kostas

"Γέρνουν τα χρόνια μου προς μια Δύση ακαθόριστη
μες στα μαβιά παράπονα της μνήμης
και τα βαραίνει απέραντη θλίψη
παρόμοια εκείνης που πνίγει τα βράδυα
όταν στη θάλασσα πλάι θυμόμαστε τα περασμένα..."

Ο Nursien είναι ένα νέο παιδί,συνθέτης και φοιτητής στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Ανακάλυψα απόψε τις δημιουργίες του και οφείλω να ομολογήσω ότι με εξέπληξαν και με εντυπωσίασαν με την αριστοτεχνική πνοή που δίνει στην Τέχνη της μουσικής σύνθεσης.
Πνοή καθάρια,ζωντανή που δένει τις εικόνες με νότες και συναίσθημα και ταξιδεύει το μυαλό εκεί που πρέπει να είναι:δίπλα από τους αισθαντικούς χτύπους της καρδιάς που έχει μάθει να χτυπά για το κοινωνικό "εμείς" και όχι για τα "δύσμορφα" ατομικιστικά Εγώ μας.
Εκεί δηλαδή που οφείλει να είναι το κάθε ανθρώπινο δημιούργημα που θέλει να ονομάζεται Τέχνη.

Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν τη μουσική του πάντα χαρισμάτικού Asteroid μας.

Ακούστε το,δείτε το και-κυρίως- ακούστε τις μικρές δονήσεις που κάνει η καρδιά σας...

Ο μοναδικός Γιάννης Σκαρίμπας είχε πει:
"Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές πρέπει να έχουν μόνο όσοι έχουν επιτυχώς εξεταστεί στην Ιστορία".


807 χρόνια μετά, οι Φράγκοι μας βρίσκουν πάλι μπάχαλο μέσα στην κοινωνική μας ασημαντότητα,αδαείς,εφησυχασμένος,άτολμους,ράθυμους,δουλοπρεπείς,φιλοτόμαρους,δειλούς,αποχαυνωμένους,ψεύτες,συμπλεγματικούς,και μας Αλώνουν ξανά.

Ντροπή μας.

"Εάν το συμβάν με τον Στρός συνέβαινε στην Ελλάδα, θα συλλάμβαναν την καμαριέρα!"
παρατήρησε σήμερα πολύ δηκτικά και εύστοχα ένας καλός φίλος.


Από τη μεριά μου σκέφτομαι ότι εάν το γεγονός αληθεύει( μη ξεχνάμε ότι στην Αμερική πωλούν και τη μητέρα τους για κάτι δευτερόλεπτα δημοσιότητας-ειδικά το πολυάριθμο plebus), τότε άλλο ένα σημαντικό κομμάτι προστίθεται στο πάζλ-άποψη που έχω, για το ποια είναι η ψυχολογία που σε κάνει Κυρίαρχο στον Καπιταλισμό και ευρύτερα στην Εξουσία- η τελευταία πάντα όταν εκφράζεται σαν καταχρηστική κοινωνική Δομή...


Θέλω να φωνάξω αυθορμήτως: "Στρός Καν ή Ελλάδα ΔΕΝ είναι καμαριέρα"
...Αλλά μήπως έχουμε παραιτηθεί μέσα στη συλλογική ηττοπάθειά μας,ακόμη και από αυτό???



Και τώρα στα σοβαρά-σοβαρά:

Ένας 44χρονος Έλληνα δολοφονημένος.
Ένας 20χρονος Μπαγκαντεσιανός δολοφονημένος.
Δύο νέοι Έλληνες σοβαρότατα τραυματισμένοι από τις ομάδες κρατικής καταστολής-οι οποίες ΟΧΙ δεν υπερέβαλαν εαυτούς, ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ εξουσίας με δολοφονικά ένστικτα έκαναν κάποια μέλη τους.
Υπερβάλλεις Εαυτόν όταν θυσιάζεσαι υπέρ του Άλλου, ή όταν μάχεσαι με άνιση δυναμική για κάποιον ευγενή σκοπό.
ΟΧΙ όταν πατάς ανθρώπους στο κεφάλι.
Δεκάδες διαδηλωτές με ανοιγμένα κεφάλια.
Εκατοντάδες μετανάστες προπηλακισμένοι στα όρια του λιντζαρίσματος.
Πυρπολημένο αστυνομικό τμήμα και εγκαυματίες σε λαϊκή αγορά.

(Η μισητή,απάνθρωπη αριθμητική της Βίας-απείρως χειρότερη και από τη λογιστική Οικονομική Θεολογία που μας έχουν ρίξει θέλωντας και μη).

Και όλη αυτή η ΒΙΑ- και ακόμη χειρότερα: ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ , ΟΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ, γιατί, γιατί, γιατί???


Διότι ατομιστές και φυγόπονοι, εαυτούληδες και χέστηδες, κλεινόμαστε στα -νομιζόμενα-ερμητικά μας καβούκια ΑΔΙΑΦΟ
ΡΩΝΤΑΣ.

Διότι οι εναλλασσόμενες πολιτικές εξουσίες έχουν αφήσει τη μεταναστευτική αλληλεγγύη να μεταλλαχθεί σε τριτοκοσμική εισβολή με τις αναμενόμενες κοινωνικές συνέπειες:
άκρατη φτώχια-αγώνας επιβίωσης χωρίς κανόνες-πορνεία-ληστρικές επιδρομές-υποστροφή επιπέδου υγείας- εγληματικότητα τυφλή και άγρια- παρεμπόριο-κοινωνικός και πολεοδομικός μαρασμός-πολιτισμικός αχταρμας και πολιτισμικες συγκρούσεις-ΦΟΒΟΣ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ των αντιμαχόμενων ομάδων-περαιτέρω εξάπλωση ναρκωτικών-παραεργασία-αποπροσανατολισμος του Ταξικού Μίσους και της Οργής.

Με τις δημοτικές Αρχές Απούσες( Μα,που είναι ο προοδευτικός ΔΗΜΑΡΧΟΣ τόσες μέρες?)
Με τις αστυνομικές αρχές αδύναμες-γιατί αλήθεια αδύναμες?- να προστατέψουν τους ανθρώπους-πολίτες και μετανάστες.
Με την αδιαφορία της Εξουσίας για το τι αντοχές έχει μια κοινωνία στην υποδοχή,φιλοξενία και ενσωμάτωση με πολιτισμένους όρους μεταναστών από τον βασανισμένο τρίτο κόσμο.
Με την Αριστερά να βλέπει το Δάσος και να χάνει το Δέντρο-και το δίκιο της μαζί....
Με τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης να αποσιωπούν ή-χειρότερα- να υποδαυλίζουν το κοινωνικό φαινόμενο,πολώνοντας τους πολίτες και μη ενημερώνοντας τους για τις πραγματικές αιτίες σφαιρικά και με αντικειμενικότητα (τι ψάχνω να βρω τώρα θα μου πείτε...)
Με μερίδα- μεγάλη όμως μερίδα- Ελλήνων να ξέρει να εκμεταλλεύεται μια χαρά τους μετανάστες όπου βολεύεται και ύστερα να φωνασκεί υστερικώς εναντίων τους.
Με τα σκοτεινά μεγάλα συμφέροντα κάποιων που αποσκοπούν στην οικιστική υποβάθμιση του κέντρου για να:
α)αγοράσουν ακίνητα σε εξευτελιστικές τιμές και στη συνέχεια να τα πουλήσουν με τεράστια διαφορά αξίας(και αφού τότε το κράτος-συνεργάτης τους,θα έχει προβεί στις απαραίτητες επιχειρήσεις σκούπα για την αναβάθμιση του κέντρου).
β) πουλήσουν στα καλά προάστια τα χιλιάδες ακίνητα που έχουν ήδη κατασκευάσει,σε καλές και συμφέρουσες για αυτούς τιμές,στους αγανακτισμένους και απηυδησμένους πλέον κατοίκους του ιστορικού κέντρου.
Με την ανάγκη που έχουν οι κρατούντες την εξουσία να φοβάται ο κόσμος και να τρέμει για την καθημερινότητά του και να μη του μένει χρόνος να ασχοληθεί με άλλα ζητήματα, όπως το ξεπούλημα όλης της χώρας στο Μνημόνιο και το ΔΝΤ.
Με την άμεση καταστολή όσων διαφωνούν με την κυρίαρχη πολιτική( μια χαρά ξέρουν να επεμβαίνουν σε πορείες) και την απουσία της αστυνομικής προστασίας, όταν ο πολίτης τη χρειάζεται απέναντι σε φαινόμενα βίας-ληστείες, δολοφονίες, ναρκωτικά κλπ,κλπ...
Με τη σιωπηλή από πολλές πλευρές εκχώρηση αρμοδιοτήτων προστασίας του πολίτη σε παρακρατικές οργισμένες ομάδες που ξέρουν καλά από "νύχτες και μέρες κρυστάλλων".

Και ξεχνώντας με προτεσταντική υποκρισία και συνέπεια ότι ο μόνος μας εχθρός-εκτός από τον Φροΰδικό,μέσα μας εχθρό- είναι ο Ταξικός εχθρός.

Η ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ Η ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗ ΕΊΝΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΜΑΣ.

Είσαι αυτός που θαυμάζει -και ζηλεύει κρυφά- το καπέλο-ταψί για μπακλαβαδάκια της Γιάννας.

Που περιμένει στωικά το Παρασκευοσαββατόβραδο για να περιφέρει την εσωτερική του ανεπάρκεια και μιζέρια στα μοδάτα μαγαζιά και στις μεγάλες, λαμέ πίστες(με μέτρο πλέον, διότι το πορτοφόλι και η πιστωτική έπαψαν να είναι αυτά που ήταν...)

Που η ανάγνωση ενός βιβλίου, φαντάζει άχθος και η εντρύφηση σε αυτό, αποτελεί άγνωστη λέξη.

Άσε δε που η eurovision έχει γίνει για σένα εδώ και χρόνια, ζήτημα εθνικής σημασίας και η έννοια της Αισθητικής, εξαντλείται στο τι μάρκα θα φορέσεις(και που θα βρεις σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς τα λεφτά για να αγοράσεις), αγνοώντας με αβάσταχτη ελαφρότητα ότι ο καιρός του άμετρου καταναλωτισμού έχει παρέλθει.

Βλέπεις τα ζητιανάκια και τους επαίτες να πολλαπλασιάζονται στις γωνίες και προσπερνάς αδιάφορος.

Ακούς για τους εθελοντές σε διάφορα κοινωνικά προγράμματα προστασίας των αδύναμων ομάδων και ξινίζεις τα μούτρα-όταν δεν τους αποκαλείς μέσα από τα δόντια σου χασομέρηδες...

Ζηλεύεις το συνάδελφο που πήρε προαγωγή και μέσα σου ξέρεις καλά ότι για τη θέση του εσύ θα έπεφτες ακόμη πιο χαμηλά από αυτόν(αλήθεια...υπάρχει όριο για το χαμηλά για εσένα ή όχι?)

Βλέπεις τον άνεργο γνωστό σου στο δρόμο και αλλάζεις διαδρομή. Τι να του πεις άλλωστε?(άσε μη ζητήσει και κάνα δανεικό ο άνθρωπος και τώρα δεν είμαστε για τέτοια...έτσι δε μονολογείς μέσα σου?)

Οι δουλειές σου δεν πάνε καλά.
Μικροεπιχειρηματίας, στέλεχος, ή υπαλληλίσκος, τα πράγματα έχουν ζορίσει. Πέρασαν σα στιγμιαίο όνειρο οι εποχές που προσευχόσουν στην ευρωστία και στη μεγαλοσύνη της ελεύθερης αγοράς, που έπινες νερό στο καπιταλιστικό θαύμα και η λέξη οικονομική ανάπτυξη ηδόνιζε τους νευρώνες σου.

Τώρα ο κόσμος που ΕΣΥ έχτισες με την ανοχή, την αποδοχή και την ψήφο σου, σου δείχνει το μεγάλο στόμα του με τα κοφτερά δόντια.

Έτοιμα κι ακόρεστα για όλους μας.

ΚΑΙ για εσένα.

Γιατί λοιπόν φωνάζεις και διαμαρτύρεσαι?