pourquoi pas ???

Getver de getver, ik voel me klote.

Klote met hoofdletter.

En waarom?

Geen idee.

Januari had zo leuk moeten worden.

Was het ook regelmatig hoor.

Heb veel leuke dingen gedaan en gezien.

Alleen jammer van die pijn.

Die innerlijke pijn.



Maar.......we gaan er weer gewoon voor hoor want tussendoor is het ook mooi.

Zo genoten we gisteren met zn vieren van deze ozo leuke film.

Ik had best een beetje de zenuwen want INTOUCHABL>E was zo een prachtige film, staat nog steeds op nummer 1 en stel je voor dat deze heel erg tegen zou vallen of dat het helemaal niet afliep zoals ik wil

Voor mijn gevoel kan dit best het vervolg zijn van het leven zijn van Driss.

We hebben genoten.

En het liep heel anders af dan gedacht.

Wat een prachtig meisje die de hoofdrol speelt.

Wat een stel die 2.



We waren daar met mijn BF en haar man.

Hoe bijzonder is dat toch om gewoon met haar naar de bios te gaan.

En nergens rekening mee hoeven houden.



Ik ga zo mijn Soop wegbrengen naar kapper en nagelstyliste.

Ik krijg er een heel ander hondje voor terug.

Een beauty zeg maar.

Arme Soop.

En dan weet ze nog niet eens dat ze komende maand nog naar de tandarts moet.





fijne week.

Maak weer mooie herinneringen.

 Toen ik de foto van deze kauw vergrootte zag ik dat hij allemaal gezwellen had op zijn poten
 Tweede kat die het wel leuk vindt op mijn dak van de serre

 Soop kijkt niet op of om bij de ganzen

Wat Blauwe maandag?
De "feestdagen" zijn voorbij, voornemens niet volgehouden, geld op, vakantie ver weg, donkere dagen, ga zo even door en ja dan wordt je vast wel depri.
Ik kan nog steeds mijn geluk niet op dat die vreselijke maand voorbij is.
Daar zaten pas blauw maandagen in.
en dinsdagen en woensdagen enz.
Ik baal nog steeds als ik eraan terugdenk, het vele geld, zoveel eten weg moeten gooien, de stress, leuk moeten doen voor Mr. X.

Nee joh, heerlijk deze maand.
Hoe gek ook ik heb nu al veel geld overgehouden van het huishouden.
Lekker doorsluizen naar rekening voor de voortuin.
In januari woog ik 2 kilo minder dan het jaar ervoor.
Ik heb al aardig wat dingen gedaan die ik vernomen had zoals mammografie, naar de dokter, geld opzij, naar Friesland met meisje met het rode haar.
Heb 1 van de 2 dames gezegd waar ik me vreselijk aan irriteer.
Ze was niet van plan om dat te veranderen, prima, maar ik heb het wel gezegd, ik vind mezelf een held.

De dagen worden alweer langer, ja let maar eens goed op, er komen weer dingen uit de grond, knoppen aan bomen, iedere dag komen we dichter bij de lente.
Vandaag schijnt de zon, ik heb mijn computer in de serre, kip Mathilde komt eindelijk weer iedere morgen even gedag zeggen en een stukje banaan eten.
Het is koud, maar een kou waar ik van hou.

We hebben weer plannen voor t huis op onze lijst staan, waaronder de voortuin.
Plannen voor leuke uitstapjes.
Samen maar ook apart.
Ik heb 1 van de 3 cursussen gevonden (waarschijnlijk) waar ik me voor ga inschrijven.
We kregen zaterdag een leuke uitnodiging voor volgende maand.
Wat hou ik toch van januari.

Ik weet t hoort niet, je hoort niet met kerst depressief te zijn en op blue Monday vrolijk maar kan mij t schelen.

Hoe voel jij je vandaag?
En heb je leuke plannen voor 2017?

Volgens de berichten krijgen we winter.
Ik hou er wel van.
Voor een paar dagen.
Ga eens een klein flesje amaretto kopen voor een scheutje in de chocolademelk.

Vanmorgen was ik even na achten in het ziekenhuis voor jaarlijkse mammografie.
Altijd spannend en ik kreeg echt de zenuwen zeg.
Had de pech om niet zo een zachtzinnige dame te treffen maar het is allemaal weer zo gebeurt.
Morgen word ik gebeld voor uitslag en afspraak met de arts.
Die vast weer begint dat ik de "goede" borst moet laten verkleinen.
Ik ga nu echt zeggen dat hij in zijn dossier zet dat hij daar NOOIT meer over moet beginnen,
Het zijn zijn tieten niet.

Een van mijn voornemens was me uitspreken als iets me irriteert dus toen gisteren P. belde of ik zin had in een wandeling dacht ik, YES ik ga het nu zeggen wat me al jaren dwarszit.
P. heeft goede kanten en ook vele hele vervelende.
Velen irriteren zich aan haar.
Ik alleen aan haar ALTIJD te laat komen.
Omdat ik nooit de sfeer wil verpesten heb ik er nooit iets over gezegd.
Dat deed ik gisteren.
Rustig en vanuit mijzelf.
Ik ga niet zeggen dat de hele groep gek van haar wordt want dat is mijn taak niet vind ik of misschien ook wel omdat ik toch de "VOORZITTER" ben.
Zo noemde iemand mij die graag bij de groep wilde en ik vond dat wel een goede naam.
Wel met hoofdletters dan.
Goed ik vroeg P. dus of ze er rekening mee wilde houden omdat het voor mij een groot iets was.
Ik noemde een paar voorbeelden op.
Zij begon van voor af aan over haar psychische toestand en dat ze er niets aan kon doen en zeker niet van plan was om dat te veranderen, ik moest het maar accepteren.
Ik heb het in ieder geval gezegd, ook heb ik gezegd dat we niet meer op haar wachten, vond ze prima.
EEn half jaar gelden gingen we met z,n tienen een wandeling maken in Haarlem.
Prachtige zonnige dag.
Met 3 auto's reden we erheen.
De derde auto waar zij mee reed vertrok door haar te laat en toen bleek de brug waar wij zonder moeite overheen waren gegaan vast te zitten en niet meer omlaag te gaan dus de 4 dames kwamen 3 kwartier te laat.
Ik als VOORZITTER wist niet wat ik moest doen.
De dames die er waren wilden aan de wandeling beginnen en groot gelijk hadden ze maar dat vond ik erg voor de 3 dames die met P. zaten opgescheept want zij konden er niets aan doen.
Het werd voor mij een hele gespannen toestand.
Dat was voor mij dus de druppel.
Maar ja spreek het maar eens uit........
Gedaan dus.
Ik was blij.
Heel eerlijk gezegd kan ik niet wachten op de volgende situatie ........
Alle dames zeggen ook dat we niet op haar moeten wachten maar tot nu toe ging ik voor vrede op aard.
Nu niet meer.
De groep is haar gedrag zo zat, ik ben eigenlijk de enige die steeds voor haar opkomt.

Neemt trouwens niet weg dat het toch leuk was hoor gisteren.
Staat nog 1 iemand op de lijst.
Na de wandeling en iets drinken in restaurant aan t water ging ik even snel bij het meisje met het rode haar langs.
Ik vertelde mijn overwinning en ik besefte opeens dat ik tegen haar gewoon zeg als er iets is wat ik niet leuk vind.
Dat maakt het wel prettig tussen ons want de lucht is zo geklaard.
en meestal is ze het met me eens.

Wat P. betreft vind ik t wel knap dat ze gewoon bij haar standpunt blijft.
Daar kan ik ook van leren.

Leuk was gisteren ook dat ik in een groeps app vroeg of er iemand interesse had in expo over Marilyn Monroe er privé een dierbaar iemand reageerde dat ze graag wilde.
Voordat er iemand anders kon reageren haalde ik mijn bericht weg en ga ik dus lekker met haar.
Als ik van iemand rustig word is zij het wel, alleen nooit aan gedacht om haar te vragen.
Ze bood aan om me op te halen dus dat geeft helemaal rust. (terwijl ze helemaal niet in de buurt woont)

Leuk ook was dat ik een van de 3L's , je weet wel, Lot, Loes en Linda, een mail stuurde en een hele leuke lange mail terug kreeg( ga zo door L.) met foto's van brutale kippen.

Morgen een koffieochtend in het vooruitzicht maar als het glad is ga ik toch echt de deur niet uit.
Nou ja wel lopend maar niet met auto.

Wat gaat de tijd toch snel als december voorbij is.
Hoewel het af en toe niet goed gaat, zoals gisterenochtend, blijf ik een blij gevoel hebben met deze maand.

Ik ga me voorbereiden op de vreselijke sneeuwstorm.

Hoeveel waarschuwingen moet je krijgen dat je niet moet gaan?
Hun auto deed het niet meer, mr. X werd ziek en de weervoorspelling dat je niet de weg op moest gaan.
We gingen toch.
En gelukkig maar.
De weg was schoon.
Geen centje pijn.
Het was wel lekker rustig dat wel.

Alles ging goed.
Het hotel was leuk en gezellig, de mensen vriendelijk en behulpzaam, de expositie was prachtig, echt de moeite waard.
Het was druk maar ik kon me ervoor afsluiten.
Het was leuk met elkaar maar het allerbelangrijkste was dat met haar alles goed ging.
Alles waar we bang voor waren is niet gebeurt.

Het heeft wel ongelofelijk veel energie gekost.
Ik ben dan ook behoorlijk moe.

Maar wat is het ongelofelijk heerlijk om weer thuis te zijn.
Hier is alles veeeeel beter.
Ik hoop niet dat ik ga veranderen in een saaie huismus die nergens anders wil slapen dan thuis maar ik ben wel hard op weg om er een te worden.

De grote teleurstelling was Soop.
Zij logeerde bij mooie schoonzus .
Die zou haar zelf terugbrengen en iedere keer kregen we bericht dat het later zou worden want ja ze gingen nog dit en ze gingen nog dat.
Eindelijk kwam ze dan om 21 uur thuis.
BLIJ?
Welnee.
Ze liep me zo voorbij en ging bij schoonzus liggen.
Stuurt schoonzus nog een bericht; ging ze nog piepen toen ik weg was?
Nou al had ze de hele nacht gepiept je snapt wel dat ik gewoon; NEE natuurlijk NIET schreef.
Wat denk die schoonzus wel niet.
Volgende keer gaat ze naar schoonzusdienooitlacht.
Ik ben nog steeds boos.
Op de hond.
Zei vanmorgen geen gedag en zeker geen buikje aai.
Laat mij maar lekker kinderachtig zijn, maar ik zal d'r leren.
haha.
Nee echt ik ben echt gekwetst, ik had dat rotbeest zo gemist.

Verder moet ik nog landen hier want het was nogal een weekend zeg.
En voor het eerst sinds juli mijn vriendin gezien zoals een gezond mens eruit ziet.
Wandelend en genietend door het museum, eten als een bouwvakker (boerenkool met worst), bij de open haard in het hotel koffiedrinkend.
Dit pakken ze haar en mij niet meer af.

Bedankt voor de vorige reacties met tips en waarschuwingen.
Mr. X was trouwens helemaal opgeknapt en heeft ook genoten van het museum.

Afgelopen zomer in Bergen de kunstroute gelopen.
Daar kregen we mooie gratis bladen over kunst en stonden er schilderijen in van deze schilder.
Ik kende de schilderijen, wist nooit dat het een nederlander was maar er was een expositie in Friesland.
Die MOEST ik zien.
Het meisje met het rode haar lag doodziek in het ziekenhuis en via de telefoon hadden we contact.
Ik vertelde dat ik de week erop naar Leeuwarden ging en het bleek haar favoriete schilder te zijn en o wat zou ze graag......
Mr. X en ik stelden het uit en we gaan dus dit weekend.
Tot ieders grote verbazing knapte ze zo goed op dat ze het aan durft.
Ze wil er zelfs overnachten.
Pffff, de angst en stress sloeg bij mij gelijk toe.
Ik voel dat ik alle recht heb om te weigeren hoor, niet het museum maar t overnachten.

Hoop gedoe in mijn hoofd en lijf en veel doorgesproken met haar.
Zij zouden sowieso gaan maar ik wilde ook wel als ik maar niet zoveel angst voelde.
We gaan in ieder geval met 2 auto's want ook met haar kan er van alles gebeuren.
Enfin ik heb toch hotel geboekt en kaartjes voor museum gereserveerd.
Kan niet geanuleerd worden.

En nu is mr. X ziek.
Ik weet niet of ik t griep mag noemen maar volgens mij wel.
Erge hoofdpijn, spierpijn en alleen maar slapen.
Nu is hij nooit zo lang ziek.
Ik denk zelf dat hij vooral uitgeput is.
(van de stress op werk)

Ik ga er vanuit dat we gaan, zaterdag maar ik heb het hen nog niet verteld.
Er mag namelijk niemand in haar buurt komen die griep heeft.
Tegen mijn eigen geloof in maak ik er niet een heel groot iets van.
Ik denk dat t allemaal goed komt.
Waarschijnlijk moeten ze uit elkaars buurt blijven of is het vrijdag, oh morgen al, al over.
Ga straks even vragen hoe we dat kunnen doen.

Maar goed stel je voor dat t allemaal goed gaat.
Dat de zon schijnt in Leeuwarden net al vandaag hier.
Dat we met zn vieren daar heerlijk rondlopen en mooie dingen gaan zien en meemaken.
En dan zondag na een uitgebreid ontbijt naar het museum gaan.
Dat we mooie foto's maken (niet in museum) en dat we een heerlijke herinnering maken.
Niet omdat zij ziek is hoor, ik wil met ieder wel mooie herinneringen maken maar hoe geweldig zou het zijn nu ze sinds juli zo ziek is en nu EINDELIJK iets moois gaat meemaken en wij er gewoon bij zijn?
Mooie beelden in ons hoofd om aan terug te denken.

Ik geloof toch echt dat 2017 heel mooi begint.


ps. ik kan nu al dingen wegstrepen van mijn lijst met voornemens.
Ben bij de huisarts geweest, heb afspraak gemaakt bij de borstendokter en een bij de haalplekjeswegdokter. (dat laatste staat al 3 jaar op de lijst)

Schijnt de zon bij jullie ook of verbeeld ik het me alleen maar?


even naar de patient.
een van de weinige mannen die niet kreunt of steunt of bijna doodgaat als hij ziet is.
Een held is het.

Ik zag jaren geleden het boek liggen, werd natuurlijk aangetrokken door de foto, en kocht het meteen.
Ik genoot van het verhaal, kreeg een beetje inkijk in het leven van een dakloze/verslaafde, ben altijd nieuwsgierig naar hun leven, maar geloofde niet dat het echt was.
Ging zoeken naar filmpjes en ja hoor, ze bestonden echt.
En ik hield van ze.
Ik leerde dat het voor daklozen vreselijk is dat niemand ze echt aankijkt.
Nooit bij stilgestaan en volgens mij deed ik dat ook.
Vanaf dat moment doe ik het anders.
Ik vraag hun naam, kijk ze aan als ik ze gedag zeg, of ik nu wel of niet een centje geef.
(ik heb het nu over de 2 die bij ons bij de supermarkt staan)
Ik vraag regelmatig aan ze hoe het gaat.

Wat ik bijzonder vond aan het boek is dat iets "kleins" al je hele leven kan veranderen als je echt wil, zoals hier dus de kat.
Omdat de kat ziek was, en weer ziek kon worden had hij geld nodig voor de dierenarts en zo zette hij langzamerhand zijn leven weer op de rails.

Toen ik alleen ging wonen had ik nog veel last van angsten.
Soms durfde ik echt niet naar de supermarkt even verderop.
Het is weleens gebeurt dat ik er bijna was maar weer snel terugliep naar mijn hol.
Maar.....als er geen eten meer was voor mijn hondje of kat, ging ik door de angst heen want zij MOESTEN eten.
Dat er voor mij niets was was niet erg maar zij mochten niet lijden door mijn fobieën.
Dus daar ging ik.
Af en toe wilde ik mijn bed niet uit, het leven wat klote, maar dat vond ik zo zielig voor Guusje dus hup daar gingen we.
Guusje door het dolle heen dat we toch iets leuks gingen doen.
Vaak moest ik dan glimlachen om haar blijdschap.

Stoppen met mijn verslaving roken, deed ik voor het neefje.
Hij was 4 toen ik borstkanker kreeg en dat heeft veel indruk op hem gemaakt.
Toen hij 6 was smeekte hij om te stoppen met roken want hij was zo bang dat de kanker terugkwam.
En zo geschiedde.
Gestopt en nooit meer begonnen.

Nu is er een film over het leven van Bob en zijn baasje.
Blijkt dat Bob er gewoon in meespeelt maar dat kan niet anders want vind maar eens een kat die een sjaal om wil of die de hele tijd op je schouders blijft zitten.
De film draait bijna nergens waar ik alleen heen kan.
Daar baal ik van.
Dus moet mr. X er maar aan geloven.
Mijn kattenhater.
Kan misschien ook wel met een vriendin besef ik maar ik voel me nooit zo op mijn gemak als met X of alleen.

Mr. X ligt trouwens op bed.
Hij doet dat zelden dus hij is wel beroerd.
Knallende koppijn.
Arme schat.
Misschien moet ik een kat voor hem kopen, schijnt goed voor de gezondheid te zijn, werkt ontspannend zo een spinnend beest.

Ik ga lunchen.