pourquoi pas ???

Mr. X en Soop zijn er al vandoor.
Naar schoonpapa.
Zal ik meegaan vroeg ik nog maar het hoefde niet.
Gelukkig.
Blijf ik hier achter in de stilte.
Is heel erg nodig want het hoofd is een chaos.
Mede doordat de dagen weer zo anders waren.
Niets anders dan rust en dan bedoel ik zo min mogelijk indrukken kan helpen.
Het enige is dat ik naar een paar winkels moet maar dat is op loopafstand.

Gisteren werd de zus van Lief geopereeerd aan  een tumor in haar hoofd.
Alles ging heel goed en veel sneller dan verwacht.
Vijf en half uur ipv de 10 die ze voorspeld hadden.
Vannacht de schrik van mijn leven omdat om 3 uur er een watts app binnenkwam op telefoon van mr. X.
Hij werd er niet wakker van dus met trillende handen heb ik bericht gelezen.
Pfffff.
Was het de provider.
Over gratis belminuten of zoiets.
Wat heerlijk dat het allemaal goed gegaan is.

Woensdagavond feest van vriendin die 50 jaar is geworden.
14 jaar bevriend met elkaar en veel met elkaar gedaan.
De mannen ondernemen ook veel met elkaar zoals ieder jaar pinkpop.
Niet dit jaar wan t de artiesten schijnen niet goed te zijn.
We kennen ondertussen heel wat mensen uit hun kring, familie, vrienden, buren.
En ja die 2 toppertjes van zonen.
Was zeer geslaagd.

Op naar het feestje, over 2 maanden, van mr. X.
De uitnodigingen zijn klaar dus die kunnen rond gaan.
Niemand weet nog dat we het niet thuis doen.
Gisteren zat ik weer met een stel dames en toevallig hadden ze het over de locatie en hoe mooi het daar is en zo.
Weten zij veel dat sommigen van hen een deze dagen uitgenodigd worden.
We dronken gisteren koffie met elkaar bij vriendin I.
Ter gelegenheid van de nieuwe keuken.
Tja je moet alles vieren zou mijn moeder zeggen.
Dat deden we dus met gebak en zo.
Nee, niet voor mij.
Iemand vroeg of ik afgevallen was dus ik woog me vanmorgen.
Merde. Anderhalve kilo aangekomen.
Is me in jaren niet gebeurd.

Het weer; volgens mij is er de hele maand april geen warme dag geweest.
Het begint tijd te worden om zonder jas naar buiten te kunnen.
Ik hoop dat ik me beter zal voelen al heb ik toch veel zon gezien en was het door de serre heerlijk warm in huis.

Dit weekend niets in de agenda.
Ja meer warmte zodat de plantjes sneller gaan groeien.
En de moestuintjes die er aan toe zijn naar buiten doen.
Aan de kippen heb ik niets want die zijn broeds.
Ik mis de gezelligheid van Mathilde.
Van koningsdag heb ik niets mee gekregen ik was kapot van het feestje.
Niet dat het zo ruig was maar ik MOET een regelmatig leven leiden en als ik later naar bed ga slaap ik helemaal niet.

Maar vandaag ga ik genieten van het thuiszijn.

Fijn weekend allemaal.

Toen ik klein meisje was zag ik een klein stukje uit de film Hello Dolly en ik was verkocht.
Ballet en musicals.
Het allerergste in al die jaren dat ik vanwege fobieën opgesloten zat in huis vond ik dat ik niet meer naar theater kon.
Hoe vaak heb ik niet met tranen van ontroering in een donkere zaal gezeten?
Ik vond het het mooiste wat er was.
Zoals in Hello Dolly gewoon dansen en zingen op straat en iedereen zong en danste mee.
Daar droom ik nog steeds van.
Vanmorgen zag ik dit filmpje voorbijkomen en ik wist het meteen.
Dit MOET ik zien.
Voor mij zijn dit soort dingen het mooiste wat ik mee kan maken.
Zat ik weer eens erg opgesloten in mijn eigen hoofd/lijf door zo een filmpje voel ik weer dat ik gevoelens heb en leef.


Zit een beetje in de knel met mezelf.
Voel me schuldig tegenover mijn vriendin maar ik heb eventjes afstand nodig.
en dan baal ik van mezelf maar aan de andere kant vind ik dat ik dit mag voelen.
Ik ben ook maar een mens.

Het weer; dan schijnt de zon, dan hagelt het.
Ik heb er geen last van, vind het wel leuk al zou het weer heerlijk zijn om een dag warmte te hebben.

Mr. X. : mr. X heeft een heel kort lontje.
Wat, volgens mij heeft hij helemaal geen lontje meer.
De eerste 3 jaar van onze relatie woonden we apart.
Dan kon ik boos mijn kat en hond in de auto doen en wegscheuren naar mijn eigen plek.
Zullen we weer apart gaan wonen vroeg ik gisteren
Nee, maar jij moet niet zo hart typen.
En jij moet de TV zachter zetten
als jij zachter typt.
Het was al de hele avond irritatie trouwens.
Er was een hosta verdwenen.
En ik ken mijn vent, die heeft gewoon een pot in de groen pak leeggekiept onder het mom; de plant is dood.
Je moet niet zo zeiken koop gewoon een nieuwe hosta.
Daar zit wat in en ga ik ook doen maar ik wil er ook bij zeiken.
Je moet eens weten hoeveel "dode" planten er groeien in mijn tuin, nou ja onze tuin.
Oh weet je wat pas erg is aan mr. X?
Komt er een vage buurman in de tuin , die zelf alleen maar tegels heeft van voor tot achter, en die man zeg dan; deze plant en deze zijn dood, die zou ik eruit halen en wat doet X?
Nou wat wil hij doen want ik weet veel meer van planten dan hij en de buurman en alle buurmannen bij elkaar.
En weggooien en kopen kan altijd nog.
Voor mijn hosta is het echter te laat.

En toch kruipen we iedere avond weer tegen elkaar aan in bed en zeg ik; ik hou zoveel van jou.
Ondanks al die vreselijke dingen die hij doet.

Goed en dan nu de keuze; maak ik er een leuke dag van of blijf ik in mijn humeurtje zitten?
Nog even het filmpje nog 1 keer kijken en dan beslis ik

Ik maak veel van dit soort beeldjes, vooral katten of vogels.
Jammer genoeg niet mooi genoeg om hier te tonen.

Vandaag was een beetje het latenweschijtaanhelenehebben dag 
Het buurmeisje die ieder dinsdag komt kwam niet.
Ik blijf er toch voor thuis.
Stuurde de moeder een bericht en ja hoor,  schrijft ze nog; bijna vergeten het te zeggen maar we zijn op vakantie.
Het is dat het meisje er zoveel plezier erin heeft om hier te komen want anders zou ik al lang tegen die moeder gezegd hebben dat ze het kon bekijken.
Ik ga daar ook niet meer oppassen.
Heel lastig maar ja ik ben rancuneus.

Mijn favoriete spreuk is toch; mensen kunnen niet over je heen lopen tenzij je zelf op de grond gaat liggen.
En ik ga zo min mogelijk meer liggen hoor.

Wel jammer dat ik het negatieve weer laat winnen.
maar ja; that's me.
Dat ik van J. 2 mooie bossen tulpen kreeg vergeet ik maar te vertellen want dat is positief, en dat we samen gezellig zaten te boetseren en tussen de klei onze broodjes aten ook maar.

Hebben jullie soms ook zo een last van je eigen karakter?

Wat me wel opvalt is dat mensen om me heen veel met allerlei klachten rondlopen als, buikpijn, misselijkheid, hoofdpijn, niet lekker in je lijf.
Lichamelijk mankeer ik zelden iets.
Ja hoofdpijn van de stress maar verder zelden iets.
Dat geeft me dan wel weer moed.
Psychisch gaat het dan vaak mis maar met het lijf is niets mis.
Vriendin J. mankeerde ook van alles terwijl dat echt geen klager is.

Enfin morgen wordt alles anders.
Dan weer in stilte koffie drinken en wat boodschappen doen.
Energie sparen voor de avond want dat gaan we naar een feest en moet ik STRALEN.
Tja ben een van de 2 beste vriendinnen van het feestvarken.
En die ander is lang niet zo leuk als ik.
Komt niet eens in de buurt.

En morgen is iedereen die vandaag schijt aan me had weer vergeven maar voor nu blijf ik nog even pissig.

De ochtend zou alleen maar doorgaan als meisje met het rode haar ook kon.
Ze had er veel zin in en dat geloof ik echt maar......
vandaag een app  dat ze toch liever met dochter en kleinkind naar dierentuin ging.

En tuuuuurlijk begrijp ik dat ze dat liever doet.
Ik ben zelfs degene die steeds zegt dat ze alleen maar moet doen wat ze wil.
We weten immers niet hoe lang ze nog heeft dus het zou onzin zijn om dit voorbij te laten gaan.
Maak zoveel mooie herinneringen.

maar, het neemt niet weg dat ik bozig ben.
En ja dan ben ik ook een beetje onredelijk.
Het gebeurt vaker dat een afspraak met mij wordt afgezegd.
Zoals jullie weten kan ik daar moeilijk mee om gaan .
Is altijd al zo geweest.
Het gevoel dat je er niet toe doet.
Ik ben geen pop die je uit de kast haalt als het je uitkomt en weer de kast in gaat als er iets leukers te doen is.

Wat zou ik vinden als het niet om mij ging maar dat ze dit bij een ander deed?
Dan zou ik het helemaal begrijpen.
En zou ik haar gelijk geven want ik weet hoe graag ze dichter bij haar dochter wil komen.
en toch........

Tja af en toe ben ik ook een heel normaal mens.

Bij dit plaatje moet ik opeens weer denken dat we voor het eerst na 20 jaar weer naar FRankrijk konden en in een vreselijk hotel terechtkwamen.
EEn stevige vrouw, waarschijnlijk in de overgang want ze had een snor maar ook een paar tanden minder, ging ons hijgend voor naar 2e etage. Het leek wel een scene uit een griezelfilm.
Zegt X, ik heb me de franse kamermeisjes altijd heel anders voorgesteld.
We zijn ook niet gebleven.
Gewoon ander hotel gezocht.
Ik vind dat mijn man recht heeft op knappe kamermeisjes.

Nou zeg al 2 keer mijn verhaal weggehaald dat komt nooit voor.
Lief is gisteravond om 19 uur naar bed gegaan en met kleren en al in slaap gevallen en er niet meer uitgekomen.
Nou ja even om te douchen vanmorgen en toch maar de kleren uit te doen.
Verder slaapt hij alleen maar.
Ziek gemeld op het werk terwijl het vandaag wel heel slecht uitkwam voor hem maar ik ben blij.

Zijn zus wordt volgende week geopereerd en het is voor 98 procent zeker dat het niet kwaadaardig is.
Wel een risicovolle operatie die 10 uur gaat duren dus ja wat is goedaardig.
We kregen een uitgebreid verslag opgestuurd en ik haalde er alle positieve punten uit en hij alle negatieve en zo hadden we het idee dat we niet hetzelfde gelezen hadden.
Wat bijzonder dat je zo anders kan lezen.
Gelukkig heeft zijn zus een man en 3 volwassen kinderen met aanhang waar ze close mee zijn.
Veel hulp dus.
Ze wonen hier op loopafstand dus als er iets is waar ik mee kan helpen zal ik dat doen en hoeft mr. X dat niet te doen.
Die heeft genoeg aan zijn baan en een vader die dement is en waar hij 3 keer in de week naar toe moet.
Ook daar ga ik hem bij helpen.
Had ik veel eerder moeten doen.
Ik ga maar 1 keer in de week maar ga nu zeker 2 keer zodat hij meer rust heeft.
Schoonpapa is dol op mij maar vooral op Soop dus die zal zijn zoon niet missen.

Het stuk wat ik 2 keer weg gehaald heb ging over egoisme.
Dat ik erg egoistisch bezig was de laatste tijd omdat ik zo moe ben maar hij is ook moe.
En heel bezorgd om zijn zus.
Kijk dat onze Pap van 92 doodgaat is acceptabel maar zijn zus van 54 jaar?

Enfin ik schreef een heel stuk over hoe egoistisch ik was maar ik besef ook dat het niet helemaal waar is.
Ik denk altijd dat als je iets voor een ander doet je daar geen plezier aan mag beleven want dan doe je het toch voor jezelf.
Onzin natuurlijk.
Zo ik ga nu even een koud washandje op t hoofd van X leggen.
Heb ik helemaal geen zin in dus is het niet egoistisch toch?

Boven mijn hoofd zijn ze beter met de goot vol te stoppen met takken en weet ik veel wat nog meer voor hun nest.


Soms weet ik het allemaal niet meer wat het slapen betreft.
En het slapen van Lief wat ik eigenlijk nog erger vind.
De halve nacht lag hij te hoesten, ik sliep in andere kamer, maar stond vanmorgen weer op om naar zijn werk te gaan.
Grote zorgen hier.
Doordat 2 van zijn zussen zijn uitgevallen moet er nog vaker naar schoonpapa gegaan worden.

Woensdag krijgen we meer nieuws (denk ik) over zijn middelste zus die tumor in haar hoofd heeft.
Lopen verhalen van mensen met een tumor in hoofd weleens goed af?
Nooit mee beziggehouden eerlijk gezegd.
Mr. X is erg op zijn familie gesteld en maakt zich over ieder altijd veel zorgen.
Wat is het leven toch raar en vol verrassingen waar je niet altijd op zit te wachten.

Er waren ook weer leuke dingen.
Zo schijnt de zon vandaag.
Loopt kip rond te darren met haar kleine geluidjes door het huis.
Kreeg ik bericht dat er donderdag opeens een plekje vrij was op de klei ochtend en daar zitten mijn vriendin J. en mijn BFF ook.
BFF komt vandaag weer terug van kleine week Spanje.
Haar man kwam gisteren gezellig even langs op de koffie en ik geniet van dit soort dingen.
Heel ongedwongen en hij kon de taart van mr. X die net uit de oven kwam voorproeven.
Ik vind het heerlijk dat we zulke mensen in de buurt hebben.

Toen kwamen onze vrienden met hun oudste zoon en we hebben weer zo ontzettend gelachen.
Zoon helemaal in de zenuwen want vandaag examen en o wat wil hij graag naar zijn volgende school.
En o wat zijn het leuke jongens geworden.
En wat kennen we elkaar goed na al die jaren.
Zo een 15 jaar ondertussen.

Ik las hier en daar, dat Pasen steeds meer een net als Kerst een verplichting wordt.
En ik denk dan?
Hoezo?
Wie kan jou verplichten?
En is het nou zo erg om bij je ouders te gaan brunchen?
Wie verplicht jou om je huis  te versieren?
Of denk ik te simpel?
Of uitgebreid te koken?
Dat doen we allemaal zelf.
Ge-instrueerd door de media.
Ik heb in ieder geval geen paasei gezien of gegeten.
Heb gedaan wat ik wilde in overleg met de X natuurlijk en die wilde heel veel niks om te rommelen in zijn schuurtje, tuin en huis.
en onze vrienden zien maar dat had niets met pasen te maken.

Ik ga vandaag heel erg bijkomen.
Heb zo een spierpijn en echt niet van het sporten.
Ik ga genieten van de stilte, het huis en de beestjes.

Is het veertig jaar geleden dat ik deze film 3 keer (in 10 dagen of zo) in de bioscoop zag?
Kende het verhaal niet.
Het was vrolijk, brutaal, geestig.
Maar zo eindigde het niet.
Berger, de hippie nam hele even de plaats in van Claude die zou gaan vechten voor het vaderland, zodat hij een paar uurtjes met zijn liefde door kon brengen.
Berger die tegen alles was en zeker tegen geweld moet opeens in het vliegtuig stappen als hij zijn vriend niet wil verraden en gaat de oorlog in.
Oh shit ik zit hier te snuffen van ontroering.
Die scene kan me na al die jaren nog steeds zo ontroeren.
De muziek.
Al die jonge mannen die niet meer terugkwamen.
Gelukkig is mijn gevoel niet weg voor een van mijn favoriete musical.
Vaak gezien op de toneel ook.
De eerste keer in Carré met schoonzus.
We dachten echt; waar zijn we in terecht gekomen, geen decor behalve een vlag.
Even later stonden we te zwingen en te genieten op onze stoel.
En te janken aan het eind.
Kijk dat is voor mij een avondje musical.
Heb nu weer kippenvel.

Merk ik net dat ik vergeten ben mijn anti depressiva vergeten te slikken gisteravond.
SHIT!
Ik heb ze nu snel geslikt maar dat heeft geen nut, ik krijg zo meteen afkickverschijnselen.
Baal, baal, baal.
Meestal is dat weer een dag naar de kl...
En dat terwijl ik met pijn in mijn hart mijn ochtendje boetseren heb afgezegd om geestelijk uit te rusten en lekker verder te ruimen in mijn huis.
Ik was gisteren zo lekker bezig.
Het geeft me gewoon ontspanning zo een schoonmaakaanval.
Ook bleef ik thuis omdat ik morgen fit moet zijn voor mijn leuke afspraak met K.
Goed ik ga me niet gek zitten maken over hoe ik me straks voel, ga gewoon geniten van het bloggen en de heerlijke koffie in mijn mooie kopje.

Ik lees regelmatig, ook op blogs, in de dames bladen of zie op Tv dingen waarvan wij vrouwen vinden dat ze taboe zijn.
Een paar van die dingen heb ik mee te maken waaronder anti depressiva slikken met de depressies en de angsten.
Ik heb nog nooit er een geheim van gemaakt.
Ik zat 7 jaar opgesloten in mijn huis vanwege ondragelijke angsten, ze wilden geen medicijnen voorschrijven en een paar weken na het slikken van de AD knapte ik heel voorzichtig op en werd het leven iets dragelijker.
Ik kon gaan werken aan mezelf en aan mijn angsten.
Zonder die AD was ik dood geweest.
Dan ga ik me hier een beetje zitten generen .
Sorry hoor maar ik ben gek ik slik AD.
Echt niet.
Ik ben trouwens ook zo blij dat ik in therapie ben gegaan, ik ben als mens daardoor zo gegroeid.

Dan schijnt je ook niet over de overgang te mogen praten want ja dat is ook taboe.
Vrouwen in de overgang worden afgeschreven las ik een paar dagen geleden.
We waren afgelopen zaterdag met zn vieren op die Fair bij jurkjes aan het kijken.
We werden geholpen door een hele knappe man.
Meisje met het rode haar kocht een jurk vroeg haar vriendin krijgen we die man er ook bij.
O ja zuchtte vrijgezelle mooieschoonzus
Ik zei kom op dames, gedraag je we zitten in de overgang.
Even tussen ons gezegd, en niet doorvertellen he, ik ben blij dat sommige hormonen tot rust zijn gekomen.
Dat geeft een hoop rust.
Ik kijk naar mooie mannen, tuurlijk maar ook naar mooie kinderen en vrouwen of jurken.
maar de onrust is weg.
Oh even duidelijkheid; ik val alleen of viel alleen op mannen hoor.
Geen grotere hetero dan ik.
Ik was 6 jaar alleen en ik was niet zo van de mannen van de straat afplukkerig en ik kan je zeggen dat je je dan behoorlijk rot en eenzaam kan voelen.
Zo twintig jaar gelden had je daar niet mee aan moeten komen maar nu zeg ik; jeetje wat wordt dat.....
shit kan ik t woord niet vinden, komt door de overgang? oh ik heb t: overschat

Er word veel te weinig gepraat over de overgang vinden 'ze".
Het moet uit de taboe sfeer.
Nou ik ben blij dat sommige dingen hier in NL nog een beetje in de taboesfeer zit want af en toe word ik met dingen geconfronteerd waarvan ik denk ; DAT WIL IK ABSOLUUT NIET WETEN.
Over sommige dingen praat je toch gewoon niet, niet omdat ze taboe zijn maar omdat een ander er niet op zit te wachten.
Als ik ergens mee zit wat de overgang betreft zou ik het gewoon kunnen vragen aan de dames om me heen maar ik heb ook een lijsjte uit een damesblad op mijn prikbord geplakt met wat je allemaal last van kan hebben. Heb ik genoeg aan.
Ik weet dat ik ieder moment een snor kan krijgen dus ik ben erop voorbereid.


Ook een taboe volgens vrouwen die geen kinderen hebben is het geen kinderen hebben.
Zij MOETEN zich altijd maar verantwoorden en als ze jong zijn vraagt iedereen maar wanneer er kinderen komen.
Euh????
Nou aan mij hebben ze dat nooit gevraagd of uitleg geeist.
Mocht het ter sprake komen dan vertel ik het, geen probleem.
De enige die het me gevraagd hebt is mijn buurmeisje van 7 jaar.
Waarom heeft u geen kinderen?
De moeder schaamde zich rot en excuseerde zich.
Welnee zei ik, ik vind het een normale vraag.
ik wist alleen het antwoord niet voor een meisje van die leeftijd.

Trouwens het is toch helemaal geen gekke vraag?
het is toch vreemd dat sommige mensen geen kinderen hebben?
Zo vertelde laatst iemand aan mij dat ze geen kids had en ik reageerde zo verbaasd.
Ik zag haar echt voor me met 2 kinderen en vroeg me echt af waarom zij ze niet had.
Gelukkig hield ik mijn mond dicht want ja ik mag het geen probleem vinden misschien dat het voor een ander wel vervelend is als iemand dat vraagt.
Gek he dat ik het opeens ook raar vind om het aan een ander te vragen want ja GEEN kinderen hoort eigenlijk niet.
Je hoort je voort te planten.
Al mijn vriendinnen, buren, familie hebben kinderen.
De ene leuke, de andere monsters.
Anderen weer gewone.
Vaak komt t goed, soms niet en blijven het monsters.
En soms is het gewoon genoeg om de ouders weg te sturen dan worden die monsters opeens gewoon leuk.
Zo ook mijn buurmeisjes.
Ik snap echt niet dat een ouder accepteert dat een kind een grote bek tegen ze opzet.
Maar ja dat is misschien omdat ik ze niet heb. ;-)

Gisteren was er iets op Tv, weet niet meer wat, maar ik zei tegen X schat als er iets met mij gebeurt moet je wel zo snel mogelijk een andere vrouw nemen hoor en niet uit schuldgevoel naar mij alleen blijven.
Wees maar niet bang zei hij, dat ik alleen blijf na jou is echt niet uit schuldgevoel.
Ik ga tijdens het schrijven hier door allerlei gevoelens, eerst emo om het verhaal van Hair, irritaties om die taboes, euh welke taboes en nou weer in een deuk om X.
Arme, arme mr. X.
Eerst was het nog dat hij na mij een vrouw wilde die niet van dieren hield en nu dus helemaal geen vrouw meer.
Voorlopig blijf ik maar bij hem.
Niet omdat hij mij nodig heeft maar ik hem wel.

Oh en vanavond cavia halen. yeeeeeeeeeeh.