-- Ρημαδομπλoγκ --

my life is really blessed.

for starters, i am healthy. i am healthy physically, psychologically and emotionally. there's nothing wrong with me! except for the occasional cold and such. my support and movement apparatus shows no impairement, my organs are doing their job, my senses are functioning, my brain processes impulses in a satisfactory manner and my mind is not playing tricks on me.

I do not have things from my past weighing on me either - i've worked them out in long processes of understanding forgiveness and self love.

i am financially healthy, too, my living expenses are covered adequately and i have no debt while I am training in the profession I chose to follow for my future.

i have a handful of really close friends - their presence even from a distance is invaluable. although i live abroad, i have family close to me in the person of my flatmate who is also my ex husband. together we have four beautiful cats that show me their love and acceptance day in and day out. I have three of the most loving and supportive siblings anyone could wish for and a mother so crazy and out of touch with reality that she is charming in her own right. and how could I forget my spiritual family who are my rocks when it comes to living faith love and compassion. I also have a bunch of interesting, fun, witty, people in my life to hang around with.

aside from my personal relationships, I have met wonderful teachers who've given me a push on my way. my shiatsu teachers, my yoga teachers and all my past "teachers" who include a much wider category of individuals than education professionals.

I get to wake up from a restful warm sleep in the morning, be greeted by one or two furry tails and velvety wet noses, i stretch and yawn without any pain and climb down my high bed effortlessly...

that is already the blessing I start my days with.

καιρό έχουμε να τα πούμε, ε;

λοιπόν... ας τα πιάσω από την αρχή.
δλδ από την πρωτοχρονιά. παραμονή πρωτοχρονιάς πήγα στην κολλητούλα να φάμε φοντού. λιωμένο τυρί με κιρς είναι το φοντού, και πασπατεύεις μέσα στο μείγμα κομματάκια ψωμιού που τά χεις καρφώσει σε μια μακριά πηρούνα και το βγάζεις και το τρως. μετά που έχει στερέψει το μείγμα το τυρί κι έχετε αποφάει και όλη τη γαβάθα τα ψωμάκια κάθεσαι και ξύνεις το ξεροψημένο τυρί από τον πάτο του κακλόν. προφέρεται κανονικά στα ελβετικά κάκ-ε-λόν. το οποίο σε φάση μεγάλης ντίρλας το έχω μεταφράσει σε μακρύ σκατό. κακλόν λοιπόν λέγεται το κεραμεικό σκέυος που γίνεται όλη η τυροκατάσταση το οποίο το βάζεις πάνω από μια βάση με αυτά τα κεράκια τα ρεσώ για να μην κρυώνει το τυρί και στοκάρει. επίσης πάει μετά από κάθε μπουκο-τυρο-ψωμάκι και μια γουλιά κιρς ή ουίλιαμς *σναπς αχλάδι. πριν τη μασαμπούκα φυσικά έχεις πιει και τα κοκτεηλο-απαεριτίφ σου ρε παιδί μου. μετά που μπαίνει ο χρόνος είσαι ήδη ντίρλα αλλά εννοείται θα ανοίξεις και σαμπάνια, θα την πεις όλη από το μπουκάλι τριγυρνώντας στους δρόμους και μετά θα γυρίσεις σπίτι να πιεις και ό,τι έχει μείνει από σναπς γιατί ναι μεν καινούριος χρόνος αλλά η κατάσταση διαγράφεται η ίδια με του προηγούμενου χρόνου, διότι εσύ έχεις ντέρτια και θες την κολλητούλα κάργα αλλά... τέσπα.

μετά από αυτή την πρωτοχρονιά ήμουνα τέζα η τερέζα στο κρεβάτι καμιά βδομάδα.

μετά ανακάλυψα το σιάτσου.
από σπόντα, όπως τα περισσότερα πράγματα που μετά αποδεικνύονται σημαντικά στη ζωή μπας...

το ίδιο βράδυ γράφτηκα στη σχολή σιάτσου και μόλις τέλειωσα το δέυτερο επίπεδο. έχω πάρει φόρα και παίρνω όσα περισσότερα μαθήματα μπορώ. αυτά.

βαριέμαι τώρα να γράψω κι άλλα, πάω να φάω μπριζόλες. χοιρινές από γουρούνι, το βήγκαν τό κοψα την πρωτοχρονιά ως νιου γίαρς ρεζολούσιον.