pourquoi pas ???

een van mijn hoogtepunten dit jaar was toch wel het bezoek aan museum van Auguste Rodin in Parijs.
Tientallen jaren stond het op mijn verlanglijstje.



Wat raar dat je overal leest, ook in de kranten, dat goede voornemens niet werken.
Mijn ervaring is anders maar ja ik neem me dan ook niet voor om te gaan sporten of zo want ik weet dat dat niet gaat lukken want ik haat sporten.
Ik ga ook niet in 1 keer mijn leven omgooien.
Alles wat ik bereikt heb is gewoon best langzaam gegaan maar wel gelukt.
Zoals stoppen met suiker, volgens mij alweer 5 jaar geleden.
Dat ging trouwens wel in 1 keer.
Moest wel.
Toen ik na 4 weken merkte hoe anders mijn leven werd durfde ik toch echt niet meer te beginnen.
Weg heel veel angsten en andere dingen.

Hoe raar het ook klinkt, omdat ik nooit trots op mezelf ben, dit jaar ben ik het wel.
Als dat niet mooi is.
Anderen zullen amper mijn veranderingen merken maar ik wel en daar gaat het om.
Voor mij is het heel goed om op te schrijven wat ik wil in het komende jaar.
En met sommige dingen ben ik inderdaad al begonnen zoals 2 maanden geleden vrijwilligerswerk.
Er staat weer veel op mijn lijstje en ik heb er zin in.
Ik mag er een heel jaar over doen.

Vannacht ging het niet goed.
Ik was zo beroerd en in paniek.
Ik was misselijk, heb panische angst voor overgeven, en  veel pijn in 1 arm, schouder en benen.
Griep zou je zeggen maar dat is niet zo.
Al heb ik zelden griep ik weet hoe het voelt.
Het erge is dat mijn angsten altijd naar binnen slaan (zo noem ik dat) ik durf niet meer te bewegen en al helemaal niet mr. X wakker te maken om me te helpen.
Jeetje wat voelde ik me naar zo opgesloten in mijn eigen lijf.
Nu gaat het al stukken beter maar of ik leuk ben om oud en nieuw mee te vieren dat weet ik niet.
Daar maak ik me trouwens ook niet druk om.
We gaan naar onze buurvrienden waar haar familie ook zit en hoewel ik ze heel erg leuk vind en het leuk zou vinden om ze te zien blijf ik gewoon thuis als het niet gaat.
Mr. X gaat wel dus daar hoef ik me niet schuldig over te voelen.
Het is toch wel super dat we dit zo 50 meter verderop hebben.
Ga ik een uurtje prima. Helemaal niet; ook goed.
Zo simpel is het leven soms.


Dan wil ik jullie bedanken voor al jullie reacties dit jaar.
Jullie zijn belangrijk in mijn leven.
Geloof mij maar.
Jullie zitten vaak in mijn gedachten en soms hoop ik dat heel sterk aan iemand te denken die het moeilijk heeft zal helpen.
Je weet het maar nooit he.
en baat het niet...…
Dank jullie wel.
Ik wens jullie heel veel liefde en gezondheid in 2019.

goedemorgen Kip.

Zegt er gisteren een mevrouw tegen mij terwijl ik met Sofie in winkelcentrum liep; oh het is sprekend het hondje van de reclame.
Haha.
En zo is het.
Als wij de loterij winnen willen we ook alleen maar mooie dingen dus gaat zij de deur uit.

Wat ik ook grappig vond, ja noem mij maar een lachebekje, staat er een stel achter mij bij de kassa met klein kind en baby.
Heeft zij een verkleedpakje gekocht voor de baby.
Een soort eland.
Het is wel voor een hond zegt ze maar hij past daar toch wel in.
Ze houdt het de baby voor en ja hoor de juiste maat.
Man kijkt kritisch en ontdekt een gaatje.
Dat is om de hondenriem erdoorheen te steken legt zijn vrouw uit
Lekker makkelijk zegt de man tegen mij, want natuurlijk bemoeide ik me weer met het gesprek.

-----------------------------------------

Ik keek tijdje terug naar eerste deel van Beau over dat Rotterdam Project met daklozen.
Een keurige vrouw vertelde dat ze alles kwijt was.
Baan, huis, familie, vrienden.
Hoe is dat zo gekomen? vroeg hij haar.
En zij sprak voor mij een hele bijzondere zin zonder twijfel uit uit.
Alles is mijn eigen schuld.
Dat vond ik heel mooi.
Niemand anders de schuld geven
Niet die klotebaas, of stomme familie, ontrouwe vrienden of weet ik veel wat.
De gedachten dat het je eigen fouten zijn geeft (volgens mij) je ook het idée dat je het ook zelf kan oplossen op wat voor manier dan ook.

Ik probeer zelf ook vaak te kijken naar wat niet goed is in mijn leven zoals het contact met mijn familie en wat mijn aandeel daarin is.
Het is natuurlijk supermakkelijk om de anderen de schuld te geven, dan hoef ik verder niet na te denken.
Ik weet best wat ik anders had moeten doen.
Het gemis is deze dagen groter dan de rest van het jaar (of als ik jarig ben)
Niet alles is mijn schuld maar ik heb zeker mijn aandeel erin gehad.

Maar wat ook mijn eigen "schuld" is is dat dit een goed jaar was.
Een jaar waarin in beslissingen heb genomen die goed voor me waren.
Zoals bijvoorbeeld de therapie.
Afstand nemen van verschillende mensen.
Stoppen met de "leiding" van mijn club.
Stoppen met boetseren.
Reis naar Parijs.
Anders omgaan met mijn vriendschap met meisjemetderodeharen.
(het gaat nu heel goed tussen ons)
Yoga gaan doen.
Sommige mensen niet meer zien, niet omdat ze niet aardig waren maar omdat ze niets toevoegden.
Met sommigen juist het contact verdiepen door er meer aandacht aan te geven.
Werken aan mijn schuldgevoel die ik had door mijn beslissingen.
Weer "vrijwilligerswerk" gaan doen.
Yeh ik kreeg zomaar een VVV bon als bedankje terwijl ik natuurlijk nog maar net bezig ben.
Ga ik me daar schuldig over zitten voelen, heb het gevoel dat ik het nog niet verdiend heb.
Hoe moeilijk kun je het jezelf maken.
Hadden ze het maar niet moeten geven toch?

Door mijn depressie van 2 maanden, die was best pittig, besefte ik dat ik dit echt niet meer wil.
Het was gebeurd door mijn contact met meisjemetderodeharen.
Ik zou moeten nadenken wat er gebeurd is want dat heb ik weggestopt maar heel eerlijk gezegd had dat weer vooral met mezelf te maken.
Ik verwachtte te veel terug maar besef nu dat zij heel anders in elkaar zit dan ik en dat ook op een andere manier uit en ik dat NIET meer zag.
Nu ik dat accepteer komt het vertrouwen ook weer terug.
Met dank aan psych en mezelf.

Het was een leerzaam jaar.
Ik ben gegroeid.
Zal in 2019 vast weer op mijn bek gaan maar dat maakt niet uit, als ik iedere keer maar WEER OPSTA.

------------------

Voor wie het nog weet.
Ik ben op zoek naar de baasjes van hondje Sam.
Vriendje van Sofie.
Zij zeiden tegen mr. X dat ze nooit ergens naar toe konden omdat ze geen oppas hadden voor hem.
Ik wil ze dus aanbieden om te proberen dat te doen.
En ja eerst een paar uurtjes.
Maar wie zijn die mensen?
Paar dagen gelden kreeg ik hun naam maar die komt hier veel voor en ik kon ze niet vinden in telefoongids of FB.
Gisteren gingen Sofie en ik weer op zoek.
Uiteindelijk bleek meisjemederodeharen en haar vriendin te weten wie ik bedoelde, wisten geen naam maar wel waar ze woonden.
Dus "probleem" bijna opgelost zal ik maar zeggen.
O en denk niet dat ik dit doe omdat ik zo aardig ben en iemand wil helpen, al is dat mooi meegenomen.
Ik wil het voor mezelf.
Ik wil kijken hoe dat is 2 honden, ik wil dat Sofie wat speelser wordt en ik heb gewoon een groot hart wat dieren betreft en wil gewoon 2 honden op schoot tegen mij aan.

_____________________

Zo nu ga ik mijn geluksagenda bijwerken.
Daar schrijf ik iedere dag in wat voor leuks ik meegemaakt heb, plak of teken daar iets bij.
Ook mijn goede voornemens schrift moet bijgewerkt worden.
s'Nachts als ik dan toch niet slaap kom ik op geweldige ideeen.
Ik schrijf ze dan in mijn schrift.

Ach een mens moet toch wat.


Geniet van je weekend.

Kerst is voor mij naar dingen verlangen maar het nooit krijgen.

Er gebeuren geen "wonderen".

Mensen zijn niet opeens liever of leuker.

Het neefje of het nichtje staan niet opeens voor de deur.

Een kaart is al teveel.

Zelfs geen app.

We worden niet uitgenodigd bij broer en schoonzus om het weer eens opnieuw te proberen.





Daarom liep ik op mijn manier te stralen gistermiddag, in de winkels waar het weer vrij normaal was.

Nou ja de bananen waren uitverkocht. ;-)

Ik sprak verschillende mensen die ik ken.

Moest naar allerlei winkels en genoot.



We aten vroeg want we gingen naar Haarlem.

Na het eten kakte in helemaal in en toen er ook veranderingen in de plannen kwamen zakte mijn humeur helemaal.

Had me verheugd op de autorit met zn vijven om even bij te kletsen maar er ging nog iemand mee en moesten we met 2 auto's.

Nu zal jij denken: nou, nou, wat een ramp.

Voor mij best wel een kleine ja want ik kan heel moeilijk met veranderingen om gaan.

Dat hoort bij mijn ziekte.

Dan klopt het niet meer in mijn hoofd.

Ik was moe en had geen zin meer.

maar...…







…….ik ging toch en het werd een hele leuke avond tot mijn eigen verbazing.

Weg vermoeidheid.

Ik heb gedanst en gezongen.

Ben helemaal geen Queen fan of kenner maar de sfeer was zo leuk.

en de muziek goed.

Ik was nog nooit mee geweest met de X naar een popconcert dus die wist ook niet wat hij zag toen hij mij zag genieten.



Wat ik wel vreemd vond is dat heel veel mensen oordoppen in hadden.

Met zijn simpele gedachtes denk ik dan; waarom zetten ze de muziek niet een beetje zachter?

Ik wist niet eens dat dat bestond van die oordoppen.

Ik had ze niet maar kon de muziek goed hebben.

Het licht was wat anders, die was af en toe zo fel dat je met je handen voor ogen moest.

maar het was gaaf.



Mr. X gaat vaak naar dat soort concerten, dit was zijn derde deze maand en alle 3 met o.a. de man van mijn vriendin I. waar we mee waren.

Mooieschoonzus er ook bij.



Niemand was meer verbaasd dan ik dat ik zo genoten heb.

Tuurlijk ben ik moe en stijf maar veel minder dan van de kerst.

In het weekend ga ik de teksten bestuderen.

Leuk man.





Besef opeens dat het vrijdag is dus bijna weekend.

Vriendin I. staat vandaag achter de bar van cultureel café en of wij ook kwamen.

Wat denk je zelf?

De X gaat geloof ik wel na het werk maar ik ga nagenieten in stilte.

Geen plannen of afspraken voor het weekend.

Ik hoop op veel buiten, lekker eten, (X kookt in het weekend) open haard en een mooie film ofzo.





Ga jij nog iets geks doen dit weekend of doe je net als ik?

Mijn stukje van gisteravond toch maar verwijdert .
Was een beetje TE spontaan en heel erg onaardig.
Niet dat ik het niet meende maar het hoeft niet zo.

Zo het is over en voorbij.
Ik ben heel erg moe.
Heb amper geslapen, dacht neem een wonderpilletje maar die hielp niks en was daardoor overdags zo suf als een konijn.
Heb vannacht, zonder pil, wat uren geslapen en dat voelde goed.
Neemt niet weg dat ik me nu nog steeds rot voel.
Maar dat kan over een paar uur weer over zijn
Het gaat meestal in de loop van de dag beter.

Mr. X was blij om na al die dagen weer aan het werk te gaan en ging eerst naar de sportschool.
Ik ben blij om weer in stilte en zonder verwarming op te staan.
Let wel; ik ben verwend en blij met mijn vent maar ik heb de stilte zo nodig om op te laden
Al die drukte en onregelmatigheden hakken er bij mij goed in.
Ik bedoel ook de drukte en zo om die dagen heen.
Ik heb altijd het gevoel dat alles en iedereen zo anders is.
Heel onrustig voor mij.
En welke dag is het in hemelsnaam?

Oh oke, donderdag.
Vanavond gaan we naar Haarlem naar een concert van een band die werk van Queen brengt.
Het is de bedoeling dat we met zijn vijven gaan maar als het zo uitkomt worden het er vier.
Al zou ik het wel jammer vinden want ik wil het wel meemaken maar ik ga niet over mijn grenzen.
We zien het allemaal wel tegen die tijd.

Loop ik even naar de keuken om koffie te halen en als ik terugloop zie ik een vrolijk konijntje in de tuin die haar stukje appel komt halen.
Kip heeft haar banaan al gehad.
De zon schijnt en het is heerlijk koud buiten.
Het was me nog niet opgevallen van de zon.
Ik hou van dit weer.

Het is echt allemaal voorbij.
Nog even doorbijten wat dat vuurwerk betreft en daarna gaan we allemaal weer normaal doen.

Ik kan niet wachten

Met gepaste trots kan ik zeggen dat ik, tot nu toe, de kerst heb overleeft
En dat zonder duistere gedachten.
Moe ben ik, dat wel.
Zat in de auto, met ogen dicht, (niet achter het stuur hoor) en dat gebeurd nooit want ik MOET altijd alles zien om controle te kunnen hebben.
Ik hoefde geen controle meer, wilde alleen maar slapen.

Vanmiddag bij jongste zus van de X een kerstlunch en jeetje wat zijn we verwend met heerlijke hapjes.
Ik ben altijd van de goede manieren maar na een paar uur werd ik hartstikke stil en afwezig.
Sorry jongens, heb het naar mijn zin maar ben gebroken.

Gisteravond diner bij stiefdochter en ook dat was een groot succes.
Ontspannen, gezellig, leuke cadeau's en goed eten
Niks overdadigs, alles met mate maar mooi opgediend en heerlijke salades.
Precies goed.
Ik kom nooit aan met kerst of met vakanties dus ga ik gewoon weer het jaar in met mijn vaste gewicht.

Morgen hebben we niets.
Bijna wel want ik wilde zo graag naar concert in concertgebouw maar bedacht me gelukkig want ik ben gesloopt.

Vannacht kreeg ik weer zulke nare dromen en toen ik wakker werd vond ik mijzelf best zielig.
Waarom moet ik toch iedere keer zo dromen?
Ik slaap al amper.
Het ging over wat mijn vader had gezegd toen hij aan het sterven was over mijn broer.
Pa heeft het altijd vreselijk gevonden dat broer en ik zo close waren, hij ga me zelfs de schuld van zijn scheiding.
Hij heeft altijd lopen stoken tussen ons en tot het laatste moment dus.
En vannacht droomde ik dat was hij beweerde waar was.
Was maar een droom maar haalt wel van alles naar boven wat ik graag beneden wil houden.
Vandaag was zijn sterfdag.
Zes jaar geleden volgens mij.

Maar goed mijn kerst is voorbij en was gevuld met mooie gedachten.
Ik was geduldig, vriendelijk, behulpzaam, luisterend, belangstellend.
Hahaha, zo ben ik echt niet altijd hoor.
En toen stiefschoonzoon toe was aan zijn  jaarlijkse onzinverhalen was de maat vol.
Jeetje is het al zo laat? gaapte ik.
Zullen we gaan Lief. de hond is zoooo moe.
Ook aan mijn volmaaktheid komt een einde.

Ongelofelijk wat zijn deze dagen vermoeiend ook al doe je niets geks.
Mijn X ligt onder een dekentje op de bank met hond TV te kijken.
Die kan zijn ogen ook niet open houden.
Het gaat niet laat worden morgen.

Mocht je willen weten wat mijn cadeaus waren;
een creatief dagboek,
stiften, pennen die heerlijk schrijven, fotolijm, kaarsen, boek Moeder van Glas, DVD, favoriete parfum Poeme van L.ancome, een  posterschilderij en 2 dekbedhoezen.
Ga morgen lekker er mee spelen.

En nu ga ik naar boven.
Welte rusten voor straks en ik hoop dat het voor jullie ook meegevallen is.

Ik ga iedere maandag een muziekje plaatsen van Franse zangers.

Een van mijn ontdekkingen is Garou.

Hij komt niet voor in het filmpje maar ik vind dit lied zo mooi.

Ben een klein beetje verliefd op Garou.

Op zijn sympathieke en vriendelijk uitstraling.

Een concert meemaken staat op mijn bucket lijst.

De titel betekent; ik wachtte alleen maar op u.

Zou hij mij bedoelen?



Rare dag gisteren.

Er gebeurde NIKS.

Supersaai en supermoe.

Tuurlijk doe ik dat zelf.

Vandaag schijnt de zon en gaan we alle cadeautjes klaarzetten voor vanavond.

We gaan dus naar stiefdochter.

Ik heb er best zin in en dat is vaak anders geweest.



De therapie en de EMDR van afgelopen jaar heeft mij veel gebracht.

Ik ben anders naar dingen gaan kijken en de psych had in veel dingen gelijk.

NIET steeds invullen wat een ander denkt/wil en kijken naar de positieve kanten van anderen.

En realiseren dat anderen niet zoals ik ben.

Dus het is geen opzet als ze vergeten dat ik GEEN vlees eet, mijn een fles alcohol geven als attentie , niet vragen hoe het met ons gaat of met de zieke mensen om ons heen.

Ik voel mij vaak niet gezien als ze bijv. naar 30 jaar nog niet weten van dat vlees maar zo zijn zij ze nu eenmaal.

Moeilijk voor te stellen want ik ben heel anders maar zij zijn mij niet.

Kijk naar degenen die wel moeite doen om mij te kennen en te begrijpen.

en die zijn er ook.

De psych vertelde dat zij ook heel erg onattent was dat dat wilde niet zeggen dat ze niet om die mensen gaf.



Even een klein voorbeeldje; onze buurvrienden vierden afgelopen jaar bij ons oud en nieuw.

Nu komen haar zussen bij hen en ja, dan weet ik dat wij er niet aan te pas komen.

Was best …...vul maar in.

Maar  zaterdag zei ik, wij komen met oud en nieuw waarschijnlijk bij jullie langs hoor en beiden reageerden helemaal blij.

Oh wat gezellig zei het meisjemetderodeharen.

We kennen elkaar allemaal dus dat wordt een leuke avond.

Ik had dus weer ingevuld dat wij er niet toe deden omdat haar zussen er waren,

En zo kan ik wel meer verhalen die mijn leven moeilijk maken.



Zo is stiefdochter zich ook net als verleden jaar erg aan het uitsloven voor vanavond en belt ze steeds met haar pa of ik dit of dat wel of niet eet.

Ze ging zelfs een speciaal toetje voor mij maken.

Mijn goede voornemens komend jaar (en rest van mijn leven) is om me te focussen op dat soort dingen .



Morgen lunch in Velserbroek bij jongste zus van X.

Ook daar zie ik niet tegenop en zie ik het als een kans en uitdaging om er iets van te maken.

Schoonzusdienooitlacht en zwagerdieallesklotevindt zijn er ook en ik ga toch zorgen dat ik het leuk ga hebben.

en hoop ergens dat we weer een beetje naar elkaar groeien.

of niet en dat is dan ook prima.

Doe ik trouwens voor de X hoor.



Tweede kerstdag wilde ik naar concertgebouw maar ik denk niet dat ik dat ga trekken dus gaan we wandelen of zo.



Derde Kerstdag gaan we naar een concert in Haarlem met vrienden I en E en mooieschoonzus.



Het duurt nog even maar dan wordt alles weer NORMAAL.

Zitten dokters, tandartsen en de rest weer op hun plek.

Hoe raar het ook is ik raak er erg van in de war.

Ik hou zo van regelmaat en dat alles klopt.

Dat dinsdag gewoon dinsdag is en niet kerst of nieuwjaar.

Dat vriendinnen en kennissen weer gewoon bereikbaar zijn en niet meer zo gestrest.

en dat ik niet steeds op kalender moet kijken hoe het ook al weer zat.

maar vooral dat hysterische gedoe in winkels over is.



maar eerst nog even iets moois maken van de komende dagen.

De kleine dingen zien en vooral dat de kinderen gezond zijn en het goed doen.

En wij gezond net als Sofietje.

Ik kan namelijk niet zonder mijn Sofietje.





Ik ga lichtjes opsteken en denken aan  degenen die er niet meer zijn maar zeker aan de genen die er wel zijn en het moeilijk hebben ook mijn blogvriendinnen.

Ik bof want ik geloof dat de depressie, ieder jaar weer, mij dit jaar niet heeft kunnen vinden.



Veel liefde en succes voor de komende dagen.

Zet m op.

Is mijn Sofietje niet maar het zou wel zo maar kunnen.

Houden jullie het nog vol, de donkere dagen voor?
Lees je de krant een en al ellende.
Buiten regen.
Nou ja gelukkig geen wind.
De kerstcadeautjes  liggen maar te wachten en ik wil ze nu weleens uitpakken en er mee spelen.
Zou heel graag onder de dekens kruipen, niet omdat ik me rot voel maar gewoon omdat het zo heerlijk veilig is daar onder de dekens.
En dan aan leuke dingen denken.

Gisteren lange wandeling gemaakt vanuit huis met X en S. nadat ik de hokken buiten had schoongemaakt.
X moet van s morgen vroeg tot in de avond laat de verwarming aan.
Ik stikte .
Muziek keihard aan, schuifdeuren naar de tuin wagenwijd open en in de tuin bezig.
Heerlijk.
Omdat dat niet genoeg was dus een uur gewandeld.

Onze buurvrienden kwamen eten en we hadden er alle vier zo een zin in.
Open haard aan, kertslichtjes en kaarsen.
Mooie tafel.
Mr. X had gekookt en ik maakte mousse au chocolat met aardbeien en cocos.
De sfeer was zo prettig en ontspannen.
Toch ook angst.
Het gaat niet goed met haar.
De kanker is weer gaan groeien.
Had even anderhalf jaar stilgestaan.
Misschien in januari WEER een chemokuur.
Veel pijn en niet slapen.
Ik moet er niet aan denken om zonder haar te moeten.
Gisteravond vielen alle twijfels over onze vriendschap weer weg en voelde ik de verbinding weer.
De man zit er voor het eerst behoorlijk doorheen.
En toch zie dat we iets kunnen betekenen en noem mij maar egoistisch maar ik vind dat mooi.
Ik voel me blij en trots.
Het is zo bijzonder om met zoiets simpel, een lekker etentje, je iemand een mooie tijd kan bezorgen en daarbij ons zelf ook.

Ik voel dat het voorbij is, zei ze tegen mij terwijl onze mannen het over isolatie en muziek hadden, en haar man voelt dat zij dat voelt.
We hielden elkaar stevig vast.
Alsof we helemaal alleen waren.
De mannen hoorden we op de achtergrond terwijl ze bij ons aan tafel zaten.
Zij wisten ook echt wel waar we het over hadden.
14 Januari weten we meer, veel meer.

Ze heeft wensen, grote wensen voor haar, voor de ander gewoon maar die schijnen het er niet voor over te hebben.
Ik wil ze erover aanspreken zonder verwijt maar wel duidelijk maken dat een deel van die wens zijn en dat ze zich dat moeten beseffen en beslissen of ze het wel of niet doen.
In een wens komen wij voor en ik hoef het niet eens echt aan de X te vragen ik weet dat hij akkoord zal gaan.

Ik blijf mij ongelofelijk verbazen, en zal daar NOOIT begrip voor hebben, dat de mensen van wie ze het allermeeste houd het te druk hebben.
Ik ga ze waarschuwen zodat ze een keus kunnen maken en later nooit kunnen zeggen had ik het maar geweten.
Nee ze kunnen dan zeggen; ik wist het wel maar ik had het zoooo druk.


Zoals Petra zei op haar blog; laten we wat liever zijn voor elkaar en niet alleen je eigen kring maar ook daarbuiten want daar is ook nog een wereld vol verdriet, pijn en eenzaamheid.
Als ik dan denk aan die lieve, vrolijke mevrouw van 97 jaar die bijna blind en slechthorend is met een rollator op stap ging naar de winkel om hondenkoekjes voor Sofietje te kopen dan smelt ik.
Ik doen dan 2 gulden (ja gulden) in mijn ene zat en als het niet genoeg is heb ik nog 1 gulden in mijn andere zak.
Ik smelt gewoon weer .
En nu maar hopen dat Sofie de koekjes opeet want ze is nogal kieskeurig.
Ze heeft lieve een stuk gevulde koek van opa.

Dit jaar een paar geweldige Franse artiesten ontdekt

Michel Sardou die ken ik al heeeeel lang maar Garou dus niet en die is dus een van mijn ontdekkingen.

Hier in een mooie chanson, emotioneel maar met een grappig einde.

Je denkt terwijl je kijkt en luistert dat ze het huis vol herinneringen van hun ouders aan het leegruimen zijn maar ze zijn aan het inbreken en worden dus betrapt.

Zeker weer te hard gezongen zegt Michel aan het einde.

Ja ik mag Michel zeggen.



Niet al te beste dag.

Hoe voelt zielenpijn?

Kun je dat aan een ander uitleggen?

Ik MOET de deur uit zei ik tegen de X, zullen we Amstelveen gaan ?

Nou dat werd een kort ritje want alles zat vast en de parkeergarages vol.

Ik wist heus wel dat het druk zou worden maar zo hysterisch?

Ik dacht nog, jammer dat we de hond niet bij ons hebben, hadden we naar het bos gekund.

Tja, zoals ik vaker zegt je gaat ook niet naar speeltuin zonder kind.

Gelukkig zijn we wel gaan lopen want ik knapte er van op en zo konden we eens wandelen waar we met hond niet mogen komen omdat er Schotse Hooglanders rondlopen en laat ik nou, zal je niet verbazen gek zijn op die beesten.



Ondertussen kletste ik honderd uit over het feit dat ik niet begreep waarom ik me de laatste dagen zo klote voel.

Ik kan me geen kerst herinneren zonder depressie maar dacht dat ik dit jaar de dans zou ontspringen en sterker dan haar (de depressie) zou zijn.

Alles gaat goed in mijn leven op dit moment, maak veel leuke dingen mee, heb alles wat ik wil, nou ja op een kat of 2 na dan, en zit gewoon in rustig vaarwater.

Ik kan NIETS verzinnen wat mij van dat gevoel af zou kunnen helpen.

Ik zie ook helemaal niet tegen die Kerst op.

Als ik dood ga zei ik tegen de X moet je snel een andere vrouw nemen hoor en noemde er gelijk maar 2 namen bij van vrouwen die o zo lief zijn dat ze heel goed bij hem zouden passen.

Dat ze al getrouwd zijn vergat ik maar even.

Die ene is niet zo blij met haar vent dus ze zou er geweldig op vooruit gaan zeg maar.

X die kent mijn buien wel.

Hij probeert te helpen met wat in zijn macht ligt zoals dus inderdaad in een donker, nat bos te lopen om mij een beetje op de vrolijken maar om nou snel een andere vrouw te nemen dat ziet ie toch niet echt zitten



Nou ja, het was toch gezellig en ik knapte wel wat op.

Later kwam meisjemetderodeharen even langs bij ons thuis om te bespreken wat ze wel en niet kan eten want zij komen morgen bij ons eten.



Gisteren naar de yoga geweest en dat was weer een bijzondere avond.

Het rare is, en dat is alle 4 keer zo geweest, dat ik 6 keer uit bed moet om te plassen.

En vandaag ook veel vaker dan normaal.

Echt een teken dat er dingen gebeuren in je lijf.

Tja daar ben ik dus minder blij mee.

Vanavond maar weer een halve wonderpilletje nemen  om een paar uur te kunnen slapen.



Ga nu naar bed om TV te kijken.

Erika T.erpstra.

welterusten

Ik blijf het zeggen; het is een vreemde maand December.
Ik ben heel gevoelig.
Voor de mooie dingen maar ook voor de nare dingen.
Beetje raar gedoe in mijn kop.
Tranen in de ogen om een reclame omdat ie o zo lief en schattig is.
Tranen om het einde van R.otterdam project die ik niet volgde omdat ik Beau toch wel erg overdreven vond doen ook al ben ik dol op hem maar de laatste aflevering was mooi.
Mr. X bleef ook kijken en na afloop vonden we het allebei verbazingwekkend hoe blij je kunt zijn voor mensen die je niet kent met wie het goed afloopt.
En lachen om het overdreven gedoe van Beau.

Reclames op Tv, op de radio, op je computer, in de bus die er alles aan doen om je te laten kopen, kopen en nog eens kopen.
En Eten.
Voor een suikerverslaafde is dit een moeilijke maand.
Al die taarten en desserts.
Ik wil, ik wil, ik wil.
Gelukkig word ik er ziek van dus ik kijk wel uit.
En na 2 maanden iedere keer mijn rekening en potjes leeggetrokken te hebben en te voelen hoe onprettig dat is hoop ik er van geleerd te hebben.
Ben over 2 maanden jarig en dan kan ik de dingen die ik MOET omdat ik anders nooit meer gelukkig zal zijn, gewoon dan vragen.

Eergisteren moest ik lange tijd wachten op een parkeerplek.
Eindelijk ging er iemand weg en ik zeg mijn knipperlicht aan.
Stopt er een auto naast mij en zet ook knipper aan.
Ik voelde me al boos worden draaide raampje open en vroeg, godzijdank heel beleefd, u gaat toch niet mijn plekje in pikken he?
Nee zei de passagier, maar je geen zorgen meisje ik stap alleen maar uit.
Schaam, schaam.
Want stel dat ze echt "plek" zouden inpikken?
Zou dat echt zo vreselijk zijn?
Nee dus.
En nu ben ik altijd beleefd en vriendelijk maar hoeveel mensen lopen al met zo een porum over straat of in winkels en zeggen bij het minste of geringste iets onaardigs of rijden met hun karretje tegen je aan omdat ze er niet door kunnen.
U had ook kunnen vragen of ik even opzij kon lees ik ze de les.
Even later doe ik een kunstje om voor iemand iets uit een hoog rek te pakken en krijg ik een blije glimlach en een dank u wel.
Ze zijn er wel hoor de leuke mensen.
Kijk toch niet naar die onbeschofte lelijkerds.

Arme mr. X.
Die ging gisteren bij zijn zus en zwager een kerstkaart door de bus doen, stonden ze voor het raam te zwaaien dat ie binnen moest komen.
Zij wonen vlak bij ons maar ik zie ze zelden tot nooit.
Ik verdraag de schoonzus niet en geloof mij, dat zou jij ook niet kunnen.
En de X verdraagt haar ook niet.
Helemaal opgefokt kwam hij thuis.
Die zus was als kind vaak ziek en kreeg altijd alle aandacht van de moeder.
Ik ken haar niet beter dat ze daarmee door is blijven gaan.
En ik weet uit ervaring, je kan vaak beroerd of ziek zijn maar je bent niet de enige persoon in de wereld.
Dat is trouwens wat mij altijd overeind gehouden heeft.
Schoonzus denkt daar anders over.
En ze is ook ziek hoor.
NOOIT maar dan ook NOOIT zal ze vragen hoe is het nou met jou/hem/haar/het
Wij vermijden hun deur als de pest en met ons heel veel andere mensen.
Volgend jaar maar postzegel op de kaart plakken en aan de postbode meegeven. haha.
En wij maar denken dat we geld uitgespaard hadden


Terwijl de mensen vrede op aarde wensen, wat nooit zal gebeuren zolang er mensen zijn maar kan me voorstellen dat als je in een oorlogsland woont dat je grootste wens is, is mijn grote wens dat mensen hier waar we het zo goed hebben  gaan beseffen wat voor vreselijke dingen er gebeuren met de dieren voor en tijdens het slachten.
Vreselijke verhalen verschijnen hier en daar, kleine artikelen waar je zo overheen leest als je het niet wil weten.
Ik lees ze NIET laat staan kijken, zag per ongeluk een foto en man ben er ziek van.
Hoe kunnen wij en hoe durven wij zo met levende wezens omgaan.
Ik doe daar al een hele tijd niet meer aan mee.
Kijk voor de "grap" eens als je echt van dieren houdt.
Kijken of je het dan nog zo lekker vindt.
Mijn wens is dus dat er nog maar heel weinig vlees gegeten zal worden en dat de dieren die daarvoor bestemd zijn gewoon een goed leven hebben.
Mr. X eet nog maar 2 keer in de week vlees en hij was echt een vleeseter.
Ik hoop heel erg dan andere mensen ook eens nadenken.
Als je zegt dat je zo dol bent op dieren dan doen je er niet meer aan mee.
Je druk maken over de Oostvaarderplassen is heel erg leuk maar doe iets wat echt nut heeft.

Paar dagen geleden liep er een klas van de lagere school al het zwerfvuil hier op te rapen.
Ik gaf ze complimenten en bedankte ze dat ze de boel weer zo schoon hadden gemaakt.
Leuk die gesprekken die dan ontstaan.
Eigenlijk zou dit iedere maand moeten gebeuren.
Hup lekker naar buiten en opruimen.
Laat aan andere zien wat voor viezeriken wij zijn.

Vanavond naar Yoga.
Wat heb ik het nodig.
Ga er van genieten.

Het was een klotenacht .
De zoveelste natuurlijk maar de ene is wat erger dan de ander.
Slapa je na meer dan 2 uur proberen wordt je wakker omdat je moet plassen.
Duurt weer tijden voordat je inslaap, krijg je een nachtmerrie, weer inslapen weer plassen, niet de slaap kunnen vatten en dan opeens is het tijd om op te staan en ben ik ook nog eens erg gestrest.
Gaat al jaren zo.
Zij die zeggen dat alles went; geloof ze echt niet.
Of nog zo één; wat je niet hebt kun je ook niet missen.
Ook gelul.

Over uitspraken gesproken; stuurde gisteren naar mr X; ik kan mijn ziel niet kwijt. Loop met mijn ei onder mijn arm.
Echt zag het even niet zitten.
Ging even langs bij meisjemetderodeharen maar die lag heerlijk op de bank te slapen dus smeerde ik hem weer.
In de auto gestapt en naar schoonpapa gegaan in Zorgcentrum met Sofie.
Mr. X zat er ook en dat wist ik.
Ik knapte gelijk op bij het zien van de mannen.
Schoonpapa zeer dement maar altijd zo blij en tevreden.
Zeker als hij Sofie ziet.
De verzorging daar is ook zo dol op hem en hij op hen.
Hij is zo geliefd daar dat ik gewoon trots ben dat hij mijn schoonvader is.

Ik vroeg aan de verpleging of het waar was dat mijn zwager en schoonzusdienooitlacht echt zo lastig tegen hen waren.
Een van de meiden keek mij aan zonder iets te zeggen en ik wist genoeg.
De ander vertaalde de blik voor mij; daar mogen we niets over zeggen.
Er was weer een scene geweest ( dat had ik gehoord uit onbetrouwbare bronnen dus wilde het checken) omdat vader een vlek op zijn trui had en dat is volgens die twee dus onacceptabel.
Dat die meiden zo ongelofelijk lief en geduldig en knuffelig met hem zijn dat geldt dan niet.
Zo mag hij ook geen toetje meer bij zijn eten en dat begrijpt hij niet want de anderen aan tafel krijgen het allemaal wel.
Snappen jullie het wel?
Hij mag niet dikker worden.
De man is 93 jaar.
En niemand, ook wij niet durven er tegenin te gaan.
Nou ja vadertje krijgt wel zijn toetje hoor, heel stiekem

Sinds vrijdag ben ik op zoek naar een mevrouw die ook in zorgcentrum woont en die ik heel even sprak omdat ze dol is op mijn Sofie.
Ze knuffelde en zoende haar en vertelde over haar eigen huisdieren van lang geleden.
Maandag was ik al op zoek gegaan en vroeg aan ieder die ik tegenkwam of ze wisten wie ik bedoelde maar niemand kon mij helpen.
Na schoonvader ging mijn zoektocht verder en Sofie en ik hadden geluk.
Komt omdat de dame een plek op haar neus heeft en zo wisten ze wie ik bedoelde en brachten me gelijk naar haar kamer.
Ik wilde dus vragen of ze het leuk zou vinden als ik af en toe eens langskwam met hond.
Nou dat vond ze een heel goed idee en we bleven nog een uurtje praten terwijl Sofie lekker op haar schoot was.
Ik ga vanmiddag hondenkoekjes kopen zei ze.
De mevrouw is 97 jaar.
Haha, ik weet ze wel uit te zoeken hoor.
Hartstikke bij de tijd. vrolijk en vol energie.
Tja Zorgcentrum zou zelf met een nieuwe dame komen om te bezoeken maar duurt mij te lang.
Ik zou trouwens deze week iets horen en er kan makkelijk nog iemand bij dus ik ben benieuwd.
Vol energie kwam ik weer thuis.
Mijn ei kwijt en mijn ziel zat weer op de goede plek.
En best trots op mezelf.
Ben ik niet zo vaak hoor, kijk alleen naar de dingen die ik niet goed doe.
Zit nu in een periode dat ik best blij ben met hoe ik bezig ben.

Het idee van een lege agenda was niet zo een goede.
Ik moet gewoon de boel in evenwicht houden.
Een dag thuis en een dag iets doen.
Vanmiddag ga ik creatief doen bij een buurvrouw met nog 3 dames.
Vijf in totaal.
En hier moet ik allerlei dingen nog doen, daarom had ik stress, maar ik weet zeker dat ik het binnen 1 uur af heb.

Terwijl velen misschien tellen hoeveel dagen het nog is voordat het kerst is tel ik af wanneer het weer NORMAAL is.
GEEN parkeerplaats te vinden in ons dorp.
En ik vind iedereen zo gestrest.
Lang leve 2 januari of nog beter de zevende.
Dan zijn de weken weer normaal en kunnen de paaseieren weer in de winkel.
en niet te vergeten Valentijnsharten enz.

Rare, rare wereld.
Als een vlek op de trui van je vader belangrijker is dan alle liefde en aandacht die hij krijgt.
Laten wij niet zo worden.
 

Ik heb al tijdenlang iemand nodig om mij te helpen met mijn computer en piekerde mij suf.
Er zijn wel bekenden die ik zou kunnen vragen maar ik heb ook vragen over mijn blog en grote kans dat ik ooit iets geschreven heb wat zij niet mogen weten.
Gisteren gebeurde het.
De jongen die reclameblaadjes brengt.
Daar raakte ik mee in gesprek  en die gaat een opleiding doen op HBO niveau, ICT of weet ik veel wat.
Of hij mij niet wilde helpen
.Ja hoor dat wilde hij wel.
Kreeg zijn adres, telefoonnummer enz.
Zijn vader kwam er ook bij staan even kijken waar zijn zoon bleef.
Haha.
Bel maar zei de vader en ik stuur hem wel.
Ik vind mezelf best grappig.
Zit je thuis voor de buis en lukt het mij toch weer om 1 van mijn problemen op te lossen.
en ik kende die hele knul niet he.

Minder grappig is dat ik sinds zaterdag in de verte de depressieve gevoelens voel aankomen.
Mijn gedachten gaan ook weer de andere kant op, de verkeerde.
Beetje bang ben ik wel.
Is het omdat ik opeens een lege agenda heb?

De stiefkinderen hebben aangegeven veel zin te hebben in kerstdiner met elkaar.
Stiefdochter belt iedere keer met haar vader om te overleggen wat ik nou wel en niet eet.
Ze wil voor mij een dessert maken die ik wel mag.
Hoeft niet zei ik nog maar ze staat erop.
Verleden jaar had ze ook met alles rekening gehouden en dat vond ik wel heel bijzonder want eerlijk is eerlijk niet veel mensen doen dat.
Voor wie het niet weet; geen vlees en geen suiker.
Zo eens in de 6 weken neem ik weleens een stuk taart of zo .
Maar vlees zal er bij mij NOOOOOOIIIIT meer ingaan.

Schoonpapa is gevallen maar gelukkig valt het mee.
Waarschijnlijk heeft hij wel iets onder de leden.
Ik ging gisteren langs en hij lag te slapen.
Deed gelijk onderzoek in het zorgcentrum naar de mevrouw die zo gek is op Sofie en van wie ik wil weten of ze het leuk zou vinden als ik af en toe langskwam met haar.
Niemand wist wie ik bedoelde maar ik zet mijn zoektocht voort.
De dame had een wond op haar neus dus ik vind echt wel iemand die weet wie ik bedoel.
Ze was zo lief.
En ja als jij leuk doet tegen mijn hond ben je gelijk mijn vriend.

We kregen ook een leuk bericht, we krijgen weer een geldbedrag van schoonpapa.
Nou ja mr. X dan maar die zei meteen dat ik de helft krijg terwijl hij zelf zoveel wensen heeft.
Ik zou er een feest van kunnen geven als ik 60 word maar ik heb ook een wensenlijst.
Ik schrijf alles op in een boek  en dat gaat van pennen die heel lekker schrijven van een bepaald merk tot een groot dakkapel op de zolder of een mooie ring bij een bepaalde juwelier in Haarlem.
Het zijn wensen, GEEN eisen.
Komt het prima, komt het niet ook prima.
Wel leuk om te fantaseren over dat geld.

Zo, ga proberen die zeurende negatieve gedachten die mij naar beneden willen trekken weg te krijgen.
Er gebeuren echt veel leuke dingen in mijn leven dat besef ik heus wel.
Wat ik ook besef is dat ik veel in eigen hand heb.
Ik had zo een 17 jaar geleden mr. X voorbij kunnen lopen omdat hij niet voldeed aan mijn beeld van volmaakte man.
Wat een geluk dat ik dat NIET deed.
Daar pluk ik nu steeds de vruchten van als hij iedere avond ijskoud tegen mij aankruipt terwijl ik het altijd te warm heb
Hoe goed kun je bij elkaar passen?

Mensen aan het huilen maken is zo leuk.

Dus dat deed ik bij mooieschoonzus.

Dit nummer plaatste Marja paar weken geleden op haar blog en zo kwam deze jongen in mijn leven.

Die moet je echt horen had ik tegen schoonzus gezegd als je bij ons bent.

Nou dat was een succes.

De tranen biggelden over haar wangen.

Niets mooier dan huilen om iets wat zo prachtig is.

Je hebt toch wel je anti-jank mascara op he? vroeg ik nog.





Vanmorgen, wat is het donker en grauw , las ik veel blogjes die mij niet vrolijk maakte.

Veel zorgen hier en daar.
Is het het weer?
De tijd van het jaar?
Of gewoon mijn eigen bui?
Ik wil DECEMBER dit jaar laten zien dat IK de baas ben en niet hij.
Ik wil laten zien dat ik het aan kan.
Dat ik veel sterker ben geworden.
En ja ik heb verdriet dat het neefje zonder iets te zeggen naar andere kant van het land verhuist is.
Ik las het op FB.
Ik heb verdriet over het feit dat ik geen familie heb.
Dat ik 60 ga worden zonder 1 bericht laat staan aanwezigheid van 1 van hen.
En als het nou altijd zo was geweest had het misschien anders geweest maar het is ooit zo close geweest.
Allemaal weg.
Ja kom op meid ga door, maak jezelf helemaal gek met je eigen verhalen.

Goed.
Koffie op maandag.
Heerlijk.
Een lege week voor de boeg, zoals ik dat graag wilde.
Ik kan alle kanten op.
Filmpje, kerstshowtje, winkelen (zonder kopen) heerlijk alleen, langs bij meisjemetderodeharen.
Mijn lijstjes bijwerken voor 2019.
Wat wil ik, wat moet ik, wat moet er veranderen of beter gezegd wat wil ik veranderen.
Wat zijn mijn wensen, zijn wensen, onze wensen.

Ik besef hoe heerlijk het is dat mijn THUISbasis goed is.
Een vriendin zei verleden week dat ze weg was van ons huis en maakte daar allerlei complimenten over.
Ik vond dat zo fijn om te ontvangen.
Maar zonder Mr. X geen THUIS.
en daar hoort ook een SOFIE bij.
Zo zaten we zaterdagavond alle drie bij de open haard en dan zijn goede momenten om te beseffen wat geluk is.
De (stief)kinderen zijn gezond en het gaat goed met ze.
Vaste relaties, zoon is in april voor zichzelf begonnen en het is een succes.
De dochter is bezig met andere baan, haar partner begint in januari aan zijn nieuwe.
Vriendin van de zoon is een heel leuk meisje en studeert nog, ze hebben het fijn samen.
Op mijn lijstje voor 2019 staat ook dat ik meer contact moet gaan maken met hen.
Het contact is best maar miniem.
Als de X er af en toe heen gaat ga ik niet mee.
GEEN ZIN.
Daar ga ik dus iets aan doen.
Voor hem en voor mezelf.


Hoera het is vandaag zou Winnie the Pooh zeggen.

foto's van verleden jaar.
Er ligt nu ok wel wat sneeuw

Net wakker vraagt mooieschoonzus of ze langs mag komen voor een bakkie aan broer.
Wat vind jij er van? vraagt ie aan mij.
Nou liever niet.
Hij boos dus ik zeg; oké dan.
Kan het wat enthousiaster?
Nou nee even niet.
Jullie kennen mij als ik net wakker ben.
Hij schijnbaar nog niet.
We gaan best veel met haar om maar soms beetje te veel.
Het is een spraakwaterval en dat zou niet eens zo erg zijn als het interessant was.
Ik weet nu al waar het over zal gaan; haar andere broer en schoonzus en haar jongere zus.
En dan niet leuke en aardige dingen.
Of over hun vader en dan van die ellenlange verhalen.
Tja het was kiezen uit 2 kwaden; een chagrijnige mr X of mooieschoonzus.
En echt ik mag haar graag, ja zou je niet zeggen maar het is wel zo.

Zelf kan ik me nooit eens voorstellen dat je NOOIT geinteresseerd ben in de ander .
Zeker met onze vrienden in Lisse en met meisjemetrodeharen, vertellen we elkaar alles wat we meegemaakt hebben en wat we er van vonden.
Leuke en minder leuke dingen.
We zitten dan altijd zo leuk te kletsen en hebben geen tijd om het over anderen te hebben.
Je bent blij voor de ander als ze iets leuks meegemaakt hebben of een leuke vakantie hebben geboekt .

Bij mijn schoonfamilie is dat net even anders.
Wat??? ALWEER op vakantie?
Euh? ALWEER vrij?
ALWEER een nieuw vloekleed?
Je kan gewoon niets vertellen.
We worden achter ons rug om ook belachelijk gemaakt.
Ja wij leiden natuurlijk zo een wild leven. vol verre reizen, over de balk geld smijtend en ja we hebben vrienden waar we leuke dingen mee doen.

Ik heb weleens tegen mr. X gezegd dat ik niet met mijn familie gekapt ben om dat gezeik met zijn familie te pikken.
Ik vind het zeer jammer dat het zo gaat want ik zou het wel leuk willen hebben met hen maar dat kan niet alleen van mij en de X afkomen.
Ik voel constant jaloezie en het misgunnen.
Het is zo energievretend eigenlijk.
Waarom doen (veel) mensen zo?

Nou ik ga me eens omkleden en opmaken.
Er zijn heus ergere dingen dan mooieschoonzus op de koffie, denk aan schoonzusdienooitlacht en zwagerdienooitietsleukvindt brrrr, die zijn pas erg.
Ik ga wel de klok zetten.
Twee uur en dan wegwezen.
en 5 minuten per persoon om slecht over te praten.

Ach ik ben wel wat gewend.

Sofietje in de Moezel.

Who the fuck is Sam?
Sofietje is zeer kieskeurig wat haar vriendschappen betreft.
Moet ze je niet dan maar het niet uit dat je een gevaarlijke Bouvier of een Herder bent ze laat haar tanden zien en gromt.
Doet ze uit angst zeggen mensen dan.
Ik weet wel beter.
En ik kan van haar leren.
Hup gelijk zeggen dat ze je niet moet hoef je ook geen smoesjes te verzinnen als je uitgenodigd wordt.
Op twee hondjes is ze dol.
Ze heten toevallig allebei Sam.
En Bailey is ook de top.

Nu kwam mr. X vandaag bij het uitlaten Sam en het vrouwtje tegen.
Ik heb het baasje eens ontmoet en toen lang zitten te praten en toen klaagde hij al over geen oppas voor de hond.
Vandaag was het vrouwtje dus aan het klagen dat ze nooit op vakantie kunnen door Sam.
Denk je na 16 jaar toch wel je man te kennen, maar misschien is zij wel erg knap, maar de X zei misschien kan hij wel bij ons maar dat moet ik met mijn vrouw overleggen.
Euh?
Ooit, en ik heb het verhaal weleens vertelt heb ik zonder overleg de cavia van een vriendin  mee naar huis genomen omdat zij op vakantie gingen.
Nou de X was WOEDEND.
Ja maar het is maar voor 2 weken zei ik heel timide want zo kende ik hem toch niet.
En echt ongelofelijk maar hij zei;
ja maar als het vliegtuig neerstort zitten wij met die cavia opgescheept.
hahaha.
Afijn het was het begin van een lange vriendschap met I en later werden haar man en X ook dikke maatjes.
Tja wat een cavia allemaal aan kan richten.

Oh ja ik had het over Sam, trouwens die Cavia heette ook zo, nou ja zeg.
Wij kennen de baasjes van de hond Sam dus amper maar ik probeer er nu achter te komen waar ze wonen, ik weet het ongeveer, ik zou zo de assistente van Peter R. kunnen worden, om contact met ze te maken en het voor te stellen.
Lijkt mij zo leuk een logeetje.
Tegen de X zei de dame dat ze 2 winkels hebben in Amsterdam en die heb ik al gevonden maar hoe ze heten nog niet.


Dan ben  ik nog op zoek naar iemand anders.
Ik was vandaag naar mij o zo lieve schoonvadertje in het zorgcentrum en daar zat een mevrouw die zo graag Sofietje wilde aaien, Sofietje is bekend daar, ik tilde haar op en deed het bij die mevrouw op schoot.
Mevrouw begon te vertellen over haar hond en kat van vroeger terwijl ze steeds mijn hond kussen gaf.
Zo schattig.
Nu wil ik dus weten wie die mevrouw is en bij haar op bezoek met Sofie.
Ze leek me zo lief en vrolijk.

Ik ben helemaal, hoe zeg je dat, vol adrenaline (of wat dan ook) van mijn plannetjes.
Ik zou sowieso volgende week een bericht krijgen over een mevrouw die bezoek wil maar die andere kan ik er wel bij doen.
Let wel; als die mevrouw het wil he. Voor hetzelfde geld houdt ze er van om lekker alleen te zijn.
Krijg net app van mooieschoonzus , zij was er vanmiddag bij, dat zij ook niet weet wie die mevrouw is.
Dus ik moet mijn andere bronnen aanboren.

Ik hoorde van de week iemand zeggen; als je iets doet gebeurd er iets.
Vond ik wel een goeie en het klopt helemaal.
Kan ik misschien dus met 2 hondjes naar die mevrouw.
hahah of ik krijg een straatverbod van 2 mensen.

Het kleine genieten noem ik het in gedachten.
Hoe heerlijk is het niet om alles ECHT te zien wat het ook is.
Zo ook verleden week in dat winkelcentrum waar de winkels zo mooi  versierd waren.
De meeste zou ik nooit ingaan maar de ramen waren zo mooi en op elkaar afgestemd.
Gaf een mooi en rustige sfeer.
Alles geeft inspiratie eigenlijk maar je moet het wel echt beleven.
Niet rennen en aan iets anders denken.
KIJKEN! en in je opnemen.

Mijn rekening is leeg.
Voor tweede maand op rij.
Gebeurd mij nooit.
Allemaal leuke dingen van gekocht
Ook theaterkaartjes.
Had niet eens geld om te tanken.
Gelukkig hoefde dat ook niet. ;-)
maar het eerste Kerstwonder is al geschied.
Negen dagen dan normaal is mijn rekening weer aangevuld.
En nu, ECHT, een maand heel zuinig aan doen
Ik wil dit niet meer maar ik blijk opeens een soort gat in de hand te hebben.
Zo rot.



@ Mathilde winkelcentrum in Gelderlandplein in Amsterdam.
de kleding kocht ik bij Sissy Boy

@ Lot. ik organiseerde allerlei activiteiten voor buitenlandse vrouwen en zo zijn die vriendschappen ontstaan maar ook daarvoor had ik altijd best veel contacten met mensen uit andere landen. Op een of ander manier trekt me dat aan waarschijnlijk omdat ik ook uit een ander land kom.

@ onlimie  half Nederlands en half Indonesisch.


fijn weekend allemaal.

Kreeg hem ook nog opgestuurd van die lieve Citroenvlinder.
Hij deed haar wel aan mijn Sofietje denken haha.
Hoewel het hondje een lelijk hondje speelt lijkt hij inderdaad wel wat op haar.
Ik zou het wel een leuk stel vinden.

Toen ik een paar dagen geleden met M. op stap was liet ze me de kerk zien waar ze altijd heen gaat als ze dicht bij haar vader wil zijn en met hem wil praten.
Natuurlijk ga ik dan meteen nadenken en vertellen hoe het bij mij zit.
Ik voel mijn moeder heel dichtbij als ik in de tuin aan het poeren ben.
Als ik paardenbloemen zie omdat zij zich zo kon verwonderen over de mooiheid er van en ik als 14 jarige zo geirriteerd was en nu zelf zie hoe mooi het is.
Ik wil ze ook in de tuin.
Net als zij geloof ik niet in onkruid.

Niet lang geleden kwam ik tijdens het wandelen met Soop  een mevrouw tegen met een kinderwagen, duidelijk een oma, al moet je altijd oppassen en die vrouw straalde zo dat ze bijna licht gaf.
Ik zei tegen mezelf toen ik haar zag aankomen; NIKS zeggen.
Maar toen ze vlakbij was zei ik; mevrouw wat ziet u er gelukkig en trots uit.
Shit, weer niet gelukt om mijn mond te houden.
Dat ben ik dan niet maar dat is mijn moeder.
Hoe vaak schaamde ik me rot voor haar haha.
De kinderwagenmevrouw glimlachte en ik mocht in de kinderwagen kijken.
Nu zullen vast mensen denken dat ik niet van kinderen hou omdat ik niet tegen de opvoeding van tegenwoordig kan maar echt het zit toch anders.
Ik smolt bij het zien van de baby.
Steek trouwens vaak mijn grote Franse neus (Franse mensen hebben vaak een grote, let maar op)  in kinderwagens.
Dat glimlachen naar jan en alleman heb ik ook van haar en af en toe als ik dat doe dan voel ik haar zo dichtbij.

Had gisteren op de buik van Soop geschreven; ik hou van papa/
Soop vindt het heerlijk om op haar buik geaaid te worden en dat doet het baasje dan ook veel.
Hij schoot in de lach toen hij de "tatoeage" zag.
Wat ben je toch een gek wijf!

Maar goed een heel verhaal weer om te zeggen dat ik mijn moeder heel dichtbij voel.
Ze zit gewoon voor een deel in mij.


Zag in plaatselijk krantje een advertentie; ik ben leuk en vrolijk maar alleen met de kerst. Bij wie mag ik aanschuiven?
Telefoonnummer erbij.
Godzijdank heb ik hier geen kerstdiner maar ik zou hem/haar best uit willen nodigen als dat zo was geweest.
Ik ben ook zo nieuwsgierig naar die persoon.

Op de groepapp van onze club verscheen vanmorgen een oproep van vriendin voor oud en nieuw.
Bij wie zij en haar man dat kunnen komen vieren.
Nu zijn wij met beiden goed bevriend maar ik moet er niet aan denken.
Ik wil gewoon op tijd naar bed, daarvoor open haard aan en dom TV kijken of niet.
Afgelopen jaren waren we met onze geliefde buurtjes (meisjemetrodeharen) hier en dat was heel fijn en bijzonder.
Dit jaar komen haar zussen bij haar dus ik ga er van uit dat we samen zijn en dat is prima.
Mr. X zegt ieder jaar weer; volgend jaar gaan we naar een GROOT feest en ik zeg iedere keer TUUUURLIJK schat.
27 december gaan we naar een popconcert in Haarlem en dat wordt dan mijn oud en nieuw feestje hoor/

Doordat het goed met mij gaat voel ik ook verbinding met andere mensen en dat heb ik NIET vaak.
In juni en Juli had ik dat ook en maakte daardoor een hele mooie tijd mee, zoals dus die vakantie met onze vrienden en hun , o ze zijn zo leuk die jongens, 2 zonen.
Nu sta ik dus ook weer "open" en dat is een heel fijn gevoel.
Jammer genoeg heb ik geen idee hoe ik het doe net als ik dat niet weet met dat afsluiten.
Komt het door de therapie?
en zal de yoga helpen om daar verder in te komen?
Heeft het met mijn keuzes te maken ?
Ik durf veel beter voor mezelf op te komen in ieder geval.
Ik had een akkefietje, nou ja zij met mij eigenlijk met P. Maanden niet gezien of gesproken.
Toen we elkaar zagen zei ze; ik heb je gemist jij mij ook?
Nee zei ik zonder twijfel of schuldgevoel.
Ik ben haar wel dankbaar want door dat gedoe met haar besefte ik opeens dat het emmertje vol zat en dat het klaar was met bepaalde mensen en dat zij daarbij hoorde.

Knopen doorhakken, op wat voor manier dan ook, kan zo opluchtend werken.
en soms wordt je daar onverwachts door de dingen die de ander doet mee geholpen.
Dus dank je wel P.
Ik ben niet boos, niet verdrietig, niet rancuneus.
Nee, ik ben er gewoon klaar mee.
Heerlijk.