Af en toe hebben we het er wel eens over; de betekenis van je naam. Toen we vanavond hoorden dat ons neefje Thobias geboren is, zocht ik meteen de betekenis van zijn naam op ('God is goed'), en vertelde dat aan de kinderen.
En toen zei Job: 'Betekent mijn naam echt 'bedrieger', mam? Zullen we nog eens op internet kijken? Ik vind de betekenis van mijn naam niet mooi...'
Toen we zwanger waren van de tweeling, wisten we bij 19 weken al dat we 2 zoontjes zouden krijgen. Een droom gewoon!! We besloten dat Lief voor een jongetje een naam zou kiezen, en ik een naam voor het andere jongetje. Lief koos de naam Job, dat is een Bijbelse naam (dat wilden we graag) en klinkt zo grappig bij onze achternaam. Ik koos Jonathan, omdat ik dat de aller-aller-allermooiste jongensnaam vind. Maar welk kind kreeg nu welke naam? In de loop van de zwangerschap merkte ik dat het (voor mij) linkse kind heel rustig was, en het rechtse kind veel drukker. Omdat Lief ook niet stil kan zitten ;-) noemden we het rechtse kind Job, en het rustige kind Jonathan. En zo gebeurde het dat toen de gyneacoloog het als eerste ingedaalde kind uit m'n buik viste, en zei; 'Dat is de eerste, een zoon', en ik daar naadloos bij aansloot 'Ja! Dat is Jonathan!'
Op het moment dat ik de stille vraag in Job's ogen zag ('Waarom hebben jullie mij ZO'N naam gegeven?') besloot ik (in een impuls) om dieper in te gaan op het verhaal van zijn Bijbelse naamgenoot. Hij kent het verhaal wel, in grote lijnen.
Maar we pakten de Bijbel (Het Boek) erbij, en kropen op de bank. Ik beperkte me tot de eerste en laatste paar hoofdstukken, maar daarom was het niet minder indrukwekkend. We lazen over Job, hoe rijk hij was. God zegende hem omdat Job ontzag had voor God en zich afzijdig hield van het kwaad.
En dan, op een dag, toen de engelen zoals gewoonlijk voor de Here verschenen, kwam ook satan, Gods tegenstander, met hen mee. -Zo'n kleine blik in de hemel vind ik erg intrigerend.- God vraagt dan aan satan waar hij vandaan komt, en satan zegt dat ie net een tocht over de aarde heeft gemaakt, waarop God zegt: 'Hebt u ook mijn dienaar Job gezien? Hij is de beste man op aarde; zoals hij is er niemand anders, een eerlijk en vroom man die ontzag heeft voor God en met het kwaad niets te maken wil hebben.'
-Dat zal maar over je gezegd worden. En hoe bijzonder is het, als Gód dat over jou zegt.-
'Tja', zegt satan sarcastisch, 'waarom zou hij ook, nu U hem zo goed beloont? U hebt hem immers altijd beschermd, en hem heel rijk gemaakt. Maar neem hem zijn rijkdom maar eens af, dan zult U zien dat hij U midden in Uw gezicht vervloekt!'
God ging op satan's uitdaging in en zei: 'U mag met zijn rijkdom doen wat u wilt, maar denk eraan, raak hém met geen vinger aan'.
Satan ging weg, en in een paar uur tijd, raakte Job zijn 7 zonen en 3 dochters, zijn 7000 schapen, 3000 kamelen, 500 span ossen, 500 ezelinnen en de meeste van zijn dienaren kwijt door vuur uit de hemel, een groep aanvallende Chaldeen en Sabeërs en een harde woestijnwind die het huis in liet storten.
Toen Job dat hoorde, scheurde hij zijn kleren als teken van zijn vreselijke verdriet en viel op de grond neer. Hij zei: 'Naakt werd ik geboren en ik zal net zo naakt zijn wanneer ik sterf. De Here gaf mij alles wat ik bezat, Hij heeft het mij nu weer afgenomen. Gezegend is de naam van de Here.'
Het kwam niet bij Job op onder deze omstandigheden te zondigen of God de schuld te geven...
Als de engelen in hoofdstuk 2 weer voor God verschijnen, en satan weer meekomt, begint God weer meteen over Job, Hij herhaalt wat hij de vorige keer zei, en voegt daaraan toe: 'Hij heeft zijn geloof in Mij behouden, ondanks dat u Mij overhaalde u toe te staan hem zonder reden kwaad te doen'.
Satan zegt dat dat zijn eigen huid hem het meeste waard is, en daar mocht ie nu net niet aan komen. Nee, let maar eens op, als Job zelf eens goed ziek wordt, dan zal hij God midden in Zijn gezicht vervloeken.
'Doe met hem wat u wilt, maar laat hem in leven', antwoordde God.
Satan trof Job met vreselijke zweren. Job pakte een potscherf om zich mee te krabben, en ging in de as zitten.
Zijn vrouw zei tegen hem: 'Blijf je nog steeds zo gelovig, ondanks alles wat je moet meemaken? Keer God toch de rug toe!'
Job antwoordde: 'Dat is dom gepraat. Verwachten wij alleen maar goede dingen uit de hand van God en nooit tegenslag of moeilijke dingen?' (Een les op zich...)
Ook vrienden van Job kwamen naar hem toe, en praatten langdurig met hem.
Hier maakte ik een sprong naar het laatste hoofdstuk, 42 en vertelde hoe het verhaal afliep. Job praatte nog met God, en God zei tegen de vrienden dat Hij boos op hun was, omdat ze verkeerde dingen over Hem hadden gezegd tegen Job, en dat Job het wel bij het rechte eind had. Ze moesten offers brengen, en Job moest namens hen een gebed uitspreken. Dat deden ze, en Job bad voor hen. (Wat een bijzondere vriend...)
Toen Job voor zijn vrienden had gebeden, gaf God hem al zijn rijkdom weer terug, en hij kreeg zelfs tweemaal zoveel als vroeger. 14000 schapen, 6000 kamelen, 1000 span ossen, 1000 ezelinnen en opnieuw 7 zonen en 3 (beeldschone) dochters (dus bij elkaar 20 kinderen, want ook al leefden de andere 10 niet meer, voor God tellen ze mee. Heel bijzonder vind ik dat, en een troost.)
We waren er stil van. Hoe moeilijk moet het zijn, om in een paar uur alles kwijt te raken, behalve je vrouw dan. En dat je vrienden en je vrouw dan op je inpraten, terwijl je letterlijk aan de grond zit, om God maar los te laten. Hoe is het mogelijk om door alles heen je geloof te behouden?! Ik word al radeloos als ik het alleen nog maar lees...
Dus, lieve Job, nu kan de betekenis van de naam Job wel niet zo mooi zijn, maar we hopen dat het verhaal van Job je tot voorbeeld en troost mag zijn in je leven.
We hopen dat ook jij een eerlijke man wordt, die ontzag heeft voor God.
We hopen dat jij, in tijden van storm in je leven, kunt blijven zeggen; 'Gezegend is de naam van de Here'. Wat er ook gebeurd.
We hopen dat je je geloof behoudt, ook als je vrienden en andere mensen om je heen andere keuzes maken of je proberen op andere gedachten te brengen.
We hopen dat jij er ook voor kiest, om een goede, bijzondere vriend te zijn, net als Job. Een vriend die een stapje verder (mee) gaat.
We hopen dat je -met de jaren- ook zult leren dat goede keuzes maken zo belangrijk is. Dat keuzes maken heel bepalend kan zijn. Voor het heden en je toekomst. Voor de eeuwigheid.
Toen deed ik de Bijbel dicht, en keek hem aan. De stille vraag was uit zijn ogen verdwenen, en had plaats gemaakt voor een glans.
Opeens leek het of zijn naam een andere betekenis had gekregen...
Kop Op Job
Tekst en muziek: Elly Zuiderveld-Nieman
Heb ik jullie 't verhaal van Job verteld? (wie?)
Job - hij was een vriend van God en welgesteld (wat?)
Dat betekent: hij had huizen land en geld
Drie dochters zeven zonen en heel veel kamelen
Maar hij had een vijand - die ken je wel (wie?)
Satan was zijn naam - hij had een listig spel (hoe?)
Hij nam Job alles af - dat deed-ie bliksemsnel
Zelfs z'n vrouw die zei: zeg maar vaarwel! (o nee!)
Kop op Job
Geef het niet op Job
Ook al ben je alles kwijt
Kop op Job
Stop dat getob Job
Er komt voor jou een nieuwe tijd
Job zat in z'n eentje op de vuinisbelt (wat?)
En leek voor de hele wereld uitgeteld (echt?)
Z'n vrienden kwamen vragen: waar is nu die held?
't Is een straf van God dat jij dit lot verdiende
Job zei: ik weet echt niet waarom Hij dit geeft
Maar dit weet ik wel: dat mijn Verlosser leeft
Als God het is die mij dit afgenomen heet
Is er een beter plan - wat dacht je dan (dat klopt!)
Kop op Job
Geef het niet op Job
Ook al ben je alles kwijt
Kop op Job
Stop dat getob Job
Er komt voor jou een nieuwe tijd
En de Heer gaf Job twee keer zoveel als hij eerst had
En zegende hem nóg meer dan vroeger
Dus onthoud maar goed als alles tegenzit (blèè)
Als je tot je nek in de problemen zit (help!)
Doe dan net als Job en geloof en bid
Vertrouw op God en zing dan dit: (oké!)
Kop op joh
Geef het niet op joh
Ook al ben je alles kwijt
Kop op joh
Stop dat getob joh
Er komt voor jou een nieuwe tijd
Staat op de cd: Daar gaan we dan
Gisteravond hadden we de kerstviering op school, waar al weken naar uitgekeken en voor geoefend was. Job deed nl mee in de kerstmusical 'De verjaardag van de Prins' als Bertus Braaf, Sara deed mee in een opzegversje als Maria, en Loïs oefende het liedje 'Als de kaarsjes gaan branden'. We hebben genoten gisteravond, altijd zo leuk om te de kinderen zo hun best te zien doen, natuurlijk verloopt het nooit vlekkeloos, maar dat hoeft ook juist niet.
Het komende jaar zal een spannend jaar worden voor ons schooltje. Onze kinderen zitten op een christelijke schooltje, met een (te) klein leerlingenaantal. Eigenlijk te weinig om nog te kunnen bestaan. Maar de afgelopen jaren heeft de school het moeilijk gehad ivm het 'zeer zwakke school'-rode-stempel. Alle krachten zijn toen gebundeld, en binnen korte tijd, stond de school weer 'op groen'. (Hier schreef ik er al eerder over.) We hebben dit van dichtbij gezien, en hebben daar zoveel respect voor, de school is zo opgeknapt, leuke juffen en het (christelijk) onderwijs wordt nu zo goed én leuk vormgegeven. Maar een hoger leerlingenaantal is nodig de komende jaren, om alles financieel rond te kunnen krijgen als school. Dat is heel begrijpelijk. Er is nu voor de komende jaren een plan opgesteld voor wat betreft het aantal (nieuwe) leerlingen. Als er voldoende nieuwe aanmeldingen komen, dan kan ons leuke schooltje blijven. Maar als dat niet het geval is, zullen we over een aantal jaar toch iets anders moeten zoeken...
Directrice, juffen, leerlingen en ouders willen ervoor gaan, en we gaan dus zeker van het positieve uit. Maar ik begrijp ook dat het op een dorp jaren kan kosten om als school je 'gezicht' weer terug te krijgen, ook al staan we volgende maand alweer driekwart jaar 'op groen'.
Het wordt een spannend jaar, maar als ouders met 3 kids op deze school, hopen we echt dat ons christelijke, gezellige, opgeknapte, sociale, boeiend-onderwijs-biedende, leuke-juffen-schooltje zal kunnen blijven, en we hopen dus op veel nieuwe vriendjes en vriendinnetjes het komende jaar!
Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan lopen!
Tegenover haar zat ik, aan de keukentafel. Ik overhandigde haar één van mijn drie blokfluiten, die ik had meegenomen voor de zekerheid. Ze had die van haar niet meer kunnen vinden, zei ze. Daar was ik al op voorbereid.
Ik schoof een bekend kerstliedje onder haar neus. Ze zette de blokfluit aan haar lippen, en haar vingers zochten onwennig naar de gaatjes. Zou het nog lukken, na al die jaren, en zou ze de noten nog kennen?
Ze schoof wat achteruit, en concentreerde zich op het kerstliedje voor haar.
Voorzichtig klonk de eerste regel van 'Nu zijt wellekome' door de kamer. Ik wees met m'n vinger mee met de noten, en terwijl ze de 2e regel speelde, keek ze me even aan. Ik ving haar blik, en las de trots en blijheid in haar ogen.
Ik geef bijna wekelijks muziekles, maar dit was anders...
Ik bad een woordenloos dankgebed, voor deze bemoediging voor haar.
Ik dacht terug aan de laatste cursuszaterdag van pastorale counseling die ik vorig jaar heb gevolgd bij het CPC. Toen werd uitgelegd hoe je zou kunnen dienen in je gemeente, en het geleerde in de praktijk zou kunnen brengen. Toen bracht God haar in mijn gedachten. Maar ik sloot me af. Ik wilde niet. Had 100 excuses waaróm niet. Ik probeerde het te vergeten. Een pastoraat-vergadering in de gemeente woonde ik met gesloten hart bij.
Maar langzaam veranderde God mijn hart en mijn gedachten ten op zichte van haar. Hij haalde veroordeling en negativisme weg, en plantte er geduld, mildheid en vriendelijkheid voor terug. God liet me Zijn liefde voor haar voelen.
Ik kon er niet (meer) om heen.
Ik wijs naar de G-sleutel, en leg uit dat het kruis betekent dat de f wordt gespeeld als een fis. Ik doe de fis voor, en ze speelt me na. 'Ja, dat wordt gewoon even flink oefenen', zegt ze enthousiast met een lach.
Maar God, ik heb geen ervaring, waar moet ik beginnen, wat moet zeggen, wat moet ik doen? Denkt U dat U me genoeg mildheid hebt gegeven? Vader, U weet toch dat ik samen met iemand bidden nog niet zo gewend ben? Ik vind het dan zo moeilijk om de goede woorden te vinden....
Ik heb dit in je hart gelegd, en Ik ga met je mee.
Ik heb je gaven en talenten gegeven, die mag je inzetten.
Ik vraag niet iets van je wat je niet kunt.
Ga, in afhankelijkheid van Mij.
Via MP vond ik deze week iemand die een tenorblokfluit verkocht, bij ons op het dorp. Een tenorblokfluit, zo één met een klepje onderaan, daar ben ik nog eens maanden voor aan het sparen geweest toen ik tiener was.
Nu heb ik hem gekocht ;-)
Zij vertelde me van de week dat ze het zo leuk zou vinden om nog eens op een tenorblokfluit te spelen. 'Maar', zei ze, 'eerst maar weer eens goed oefenen op deze blokfluit'.
Ze belt me op, ze is Stille Nacht aan het oefenen, maar hoe speel je nu die hoge f ook alweer? Kom ik woensdag nog?
Dan kunnen we samen de kerstliedjes spelen?!
Ja, ik zal er zijn.
Happy 11th birthday, sweetheart!
Een bijzondere dag; Precious is vandaag jarig, ze wordt 11. Vorig jaar toen ze 10 werd, dacht ik met heimwee aan haar, hoe zou het met haar gaan? Die vraag is nog niet beantwoord (ik wacht nog steeds met smárt op haar eerste brief!! ;-)) máár ze is wel weer terug in m'n leven door dat ik, samen met nog 2 andere vrouwen, haar sponsor weer mag zijn!!
Ik probeer altijd ongeveer 6 weken vóór de verjaardag van een sponsorkind een kaart of brief naar hem/haar te sturen, dan komt het verjaardagsberichtje meestal wel op tijd aan.
Dit jaar heb ik aan alle kinderen een zegenliedje op hun verjaardagskaart geschreven, het liedje 'De Here zegent jou'. Dat is mijn wens, mijn gebed voor hen, het komende jaar.
De Here zegent jou
en Hij beschermt jou
Hij schijnt Zijn licht
over jouw leven
Hij zal genadig zijn
en heel dicht bij je zijn
Hij zal zijn vrede
aan je geven.
Nog wat verjaardagschrijftips op een rij:
Stuur je sponsorkind een verjaardagskaartje, en daarin zijn veel variaties te bedenken:
- Een grote(re) verjaardagskaart (bij de Action voor nog geen euro)
- Een kaart die een verjaardagsmuziekje gaat spelen als je hem opent (ook Action)
- Een kaart met een stickervelletje erin, of een stickerkaart
- Een 3D kaart, waar je meerder afbeeldingen ziet als je hem beweegt
- Denk bij het uitzoeken van een kaart aan de interesses van je sponsorkind; is het dol op dieren, een fan van voetbal of is zijn/haar lievelingskleur groen?
- Maak zelf een kaart met een foto van je zelf, je gezin en/of een foto van je sponsorkind erop, dat kan met papier en lijm, maar ook online, zoals bovenstaande foto van Precious die ik in een lijstje heb geplaatst, en zo uit kan printen.
Kijk voor vele variaties op de site van funny.pho.to (klik)- Voor m'n oudere sponsorkinderen maak ik soms zelf een kaart, met een mooie foto of plaatje van internet of uit een tijdschrift, en daar bijv. een mooie quote, bemoediging of Bijbeltekst bij.
Als ik zo'n kaartje verstuur, doe ik er meestal geen brief bij, maar ik gebruik dan wel een vel briefpapier. Ik knip de rechterbovenhoek van de brief, waar de gegevens van het kind zoals naam en sponsornummer, en niet te vergeten: de streepjescode, staan, af, en plak dat op de achterkant van de kaart.
Klik hier voor een eerdere, uitgebreidere post die ik geschreven heb over dit onderwerp.
P.s: En lees ook de uitslag van de Compassion-give-away hieronder.
Uitslag Compassion give-away:
Pakketje 1: Lisa
Pakketje 2: Sas
Pakketje 3: Fokelien
Pakketje 4: Sandra Smitsman
Pakketje 5: IM
Pakketje 6: Polderkolder
Het boek (7) is voor Meidenmama
En voor de 'You are special' kaartjes (8) mogen Miranda, Tiny, Tjitske, Lisette en Hetty Heger me een mailtje sturen met hun adres. Maar ik heb nog kaartjes over, dus mocht je naam hier niet bij staan, maar je wilt er toch graag eentje, stuur me dan ook een mailtje, alle anderen ook graag hun adres mailen aan: fam.jobse@tele2.nl
Ik had alle nummers met daaronder alle kanshebbers op een papier geschreven, en die per nummer uitgeknipt, die werden op de kop op de grond gelegd en gehusseld, en dan mochten Job en Sara om de beurt een papiertje omdraaien. Dat vonden ze erg leuk, en ze waren gewoon teleurgesteld dat het na 8 beurten afgelopen was ;-))
En ik vond al die vele reacties over jullie sponsorkinderen echt heel erg leuk om te lezen, bedankt allemaal!
Precies een week ben ik offline geweest
ivm onze trage, vastlopende, lawaai-ige computer
het bleek niet meer de moeite om 'em op te lappen
en dus hebben we nu een andere (tweedehandsje ;-)
Hij is SNEL en hij zoemt niet!
En een vastloper heeft hij ook nog niet gehad.
Tot zover.
Het was een heerlijk weekje,
afgezien dan van die eerste 2 dagen,
dat was afkicken...
dat was afzien en inzien
dat hoe leuk bloggen/(mee)lezen/mailen/MP/foto's bewerken en fladderen op internet ook is,
het zomaar kan gebeuren dat het een beetje TE wordt,
en dat je daar dan achter komt als je een weekje offline moet.
Maar na die 2 dagen ging de knop om, en kroop ik 's avonds sinds tijden met een boek op de bank, schreef ik op een avond zomaar 3 brieven aan m'n sponsorkinderen, bakte eens een brood voor m'n Lief die dus ook eerst niet geloofde dat IK het gebakken had en speelde mee als zwarte Piet met m'n lieve Sinterklaasje.
Ik ontdekte zomaar hoe heerlijk het ook al weer was om van te voren het eten klaar te zetten, bij te blijven met de was en tussendoor de kachel aan te houden.
En terwijl ik de aardappels stond te schillen in de keuken, dreumessen C. en N. op de achtergrond hoorde keutelen en Sara en Loïs steeds in galop langs me heen reden op hun 'neppe-echte-paarden', voelde ik me opeens weer zo op m'n plek. Wist ik weer tot diep in m'n hart waarom ik momenteel gastouder en thuis-blijf-moeder ben.
Zomaar, opeens, schijnbaar vanuit het niets, een diep besef, een weten waarom wij de keuzes gemaakt hebben zoals we ze gemaakt hebben, en dat dat daarom goed is.
En Hij zei: Zie je nou, voel je nu wat je plekje is en wat Ik toen bedoelde?
Ik zei (min of meer verwonderd, terugdenkend aan ongeveer 2 weken geleden): Vader... ik sta aardappels te schillen...hoe spectaculair is dát?!
Hij zei: Ja, dat weet Ik. Jouw plaats is hier.
Ik zei: Dat wist ik al.
Maar nu weet ik het ook.
En ik voel het.
Dank U Vader...voor Uw geduld...
En ik was verwonderd, dat door een weekje offline te zijn, God me weer andere dingen laat zien.
"God houdt van je zoals je bent, maar Hij houdt te veel van je om je te laten zoals je bent!"
Een spreuk die wat mij betreft wel waar is.
Ik sta dus nu voor een nieuwe uitdaging zullen we maar zeggen. Ik heb nu een SNELLE pc, maar ben aan het nadenken gezet welke plaats dat ding kan hebben in mijn leven. Feit is dat het bloggen een hobby van me geworden is, net zoals foto's bewerken. Maar, bedacht ik me, het moet efficiënter en meer gedisciplineerd. Twee dingen die ik niet ben en heb. ;-)
Ik heb mezelf doelen gesteld,
zoals bijv. dat ik niet computer als man/kids thuis zijn.
Bid en werk zeg maar ;-)
Herkenbaar?
Hoe ga jij daar mee om?