pourquoi pas ???

Ik wil terug naar NORMAAL.

HEEL, HEEL GRAAG.
Ik hou van normaal.
Dat maandag gewoon maandag is, dat alle mensen weer gewoon op hun plek zitten zoals de tandarts, dokter, dierenarts.
Niet dat ik ze nodig had maar toch, gewoon voor de zekerheid.
Ik wil ook dat de mensen weer gewoon doen.
Niet meer zo gestresst, van hot naar het vliegend, want o jee wat zijn we populair als we het druk hebben met allerlei afspraken.
Oh en mijn favoriete koffiedrinkplekjes moeten ook gewoon weer open.
Voor t geval dat.
Ik wil niet meer nadenken over wat ik in huis moet halen omdat er (schoon)familie over de vloer komt.
Of eten wegdonderen omdat we, nou ja hij, vergist hebben.
Ik wil in mijn damesbladen, oh wat kan ik daarvan genieten, lezen over andere dingen dan de feestdagen.
Ik wil gewoon beginnen aan 2017.

Ik wil stilte en regelmaat.
Plannetjes maken en uitvoeren.
Uitkijken naar de lente.
Rustiger worden in mijn kop.
Weer overzicht krijgen.
Het lijkt nu of ik niets op een rijtje kan krijgen in het hoofd.

Ik dacht veel stress, veel geld uitgeven, veel drukte doe je jezelf aan maar vergat even dat mijn Lief ook nog wensen had die niet met de mijne overeen kwamen.
Verre van dat zelfs.
En omdat hij zoveel voor mij doet, en we ruzie kregen, doen we zoals hij het wil.
Daarna wil ik rust, stilte en regelmaat.


Gisteren had ik een hele leuke dag met een oude schoolvriendin van me.
We gingen koffiedrinken op een heerlijke plek op loopafstand van ons en haar huis.
Soop kan lekker mee en geniet net als ik volop van de wandeling.
Een hond zien genieten is doen genieten.
Toen ik binnenkwam vroeg de eigenaar; hoe waren je dagen?
KUT!!!! riep ik.
Tja ben je in 1 keer klaar.
Schoolvriendin en ik hadden zovele te kletsen dat ik uiteindelijk  bij drieen thuiskwam.
Er zijn heus wel mensen die naar mij luisteren hoor.
Volgens mij wordt t wel wat tussen haar en mij.
Ik denk dat t daarom met BF zo klikt, ze vraagt altijd naar mijn verhalen en luistert echt.
Dus het bestaat.
Ik kan daar heel blij van worden moet ik zeggen.
Geen woorden diaree maar gewoon eens vragen wat ik meegemaakt heb of hoe ik over bepaalde dingen denk.


Het ziet er buiten mooi uit, mysterieus (mist) en wit.
Ik hou zo van die stilte en rust zo na een drukke dag.
2016 was absoluut een rustig jaar.
Zonder veel hoogte of dieptepunten zoals het jaar ervoor.

Dat wens ik iedereen toe een mooi en rustig 2017.

Ik liep niet naar de trein.
Nee, ik ging naar bed.
Zoals NZMZ al zei, waar ik woon zijn geen treinen.
Dus nam ik een wonderpilletje, bleef ondanks dat uren wakker, maar viel dan in een redelijke goede slaap.

Ik begon de dag met een goede massage.
Ik zweer het, dit is zo ongelofelijk goed.
Die man verricht wonderen met die handen en is daarbij ontzettend aardig en geeft goed advies
En....hij kan luisteren.
Zoek ze maar eens op die paar mensen die kunnen luisteren.
Gelijk nieuwe afspraak gemaakt
Niet wachten tot ik weer koppijn krijg.

Daarna ging ik naar de film.
La La Land.
Wat een mooie film.
Wat heb ik genoten en wat traantjes weggepinkt.
Niet veel hoor.
Maar ik voelde in ieder geval iets.

En er komen toch een paar prachtige films aan........
Mensen noemen de film van vanmiddag een musical en zo begint het ook maar ik vind het niet.
Er wordt beetje in gezongen en gedanst, nou dat doe ik iedere dag maar mijn leven is ook geen musical.
Ik heb in ieder geval genoten.

Morgen hoop ik mijn vriendinnetje weer te zien.
Weer de hele week in het ziekenhuis.
Als t goed is zit de 4e chemo erop.
Als t goed is want maandag werd ze in quarantaine gezet omdat ze dachten dat ze een virus had.
Nog 2 te gaan.

Ik weet eindelijk waarom ik zo tegen de kerst opzie
Verschillende factoren maar het allerergste zijn de kids van X.
Ik word er zo schijtziek van, letterlijk dus eigenlijk.
Ik ben gewoon zo kwaad op ze en het frustreert me vreselijk dat ik NOOIT iets mag zeggen want ja X is panisch dat ze dan helemaal niet meer komen.
Ik wil heus geen ruzie maken maar ik zou wel willen zeggen dat bepaalde dingen niet kunnen.
Daarbij neem ik X ook kwalijk dat hij maar alles pikt.
Denk maar niet dat alles pikken en maar proberen met geld te geven je leuke kinderen krijgt.
Ik mag werkelijk helemaal niets wat zijn (volwassen) kinderen aangaat.
Leuk zijn en ja en amen zeggen.
Ik durf ook nooit iets te vragen want ja stel je voor dat ik die tere zieltjes kwetst of beledig of weet ik veel wat.

Mensenkinderen ik weet heus wel dat er ook leuke gezinnen zijn maar ik ben zo blij dat ik ze niet heb.
Ben genoeg gekwetst en uitgekotst door mensen die me dierbaar waren, hoef niet ook nog een paar kinderen erbij om dat te doen, ik weet al hoe het voelt.

Voor het komende jaar heb ik al heel wat dingen opgeschreven waar ik iets mee wil doen.
Er staan in januari al afspraken gepland met diverse dokters en nee ik ga geen facelift doen of mijn schaamlippen laten corrigeren.
Ik wil ook meer musea, films en zo zien.
Steden bezoeken.
Ik ga ook weer iets proberen om me beter te voelen wat de stress betreft.
In huis gaan we weer dingen laten doen.
Ik heb gewoon zin in het nieuwe jaar.

Oh zo schattig, ik kreeg van mijn vriendinbuurmeisje van 7 een mooie tekening van Maria, Josef en Jezus in de stal met een grote sneeuwpop ernaast.

Ik ga nu lopen met Soop.
Ik moet op de even dagen en de oneven dagen zijn voor mr. X, tenminste als ik geen strikje in haar haren doe, haha, lig hier in een deuk.
Dat gaat hem toch echt te ver dus doe ik haar haren lekker los als t zijn beurt is.

Morgen heeft de schat vrij genomen om te helpen met de boodschappen en zo.
Ben blij dat er hier geen treinen rijden.

Vannacht wist ik het zeker; ik zou stoppen met bloggen.
Tijdelijk, kijken hoe dat gaat.
Een maand of zo.
En dan weer oppakken of niet.
Ik ging achter de computer zitten maar ik durfde niet.

Dus zit ik hier wee met mijn bakkie koffie, deur naar de tuin open, geen verwarming, geen muziek.
Heerlijk de frisse lucht naar binnen.
Voor mij is het een gevoel van het huis reinigen, hup negatieve energie eruit, nieuwe energie erin.
Boven idem dito in slaap- en badkamer.
Jammer genoeg is Mathilde broeds en ik mis haar bezoekjes en zachte gekakel.
Al heb ik net gestofzuigd en gedweild zij vindt altijd wel iets lekker op de vloer.
Hoe kan dat toch?
Zullen mijn franse genen wel zijn.
Tja daar kun je niet tegen vechten dus laat ik t maar zo.
Zag een spinnenweb bij de opgehangen kerstkaarten en dacht: wat decoratief en zolang X het niet ziet blijft t daar hangen.

Ik ga toe aan X dames.
Jarenlang vochten, wij vrouwen, voor gelijke rechten en toch moest ik het onderspit weer delven, of zoiets.
Hij krijgt zijn nieuwjaarsfeestje voor zijn familie.
Iedere reageerde spontaan en blij.
NOT dus.
Geen reacties.
Behalve mooie schoonzus die haar hulp bood en t een leuk idee vond.
Wat hadden we namelijk verzonnen?
We vieren het buiten, met kampvuur, dekens, schapenvachten, gluwein , erwtensoep, warme choco, appeltaart.
Uiteindelijk komen ze allemaal hoor, dat is altijd zo maar reageren ho maar.
Zo wilde ik eens schoonpapa ophalen en belde mooieschoonzus en haar broer op of ze ook kwamen, nee ze dachten van niet, maar misschien wel, (2 dagen van tevoren he) dus andere zus gebeld, wist t ook niet, andere zus en haar gezin, hmmm ze zou wel zien maar ze dacht van niet.
Toen zaten we opeens met 15 man in de tuin en bijna niets in huis.
Ik ongelofelijke stress, Lief pissig omdat we niets in huis hadden behalve taart voor papa en druivensap.
Enfin dikke pret.

We kochten vanwege het feestje gisteren toch nog een kerstboom voor buiten.
Alles was zo goed als uitverkocht maar we scoorden en prachtige voor een prikkie.
Die staat nu bij de voordeur te stralen met verzieringen maar gaat tegen die tijd naar de achtertuin.
Waar we dan met 4 man een nieuwjaarsfeestje hebben haha maar dan heb ik wel mr. X zijn zin gegeven en ga ik daar het hele jaar hem aan herinneren.
Niet mee naar een dierentuin in juni ? Hey ik heb toch een nieuwjaarsfeestje voor je familie ge-organiseerd? Dat is veel erger dan een dagje dierentuin hoor.
En zo verzin ik nog wel wat dingen.

Mijn hemel hoe lang duurt t nog voordat en 2 januari is?
Ik wil met een schone lei beginnen aan mijn nieuwe leven.
Mijn leven in 2017.
Kreeg appje van vriendin of we zin hadden om uit eten te gaan tussen kerst en oud en nieuw?
Urghhhh.
Waarom willen mensen het toch zo druk hebben?
Waarom is het toch zo erg om een lege agenda te hebben?
Ik vind mijn agenda al te vol maar ik wil toch wel wat meemaken in het leven.

Dan wil ik nog vertellen dat ik s "avonds laat in de kas ging kijken of mijn caviaatjes genoeg drinken hadden word ik besprongen door een groot zwart beest.
Ik die, echt waar, schrik van mijn eigen schaduw en overal even bij moet gillen, zoals verleden week op klaarlichte dag ik de hoek omkwam en ik bijna tegen iemand opbotste, ik schrok me wezenloos en hij van mijn gilletje, nu reageerde ik niet eens, wilde eerst even zien wat voor beest het was.
Bleek dus een kat te zijn.
Er zitten er 2 vaak in onze tuin vanwege, niet tegen de buren zeggen, muizen.
Ze zijn daarom heel erg welkom.

Vandaag is de zon weer eens te zien.
Heerlijk.

Ik wens je een fijne week toe.
Kerststress is onzin, dat doen we allemaal zelf dus als je het niet wil, doe het dan ook niet.

Gisteren naar de film.
ALLEEN.
Heerlijk.
Het plan is om volgende week weer te gaan.
Alleen.
Ik parkeer waar ik wil, vertrek wanneer ik wil, loop waar ik wil.
Zodra er iemand bij me is verlies ik me in de ander.
Hoe laat wil jij, welke film, welke dag, waar?
Heeft die ander het wel naar zijn zin?
De dingen komen als ik alleen ben veel beter bij me binnen want ik hoef me niet met de ander bezig te houden.
16 mensen in de zaal, heerlijke fauteuils.
Gratis koffie of thee.
Ik hoef geen koffie of thee.
Ik zit heerlijk.

Daarna kijken of de kapper tijd voor me heeft.
Ja hoor.
De prachtige jongedame begint zelf te zeiken over de kerst en ik doe mee.
Maar dan ben ik het zat.
Ik stop ermee.
Vanaf dat bezoek ga ik me concentreren op de mooie dingen.
Overal lichtjes in de tuinen.
En de versieringen voor de ramen als je in het donker aan het wandelen bent met de Soop.
De etalages met jurken die mij prachtig stonden toen ik jong en sexie was.
De versieringen in eigen huis, de open haard met allemaal kadootjes ervoor.
De bladen vol met recepten, decoraties, verhalen.
Lezen op de bank met Soop op schoot.
Strandwandeling met daarna cappuccino.
(waarom zijn honden toch zo gek op t strand? bos is toch leuker?)
Kerstkaarten.
Ik ben gek op kerstkaarten.
Lekkere dingen inslaan voor de 2 lege dagen die we hebben.
(de kids komen kerstavond)
Spelen met onze kadootjes.
Plannen maken tijdens het wandelen, voor volgend jaar; vakantie, verbouwing, theater, concertje, feestje (lief wordt 60)
Oh ja er zijn mooie films in de bios.
Volgende week wil ik naar La la Land.
Vanaf volgende week gaan de dagen weer lengen.
Heb na de kerst een leuke afspraak met een oude schoolvriendin.
Twee dagen gelden kreeg ik een berichtje van ex-schoonzusje getrouwd met broer van mijn ex.
Gek genoeg stond hun telefoonnummer op mijn lijstje, al maanden dat ik ze eens moest bellen.
Nu eens een ander die contact opneemt.
En tuurlijk komt hij ons helpen met de boom in onze tuin, met alle liefde.

Lief wilde weer een nieuwjaarsreceptie hier voor zijn familie en ik wilde het niet; GEEN ZIN.
Nou ik maak maar zin,
Het was verleden jaar ook prima verlopen.
Kwam op minimaal 16 man.
Nou en?
Mens stop toch eens met je gezeik.
Als hij dat nou graag wil?
We hebben sta tafels, genoeg servies, hij helpt overal mee en de hele maand januari kan ik weer bijkomen als t moet.

Wat is dit toch een heerlijke tijd.
En...... mijn haar zit goed.
Ik ben er klaar voor

van t internet

Gisteren kwam er onverwachts een vriendin langs.
Ik zag er vreselijk uit en had koppijn maar eigenlijk vond ik t wel leuk dat ze er was.
We spraken o.a. over kerst.
een paar dagen ervoor was ik bij haar en onder haar kerstboom lagen wel 40 kadootjes.
Net als ieder jaar gaat ze in het buitenland met haar gezin kerst vieren bij haar familie.
Door haar verhalen beseften ik opeens hoe verwend we zijn en vooral hoe ondankbaar.
Mens, zei ik, er komt een tijd dat je met veel weemoed terug zal kijken naar deze tijd.
Je ouders zijn er nog, je kinderen gaan nog mee, je zus is net weer moeder geworden, je broer heeft een vreselijke ziekte overleefd.
Waarom zeiken wij altijd zo?
Neem mij nou.
Kerstavond komen de stiefkinderen.
En zoals ieder jaar ben ik boos op ze en heb ik geen zin om moeite te doen.
Waarom leg ik me er gewoon niet bij neer?
Ze doen mijn man pijn maar zo heeft hij ze ook opgevoed.
Die "tere" kindjes hoefden nooit wat en werden volgestopt met van alles en nog wat.
Vooral geld want daar zijn ze dol op.
Het is toch geen wonder dat ze nooit eens iets voor hem doen, zo zijn ze opgevoed.
Het kerstdiner is zo weer voorbij en altijd valt het mee.
Daarna 2 dagen NIETS.
Gewoon wat lekkere dingen in huis halen en dan zien wat we gaan doen.

Ik verstuur GEEN kaarten zei de vrienden en ook anderen.
VEEL te duur, ik geef t geld liever aan een goed doel.
Wat zij trouwens ook doet.
Ik kreeg trouwens er wel een in mijn handen gedrukt met een hele lieve tekst erop èn een agenda van de post.code loterij die ik inzamel voor iemand die ze inzamelt voor het zorgcentrum.
Ik vind het leuk dat ze aan me denkt.

Er zijn heus wel mensen die er zin in hebben maar volgens mij, dat besef ik nu pas, worden zij overstemd door de negatieven onder ons.
Zo dinsdagmorgen.
Als er 2 roepen o,o, wat vreselijk en depri zus en verdrietig zo, gaan zij niet roepen dat zij zich er heel erg op verheugen en veel leuke plannen en gezelligheid in het vooruitzicht hebben.

Iedere jaar weer gebeurd het mij al vind ik dat ik best mij best doe; ik voel me klote.
En waarom?
We hebben het huis versierd, er liggen allemaal kadootjes bij de haard, ik krijg leuke kaarten en zelfgemaakte attenties.
Ik heb een open haard, we kunnen lekkere dingen kopen, naar een theater of museum gaan of gewoon wandelen met het leukste hondje van de wereld en daarna koffiedrinken want we hebben ook 2 auto's.
Een huis waar we o zo graag wonen, een nieuwe TV waar we zo van kunnen genieten en mooie dingen op kunnen kijken als we dat willen.
En hoe lang duren die feestdagen nou helemaal?
En hoeveel mensen hadden het graag nog mee willen maken maar mocht het niet zo zijn?

Ja mijn lijf en hoofd doen overal pijn maar hoe erg is dat?
Ik kan zo naar mijn favoriete masseur, een pijnstiller nemen of plat op bed gaan liggen als t moet.
Ik heb zoveel keuzes.
Keuzes die anderen helemaal niet hebben omdat ze ziek zijn, echt alleen of geen geld.
Of heel groot verdriet om het verlies van een geliefde.

Ik ben heus wel boos op mezelf hoor dat ik me zo rot voel.
Oh en dan hebben jullie mr. X nog niet gezien.
Pfff. Die is pas chagrijnig.
En dan als een vrouw reageren, je weet wel.
Schat is er iets?
nee hoor.
een uur later
Schat als er iets is moet je het zeggen hoor dan praten we het uit.
NEE er is NIETS!
maar waarom doe je dan zo?
HOE doe ik dan? Zo doe ik altijd.
Nou gelukkig niet zeg want dan was ik al lang bij je weg.

Goed het schatje is boos.
Ik denk omdat ik erover na wil denken of ik zijn hele familie hier 1 januari over de vloer wil.
Jij kan nooit eens spontaan JA zeggen beet hij me toe.
We zijn nou al 14 jaar bij elkaar, heb ik in die 14 jaar ooit spontaan JA gezegd?
Nee, en daar kan ik niet meer tegen.
Dus misschien ook nog even een scheiding zo in deze laatste maand van t jaar.

Het is tijd om maatregelen te nemen om mijn relatie te redden.
Gehaktballen maken.
Of nog makkelijker; shoarma.
Soms is het leven zo eenvoudig.

Dit prachtige liedje had ik zaterdag willen plaatsen voor zwijmelen op zaterdag maar het lukte niet.
Ik loop altijd jaren achter met van alles en nog wat.
Heb nu pas naar dit liedje geluisterd in de film de zevende hemel en jeetje wat mooi.
Eens in mijn leven vreselijke liefdesverdriet gehad, gelijk met borstkanker.
Mèn wat was dat heftig het verdriet.
Ik denk wel dat ik daardoor minder met de ziekte bezig was dus dat was weer positief.
Een hele bijzondere periode waarin weer eens duidelijk was hoe sterk ik ben.
Al denk ik er zelf (en anderen, fuck de anderen) vaak anders over.


Het weekend bracht ik veel door met het meisje met het rode haar.
Zaterdag omdat het zo vreselijk slecht ging en zondag omdat het goed ging. Jippie!
Wat een verschil van dag tot dag.
Even gewandeld gisteren en toen bij ons samen met haar man.
Mr. X en hij kunnen het ook goed vinden dus dat komt wel heel goed uit.


In de ochtend wandelde Lief en ik met Soop in ons dorp.
Het was prachtig weer.
Daarna naar lieve schoonpapa.

Kip Mathilde staat tegen de schuifpui te tikken.
Ze krijgt iedere morgen een stuk banaan en dat weet ze.
Het is prachtig weer.
Koud met zon.

Ik heb een hele lange lijst van dingen die ik MOET doen.
Volgens mij dingen die ieder ander ook gewoon doet op een dag maar bij mij werkt dat gewoon anders.
Ik raak in paniek van de taken, weet niet waar te beginnen en kom daarom bijna nergens aan toe.
Met een lijst kan ik afvinken en kijken wat belangrijk is, wat haalbaar en wat even snel tussen door.
Het afvinken voelt als een overwinning.
Yes weer een punt gescoord.

Ik kijk weleens naar Utopia waar totaal geen leiding is en dat liggen de mensen lang op bed, gaan er laat in, drinken teveel, hangen maar wat rond, maken wat ruzie, kopen zich helemaal gek.
Voor mij een bewijs dat het heel moeilijk is om als het niet hoeft te presteren.
De meeste mensen hebben toch een (beetje) dwang nodig.
Gelukkig is dat bij mij dat mr. X in een net en gezellig huis moet thuiskomen en dat er gezond gekookt is.
Dat is mijn stok achter de deur.
Voor mezelf zou ik veel makkelijker zijn.
Maar er moet veel meer op een dag.
Naar buiten, de beestjes verzorgen, wandelen, administratie enz., boodschappen, contacten onderhouden, afspraken maken ziekenhuis, masseur, etc.

Dit weer geeft me energie en levenslust.
Ik ga er snel gebruik van maken.

We gingen naar de film, Lief en ik.
Overdags.
8 man in de zaal.
Heerlijk fauteuils waar je een beetje achterover ligt.
hand in hand.
Ik hou zo van hem.
Ik wil hem steeds aanraken.
Ik denk dat hij ook van mij houd.
Als jonge gozer wilde hij mij al.
maar dacht dat het te hoog gegrepen was.
Zijn droom kwam toch uit.
De arme schat.
Ik keek gisteren naar koningin Victoria die trouwde.
Hoe zou jij het vinden als jij alles moest doen wat ik zeg? vroeg ik hem.
Dat doe ik toch al?
Nou soms heb je wel een eigen mening hoor.

De film was leuk en lief.
De liedjes mooi.
Volgens mij pinkte alle acht aanwezigen een traantje weg aan het einde.
Familie.
Heel herkenbaar allemaal.
Wil je een leuke, gezellige avond zou ik gaan als ik jou was.
Geen geweld, geen schrikeffecten, geen bewoners van andere planeten, geen helden, geen moordenaars.
Dat is dan wel weer jammer.

We deden kerstinkopen.
We kochten dingen die we toch al nodig hadden.
Hoewel nodig?
Hoe hard is een DVD speler voor beneden nodig?
Of een nieuwe badjas, een elektrische tandenborstel?
Wij zijn een generatie die alles meteen koopt als we iets nodig hebben.
Niks wachten tot je verjaardag of de kerst.
Hup rennen naar de winkel of naar je laptop.
Dezelfde dag of op zijn laatst de volgende in huis.

Wij kochten dus verleden week een TV.
Groter, veel betere kwaliteit, staat veel mooier in de kamer.
Even eraan gedacht om het pas met kerst uit te pakken maar kerst duurde nog zooooooo lang.
En zo lang konden we echt niet wachten.
We zijn er hartstikke blij mee.
Maar hoe lang duurt het voordat het weer "gewoon" is?
Dat is het jammere van onze generatie hier in NL.
Alles is zo gewoon.
Maar voorlopig kijken we ons ogen uit en kunnen we weer ondertiteling lezen.