pourquoi pas ???

Het schrijven en alles wat er omheen zit.

De blogvriendschappen, de mails, de tips, de ideeen, kaarten, verassingen.

Dus geen twijfel over, hier ga ik mee door.

Jullie weten trouwens veel meer dan de mensen met wie ik in levende lijven mee omga en soms zelfs meer dan de X.

Dat de Kerst precies in het weekend viel was voor mij perfect.

Scheelde een heel hoop stress.

Met oud en nieuw en nieuwjaar ben ik eigenlijk niet bezig.

Was eerlijk gezegd vergeten dat dat er ook aan kwam.

Heerlijk weinig vuurwerk en valt ook qua dagen gunstig.

Ik had graag schoonfamilie willen uitnodigen om elkaar weer te zien maar gelukkig deed ik het niet.

Mr. X vroeg gisteren of we buurvriend zullen vragen en daar schrok ik van want oud en nieuw is geen feest bij ons. Ik lig meestal vroeg op bed TV te kijken, maar als buurvriend daarmee akkoord gaat en zij samen naar de Top weetikveel gaan kijken dan vind ik dat prima maar verwacht geen feessie van mijn kant.

Eigenlijk wil ik om 22 uur Sissi kijken (op bed)

Ik lig eigenlijk elke dag om 21 uur op bed. In het donker en meestal zonder geluid TV te kijken. Heerlijk. Hond tegen mij aan. Ongezellig voor de X maar sinds kort probeer ik daar maling aan te hebben en toe te geven aan wat ik voel en wil.

Al maanden en maanden veel spierpijn, fysio maakte het erger dus ik stopte maar het wordt maar niet minder. Nu heb ik wel paar maanden nieuwe matras. Zou dat het zijn?  Is derde matras in korte tijd . 

Yogaoefeningen helpen.

Daarover gesproken; ik kijk het programma Boeddha in de polder. Is iedere dag (5 dagen) op NPO2 om 19.25 uur met Joris Linsen. Vond de uitzending van dinsdag niet leuk maar de andere 2 wel. Probeer andere invulling te vinden en dacht misschien vind ik het hier. Het beste zou zijn om weer op yoga te gaan bij dezelfde juf maar het is teveel gedoe vanwege de moeheid en stress (vooraf) 

Wel zag ik maandag een dame die de wereld rondgaat met een kameel. Leek mij wel wat maar dan wel in NL. ;-) Hele dag lekker knuffelen met kameel. Ze heeft geen geld, geen plan maar is zo gelukkig.

Omdat ik helemaal gestoord word door het thuiszitten maakte ik afspraak met vriendinmetgrotetuin en haar man om daar koffie te drinken. Dat was gisteren en weer heel fijn.

Vanmiddag ga ik naar vriendin I. om weer bij te kletsen.

Ook de X werd gek van het thuiswerken en spijbelde een paar uur en gingen we samen met onze Sofie naar het bos. Het was er na en donker maar heerlijk. Heel veel hondenmensen.

Voor het eerst mis ik dat de winkels enz. dicht zijn. Om nou naar Antwerpen te gaan vind ik ook wel wat overdreven. Wat zijn mensen toch vreselijk eigenlijk. In overvolle treinen stappen om daar te gaan winkelen. Tja WIJ houden er niet van om NIET te kunnen doen wat we willen. En dan zeiken dat het allemaal zo lang duurt. 

Autisme; probeer er niet teveel mee bezig te zijn. Ben op FB lid geworden van 1 clubje en mijn hemel wat een herkenning. Tot de kleinste dingen. Ik snap werkelijk niet dat er veel eerder een lichtje bij mij is gaan branden. Omdat HET Neefje die diagnose al jong kreeg dacht ik vaak van wie zou hij het hebben van mijn broer of van zijn moeder. Sommige dingen herkende ik wel in mijzelf , zo weten wij veel van allerlei onderwerpen waar je totaal geen bal aan hebt in het leven maar die ons wel fascineren, denk aan geschiedenis en bij mij is dat oa. Napoleon, Lodewijk 16e en kunstenaars. Neefje weet alles van Julius Ceasar bijvoorbeeld en van Japanse schrijvers. en weet ik veel wat allemaal. 

Moe zijn. ALTIJD moe zijn hoort ook bij autisme en ja dat was ik al als kind. Nederlandse oma liet dokter komen en die zei dat ik vroeger naar bed moest en ik ging al zo vroeg. De rest van mijn leven kreeg ik te horen dat ik meer moest sporten wat dan weer eindigde aan bijv. in de ochtend sporten en dan 3 uur plat in stilte en donker om bij te komen. Oh je hebt ME zei de arts toen maar en migraine en ik kreeg pillen. Wist dat het beiden niet was.

De grote liefde voor dieren en natuur komt er ook vandaan. Ik hou meer van dieren dan van mensen. Op de X na. Is niet erg handig als je als zebra geboren bent en meer van giraffen houdt. Toch? maar het is te doen. 

Tja dan moet ik niet gaan roepen op verjaardagen dat als er een mens en een hond in het water ligt eerst de hond red. 

Er zitten ook positieve kanten aan autisme die ik ook heb maar niet genoeg om te hopen dat er na de dood een ander leven is. Een leven was al meer dan genoeg zeker als er in de hemel ook een decembermaand is.

-----------

Ik won 4 kaartjes voor O.uwehands dierenpark. Vond ik leuk. De X wou de kleine meenemen maar echt niet. We gaan wel naar kinderboerderij of zo. Ik weet uit ervaring hoe het is om met een wandelwagen te lopen met een paar uur slapend kind erin door zo een dierentuin te lopen en ik zie ze vaak die jonge ouders of grootouders . Heeft kindje geen bal aan. Heb nog foto's, o zo schattie, van het neefje slapend met een gesmolten ijsje in zijn gezicht. Ja voor de foto's is het leuk.

Las op FB de vraag; de bel gaat, wie hoop je dat voor de deur staat?

Hoe ik niet over na te denken. Het neefje en/of de nichtjes. 

Heb trouwens gesloten na lezen van artikel over rouwen om komende tijd eens bewust te rouwen over het verlies van mijn familie en dat los te laten. Je kan rouwen over verloren baan, verhuizing en nog veel meer dus waarom niet over wat ooit was met de kinderen van mijn broer. Dus weer iets voor op de lijst 2022. 

Het deed mij gisteren zeer goed om bij mijn vriendin en haar man te zijn en ik ga er vanuit dat vanmiddag ook mij goed zal doen. Ik wil meer dingen te doen hebben maar ik weet werkelijk niet wat. 

 Nou ja laat ik beginnen met 2 wassen draaien. O en ik ga boodschappen doen, sterker nog ik MOET.

 De koffie was weer heerlijk. 

Ik ging er vanuit dat de lockdown veel langer ging duren net als vorig jaar maar heb mijn mind omgezet en ga er vanuit dat 14 januari alles weer normaal wordt.

en anders kunnen we altijd nog naar Antwerpen.

Heb mijzelf net een schop onder mijn kont gegeven en besloot positief blog te schrijven.

Kerstavond was zeer geslaagd.

Ik had een soupe vichyssoise gemaakt en die was toch lekker.

Soupe wat? Ja precies ik had er ook nooit van gehoord. HEERLIJK. recept van Hugo K.ennis met gerookte zalm in het midden. Heel makkelijk.

Kleindochter was zoals gezegd nog mooier geworden en ik kon mijn ogen niet van haar afhouden.

De sfeer was fijn en ontspannen.

Werd volgende dag ook heel anders wakker. Ontspannen en leeg hoofd.

Het werd prachtig weer, koud, zon, beetje guur. Heerlijk.

Ik hou zo van het NL weer. Wisselt constant af. Werkt prima voor mij.

Heb opeens mijn CLAUDE M.ONET kamer. Op eerste kerstdag ging de X het behangen met fotobehang.

Ik heb mijn man overgehaald om paar dagen naar Dinant te gaan in 2022.

You Tube filmpjes laten zien, blijkt dat zijn favoriete bier daar gemaakt wordt, en hij was om.

Een midweek Picardi, Frankrijk, zit ook in het verschiet.

Niets moet dus het kan nog veranderen maar leuke huisjes zoeken op beide plekken is al leuk.

Over Zuid-Limburg hoef ik natuurlijk niets te zeggen, dat staat al maanden vast.

We zullen allemaal moeten besparen het komende jaar en daar zie ik niet tegenop, integendeel maar leuke uitjes dat wil ik wel blijven doen. Gelukkig is de X het met mij eens.

Voornemens; heb ik niet zoveel volgens mij. Wel zal ik denk ik hard aan het werk moeten om om te gaan met het idee dat ik autistisch ben. Het kwam als een klap binnen. Het geeft zoveel stof tot nadenken en op dit moment is het allemaal veel te veel. Wat te denken over de haat die ik voel naar mijn vader. Het was een egoistische zak, absoluut maar ik heb hem altijd overal de schuld van gegeven terwijl ja, hij heeft veel schuld, maar niet alles.  En als ik het heb en de zoon van mijn broer, hoe zit het dan met mijn vader en mijn broer? Snap je hoe ingewikkeld?  En wat is van mij en wat komt door autisme? Voorlopig probeer ik alles even te parkeren ergens want het is teveel.

Januari dus. een maand niets kopen en ook wat de wekelijkse boodschappen betreft even rustig aan doen. Leuk om ermee bezig te zijn.

Waar wil ik weer mee beginnen en moet ik iets vinden  om te doen want teveel alleen is fijn maar echt niet goed voor mij, even evenwicht in vinden.

Boosterprik en goed gesprek met een vriendin. dat laatste zodat we weer op een ander manier met elkaar verder kunnen of niet meer.

Heb wat kaarten gekocht waar op eenvoudig manier wordt uitgelegd hoe je beter kan fotograferen. Dat wil ik graag. 

Ik zou graag van FB af willen maar durf het nog niet goed. Stel dat ik iets mis? Wel kan ik wat mensen ruimen. 

Over tuin en aantal huisdieren ben ik tevreden.

Mijn dagindeling wil ik wel veranderen. Dat is voor mijerg moeilijk maar ik wil het graag dus lukt het vast wel met vallen en opstaan.

Ik ga wel minder afspraken maken.

Zoals het in November was, dat ik geen 1 vrij weekend had waardoor ik andere kleine leuke dingen miste en overliep van de stress dat zal mij niet meer gebeuren. Ook positief dus.

Alles wat in mij opkomt schrijf ik in een schrift. Wensen, plannetjes, veranderingen die ik wil, dingen die ik nodig heb, zoals een parasol want de oude heb ik weggegooid en een tuintafel (via MP) misschien. Dingen waar ik aan moet werken, wat dacht je van meer bewegen en buiten komen. 

Ik heb wel zin in een nieuw jaar.

Langzaam aan naar lichtere dagen, de tuin die gaat veranderen maar du de andere kant op. 

Ben jij ook bezig met het komende jaar of zie je het allemaal wel?

Fijne week. 

Het was ontspannen, gezellig, lekker en de kleindochter was nog mooier geworden. En dat laatste zomaar in 2 weken he.

Ze was weer grappig, vrolijk en druk bezig met van alles en nog wat.

De band die ze heeft met haar oom is zo bijzonder. En zo anders dan dat met haar eigen vader. Als ze iets heeft, schrik of pijn rent ze naar oom. Er is niemand zo leuk en veilig, behalve haar moeder als Oom. maar oom is dan ook zooooo lief met haar.

Ik sliep goed die nacht en werd met veel minder spanning in lijf en hoofd wakker.

Toch dook ik na het ontbijt weer terug in een warm en veilig nestje. Zo moe.

De X zou de X niet zijn als hij het fotobehang die ik de vorige avond had gekregen niet er meteen opplakte en de boel weer spic en span achterliet. Ik zal nog wel een keer foto laten zien.

Het was prachtig weer. Zo zonnig en zo fris.

Ik hou van fris. We hebben gewandeld en dat was goed.

Daarna open haard aan en wat hapjes gegeten.

Totaal geen gevoel dat het 1e kerstdag was.

Vandaag de tweede dus.

Geen idee wat ik/we gaan doen. Ik zit nog aan de koffie, hij is wandelen met Sofie.

Weer zon dus we zullen straks wel gaan wandelen niet dat ik wil maar ik moet.

van mijzelf.

Mijn kop is zo een chaos.

Ik ben er, zoals altijd, van overtuigd dat het deze keer niet meer over zal gaan.

ik kan in deze onrustige tijd mijn plek gewoon niet vinden.

Plannen maken voor bijv. volgende week kan niet want he, wat moet je?

Alles dicht, vast weer grijs weer, iedereen druk bezig of weer aan het werk.

Geen van mijn vriendinnen hebben een kaart gestuurd. 

Ze weten hoe leuk ik het vind maar he we worden steeds egoistischer maar wat moet ik met een appje?

Genoeg kaartjes gekregen hoor en daar geniet ik ook van.

de teleurstelling is best groot dat ik van mijn buurkinderen niets kreeg. Hier meer dan 40 kaarten met ze geschreven en versierd maar niets ontvangen. Ook niet van de ouders. Wel een appje of dat ze weg waren en of ik de kat binnen wilde laten want die was nog buiten. Ah ze denken dus wel aan mij.

Noem mij maar een zeur maar voor mij is zo een kaart van de kinderen toch een soort bedankje en bevestiging dat ik leuk ben.

Gelukkig kreeg ik er wel 1 van de vriendin van hen die hier elke dinsdag meekomt.  En geloof mij ik vond het zo lief.

Ook van jullie natuurlijk denk niet dat ik daar geen oog voor heb. Ze hangen hier en een paar zullen verdwijnen in mijn dagboek voordat ik aan een nieuwe begint volgende week. Kerstkaarten krijgen zijn zo leuk.

Ik zit hier met een chagrijnig kop achter mijn computer.

Dat mag even duren maar dan moet ik mijzelf toch wel weer aanpakken.

Als je leest over autisme heb je overal een excuus voor. Bijna alles komt daardoor.

Ja geweldig maar zo werkt het dus niet in het leven. Ben ook even gestopt met lezen want het is TE confronterend.

Trouwens autisme heeft ook veel positieve kanten en ja die heb ik ook.

God-zij-dank.

O ook nog zoiets. Was al weet ik veel hoe lang niet naar de kapper wil ik opeens erheen want mijn haar zit voor geen meter.

Verleden week nog wel en nu is het een spoedgeval zeg maar.

Gelukkig moet ik er om lachen want het slaat natuurlijk nergens op.

Ik was er van overtuigd dat die lockdown veel langer gaat duren dan 14 januari maar heb besloten dat ik ongelijk heb. Dan gaat alles of gedeeltelijk weer open.

Is veel betere gedachte.

 Nou schop onder de kont, uurtje wat dingen in huis doen, vooral opruimen en dan naar buiten met man en hond.

Ik hoop dat jij fijn zit te genieten van wat dan ook, al is het een boek in de hoek van de bank.

Zelf dacht ik; ik heb niets leuks te lezen totdat, hoe dom kun je zijn, besefte dat ik niet alleen een minibieb heb maar ook nog eens 50 of 60 boeken hier in huis heb voor die minibieb. 

Blijk dat ik toch redelijk een boek kan lezen dus ga ik even zoeken .

Doooooeeeeeiiiii

Mag je hier niks en dat is niet voor niets
gaan we toch lekker met zijn allen naar België of Duitsland. 

We doen toch niet fout? Het mag toch?

en maar janken dat het zo lang duurt allemaal.

Ik hoor veel jongelui om ons heen die HET hebben en gelukkig gewoon thuisblijven deze dagen.

Heel ziek zijn ze er niet van maar ze zijn wel positief.

Zo ook de dochter van mooieschoonzus die naar NL zou komen.

Zo ook schoonzoon van andere zus die met zijn werk paar dagen naar Tenerife ging. 

Keerde ziek terug. Zijn vriendin verbood hem toegang want zij wilde wel Kerst vieren met haar familie.

en zo zijn er meer van die verhalen.

Wij gaan straks naar stiefzoon en stiefschoondochter.

Deed mijn boodschappen woensdag al en schrok van de rekening. Shit zei ik tegen de caissiere (?) ik hoef alleen maar voorgerecht te maken maar he allemaal gezond en het kan. Volgende week overal de rem op.

Waar ik ook vanaf nu de rem op moet zetten is mij in de wereld van autisme te begeven.

Ik lees er teveel over. Zelf vind ik het wel meevallen maar ik had vannacht zo een vol hoofd die maar niet meer wilde stoppen dat ik een wonderpil moest nemen om even te kunnen pitten. Nee, geen halve deze keer gewoon een hele. Werkt perfect.

Het is niet alleen het lezen maar ook het constant nadenken en de oh's  en de ah's als er weer een puzzelstukje op zijn plek valt.. En dat dan, vragen mijn hersenen zich af? of dit? kwam dat daar ook door?

Nou ja volgende week de dagen toch anders invullen want het is teveel.

Een soort lawine zeg maar.

Verder alles onder controle.

Had voor een recept 3 eetlepels whisky nodig en vroeg aan buurman verderop of hij wat had.

Ik ga dat echt niet kopen en ook niet in klein flesje. Ja hoor buurman ging gewoon een fles openmaken voor mij. Ja straks halen.

Zoals eerder gezegd verder totaal geen plannen.

Na vandaag zal ik het heerlijk vinden om thuis te zijn en hoop ik dat we gaan wandelen of zo.

We keken gisteren de laatste 2 delen van Lupin. Dat wilde ik zo lang mogelijk uitstellen want dan zou ik een tijdje zonder Hem moeten . Omar Sy.  Wat een plezier om naar te kijken die man. Wat een uitstraling en wat een lach.

Ik weet dat als ik stop met schrijven de stress zich aan mij vast zal klampen. Ik wil dat zo graag uitstellen.

Ik heb zin in onze afspraak en ben blij om het kleinkind weer te zien en weet zeker dat ze ons weer aan het lachen gaat maken met haar zijn.\

Het eten zal ook zeker goed zijn. Oh en ik vergeet bijna de cadeautjes, ik ga natuurlijk ook cadeautjes krijgen.

Ik wens iedereen allereerst een heel negatieve Kerst.

Met veel rust en warmte op wat voor manier dan ook.

Pas goed op jezelf en op je liefdes.

Toen ik gisterochtend uit het raam keek werd ik blij verrast.

Wit laagje in de tuin en ja hoor een blauwe hemel.

Vandaag wéér. Het werkt echt, ik voel mij blij.

Verstijft en gestrest maar blij.

Nadat ik paar intervieuws gekeken had van Judith V.isser wist ik het zeker.

Jij weet wie ik ben.

Bof ik even dat ze ook nog schrijfster is en o.a. 2 boeken heeft geschreven over haar leven met autisme.

Was in gekke bui, bestelde ze allebei en ontving ze gisteren.

Het ene gaat over haar jeugd en het tweede over haar volwassen leven.

Wist ik veel dat het per boek ongeveer 477 pagina's zijn.

Ik die amper kan lezen door de chaos in het hoofd.

Ik begon met tweede boek , Zondags.leven, beneden op de bank en nam het mee naar bed.

Het plan was om dingen aan te halen die op mij van toepassing zijn maar dat is onbegonnen werk.

Zij heeft er wel veel meer last van dan ik.

Wat mij bij eerste intervieuw opviel was haar uiterlijk maar vooral dat ze ALLES doet met hond. Anders wil en kan ze niet.

Ik heb dat veel minder maar voor rust en ontspanning heb ik mijn hondje nodig.

Ik zeg vaak; zij kan zonder mij, ik niet zonder haar.

Slapen gaat eter als ze tegen mij aanligt en haar aaien en aanraken maakt mij rustiger.

Geen hond die mij gelooft in mijn omgeving (denk ik) maar het is zo.

Mijn vorige 2 honden hadden precies dezelfde uitwerking/taak.

Zij vertelt ook over haar relatie van 4 jaar en hoe eng en lastig ze het vindt en absoluut niet kan samenwonen, daar zelfs panisch voor is. Ik weet nu dat ze getrouwd is maar of ze samenwonen weet ik niet.

Het bevestigd voor mij waarom het zo moeilijk is dat mijn X al zo lang thuiswerkt.

Hij heeft zijn eigen kantoor, is totaal niet lastig, verre van dat, maar ik heb nooit meer dat gevoel wat ik op maandag had. Heilige maandag noemde ik het. Na een weekend samen heerlijk leeg huis. Geen geluiden. Geen deuren die open of dicht gingen, voetstappen op de trap omdat hij moet plassen. Geen vragen tussen de middag.

Van het samenwonen heb ik nooit spijt gehad. Integendeel het heeft zoveel leuks en gemak gebracht.

Maar ik weet zeker dat ik mij zoveel rustiger zou voelen als hij gewoon naar kantoor zou gaan en ik weer HE-LE-MAAL alleen was overdags.  Hij zou dat trouwens ook heerlijk vinden, dat maakt mijn schuldgevoel wel minder.

Dat ik autisme heb, daar twijfel ik geen seconde aan en hoe meer ik lees of hoor word ik daarin meer bevestigd. Hoe het kan dat ik paar jaar gelden door een uitgebreide test ben gekomen weet ik ook niet.  Nou ja, het schijnt dat vrouwen anders autisme hebben dan mannen . Naomi maakte er mij destijds al attent op maar ik dacht, ach laat maar. 

Door het weten, weet ik nu dat het weinig zin heeft om maar te blijven oefenen op dingen die ik moeilijk vind. Toch door blijven zetten terwijl ik dan de dag er voor en de dag erna uitgeput  ben.  Ik ben aan het uitzoeken voor 2022 wat nu werkelijk de moeite waard is om te doen en hoe ik dat ga doen. Wel weet ik dat ik totaal GEEN zin heb om het te delen met de mensen om mij heen. Het zou niets veranderen en hoe raar ook ik vind het "mijn" dingetje en wil het graag voor mijzelf houden dat voelt goed. Iedereen weet dat ik iets mankeer dat ik bijvoorbeeld gek word van mensen die te laat komen, onverwachts aan de deur komen of afspraken veranderen maar houden ze er rekening mee? Nou velen niet hoor.

--------------------------

Gisteren kwam onze buurvriend weer bij ons eten.

Altijd fijn

Wat ik een beetje merkte was dat ik het niet leuk vond dat hij veel nieuwe contacten maakt met vrouwen. Nee, hij zit niet op zo een site maar gewoon door alles wat hij doet, sporten, vrijwilligerswerk,  bij een rouwclub leert hij ze kennen. En ik vind dat dus niet leuk.

Weet natuurlijk dat het onzin is en dat ik niet te vinden heb maar ben bang om hem kwijt te raken. Of dat het contact anders wordt. Nu zijn hij en de X goed bevriend hoor en is hij erg trouw maar toch. ....maar gezellig was het wel weer. Erg gelachen en veel gepraat. Het gaat goed met hem o ook zo erg, hij zit met kerst 3 dagen volgeboekt en ook dat vond ik niet zo leuk. Ja erg he. Ik had gehoopt dat hij ook hier zou komen. Verder nergens wat achter zoeken hoor en ik besef heel goed dat het onzin is van mij maar ik mag die gevoelens hebben van mijzelf. Ik had dat regelmatig bij meisjemetderodeharen als het leek alsof ze mij niet nodig had. 

Ik verlang net als ieder jaar naar 3 januari. Ik heb het idée dat dan het leven weer gaat beginnen.

Onzin maar dat gevoel heb ik.

net als velen volgens mij.

De dagen gaan weer lengen.

In mijn hoofd en daarna op papier heb ik zat leuke plannetjes en ideeen. 

Of het echt gaat gebeuren weet ik nooit maar een deel er van zeker wel. Dat is mijn ervaring met andere jaren.

Zo kwam er paar dagen Dinant op mijn lijstje.

Ziet er zo leuk uit.

Heb jij zin om een keer naar de Leffe fabriek te gaan? vroeg ik de X gisteren. Zijn favoriete bier.

Fabriek? Hemel zal je bedoelen. Ja daar wil ik wel heen.  was het antwoord.

O en ik mag een hamster.

Haha.

Door de TV reclame wil ik een hamster. Volgens mij is die juist bedoeld dat je je suf  koopt aan vreetmateriaal maar ik zie alleen maar de hamster.

Ik mag zeker geen hamster vroeg ik de X.

NEE natuurlijk niet.

Het was een paar seconde stil en toen zei hij;

ach kan mij het ook schelen, doe maar. die beesten gaan toch gauw dood.

Ik denk/hoop niet dat ik het echt ga doen hoor want weer een beestje om mij zorgen over te maken 

Wat een heerlijk weer buiten, ik ga er van genieten.

Jij ook?

Mijn man moet echt bijkomen en daarbij geholpen worden. Dus daar ligt een taak voor mij.

Hij sport 4 keer in de week met zijn zoon in sportschool, voor het werk.

Net bij ontbijt samen proberen om oplossingen te bedenken. Daarvoor hebben ze maanden hier in huis dat gedaan. Op tuinbankje met gewichten en van alles wat. Goddelijk lichaam die man van mij. 

Denken in oplossingen kan ik best goed. Schijnt bij autisme (bij vrouwen) te horen. Goed trainingsbankje op MP zoeken en halen en gewoon weer hier aan de gang gaan. Een dag in de week wandelen, 3 dagen hier. Stiefzoon woont 1 km verderop dus dat is mooi. 

Het weer helpt ook niet echt. De donkeren maanden voor Kerst. Jeetje wat duurt het lang. 

Al week hoofdpijn en de spieren weer verkrampt en ja ik weet waar door. Heb nog steeds geen contact opgenomen (via app) met de vriendin en er zijn 10 apps van haar die ik niet durf te lezen. Echt niet he. Vandaag ook dat afhandelen. Even door die zure appel heen en proberen los te laten. Mijn idee is om ergens in Januari half of eind eens goed te praten en kijken of we verder kunnen. Ik hoop van wel want ik geef veel om haar en haar gezin. Als dat niet zo was was het stukken makkelijker geweest.

Die hoofdpijn sloopt mij. Nergens zin in en de deur niet uit te krijgen.

--------------------

Tot 16 Januari geen afspraken . Die dag een concert waar ik heel graag heen wil. We zien wel of het doorgaat.

De afspraak erna 12 Februari. En dan ergens in mei pas naar Limburg.

Ik heb heel veel uit te zoeken na mijn eigen gestelde diagnose, waar ik geen seconde aan twijfel trouwens. Gisteren op You Tube uitzending gekeken van anderhalf uur met 3 mensen die HET hebben en NIETS was mij vreemd.  Het is helemaal niet onprettig om ermee bezig te zijn. Wel zijn jullie de enigen  die het weten, nou ja de X dan,( en Kip en Sofie) en dat hou ik lekker zo. Ik schaam mij totaal niet maar weet uit ervaring dat het werkelijk GEEN nut heeft om anderen erover te vertellen dus we doen het niet.
Ga mijzelf nog even verwennen met 2 boeken van J.udith V.isser en daarna wil ik de knip echt dichthouden tot einde van Januari. Gelukkig denkt Mark R. mee en helpt mij door alles dicht te gooien. De X ging nog even snel behanglijm kopen om met de Kerst de slaapkamer te kunnen behangen met fotobehang. (krijg ik voor de Kerst, dat behang dus)

--------------

Vandaag gaan we de laatste Kerstkaarten schrijven en wegbrengen. Lopend. Daarna willen we iets brengen naar mooieschoonzus en hopen dat ze er is, zal wel hoor maar je weet nooit. Even bijkletsen en een bakkie doen. 

Cadeautje in brievenbus doen voor vriendinmetdegrotetuin die vandaag jarig is. Volgens mij 74 jaar en zij en haar man zo fit als 2 hoentjes.  Werkelijk wat zijn die 2 gezond. 

Beetje bezig zijn met anderen doet mij altijd goed al is het "maar" kerstkaarten versturen.

Wensen van vriendinnen via app zijn voor mij ongeldig. Doe toch eens moeite voor een ander, voor mij in dit geval.

 Ik weet niet of je dit een leuke tip vindt maar ik heb foto's van mensen die ik mis tussen de versieringen gedaan. Ik wil ze er beetje bij hebben. Hoeven niet overleden te zijn hoor. Gewoon omdat ze er om wat voor reden niet bij zijn en gemist worden. Zo ook mijn jongste nichtje. Geweldige foto van haar en mijn X van een kerst 16 jaar geleden.

Een andere leuke tip was de film Green Book. Ik keek het gisteravond. op België. Deed met een glimlach de TV uit toen het afgelopen was. Het positieve won het van de stupiditeit van de mens.  Hoe belachelijk dat een groot pianist mag optreden in de mooiste huizen, hotels maar daar niet naar het toilet mag omdat hij zwart is. (mag je nog zwart zeggen?) Waargebeurd verhaal en deed mij regelmatig denken aan Intouchables maar dan andersom wat de vriendschap die ontstaat betreft.

-----------------------

Onze avontuur in Naturalis was echt eentje om te onthouden. Toch maar weer even meegepikt. Kan ik hier nog nagenieten.

We lieten ons vertellen dat de meeste vissen nep waren maar verder, o had ik al verteld maar nog maar een keer, de andere dieren en vogels opgezet waren. Voor de Olifant was er 800 kilo huid. Er liggen ook wat velletjes en een slurf waar je aan mag voelen en raden van welk beest. De wolf was zoooo superzacht dat ik het bijna jammer vond dat ik zo tegen dierenleed ben want zou best zo een jas willen. o zo zacht.

Petra wat bedoelde je met meer vertellen over de hond?

Kijk eens in de garderobe hoe rustig het was.

Souvenir winkel vlak bij de uitgang, vol met knuffels. O zo slim. Zelfs de X trapte er in en wilde een knuffel kopen voor kleindochter. We deden het uiteindelijk niet.

We bofte met het weer, o zo zonnig, parkeerplaats voor de deur en o zooooo ontzettend rustig. Geweldig voor mensen zoals ik.

Hier en daar mensen die graag van alles vertelden en mijn vragen beantwoorden.

De X werd steeds achtervolgt door een dame die al haar kennis over dino's in 1 keer kwijt wilde. Ik leer mij zelf al jaren aan om onbeleefd te zijn en gewoon weg te lopen ipv van binnen boos te worden en hoofdpijn te krijgen. Hij moet nog veel leren. 

We wisten niet zo goed wat we moesten verwachten maar we hebben erg genoten.

De dino's waren zo indrukwekkend en mooi neergezet. Komt op foto's niet zo goed uit dus je moet mij maar geloven.

Dan waren er veel zeedieren, vogels en zoogdieren. De meeste zeedieren waren nep maar de vogels en zoogdieren niet. Heel indrukwekkend. Verbaasde mij dat de X NIKS met dierentuinen heeft maar nu zeer geïnteresseerd was. 

Lunchen daar vond ik duur en zeker niet aan te raden. Hoe moeilijk is het om een bruin broodje vies te maken? Nou dat lukte daar. Dus dat raad ik niet aan maar je mag je eigen lunch meenemen en er zijn plekken om dat lekker op te peuzelen.

Verder vond ik alles leuk in interessant en hebben we alles kunnen zien.

Ik zou aanraden om boven te beginnen omdat het allermooiste op de eerste etage is.

Er waren ook onderzoekers bezig en je kon ook aan hen van alles vragen. Ik had een leuk gesprek met 2 die onderzoek deden naar het vele plastic in de nesten van meerkoeten. Je kon ze bezig zien en zag hoeveel plastic er in 1 nest was. 

Ieder, vanaf de kassa, die we gesproken hebben was aardig en vond het leuk om te vertellen.

----------------------

Bijna vergeten maar vandaag moest ik naar de dokter. 

Plekje op de borst zag er goed uit, dus niets aan laten doen. Weg laten halen zou groot litteken achterlaten dus hij raadde het af. Tja op andere borst ook groot litteken en ik hoef op mijn leeftijd geen volle zalen meer te trekken dus ....maar ik laat het zo.

Ik vertelde over mijn diagnose Autisme. Geneerde mij een beetje want ja hoeveel mensen stellen zelf diagnoses zonder te weten wat het werkelijk inhoud. Hoeveel lastige kinderen ken ik wel niet niet ADHD die nog nooit getest zijn maar hun diagnose krijgen als het mama uitkomt.

En laten we het maar niet hebben over de hoog sensitieve onder ons. Ik ken bijna niemand eigenlijk die het niet is. Tja.....

De dokter nam mij trouwens wel serieus e wilde meer weten over dat vrouwen autisme  . Ja geloof me hij vroeg zelfs of hij mijn blog mocht lezen. Ik dacht het niet. 

Toen ik wegging legde hij zijn hand op mijn schouder en zei; ik vind je een leuk vrouw, of zei hij een hele leuke vrouw. Nou ja vast dat laatste.

Wat zei de huisarts vroeg de X; dat ik een hele leuke vrouw was. 

Neehee ik bedoel van je borst; o dat. wat zei hij ook al weer? o niets aan de hand.

-----------------------

Mijn hoofd loopt wel over. Zou paar uur plat moeten maar ik wil dat niet. Terwijl ik dit typ weet ik dat ik er niet onderuit kan. De boel moet stilgelegd worden hierboven.

Geen plannen voor het weekend. We zien het wel hoe het loopt. Ik hoop op een wandeling mits het droog blijft, iets moois op TV, misschien een gezellig koffiedrink afspraak/lunch. Misschien even op de koffie bij stiefdochter om de kleine te zien. Allemaal dingen die geen angst of stress kosten. Veel stilte tussendoor en alleen zijn. 

Vanmorgen leuke ochtend met mijn man en nu is hij op pad voor zijn zoon. Helemaal goed zo.

We zaten gisteren met zijn zessen aan tafel met allerlei lekkere dingen.

Warmte, gezelligheid.

en natuurlijk overal om ons heen de "onmisbare" apparaten.

Printers, laptops, Tv's, telefoons en dan heb ik het niet al die elektrische dingen in de keuken.

Allemaal 2 auto's voor de deur, 1 stel zelfs 3. 

We hadden over reizen, de ene gaat 4 dagen naar Finland, de ander vertrekt 1 maand naar Chili. 

Toen later op de avond kwam het gesprek toch over de Big C. en nooit eerder zoveel boosheid, het voelde zelfs als haat, over de mensen die anders doen en denken dan wij.

Ik schrok er erg van.

Door dit soort mensen zei vriendin die ik opeens ook niet herkende kan ik niet sporten of naar de bioscoop.  

Heuh???? Ik greep in.  Is dat werkelijk het ergste wat je kan bedenken? Niet sporten en niet naar de bios?

Sporten kan je echt overal hoor en een film kijken ook. Gewoon thuis.

ook mijn eigen vent herkende ik niet.

Ik had de avond er voor een docu gezien waar ook de Holocaust in voorkwam. (kom ik zo op terug)

Ik schrok van het fanatisme van de mensen aan die tafel.

Tuurlijk mag je boos en iemand de schuld geven in kleine kring zoals wij waren maar niet zo.

Het was trouwens ook niet helemaal uit de duim gezogen hoor. De ene werkt in ziekenhuis en ziet de dingen van dichtbij, daarbij hebben ze dochter die arts is en vriendin kon toen haar moeder verleden jaar overleed niet naar "huis" vliegen voor begrafenis en bij haar familie zijn.

----------------

De documentaire ging over een boek/film die ik jaren geleden heb gelezen/gezien. 

Heel indrukweekend en ik weet het nog als de dag van gisteren. 

Klein meisje, ouders worden gedeporteerd zij komt bij pleeggezin  en besluit om naar Duitsland te lopen, vanaf Belgie om haar ouders te zoeken. Ze komt een roedel wolven tegen en door hen weet zij zich warm te houden en in leven te blijven. Zeer bijzonder verhaal. Ik wilde er meer over weten en ging zoeken. Bleek dat alles was verzonnen.

Nu zo 18 jaar later was dus die docu : Misha and the Wolves. NPO2 VPRO

Je kan terugkijken.

Fascinerend. 

_______________________

Het regent weer.

Het goede nieuws; het is niet koud.

Een dag om je kerstkaarten te schrijven en eindelijk eens de recepten die o zo lekker zijn eens over te schrijven en de rest weg te gooien.

eens een goed gesprek te hebben met je man.

iets lekkers verzinnen voor het avondeten.

Recept zoeken voor kerstavond en de dagen erna als we alleen zijn en totaal geen plannen hebben.

Gisteren was het mooi en hebben we wandeling gemaakt.

Toen we thuiskwamen stond er een paar tassen voor de deur.

1 tas met tijdschriften, 1 met groenteafval voor de beestjes en 1 met cadeautjes.

Mooieschoonzus was geweest.

ZOOOO leuk. Zelfs Sofietje was niet vergeten en kreeg lekkers.

Er werd ook nog kerstpakket bezorgd van bedrijf van de X.

In 20 jaar is dit de 2e keer.

Ik heb tijd geleden een bloemenbon gewonnen en bestelde een mooi bos in kerstsfeer.

Werd ook gisteren gebracht.

De X nam ze aan en barstte van nieuwsgierig wie mij nou bloemen stuurde.

Ik besloot om hem maar in de waan te laten.

Gisteravond tijdens ons etentje begon hij er een paar keer over en ik glimlachte een beetje geheimzinnig. 

Ik laat het nog even zo.

Weet je echt niet van wie ze zijn?

Zijn ze niet van jou dan?

Nee, echt niet zegt hij.

Ze zijn in ieder geval prachtig.

Bij het ontbijt begon hij er weer over. ;-)

Ik heb gisteren suiker gegeten in de heerlijke dessert die vriend gemaakt had. 

Kreeg net het recept door in het Duits.  

Tja dat heb je met al die vreemdelingen waar ik mee omga. 

Goed, ik ga er weer wat van maken vandaag ook al ben ik moe.

Extra moe door de suiker.

Veel water drinken en bezig blijven.

December dus.

De maand dat alles harder binnenkomt en dat degenen die we missen nog meer gemist worden.

om wat voor reden dan ook, niet meer in ons leven.

Ik hoop ieder jaar weer stiekem op een kerstwonder en laat mijn deur op een kiertje staan.

Kijk naar wat je wel hebt schreef mooieschoonzus op haar kerstkaart. Lieve kaart maar ik irriteer mij over deze opmerking. Altijd zo belerend vind ik haar. en ja ze bedoeld het vast goed maar zo lees ik het niet.

Mensen die lekker gezond en uit een normaal gezin komen hebben geen idée. 

Natuurlijk kijk ik naar wat ik wel heb. Heus. Anders was ik NOOIT 62 jaar geweest maar het is wel 62 jaar een gevecht geweest.

Sinds nog geen maand weet ik dat ik een vorm van autisme heb en dat is antwoord op al mijn vragen. 

Werkelijk alles. Alles wat ik lees klopt. Natuurlijk heb ik sommige dingen niet maar alles wat anders was aan mij is terug te vinden. Tot de kleinste details.

Het was een opluchting. 

Ik heb het behalve hier aan niemand verteld. (wel aan de heer des huizes maar heel minimaal)

Ik geneer mij totaal niet maar heb de behoefte niet om het te vertellen.

Heeft totaal geen nut.

Mijn neefje die ooit mijn grootste liefde was en officieel die diagnose heeft daar herkende ik vroeger al veel dingen in. 

Ik vraag mij af wie van mij ouders het ook had. Ik denk mijn vader maar zou mij niet verbazen als mijn moeder het ook had.

ik laat alles gedoseerd binnenkomen. .

Ga eens goed nadenken, sowieso doe ik dat ieder jaar in December, hoe ik volgend jaar wil invullen zodat het makkelijker wordt voor mij. Nu weet ik het gewoon niet zo goed. Wat wil ik echt zelf en wat doe ik om een andere reden? 

Is allemaal geen vervelende zoektocht hoor. Puzzelstukjes vallen gewoon op hun plek.

----------

Ik hou mij aan de afspraak die ik met mijzelf heb gemaakt om deze maand het heel rustig aan te doen wat afspraken en uitjes betreft. 

Gisteren kwam onze buurvriend weer eten en dat geeft altijd heel weinig stress/angst en was weer gezellig.

Zaterdag etentje met nog 2 stellen en daar moeten wij ook iets voor maken en dan raak ik wel in paniek en lukt het mij gewoon NIET om iets te verzinnen om te maken, dan weigeren mijn hersenen dienst. En ja ik wil naar dat etentje toe omdat ik af en toe ook weer eens iemand wil spreken ook al geeft dat veel stress vooraf. Veel stress. 

Volgende week heeft de X 2 dagen vrij en gaan we in ieder geval 1 dag samen op stap. Heb een museum uitgezocht, goedkeuring gevraagd en ga zo reserveren. Samen ergens naartoe gaan geen ook spanning maar is anders. Ik verheug mij er juist op.

Ik ga regelmatig alleen op pad, meestal  naar de winkels en alleen is een goed gevoel. Zeer goed gevoel zelfs. Zodra ik met iemand ben ben ik alleen maar bezig met die ander. 

Het nieuwe jaar; wat neem ik mee wat laat ik achter?

Wat wil ik graag meemaken in 2022.

Wat veranderen.

Laat ik wat mensen achter in 2021. Dat geloof ik niet. Ieder mag mee tot nu toe.

Natuurlijk gaat mr. X en Sofie mee. Evenals het huis. Ik wil hier blijven wonen.

Nemen we een andere keuken?

Geven we een feest voor de X? 

Wil ik wel naar Zuid-Limburg????

Wat denk je zelf ;-) Ik wil eigenlijk 3 keer. Twee keer gaat wel lukken maar of ik mijn X 3 keer meekrijg?

Frankrijk; wil ik naar Frankrijk. De X wel heel graag. Ik eigenlijk niet. 

Ergens anders dan in NL? tot nu toe echt niet. Ja wel een dagje of zo. Of 2.

Welke stad, museum, theatervoorstelling.

Heb al wat dingen staan.

Wil ik iets leren?

Wil ik weer vrijwilligerswerk gaan doen: tot nu ECHT NIET!!!!!!

Heb jij al plannen voor 2022?

Of idéetjes?

Er zijn ook geen mensen waar ik meer of minder aandacht aan wil besteden.  Dat is goed zoals het is.

Het is leuk om erover te fantaseren.

Fijn weekend.

en wedden dat ik morgen weer een leuke avond ga beleven met onze vrienden?

Voelt nu nog allemaal te spannend.

Je hoort het maandag.

Genoeg ijsberen in huis.

De verleiding van kopen. Zo was ik vorige week in winkelcentrum en zag zoooo een leuke jurk die moest ik gewoon hebben maar mijn regel is, eerst naar huis gaan, 24 uur wachten en dan terug gaan. Natuurlijk ging ik niet terug. Heb paar leuke jurken en wanneer draag ik ze nou? Deze maand 2 keer en dat is veel volgens mij. Zaterdag een etentje en Kerstavond.

Ik sprak gisteren mijn tattoobuurman via de telefoon en weer vroeg hij of ik langskwam maar ik vertelde eerlijk dat ik dat niet wilde. Hij begreep het. Ik had een "kerstpakket" voor hen gemaakt. Fruit, lekkers, grapjes, bos wortelen voor de cavia's en botjes en koekjes voor de hondjes.

Alles wat je voor een ander doet doe je voor jezelf en dat bleek wel weer. Vond het leuk om te doen, moest ervoor naar de supermarkt, lopend, dus had mijn wandeling, vond een hele bos van die postbode elastieken op de stoep en ik weet dat zij die gebruikt voor de waterflesjes van de cavia's dus spoelde ik ze af, droogde ze en gingen ze in het kerstpakket. Vond het een goed idée en is ook nog goed voor het milieu om dat op te rapen. Ik had er zelf veel plezier aan. Alles in doos, kerstpapier en kaart erin en voor de deur gezet.

Ik nodigde de buurvriend uit om te komen eten vanavond maar dat wordt morgen en ik maakte wat enveloppen om te versturen. Alles omdat het MIJ een goed gevoel geeft. Zou dat niet het geval zijn zou ik het echt NIET doen. 

De zon; de zon scheen gisteren en ook vandaag. Wat een ander gevoel. Of je het wil of niet het weer heeft veel invloed. Het mag koud zijn als de lucht maar blauw is. 

Ik deed gisteren trouwens ook wat minder leuke dingen. Woest was ik en ik geneer me er nu voor. Was speciaal naar supermarkt gegaan voor aanbieding koffie en biertjes. Ging het morgen pas in, vandaag dus. Toen was ik behoorlijk geïrriteerd  en had ik alleen maar 1 broccoli in mijn kar. Wilt u die even wegen zei de caissiere. NIET dus!!! moest de hele winkel weer door legde het ding terug en liep kwaad de winkel uit. En hielp het? Nee, natuurlijk niet. 

Bij de controle van de dierenarts was het zo gepiept. Alles zag er prima uit. Het litteken, de vulva, geen verhoging of andere klachten. Moest lachen toen zij vroeg of Sofie weer actief was. Tja Sofie is zeg maar niet voor niets een schoothondje. 

Trok alweer mijn portemonnee maar, zei de dierenarts genereus nee hoor daar hoeft u niet voor te betalen. De dierenbezitters onder ons zullen wel weten waar ik het over heb, zo een operatie is een ribje uit je lijf. Het allerbelangrijkste is dat we haar nog hebben. Zou een lening genomen hebben als dat nodig geweest zou zijn.

Dreamschool; ik vind het een aanrader. Ik volg dat programma al jaren (NPO3) . Gaat over een stuk of tien jonge mensen tussen 18 en 21 die niets anders doen dan blowen, drinken, gamen, op straat handen en grote bekken geven aan hun ouders. o en op bed liggen hele dagen.  Dan gaan ze naar Dreamschool, leren daar van alles, moeten sporten, workshops volgen, zich aan regels houden. Hoewel het dit jaar niet zo was, zit er in ieder seizoen een paar van die gasten waar ik meteen een hekel aan heb. Tot paar afleveringen verder als je weet wat ze meegemaakt hebben.

Gisteren laatste aflevering. Dan mogen ze familie uitnodigen. Voor 1 meisje kwam niemand. Breekt mijn hart. Heel herkenbaar. Een ander meisje wilde niet naar huis terug want ja stiefvader en moeder hadden steeds ruzie en dat ging met geweld gepaard want stiefpa lustte wel een borrel. Haar zusje wilde ook niet meer thuis wonen zolang die man er was. Nou zei die moeder, als ik hem de deur uit doe dan gaan hij naar de verdommenis, nou zei de directeur tegen haar als u dat niet doet gaan u dochters daar naar toe.

Ik heb nooit begrepen hoe ouders een ander boven hun kinderen kan zetten. Zeker een moeder niet. Stief pa is gebleven.

Andere jongelui boden hun ouders excuses aan omdat ze zo goed beseften hoe onmogelijk ze waren geweest. Het was mooi en ontroerend en ik ga nog even terugkijken want ik heb het begin gemist. Het is ook zeer leerzaam trouwens dat programma. 

Vriendin van mij heeft zo een kind waar geen land mee te bezeilen is. Velen hebben zo een hekel aan dat kind (21 jaar) maar ik begrijp haar. Ik zie haar leed en ik zie ook haar mooie kanten en ook hoe fout haar ouders het doen door haar werkelijk alles te geven wat ze maar wil en geen grenzen aan te geven en zo het monster in stand houden.  

Een jeugdvriendin vertelde mij hoe haar zoon niets deed, de hele dag niet en in de avond tot 3 uur de kroeg in dook en 2 pakjes sigaretten rookte.  Hoe komt hij aan dat geld om dat te kunnen doen vroeg ik.  Ja hij kreeg zakgeld . Dat is geen zakgeld zei ik dat is een salaris. En waarom zou je gaan werken of opleiding volgen als je ouders je betalen. Hoe kun je geld geven aan je kind voor zijn drank en roken? 

Goed dit was het weer voor vandaag.

Als ik durf ga ik weer terug naar de winkel voor koffie en bier. Echt ik schaam me want ik was echt onbeschoft en dat ben ik zelden. 

Weer wat verkocht op MP dus pakje maken en verzenden, weer een wandeling dus. 

En genieten.

Ik ga genieten.

Van gezond hondje, van het licht buiten, van de koffieaanbieding, van de vrijheid die ik mijzelf heb gegeven. 

Wij vierden niets maar kregen wel een supercadeautje en dat was dat we onverwachts op "kleindochter" mochten passen. op zondag vanaf 8 uur. Ja in de ochtend. Blij en nieuwsgierig kwam ze binnen. Ze loop als een kieviet, valt door haar enthousiasme regelmatig om maar zoals ik weet; het maakt niet uit of je 10 keer valt als je maar 11 keer opstaat. (foto's zijn nog van de vorige keer)

en dat deed ze. Iedere keer weer opstaan. Een keer ging het mis, dat vallen dan en brachten we haar terug met bultje boven haar oog. 

Verder hebben we zo van haar genoten. Af en toe kraaide ze van plezier en dan heel hard. Gillen was het meer. Wat een druktemaker. Het leven is veel te leuk om stil te zitten. Zelfs tijdens het wandelen in de kinderwagen zag ze van alles wat ze prachtig vond.

-------------

Vrijdagmiddag gingen de X en ik samen lunchen aan het water op loopafstand van ons huis.  Daarna naar dorp verderop om de bijna laatste kerstcadeautjes te kopen. Sportkleding voor hem. We wachten nog op een boek die 9 December weer te verkrijgen is en dan is het echt klaar. Nee, niet van bekende Nederlander maar van bekende psycholoog R. Diek.stra.  Hoewel heel stiekem, niet doorvertellen, ben ik wel benieuwd naar het verhaal van R. Ha.zes. Moet ze nog schrijven hoor maar lijkt mij zo een raar verhaal. 

Zaterdag hele dag alleen. Wil er niet aan denken hoe erg het is om dat nooit meer te zijn. Altijd maar iemand in huis. Al jaren geen heilige maandag meer. Het heeft grote invloed op mij maar he, het heeft geen nut om eraan toe te geven want het is gewoon zo. Voor hem is het ook zeer moeilijk.

Hebben jullie last van die donkerte buiten?

Het duurt en het duurt.

Ik vertelde over de kennissen die ik graag mag, die niet ingeend zijn en hij doodziek in ziekenhuis terechtkwam. Hij is weer thuis en 20 kilo afgevallen. Echt! Hij werd ook nog eens geopereerd. Nu weet niemand dat hij ook Corona heeft gehad.  Zij heeft mij al 2 keer, gisteren weer, huilend opgebeld want ze hebben het zo zwaar en willen niemand zien maar zij is erg teleurgesteld in de aandacht die zij krijgt . Ze is absoluut een bikkel hoor en vraagt nergens om maar ze zat er gewoon doorheen. ik laat dan iemand altijd gewoon lekker huilen en uitrazen ipv met "goede" tips aan te komen en te zeggen dat ze naar het positieve moeten kijken. Soms is er gewoon even NIETS positief. Zeker niet als je vent nog doodziek en met veel pijn thuis ligt. 

Excuseerde mij dat ik ook niets voor hen deed want zo is het. 

Ik heb heel erg voor mijzelf gekozen en voor mijn hondje die wel veel aandacht nodig had. 

Nu kreeg ik vanmorgen een lief berichtje van hem of ik aub langs wilde komen voor een bakkie dat zou hij zo fijn vinden. ik heb al gisteren zijn zijn vrouw gezegd dat ik niets voor hen kon doen vanwege die Corona. Ja maar dat hebben we allebei niet meer zei ze.  Ze begrijpt mij gewoon niet daarin maar nu zit ik wel weer met een dilemma. Wat belachelijk is want ik heb niet alleen rekening met mijzelf te houden maar ook met mijn man.  Ik ben afgelopen tijd 2 keer ontsnapt want de kennis vroeg toen ook of  ik langs wilde komen, hij was wel verkouden maar......ach. Gelukkig niet gedaan. En de buurmeisjes afgezegd en ook 1 van het bleek C. te hebben verleden week zondag. Voelt als 2 waarschuwingen en ik ga zeker dit niet opzoeken maar voel me zo egoistisch en natuurlijk is dat niet zo. Wel gaan is egoistisch. Ook buurmeisje, zal komende 2 weken hele dagen alleen thuis zitten want 3 klassen mogen niet meer terugkomen tot in Januari. Zooooo sneu voor haar zal ik toch........NEE NEE NEE.

Mocht je A. Van Duin een lieve en leuke man vinden dan vindt je hem nog liever en leuker als je gisteren naar L.inda hebt gekeken. Ook bewondering voor die Nikki. In mij geval omdat ze zo goed mensen kan vergeven. Familie die er niet mee wilde omgaan dat ze anders is die ziet ze niet meer. Nee, geen boosheid of teleurstelling, het is klaar. 

Als iets mij in de weg zit dan is het dat ik dus niet kan vergeven en/of loslaten en hoeveel last heb ik er van. Zoveel boosheid in mij. Ik wil wel vergeven, dolgraag zelfs maar het gaat niet. Ja,ja ik weet hoe het werkt, vergeven doe je voor jezelf niet voor de ander. 

Sofietje gaat goed. Pfffff. Ze eet weer en laten we zeggen dat het uitlaten ook weer goed gaat. Wat eruit moet gaat eruit. Morgen controle bij dierenarts. 

Zaterdag een etentje, als het doorgaat bij vrienden. Er komt nog 1 stel bij. Een stel heeft afgezegd.  We doen allemaal een test voordat we bij elkaar komen. De heer des huizes heeft al 2 keer C. gehad en we zijn allemaal gevaccineerd. Deze afspraak en Kerstdiner zijn de 2 enige afspraken die ik door wil laten gaan. De tandarts wilde mij ook graag zien maar vergeet het maar. Ik hem niet. 

Deze maand is mijn iktrekmijterugmaand . Alleen dingen die ik echt wil en die niet teveel angst of stress opgeven geef ik aan toe. Ik wil heel goed nadenken hoe ik het in 2022 ga doen.

Toen ik verleden week naar 2 maanden zo een spierpijn, zoveel stress en weet ik veel wat dit besloot was de spierpijn al de volgende dag al voor de helft weg. Klein wondertje dus. Of ook weer niet.

Was zaterdagavond akkefietje tussen de X en mij en ja hoor meteen weer knallende koppijn en spierpijn.  Dus ik MOET en WIL voorzichtig zijn. Nu ook nog steeds pijn in hoofd en spieren terwijl wij weer al lang weer verliefd zijn. 

o dames ik bakte een appeltaart.

Die was zooooo lekker.

Appeltaart uit 1 pan.

recept aangepast en ja hoor heerlijk.

en op.

Moesten eigenlijk 3 kopjes suiker in. Dat geloof je toch niet?

ik deed half kopje kokosbloesemsuiker in en dat was al veel te veel voor mij.

Wees niet verbaasd als ik binnen paar dagen vertel dat het zooooo moeilijk is om af te vallen terwijl ik zo graag 3 kilo minder zou willen. 

En nee ik ga niet van de hak op de tak.

Dit was gewoon mijn weekend. 

Als we samen aan de koffie zaten hadden we het toch niet alleen maar over 1 ding.

Over koffie gesproken; weet je waar ik mij op verheug?

De koffie is in een winkel in de aanbieding en ik verheug me er al op om dat te gaan kopen. Dit wisten jullie nog niet denk ik maar ik hou van reclamefolders. Soms komen ze op vrijdag al en dan ben ik helemaal blij. Ik zoek naar goedkope groenten voor mijn cavia's, goedkope speciale biertjes voor mijn X en onze buurvriend en koffie dus voor mij. En néé ik rij er niet speciaal naartoe, als het op mijn pad komt ga ik er heen. Dus waarschijnlijk morgen als ik naar de dierenarts ga. 

Soms is mijn leven zooooo boeiend. 

Dooooeeeeiiiii , fijn weekend.

Als ik iets geleerd heb het afgelopen jaar is dat je niet met je Role. x  moet gaan wandelen.

Helemaal niet als je hem eerst op een feest of op Tv uitgebreid heb laten zien.

Een tot twee ton kosten die dingen ongeveer.

De X vindt er ook wat van maar vindt ook dat ze gedragen moeten kunnen worden.

Dus zei ik als ik 1 ton aan geld in mijn handtas meezeult in mijn handtasje zou dat ook normaal zijn?

Dat is dan weer anders. 

Een R. is een goede investering vindt de X. 

Jij gaat een beetje teveel met je zoon om, snibde ik.

Wat ik nog meer leerde afgelopen jaar

1) ik heb me wat verdiept in edelstenen. Kocht een boek. Wat stenen. Laadde ze op bij volle maan. Hing ze om mijn nek, legde ze onder mijn kussen, in de woonkamer en wat denk je? Nul komma nul. maar.......heb er wel van genoten en nu nog steeds.  Ik vind ze mooi en leuk. De buurmeisjes kunnen er niet van af blijven als ze hier zijn. 

2) Hoe raar ook, want veel natuur, de Franse taal, mooie zee, België is geen land voor mij. Geen idée hoe dat komt.  ik hou van de taal en van meer dingen maar nee, ik vind er niet wat ik zoek, in tegendeel zelfs. Ik hoop dat ik niemand beledig.

3) Ik heb het hele jaar zonder mijn dierbaarste vriendin en buurvrouw moeten leven en daar ook weer invulling voor gevonden. Geen vervanging. 

4) haar man is een zeer dierbare vriend geworden voor ons allebei. Van een norse botte man met best vaak nare grappen is hij verandert is een zeer zachtaardige man waar je goed mee kan praten en lachen. Ik bewonder hoe hij zijn leven heeft opgepakt, veel leuke dingen doet, attent is ondanks zijn verdriet. wij beschouwen hem niet als "bezoek" als hij hier is en het geeft mij heel weinig stress/angst. en sorry wil het toch schrijven, ik twijfelde, maar ik ben blij dan wij er voor hem hebben kunnen zijn want hoewel vriendin het mij had gevraagd wist ik niet of ik het zou kunnen.

5) AUTISME. Ik weet voor 98% procent zeker dat ik het heb. Heb er gisteren weer over gelezen en werkelijk alles klopt en verklaart waarom mijn leven is geweest zoals het is geweest. Ik heb altijd geweten dat ik met een stoornis geboren MOET zijn, kan niet anders. Trouwens niet verwarren met Autisme bij mannen. Ik heb nog geen idee of er iets aan te doen is want ik laat alles met mate binnenkomen. Het heeft veel indruk op mij gemaakt om eindelelijk te weten wat. En nee, ik hoef niet getest te worden. Wel wil ik een manier vinden voor mijzelf om beter voor mijzelf te zorgen en toch nog leuke dingen te kunnen doen of contacten te hebben. 

6) Zuid-Limburg is ook superleuk als alles gesloten is. Dacht echt dat het niets voor ons zou zijn want ja lunchen op terrasje is zooooo leuk.  We zijn 2 keer geweest dat alles dicht was. Lieten bij de bakker een heerlijk broodje maken, flesje water mee en hup lopen. Veel nieuwe plekken ontdekt. De derde keer dat we gingen was alles weer open en ook super.

7) de vermeerdering van de anti-depressiva hielp zo goed. Maanden en maanden was ik positief. Ook al voelde ik mij lichamelijk niet goed of uitgeput ik bleef positief. Jammer genoeg werd de moeheid zo erg dat de arts voorstelde om te minderen om te kijken of de moeheid zou minderen. Dat gebeurde inderdaad. en ja nu ben ik weer mezelf. Beetje jammer.

8) ik was er van overtuigd dat ik zo moe was van de vaccinatie. Had er spijt van. Nee zou het niet meer doen. ECHT NIET! Nu denk ik er heel anders overs. Ik geloof best dat het mij energie heeft gekost maar twijfel niet meer of ik het weer zou doen. Ik doe het. Sterker nog nu die ongevaccineerde kennis zo vreselijk doodziek is geweest vertel ik mensen zijn verhaal en dat hij nu dolgraag een vaccinatie wil want dit nooit meer.  Ongevaccineerde mensen mogen er bij ons ook niet meer in. Zijn vrouw belde mij van de week huilend op en meteen dacht ik erover om naar haar toe te gaan of om haar hier te vragen maar dat duurde paar seconde. NEE, NEE en NEE. 

wat ook weer een bewijs is dat ik het goed gedaan heb; oudste buurmeisje die ik zaterdag afzei voor de rest van dit jaar blijk het ook te hebben. Hele gezin voor zoveelste keer in quarantaine. Zo blij dat ik naar mijzelf heb geluisterd ipv mijn schuldgevoel. Dus hier ook geen kinderen meer voorlopig.

Het leven, het mijne in ieder geval, wordt er wel makkelijker door. Ik kan nu mijn weinige energie gebruiken voor mijn huis, man, mijzelf.  Het is nu veel overzichtelijker. Ik kon ook veel lezen op de bank zodat Sofietje ook rustig werd en niet steeds liep te ijsberen door de kamer na de zware operatie.

Ik hoef vandaag, geen energie te sparen omdat ik morgenavond "iets" te doen heb. (vrouwen met autisme zijn erg moe. Altijd. Sonia S.ilva vertelde dat ze etiket ME had gekregen en wat denk je? ik ook. )

morgen gaat de X de heeeeeeeele dag zijn dochter en schoonzoon helpen met een klus. Jippie. Echt heel erg jippie. Voor hem en voor mij. Een hele dag het huis alleen voor mij.

Heb jij dingen geleerd/afgeleerd dit jaar?

Fijn weekend.