pourquoi pas ???
Vrouw van 1959. Schrijf over mijn wel en wee.
maandag 19 januari 2026
Maandag
zondag 18 januari 2026
Zij en Aznavour
Natuurlijk had ik hier veel liever een foto van haar geplaatst maar het lukt al tijden niet meer om mijn foto's op PC te krijgen.
Dank jullie wel voor alle reacties.
En geloof mij ze is nog mooier dan een prinses.
Zo klein, al is ze 500 gr zwaarder dan Emma toen ze geboren was.
Je vergeet hoe klein een pasgeborene is.
Alles erop en eraan.
De opa had al op de foto's goed gekeken naar aantal vingertjes en nagels.
De moeder maakt t goed en haar eerste bevalling was al "makkelijk" maar deze helemaal.
Vader ook weer zeer tevreden over zijn bijdrage en bleek grote steun.
Tja wat moet ik zeggen over Emma.
Die kwam gillend op ons af.
Ze had al geleerd hoe je de naam moest schrijven en was een en al, hoe moet ik het zeggen, rennen, springen, gillen, blijven aanraken, kijken, vasthouden.
Het was eigenlijk veel te heftig voor dat kleine ding en dan bedoel ik Emma mee.
Man, man wat is dat zusje welkom.
en wat heeft t lang geduurd voor haar.
Voor ons ook trouwens.
Negen maanden, nou 7 natuurlijk was voor ons ook een hele lange wachttijd.
Gisteravond kregen we 2 foto's toegestuurd van de twee war de liefde vanaf spat.
Nova vond alles best.
Heel lief en rustig net als haar zusje was.
Af en toe klein huiltje die je eigenlijk niet eens een huiltje kan noemen.
en dan die smeltende opa.
ook voor mij al die emoties van hem, van mijzelf, van Emma, de moeder.
en dan dat minuscule wezentje.
------------------------------
Daarna naar den Haag.
Pffff.
Concert Aznavour gezongen door Gha.ssan Yammine.
Hele goede plaatsen.
in parkeergarage kwamen we meteen de GVR en zijn theatervriendin tegen.
Hij is 2 meter lang dus die zie je overal meteen.
Samen wat gedronken en daarna niet meer gezien.
maar hij had het ook geweldig gevonden kreeg ik in een appje.
Het blijft bijzonder wat muziek met je doet.
en blijft doen.
Twaalf man op het podium.
Ik vond hem een hele charismatische mooie man.
Kende op 1 na alles.
De man was veel minder enthousiast.
Verbaasde mij want hij is echt liefhebben van Franse chansons
Ik ga liever naar Phillipe zei hij en daar maakte hij het dan weer goed mee.
Ik vond Ghassan heel bijzonder.
Is een Fransman. Haha.
De man wrijf het er altijd in dat al die bekende Franse chansonniers niet echt Frans zijn.
IK vind van WEL.
En het irriteert mij zelfs een beetje.
Aznavour, Brel, Adamo en noem ze maar op; ze zingen in het Frans dus ze zijn Frans.
Klaar! ;-)
Wel hoop ik nooit weer naar die zaal te gaan.
Heel erg ongezellig, ook waar je iets kon drinken was het koud en tochtig.
Grote zaal maar voor 1 derde bezet.
zo pijnlijk vind ik dat altijd.
Had t laatst ook in concertgebouw.
Alsof ik er iets aan kan doen.
----------------
De man is naar zijn broer die nog in ziekenhuis ligt.
Hoop dat we vandaag meer horen want de familie is nooit zo mededeelzaam.
Ook de man is zo.
Ik moet er altijd alles uit sleuren.
Straks ook weer.
Zo vermoeiend en irritant.
Zo wist hij ook niet te vertellen waarom Nova 8 dagen eerder is opgewekt.
Ik snap dat gewoon niet.
Hij vraagt ook niets.
en zij vertellen ook niets.
J. ligt in ziekenhuis. was woensdag bericht van schoonzusdienooitlacht.
Lag er vanaf dinsdag in en pas weer 24 later kreeg we weer een bericht als; de dokters denken iets met zijn darmen.
J. heeft longkanker. Waar denk je dan meteen aan?
Het gekke is dat ze veel contact met elkaar hebben altijd maar ze weten niets van elkaar.
Ik weet meer van mijn familie die ik meer dan 10 jaar niet gezien heb.
Echt.
-----------------------
Het weer is het vermelden waard.
Gewoon buiten je bakkie koffie/thee/warme choco op kunnen drinken.
De warmte.
De zon.
en ben benieuwd naar morgen; Blue monday.
Hebben ze nog goede acties vroeg de man bij het ontbijt.
Ja zei ik de antidepressiva is in de aanbieding, 3 halen 2 betalen.
Ik moet zeggen dat ik ontzettend bof over blue monday gesproken.
December goed doorgekomen en nu al 18 januari en nog steeds niet depri.
maak mij ook geen zorgen over morgen.
Ik geniet van mijn goede voornemens en die gaan als ieder jaar gewoon door.
maar ja ik neem mij ook niet voor om van niets opeens 4 keer in de week te gaan sporten, 1000 euro in de week te sparen of 10 kilo af te vallen.
(op blue monday schijnen de meeste goede voornemens al niet gehaald en opgegeven te zijn)
Ik mag het hele jaar erover doen.
Het moeilijkste en daar ben ik in December al mee begonnen is het evenwicht vinden in wel doen en niet doen met andere mensen. Zeg maar NEE zeggen tegen anderen maar vooral tegen mijzelf.
Ik wil maar dingen blijven doen terwijl ik het eigenlijk niet aan kan.
Dat dus.
Ik ga naar buiten.
zaterdag 17 januari 2026
Ja hoor ze is er.
Nova Eden.
Ze is er.
Acht dagen vroeger dan verwacht.
Alles perfect gegaan.
De details horen we nog.
Ik moest niet huilen maar de tranen liepen wel over de wangen.
Bij de man ook dat snap je wel maar hij zat bij de kapper.
Gelukkig goede band met haar maar totaal niet genant want ja zeg nou zelf........
We hoeven niet meer te wachten; ze is er gewoon.
Nova. Wat een prachtige naam.
Nieuwe ster.
Weer van voren af aan beginnen zeiden we tegen elkaar bij het ontbijt.
Het eerste lachje, de herkenning, valse liedjes zingen en zij dan gieren van de lach.
Fruithapjes. Klap eens in je handjes.
Ruiken, vasthouden, knuffelen.
Grote zus die ons tips gaat geven hoe het allemaal moet.
Ik ben zo benieuwd hoe ze reageerde op haar en hoe ze nu doet.
Arme Nova, ben bang dat grote zus haar niet meer met rust laat.
Zoals Herman van veen zong;
de wereld is niet mooi maar jij gaat hem mooier maken.
donderdag 15 januari 2026
Allerlei emoties in paar dagen
Gisteren was ik onverwachts op een crematiedienst.
Zo geen zin in en eerlijk gezegd ga ik daar nooit heen.
Dus verbaasde mijzelf toen ik opeens op de fiets stapte en ging.
De moeder van iemand van het koor was overleden.
90 jaar.
Het was op de plek waar we nu alweer meer dan 5 jaar geleden afscheid namen van mijn vriendin en dat hakte er behoorlijk in maar ook het feit dat het met zoveel respect en liefde was geregeld en dan het afscheid van mijn ouders die er niet was.
maar achteraf zo blij dat ik gegaan ben want de GVR, het was zijn moeder, was ons, 5 dames, zo dankbaar en hij was zo blij dat we er waren.
In de avond bedankte hij ons nogmaals in de groep- app en vertelde de andere hoe ontroerd hij was.
De rest van de dag hield ik er letterlijk een warm gevoel aan over.
--
Kleinkind was bij ons toen ik thuiskwam.
Opa KIJK gilde ze Lèn is er weer.
Ik kreeg dikke knuffel en hele verhalen dat ze met de skelter en opa yogi drink wilde gaan halen maar ze het niet konden vinden en toen zei ze; opa vraag t eens aan die mevrouw van Google.
Ze bleef bij ons eten en het was zoals gewoonlijk heerlijk om haar te hebben.
Tot de vader haar kwam halen.
Ze had van opa leren overgooien met dingen van schuimplastic en wilde dat aan papa laten zien.
Het ging goed al had de vader totaal geen interesse. TJa ken je die spreuk ; ik ben een leukere moeder/vader als ik werk.
Zij gooide per ongelijk mis en het kwam op dressoir terecht.
Nu kan een blind paard, of zelfs blinde olifant geen schade aanrichten bij ons en zou het zo zijn ook niet erg maar die vader ging toch tekeer.
Ze kroop onder de tafel in een hoekje en maakte zich zo klein mogelijk.
Mijn hart brak en nu schiet ik nog vol als ik eraan denk.
De hele middag lachen, gieren, brullen, spelletjes, op de skelter, overgooien, grapjes aan tafel waar we ipv aardappelpuree apenpuree aten en dan komt die zak binnen.
Uitgeput, overal pijn, tweede kind op komst, dus stress en dan zo een blij druk kind.
Nee dat is niets.
-------------------
Daarna bericht dat de ernstig zieke broer van mijn man onverwachts opgenomen in ziekenhuis.
Het AVL dan weet je het wel.
Rijmt ook nog.
Net uurtje geleden weer nieuws die geen nieuws is eigenlijk.
Ze weten het niet.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
maar ook, en zo tegenstrijdig; volgens ons is de bevalling begonnen.
Opgewekt. Dat dus.
Opa heel gestrest natuurlijk.
Ik veel minder maar ook heel spannend.
Was de 24ste uitgerekend. Dus we lopen voor.
Word een raar nachtje.
--------------------------------------------------
Vandaag konden we weer naar koor.
Vorige week teveel sneeuw inz.
En daarna had Patricia, met hulp, in hetzelfde gebouw een Surinaamse lunch voor 36 mensen geregeld.
En alles was toppie.
Het eten, de sfeer nou ja top.
Ging samen met R. als laatste weg.
Gelijk afspraak met haar gemaakt voor koffie dinsdag.
De ideeen en vragen vlogen over tafel, 2 dames vroegen, want ze hadden er vaag van gehoord of ze ook bij onze club madiwodo konden komen.
Meestal moet dat overlegd worden maar Th. zei meteen ja hoor leuk, vul dit maar allemaal in.
Haha.
We speelden nog wie het knapste kleinkind had door elkaar foto's te laten zien en ik vond dat ik veruit gewonnen had. Daar waren de anderen het niet echt mee eens.
Ik laat nooit foto's zien, sterker nog ik raak mijn telefoon niet eens aan als ik met anderen ben maar nu moest het vanwege zwager en stiefdochter.
Thuis na 15 uur en compleet uitgeput. wou totalloss schrijven maar weet niet hoe je dat schrijft. Had net al mijn hart met D geschreven.
Enfin uren plat op bed in donker.
----------------
Zoiets geks. Nooit eerder gezien.
In ons weekkrantjes, tussen de rouwadvertenties een rouwadvertentie voor een hond.
Nu ben ik een van die mensen die vind dat dieren net zoveel rechten hebben als mensen, zo niet meer, maar dit vond ik wel erg vreemd.
toch???
Ondertussen stelt mijn telefoon mij ook allerlei vragen en echt ik ben totaal vol in mijn hoofd en er kan niets meer bij.
Veel en veel teveel verhalen, indrukken, verwachtingen, ideeen, avontuurtjes.
Is geen klagen maar een mededeling.
Zou morgen met de heer des huizes op stap gaan maar dat gaat niet door en dat vind hij niet erg.
Veel te druk met dochter en broer bezig.
Jeetje wat spannend zo een babytje erbij.
Zou het weer liefde op het eerste gezicht zijn net als bij haar grote zus?
och nog 1 klein verhaaltje. Kregen een filmpje van de week dat emma tegen buik van mama zat te kletsen tegen haar zusje en die reageerde op de stem en begon meteen te trappelen. O nee he, schiet ik weer vol. Zo ontroerend.
Ok ga aar naar bed.
Doei en ik hou jullie op de hoogte.
maandag 12 januari 2026
maandag
zaterdag 10 januari 2026
Genoten
dinsdag 6 januari 2026
bijna lente
Zou het door mij komen dat heel NL onder de sneeuw ligt?
PAS OP MET WAT JE WENST SOMS KOMT T UIT.
Ik wenste een paar dagen sneeuw en kijk wat er nou gebeurd is.
Enfin ik geniet.
Het is mooi, het is romantisch, zacht, licht in het donker.
Net in een "sneeuwbui" gewandeld met Lief en Sofie.
Nu schijnt de zon.
Broer van de buuv zou met zijn gezin zaterdag op Schiphol landen maar hij is nog steeds niet terug.
Zou het erg zijn om na 2 weken vakantie in Noorwegen nog extra dagen te moeten blijven?
O en ik maakte ook iets erg mee, zou naar de kapper gaan, eindelijk, belde even op om ik door afzeggingen misschien even eerder kon komen bleek ze ziek te zijn.
Ik kon later bij een ander maar dat wilde ik niet.
Tja ik heb ook mijn principes. ;-)
Nou ja de man zou mij brengen en wachten maar moest daarna snel naar een leuke afspraak met zijn dochter dus hij kon mij toch niet brengen.
Gisteren was ik bij mijn beestje bezig toen de buuv mij bijna letterlijk over de schutting trok om warme chocolademelk bij haar te komen drinken. Drie van de kinderen waren nog niet naar school maar die waren zo druk bezig met de sneeuw dat ik alleen maar heel even hun roze snoetjes en glimmende ogen heb gezien.
Kon ik eens normaal praten met de haar.
Was gezellig .
De lijst met klusjes bleef liggen.
Het goede nieuws is dat het er nog steeds ligt.
----
Na mijn blog van gisteravond ontving ik weer appje van Th. of ik mij ook zo irriteerde aan al die appjes van ons koorgroep. Dat t nergens over ging enz. Ik moest lachen want wij hebben zelf die groep opgezet. Ik had paar uur niet op telefoon gekeken en er waren 22 appjes en even later nog 12. Toevallig had ik er nu geen last van maar kon mij wel voorstellen dat zij het wel had.
Vroeg aan haar of ze binnenkort tijd had om te praten omdat ik er heel erg behoefte aan had.
Bleek dat zij het net zo graag wilde als ik en ze komt vrijdag hierheen want zij durft wel auto te rijden.
Zo eenvoudig kan het leven dus ook zijn. Gewoon vragen en zeker niet invullen voor een ander.
Dat wordt, ik voel het aan haar ook, heel veel praten. Dat gaat ons vast goed doen.
------
Zag tot mijn schrik dat ik zondag naar een musical ga.
Wist het natuurlijk wel maar niet dat het zo snel was.
En leuk hoor en met de bus vanaf hier en daar voor de deur.
Ik ga met M. die ook met Th. en mij de uitstapjes organiseert voor onze club.
Leuk mens ook.
Weet niet of t koor donderdag doorgaat .
Met de bus voor mij niet bereikbaar en ik ga niet rijden met gladheid.
Wat wel doorgaat is dat Emma komt.
Grappig dat zowel opa als ik al plannetjes maken die niet helemaal overeen komen.
Hij heeft een veterplank gemaakt om te leren strikken en hij oefent veel met haar met lezen enzo.
En ik wil weer kunst maken.
maar wat we gemeen hebben is dat we beiden willen genieten en haar blij willen maken dus het maakt niets uit of het kunst of educatief wordt.
Zoals ik al vertelde dat ze woorden moest hakken en uit hoeveel stukken het bestond telde ze er 3 bij vlin-hin-der en omdat ze heel snel paraplu achter elkaar zij telde ze daar er maar 1.
We hebben het op film en al wat keren teruggekeken en gelachen.
Nooit waar ze bij is. Ze moet erop kunnen vertrouwen dat foutjes maken helemaal niet erg is en dat iedereen dat doet en zich nooit maar dan ook nooit belachelijk gaat voelen omdat iets niet gelijk gaat lukken.
En ja ik weet dat mijn verhalen over haar totaal niet interessant zijn voor anderen maar ik schrijf ze toch. ;-) want voor ons is er niets mooiers of interessanter dan alles wat met haar te maken heeft. Dat zullen alle grootouders het met mij eens zijn.
En over een paar weken nog zo een klein wijffie erbij.
en de lente die iedere dag dichterbij komt.