Gisteren werd ik al anders wakker.
De spierpijn in mijn rug was na weken behoorlijk gezakt.
Ik heb al 2 nachten redelijk geslapen wat voor mij heel bijzonder is.
Volgens mij ben ik er niet eens uit geweest vannacht.
Ik sopte, overdags he, mijn huis. Zag dat het meer dan nodig was en dat ik nog niet klaar ben maar dat komt wel. Vandaag of morgen of donderdag.
Ik wilde niet om 19.00 uur al naar bed.
maar het allerbelangrijkste was dat ik VOELDE.
Ik had muziek op, doe ik zelden, en ben begonnen met Kerstversieringen.
De muziek kwam zo binnen, zo fijn om weer te voelen.
Hoe erg het verleden week ook was met Sofie, ik voelde echt zo goed als niets.
Vriendin I. die met met mij mee was gegaan die dag zag er slechter en bezorgder uit dan ik.
Gevoel totaal uitgeschakeld en dat is het al een tijd.
Ik miste opeens meisjemetderodeharen heel erg maar ook dat was fijn.
Bracht soep naar haar man en vroeg of hij vandaag kwam eten.
Ik heb je nogal verwaarloosd zei ik en hij antwoorde; ik jou ook.
Zijn antwoord gaf ook weer rust want ik denk altijd dat ik méér MOET doen maar vergeet regelmatig dat ik ook weleens iets terug mag krijgen voordat ik mij schuldig ga voelen.
Vandaag dus bijkletsen.
En NEE geen 3 gangen diner, ga op de markt kant en klaar visgerecht kopen die lekker is en alleen maar in de oven moet.
Nu nog iemand vinden die de oven voor mij aanzet. ;-)
X en de buurvriend zien elkaar veel vaker en hebben zaterdag met elkaar gegeten.
Straks naar de markt gaan is ook goed voor mij. Lopen in de regen maakt mij niet uit en ik hou van die kou.
Misschien toch even langs dierenarts. Voor de zekerheid. Voelt niet helemaal goed.
Wond geneest goed en zoals verwacht ze zit niet aan de hechtingen. Durf haar weer alleen te laten en ze hoeft geen rompertje aan.
Morgen even bakkie doen bij vriendin metdeprachtigetuin, 400 meter verderop. Toen het nog kon werd ik daar altijd letterlijk door haar en haar man (ben dol op hem) met open armen ontvangen. Het is vlakbij en voordeel is dat ik ten alle tijde durf af te zeggen omdat ik weet dat het geen gevolgen heeft.
De afzegging met de vrienden van zondag zal wel gevolgen hebben, trouwens nu al, ik ken haar maar al te goed en daarom raakte ik ook steeds meer in paniek bij het idée dat ik weleens ziek kon worden en ja hoor ik werd het. Ik zal toch, in Januari pas, het gesprek met haar aan moeten gaan want dit wil ik niet meer.
Was ik dus met Kerstversieringen begonnen, best bescheiden hoor, zegt de X; niet teveel TROEP hoor. Ooit vond hij het zo gezellig als ik het huis versierde. Hij is ook verandert door dat anderhalf jaar thuiswerken met tegenzin en al die toestanden in de wereld maar dat hij op zijn broer zou gaan lijken? Haha, nee zo erg is het nog niet hoor, gewoon even laten bezinken en laten zeiken en dan is hij wel weer te pruimen.
Ik ga (proberen) de dagen per dag te beleven.
en vooral heel leuk voor mijzelf zijn waardoor ik ook een veel leuke vrouw ben voor mijn man.
Gisteren keken we zelfs samen de serie Undercover. Voor mij meestal veel te hard maar dit ging nog wel. Samen op de bank dekentje erbij, hond tussen ons in.
en eigenlijk heeft hij wel gelijk; niet teveel (kerst)troep in huis.
Ik verheug mij zelfs op dat ik de keukenkastjes ga uitsoppen.
Moet niet gekker worden.
maar jullie kennen mij he; jantje huilt, jantje lacht.