[go: up one dir, main page]

maandag 30 november 2015

maandag

Wat kijkt ze toch lief die Marie-Antoinette.
Moet zo meteen met spoed de kas in om de hokken op te ruimen en lekker vers stro en hooi te geven.
Er staan nu 3 hokken in de kas
De kippen gaan vaak bij de cavia's op bezoek.
Even scharrelen.
Over een tijdje komen ze allemaal bij elkaar in een groot hok.
Ook de konijnen erbij.
Moet nog wel "ontwerpen" hoe het moet worden.
Het moet overdekt,  ik moet erin kunnen staan en ze kunnen zien vanuit het huis.
Ze moeten natuurlijk ook allemaal een eigen slaapruimte hebben.
 
 
Laatste dag van november.
Met ongelofelijke snelheid vloog ook dit jaar voorbij.
Nog 1 maand te gaan.
Ben benieuwd hoe deze gaat verlopen want o wat heb ik er een hekel aan.
maar misschien ontkom ik aan de jaarlijkse kerstdepressie.
Zou trouwens zo maar kunnen hoor.
Voel me zo anders.
 
Nadenken over het nieuwe jaar.
Wat moet er gebeuren?
Wat zijn mijn voornemens?
Wat voor leuke dingen wil ik gaan doen?
Zijn er mensen met wie ik het contact weer op wil pakken?
Of mensen achterlaten?
Wat ga ik proberen los te laten omdat dat beter voor mij is?
 
Klinkt misschien alsof ik me suf zit te denken hier maar dat is niet zo.
Af en toe denk ik na over die dingen.
Las net op een blog; afstand nemen hoeft geen afscheid te zijn.
Volgens mij heb ik mijn leven redelijk op de rit.
Ik zou wel veel minder schuldgevoel willen hebben.
nog meer voor mezelf kiezen zonder me er rot over te voelen.
en minder denken dat dingen mijn fout zijn.
 
Kreeg gisteren voor de 5e keer een verzoek van iemand, waar ik veel mee omga, om weer eens af te spreken deze week.
Ik heb niet zoveel zin maar zei toch ja.
Je kan toch niet steeds NEE zeggen.
Ja t kan wel maar t heeft wel gevolgen.
En wil ik die gevolgen?
nee dus.
 
Ik weet niet zo goed wat ik wel en niet wil in mijn contacten met anderen.
Nou ja ik weet t misschien wel maar weet niet hoe ik t aan moet pakken en hoe ik met de gevolgen om moet gaan.
Het vertrouwde loslaten is ook eng.
 
 
Waar ik mee bof is dat ik geen last heb van het weer.
Door de serre, waar ik veel zit, nu ook, is het licht en kan ik genieten van de regen.
Is het droog ga ik met Soop lopen.
Ik kan me voorstellen dat er veel mensen gek worden van die constante regen.
Ik vind t best, al heb ik ook liever zonlicht.
Gisteren baalde ik wel want toen het eindelijk droog was liep in naar de kerstfair waar ik me op verheugd had, maar ieder was weer aan het inpakken vanwege de wind.
Ja toen baalde ik wel.
Klote wind en zo.
 
Mr. X is weer aan het werk.
Arme schat.
Hij heeft zo genoten van zijn weekje vrij.
Durft hij nog te zeggen dat hij al dat geklus voor mij gedaan heeft.
Je had hem moeten zien genieten, fluiten en zingen en zelfs na het eten ging hij door.
Allemaal voor mij.
De schat.
 
 
fijne week
 
 
 
 
 

zondag 29 november 2015

zondag

 
We aten bij de open haard en ik zei tegen hem
ik ben nog nooit zo gelukkig geweest in mijn leven als de afgelopen tijd.
 
Het is waar.
NOOIT voelde ik me zoals ik me nu voel.
Sterker nog, ik wist niet eens wat geluk was.
Zelfs als kind niet.
Ik ben nooit kind geweest.
Altijd maar angst en zorgen.
 
Dat een verhuizing zoveel kan doen.
Een verhuizing, geen suiker meer, ouders die overleden zijn.
Ik had zo een grote angst; wat als mij ouders overlijden?
Stort ik niet helemaal in?
En dan het schuldgevoel dat mijn moeder daar in een ziekenhuis in Frankrijk lag, alleen en zwaar dement.
Die zorgen zijn weg.
 
Het was een bewogen jaar.
Pas in Januari dit huis gevonden en 6 weken later hier wonen.
En me meteen thuis voelen.
Een van de beste beslissingen ooit.
Samen met stoppen met roken en weggaan bij ex.
Grote stappen  moeten nemen om zover te komen.
 
Afscheid genomen van verschillende mensen.
Mijn eigen moedertje maar ook van moeder van schoonzus.
En verschillende anderen.
Ik haat de zin uit het liedje van Marco B.
Afscheid nemen bestaat niet.
Stomste zin ooit (in mijn ogen)
 
En tja ook opeens een katloos leven.
Vlammetje spoorloos verdwenen en Wybertje ingeslapen.
(ik hoop nog steeds dat Vlam weer tevoorschijn komt, mijn prinsje)
Vanmorgen kwam ik beneden en was t doostil.
Geen katten en mr. X is naar zijn vader met Soop.
Wow. Dat is stil.
De kippen staan ook niet voor de deur want t regent en ze blijven lekker in de kas.
 
Een jaar met praktische problemen waar overal een oplossing voor kwam.
In 6 weken hypotheek rond?(of was t 8 weken weet t niet meer)
Huis bleek betonrot te hebben.
en meer van die dingen.
Allemaal opgelost.
Ik blijk een ongelofelijk goede probleemoplosser te zijn.
 
Jammer genoeg niet voor de familieproblemen.
Dat is dan wel een groot verdriet maar ook met dit kun je dus toch gelukkig zijn.
En denken dat ik een geweldige tijd heb gehad met die kinderen, die ik nooit had willen missen en zo weer zou doen ook al zou ik weten dat er van mijn gezaai niets over zou blijven.
En gelukkig heb ik de duizenden (ingeplakte) foto's nog.
 
Ik leerde nieuwe mensen kennen en er ontstond een vriendschap met de dames van ons boetseerclub.
We hebben een groepsapp en zo eens in de maand hebben we iets met elkaar gedaan.
Zo gingen ze 2 weken geleden op een zaterdag naar de Margriet beurs en hadden ze een heerlijk daggie.
Ik haakte wel af want op zaterdag.......?
Beetje te druk voor mij.
Gelukkig zien we elkaar elke dinsdag.
 
Dan mijn eigen groep nog, waar we leuke dingen mee gedaan hebben.
Koffiedrinken en etentjes.
Nu ieder vlakbij woon dacht ik dat ik ze vaker zou zien maar die behoefte had ik niet.
Het is goed zo.
Ik organiseerde wandelingen op de maandag morgen maar na een tijdje merkte ik dat t me meer energie kostte dan gaf omdat ik altijd maar naar de probleem(pjes) van een ander zat te luisteren terwijl ik dacht; he mijn moeder is net dood, ben je niet benieuwd hoe het met MIJ gaat?
In plaats van dat uit te spreken besloot ik afstand te nemen.
en vooral om me daar niet rot over te voelen.
 
Ik geniet van mijn huis, mijn beestjes, het plannetjes maken voor de inrichting.
En ik geniet van mr. X die geniet van het klussen.
Hij is de afgelopen week erg opgeschoten en zeer blij.
Ik had voor zijn weekje vrij allerlei dingen opgeschreven om te gaan doen wat we beiden leuk vonden maar we gingen alleen maar naar de sauna.
Maar t was goed zo.
Het samen eten voor de open haard en hem in bed tegen me aan in slaap voelen vallen was voor mij iedere keer weer een feestje.
 
Hier vlakbij is een kerstfair waar ik me op had verheugd.
Veel bekenden hebben daar een stal, zo ook de juf.
Alleen t regent zo hard en er is ook harde wind voorspeld.
Als t even droog is ga ik er toch even heen lopen.
Wel jammer.
 
Ieder fijne zondag.
 
 
 
 

vrijdag 27 november 2015

vrijdag

Soop heeft ondertussen weer lang haar.
 
Stomme Wyb.
Rotkat dat je was.
Ik mis je.
 
Ik hou zo niet van veranderingen he.
En dat Wyb er niet meer is is weer iets wat afgesloten MOET worden.
Hou ik niet van, dingen afsluiten omdat ze NOOIT meer terugkomen.
 
Ik weet dat ik me nog niet eens zo lang geleden rot schrok bij de worden van iemand op Tv.
NIETS blijft.
Ik vind dat zo eng.
Alles is in beweging.
Brrr.
 
Aan de andere kant gaan de nare dingen ook weg en komen er weer nieuwe avonturen op je pad.
Nieuwe mensen, dieren, dingen.
Als mr. X maar blijft.
Zweer dat je NOOIT bij me weggaat vraag ik af en toe.
Ik zweer het, zegt ie zonder op te kijken van wat ie aan t doen is.
Haha.
Arme mr. X.
Hij denkt ook, gauw zeggen wat ze wil horen, kan ik weer verder.
Je kan namelijk nooit beloven dat je altijd bij iemand blijft want dat weet je niet.
 
Ooit zei een man huilend, omdat ik weg moest en hem achter moest laten, ik zal je NOOIT vergeten.
Negen maanden later was hij getrouwd en was ze zwanger.
Nou ja wil natuurlijk niet zeggen dat hij me vergeten was.
Hij werd in ieder geval zeer gelukkig met die vrouw.
Als ik naar het kerkhof ga stop ik altijd bij zijn graf.
Hij kwam te vroeg in mijn leven, omdat ik nog niet met liefde om kon gaan, en ging te vroeg uit het leven.
 
Ligt het aan mij of valt het gewoon bijna niet te doen om iets leuks op TV te zien?
Gewoon geinig fillempie of interessante documentaire?
Leuke serie zoals Donwton Abbey of zo/
Dat je kippevel en tranen krijg omdat Anna aan mr. Bates (haar man) vertelt dat ze eindelijk zwanger is.
Ik probeer de ellende letterlijk ver van mijn bed te houden (kijk TV in bed) maar t lukt gewoon niet.
Je zapt je rot en ziet alleen maar shit of ellende of beide.
Ga ik me weer mateloos irriteren en is niet goed voor de slaap.
Houden wij nou zo van ellende dat er niets anders is?
Of van die, voor mij niet interessante amerikaanse politieseries.
Kookprogramma's vallen ook af, ik kijk echt nooit want daar krijg ik zo een honger van dat ik mijn bed uit zou moeten om naar de ijskast te lopen.
En het kunstje  van Humberto ken ik nu ook en daarbij kan die knul niet hebben die zogenaamd grappig moet zijn.
Ik vind hem VRE_SE_LIJK.
En je zou als je wil en bijbetaald nog meer zender kunnen krijgen maar mijn hemel, nee ik wil niet nog meer irritaties.
 
Ik slaap best redelijk voor mijn doen de laatste week.
De afgelopen 2 dagen waren alleen weer veel te druk.
Een buurman was gisteren de hele dag bij ons bezig, en echt daar zou een gewoon mens geen last van hebben maar ik weer wel.
Te onrustig.
En in januari krijg ik bijna 3 weken lang mensen over de vloer voor de badkamer, dat beloofd wat.
Aan het eind van de middag kwam zijn vrouw, leuk mens, ik kom ook regelmatig bij haar, op mijn uitnodiging hier een bakkie doen.
Ik maakte 2 soepjes, ook om in te vriezen (gaf hen een pannetje mee)
Had ook in de morgen boodschappen gedaan, 6 verschillende winkels.
Nou ja nu ik dat zo opschrijf begrijp ik ook wel dat het vanmorgen niet goed ging en ik terugdook in mijn veilige bed.
Vandaag is de buurman er weer maar dan is hij klaar.
Mr. X klust ook de hele dag door en heeft t helemaal naar zijn zin.
Wat is dat toch heerlijk.
Aan het ontbijt zei hij dat we weinig leuke dingen hebben gedaan maar zo ervaar ik t niet hoor.
Mijn leven hoeft niet uit "leuke" dingen te bestaan.
Liever niet.
Thuis rommelen, boodschapje doen, bekende/vriendin tegenkomen, lekker thuis eten, allemaal genoeg.
Kreeg een stuk of 30 woonbladen van de boetseerjuf, Margrieten vanmooieschoonzus, dus ik vermaak me wel.
 
Ga straks trouwens we de deur uit en hoop mr. X mee te krijgen naar een kerstfair waar een van mijn nieuwe vriendinnen (van de cursus) ook staat.
En ik ga naar de visboer want ik heb al dagen ongelofelijke trek in verse vis.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

donderdag 26 november 2015

donderdag


Als ik ergens blij of emotioneel dan zijn het wel de liedjes uit de Disney film.

Ik begin echt weer me beter te voelen.
Ik voel weer de geluksmomenten door mijn lijf gaan als ik aan mijn huis denk.
Lief en ik waren gisteren naar de sauna, hier in de buurt.
Heel veel zin hadden we volgens mij beiden niet maar eenmaal daar voelde we onze spiertjes zich ontspannen en genoten we heerlijk van de warmte, van het bloot buiten lopen, liefst in de regen, nou ja ik dan, liggen op comfortabel bedje met lunch en koffie.
En maar kletsen jongens.
Over ons huis en onze plannetjes en zo.
De plannen gaan nu vooral over de tuin nu de gang/toilet bijna klaar zijn (alleen t afwerken nog) en de badkamer plannen ook klaar zijn.

Lief die al maanden last van schouder heeft had opeens geen pijn meer dus dat was ook wel lekker.
Ik lag al hele vroeg in bed om Tv te kijken en hij ging weer aan de klus.
Ik had stiekem Soop naar boven gesmokkeld.
En bij hoge uitzondering mocht ze voor de 2e keer in anderhalf jaar, op bed slapen van mr. X.
Kijk ik zou mijn beestje iedere dag mee willen nemen want t was heerlijk.
Met haar koppie op mijn schouder en dat warme lijfje tegen me aan.
Ik had een nachtmerrie en ze likte aan mijn oor en werd ik wakker.
En als ik dan toch wakker lag kon ik haar lekker aaien.
Ideaal zo een hondje in bed.
Maar een van de eerste woorden die mr. X sprak was; dit was bij hoge uitzondering!!!!
Echt ik hoorde uitroeptekens erbij en ik weet wanneer ik niet hoef te gaan zeuren omdat ik t toch niet ga winnen.
Maar wat heb ik genoten.

Er gebeurde ook iets heel verdrietigs (daarom mocht Soop bij mij/ons slapen)
Wybertje zal nooit meer mij bijten of krabben.
Nooit meer zeiken op de schoenen of kleding van mr. X.
Of in mijn antieke kast.
Niet meer op een avond, 10 keer naar binnen en naar buiten en ik de deur open moeten doen.
Nooit meer naar boven rennen en op het nieuwe dekbed in de logeerkamer schijten.
Nooit meer midden in de nacht de buurt wakker miauwen omdat hij opeens bedacht heeft dat hij toch binnen wil slapen.
Ga zo even door.
Ik hield van mijn Wybertje maar het was geen leuke kat.
Ik hield veel meer van Vlammetje.
Eerlijk is eerlijk.
Mr. X had een hekel aan hem en het was zeker andersom.
Het gaf heel veel stress al dat gedoe.
Wyb kreeg nog een of meerdere tia's en toen was het tijd want dit was echt erg.
De dierenarts was t helemaal met me eens.
Hij ging vanzelf zijn mandje in en op de tafel van de dierenarts haalde hij niet eens uit.
Hij ging gewoon liggen.

Er verschenen in de loop van de dag 3 keer een regenboog.
Kijk zei ik tegen mr. X een teken van Wybertje dat hij goed aangekomen is.
Dat geloof je toch niet echt he, vroeg hij bezorgd.
Wat maakt t uit wat ik echt geloof.

Vandaag is de eerste dag zonder Wyb en ik heb verdriet maar heel eerlijk gezegd voel ik ook heel veel opluchting.
Dag Wybertje.

dinsdag 24 november 2015

ratjetoe zeg maar

Het gaat niet goed met de rooie.
En dat is misschien zacht uitgedrukt.
Ik denk dat hij weer een TIA heeft gekregen.\
Ik kijk morgen hoe het gaat.
Ik vind het vreselijk om mijn beestjes of alle beestje van de wereld, te zien lijden.
Hij heeft geen pijn maar is de weg gewoon helemaal kwijt.
Dit is een oude foto hoor dus hier ging t nog goed.
Ik voel al jaren dat Wyb niet heel oud zou worden.
Sommige tanden vielen al uit en hij is mager.
Ik hoop op t beste.
Wat dat ook mogen zijn.
Soms is het beste afscheid nemen.


Vanmorgen weer een heerlijke ochtend met de dames van het boetseerclubje.
Mijn franse vriendinnetje was er ook.
Heel moeilijk om niet iedere keer in t frans te kletsen maar dat is niet beleefd natuurlijk al vinden de dames het leuk om ons te horen.
Dat heb ik met de dames van mijn andere club als ik er een paar spaans hoor kletsen.
Zij willen frans kunnen spreken en ik wil spaans.
Zag vrijdagavond laat nog een spaanse film en ik kan zo genieten.
Hoewel er in die film niet werd gepraat, herinner ik me nu, en het ook nog in zwart/wit was.
Het was het verhaal van sneeuwwitje maar dan anders.
Zij was hier een stierenvechter en was verliefd op 1 van de dwergen.
Ja spaanse films zijn meestal heel raar.
En hier werd ze niet meer wakker na het eten van de appel.

Vanmiddag 3 uur op bed gelegen.
Uitgeput van de ochtend.
Gistermiddag idem dito.
Het baart me zorgen; komt t weer goed?
Vrienden wilden zondag komen maar ik heb nee gezegd, andere wilde met ons uit eten zaterdag, moest ik ook nee op zeggen.
Keek net een beetje angstig in de agenda voor volgende week maar die is ook heerlijk leeg.

Wel denk ik de hele tijd; zal ik die en die uitnodigen voor een bakkie?
nu mr. X thuis is gaat visite krijgen stukken makkelijker maar ik vraag me dan af; wil ik t echt of voel ik me schuldig en ben ik bang om problemen te krijgen?
Ik heb ook geen zin om anderen te laten weten dat t niet goed gaat.
En heel eerlijk gezegd ben ik niemand iets schuldig.
Sommigen dachten echt, en ik dacht t misschien ook, dat ik ze vaker zou zien en leuke dingen met ze zou doen nu ik dichtbij woon maar,  non, non, rien a changer, ik vermaak me nog steeds prima alleen en voel me regelmatig niet goed genoeg, zoals nu dus.
En echt ik vind mijn groepje nog steeds leuk maar we zien elkaar minimaal eens in de maand en dat is wel genoeg.

Morgen na het ontbijt besluiten we wat we gaan doen.
Dan gaan we een paar uurtjes op pad.
Ik denk dat het de sauna zal worden.
Is hier vlakbij.
Paar uurtjes, daar lunchen en dan op tijd naar huis.

Ik slaap best wel wat uurtjes moet ik zeggen.
En het lukt me om de ellende uit mijn gedachten te houden.
Dat is zo belangrijk.
Al ga ik niet naar Amsterdam.
Ik vroeg aan de dames vanmorgen of zij zomaar naar de Hoofdstad zouden gaan, de meesten riepen ja hoor, ik laat me niet bang maken maar toen ik het later nog 1 keer vroeg zei iemand dat ze niet ging. Een vriendin wilde naar Rijksmuseum maar ze ging niet mee.
Wij wilden naar Tropenmuseum maar zoeken het ook niet op.
Ik denk altijd dat de schijterds het langste leven en de helden op t kerkhof liggen.

Ik kijk veel leuke of domme TV als ik dan toch kijk en laat me niet gek maken door t nieuws te volgen.
Dat laat ik aan andere over en van hen hoor ik dan wel weer als t zover is om te schuilen.
Ik hou van struisvogelen zeg maar.
Niets mis mee.

fijne avond.


ps; moet nog even kwijt dat ik de spullen van de kwan.tum of Alain Boulanger (L. Bakker) helemaal niet slecht vind.
doooeeeiiii


maandag 23 november 2015

maandag

Marie-Antoinette.
Wat heb je aan cavia's vraag mr. X weleens.
Nou ja dat vroeg hij want hij vraagt zich dat soort dingen niet eens meer af.
Hij begrijpt t toch niet.
Zoals mijn moeder vroeger zei; gewoon kijken hoe ze hun leventje leiden.
Ik pak een zak hooi om erop te zitten en kijk wat ze doen.
Niks boeiend maar dat is een aquarium ook niet en toch kijk je.
Het geeft rust, doet je glimlachen.
In het ziekenhuis projecteerde ze in de wachtkamer een dier op de muur.
Zo ook een hamster die zich aan t wassen was.
Je bleef kijken.
 
Wij waren gisteren in een dure meubelzaak.
We hebben een bon van 100 euro gekregen en iedere keer gaan we kijken of we iets vinden.
We vinden er NIETS.
Ja er zijn bijv. leuke dingen maar die kosten aan de overkant, bij Leen of Kwan.tum een paar tientjes of niet eens en daar kost een stom kussen 59 euro.
En het is er druk daar.
We jonge gezinnen.
Ik denk; geen wonder dat mensen zoveel moeten werken en hun kids moeten dumpen als je daar je spullen gaat kopen.
Een leuke lamp voor 600 euro.
Waarom doen mensen dat eigenlijk?
Als je het ook  aan de overkant voor 100 kan krijgen??
 
Ik lees en hoor overal dat de druk van de maatschappij zo zwaar weegt en dat je daarom zo perfect wil zijn en aan alles wil voldoen.
Kinderen, werk, sporten, mooi huis, 2 auto"s, vakanties, vrienden. pffffff.
En wie is de maatschappij die dan zoveel invloed heeft?
Zijn we niet sterk genoeg om zelf na te denken?
Ik hoor regelmatig op zachte toon, ik werk niet, ik heb kleine kinderen.
Of we zijn gewoon in Nederland gebleven hoor. (vakantie)
Het buurmeisje van tien zei; nee we gaan dit jaar niet op vakantie, alleen naar Texel.
Misschien denk je dat ieder het voor zich moet weten en misschien is dat ook wel zo maar ik zie hoe  gestresst veel kinderen zijn.
Ik heb niet voor niets gestudeerd zei iemand uit ons groepje met drukke baan en 3 jonge kids.
En ik maakte me populair door te vragen oh en waarom heb je dan kinderen gekregen?
Ze moest en zou na haar 40ste nog een tweede kind.
Ze ging zelfs naar het buitenland omdat ze daar geen leeftijdgrens hebben om vrouwen te helpen zwanger te worden.
Op haar 45ste kreeg ze een tweeling.
De kids gaan zelfs op zaterdag naar school om een tweede taal vloeiend te leren.
Ieder vind haar zo mooi voor haar leeftijd en ik denk; zien jullie niet dat alles opgespoten en gelift en siliconen is?
Ik hou echt van mooie vrouwen hoor maar ik hou niet van Donald Duck lippen en tennisballentieten.
 
We keken gisteren naar Linda en dan komen er 26 van die prachtige meisje van de trap af, ik zeg; kijk die zijn allemaal uitgezocht omdat ze zo een goed karakter hebben.
Geloof jij het?
Het gaat om t innerlijk en geld maakt niet gelukkig.
Yeee.
 
We laten ons dingen opleggen door de maatschappij maar we mogen ook nog steeds zelf nadenken hoor.
Ik weet heus wel hoe sommige mensen hier tegen mij aankijken.
Vooral mijn familie zeg maar.
Euh, welke familie???
Nou ja je weet wel die altijd voor mij klaarstaan en waar ik t zo leuk mee heb!!!
En echt regelmatig denk ik ook;
wat ben ik nou eigenlijk???
Ik ben niks.
maar dan denk ik ook dat ik genoeg heb om over te piekeren en dat ik ook niet nog eens naar de stem van mijn "familie" en de anderen hoef te luisteren.
Want ben je geweldig als je je baby van 6 weken in vreemde handen achterlaat en verder gaat met je carriere?
Ik weet dat ik eens volschoot op een verjaardag waar een baby zo graag aan de borst wilde maar aan de fles moest want ja, volgende week naar de creche.
Daar worden ze lekker sociaal van.
Leuk hoor een sociale baby van 7 weken.
 
Het weekend was rustig.
Ik had een buurman gevraagd of hij ons kon helpen met de deuren afhangen en die kwam zaterdag morgen even een bakkie doen en kijken wat er moest gebeuren.
Ik werkte in de tuin, maakte plaats in de kas en zette daar ook (met hulp) het konijnenhok binnen.
Nu zitten alle beestjes daar.
Lekker droog en windvrij.
Daarna sliep ik een paar uur achter elkaar.
Kookte mr. X en aten we bij de open haard.
Zondag gingen we koffiedrinken bij ons schoonpapa waar ik weer een déja-vu had toen schoonzusdienooitlacht  binnen kwam en me ijselijk begroette.
Schoonpapa was heel blij om mij te zien maar vooral om Soop want die is toch de favoriet en zo kom ik wel op een goede 2e plaats.
Ook goed toch?
 
Daarna gingen we dus naar die goedkope en de dure winkel.
We kochten bij de goedkope een kapstok.
Wandelden in de kou met onze Soop, dronken we chocolademelk bij de open haard en aten en keken TV daar.
Een heel wild weekend.
Gisteravond in bed, kroop ik tegen mijn Lief aan en zei dat ik morgen, dus vandaag echt iets leuks wilde gaan doen.
Samen.
Lief is een week vrij.
Hij stelde een uitstapje naar Brussel voor, ja ik weet t niet leuk en dat zei ik ook.
Jeetje grapje zei hij.
Dus ik; ja ik wil naar de dierentuin, het is zo lang geleden, toen schrok hij weer en ik; grapje.
Nou ja we verzonnen van alles maar we zitten nog steeds heerlijk thuis.
Ik hoor de boormachine in de gang.
Ik ga zo een beetje opruimen.
mijn dingetje doen.
 
De maatschappij zou vinden dat we een heel saai, burgerlijk en nutteloos leven leiden.
Fuck de maatschappij.
 
 
 
Sorry voor de titel van vorig blogje had ik echt niet bij nagedacht, haha.
Dacht iedereen begrijpt wel dat t over de badkamer gaat.
We dank je wel weer voor de lieve, leuke en grappige reacties.
 
 
fijne week
 
 
 

vrijdag 20 november 2015

kogel door de kerk

 
Vannacht dacht ik wat een psych paar jaar geleden tegen mij zei, dat mensen met mijn stoornis eigenlijk geen relatie aankunnen.
Tja ik lag in bed en dan denk je weleens.
Naast mij, mijn grote liefde die zachtjes adem zat te halen.
Die vent van mij is zo bijna volmaakt dat ie zelfs niet snurkt.
Kijk geen voetbal, zit/ligt nooit op de bank.
Nou ja dat ie van winkelen houdt en zo dat weten jullie allemaal wel he.'
 
Ik snap die psych wel hoor, want heel eerlijk gezegd dacht ik dat ook.
Wat voor stoornis ik heb, daar zijn de meningen over verdeelt, er is al van alles voorbij gekomen en als ik erover lees denk, ja dat heb ik, maar dan lees ik weer wat anders en ja hoor, heb ik ook.
Ik wil niet opscheppen,(grapje)  maar ik heb van alles wat.
maar lichamelijk dus hartstikke gezond man.
Ik krijg nooit eens een griepje of een verkoudheid.
Raar is dat toch.
Terwijl iedereen om me heen maar snottert, hoest of kucht en roept (het hele jaar door): het heerst, heb ik nergens last van.
 
Gisteren is geloof ik de kogel door de kerk gegaan.
De eerste, aannemer die een offerte maakte voor de badkamer en waar we ons rot van schrokken, die gaat t worden.
De anderen bleken veel duurder te zijn.
Hij leek ons ook de prettigste om een paar weken in huis te hebben.
Gewoon lekker bescheiden.
Hij was er gisteren weer om de puntjes op de i te zetten.
Hij kan of 4 januari beginnen of in maart.
Na de feestmaand moet ik altijd erg bijkomen van alles, vooral van de emoties die het oproept, de onrustige tijd.
Dus ik wilde erover nadenken maar na 10 minuten zei ik; oke.
Dus over 6 weken beginnen ze.
We gaan wel een douche huren.
Ik dacht dat je die alleen maar buiten kon zetten maar dat is niet zo.
Kan gewoon op zolder of in de kelder, wat je wil en goedkoper dan we dachten.
Ook dat probleem opgelost.
Nu weet ik heus wel dat een mens tijdje zonder douchen kan en gewoon met washandje kom je best ver maar douchen voor het naar bed gaan is voor mij een luxe die ik niet wil missen.\
Ik kom dan altijd net van buiten met Soop, dus lekker warm en ontspannend en luxe.
 
Mr. X heeft na vandaag een week vrij.
Nu heb ik gelukkig een man die niet het vrouwtje nodig heeft om zich te vermaken.
Godzijdank niet zeg.
Ik zou gek worden.
Ik ken ze echt hoor die mannen van vriendinnen die niets doen zonder het vrouwtje, dus dan gaan zij eerder weg of gaan helemaal niet mee want ja zo zielig voor de man.
 
Ik hoop heel erg dat ik me goed genoeg zal voelen om leuke dingen te doen want daar heb ik zin in maar lukt t niet; hij vermaakt zich wel.
Is  een fijne gedachte.
Moet opeens denken aan een vriendin die verleden jaar in China en daar hartstikke ziek werd, longontsteking.
Maar ze vond t zielig voor haar man want ja die zat dan maar op de kamer bij haar, dus gingen ze toch "leuke" dingen doen.
ieeeuw.
 
Ik hoop wel dat de gang en WC nu afkomen want na maanden het niet erg te vinden wil ik nu wel dat t klaar is.
Het was wel even "ruzie" over de kapstok.
Ik wil zo een ouderwetse van hout en dan wit gekalkt, hij wil een moderne.
Ik ben bang dat hij gaat winnen maar als ik dan een roze gebloemde bankstel wil dan kan ik zeggen;
jij mocht de kapstok uitzoeken dan mag ik het bankstel kiezen.
goede deal vind ik persoonlijk.
Hij zit toch nooit op de bank.
 
Ik ben toch geen homo, zal hij dan zeggen en dan zeg ik;
oh nee? nou je houdt anders niet van voetbal, wel van winkelen en je zit langer in de badkamer dan ik .
en je snurkt niet eens.
 
Misschien had die psych toch gelijk.
maar voor arme mr. X is het te laat, hij houdt van me, de arme schat.
 
 
 
 
 
 

donderdag 19 november 2015

lelijk of niet?



 
Gisteren een tijdje heerlijk bezig geweest in de kas en in de tuin.
Ik haal de plantjes eruit en plant ze in grote bak omdat het plan is om binnenkort aan de tuin te beginnen.
Ook moest ik alle dennennaalden opruimen die overal liggen.
Ik genoot.
Toen moest ik 3 uur plat die ik doorbracht met lezen, beetje Tv en slapen.
Op tijd wakker om te koken en beetje op te ruimen.

Ik probeer een verhaal te verzinnen om mezelf beetje op te peppen maar pffff.
Als je zo moe bent komt alle (mijn eigen) familie ellende wel boven hoor.
Zag gisteren dat een onbekend nummer had gebeld en hele even hoopte ik dat het het neefje was, maar nee hoor.
Geen neefje.
Hij is hier de eerste dag geweest, eind februari en daarna was t klaar.
Hij woont hier op loopafstand en ik kan wel iedere keer een reden verzinnen waarom hij niet komt, hij is anders, hij durft niet, enz. maar misschien is het gewoon net zo een lul als zijn  vader.
En wat krijg je als 2 egoistische mensen kinderen op de wereld zetten?
Dat verzon ik dan weer in bed gistermiddag.
Enfin dikke pret in mijn hoofd, dat snap je wel.

Ik liep met Soop langs de bushalte en er was een vrouw die vol liefde naar haar keek.
Oh zeg ik, ik zie het al u bent dol op honden.
Ja zei ze en ik heb die van mij ook bij me.
Ze deed haar handtas open en liet een foto zien.
Wat een prachtig hondje, loog ik.
Ja, zei ze hij is dood.
De twee mannen die ook op de bus zaten te wachten bemoeiden zich er ook mee.
Als je de mens leert kennen........
haha. Die kennen we.
Ik moet altijd glimlachen om mensen met hun hondjes.
Mijn broer heeft er een, net zo oud als Soop en dat beest is lelijk maar hij vindt haar prachtig.
haha.
Misschien is Soop dus ook superlelijk en zien wij haar gewoon als t mooiste hondje ooit.
Gisteren nog zei mr. X wat is ze toch mooi, die tekening en zo.
Ach je doet er niemand kwaad mee en kan mij t schelen of ze mooi of lelijk is.

Ooit, even tellen, 16 jaar geleden ging ik met het neefje naar de intocht van Sinterklaas.
Oh wat was hij zenuwachtig.
Sinterklaas kwam  ons een hand geven en ik zei; Sinterklaas ik wil zo graag een man in mijn schoen.
De Sint duwde een Piet naar voren met prachtige blauwe ogen, ik zag het meteen zitten maar neefje zei, niet doen tante Lèn want dat zie ik je maar 1 keer per jaar.
Dus ik zag er vanaf, want in Spanje wonen zo ver weg van neefje leek me toch niets, maar jammer was t wel.

Uiteindelijk vond ik dan toch hier de ware liefde.
Ik had toch wel graag een roodharig kindje van jou willen hebben zei ik laatst tegen hem./
Roodharigen is een zwak ras volgens hem en zullen over een tijdje uitgestorven zijn.
Tja en dan een roodharige met mijn genen, pfffft dat zou dan toch niet geworden zijn.
Dus elk nadeel heeft zijn voordeel, zei filosoof Johan Cruiff.
Of...was dat geen filosoof?

Oh dames mijn haar zit super hoor.
Kwam uit bed, allemaal krullen.,
Niets meer aan doen.

fijne dag.

woensdag 18 november 2015

kapper en zo

3 kipjes geen ei hetzelfde.
Grappig eigenlijk.

Ik hield me aan mijn voornemens.
GEEN ellende op TV.
Ik keek Real Man of zoiets.
Vijf bouwvakkerstypes die wat af moeten vallen en fitter moeten worden.
Ik vond t vorige week al grappig.
Hup geen onzin, gewoon zoals ze zijn.
Vol grapjes en domme opmerkingen maar lekker zichzelf.
Borsten heten dan tieten.
Ze houden van grote tieten.
Ik vind t leuk om te kijken hoe ze bezig zijn.
De ene wil beter zijn dan de ander en dat is een goede motivatie.
Dan Beau van Erven van Dorens met zijn ge-affecteerde manier van praten.
Ik hou van Beau.
Die zwemster Inge de B. die opkwam als een volleerde porno actrice.
Daar irriteerde ik me dan weer aan het lag er zo dik bovenop.

Vanmorgen ging ik naar de kapper.
Tot t laatste moment, gisteren, gedacht; ik zeg t af.
Maar ik ging.
Was er nooit geweest en is op loopafstand.
Als ik dan t uitgeput zou zijn kon ik zo terug naar bed.
Heel veel haar eraf.
Zie er weer toonbaarder uit.
Heb lekker gelopen.
Goed bak koffie gedronken en de prijs viel zo mee.
25,50 ofzo.
Nu aan de eigen koffie.
Het plan is de kas opruimen en de verblijven van de beestjes.
Heb er zin in.
Gewoon op t gemak.

Mocht er energie over zijn ga ik naar tuincentra om hooi, voer, enz op te slaan.
Anders ga ik plat, of lezen.
Mocht van mezelf een Libelle kopen en kreeg 2 Margrieten via schoonzus.
Ik ga geen was doen of zolder opruimen.
alleen het hoognodige.

Buiten in de kas aan gang heb ik zin in.

daaaaag.

Dank jullie wel voor alle lieve berichten.
Ga zeker een kopie van de bloeduitslagen opvragen.

dinsdag 17 november 2015

geen titel






En dan opeens is het uit.
Zit ik in een, weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar t gaat niet meer.
Ik kan gewoon niet meer.
Ik doe alles heel langzaam.
Lopen, opruimen, noem maar op.
Ik doe het hoognodige.

Wilde gisteravond Tv kijken maar alles gaat over dat ene.
Zend nieuws uit maar niet op elk net in elk programma.
Zend gewoon mooie programma's op de andere netten.
Dingen zoals Downton Abbey, reisprogramma's, mooie muziek, mooie films.
Nee, ieder heeft het maar daarover.
En waarom staan we hier opeens wel bij stil en niet bij  oorlogsgebieden vragen sommigen zich af?
Wat denk je zelf, denk ik dan?
Hoe kun je je alleen maar de vraag stellen.
Het is nu niet meer de ver van mijn bedshow.

Ik had gisteravond niet naar Humberto moeten kijken waar 4 jongens vertelden wat ze meegemaakt hadden.
In hun ogen zag je dat hun leven voorgoed anders zal zijn.
Als ze even niet aan het woord waren en in beeld kwamen zag je meer dan wat ze vertelden.
Ik ken die blik.
Het licht is voorlopig uit.
en nu doe ik t toch, erover schrijven en dat wil ik niet.
Iedereen doet t al en wie wordt er beter van?

----------------------------------------

Daarom een kattenfilmpje.
Loes ik keek gisteren filmpje Najib Amhali.
Sinterklaas en nog een paar.
Ik ken ze allemaal, nou ja dat denk je dan maar je onthoud niet alles dus moet je toch weer vreselijk lachen.
Die met de taxi vond ik zo leuk.
De laatste show van hem vond ik zo slecht dat ik hem eigenlijk even in de ijskast had gezet maar al die oude stukjes zijn zo grappig.
Zit hier gelijk weer met een smile.
Zo ook met kattenfilmpjes.
Als je eigen dieren gekke dingen doen, wen je daaraan.
Zo zit Soop meestal op mijn schouder ipv van op schoot.
Ik vind dat heel normaal totdat er hier iemand op visite komt en ze op zijn/haar schouder gaat zitten.
Soop die iedere morgen een ei onder de kip vandaan gaat halen.
Kip die hier op het bankje achter mij gaat zitten.
Of gewoon even op visite komt.

Moet er opeens aan denken dat Lief uit eten zou gaan en ik op bed met Vlammetje in slaap viel.
Streng verboden dieren in de slaapkamer.
Ging de afspraak niet door, lig ik daar met de kat.
Mr. X was kwaad.
En ik kan je niet vertrouwen en je had het zo beloofd....
Ik zei nog, he getver wat doet dat beest hier....
Als je op dat moment binnengekomen was had je echt gedacht dat ik betrapt was met een andere man ipv van een kat.
Goede tip van mij is dat als je iets doet wat niet mag check dan wel even of de afspraak van je man echt wel doorgaat.

Wyb ligt nu net als altijd als ik hier ben, op schoot.
De dierenartsen waren verbaasd dat hij zich zo goed kon redden terwijl hij niets meer ziet.
Ik trouwens ook.


Mr. X heeft volgende week een week vrij.
Ga je klussen vroeg ik of wil je iets doen?
Hij weet t nog niet, hij ziet wel.
Hij is niet zo van het plannen.
Ik heb wat leuke ideetjes opgeschreven.
We zien het wel.
Niets schokkends hoor.
Nou ja het meest schokkend is geloof ik dagje Breda.
Oh er staat ook tropenmuseum, expositie van een fotograaf, dagje sauna.
maar ook verf uitzoeken voor woonkamer.
handdoeken kopen voor badkamer.
aan de tuin beginnen.

Eigenlijk is het toch bijzonder dat je zomaar dit soort plannen kan maken he.
Dat je niet alleen de financiele middelen hebt, ook een auto, een huis waar je dol op bent maar vooral iemand om het mee te delen.
Iemand waar je handdoeken mee uit kan zoeken .
Zullen we chocolabruin nemen?
Ja mooi, maar ik wil wel grotere dan we nu hebben.
Samen kijken en voelen, koffiedrinken voordat we het definitief doen, of niet.
Dan blij thuiskomen omdat we eruit zijn.
Blij om een paar chocoladebruine handdoeken die heel mooi zullen passen bij de badkamer die er voorlopig nog niet is.

Eigenlijk vind je alles (meestal) normaal en misschien is dat wat ons vaak ongeduldig, ongelukkig, ondankbaar maakt.
Even snel handdoeken kopen.
Je kan er ook een klein feestje van maken.
Heb ik van mijn moeder geleerd en gelukkig heb ik een man die er helemaal in meegaat.

Het regent.
Ik ga zo naar buiten met Soop.
Wij vinden regen niet erg.
We gaan even bij de groenteboer wat lekker dingen kopen.
Voor in de groentenla en in de fruitmand.
Hey, Kip Mathilde komt net binnen en gaat op het bankje liggen.
Goedemiddag Kip.

En vandaag, ga ik alleen maar leuke dingen kijken op TV.
Zo dom en simpel mogelijk.











maandag 16 november 2015

maandag

Dan maar weer een foto van Soop.


Angst.
Opeens sloeg bij mij de angst toe.
Ik had weer even energie en ging de slaapkamer en badkamer doen.
Met veel plezier.
Heerlijk om de boel lekker fris te maken.
Toen stortte ik weer in en kon ik niets meer.
Zelfs niet meer luisteren.
Ik hoorde het wel maar begreep het niet.
Toen voelde ik opeens angst.
Lange tijd niet gevoeld.
Ik zei tegen mr. X dat ik me zorgen maakte en hij zei dat hij dat ook deed want ik zie er zo slecht uit.
Volgens hem.
Zelf zie ik dat nooit eigenlijk.
Ik vind mezelf namelijk er altijd lelijk en slecht uitzien.
Ik ging 3 uur plat en toen ging het wel weer maar t voelt niet goed.
Als je geen energie meer hebt is het ook zo moeilijk om de angst weg te houden.
Ik zal toch niet.....en dan vul je de naarste dingen in.
Het is ook zo balen dat de arts 2 weken weg was, wist ik niet, en ik dus nog geen uitslag van bloedonderzoek heb.
Straks kan ik haar bellen en hoop dat ik haar aan de lijn krijg.
want het zal wel druk zijn bij het telefonische spreekuur.
Ik kom hier dan in ieder geval terug om te typen wat ze gezegd heeft.

Misschien heb ik toch teveel gedaan de laatste tijd.
en geeft mijn lichaam aan dat t nu afgelopen moet zijn.
Deze week geen afspraken, behalve morgen naar mijn cursus maar die moet ik afzeggen.
Ik twijfel want ik wil zo graag maar het MOET.
totale rust en zo min mogelijk indrukken.
dus zeker geen mensen over de vloer.
Alleen de dingen die voor ons belangrijk zijn.
Dan bedoel ik dus proberen het huis netjes te houden, koken en de beestjes.
Misschien wil mijn lichaam mij dan vergeven dat ik over zijn grenzen bent gegaan.

Lezen, liggen, tv kijken.
en dan geen Penoza. ;-)
Gisteravond was t laatste deel.
Wat was ik blij.
Ja waarom kijk ik dan?
Ja er spelen topacteurs in.
Ik wil weten hoe het met de familie gaat.
Het is spannend. (jaja een beetje te.)
klein beetje verslaafd.
Ik mag ook geen suiker maar hele af en toe.....
zo ook met Penoza.
ook niet goed voor me maar kan de verleiding niet weerstaan.
Ik hoop van harte dat er niet weer een serie komt.
Ben gewoon zo opgelucht dat t afgelopen is.
en het einde is bevredigend, meer dan, en het is goed zo.
Geen Penoza meer voor mij.

Ik hoopte vandaag een beetje blij te worden van de blogs van anderen maar iedere is met hetzelfde bezig.
Ik snap het hoor.
Iedereen behalve Vla (valhalla)
Big smile want daar is het een sprookje.
Daar schijnt de zon, daar lopen meisjes in mooie jurkjes, daar zijn roze wolken.
Sprookjes bestaan gewoon.


DEEL 2 zeg maar.
Leest de dokter de uitslagen van de test en ze heeft me echt op van alles laten testen dus ook reuma en zo.
ALLES GOED!!!!.
10 met een griffel, zegt ze.
Ik; ik ben niet echt blij.
Ik wou iets als bloedarmoede ofzo.
maar wel bloedarmoede zonder ernstige reden natuurlijk.
Of een vitamine tekort.
maar ik heb niets.
Balen zeg, ik ben gezond.
(grapje tussendoor mag toch?)

Denk meteen oh dan kan ik morgen wel gaan boetseren en afspraak maken bij de kapper.
Ja als je gezond bent dan kan dat gewoon.
Non, non, NIET doen.
Weet je nog; eerst mr. X, het huis, de beestjes.
MEER NIET.

oké.



fijne week.






zondag 15 november 2015

zondag

Gaat even niet zo lekker hier.
Gelukkig keek ik even bij Valhalla en ja hoor zat weer met een glimlach.
Dat mens is in elke situatie zo grappig.
En wat een wolk dat babietje.

Morgen krijg ik eindelijk uitslag van bloedonderzoek en ik hoop op bloedarmoede.
Dat zou verklaren waarom ik steeds moeier wordt.
Gisteren idem dito, dacht ik ga naar de dierenarts en duik daarna mijn bed in maar na een tijdje ging t beter.

Wyb is nog steeds blind maar maakt er zelf geen probleem van.
Hij doet gewoon zijn dingetje.
Hoe ziek hij donderdag was hij is nu gewoon weer Wyb.

Stiefzoon die zou komen koken, de boodschappen waren al in huis, zei weer eens af.
Daar ga ik nu maar eens iets van zeggen.
Dit gebeurd al zolang ik met hun vader omga en hij zegt er nooit iets van dus ze blijven maar doorgaan.
Ik ga het gewoon rustig en duidelijk zeggen.
Kan me niet schelen dat ik daarna ruzie krijg met mr. X.
13 jaar mijn mond gehouden nu geen zin meer in.
Voel me iedere keer weer in de zeik genomen.
Het kost energie en daar moet ik zuinig mee omgaan.

Gisterochtend kwam zwager met onze Pa langs.
Wat is het toch een lieverd die Pa van ons.
Erg in de war dat wel.
Mr. X liet hem vol trots ons nieuwe WC zien en pa reageerde met; nee dank je ik hoef niet.
Soop dolblij dat opa er was en opa blij om haar te zien.
Ik blijf ook trots op mijn man en schoonfamilie dat ze zo goed voor hem zorgen.
Hoe druk ze het ook hebben, en dat hebben ze, ze gaan een paar keer in de week naar hun pa.
Ik geloof dus niet in de mensen die het maar druk, druk, druk  hebben.
Ieder heeft 24 uur en het is maar net wat je er mee doet.

Stom, stom maar we hebben gisteren een vloer gekocht voor de gang, en ik vind t helemaal niets.
Ík wil hem niet en hij moet terug.
Niet goed nagedacht.
Ik denk niet dat Lief me dat in dank af gaat nemen want hij haat het om iets terug te brengen maar hij zag aan mijn gezicht dat t niet goed zat, dus hij weet vast hoe het ervoor staat.


Enfin weinig te vertellen.
Lief gaat straks tennissen, ik voel me weer iets beter dus ga opruimen, dan hoef ik dat morgen niet te doen.

En doen wat ik altijd tegen mr. X zeg;
vul je hoofd met mooie dingen.
Ik heb gelukkig geen last van het slechte weer wel van Parijs dus ga ik extra mijn best doen.


Vul je hoofd met mooie dingen.

zaterdag 14 november 2015

Paris



Mijn grootmoeder woonde in Parijs.
Mijn grootmoeder was een Grande Dame.
Gescheiden van een roemeense Ambassadeur en hertrouwd met een chirurg met een goede reputatie.
Ze adopteerden mijn moeder die toen 5 of 6 jaar was.
Ik wist dat ik ook een andere opa en oma had maar voor mij waren zij de echte.
Nog steeds.

Als kind gingen we dus vaak naar Parijs.
Ik heb altijd gevoeld dat ze een hekel had aan mijn vader en van mijn broer hoefde ze ook niet veel te weten.
Van mij wel.
Ze hield van mij.
Heel veel zelfs denk ik.
Alleen was ze heel streng.
Spelen op straat met zomaar wat kinderen, nee dat mocht niet.
We werden van museum naar museum gesleept.
En kastelen.
En alles deden we lopend.
Misschien durfde ze niet in de Metro of hield ze gewoon van lopen.
Wij niet, broer en ik.
Maar t moest.
Thee drinken op een terras duurde ook al uren en uren.
Een kasteel vond ik helemaal leuk omdat de mensen hun katten die ze niet meer wilden in de lege gracht deden/gooiden.
Daar liepen de mooiste katten rond en ook heel veel kleintjes.
Ze konden er niet uit en ik neem aan dat sommige mensen ze eten toegooiden.
Verder was Parijs dus echt niet leuk.

Totdat ik ouder werd en opeens de dingen heel anders zag.
En de ober van het restaurant waar we aten aan Oma vroeg of hij met mij af mocht spreken.
Mocht natuurlijk niet.
Geen ober voor haar kleindochter.
Ik leerde van Parijs houden.
Ging naar alle plekken terug, vele keren, die zij me had laten zien.

Ik ben altijd trots geweest op mijn oma.
Ze leerde me veel over kunst.
En ze was zoveel chiquer dan nederlandse oma's.
Altijd mantelpakjes, mooi ondergoed, lipstift en rouge op de wangen.

Als ik iets over Parijs hoor denk ik niet meteen aan de Eifeltoren, de Seine, Notre Dame maar aan haar.
Een echte Parisienne.
en dan denk ik ; Merci Mamie voor alles wat je mij geleerd hebt.

ps. ze heet Hélène


Dit is wat ik over Parijs wil schrijven vandaag.

vrijdag 13 november 2015

weekend






 
 
Het is zo gek met liefde.
opeens ben ik helemaal verliefd op mijn Wybertje.
Omdat hij ziek is.
Hij ligt hier op schoot.
Hij is nog steeds hartstikke blind maar hij doet alles gewoon.
Uit de tuin ging hij al een tijdje niet meer behalve om te wandelen met Soop en mij.
Ik verwen hem met de lekkerste hapjes.
Hij weet ook alles gewoon te vinden zoals de weg naar de kas waar hij zo graag ligt.
Gek is dat toch.
 
Het geeft me wel veel stress .
De afspraak van vandaag met dierenarts is verzet naar morgenochtend.
Oh Ineke hij is 13 en half jaar.
 
En ik ben zo moe dames.
Ja ik wil niet klagen maar het gewoon vertellen.
Wanneer is klagen klagen?
Ik zou zeggen als je over iets niet blij bent en dat maar blijft zeggen maar er niets tegen of mee doet.
Ik reed vanmorgen mee met iemand en vroeg op gegeven moment of ze me voor de deur af wilde zetten want die paar honderd meter bij haar vandaan lopen ging me niet lukken.
Misschien heb ik wel bloedarmoede of zo.
De dokter is op vakantie dus ik heb nog steeds geen uitslag, hoop ik maandag te krijgen.
De rest van de middag op de bank met dekentje doorgebracht.
Hoop dus op bloedarmoede.
Heb nog multivitamine in de ijskast staan en ben daar weer mee begonnen.
 
Maar de ochtend was erg leuk.
We waren op een hele leuke plek die, op 1 na, niemand kende en we hebben genoten.
Leuke bediening, alles was mogelijk, prachtige binnentuin.
Een kennis van mij geeft daar schilderles en ik ga toch maar een keer kijken.
Je kon er ook leuke kado's, bloemen, biologische groenten kopen en workshop volgen.
Zo ook kerststukjes.
Toen de dames daarover begonnen vertelde ik van mijn plan om thuis iets te doen .
Gewoon hier leuke stukjes maken.
 

Deze kast is even een tijdje kiploos en ipv een kerstboom ga ik een kerstkast maken.
Heb er al helemaal zin in.

Lief is naar een concert.
Helemaal volgespoten met after shave.
Zwager kwam hem halen, ook volgespoten.
Haha blijven de meisjes tenminste op afstand.
12 uur thuis zei ik maar ik geloof niet dat dat indruk maakte.
Dus moeders houdt jullie dochters boven de 40 thuis vanavond en vannacht.

Morgen komt stiefzoon voor ons koken.
Ben heel benieuwd.
Heb er wel alle vertrouwen in.
 
Ik ga nu lopen met Soop.
en dan naar bed.
 
 
Fijn weekend allemaal.
 
 
En Loes geen zorgen maken hoor.
 
 

donderdag 12 november 2015

stress en geluk

Ik moest weer lachen om deze foto.
 
Doordat de dingen (een beetje) anders lopen dan dat ik mijn hoofd heb is het daarboven weer heel onrustig.
Zo gaf het bezoek aan dierenarts heel veel stress.
En natuurlijk dat Wyb niet in orde is.
Zo vreemd dat zo een kat die opeens niets meer ziet toch zijn weg vindt.
Af en toe loopt hij tegen iets op maar hij doet gewoon zijn ding.
Hij voelt zich (door injectie) stukken beter dan gisteren.
In de kas spring hij gewoon op de hoge tafel en gaat lekker op zijn eigen plekje liggen.
Ik wil hem graag binnen op zijn kussen bij de verwarming maar hij niet.
Hij komt eten en drinken, even op de bank en hup hij gaat weer.
Ik laat hem.
Morgenmiddag weer een prik en dus veel stress voor mij want ja Wyb doet niet graag dingen die hij niet wil.
Ben ooit met beschadigd oog bij de dokter beland dus ik ben bang voor meneertje.
 
Ik woon hier nog maar kort maar ik heb al meer opgebouwd dan in 13 jaar vorige woonplek.
Zaterdag bracht een buuv een bos rozen voor mij.
Euh.....?
Wat heb ik nou weer gedaan?
Nee, gewoon.
 
Maandag ging ik naar schuinachterbuurvrouw om te kijken hoe het met haar ging en was bladen te brengen.
Bakkie thee gedronken.
Gisteren liep ik met Soop naar centrum kom ik een vriendin van haar tegen die vroeg of ik ook eens bij haar koffie kwam drinken.
Kun je morgen?
Zo was ik daar vanmorgen.
schuinachterbuuv en verderopbuuv zijn vriendinnen en allebei dol op hun huis en tuin.
Je kijkt je ogen uit.
Deze heeft alles donkerblauw met overal turquoisekleurige accessoires.
De ander alles knalrood en paars.
Heel crea.
Ik hou ervan als mensen zo bezig zijn met hun huis en tuin.
Ook al zou ik niet voor die kleuren kiezen hoor.
De koffie smaakte goed.
schuinachterbuuv kwam ook langs en nog 2 andere dames die ik al kende van vroeger.
Ik vroeg heel brutaal of de man van die schuinachterb. mr. X zou kunnen helpen met afhangen van de deuren en volgens haar wilde hij dat best.
In vorige woonplaats kende ik niet eens iemand die dat kon, laat staan dat ik t kon vragen.
 
Soms ben ik bang dat t gevoel wat ik heb, dat gelukkig zijn, opeens ophoudt.
Dat er iets gebeurt waardoor het opeens hier helemaal niet leuk meer is.
Lief is nog steeds met project gang/wc en ik hoor hem fluiten en zingen.
Gelukkig zijn is best eng hoor.
Had ik verteld dat ik de tuin had opgemeten om een tekening te kunnen maken van wat we willen?
Ik liet de maten aan Lief zien en hij had ook zoiets; euh? is het niet groter?
Ik had dat ook.
Had het idee dat de tuin heel groot was maar het is 10x7,20 m.
Zo werkt geluk schijnbaar, je ziet t mooier en groter. ;-)
maakt niet uit.
des te minder werk en kosten om het te veranderen.
 
 
Vanmiddag koppijn en moe en moest plat.
Dat is dan weer zo jammer.
Morgen weer een koffiedrink afspraak op een leuk adres.
Een rozenkwekerij die ook biologische groenten enz verkoopt en workshops geeft.
Hoewel ik de plek uitgezocht heb ken ik t zelf niet.
We zijn met zn twaalven geloof ik.
Zat er even aan te denken om niet te gaan zodat ik hier het een en ander kan doen ipv mijn energie in iets leuks te stoppen maar ik ga toch.
 
 
Ik vergeet het iedere keer;
kan ik iemand blij maken met een postcodeloterijagenda met veel kortingsbonnen?
Op met een volle kaart van de AH om ergens goedkoop uit eten te gaan?
Of een volle kaart voor goedkoop een dekbed te kopen van merk ten cate?
Zelf hebben we zo een dekbed gekocht en we vinden hem heerlijk.
Heel licht en dik.
Laat me weten als je er iets aan hebt.
 
 
Volgende week ga ik veel stille dagen inlassen.
moet ook eens naar de kapper enzo.