KITSCRAPS

Je kunt het recept ook hier vinden: klik!

Tuinerwten-muntpuree met kabeljauw en chorizo
Hoofdgerecht -  4 personen -  395 kcal
25 min. bereiden

Ingrediënten
1 ui
3 tenen knoflook
125 g chorizoworst
4 tomaten
1 tl gebroken rozemarijn
300 g verse kabeljauwfilets
450 g diepvries tuinerwten (pak)
15 g verse munt
1 el extra vierge olijfolie

Lekker erbij
Tagliatelle (wij hadden dus röstirondjes en bospeen) 

bereiding
Snipper de ui en snijd de knoflook fijn. Snijd de chorizo in blokjes van 1 x 1 cm. Verhit een hapjespan zonder olie of boter en bak de chorizoblokjes in 3 min. krokant. Voeg de ui en knoflook toe en bak 3 min. mee op middelhoog vuur.
Snijd de tomaten in partjes. Voeg met de rozemarijn toe en breng aan de kook. Snijd de vis in 4 gelijke stukken, bestrooi met peper en event. zout. Leg bij de saus in de pan, draai het vuur laag. Stoof met de deksel op de pan in 5 min. gaar.
Kook ondertussen de tuinerwten 4 min. in ruim water met eventueel zout. Giet af. Pureer de tuinerwten met de muntblaadjes en olie met de staafmixer tot een dikke puree. Breng op smaak met peper en eventueel zout.

Verdeel de puree over 4 borden en serveer met de kabeljauwfilet en chorizosaus. 

NB Puree met maar één eetlepel olie is bijna niet te doen met de staafmixer. Ik heb er een paar eetlepels water bij gedaan. Maar verder: Smaakte heerlijk!

NB: Mocht je van plan zijn om deze kaart ook te maken, gebruik dan voor de bovenste cirkel een glad exemplaar. Ik had eerst iets met schulpjes gebruikt voor de cirkel met Daans foto, maar dat haakte vast in de cirkel eronder. Dat mocht dus over 😒

Ik heb strookjes aansluitend op een basiskaart geplakt en daarop plakte ik met foamtape een iets kleiner stukje kaartkarton met een uitgestanst hart. De rand kreeg een onderbroken lijntje. De rand van het hart bestaat uit drie lagen zodat het er mooi op kwam te liggen. Het strikje is van hemp koord. Verder plakte ik er nog vijf (tuurlijk 😉) hartjes bij, een paar glimsteentjes en het cijfer 8.

Toen we begin juni op familiebezoek in Lochem waren kregen we een zaailing mee van een walnotenboom, voor Jasper en Susan, voor in de tuin van hun nieuwe huis. Ter plekke uit de grond getrokken door onze nicht, de noot zat er nog aan. Het was niet meer dan een toch wel tamelijk iel steeltje met een paar flinke bladeren eraan, het moest nog wat worden 😉.

Ik dacht dat ik ‘m redelijk beschut weggezet had maar de wind kreeg toch vat op het blad en het steeltje knakte. Aahhh, zó zonde 😢 Rob heeft het geknakte gedeelte er afgeknipt en we zijn er toch maar goed voor blijven zorgen. Geloof het of niet, er kwamen weer blaadjes aan! Dapper boompje he? Maar nu had er kennelijk een of ander beestje zin in een blaadje, er zaten wat gaatjes in. En bij het schoonvegen van het blad scheurde het nog wat. We hebben hem op de tafel gezet in de hoop dat het beestje er nu niet meer bij kan. En het dappere boompje blijft zijn best doen. Weer nieuwe blaadjes en ze worden groter en groter.

Er staat een walnotenboom in de tuin van het huis van J&S die waarschijnlijk gerooid moet worden maar de opvolger is gelukkig al in aantocht 😉
Hou vol kleine, dappere donder!

Ze zijn gelijk in de prullenbak beland. Ik mocht slippers van Susan lenen hoor, maar het was goed weer dus ik heb de rest van de dag op blote voeten gelopen, en zo ben ik ook naar huis gegaan. Ging best. Alleen die steentjes, die liepen niet echt lekker 😂

Om me niet al te veel werk op de hals te halen heb ik één voorkantje gefröbeld en een foto daarvan wilde ik op het kaartje afdrukken. Tekst aan de binnenkant printen en klaar was Klara. Fluitje van een cent zou je zeggen. Maar wat hebben we zitten etteren om het voor elkaar te krijgen zeg! Rob en ik ieder op de eigen laptop, we kregen er allebei een punthoofd van. Je zou toch denken dat ik het na een paar honderd geboortekaartjes wel wist.😉 Maar laptops en printer beslisten anders. Ik heb met Publisher en Word zitten stoeien tot ik de vlekken in mijn nek had, kreeg de kaders/marges niet allemaal weg, de boel versprong, het papier in de printer schoof te ver door zodat er tekst wegviel, cardridges waren leeg, kleur afdrukken lukte niet, vlekken op het papier, grrrr…

 Natuurlijk is het uiteindelijk wel gelukt, ik laat me niet kisten. Misschien zijn ze niet helemaal zo mooi geworden als ik me had voorgesteld, maar ik ben er tevreden mee, en als Tante Pos een beetje haar best gedaan heeft zijn alle kaartjes inmiddels wel zo’n beetje aangekomen.

We hebben hier ook wel andere dieren gehad: een tropisch aquarium, goudhamsters, goudvissen, een parkietje en zelfs wandelende takken, maar aan katten zijn we nooit meer begonnen. Hoe leuk ik ze ook vind, er zitten natuurlijk ook haken en ogen aan: je moet er goed voor zorgen, het beperkt je toch wel enigszins in je doen en laten en het is altijd maar afwachten of ze van je meubels en je plantjes afblijven. Voor ons dus niet meer, maar ik vind katten nog steeds leuke dieren. 

Wil je een kijkje nemen bij de andere deelnemers aan deze bloghop van Elizabeth, kijk dan even op haar blog voor de linkjes: busybessy2

De korte filmpjes van Luise Heinzl: klik! en klikklik!