'God hoort elk gebed en reageert op één van deze drie manieren;
Hij zegt: 1. 'Ja!!' 2. 'Wacht' 3. 'Ik heb iets beters in gedachten'.

Bovenstaande quote kreeg ik van een geliefde blogvriendin toen wij een klein maandje geleden besloten om ons huis te koop te zetten.
Ik dacht toen ik 'em las: 'Ja, inderdaad', en in m'n achterhoofd hoorde ik al een 'Ja!!' omdat ik alle voors en tegens van het verhuizen naar een paar dorpjes verderop naar een kleinere, goedkopere woning met in de buurt meer werkgelegenheid voor mij, vriendjes voor de kids, dichterbij Lief's werk (enz. enz.) allang met God gedeeld had.
Ik zette ons huis te koop op internet, en de volgende dag lag er een mailtje in m'n postvak met een aanvraag voor een bezichtiging.
Ik staarde vol ongeloof naar m'n beeldscherm, en dacht: 'Zie je wel!?'
Maar de kijker werd geen koper, en daarna bleef het stil....
Afgelopen week bleek woning 1 te zijn verkocht. En toen ik begin deze week contact had met de makelaar van het andere huis, bleek dat huis uit de verkoop genomen te zijn.
O.
Niks 'Ja!!'
*slik*

Maar 'Stay and be happy!!'
('Blijf, en wees gelukkig!!')

Sinds een paar weken gaat ons meisje van 3 jaar en 3 maanden, naar de peuterspeelzaal. De reformatorische peuterspeelzaal bij ons op het dorp. Nu zijn we niet reformatorisch, maar als wij als ouders een 'identiteitsverklaring' zouden tekenen en bereid waren om Lois een rokje/jurkje aan te doen als ze de peuterspeelzaal zou bezoeken, was ze heel erg welkom in het kleine groepje van 6 meisjes en 1 jochie. Zo gezegd, zo gedaan, en Lois gaat er met plezier naar toe.
Van de week zaten we 's avonds aan tafel te eten toen ze opeens begon te vertellen. Ze vertelde dat de juf verteld had van Jezus, en toen kwam er opeens een tijger in het verhaal voorbij, ze sperde haar mond wijdopen, en wees met haar vinger in haar keelgat terwijl ze zei dat de tijger had gebeten in het verloren vlammetje. Maar Jezus ging zoeken, en toen bracht hij het vlammetje zo (en ze legde daarbij haar handen in haar nek zoals op bovenstaand plaatje) terug. Ik keek Lief verbaasd aan toen ik besefte dat ze (haar eigen versie van) de gelijkenis van het verloren schaap aan het vertellen was. (of het verloren vlammetje, zoals zij een lammetje noemt) Ontroerend vond ik het.
Daarna hebben we nog samen gezongen van 'Jezus is de goede Herder' en 'De herder heeft zich niet vergist', en in alle kinderbijbels het verhaal van het verloren schaapje opgezocht, en elke keer als ze weer een plaatje zag van de goede Herder met het schaapje, begon ze weer te vertellen over het verloren vlammetje ;-)
Morgen is het kijkochtend op de peuterspeelzaal en mag ik er met nog wat andere mama's een hele ochtend bij blijven. Ben benieuwd ;-)

Een jonge en succesvolle directeur reed door een straatje in een buitenwijk, eigenlijk een beetje aan de harde kant, in zijn nieuwe Jaguar... Hij lette wel op dat er geen spelende kinderen van tussen de geparkeerde auto's op de weg renden, en nam gas terug toen hij dacht iets te zien... Maar terwijl hij zo reed, zag hij niet één kind... In plaats daarvan knalde er een kei hard tegen de rechterdeur van zijn Jaguar. Hij trapte op de rem en reed de auto achteruit naar de plaats waarvandaan de kei was gegooid.

Kwaad als hij was, vloog hij uit de auto en greep het eerste beste kind dat hij zag en drukte hem tegen een geparkeerde auto, krijsende: "Waar denk jij dat je mee bezig bent, ben jij helemaal gek? Dat is een gloednieuwe auto en die kei die jij tegen de deur gooide, gaat heel veel geld kosten. Waarom deed je dat???"

De jongen verontschuldigde zich meteen: "Sorry meneer, alstublieft...maar ik wist niet meer wàt te doen... Ik gooide die kei omdat niemand stopte..."

Met dikke tranen die langs zijn wangen, over zijn kin op zijn kleren drupten, wees de jongen naar een plek aan de andere kant van een geparkeerde auto. "Dat is mijn broer", zei hij, "hij rolde van de stoep en viel vervolgens uit zijn rolstoel ... en ik kan hem niet tillen."
Al snotterend vroeg de jongen aan de directeur: "Wilt u me alstublieft helpen om hem weer in zijn rolstoel te tillen, hij is gewond, maar te zwaar voor mij alleen..."

Geraakt en sprakeloos probeerde de chauffeur snel de brok in zijn keel weg te slikken... Hij tilde de gehandicapte jongen snel weer in zijn rolstoel, pakte een dure, katoenen zakdoek uit zijn zak en depte de verse krassen en snijwondjes ... Een snelle blik zei hem dat het wel goed zou komen met de jongen.

"Dank u wel en moge God u zegenen", zei de dankbare jongen tegen de vreemdeling. Te aangedaan om te antwoorden keek de man de jongens na. De gezonde jongen duwde zijn aan de rolstoel gebonden broer over de stoep naar hun huis.

Het was een lange en langzame wandeling terug naar de Jaguar. De schade was erg zichtbaar, maar de chauffeur deed nooit moeite om de gedeukte deur te repareren. Hij liet de deuk daar om hem eraan te herinneren aan de volgende boodschap:
"Ga niet zo snel door het leven dat iemand een kei naar je moet gooien om je aandacht te krijgen..."

God fluistert in onze zielen en spreekt tot onze harten.
Soms maken we geen tijd om te luisteren en dan gooit Hij een kei naar ons.
De keuze om te luisteren of niet, is aan ons.

...12 regels voor een gelukkig huwelijk ;-)

1. Wees nooit allebei tegelijk boos.

2. Schreeuw alleen tegen elkaar als het huis in brand staat.

3. Onthoud dat er voor een meningsverschil twee mensen nodig zijn.
Degene die fout zit, is degene die het meest te zeggen zal hebben.

4. Geef de ander zijn zin - al is het maar om jezelf te oefenen in zelfdiscipline.

5. Als je kunt kiezen om jezelf in het zonnetje te zetten of de ander, kies dan voor de ander.

6. Als je kritiek moet leveren, doe het dan met liefde.

7. Haal nooit oude koeien uit de sloot.

8. Verwaarloos eerder de hele wereld dan elkaar.

9. Laat de dag nooit eindigen zonder je levenspartner tenminste één complimentje te hebben gegeven.

10. Begroet elkaar nooit zonder genegenheid.

11. Als je een fout hebt gemaakt, praat het uit en vraag om vergeving.

12. Ga nooit boos naar bed.

Ann Landers

Op de blog van een naamgenoot zag ik pas een voorstukje van de film 'Babies'. In die film worden vier baby's uit vier verschillende landen (Japan, Namibië, Mongolië en de Verenigde Staten) een jaar op de voet gevolgd, vanaf hun geboorte tot hun eerste pasjes. In Japan en USA worden de baby's overbeschermd terwijl het er totaal anders aan toegaat in de andere twee landen. Ik vind dat erg interessant en leuk om te zien, ik zou dolgraag de hele film zien. Heeft iemand hem, of heeft iemand hem wel eens gezien?