[go: up one dir, main page]

maandag 19 januari 2026

Maandag



Als je van Aznavour houd en deze man nog niet kent zou ik hem toch even opzoeken.
Op you tube of wat dan ook.
Genoten.
De man dacht er anders over maar later besefte ik dat hij iets heel anders aan zijn hoofd had.
Gaan we in ieder geval nooit meer doen toch zelf rijden in het donker al waren we van tevoren gaan kijken waar alles precies was.
Naar het world Forum in den Haag hoop ik ook nooit meer te gaan.
maar Monsieur Ghassan was een feest van herkenning.
Al die stress en angst waard.


Gisteren hartstikke gaar maar gelukkig alleen en kon ik in mijn eigen sop gaar koken.
Zoiets.
Deur naar de tuin wagenwijd open.
Beestjes los.
klusjes in huis.

En dan opeens 19 Januari en zoals ik gisteren al schreef; een wonder dat ik mij zo goed voel net als dat de maand December al een wonder was.

En ik hou van goede voornemens.
Ieder jaar weer maar zoals ook al eerder gezegd geen onmogelijke dingen.
Zo wil ik pas weer kleding kopen voor de bruiloft in Mei.
Stiefzoon gaat trouwen en wat zijn we blij met zijn keus.
en met zijn schoonfamilie.

Goede voornemen ook is om niet meer spontaan JA te zeggen op wat dan ook.
Dat heeft mij verschillenden keren in de problemen gebracht zo ook al dit jaar door JAAAA te zeggen op een concert ver weg terwijl de man  paar maanden later in de buurt komt en zou ik er met alle plezier alleen heen kunnen gaan of met iemand die ik zelf uitkies.
Kijk de GVR is een schatje maar hij gaat gerust voor 1 concert op en neer naar den Bosch  en daarbij eerst ergens eten, dan borrelplank in de pauze en daarna nog wat drinken.
Helemaal te gek maar niet voor mij. Veel en veel te veel. en we gaan met 4 personen en die anderen zijn net zo dus ja dan ga je wel meedoen. Ik hoef niet constant te eten en te drinken. Thuis na het eten is het 1 groot glas water en niets eten en dat werkt perfect voor mij, gezelliggerd die ik ben.

De club Madiwodo die ik heb opgezet moet mij zo min mogelijk stress geven , kijk stress heb ik altijd maar het moet wel de moeite waard zijn. Ik wil dus minder vaak met de organisatie bij elkaar komen en allemaal korter èn duidelijker maken wat ik wil.
Hoeft niet precies zoals ik het wil natuurlijk en ik kan mij heus aanpassen  en ga ik ook doen maar niet steeds.
Let wel; is hartstikke gezellig hoor maar tegenwoordig is het met lunch en koffie en zo.
en 3 uur lang.
Ik ga voorstellen om eerst to the point te komen en daarna wel bijkletsen enz. indien er behoefte is.
EN ik wil zeker 2 keer per jaar iets creatiefs doen wat in de buurt is en betaalbaar.
Ja leuk een paar bonbons maken voor 49 euro maar ik koop ze wel.

Klinkt arrogant en dat vind ik prima eerlijk gezegd maar ik heb het idee dat ik veel beter aanvoel wat anderen willen.
Ik blijf al anderhalf jaar zeggen dat ik ook gewone koffieochtend wil en heb de ideale (gratis) locatie maar iedere keer liet ik mij overdonderen maar nu 11 MAART is het geregeld.  Als er niemand komt weet ik waar ik aan toe ben en blijk ik toch de plank mis te slaan.

Patricia is vanaf de eerste bijeenskomst de doorn in mijn oog.
Schrijf er vaker over.
Twee keer afgelopen jaar grote problemen en ik kan daar totaal niet mee omgaan tot de man laatst tegen mij zei; waarom maak jij van iets zo klein iets zo groot.
Op zelfde moment viel alles op zijn plaats.
en kwam er grote rust over mij.
en die rust bleef ook.
en  ik hoef geen hekel meer aan haar te hebben, want ze is ook wel leuk, en kunnen we weer door 1 deur.
Sterker nog; ze is voor zichzelf begonnen.
Zo noem ik dat.
Zo heeft ze afgelopen donderdag een lunch voor het hele koor georganiseerd en we waren met 38 man en het was heel goed geregeld, heel lekker, goed gevonden en gezellig .
Ze stond helemaal in de belangstelling en vond het heerlijk.
Dat is wat ze vanaf het begin wilde en het is haar gelukt.
Ze kwam zelfs naar mij zitten en weet je wat zij zei?

Ik wilde de hele tijd voor jouw "baby" zorgen maar nu heb ik mijn eigen "baby"
 
Zal die woorden niet meer vergeten want het is echt wat ik al die tijd gevoeld heb.
Het was echt tegen mij gericht en jaloezie en ik ga er vanuit dat ik nu mijn rust krijg.
Ze is ook bezig in een buurthuis met koken en zo.
Voor het koor wil ze eens in de 3 maanden iets regelen en echt dat doet ze top dus ik kijk er naar uit.

Tuurlijk vroeg ik mij af of ik ook zo graag in de belangstelling staat en daar altijd zo bezig ben maar zelf ben ik ervan overtuigd dat ik leuke dingen wil meemaken met anderen en als ik de "leiding" neem ik die dingen kan doen.
En in een groep kan ik er zelf voor kiezen of ik op voorgrond of achtergrond of ergens in het midden kan staan.
Voelt heel veilig voor mij maar ook dat ik de dingen uitzoek, kaartjes regel en zo heb ik zekerheid dat het goed gaat. 
Ik heb heel veel zekerheid nodig en hoe kan ik het beter doen dan zo.
Wat absoluut niet wil zeggen dat ik geen rekening hou met een ander, integendeel.
Regelmatig moet ik concessies doen en ik merk dat dat heel fijn is om het door de andere te laten regelen en mij nergens mee te bemoeien. EN  mocht er iets niet goed gaan dan was ik mijn handen in onschuld, ja maar  Th. heeft t geregeld dus klachten bij haar. Wat trouwens nooit gebeurd is hoor .
Dus ik leer loslaten. Ben er stuk verder mee dan 1 jaar geleden. En ik durf weer te bellen. En het is leuk lekker kletsen en overleggen via telefoon.

Morgen bij R. ook van het koor op de koffie.
Zin in want we gaan het over crea dingen hebben en hoe zij erin staat en of mijn ideeen leuk zijn en wat haar ideeen zijn.
Weer een uitdaging want R. is een heel dominant persoon, was directrice en dat merk je, toen ik er donderdag met haar over begon maakte ze meteen plannen en echt ze is een aanpakker en regelt de dingen meteen dus we zijn aan elkaar gewaagd maar ik ga er van uit dat ik stevig genoeg in mijn schoenen sta. Ze weet van zichzelf  al dat ze zo is en had mij er al voor gewaarschuwd. 

Fijne week. 
 

zondag 18 januari 2026

Zij en Aznavour


 Natuurlijk had ik hier veel liever een foto van haar geplaatst maar het lukt al tijden niet meer om mijn foto's op PC te krijgen.


Dank jullie wel voor alle reacties.

En geloof mij ze is nog mooier dan een prinses.

Zo klein, al is ze 500 gr zwaarder dan Emma toen ze geboren was.

Je vergeet hoe klein een pasgeborene is.

Alles erop en eraan.

De opa had al op de foto's goed gekeken naar aantal vingertjes en nagels.

De moeder maakt t goed en haar eerste bevalling was al "makkelijk" maar deze helemaal.

Vader ook weer zeer tevreden over zijn bijdrage en bleek grote steun.

Tja wat moet ik zeggen over Emma.

Die kwam gillend op ons af.

Ze had al geleerd hoe je de naam moest schrijven en was een en al, hoe moet ik het zeggen, rennen, springen, gillen, blijven aanraken, kijken, vasthouden.

Het was eigenlijk veel te heftig voor dat kleine ding en dan bedoel ik Emma mee.

Man, man wat is dat zusje welkom.

en wat heeft t lang geduurd voor haar.

Voor ons ook trouwens.

Negen maanden, nou 7 natuurlijk was voor ons ook een hele lange wachttijd.

Gisteravond kregen we 2 foto's toegestuurd van de twee war de liefde vanaf spat.

Nova vond alles best. 

Heel lief en rustig net als haar zusje was.

Af en toe klein huiltje die je eigenlijk niet eens een huiltje kan noemen.

en dan die smeltende opa.

ook voor mij al die emoties van hem, van mijzelf, van Emma, de moeder.

en dan dat minuscule wezentje.

------------------------------

Daarna naar den Haag.

Pffff.

Concert Aznavour gezongen door Gha.ssan Yammine.

Hele goede plaatsen.

in parkeergarage kwamen we meteen de GVR en zijn theatervriendin tegen.

Hij is 2 meter lang dus die zie je overal meteen.

Samen wat gedronken en daarna niet meer gezien.

maar hij had het ook geweldig gevonden kreeg ik in een appje.


Het blijft bijzonder wat muziek met je doet.

en blijft doen.

Twaalf man op het podium.

Ik vond hem een hele charismatische mooie man.

Kende op 1 na alles.

De man was veel minder enthousiast.

Verbaasde mij want hij is echt liefhebben van Franse chansons

Ik ga liever naar Phillipe zei hij en daar maakte hij het dan weer goed mee.

Ik vond Ghassan heel bijzonder.

Is een Fransman. Haha.

De man wrijf het er altijd in dat al die bekende Franse chansonniers niet echt Frans zijn.

IK vind van WEL.

En het irriteert mij zelfs een beetje.

Aznavour, Brel, Adamo en noem ze maar op; ze zingen in het Frans dus ze zijn Frans.

Klaar! ;-)


Wel hoop ik nooit weer naar die zaal te gaan.

Heel erg ongezellig, ook waar je iets kon drinken was het koud en tochtig.

Grote zaal maar voor 1 derde bezet.

zo pijnlijk vind ik dat altijd.

Had t laatst ook in concertgebouw.

Alsof ik er iets aan kan doen.

----------------

De man is naar zijn broer die nog in ziekenhuis ligt.

Hoop dat we vandaag meer horen want de familie is nooit zo mededeelzaam.

Ook de man is zo. 

Ik moet er altijd alles uit sleuren.

Straks ook weer.

Zo vermoeiend en irritant.

Zo wist hij ook niet te vertellen waarom Nova 8 dagen eerder is opgewekt.

Ik snap dat gewoon niet.

Hij vraagt ook niets.

en zij vertellen ook niets.

J. ligt in ziekenhuis. was woensdag bericht van schoonzusdienooitlacht.

Lag er vanaf dinsdag in en pas weer 24 later kreeg we weer een bericht als; de dokters denken iets met zijn darmen.

J. heeft longkanker. Waar denk je dan meteen aan?

Het gekke is dat ze veel contact met elkaar hebben altijd maar ze weten niets van elkaar.

Ik weet meer van mijn familie die ik meer dan 10 jaar niet gezien heb.

Echt.

-----------------------

Het weer is het vermelden waard.

Gewoon buiten je bakkie koffie/thee/warme choco op kunnen drinken.

De warmte.

De zon.


en ben benieuwd naar morgen; Blue monday.

Hebben ze nog goede acties vroeg de man bij het ontbijt.

Ja zei ik de antidepressiva is in de aanbieding, 3 halen 2 betalen.

  

Ik moet zeggen dat ik ontzettend bof over blue monday gesproken.

December goed doorgekomen en nu al 18 januari en nog steeds niet depri.

maak mij ook geen zorgen over morgen.

Ik geniet van mijn goede voornemens en die gaan als ieder jaar gewoon door.

maar ja ik neem mij ook niet voor om van niets opeens 4 keer in de week te gaan sporten, 1000 euro in de week te sparen of 10 kilo af te vallen.

(op blue monday schijnen de meeste goede voornemens al niet gehaald en opgegeven te zijn)

Ik mag het hele jaar erover doen.

Het moeilijkste en daar ben ik in December al mee begonnen is het evenwicht vinden in wel doen en niet doen met andere mensen. Zeg maar NEE zeggen tegen anderen maar vooral tegen mijzelf.

Ik wil maar dingen blijven doen terwijl ik het eigenlijk niet aan kan.

Dat dus.


Ik ga naar buiten.




zaterdag 17 januari 2026

Ja hoor ze is er.

 



Nova Eden.

Ze is er.

Acht dagen vroeger dan verwacht.

Alles perfect gegaan.

De details horen we nog.

Ik moest niet huilen maar de tranen liepen wel over de wangen.

Bij de man ook dat snap je wel maar hij zat bij de kapper.

Gelukkig goede band met haar maar totaal niet genant want ja zeg nou zelf........

We hoeven niet meer te wachten; ze is er gewoon.

Nova. Wat een prachtige naam.

Nieuwe ster.

Weer van voren af aan beginnen zeiden we tegen elkaar bij het ontbijt.

Het eerste lachje, de herkenning, valse liedjes zingen en zij dan gieren van de lach.

Fruithapjes. Klap eens in je handjes.

Ruiken, vasthouden, knuffelen.

Grote zus die ons tips gaat geven hoe het allemaal moet.

Ik ben zo benieuwd hoe ze reageerde op haar en hoe ze nu doet.

Arme Nova, ben bang dat grote zus haar niet meer met rust laat.

Zoals Herman van veen zong;

de wereld is niet mooi maar jij gaat hem mooier maken.







donderdag 15 januari 2026

Allerlei emoties in paar dagen


 Gisteren was ik onverwachts op een crematiedienst.

Zo geen zin in en eerlijk gezegd ga ik daar nooit heen.

Dus verbaasde mijzelf toen ik opeens op de fiets stapte en ging.

De moeder van iemand van het koor was overleden.

90 jaar.

Het was op de plek waar we nu alweer meer dan 5 jaar geleden afscheid namen van mijn vriendin en dat hakte er behoorlijk in maar ook het feit dat het met zoveel respect en liefde was geregeld en dan het afscheid van mijn ouders die er niet was.

maar achteraf zo blij dat ik gegaan ben want de GVR, het was zijn moeder, was ons, 5 dames, zo dankbaar en hij was zo blij dat we er waren.

In de avond bedankte hij ons nogmaals in de groep- app en vertelde de andere hoe ontroerd hij was.

De rest van de dag hield ik er letterlijk een warm gevoel aan over.

--

Kleinkind was bij ons toen ik thuiskwam. 

Opa KIJK gilde ze Lèn is er weer.

Ik kreeg dikke knuffel en hele verhalen dat ze met de skelter en opa yogi drink wilde gaan halen maar ze het niet  konden vinden en toen zei ze; opa vraag t eens aan die mevrouw van Google.

Ze bleef bij ons eten en het was zoals gewoonlijk heerlijk om haar te hebben.

Tot de vader haar kwam halen.

Ze had van opa leren overgooien met dingen van schuimplastic en wilde dat aan papa laten zien.

Het ging goed al had de vader totaal geen interesse. TJa ken je die spreuk ; ik ben een leukere moeder/vader als ik werk. 

Zij gooide per ongelijk mis en het kwam op dressoir terecht.

Nu kan een blind paard, of zelfs blinde olifant geen schade aanrichten bij ons en zou het zo zijn ook niet erg maar die vader ging toch tekeer.

Ze kroop onder de tafel in een hoekje en maakte zich zo klein mogelijk.

Mijn hart brak en nu schiet ik nog vol als ik eraan denk.

De hele middag lachen, gieren, brullen, spelletjes, op de skelter, overgooien, grapjes aan tafel waar we ipv aardappelpuree apenpuree aten en dan komt die zak binnen.

Uitgeput, overal pijn, tweede kind op komst, dus stress en dan zo een blij druk kind.

Nee dat is niets.

------------------- 

Daarna bericht dat de ernstig zieke broer van mijn man onverwachts opgenomen in ziekenhuis.

Het AVL dan weet je het wel.

Rijmt ook nog.

Net uurtje geleden weer nieuws die geen nieuws is eigenlijk.

Ze weten het niet.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

maar ook, en zo tegenstrijdig; volgens ons is de bevalling begonnen.

Opgewekt. Dat dus.

Opa heel gestrest natuurlijk.

Ik veel minder maar ook heel spannend.

Was de 24ste uitgerekend. Dus we lopen voor.

Word een raar nachtje.

--------------------------------------------------

Vandaag konden we weer naar koor.

Vorige week teveel sneeuw inz.

En daarna had Patricia, met hulp, in hetzelfde gebouw een Surinaamse lunch voor 36 mensen geregeld.

En alles was toppie.

Het eten, de sfeer nou ja top.

Ging samen met R. als laatste weg.

Gelijk afspraak met haar gemaakt voor koffie dinsdag.

De ideeen en vragen vlogen over tafel, 2 dames vroegen, want ze hadden er vaag van gehoord of ze ook bij onze club madiwodo konden komen.

Meestal moet dat overlegd worden maar Th. zei meteen ja hoor leuk, vul dit maar allemaal in.

Haha.

We speelden nog wie het knapste kleinkind had door elkaar foto's te laten zien en ik vond dat ik veruit gewonnen had. Daar waren de anderen het niet echt mee eens.

Ik laat nooit foto's zien, sterker nog ik raak mijn telefoon niet eens aan als ik met anderen ben maar nu moest het vanwege zwager en stiefdochter.

Thuis na 15 uur en compleet uitgeput. wou totalloss schrijven maar weet niet hoe je dat schrijft. Had net al mijn hart met D geschreven.

Enfin uren plat op bed in donker.

----------------

Zoiets geks. Nooit eerder gezien.

In ons weekkrantjes, tussen de rouwadvertenties een rouwadvertentie voor een hond.

Nu ben ik een van die mensen die vind dat  dieren net zoveel rechten hebben als mensen, zo niet meer, maar dit vond ik wel erg vreemd.

toch???


Ondertussen stelt mijn telefoon mij ook allerlei vragen en echt ik ben totaal vol in mijn hoofd en er kan niets meer bij.

Veel en veel teveel verhalen, indrukken, verwachtingen, ideeen, avontuurtjes. 

Is geen klagen maar een mededeling.

Zou morgen met de heer des huizes op stap gaan maar dat gaat niet door en dat vind hij niet erg.

Veel te druk met dochter en broer bezig.

Jeetje wat spannend zo een babytje erbij.

Zou het weer liefde op het eerste gezicht zijn net als bij haar grote zus?


och nog 1 klein verhaaltje. Kregen een filmpje van de week dat emma tegen buik van mama zat te kletsen tegen haar zusje en die reageerde op de stem en begon meteen te trappelen. O nee he, schiet ik weer vol. Zo ontroerend. 

Ok ga aar naar bed.

Doei en ik hou jullie op de hoogte.

maandag 12 januari 2026

maandag

Hoe schattig.
Ik probeer zoveel mogelijk schattige, lieve, zachte en roze dingen te verzamelen voor in mijn hoofd.

dan maar deze foto van paar jaar geleden. 


oooooooooooooo ik wil even gillen.
Zou het raar zijn om even mij keihard te laten gaan.
Binnen 15 minuten weer zoveel stress opgebouwd.
Ga even een bushokje in elkaar rammen.

Ik had zo een leuk schema voor mijzelf vandaag.
De man naar zijn broer en ik HEERLIJK in stilte mijn klusjes doen.
Liep anders omdat de man heel slecht geslapen had en ik hem wilde helpen zoveel ik kon met zijn problemen.
Daar ben ik vanaf zaterdagavond mee bezig en helemaal niet erg ondanks de hoofdpijn die ik kreeg en dat het alleen om hem ging.
Hij doet zoveel voor mij en ik ben goed met zijn soort problemen.
Vanmorgen aan ontbijt weer.
ook weer goed maar hoopte daarna alleen te kunnen zijn maar t duurde en duurde maar.
want ja hij had nog dingen te regelen via de telefoon.
Vroeg heel lief of hij dat niet in de auto kon doen en toen was t mis.
Komt vast allemaal goed maar mijn schema en vrije uurtjes kloppen nu niet meer plus een boze man.
en ik wilde nog wel positief schrijven vandaag.

Goed; adem in en adem uit.
ga proberen mijzelf te deblokkeren.

Wat een vreemd begin van het jaar door het weer.
Prachtige sneeuw, stilte, rust, weinig mogelijkheden en vandaar ook de rust.
Zorgen voor de beestjes en de vogels.
en eigenlijk ook in huis weinig doen.
Ik hoorde er meer mensen over die alle tijd hadden om van alles aan te pakken in huis maar het niet deden.

Van het vriezen en de kou die erbij hoorde heb ik ook genoten.
Gewandeld met man en hond en gisteren geluncht bij ons vlakbij.
Ook gezellig.
Thuis later op de bank onder dekentje wat lezen en helemaal zen.\
Sofie, en dat doet ze nooit, sliep vannacht heel dicht tegen mijn hals en gezicht aan en ik werd wakker zonder uitslag of zweren ondanks dat t vreselijk onhygienisch is. ;-)
Zoals je weet moet je daar bij mij niet mee aankomen.
Ik denk dat, nee ik weet t zeker, dat t gevaarlijker is om met een mens te slapen , een minnaar of iets in die richting dan met je hond of kat.
-----
Het probleem van de dag van de man werd door 1 telefoontje helemaal opgelost.
zijn zoon belde en ze maakten ene leuke afspraak.
Nu is hij naar zijn broer en ook dat is altijd fijn voor hem.
------
Vrijdag kwam vriendin Th. op de thee en het werd erg gezellig.
Ze vind ons huis zo mooi.
Het leuke aan haar is dat ze altijd complimentjes maakt en ook echt kijkt.
Daar hou ik van.
Na paar uur stond ze op om naar huis te gaan mar vroeg nog even of ik nog wat had waar ik over wilde praten.
Ja dat had ik.
Had ook als gewoonlijk  nee hoor kunnen zeggen.
maar ik zei JA.
Meteen ging ze weer op de bank zitten en bleef ze nog 5 kwartier.

Toen ze weg ging was ik 10 kilo lichter voor mijn gevoel.
Het waren geen bijzondere dingen maar wilde haar visie weten over allerlei.
Kreeg antwoorden op mijn twijfels en ook mijn ideeen werden met enthousiasme ontvangen.
Echt zoveel vraag ik niet van het leven niet dan af en toe raad, mening, bevestiging.
en het helpt zo goed.

De volgende dag deed ik muziek aan terwijl ik mijn dingen deed, zong keihard mee en deed dansjes door de kamer.
en kreeg een appje dat ze het zo gezellig had gevonden.
---------------    

Weer een nieuwe week.
het weer is ook veranderd en Cocotte en Madeliefje (konijn) rennen door de tuin
en dat maakt mij blij.


Volgens stiefdochter begint de baby ongeduldig te worden en verwacht ze haar eerder.
We zijn vreselijk benieuwd maar dat snap je wel.
Ik ben  ook erg benieuwd naar mijn eigen gevoelens.
Zal het weer een liefde op het eerste gezicht worden
net als bij haar grote zus?



Ik wens jou ook een fijne week

zaterdag 10 januari 2026

Genoten


Ik wil pinguins voor mijn verjaardag!!!!
Deze foto doet mij denken aan een  NL voelgoed film die ik jaren geleden zag over een fotomodel die persee pinguins wilde voor haar feestje op Ibiza.
Ik plakte er vele in mijn crea agenda de laatste dagen. Vond het wel toepasselijk.
Heerlijk weer was het.
En nu nog.
Heerlijk licht en fris buiten.
maar we kunnen weer naar buiten zonder gevaar.
Heb mij geen minuut verveeld eerlijk gezegd.
Mijn lijstje van belangrijke dingen doen, zoals nieuwe testament doorlezen, kwam ik gewoon niet aan toe en paar belangrijke gesprekken voeren over geld met de man ook niet.
Had geen zin in toestanden .
Met verf, papier, pen, klei, organiseren  bezig geweest.
Als ik iets geleerd heb vorig jaar is om weer mensen te bellen.
Voerde deze week zo maar 3 lange gesprekken van bijna 1 uur of langer.
De bijzonderste was wel die met stiefdochter.
Heel leuk en gezellig.
Tja en mensen maar zeggen dat wonderen niet bestaan.

Zakelijk bellen vind ik nooit een probleem, nou ja een kleintje, maar privé....is een hele ander verhaal.

Ik zou zondag met M. naar nieuwe de la mar gaan maar ze belde op om af te zeggen.
Zij is heel slecht ter been en met de auto. We zouden wel met de bus gaan maar eerst zou ze hier naar toe komen met de auto.
Gaat niet door dus.
Zo ontstond er nog meer ruimte in de agenda.

Koor kon doorgaan als we wilden maar er waren er maar 13 van de 59 die gingen.
Velen wonen er dichtbij maar ik niet.
en ik neem geen risico's als t niet nodig is.

Het zijn vreemde weken zo, eerst die 2 weken feestdagen en dan dat afgesloten zitten.
Bijzonder.
En zoals vriendin M. zei ondanks dat we niks kunnen doen schiet het in huis ook niet op.
Was ideaal geweest om op te ruimen en te ontspullen maar t komt er gewoon niet van. 
Te druk met nietsdoen lijkt wel.

Ik nam wel contact hier en daar via de app om bij sommige dames te checken of alles goed was.
en of ze wel hulp hadden voor het  een en ander.
en ik vind eenzaamheid iets heel erg dus wilde weten of ze dat niet waren. Weet ook niet hoe ik ze had kunnen helpen hoor maar gelukkig was dat niet nodig.
Ze zeggen, en ik geloof dat, dat alles wat doet je voor jezelf doet en dat was dit ook.
Ik was weer gerustgesteld.

Omdat ik mijn kapsalon al lange tijd zat was en ik langs kapsalon hier op loopafstand voorbijliep liep ik naar binnen om te kijken of ze binnenkort tijd hadden. Het is een bekende kapper hier in het dorp maar ik had er een bepaalde ideeen over terwijl ik werkelijk daar nooit binnen was geweest.
Kon de volgende dag al terecht en het werd een klein feestje.
Verwelkomd door een schattig jong hondje, Franse buldogje.
De eigenaar kwam gezellig naast me zitten en stelde allerlei vragen over mij en niet over mijn haar al zei hij wel wat heb jij mooi dik haar, tja vind ik zelf ook, kreeg koffie aangeboden en snoepjes en leuke vragen en verhalen.
Ik weet dat schoonzoon daar ook altijd komt en de man haalde zijn telefoon tevoorschijn om een  foto van ons kleinkind met haar vader te laten zien. Grappig toch?
Werd door zijn dochter geknipt, een leuk mooi meisje die net 7 maanden bij pap werkte.
Nou ik was om hoor. 
Dat wordt mijn nieuwe kapsalon.

Donderdag hadden we  een paar heerlijke uren met Emma.
Hoewel haar moeder thuis is met de laatste loodjes , wilde ze heel graag naar oma en naar opa en Lèn .
Ik wil rusten bij oma had ze na de eerste schooldag gezegd.
en donderdag dus rusten bij ons.
Het is voor haar af en toe erg moeilijk dat wachten op dat geweldige zusje van haar.
Eerst zou het sint maarten zijn, dan Sinterklaas, dan Kerst en na het vuurwerk dan zou het bijna komen.
Het is echt te veel voor haar en dan is afleiding bij ons of bij oma heel fijn.
Baby wordt rond de 24ste verwacht.


Omdat ik gisteren een drukke maar leuke dag had, is vandaag weer een stilte dag.
De man hield dat niet uit en is weer op pad. 
Vanavond wel lekker samen.
en verder lege agenda tot woensdag.

Hoe was het voor jou deze dagen?
en dank jullie wel voor jullie lieve reacties.
Doet een mens goed.



 

 

dinsdag 6 januari 2026

bijna lente


 Zou het door mij komen dat heel NL onder de sneeuw ligt?

PAS OP MET WAT JE WENST SOMS KOMT T UIT.

Ik wenste een paar dagen sneeuw en kijk wat er nou gebeurd is.

Enfin ik geniet.

Het is mooi, het is romantisch, zacht, licht in het donker.

Net in een "sneeuwbui" gewandeld met Lief en Sofie.

Nu schijnt de zon.

Broer van de buuv zou met zijn gezin zaterdag op Schiphol landen maar hij is nog steeds niet terug.

Zou het erg zijn om na 2 weken vakantie in Noorwegen nog extra dagen te moeten blijven?

O en ik maakte ook iets erg mee, zou naar de kapper gaan, eindelijk, belde even op om ik door afzeggingen misschien even eerder kon komen bleek ze ziek te zijn.

Ik kon later bij een ander maar dat wilde ik niet.

Tja ik heb ook mijn principes. ;-)

Nou ja de man zou mij brengen en wachten maar moest daarna snel naar een leuke afspraak met zijn dochter dus hij kon mij toch niet brengen.


Gisteren was ik bij mijn beestje bezig toen de buuv mij bijna letterlijk over de schutting trok om warme chocolademelk bij haar te komen drinken. Drie van de kinderen  waren nog niet naar school  maar die waren zo druk bezig met de sneeuw dat ik alleen maar heel even hun roze snoetjes en glimmende ogen heb gezien.

Kon ik eens normaal praten met de haar.

Was gezellig .

De lijst met klusjes bleef liggen.

Het goede nieuws is dat het er nog steeds ligt.


----

Na mijn blog van gisteravond ontving ik weer appje van Th. of ik mij ook zo irriteerde aan al die appjes van ons koorgroep. Dat t nergens over ging enz. Ik moest lachen want wij hebben zelf die groep opgezet. Ik had paar uur niet op telefoon gekeken en er waren 22 appjes en even later nog 12. Toevallig had ik er nu geen last van maar kon mij wel voorstellen dat zij het wel had.

Vroeg aan haar of ze binnenkort tijd had om te praten omdat ik er heel erg behoefte aan had.

Bleek dat zij het net zo graag wilde als ik en ze komt vrijdag hierheen want zij durft wel auto te rijden.

Zo eenvoudig kan het leven dus ook zijn. Gewoon vragen en zeker niet invullen voor een ander.

Dat wordt, ik voel het aan haar ook, heel veel praten. Dat gaat ons vast goed doen.

------

Zag tot mijn schrik dat ik zondag naar een musical ga.

Wist het natuurlijk wel maar niet dat het zo snel was.

En leuk hoor en met de bus vanaf hier en daar voor de deur.

Ik ga met M. die ook met Th. en mij de uitstapjes organiseert voor onze club.

Leuk mens ook.

Weet niet of t koor donderdag doorgaat .

Met de bus voor mij niet bereikbaar en ik ga niet rijden met gladheid.

Wat wel doorgaat is dat Emma komt.

Grappig dat zowel opa als ik al plannetjes maken die niet helemaal overeen komen.

Hij heeft een veterplank gemaakt om te leren strikken en hij oefent veel met haar met lezen enzo.

En ik wil weer kunst maken. 

maar wat we gemeen hebben is dat we beiden willen genieten en haar blij willen maken dus het maakt niets uit of het kunst of educatief wordt.

Zoals ik al vertelde dat ze woorden moest hakken en uit hoeveel stukken het bestond telde ze er 3 bij vlin-hin-der en omdat ze heel snel paraplu achter elkaar zij telde ze daar er maar 1. 

We hebben het op film en al wat keren teruggekeken en gelachen.

Nooit waar ze bij is. Ze moet erop kunnen vertrouwen dat foutjes maken helemaal niet erg is en dat iedereen dat doet en zich nooit maar dan ook nooit belachelijk gaat voelen omdat iets niet gelijk gaat lukken. 

En ja ik weet dat mijn verhalen over haar totaal niet interessant zijn voor anderen maar ik schrijf ze toch.   ;-) want voor ons is er niets mooiers of interessanter dan alles wat met haar te maken heeft. Dat zullen alle grootouders het met mij eens zijn.

En over een paar weken nog zo een klein wijffie erbij.

en de lente die iedere dag dichterbij komt.