pourquoi pas ???

Sommige mensen zeggen; ik ben niet boos ik ben verdrietig.
Nou ik ben niet verdrietig, ik ben boos.
Om niks in feite, denk ik, maar ik kook gewoon.
Dus dat is geen verdriet.
Gaat ook zo weer over.
Al kan ik me dat nu niet voorstellen.

Kreeg ik gisteren een "vriendschap"verzoek  op FB van oude schoonzus.
Nooit zo mijn favoriet geweest maar ach mijn nieuwsgierigheid won het van het haar niet leuk vinden.
Ik neem trouwens nooit verzoeken aan want ik vind dat FB een crime.
Waarom ik het dan aan hou?
Nou dat heb ik toch al 10 keer verteld?
Wel opletten hoor.
Het is de enige manier om nog een heel klein beetje info te krijgen over mijn familie.
Of ze nog leven en zo.
Ze leven nog.

Vanmorgen, op mijn nuchtere maag eerste wat ik zie op FB is een filmpje want een klein kind op schoot van haar moeder en dan kind is heel veel bloed aan het overgeven en ze zitten beiden onder.
Het zal heus wel, maar niet heus, ergens nut voor hebben zo een filmpje maar ik knalde die ex SZ er meteen weer af.
Als ik vreselijke filmpjes wil zien zoek ik ze zelf wel op en hoef ik ze niet geserveerd te krijgen.
Waarom kicken mensen toch op dit soort dingen?
Het gaf een fijn gevoel dat ik haar zo er van af kon gooien.
En ik heb weer geleerd dat ik niet zo dom moet doen.

Boosheid 2; voor morgen moeten mensen zich opgeven of ze wel of niet komen op feessie van de X.
Het heeft niet alleen met inkopen te maken maar ook dat als familie of vrienden van de X zich afmelden ik nou ja we andere mensen die ik liever zie kan uitnodigen.
Natuurlijk wil hij het liefst zijn familie en dat wens ik hem van harte toe.
ZusIrritant heeft niets van zich laten horen en haar 3 kids met aanhang ook niet dus ik vroeg of ze even kon vragen, want ze zijn ozo close en 1 woont nog daar, of ze konden zeggen wel of niet.
Nou dat kon ze niet want ze had hun agenda niet en zij wist het ook nog niet.
Dat zijn dus 8 mensen van wie ik het niet weet .
Voor een normaal mens best irritant maar voor mij, pfffffff..........
Ik kook.
Nou ja het is alweer wat minder maar weet nu waarom we die zus niet vaak zien terwijl ze hier vlakbij woont.
Ze is zooooooo irritant.

Boosheid 3; mr. X, je weet wel die leuke vent van mij, is helemaal niet zo tevreden als ik dacht.
Hij wil dat we meer samen doen.
Opeens vind hij dat ik teveel TV kijk en teveel achter computer zit.
Ik kijk in de vroege avond 1 uurtje en dan rond 22.30 in bed nog een uurtje.
Computer is mss anderhalf uur verdeeld over ochtend en avond.
Soms dagen geen TV of computer maar ja na de vakantie zit ik er weer voor hoor.
Heerlijk.

Enfin ik kreeg het spaans benauwd.
Ik wil best meer samen in het huis doen of in de tuin maar nee we moeten ergens heen.
Leuke dingen doen.
Dames, ik wil helemaal geen leuke dingen doen.
Nou ja op zijn tijd.

Dus wij gingen vandaag leuk doen.
Dagje Haarlem.
En echt het was gezellig en we hebben op een terrasje aan het water gegeten en rondgekeken en genoten maar ik hoef dan weer een dag of 3 niet meer te genieten.
En vrijdag ga ik genieten in de tuin van een vriendin van de club van een lunch in haar tuin.
En zondag hebben we weer iets heel leuks.
Hoe vaak hoor je te genieten per week?
Hoe vaak genieten andere stellen?
En als de ene niet wil genieten moet die dan toegeven?
Ja je bent nu eenmaal een stel dus het hoort er wel bij.
En ik geniet ook graag alleen.
Daar heeft een vrouw toch ook recht op?
Of genieten met een ander?

Vanavond na het eten heb ik me "opgesloten" in de slaapkamer met boek.
Ik wil niet gestoord worden, alleen voor hele belangrijke dingen dus niet van waar is mijn beige broek,  hebben we nog pinda's of zijn mijn bamboesokken schoon. en Soop wil ik ook niet in de buurt.

Toen ik beneden kwam was iedereen verdwenen en kon ik lekker GTST kijken.
Wie weet wat er met Martine is gebeurd?
Die is voor de zoveelste keer dood maar heb ik weer net gemist in de vakantie.
Je mag me ook anoniem reageren of een mail sturen als je je schaamt dat je het weet.
Iedereen is daar wel een paar keer verlamd, blind of levend begraven of nog vaker doodgegaan.
Niet getreurd, ze komen allemaal weer terug.
Het kan even duren maar die zekerheid heb je.

Oh lag er een Hap.pinez in de bus.
Dat is van vriendin I.
Ze kwam langs met dochter en hun pup.
Als ik ergens geen behoefte aan had was.....
de Happ.inez.
Heb de laatste maanden grote aversie tegen dat blad.
Maak je niet kwaad, niet druk, niet verdrietig, niet angstig en weet ik veel wat allemaal.
Ben je het wel moet je een kaars aansteken, of een veer in je kont, of dansen bij volle maan of iets dergelijks.
Oh ja ook een goeie, doe je aardse bezittingen weg.
Dan zul je pas bevrijd zijn.
En gelukkig.
Nou ik ben dan toch liever ongelukkig in een huis met een goed bed en een TV dan gelukkig met niks.
Ja, zo ben ik nou eenmaal.

Enfin ik geloof dat ik niet meer zo boos ben.
Tuurlijk kan ik mr. X een beetje tegemoet komen, ga ik ook doen maar ik ben ook begonnen met leuke dingen voor HEM te verzinnen.
Zo maakte hij de luxaflex en de ramen schoon.
Hartstikke leuk voor hem.
Je weet dat ik erg ziek ben he? vroeg hij nog.
Ja maar de dokter zei dat je veel moest bewegen en buiten moet zijn.
Hij deed de ramen alleen aan de buitenkant en de luxaflex mocht hij buiten tegen een muur schoonspuiten.
Hij genoot zichtbaar.
Zo schattig.

En wat zijn zusirritant betreft dat wil ik ook nog even kwijt; hij was in 1 gesprek meteen door al zijn beltegoed heen en hij had maar 2 vragen gesteld;
hoe gaat t met je?
En hoe heet jullie nieuwe hond.
Dat laatste moest hij natuurlijk van mij vragen en het antwoord duurde 20 minuten.

(alles met korreltje zout he)

Wat is ze klein.

Terwijl heel Nederland, toch?, ongelofelijk blij was met die hitte zaten er een paar op apegapen binnen.
Ik was er een van.
Wat haat ik toch die warmte.
En toen kreeg ik weer die koppijn en vannacht weer sinds lange tijd nachtmerries.
Maar dan ook gelijk goed.
Gelukkig vandaag weer koeler.

Kwam er onverwachts een oud collega van X langs.
Geen probleem hoor.
En ik weet dat hij haar graag mag maar binnen een paar minuten dacht ik; oke oppassen.
Die vrouw wist alles wat er nog in het bedrijf speelde en had over ieder wel wat te vertellen en liet dat dan ook graag merken.
En was t iets positiefs dan is dat anders.
Je hoeft niet hoog sensitief te zijn of paranormaal begaafd om te weten dat dit soort mensen ook over jou niet positief of discreet zal zijn.
Als X ergens geen behoefte heeft om over te praten is het wel de zaak.
En in al die tijd dat we hier wonen, ze woont om de hoek, is ze nooit langs geweest dus waarom nu wel.
Pure nieuwsgierigheid.
Ze keek ook totaal niet om zich heen of zo, we zaten in de tuin, riep tussendoor nog even mooie tuin heb je X.
Of haar dochter in de buurt woonde?
Nee die woont daar en daar in een rijstjeshuis maar niet zo een goedkoop rijtjeshuis hoor.
Dus niet zoiets als dit vroeg ik.
Euh.....
Toen we over het winkelcentrum hadden in ons vorige woonplaats zei ze; er zijn toch nergens dure dameswinkels daar? en ze keek me vragen aan.
Aan mij die haar Tshirts bij CenA koopt in alle kleuren van de regenboog voor 7 euro per stuk en als ik echt gek doe die van 10 euro.
Haha.
Ooit heel lang geleden, maar dan ook heel lang,  was ik net als zij.
Dus ik maak me daar niet zo druk om.
Een hoop lucht.
Oh en haar zoon had zo een goede baan en oh dochter ook.
Wat verdienen ze toch veel.
Tja ik heb geen kinderen om over op te scheppen natuurlijk.
En Soop is een bastaard, niet eens een zeldzaam ras of zo dus dat viel ook weg.
Gelukkig had ik wel net die dag een nieuw "duur" T-shirt van CenA aan.
Geeft toch zelfvertrouwen. ;-)

Nou ja de rest van de dag lag ik dus voor pampus en s"avonds  kwamen onze buurvrienden (meisje met het rode haar) voor koffie en gezelligheid in onze tuin.
Wat is dat toch heerlijk om ze om ons heen te hebben en wat zijn we blij met elkaar.
Ze zorgen voor de tuin en de dieren.
Ze gingen om 23 uur weer weg en ik vond het gewoon jammer.
Maar ja, ik sliep de halve nacht niet doordat ik de avond anders had doorgebracht dan anders.
En dan de nachtmerries.
Ik viel bij de ijsberen in de gracht en hoewel er allemaal vriendinnen om me heen stonden stak niemand zijn hand uit om mij eruit te trekken.
Dat gevoel kwam me zo bekend voor.
Daarna was het neefje in het water gesprongen, zonder ijsberen, om een eind aan zijn leven te maken.
We vonden hem levenloos terug en ik werd gillend wakker.
Bah, bah, bah.

De positieve dingen;
het is lekker koel, ik geniet.
de koffie smaakt zo lekker.
de weeromstandigheden in de Ardennen waren heel slecht begin deze week maar het valt nu best wel mee.
Vanuit ons huisje lopen we zo het bos in.
Het is maar 3 uur rijden.
En groot nieuws; kip Mathilde is na weken eindelijk weer van haar nest gekomen en scharrelt weer in de tuin.
Wat geniet ik weer van haar geluidjes en gescharrel.
Ik zou haar zo meenemen op vakantie, gewoon voor de sfeer die dat oproept.

Morgen gaan we weg.
En kennen jullie die Nederlanders die als ze op vakantie gaan zelfs aardappelen meenemen?
Dat is toch VRE-SE-LIJK?
Nou daar horen wij nu dus ook bij.
Overlevingspakket mee.
Stel je voor dat ze daar geen aardappelen hebben.

Tegen mijn jongere ik zou ik willen zeggen;
je bent helemaal geworden wat je niet wilde zijn, mollig, burgerlijk, je verheugd je op een vakantie naar de Ardennen.
Ha, zegt dat mens gisteren nog; waar gaan jullie heen op vakantie?
Naar de Ardennen en daarna naar de Moezel zegt mr. X.
Ach dat geeft toch helemaal niet, stelde ze ons gerust.
Mijn man zit in Nepal.
En wij maar vinden dat we heel avontuurlijk zijn met onze 2 reisbestemmingen.
Gelukkig zit mijn man niet in Nepal maar lekker vlak bij mij en verheugen we ons op onze reis.

tot dan.

Soop na wandeling.
Ze is nu goed getraind voor de Ardennen.

De heer des huizes en ik dachten altijd, nee we waren er van overtuigd, dat we gek zouden worden als hij thuis zou komen te zitten na (bijv.) zijn pensioen.
Ik ben erg verbaasd, vooral over mezelf, dat het allemaal heel goed verloopt.
Nu moet ik zeggen dat hij zich niet echt aan  de burn out regels houdt.
Niks op de bank voor zich uit zitten staren of in bed blijven liggen.
Af en toe wel bek en bek af en down
En ik loop niet gillend door het huis omdat ik veel minder alleen ben.
Het is zelfs heel raar, maar tegen jullie durf ik het wel te zeggen, ik geloof dat ik nog meer van hem hou en me verbonden voel.
Niet doorvertellen hoor.

De koppijn duurde van zaterdag tot maandagmiddag.
Opeens was t weer weg.
Wat kost dat weer een hoop energie.

En tja wat maakte ik zoals mee toen dat over was.
Ik ging meteen naar meisje met rode haar om bij te kletsen.
Vandaag mijn ochtend boetseren.
Vanavond buiten gegeten, dat was weer heel prettig.

Als ik in bed ligt heb ik altijd meest interessante onderwerpen en meningen die ik wil aankaarten maar alles is de volgende morgen weg.
Niets boeiends meer te vinden in mijn hoofd overdags.

Daarom ga ik ondanks het tijdstip toch maar naar bed.
Ik ben moe.

Oh nog even antwoorden op NZMZ: de kippen zijn allebei in hun eigen hok broeds, al weken dus totaal niet gezellig. Geen kip te zien. Ik haal ze van hun nest af zodat ze eten en drinken.
En nee, er liggen geen eieren en er is geen haan dus kans wel klein dat t wat wordt.
Arme kippies, je zou maar zo graag moeder willen worden.
Konijn Georgina is ook een nestje aan het bouwen maar voor haar ook pech; Ludo is heel erg gecastreerd.

Volg jij deze serie?
Wat is het toch prachtig.
Was het hoogtepunt van mijn weekend.
Voor de rest was het koppijn.
En geen pijnstiller die hielp.
Ook rust nemen niet.
Humeurtje om op te schieten.
"Gelukkig"ben ik de enige die daar last van heeft.
 Mr. X weet wanneer hij niet moet zeuren.

De high tea is me toch "fataal" geworden.
Eigen schuld had ik gewoon om 18 uur naar huis moeten gaan en niet nog 2 en half uur blijven.
Fataal; ik overdrijf graag he, neem het niet letterlijk.
Vandaag wel alleen maar in stilte en rust doorgebracht.
Beetje begonnen met pakken.
Of je nou 1 week of 3 weggaat je moet toch een hoop meenemen en ik wil proberen dat juist niet te doen.

De weervoorspellingen zijn echt heel slecht.
Ik had me al voorgenomen om niet te gaan als dat zo zou zijn maar voorlopig ga ik er vanuit dat t allemaal wel goed komt.
Niets ergers dan constante regen in de vakantie ook al zit je in een mooi huisje.
We hebben er veel zin in.
Ik hou er van om herinneringen te maken.
En natuurlijk gaat Soop mee, want hoe erg ik het zelf vind, ik kan niet zonder haar.
Zij wel absoluut zonder mij.
We hebben haar al 3 jaar en het is gewoon een heel vreemd hondje.
Ze is al helemaal niet in haar soortgenoten geinteresseerd maar ook niet echt in mensen.
Vorig hondje Guusje ging echt niet zomaar met vreemde mee en was altijd in mijn buurt. ALTIJD.
Ook zonder haar kon ik niet maar zij ook niet zonder mij.
Het is heel raar maar op t strand kwamen de leukste honden langs maar die liepen haar allemaal voorbij om met een hond verderop te spelen.
Anderen honden kijken dus ook niet naar haar.
Nou ja lekker interessant weer.

Ik ga naar bed.
De serie Broadchurch begint met derde seizoen.
Verheugde ik me op het 2e seizoen, nu lijkt het me wel een beetje uitgekauwt, maar ja je weet t nooit.
Ik hou van engelse films en series en van kostuumdrama's.
Ik ga maar in bed kijken.

Morgen weer een nieuwe dag en gezond weer op zullen we maar zeggen.
En ik ga wandelen met X en Soop.
Zij maken 2 keer per dag grote wandelingen en ik ga zelden mee./
Hup schop onder mijn franse derriere.

 Zo een mooie dag en niemand op t strand. Heeeeeerlijk.

 Iedereen ziet daar altijd een zeehon, dit was de enig zeehond die ik zag

 Bekaf
Mijn voeten hadden ongelofelijk veel behoefte om in het zand en in de zee te lopen.
Het klinkt gek maar eigenlijk was dat mijn grootste reden om te gaan.
Heb maar net gedaan of ik het voor hem en haar deed.
Tja je bent lief of niet.

Ik tuinier dus met blote voeten en handen.
Ik lees opeens overal dat op blote voeten lopen heel goed is.
Hebben ze onderzocht.
Euh?
Waarom weet ik dit soort dingen al honderd jaar?
Wat vonden die pootjes van mij het heerlijk.
Thuis werden ze extra verzorgd met vette creme en vijlen en  warme handdoeken.
Echt dames verwen je voeten en je zal zien dat je hele lijf er baat bij heeft.
Of verwen de voeten van je man en als hij dan weer wakker is is hij als was in je handen.
Ga ie zo de ramen lappen of de vuilnis aan de weg zetten of wat je maar wil.
Nu doe ik net of ik dat dagelijks of wekelijks doe maar dat is niet zo.
Ik voel nu nog de ontspanning in mijn benen.
En ik heb mooi gouden nagellak voor ze gekocht.
Zag op Tv een of ander BNer en dacht dat wil ik ook, gouden nagels.
Bij de H.ema 3 euro.

We bleven lunchen waar we altijd graag komen maar getver, het viel zo tegen.
Ik weet niet wat er verandert is maar alles was anders.
Het eten, de bediening, ik weet niet.
Tijd om op avontuur te gaan en iets anders te ontdekken.
Wij houden allebei niet zo van verandering maar nu moeten we eraan geloven.
Het moet hondvriendelijk zijn, lekker, kunnen loungen en vriendelijke mensen./

Soop en ik waren bekaf maar Lief ging nog lekker varen en kwam uren later thuis met kleurtje en brede lach.
Pffff, wat een verschil met een week geleden.
Er zijn heus wel moeilijke momenten hoor en vannacht heeft hij niet geslapen maar zo met zonnetje en leuke dingen doen komen we er wel.
Hij die niet veel TV keek, zonde van de tijd, zit nu gezellig op de bank met hond, naar iets informatiefs te kijken.
Hij maakte er nooit tijd voor.

Wat een fijne en leuke reacties kreeg ik op vorige blog.
Ik wist niet zo goed wat te antwoorden.

Ik wil graag leuk en aardig gevonden worden maar ik wil ook mijn mening blijven geven in het dagelijkse leven.
En dit mening is niet altijd even leuk.
Een dierbare vriendin van mij doet veel met gehandicapten, ik geloof dat je dat woord niet meer mag gebruiken maar je kan t opzoeken als je niet begrijpt wat ik bedoel.
Enfin zij vindt dat iedereen recht op kinderen heeft.
En dat botst heel erg met mijn mening.
Ik heb namelijk meer dan 2 jaar lang dagelijks in therapie gezeten met mensen van mijn leeftijd van ouders die geen kinderen hadden mogen krijgen.
Jonge mensen die waarschijnlijk net als ik nog steeds moeten dealen met die ouders die recht hadden op kinderen.
Papa die niet van zijn zoon/dochter af kon blijven en mamaatje die een oogje dichtkneep.
Ik heb dit nooit meegemaakt hoor maar wel vele waar ik mee in therapie zat.
Och jee wat dwaal ik toch weer af.
Maar goed als vriendin daar af en toe weer over begint ga ik dus uit mijn dakje.
En op zijn zuidfrans ben ik bang dus niet met zacht stemmetje maar luid en met armen en benen erbij als het moet.
En zo zijn er meer van die dingen .

Vanavond zag ik mijn meisje met het rode haar weer.
We zien elkaar zeker 3 keer in de week hoor maar ik mis haar iedere keer als er een paar dagen voorbij zijn gegaan.
Jammer genoeg kregen we van haar man maar 5 minuten, want ze stonden op punt om weg te gaan.
Zij straalt gewoon helemaal.
Ze voelt zich zo goed en is gelukkig en blij.
De angsten zijn verdwenen.
Nou ja niet echt maar ze kan na 2 jaar eindelijk weer even genieten.
Het maakt mij gelukkig om haar zo te zien.
Heel soms krijg ik weer het beeld van een half jaar geleden voor me maar dat verdwijnt weer razendsnel.

Ik wil jullie nogmaals dank je wel zeggen want echt, ik heb altijd zoveel steun aan mijn blog gehad door jullie reacties en meeleven.
En nu ga ik naar bed voordat ik emotioneel word.
Het moet niet te gek worden natuurlijk

Wat een moeilijk mens.
Ja ik.
Mijn moeder deed gewoon wat mijn vader wilde.
Dat lijk me zo makkelijk.
Hij wilde weer in NL wonen, ze ging.
Weer terug naar Franrkijk  en je dochter niet meer zien.
Prima.
Geen mensen over de vloer?
Nooit een iets leuks doen?
Geen geld mogen uitgeven?
Ze schilderde gewoon op stukken hout of dakpannen die ze vond

Lijkt mij zo makkelijk he, dat zo een vent alles voor je beslist en jij dat maar doet of niet doet.
Wij kregen woorden over postzegels.
Echt waar.
Mijn leek het gewoon leuk en goedkoper om te gaan wandelen en de uitnodigingen in de bus te duwen.
Hij wilde persée via de post.
Was veel leuker voor de mensen.
Hij werd woest omdat ik altijd maar liep te zeiken.
Ik dacht met het geld wat we uitsparen kan ik weer een paar tuinplantjes kopen en daarbij hebben we een doel bij het wandelen.
Hij vond mij een zeikwijf en een gierigaard.
Godzijdank, toeval bestaat niet, stond er een vriend van ons onverwachts voor de deur.
Daarna gingen we wandelen, en ja hoor, de uitnodigingen wegbrengen.
De laatste  van het dorp was bij onze nieuwe vrienden, meisje met rode haar en man en bleven we in hun tuin theedrinken.
Al met al leuke dag.

Het gaat natuurlijk niet alleen om die postzegels, die ruzie.
Ik ben met de jaren inderdaad best gierig geworden wat anderen betreft.
Zeker als we er "niets" voor terugkrijgen.
Lief is op verjaardagen best wel gul met envelop met geld naar neefjes en nichtjes toe, ik baal daarvan.
Ik mag ze allemaal, maar we zien ze nooit en op zo een verjaardag geeft niemand wat X wil geven of geeft.
Gaan we niet naar de verjaardag krijgen ze later een envelop.
Sorry ik vind dat zonde.
Koop ik bepaalde dingen niet omdat ik ze te duur vind, stopt hij dat geld in een envelop.
Anders ben ik voor mijn vriendinnen, vrienden en kinderen waar ik wat mee heb maar daar krijg ik liefde of vriendschap van.

Mr. X is erg van het kopen.
Zijn we iets kwijt, schaar, tang, noem maar op; ach we kopen wel een nieuwe.
Nee, ik zoek me rot totdat ik het weer terug heb of ik leen sommige dingen.
Of vraag of iemand heeft wat ik nodig heb en er niets mee doet.
Ik zal nooit/bijna nooit zeiken als hij iets voor zichzelf koopt maar zomaar geld weggeven daar kan ik niet tegen.

Verder geniet ik best van het feit dat hij niet werkt.
Mijn angst dat zijn hart of wat dan ook het kon/kan begeven is weg.
En zoals ik al zei, ik ben gewoon benieuwd hoe alles gaat lopen nu de kogel door de kerk is.
Met hem en met de situatie.
met mij.
Hij gaat veel zijn eigen gangetje, net als gewoonlijk.
Hij zit/ligt niet voor pampus op de bank voor zich uit te staren.
Ja af en toe zie ik dat hij zich heel rot voelt maar dat was al heel lang zo.
Hij herpakt zich altijd en gaat dan iets doen.

Soop loopt haar pootjes uit haar lijf  want ze gaan heel veel wandelen.
Ik smelt gewoon als ik die twee samen zie vertrekken.
Zij zo blij als een hond maar kan zijn en hij gewoon als zichzelf, de man waar ik zoveel van hou.
We praten veel.
Deden we al gelukkig, dus veel nieuws hoor ik niet.
Als geen ander weet ik dat praten zo belangrijk is.
Ik vertel aan niemand, nou ja, behalve aan jullie dus ;-), dat hij thuis is.
Dat wil hij zelf doen.
Ik vind dat knap want ik weet hoe moeilijk hij ziek zijn vindt.

Vandaag op Heilige Maandag, gaan we toch iets leuks doen.
Voor wie het nog niet weet op maandag maak ik nooit afspraken, stap nooit in de auto en ga nooit naar de supermarkt.
Nu had ik wel zin om iets te gaan doen en hij wilde dat ook.

Waar ik niet bij stilgestaan heb is dat hij waarschijnlijk toestemming nodig heeft om op vakantie te gaan.
Geen idee hoe dat werkt eigenlijk.
Maar ook dat zien we wel.
En ik ga van het geld wat we uitgespaart hebben met de postzegels, haha erg he, weer leuk plantjes kopen voor de voortuin want de bollen zijn bijna uitgebloeid en er moet wat anders in de bakken komen.

De koffie was weer heerlijk.
Fijne week

Zo CZN (cavia zonder naam) is vandaag gedoopt.
We noemen haar Madeliefje.
Sorry, totaal niet interessant, dat weet ik ook wel, weet ik nog uit de tijd dat mijn moeder over haar cavia's vertelde.

Wat een leuke reacties allemaal en wat leeft ieder mee met de soap van mr. X.
Het is een hele grote stap die hij heeft genomen en ik ben trots op hem.
Het voelt nog een beetje als vrije dagen voor mij.
We doen dingen zoals normaal.
Hij zou vandaag sowieso vrij zijn.

Vanmorgen gingen we dus naar www.noordwijkbuiten.nl
Met onze buren (meisje met het rode haar en man zonder haar)
Ik was de enige (en de tom tom) die wist waar we heengingen.







 Mr. X heeft ondertussen mijn ruitenwissers vernieuwd en de muur in trapgat geschilderd.
Oh en hij gaat ook naar de sportschool, op gitaar en franse les.
Tuurlijk jongen.
Hij moet erg wennen aan het thuis zijn en is panisch voor verveling of sleur.
Het dringt nog niet zo door bij ons allebei niet.
Al 4 jaar zegt zijn lichaam dat hij moet stoppen maar hij bleef maar doorgaan.
Eerst 14 maanden ondragelijke pijn, daarna in Zuid-Frankrijk en klein hart infarct en verleden jaar gordelroos.
Tja hoeveel waarschuwingen wil je hebben.
En hoeveel mazzel heb je dat je waarschuwingen krijgt.
Een collega van hem kreeg in zijn bijzijn, paar jaar geleden, een hersenbloeding en kon niet meer werken, moest zijn dierbare huis verkopen voor huis gelijkvloers.

Ik geloof dat t lichaam al lang van te voren allerlei seintjes geeft.
Luister naar je lichaam roep ik altijd tegen iedereen.
Ik durfde het ook niet en de tol was hoog.

Ik blijf erg nieuwsgierig wat deze beslissing ons gaat brengen.
Gaan ze daar op kantoor dingen veranderen?
Kan hij misschien toch een dag minder gaan werken?
Gaat hij veranderen?
Ik vind het maar vreemd dat ik niet overal beren zie, zo ken ik mezelf niet.
Geen beer te zien hoe goed ik ook kijk.
Ja dat ik misschien  zelf ramen moet gaan lappen.
Aan de andere kant heeft de dokter gezegd dat hij actief moet blijven
Dus deze beer is ook weg.

Fijn weekend.

Mr. X belde na zijn bezoek aan de dokter.
Lees de volgende keer mijn blog met het verhaal.
Ik zeg niets.
Wordt vervolgd.