aandacht en luisterend oor gebruiken. 

Ik had hier ook al verteld dat dat meisje een piepklein hondje had die de moeder tijdens vakantie 1 maand naar een oppas bracht en nooit meer opgehaald heeft. Terwijl ze tegen haar kind zei; na de verbouwing halen we hem weer op, na de herfstvakantie halen we hem weer op, na de kerst......

Terwijl dat hondje al lang een ander baasje had ergens in Limburg.

Dus toen het meisje er weer over begon tegen mij, We gaan Charlie na de kerst weer ophalen zei ik gewoon dat het echt niet kon want want Charlie was nu van iemand anders. Ik pakte het wel heel lief en rustig aan hoor dus geen zorgen. Nee hoor zei het meisje, mamma zegt.......

Moet opeens, wel met een lach, denken aan die vriendin die weet hoe ik over de mensheid denk en dan iedere keer over het boek begint; de meeste mensen deugen.

Dat boek ligt bij haar open en bloot in de woonkamer en iedere keer komt het ter sprake maar wel op een grappige manier hoor zeker als haar man, ik ben dol op haar man, erbij is.

Ik lees toch hele andere boeken dan jij zeg ik dan.

Volgens mij zag ik ergens een boek die heet; dat mensen deugen is een grote leugen.

Toch misschien allebei de boeken aanschaffen en proberen te lezen.

We hebben allemaal dingen die deugen, absoluut, maar ook veel wat niet deugt.

Ik wil toch weer mijn gelijk halen. ;-) 

Opa en zijn kleindochter.

Twee handen op 1 buik als ze hier is en doe ik er niet zo heel veel meer toe.

Paar minuten gelden stond ze voor de schuifpui

Lène openmaken riep ze.

Ik stond op en deed het.

Lène wortel schoonmaken..

Wortel is voor de cavia's maar zij wil hem opeten.

Ik vind dat ze het woord alsjeblieft erbij moet zeggen.

Please mag ook want ja ze spreek ook Engels.

Opa vindt het niet echt nodig.

Toch ga ik vandaag weer eens oefenen.

Ze zitten nu samen in de kas.

O opa komt net binnen om een boek te halen.

Opa boek! zal ze wel gezegd hebben.

Voorlezen in de kas. Lekker knus samen.

Zoals het hoort met een opa en zijn kleinkind.

Opa is alles en dat is wat mij betreft helemaal goed.

Ook dat ik er even helemaal niet meer toe doe.

Bij haar niet en bij haar niet.

Vanmiddag gaan we samen creatief aan de gang.

Dan gaat opa weer naar de achtergrond maar nooit helemaal.

Het huis is ontploft.

Ook prima.

Ga ik zo weer opruimen en dan is het voor even weer netjes.

Hoera ze is er weer.

Het mooiste meisje van de wereld.

--------------------------------------------

Haar moeder is naar ziekenhuis voor controle.

Zo een 3 maanden gelden was de oogoperatie en ze is nog steeds niet aan het werk.

Vandaag uitgebreide tests.

Ze was erg zenuwachtig.

Ik wilde zeggen; alles komt goed maar vond dat zeer ongepast.

Hoe weet ik dat nou?

Hoe weet ik of het echt goedkomt?

Dus ik zei ; veel sterkte.

Het verhaal waar ik me wilde beginnen was over een jonge cabaretier die Dara F.aizi heette.

Onze neef deed tijdens de optredens het licht en het geluid.

Wij wilden daar wel een keer bij zijn.

Het neefje (niet het echte NEEFJE) vond een leuk om een grap uit te halen en liet de Cabaretier mijn naam zeggen;

Waar zit Helen? Helen waar zit je.

Ik voelde het zweet langs mijn rug gaan maar omdat hij mijn naam verkeerd uitspraak dacht/hoopte ik dat hij iemand anders bedoelde, hield mij stil en liep het met een sisser af.

Dara was gevlucht uit Afghanistan als klein jongetje met zijn moeder.

Daar ging de avond over.

Ondanks het onderwerp werd het toch een vrolijke avond.

Iedere keer als het jongetje heel bang was zei zijn moeder iets tegen hem in hun eigen taal en het jongetje was minder bang. Iedere keer de zelfde zin die wij niet verstonden.

Het verhaal eindigden dat hij terugging naar een kamp in zijn eigen land om op te treden voor de soldaten.

Het kamp was afgezet met hekken en prikkeldraad toen hij 3 jongetjes naar hem toe zag komen aan andere kant van het hek.

Ze waren vies, droegen gescheurde kleding en liepen op blote voeten,

Hij had was chocola bij zich en gaf het hen met de woorden die zijn moeder altijd gebruikte las hij bang was:

Alles komt goed.

en hij wist dat het niet goed zou komen.

Zo eindigde de voorstelling.

Indrukwekkend.

Later kwam hij bij ons aan tafel zitten .

Een jonge knul van 24 jaar.

Neef en hij konden het zeer goed met elkaar vinden en reisden samen het land door.

Klein jaartje later was hij weer in de buurt en ik bestelde kaartjes.

Ik lag op bed TV te kijken toen ik op het nieuws hoorde;

Cabaretier Dara F.aizi is vandaag in het ziekenhuis overleden op 25 jarige leeftijd.

Is alweer jaren geleden maar ik dacht weer aan hem vandaag.

Ik zeg nooit meer; alles komt goed want wat weet ik nou helemaal.

Ik kan zelfs geïrriteerd raken als iemand anders het zegt al is het in een film.

Hoe weten we nou of iets ooit goedkomt?

Veel liever zeg ik; we gaan pas huilen als het zo ver is.

Vandaag is opa angstig om zijn kind.

Ze gaan kijken of de behandeling geholpen heeft.

Mama is naar de dokter zegt het kleinkind en steekt met haar kleine pikvingertje bijna in haar eigen oog, want ze heeft auw oogje.

Ze vond het reuze interessant toen mama met verband op het oog zat en wilde dat ook.

Als er een foto gemaakt werd wilde zij ook met een dicht oog op de foto.

Ik hoor ze nu weer in de schuur timmeren.

Wat zijn ze nu weer aan het doen.

Opa verzint nooit zoveel, dat doet zij en opa zorgt dat het uitgevoerd wordt.

Het zit wel goed met die 2.

Ik ga zo maar even de boel voor de eerste keer weer opruimen.

en haar leren om alsjeblieft te zeggen.

Ach wat maakt dat uit zal opa zeggen.

Vanmiddag krijgen we als het goed is uitslag van de onderzoeken.

Ik wens ons veel sterkte. 

Eten, bewegen, slapen, drinken.

Zou zo tegen deze beer in Rhenen aan willen kruipen.

Dat was een druk weekend.

Maandenlang spanning omdat ik het Neefje niet meer durfde uit te nodigen.

Hij kwam vrijdag, niet om 5 voor 5 of 5 over vijf maar precies om 5 uur.

Tja je ben autistisch of je bent t niet.

Het was heel gezellig.

Zaterdag; zou mijn stiltedag MOETEN zijn maar stiefdochter belde haar pa of ze koffie kon komen drinken.

Ik kan dan geen nee zeggen. Niet omdat ik het wil maar omdat ik ook een man heb waar ik rekening mee moet houden.

Ik had meteen geen energie om mijn klusjes te doen, o.a. hooi halen , en tot overmaat van ramp kwam 1 van de zussen van de X in de avond op onze bank ploffen.

Zondag; de familie hier. Zes man. Vol huis met veel geluiden en drukte. 

Was gezellig hoor en ik had ze uitgenodigd omdat ik vind dat we elkaar vaker moeten zien maar het is toch anders als je bij 1 van hen bent en alleen maar hoef te zitten. 

Het was koffie met eenvoudige lunch en ieder had het naar zijn zin.

Ik kreeg van ieder een leuke attentie en ja ik hou van cadeautjes. 

Mooieschoonzus had een vaas die precies bij ons aanrecht past met zelf gedroogde bloemen . Een tas vol leuke tijdschriften en kaartjes van de AH (disney) voor de kleine.

Bos witte rozen en zeep en geurzakje lavendel. Ben dol op lavendel.

Druk, druk, druk plus een zieke Sofie om mij druk over te maken.

en geen hooi.

-----------------------------------------------

De agenda deze week ziet er als volgt uit;

maandag; gevraagd aan de X of hij naar de boot kon gaan zodat ik helemaal alleen ben in huis.

Heb wel veel verschillende klusjes, (hooi) halen, pakketje verzenden, badkamer, slaapkamer, egelhuisjes, koken.

Dinsdag; maar 1 ding, het kleine monster. Schrok wel even want dacht morgen ook een rustige dag te hebben maar hé  het wordt weer gezellig en vrolijk.

Woensdag: overdags niets en in de avond naar theatershow van Hans de Booy. In eigen woonplaats. Dacht alleen te gaan maar de X wil ook mee dus extra leuk. Ik heb er veel zin in. Hij zingt, Hans dus he en verteld over zijn boek/leven.

Donderdag en vrijdag ; LEEG.

Dan kan ingevuld worden door iets samen te doen, fietstocht, wandelen, meubelboulevard, winkelen, thuis. Wilder wordt het niet.

Zaterdag ; wandeling in Amsterdamse bos maar eerst koffiedrinken bij de geiten met nog 3 dames.

Deden we vroeger toen onze club nog bestond vaak. Wie zin had kwam.

Ik mis de club niet maar geniet nog vaak van de herinneringen want wat hebben we veel meegemaakt en gedaan in die 20 jaar.

Tot aan geweldige weekeinden toe met onze mannen naar Zuid-Limburg.

Driemaal raden wie dat organiseerde.

Verschillende van onze mannen zijn nu bevriend en doen met elkaar weer leuke dingen waar wij vrouwen ongewenst zijn.

------------

Ik maak regelmatig in mijn agenda een dag of soms 2 helemaal groen.

Dat betekent dat die dag heilig is.

GEEN afspraken.

Alleen als ik iets heel graag wil dus bijv. fietsen of wandelen alleen of met man ik dat doe.

VERDER NIETS.

Ik ben ver over mijn grenzen gegaan dit weekend  en weet dat er maar 1 schuldige is maar hoe moeilijk is het toch om je eigen grenzen te bewaken. 

Als ik alleen was zou ik dat veel beter kunnen maar ik ben niet alleen.

----------------------------------

Voor November staat een dag welness op programma.

Samen.

Nog geen precieze datum maar weet wel waar en met korting.

Zag ik net op FB voorbijkomen expositie in Paleis Soestdijk  (daar fietste we pasgeleden nog langs) die ik graag wil zien. Hoop dat de X mee wil want met iemand anders wil ik niet, geeft teveel spanning. Ligt helemaal aan mij hoor. Jammer genoeg.

Zie dat ik in November al verschillende afspraken heb dus zo meteen even wat groenen dagen planen .

Heb al NEE gezegd tegen vriendin die jarig is en dat net als vorig jaar in een cultureel caffé viert.

Was vorig jaar een drama door de veel te harde muziek. Ik trakteer haar wel op een lunch.

Als het doorgaat heb ik iedere vrijdag Biodanza. Heerlijk.

Ik ga mij in ieder geval vandaag bezig houden met vandaag.

Ik verheug mij op de dingen die ik moet gaan doen.

Wasje draaien, badkamer en slaapkamer lekker fris. 

Ik wens jou ook een fijne dag toe.

De afspraak met het Neefje liep zoals gewoonlijk.

Zo fijn en ontspannen.

Humor en bijpraten.

Mooi kind. ( van 30 jaar)

De laatste afspraak voelde ik zoveel onrust en spanning was zo ongemakkelijk dat ik niet meer durfde af te spreken maar er was niets meer van te merken en alles was dus als vanouds.

Lekker knuffelen.

Als autist houdt hij er niet van maar ik doe het gewoon onder het mom; hij is het mij verschuldigd.

Hij ruikt zo heerlijk vertrouwd.

Ik heb trouwens heel erg moeten leren om geknuffeld te worden of om te knuffelen en dat leerde ik van mijn Braziliaanse schoonzus, die zijn nogal knuffelig, en vanaf die tijd geniet ik er echt van.

Enige wat ik miste in Corona tijd.

Mr. X had voor ons gekookt en het was heerlijk.

Klinkt gek wat ik ga zeggen, er was soep en het neefje vroeg of hij er brood bij mocht en hij ging zelfs nog verder of we ook nog kaas hadden.

Neefje vraagt NOOIT ergens om.

Toen de X later zei dat hij zich wel erg op zijn gemak voelt bij ons kon ik daardoor dat alleen maar beamen.

Ooit was ik ook zo dat ik niet eens glas water durfde te vragen of dat ik naar WC mocht.

wat weer paniek veroorzaakte omdat als ik ergens heen moest ik bang was dat ik dorst kreeg of moest plassen en dat zou ik nooit durven vragen.

Rare wezens die autisten.

Ik kan er een grapje over maken maar geloof maar dat t een hoop ellende geeft.

We hadden een fijne  en vooral ontspannen avond.

kon vertellen hoe spannend ik het vond om volgende maand met hem naar de Stopera te gaan en of hij daarmee om kon gaan als t mis ging.

Ja dat kon hij.

Als ik de boel onder controle kan hebben, dus hier in de buurt naar theater en zo met hem gaat dat prima, maar Amsterdam is toch wat anders.  Durf het wel alleen of met de X en met vriendinnen maar met hem is wel heel spannend.

maar goed ook die angst is gezakt.

Vraag ik zelf met mijn domme kop; heb je zin om mee te gaan naar musical  in Nieuwe de la Mar??

Ik weet dat hij de muziek prachtig vind maat hij heeft alleen de film gezien. 

Jesus Christ Superstar.

Is pas in Februari. 

__________________

Nog meer domme dingen.

Morgen komt de familie van mijn man.

Zes personen.

Op uitnodiging van mij en ik sta erachter.

Koffie met makkelijke lunch.

Dat is niet het domme wel dat stiefdochter belde naar haar vader of ze langs kon komen voor een bakkie.

Met de kleine natuurlijk.

Ik wil geen NEE zeggen omdat ik weet hoe belangrijk het is voor mijn man.

Dus ja hoor ze komen zo.

Dat wordt weer erg vermoeiend.

Veel te veel voor mij.

Zal vandaag weer niet aan mijzelf toekomen en vanmiddag uren platmoeten.

Dan is de dag weer voorbij.

En ja de X neemt alles over dat weet ik ook wel maar die stilte dag had ik toch echt nodig om morgen een leuke gastvrouw te zijn en er zelf ook van te genieten.

Ik kan mij wel voornemen om komende week ECHT alleen maar doen wat goed voor mij is maar ja hou dat maar eens vol.

Sofie heeft pijnstilling, helpt niet echt en drinkt heel veel.

Ook al een zorg .

Een boswandeling voor mij, hondje kan echt niet mee, zou heerlijk zijn maar.......

.......t regent pijpenstelen.

Goed een hoop gezeik die ik zelf had kunnen voorkomen op Sofietje na .

Zou mij in de slaapkamer op willen sluiten dekens over mij heen en de rest van de tijd TV kijken terwijl ik af en toe een berichtje stuur naar de man of hij die of dat wil doen.

Hooi halen bijvoorbeeld.

Er is geen hooi meer.

Nou ja het leven is even klote maar je moet er wel oog voor hebben. ;-)

Ik wens jou een heel fijn weekend en dat van mij zal ook lang niet zo erg worden als dat ik zelf denk.

Mijn man is sinds Februari onverwacht thuis en we hebben/hadden onze weg daarin gevonden.

Hij was  veel weg en zeker 2 keer in de week planden we een date.

We eten iedere avond samen. 

Ging prima.

Maanden werkte hij aan de boot van zijn zoon met veel plezier maar nu is hij het even zat wat zeer begrijpelijk is.

De laatste week is hij veel thuis geweest en dan doet hij van alles als bijv. de houten delen van de boot schilderen in de schuur, wat dingen buitenshuis,, of op zolder in zijn kantoortje.

Hij helpt zoals altijd overal mee.

Geweldig zou je denken en dat is het natuurlijk ook maar..........

Ik ben TE weinig alleen en laad niet meer op.

Ik hoor muziek, hij komt binnen om iets te vragen of te doen, loop trap op en neer, deuren gaan open en dicht.

Ik schaam mij werkelijk diep maar ik kan er niets aan doen en ik ben een beetje wanhopig (zacht uitgedrukt) maar mijn stress level wordt steeds hoger.

Ik heb de hele nacht hartkloppingen gehad en mijn bovenrug is weer helemaal verstijft.

Begon er gisteravond heel voorzichtig over dat ik het fijn zou vinden om vandaag alleen te zijn tot een uur of 2 vanmiddag en legde uit waarom.

Wat hij zei is precies wat ik ook vind; ik kan hem toch niet zomaar de deur uitzetten uit zijn eigen huis.

Hoe erg is dit.

Je eigen man niet meer verdragen .

Ik weet mij even geen raad.

Veel mensen met ASS wonen alleen en hebben geen relatie.

Ik snap dat helemaal maar dit is niet wat ik wil.

Er komt echt wel een oplossing maar op korte termijn?

Kom ik beneden is ons hondje helemaal van slag.

Ze heeft veel pijn.

De dierenarts had al geconstateerd dat ze iets aan haar rug had, kreeg prik voor pijnstilling ging paar dagen goed.

Nu helemaal mis.

De X is nu pijnstilling aan het halen.

Een ziek Sofietje geeft ook weer heel veel stress en angst.

Ze wil niets van ons weten, is angstig en gaat zeker de pijnstilling niet slikken ook niet in een stuk vlees of zo.

Last but not least: het neefje zou vanavond komen eten . Ik kan het wel afzeggen maar dat is een kutgevoel en ik moet hem zien voor 5 November omdat we dan samen naar Amsterdam gaan.

Als ik bedenk wat ik tegen iemand anders zou zeggen, o de problemen van anderen zijn zo simpel, die hier tegenaan liep . Neefje verzetten en ballet afzeggen. Geld kwijt jammer, neefje teleurgesteld, ook jammer.

De situatie met hond en met mijn X zijn al stress genoeg.

En dan de hartkloppingen en rugpijn.

Geloof het of niet maar het lucht al een beetje op om zo te denken.

_____________________________

Vier of 5 jaar geleden zat ik rond deze tijd in de tram in Amsterdam toen er een jonge knul binnenstapte met grote bloedwond op zijn hoofd. Zijn kleren zaten eronder. Ik schrok mij wild maar gelukkig was die knul niet alleen en de vrienden eromheen en hijzelf deden heel normaal dus ik dacht misschien is hij al bij arts geweest. Ik ging wel ergens anders zitten met mijn rug naar hem toe. Ik heb bijna heel mijn leven een bloed, dokters, geweld, ziekte fobie gehad maar daar ben ik al jaren vanaf anders was ik ter plekke flauwgevallen.

Een kwartier later stapte er weer een stel "zwaargewonden" binnen en toen riep ik naar die eerste knul o shit het is niet echt. Die gasten lagen in een deuk. Halloween. O wat leuk en grappig en enig.

NIET DUS!!. Ik baal van al die foto's, tekeningen en weet ik veel wat ik tegenkom op FB en in winkels.

Tuurlijk was het wel beetje grappig toen maar wat was ik geschrokken.

Dus kom je hier aan bellen voor snoep krijg je een knal voor je kanis.

Ben echt niet in een lollige bui.

____________________________________

Gisteren werd het 18 graden en kon ik met truitje met korte mouwen in de tuin mijn ding doen.

Wat was dat heerlijk.

Sjouwen met zware dingen, opruimen, bankje verplaatsen, kas koffiedrinkvriendelijk maken,  bladeren enz. achter het kasje gooien voor de insecten maar ook in de boorders.

Er bloeit nog van alles en het was heerlijk om zo buiten te zijn.

Tuinkussens naar de zolder. 

Vandaag veel regen dus ik kan niet naar buiten om te rommelen.

Ook leuk; Kennen jullie hem Hans de B.ooij? De zanger van Annabel. Als jong meisje vond ik hem wel vreemd maar ik hield van zijn liedjes. Hij heeft een boek geschreven en doet een theatertour. Klein en heel intiem.

Zag het gisteren in de krant, vroeg de man, dacht dat hij net niet zou vinden maar ik vergiste mij, hij wil graag. Kaartjes zijn gratis en het is vlakbij. Meteen kaartjes besteld maar weet niet of we op tijd waren.,

Ik zou het heel fijn vinden. Het gaat vertellen over zijn leven en zoals je weet ben ik altijd heel geinteresseerd in de verhalen van andere mensen.

Dat is iets waar ik heel blij om ben die interesse want ik kan geduldig luisteren en ben het nooit zat om weer nieuwe dingen te horen.

Hoop echt kaartjes te krijgen.

-------------------------

Half uur geleden niet gedacht dat ik mij weer wat beter zou voelen en dat t hoofd leger zou raken maar t gebeurde wel.

Sofie heeft pijnstilling binnen en nu maar hopen dat t beter gaat. Wat heel makkelijk om het in haar bekje te spuiten.

Ik ga mijn rug insmeren met spul waar ik altijd veel baat bij heb weet de naam even niet maar bij een blogster erover gelezen en echt het helpt.

Kijken of ik de rust kan vinden en me kan verheugen op het neefje en anders maar afzeggen.

Andere problemen komen andere keer aan de beurt.

Nee, nee, er komt niet weer een heel verhaal over hoe leuk, knap, slim ze is.

Gewoon een herfstfoto want daar wilde ik het over hebben.

Opeens was het herfst.

Ik heb niet zoveel met datum voor mij gaat het om het gevoel en de Herfst begon dus vorig weekend.

Zondag voor het eerst een winterjas aan tijdens boswandeling en capuchon op tijdens de koude regenbuien.

Het vroeg donker worden begon al eerder natuurlijk.

Mijn lijf reageerden daar meteen op.

Soms red ik het niet eens tot 21 uur.

Gisteren lag ik al om 20 uur in bed.

Winterdekbed ligt er alweer op en het is heerlijk knus gevoel.

Dan ga ik paar uur TV kijken. 

Lig nog steeds te zwijmelen bij mijn Griekse serie.

Nog 1 deel te gaan.

Wat ook anders is nu het weer omgeslagen is de zin in dingen die je al maanden niet gegeten heb.

Zo aten we voor het eerst weer groenten uit de oven.

Heel makkelijk.

Je snijdt van alles wat je in huis heb in niet al te kleine stukjes.

Had opeens  ook weer zin in zoete aardappelen dus die gingen er ook bij.

Gewone aardappelen of krieltjes.

Grove stukken ui en knoflook, Provencaalse kruiden, zout, olie. 

Hup in de oven. 

Heb ook weer zin in pompoen.

Kleding; is wel weer een gedoetje. Even wennen aan het gewicht van de spijkerbroeken en truien.

Pfff ben aangekomen en dat willen die broeken mij echt laten weten, zo gemeen

Zomerkleding kon voorgoed naar de zolder en winter/herfst naar de slaapkamer.

Andere schoenen.

Niet meer op blote voeten in de tuin.

En wat nooit gebeurd, hooguit 2 keer per jaar, al 5 of 6 keer verslapen.

Een uur nog wel. Vanmorgen weer.

Wij hebben beiden nooit een wekker aan want we worden altijd op de tijd wakker die we zelf beslissen.

Nu niet. (de X nog wel)

Ik slaap zeer diep, word ik wakker (gordijnen zijn altijd open) denk ik dat het nog 5 uur is of en pit weer verder.

Slaap heel vast. Al maanden mag ik niet klagen over mijn slaap.

Ik hoop toch zo dat het zo blijft naar 40 jaar slapeloosheid.

Zowel het bos als de tuin is nog groen.

In de tuin bloeit nog van alles.

Voor het eerst ging de verwarming even aan.

Had het zo graag tot November uit willen laten maar het was zo ongezellig koud, ik verstijfde en werd zo chagrijnig dus kom op zeg.

Dat was zondag. Daarna niet meer.

Door de zon op de serre houden we het hier best op temperatuur.

"grappig" ook dat niet alleen je smaak, slaap, kleding, bed, licht veranderd maar ook de dingen die je graag wil doen.

Een dagje wellness voor November staat hoog op de lijst.

Theater en dan liefst overdags. Komt volgens mij steeds meer in.

Waar vieren we Kerst. Niet dat ik daar zin in maar organiseren en cadeautjes kopen is leuk.

De stiefkinderen zijn er nog niet aan toe.

In plaats van fietsen; wandelen in een bos.

Opeens zin in meubels kijken.

Gisteren gingen we weer.

Spraken een bedrag af die we aan een bank uit wilde geven en lieten weer offerte maken voor 2 banken die bijna het dubbele kosten van wat we in ons hoofd hadden.

EUH?????

Zie je een bank staan die je heel leuk vind.

Laat ik zeggen 2000 euro.

Willen  wat kleine aanpassingen zoals een smalle chaise longue, andere kleur stof, andere pootjes.

Was het over de 4000 piek.

Huh? Ja want de vulling zat niet bij de 2000 meegerekend, bezorgkosten 190,00. Stof is duurder, de smallere chaise longue ook.

U kunt ook in Mei betalen zei de verkoopster nog toen ik zei dat ik dit niet normaal vond.

Kost ie dan weer 2000 euro ????? wist ook wel dat ze doelde op het vakantiegeld.

Voor straf gaf ik een verkeerd telefoonnummer op. 

Wil je namelijk offerte willen ze alles van je weten.

Enfin we zullen onze wensen moeten verkleinen in plaats van onze kapitaal vergroten.

Ik vind het altijd wel een uitdaging om te zoeken naar wat we willen voor een (veel) lagere prijs.

Ik wil niet gek worden van elk vlekje die er gemaakt word door Sofie of kleindochter omdat het zo een dure bank is.

Daar hadden ze natuurlijk ook een oplossing voor voor 650 euro.

Dan maar hond wegdoen en kleinkind niet meer hier.

Of zoals ik in de TV serie die ik heel leuk vond "the Nanny" wiens moeder haar bank gewoon in plastic 

had gelaten.

---------------

Kapot was ik toen we weer thuiskwamen want de dag was inderdaad weer begonnen met verslapen, een ruzie, een zieke hond die naar dierenarts moest en een kapsters die 20 minuten uitliep terwijl ik dus 20 minuten te vroeg was en ik om 11 uur had afgesproken.

GEEN tijd om haren te laten wassen en snel, snel die haren eraf.

Had nog wel even tijd om over van alles en nog wat te zeiken.

Zo viel de muziek uit en kregen ze het niet meer aan.

HEEEEEERLIJK riep ik, ik werd gek van die harde muziek.

Bleek dat 2 andere dames dat ook hadden en de kapsters eigenlijk ook.

Nee, ik was niet voor mijn rust daar.

Gaf ook geen fooi.

Doe ik trouwens nooit haha maar nu zeker niet.

Sofietje; bleek een zere rug te hebben. Als ze zich niet goed voelt wilt ze niets van mij weten, is ze angstig en wil ze niet op bed. Door die pijn deed ze haar behoeftes ook niet meer. Alles werd opgelost met onderzoek, prik en rekening.

Ooit eens uitgerekend wat ik over zou houden als ik een hekel had aan dieren en geen auto.

Nou dat van die auto heeft zich vanzelf opgelost nu nog een hekel krijgen aan dieren.

Zonder auto kan ik leven zonder dieren? zou ik niet redden. 

Vandaag en morgen geen afspraken of verplichtingen.

Kan doen wat ik wil.

Het gevoel alleen al.

Misschien even naar de Action (op de fiets) voor vingerverf want na ervaring van vorige week, zowel het kleinkind als de man hun (merk)shirts onder de acrylverf.

Doet mij denken aan de tijd dat ik kindervakantieweken voor een organisatie organiseerde. Had ipv van waterverf ook acrylverf klaargezet. Ouders die hun kinderen natuurlijk in hun beste kleding gestuurd hadden om huppen te bouwen en te knutselen waren niet heel erg blij . Kan er nu wel om lachen, maar de vakantieweken waren altijd perfect geregeld. Deed het trouwens niet alleen hoor maar de meeste ideeen kwamen wel van mij maar dat snap jij wel. 

Heeft de Herfst op jou ook invloed?

Je kon het de steen bieden en dat deed ik want ik wilde het zo graag hebben.

De opbrengst zou naar egelopvang gaan.

Ik kreeg de steen niet.

maar nu ik hem zie wil ik hem weer.

Ik had er zelf 1 gemaakt hoor maar niet zo echt of mooi als deze.

En daar wilde ik het over hebben.

Over hebben, hebben, hebben en over al de verleidingen waar we mee te maken hebben.

Heb dus sinds paar maanden een laptop en nog niet de advertenties geblokkeerd.

De hele tijd komt er van alles en nog wat voorbij.

Iedere keer weer.

Op FB is het ook feest.

Zit bij creatieve groepen en hup dan komt er vanuit China de leukste en goedkoopste dingen tevoorschijn . Jurken in de mooiste kleuren, precies mijn smaak voor nog geen 13 euro. Veertig koffiestickers en ik ben dol op plaatjes van koffie maar knip ze wel uit tijdschriften en zo om ze in

mijn creatieve dagboek te plaatsen maar deze zijn zo mooi en maar in euro's 1,28. en er zijn er wel 20 van die zakjes met verschillende kopjes koffie. Nog meer stickers om op de muur te plakken. Zo een muizenholletje met muisje erin of mussen op een tak of..........

Ik vind het erg moeilijk om niet een boot vol te bestellen met die shit want wat wil ik het graag. Die jurken of die vrolijk laarsjes zouden mij zoooooo goed staan.

Altijd al willen hebben.

Godzijdank wint mijn schuldgevoel het maar het blijft een gevecht. Ach 1 keertje kan toch wel????

NEE> las ooit ergens en is mij bijgebleven dat als ik iets goedkoops koopt iemand anders de prijs betaald.

Op FB moedigen de dames elkaar aan om van alles en nog wat te bestellen want o zo leuk en o zo nodig.

Maar het blijft niet alleen maar bij China.

Ook hier kun je van alles kopen.

Voor je huis bijvoorbeeld en jeetje wat word je huis daar gezellig en romantisch van en als je dat hebt komt alles goed dan zal je pas gelukkig zijn.

Kleding. Wow wat zou deze jurk mij goed staan zeg, precies mijn kleur. Moet er dan wel nog een goede panty bij kopen in de juiste kleur en andere schoenen.

maar wanneer draag ik een jurk? of een panty. En ik heb al wat jurken in de kast. En geloof mij niemand die merkt dat ik vorig jaar op dat feestje die jurk al aan had of op die verjaardag. En als het wel zo is: kan mij het schelen. Echt geen bal he.

Trouwens ik geloof niet dat de mensen met wie ik omga zo zijn.

Spulletjes voor je huis? Valhalla schreef zeker 10 jaar geleden al; hoe meer je hebt hoe meer je schoon moet maken en geloof mij dat waren voor mij toverwoorden. 

Het idee dat kinderen, mensen, dieren, de natuur voor mij hebben geleden vind ik soms niet te verdragen.

maar toch leef ik niet sober.

Dat weet ik ook wel.

Wel soberder dan veel mensen om mij heen maar zeker niet sober.

Toch ontzeg ik mijzelf ook veel en koop zelden iets zonder erover nagedacht te hebben en/of mij schuldig te voelen.

Ik word regelmatig belachelijk gemaakt als ik bijv. ipv plastic bakken te kopen voor weinig bij de action ik schoenendozen gebruik in mijn kasten voor ondergoed, sokken, T-shirts, legging s en mijn hobbyspullen en de speeltjes van het kleinkind.

Pakpapier; als ik op verjaardag ben of met de Kerst neem ik het gewoon mee om her te gebruiken. 

Laat de X zich maar lekker schamen en de anderen lachen.

Ik wilde geen andere computer maar de X zei dat ik niet mee beveiligd was.

Ik weet er te weinig vanaf om te weten of het zo is.

Nu heb ik dus alles nieuw. Ben ik er blij mee?

Nee niet echt.

Ik merk amper verschil.

Die is er vast wel hoor maar ik was gewend aan mijn oude die langzaam ging en nam gewoon mijn tijd.

Ik ben zelf ook langzaam dus we pasten goed bij elkaar.

en ja ook hier lachten mensen soms ook.

Heb volgende verhaal eerder verteld; was op feest bij mijn broer en schoonzus met al hun hippe vrienden. Mijn telefoon ging en ik pak hem uit mijn tas en mensen begonnen te lachen en ik begreep echt niet waarom.

Het ging op het apparaat dat heel ouderwets en groot was in een periode dat zo klein mogelijk in de mode was.

Tja.

Ondertussen worden we aan alle kanten "gedwongen" om aan van alles en nog wat te doen.

Zo is het nu mode voor dames om een deel van je bloes uit je broek te hangen en het ander deel erin.

Ik zag ze gisteren lopen die hippe vrouwen. 

In mijzelf lach ik ze uit.

Mag toch?

Hoe dom zijn we toch om als schapen alles te doen wat hoort  wat mode en alles eromheen tot aan onze vakantiebestemmingen toe na te doen.

Kwam gisteren iemand tegen die ooit deel uitmaakte van onze buitenlandse vrouwengroep.

Ze vertelde blij dat ze volgende maand naar Zuid-Afrika ging.

Niets mis mee maar nog 2 uit diezelfde groep gaan ook.

Nou ja ik vind het leuk om later de verhalen te horen en foto's (op hun telefoon) te zien.

---------------------

Gisteren een bijzondere ontmoeting met mijn egel die ik nog niet gezien had.

Wilde eten doen in zijn eethuisje en daar zat hij al te wachten.

Het is een jonge egel en ik was blij om hem/haar te zien.

Ik hoop zo dat ze bij ons blijft.

Als het goed is ga ik vanmiddag of morgen een bankje ophalen voor in de kas.

Via MP. Van bamboe. voor een prikkie. Helemaal wat ik graag wil.

Ik moet er nog een fauteuil van zelfde materiaal bij zoeken.

Wil een gezellig zitplekje maken met kussens en dekentjes om te lezen of koffie te drinken.

Kussens en dekentjes heb ik genoeg.

Ik kan niet wachten. 

en ik wil een steen met een geschilderde egel.

Het kleinkind is net als ik en houdt van stenen.

Het eerste wat ze doet als ze hier komt is het met mijn edelstenen spelen.

Ze komt morgen weer.

Het plan is veel tekenen, kleuren, met stenen spelen en cupcakes bakken. 

en misschien, hoogtepunt, en nu lig ik weer in een deuk om mijzelf, wormen zoeken.

liefst een moeder en een baby.

Vorige week zei ze toen opa zei, kom op we gaan weer naar mama; NEEEEE ik wil bij Lène blijven.

Dat was voor het eerst dat ze protesteerde. 

De vraag van vandaag is niet of je weleens wormen hebt gezocht voor je kind of kleinkind, want ben bang dat ik het antwoord al weet maar kan jij goed met al die verleidingen omgaan van kopen, kopen?

Ik blijf het noemen want ik blijf het bijzonder vinden.

Die geuren. Dat gevoel. De kleuren.

We gingen gisteren fietsen bij de lage Vuursche.

Broodjes en water mee.

Niet te lange route want dan hou ik energie over om regelmatig te stoppen en alles in mij op te nemen.

We stopten drie kwartier op een prachtige plek. 

Je kan hier nergens zitten zei de X.

Hoezo?

Het is een en al zitplek.

Gewoon op de grond.

 Broodje eten. Slokkie water.

Kijken naar de honden in de verte die door het dolle waren.

Het was een zandvlakte en ik merkte altijd dat mijn honden dol waren op zand.

Een hele ongehoorzame hond kwam met volle snelheid op ons af terwijl het vrouwtje zich de  longen uit haar lijf schreeuwde maar het leven was veel te leuk om te luisteren.

De X kreeg meteen een grote lik in zijn gezicht.

In plaats dat die hond dat nou bij mij doet.

Ik heb daar niets van.

De X ziet er wat minder de lol van in.

Smerig....

Fietsen door de bossen met hele sterke geuren in deze tijd.

Je ruikt het hout, het mos, de paddestoelen .

Ik had al gefietst in de ochtend naar de BSR masseur.

Daar kwam de X mij ophalen met de fietsendrager achter op de auto. 

Fiets erop en hup .

Zonder jas fietsen.

en dat in Oktober.

We kunnen beiden nog niet wennen aan de lange broeken maar we zullen wel moeten.

Thuisgekomen was ik uitgeput.

Zomaar opeens viel alle kracht weg en ging ik  rechtstreeks door naar bed.

Blijf toch piekeren over vorige week.

Hoe zwaar het was 5 dagen lang die angst en stress omdat onze vrienden kwamen eten.

Zondag was ik kapot.

Moet ik mijzelf dat wel aan blijven doen?

Of moet ik mij ook dat af laten nemen?

Er zal wel een oplossing zijn maar die weet ik nu even nog niet.

Ik zou het vreselijk vinden om niet meer deel uit te maken van hun leven en dat van hun kinderen.

Er komt vast een oplossing want ik weet niet of ik DIT nog wel wil/kan.

Vandaag STILTE.

Ik vroeg de man of hij weg kon gaan.

Is echt niet leuk en ik vroeg het heel voorzichtig hoor maar hij heeft natuurlijk net zoveel recht als ik om thuis te zijn.

Ik was te moe om te vragen om hij vrijwillig naar de boot ging of het voor mij deed.

Ga niet mijn tijd verdoen met schuldgevoel.

Even geen tijd voor.

Ik wil andere dingen vandaag.

Gaat niet allemaal lukken maar we kijken wel wat wel lukt.

Spullen, op de fiets brengen naar Kringloop, daarna naar dorp voor wat boodschappen als sokken, onderbroeken, lipstick.

De tuin. Er moeten wat planten o.a. hosta's die ik geplant had en die het niet naar hun zin hebben weer in potten gedaan worden. Heerlijk werk. 

De hokken van de beestjes. Ook leuk om te doen.

Dan mijn creatieve agenda. Ga ik zo mee beginnen.

Wat vandaag niet lukt komt morgen want dan weer een dag zonder afspraken.

Ik denk echt dat ik moet gaan fietsen en dus kringloop en onderbroeken enz. 

Vis halen op de markt.

ALLEEN!!!!!!

Ik wil alleen aan mijzelf denken.

Wat IK wil.

Nog even over mijn egeltje.

Hoewel ik mij af en toe geneer, niet hier hoor, omdat ik geniet van zulke kleine dingen, kom er maar eens mee in de buitenwereld, ben ik helemaal blij met mijn egeltje in de tuin. Omdat hij maar ik hoop/denk een zij echt een nestje heeft gemaakt in het huisje denk ik dat er hier overwinterd gaat worden en misschien zelfs baby's. Ik heb een ander huisje geplaatst met voer erin en geloof mij daar is egel heeeeeel erg blij mee.

Zal hem/haar even goed vetmesten voor de winter.

Zaterdag heb ik een verjaardag en daar zie ik wel meer vriendinnen en mensen die ik ken.

Allemaal mensen die een goedbetaalde baan hebben .

Daar hoef ik niet aan te komen met verhaaltje over een egel.

maar dat maakt niet uit en ik voel mij echt niet minder dan hen hoor.

Soms, heel soms, vergeef mij, denk ik dat ik het beter zie dan hen.

Als ik hen hoor praten over hun reizen, auto's, telefoons, grote TV's, hun races in het leven, hun onrust.

Ze hebben meer geld, meer van de wereld gezien, duurdere huizen en auto's, zijn belangrijk in hun vakgebied maar.........

ze hebben geen egel in de tuin.

Ik wil niet gevlooid worden.

Ik wil stilte en alleen zijn.

Ben absoluut niet chagrijnig maar zou het zomaar kunnen worden.

Vijf dagen zoveel stress gehad, mijn lijf voelde regelmatig ziek er van en iedere keer is het raak als we deze afspraak hebben en ook weet ik dat het op de dag zelf helemaal weg zal zijn en beregezellig om maar in dierentermen te blijven.

Twintig jaar geleden kreeg ik kaartjes van en vriendin voor een belangrijke tenniswedstrijd.

Ik heb niets met tennis maar de X wel.

Hij vroeg onze vaag bekende buurman mee.

Die zei ja.

En zo is het begonnen, onze vriendschap met onze achterburen.

En hun 2 kleine jochies nog in de luiers.

Zij zijn ondertussen al 4 keer verhuisd en gelukkig nooit ver weg bij ons vandaan en de vriendschap is gebleven.

Volgens mij zijn onze mannen BFF's. 

Ze zien elkaar in ieder geval zo een 3 keer in de maand.

Tennis, squash, concerten, biertjes.

Als ze op vakantie in NL gingen boekten wij vaak een paar dagen een huisje/hotel in de buurt en brachten we tijd met elkaar door.

We zagen de 2 jongens opgroeien tot 2 superleuke mannen waar ik heel trots op ben.

Puberteit ? euh wat is dat? 

De oudste heeft al jaren een relatie en ook zij hoort er helemaal bij.

Als we ben hen eten zijn de jongens er altijd bij.

Vinden ze gezellig.

Tot voor kort kwamen ze ook altijd bij ons eten maar de ouders vinden het nu welletjes.

Het waren de enige kinderen van wie ik het altijd leuk vond als ze mee gingen uit eten.

Zij speelde nooit de HOOFDROL zoals de meeste kinderen.

Kletsten lekker mee of met elkaar.

Soms beklaagden de ouders zich over hen als ze er niet bij waren en ik glimlachte dan alleen maar.

Kende de verhalen van anderen. 

Wat is dat toch leuk om de kinderen van vrienden en familie te zien opgroeien. 

Ik geniet zelfs van het opgroeien van de kinderen van onze buren. Die vier. Jeweetwel.

Enfin gisteravond was weer zoals altijd heel geslaagd.

Alles bij gekletst, hun plannen, de onze, wat we afgelopen tijd meegemaakt hebben, wat we vinden van bepaalde onderwerpen. Herinneringen opgehaald want die hebben we en wat hebben we vaak gelachen.

Toen de kinderen nog meekwamen en nog het supergezellig bij ons hadden maar ik zag dat vriendin steeds bleker en moeier werd, zei ze altijd; kom we gaan naar huis, de jongens willen naar bed.

Toen ze gisteren weggingen omdat ze niet te laat thuis wilden zijn ; riepen we, ja en de jongens willen ook naar bed.

en toch he na al die verhalen is het iedere keer zo een drama voor mij die 5 dagen ervoor.

maar goed eerst maar goed nagenieten en dan eens goed nadenken of het niet anders kan.moet.

zij weten niet dat ik er zo beroerd van ben hoor, heb het tijdje terug geprobeerd aan te snijden maar zij vond het zo erg dat ik maar gestopt ben.

Ik vind wel een oplossing.

____________

Vanmorgen gebroken want ik kon ook niet slapen dus lang op bed.

Nu net mijn derde en laatste kopje koffie op.

en goed proberen bij te komen.

De man was teleurgesteld dat we niet ïets "leuks" gingen doen.

Tja we zijn nog maar 21 jaar bij elkaar dus weet hij veel.

Waar ben je dan zo moe van vroeg hij nog net.

Soms is zwijgen heel erg wijs.

Hij is nu naar zijn boot en ik heb het domein voor mij alleen.

Geen muziek, geen voetstappen, geen vragen of verhalen over hoeveel we deze maand weer hebben bespaard op benzine, gas, elektriciteit, boodschappen en dan van die schemaatjes erbij op zijn telefoon.

Haha.

Nee dan mijn verhalen over de egel in de voortuin, de cavia's o zo schattig en Kip die zo achter mij aanloopt, de planten die eruit moeten en in potten gaan. 

Nee lekker een rustig dagje.

Morgen gaan we wel samen op pad.

Op de fiets of lopen?

Eerst naar de therapeut voor de stress in het lijf.

Word de derde keer en echt het verschil is al zo te merken. (Body Stress Release)

Er staan voorkomende week best wat (allemaal leuk) dingen op het programma,

maar ga mij nu maar concentreren op vandaag en dan eind van de dag beslissen wat we morgen gaan doen.

Verder wil/kan ik nog niet nadenken,

ik ga nu genieten.

Doeiiii  
 

Iedere keer weer. 

Ik zal blij zijn als het weer maandag is.

Sommige afspraken kosten zoveel meer moeite dan anderen.

en dit er  1 die denk ik de meeste moeite kost.

Als je daarboven komt begin ik er niet eens meer aan.

En we kennen elkaar al zo lang, 21 jaar en zien elkaar zo vaak.

Waarom in hemelsnaam iedere keer weer die ellende.

Voelde mij al rot genoeg en toen kregen we slecht nieuws over de broer van mijn man die longkanker heeft. Ik weet nog niet precies wat het inhoud er is vocht in zijn longen weggehaald en er zaten kankercellen in. Maandag weten we meer. Is dit een heel slecht teken???? Dat alles sneller gaat dan gedacht? Door mijn ervaringen met mijn vriendin heb ik geleerd om even af te wachten tot we meer weten maar daar hoef ik bij mijn man en mooieschoonzus niet mee aan te komen natuurlijk want het is mijn broer niet. Voor hen een drama als ze hun broer moeten gaan missen. En ik moet er ook niet aan denken aan dat gat dat er weer achtergelaten wordt als er weer iemand wegvalt. Durf niet tegen de X te zeggen; laten we maandag afwachten. Ik weet wanneer ik mijn mond moet houden.

Gelukkig zou ik vandaag gaan dansen, eerst half uur fietsen, dan anderhalf uur dansen, dan weer fietsen.

Zo goed voor mijn hoofd en lijf.

Zegt die lerares af.

TE weinig aanmeldingen dus wordt verzet naar November.

Mijn hemel waar is hier de nooduitgang.

-----------------------------

Tja ik zou ik niet zijn als er toch ook iets heel bijzonders in mijn voortuin gebeurde.

Ik had de hele zomer geen egel in de tuin.

Ik was kwaad op hen.

Ik zette voer en water neer, egelhuisje, nou ja alles om het hen naar de zin te maken.

Vorige week bedacht ik opeens; misschien lusten ze het voer niet. Ander merk proberen.

En toen was het zo gebeurt. Ik deed woensdagmiddag voer in het huisje en gisteren keek ik erin of t al weg was en wat denk je?

In de nacht heeft er een egel een heel nest in gemaakt. Alles vol met bladeren en ander materiaal. Het zijn een soort grotten wat ze maken. Ik kon het niet laten om mijn vinger erin te steken en ja hoor, het prikte. En nu ECHT met rust laten.

Zo meteen nog een huisje plaatsen met eten.

Gisteren wat in de tuin bezig geweest en ja hoor het helpt echt.

De geuren alleen al.

Alles goed nakijken en ga zo foto's maken zodat ik zelfs in de winter goed kan zien of er iets bij kan of anders moet.

Let op alle andere tuinen om te zien wat er nu nog bloeit en ideeen op te doen.

Het fietsen blijft echt een geweldige uitvinding om te genieten van andere tuinen en huizen en inspiratie op te doen.

Veel mensen die mij kennen zijn helemaal verbaasd als ze horen dat ik fiets. Wat??? Hélène op de fiets?

Ik fietste echt nooit.

Lopen was veel leuker.

Ook de man doet zoveel mogelijk op de fiets.

Alleen fietsen vind ik ook leuk.

-------------

Al 2 maanden geleden kregen we 2 uitnodigingen voor 2024 voor feesten.

Leuk is dat.

En 1 concert waarvoor ik op de wachtlijst staat.

Kreeg net van mr. Beaujean (verhuren prachtige huizen in Limburg.) een heel mooi huis opgestuurd.

Zal ik......?

Nee, nee. Niks ervan.

Laat ik mij maar richten op de komende maanden.

Plannen zat zoals je weet voor de voortuin en ook de woonkamer.

We hebben geloof ik besloten om de open haard af te breken. 

Met fantaseren over van alles en nog wat kan ik ook vele uren doorbrengen.

---------

Ik tegen de X; biodanza gaat niet door, nu moet jij maar met me dansen.

Dat is toch naakt? vroeg hij.

Schat als jij naakt wil dansen mag dat van mij hoor.

Mijn man is op ieder feest echt de John T.ravolta van de avond.

Heb het vaker verteld maar is een leuk verhaal;

Waren op een feest waar we niemand kenden maar binnen de kortste keren zag ik hem met een sliert ouwe en jonge wijven in een polonaise achter hem aan door de zaal lopen. Ik moet er nog steeds om lachen als ik eraan denk.

We gingen trouwens als laatste weg maar hebben de gastheer en gastvrouw eigenlijk nooit meer gezien. haha.

Je kan ons inhuren voor feesten en partijen. Succes verzekerd.

En nog meer. Kan ik de hele dag ernaar kijken.

Ze liepen los in Amersfoort in de dierentuin.

Zware dag.

Zo voel ik mij.

Ik voel mij heel zwaar.

Het kan zo overgaan, een dag duren of weken.

Ik  ga er vanuit dat t straks beter is.

maar zo voelt het nog niet.

maakte een paar domme fouten.

Ten eerste vergat ik de afspraak bij de BST therapeut. (body stress release)

Ik kijk wel 10 keer per dag op mijn maandoverzicht en had geen idee dat het al 3 Oktober was.

Afspraken vergeten is niets voor mij.

Toen stond ik bij de C&A met een stapel sokken en pasje in de rij maar t duurde zo lang omdat de man voor mij iets wilde ruilen maar alle etiketten eraf had gehaald. Chef erbij en weet ik veel wat. Ik geirriteerd weg en gooide de sokken weer in de bak.

Gelukkig kwam ik er 20 minuten later achter dat mijn pasje was verdwenen.

Lag hij daar, oranje pas, tussen de sokken te glimmen.

Had een schimmelplekje en had nog creme van de vorige keer dus ik erop smeren. Al 3 weken.

werd alleen maar erger. Kwam ik erachter dat  die crême voor iets totaal anders was. Gisteren de goeie besteld maar voorlopig nog steeds veel last.

Dan een drama in cavialand.

In 1 maand tijd 3 cavia's dood.

Eentje was mijn zorgencavia al maanden en maanden maar ze was levendig en at goed dus ik hoopte....

Hoe stom, zag dat ze mijten had en haar een pipet gegeven die ik ze geef. 48 uur later was ze dood. 

De 2 anderen is een mysterie. Gezond dik, levendig. In de ochtend nog prima in de middag dood.

Week later een andere.

Ik baal zo erg.

Ga zo aan mijzelf twijfelen.

Ik ga er vanuit dat de zorgencavia echt door mij doodgegaan is maar die anderen 2?

En het doet pijn.

Ook dat nog.

Als ik nadenk zijn er vast nog meer vervelende of rare dingen maar vond dit al even genoeg.

o ja deze nog even; aangekomen. In 21 jaar niet zo zwaar geweest en het gaat om 1,5 kilo maar ik krijg het er niet af.

Mijn spijkerbroeken die ik eindelijk weer aankan nu het weer anders is protesteren aan alle kanten.

Ik verdraag al moeilijk kleding aan mijn lijf en al helemaal niet als het knelt

en ik heb nog steeds geen sokken ;-)

------------------------

Gisteren wel weer een hele fijne dag gehad met de kleine.

Op de fiets naar een markt om aardbeien te komen voor haar en mij.

Zij achterop bij opa.

We hebben weer genoten, gelachen, gekleid, getekend, aardbeien gegeten.

Ergens binnen koffie gedronken en zij een kikkermuffin gegeten.

Opa stralen en iedereen keek (volgens mij ;-) maar kan mij vergissen) naar onze o zo bijzondere kleinkind.

Haha. 

----------------

Weet niet of je de serie Oogappels kijkt maar wat is die leuk.

De laatste 2 delen van dit seizoen samen gekeken op bed en het was zo ontroerend.

De hele serie staat op NPO plus en ik heb de mazzel dat ik nog maar 2 seizoenen heb gekeken om ik in het begin het niet aan kon kijken hoe die ouders zich in allerlei bochten wrongen om hun pubers blij te maken en ze alleen maar grote bekken konden krijgen.

Begrijp het tot op de dag van vandaag niet wat ouders zich laten zeggen door hun kinderen en hoeveel ze voor hen doen he.

Hoeveel geld, tijd en moeite ze in hen steken maar o wee als je iets terugvraagt.

en dat in het echte leven he en niet in een TV serie.

Ik zag heb bij vriendinnen, familie, kennissen of buren.

Niet bij iedereen maar wel bij velen.

Zei een vriendin een afspraak af en ik haat het afgezegde afspraken, omdat haar zoon grieperig was.

Jeeses mens hij is achttien zei ik nog.

Het Neefje die zelden brutaal was zei op een dag woedend; jij begrijpt NIKS van pubers en ik antwoorde en jullie begrijpen Niets van ons. 

Waarom moeten wij ons maar altijd begripvol tonen naar die "schatjes".

peuterpuberteit, dan kleuterpubertijd, adhd, gewone puberteit ook al zo zielig en dan eindelijk zie je ze nooit meer want ze hebben veel te druk leven met hun vrienden, werk en uitgaan. Ze verschijnen wel weer als ze kinderen krijgen. Dat is dan weer een klein wondertje. 

Er zijn uitzonderingen dat zie ik ook wel maar ik blij zeggen dat ik niet snap dat ouders die grote bekken accepteren en ze maar blijven verwennen.

Velen van hen zijn toch nog leuke mensen geworden.

Enfin Oog appels dus. Als jij het wel aan kan.

----------

De koffie smaakt bitter en dat is bij mij een slecht teken.

Heb last van mijn dode cavia's en van mijn schimmels.

en van mijn anderhalve kilo.

tussendoor vind ik mijzelf ergens toch wel weer grappig.

Ik weet dat 1 juli en 1 Augustus echt heel naar begon maar 1 oktober de dag met Philippe en de andere mensen was echt een topdag.

Ik heb vandaag geen verplichtingen en ga wat in de tuin en in huis doen.

Daar kan ik altijd van genieten.

en morgen, als het goed is; Biodanza.

Anderhalf uur dansen zoals je dat zelf wil op gave muziek en al die tijd maar je niet praten. Ook al bijzonder.

Op de fiets erheen.

ook al zo goed voor mijn anderhalve kilo.