Την προηγούμενη Κυριακή, ανήμερα της Εθνικής εορτής και την επομένη της «εθνικής καταστροφής» εξαιτίας της ήττας μας από την Τουρκία, διάβασα ένα άρθρο του Hermann Scheer (Γερμανού Σοσιαλδημοκράτη Βουλευτή και Προέδρου του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας), στην έκδοση της Le Monde Diplomatique από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.
Ο κ. Hermann Scheer στο άρθρο του, ανέφερε ότι στη Γερμανία δημιουργήθηκαν 170000 θέσεις εργασίας τα τελευταία χρόνια, στον βιομηχανικό τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Μέσα σε έξι χρόνια το κόστος των επενδύσεων μειώθηκε κατά 60% λόγω της παραγωγής μεγάλων ποσοτήτων εξοπλισμού και εάν η ανάπτυξη συνεχιστεί, επισημαίνει ο κ. Hermann Scheer, με τον ίδιο ρυθμό, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς και ορυκτά καύσιμα θα έχει αντικατασταθεί πλήρως σε σαράντα χρόνια περίπου.
Αυτά στη Γερμανία. Το ίδιο βράδυ έβλεπα στο δελτίο ειδήσεων του MEGA τον Υφυπουργό Απασχόλησης κ. Γιακουμάτο να οδύρεται για την ήττα της Εθνικής μας από την Τουρκία. Μήπως θα ήταν προτιμότερο να οδύρεται γιατί στην χώρα μας, που και αρκετό ήλιο έχουμε και από άνεμο καλά πάμε, δεν έχουν δημιουργηθεί ανάλογες θέσεις εργασίας με τη Γερμανία, στον τομέα της πράσινης οικονομίας;

Η δήλωση του Υπουργού Οικονομίας Γιώργου Αλογοσκούφη περί άπληστων χρηματιστών και ανίδεων διοικήσεων νομίζω ότι δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για το τι πραγματικά συνέβη στην περίπτωση των περίφημων ομολόγων.
Υπάρχει σκάνδαλο; Με τόσες ύποπτες διαδρομές κάτι συμβαίνει.
Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες; Αυτό νομίζω ότι είναι σαφές, αλλά κάθε κυβέρνηση το καταλαβαίνει πολύ αργά και αφού πρώτα πληρώσει το πολιτικό κόστος.
Πρέπει να παραιτηθεί ο κ. Τσιτουρίδης; Καλό θα ήταν να παραιτηθεί αλλά και να παραιτηθεί, τώρα είναι αργά. Περί υποκρισίας θα πρόκειται. Η ζημιά έχει ήδη γίνει. 
Αλλά είναι μόνο αυτό το ζητούμενο; Εάν υπάρχει σκάνδαλο και πολιτική ευθύνη; Θα έλεγα πως όχι. Μεγαλύτερη σημασία έχει το πώς αντιμετωπίζεται συνολικά το ασφαλιστικό σύστημα στη χώρα μας. Ευρωπαϊκή Επιτροπή και άλλοι έγκυροι διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί κάθε τόσο χτυπούν καμπανάκι κινδύνου. Και τα ίδια τα κυβερνητικά στελέχη αναγνωρίζουν το πρόβλημα. Η κάθε όμως κυβέρνηση αφήνει τη λήψη αποφάσεων στην επόμενη. Αποτέλεσμα είναι το πρόβλημα να διογκώνεται. Στο μεσοδιάστημα ανίδεοι διοικητές (αποτυχημένοι πολιτευτές και μικρομεσαία κομματικά στελέχη) διορίζονται για να διαχειριστούν πολυσύνθετα χρηματοοικονομικά εργαλεία. Εύκολα, συνεπώς, πέφτουν «θύματα» των άπληστων χρηματιστών. Πολύ καλή ως διαπίστωση. Όμως οι αδυναμίες του ασφαλιστικού μας συστήματος δεν λύνονται ούτε με διαπιστώσεις, ούτε με πυροσβεστικά μέτρα, ούτε με ευκαιριακές παρεμβάσεις. Απαιτούνται διαρθρωτικές παρεμβάσεις. Διεθνείς εμπειρίες υπάρχουν. Ας τις εφαρμόσουμε κάποια στιγμή.

Την Κυριακή 11 Μαρτίου διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον ένα εξαιρετικό αφιέρωμα για την γενιά των 600 Ευρώ. Πρόκειται για τη γενιά η οποία έχει πτυχία, μάστερ, γνώση ξένων γλωσσών και πληρώνεται με τον μισθό του ανειδίκευτου εργάτη. Πρόκειται στην πλειοψηφία για νέους οι οποίοι προέρχονται από τη μεσαία τάξη. Γι’ αυτούς τους νέους κανείς δεν μιλά. Καμμία πολιτική δεν εφαρμόζεται. Κανένα κόμμα δεν ενδιαφέρεται. Από κανέναν δεν εκπροσωπούνται. Αντίθετα, διαβάζω άρθρα και συνεντεύξεις διαφόρων πολιτικών όπου υπάρχει μια πλειοδοσία συμπάθειας για τους φτωχούς συμπολίτες μας και καταδίκης των πλουσίων. Η αντιπολίτευση υπόσχεται περισσότερα για τους φτωχούς. Η εκάστοτε κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει για την ορθή πολιτική της απέναντι στους φτωχούς. Η αντιπολίτευση ισχυρίζεται ότι η πολιτική της κυβέρνησης ενισχύει τους πλούσιους. Η κυβέρνηση το απορρίπτει κατηγορικά. Ουσιαστικά το γαϊτανάκι αλληλοκατηγοριών με επίκεντρο τους φτωχούς και τους πλούσιους δίνει και παίρνει εδώ και αρκετές δεκαετίες.
Η δική μου σκέψη πηγαίνει στη μεσαία τάξη. Ποιος ενδιαφέρεται γι’ αυτή; Η μεσαία τάξη είναι πάντα πλούσια για να πληρώνει φόρους, ποτέ αρκετά φτωχή για να επιδοτείται. Πάντα, όμως, εγκαταλελειμμένη. Η εκπαίδευσή της υποβαθμίζεται. Ο δανεισμός της στις τράπεζες αυξάνει. Η είσοδος στην αγορά εργασίας συνεχώς δυσκολεύει. Ανάπτυξη δίχως ισχυρή μεσαία τάξη δεν υπήρξε ποτέ, ούτε στη χώρα μας, ούτε στον υπόλοιπο κόσμο. Οι πολιτικοί μας μιλάνε συνεχώς για τον κεντρώο χώρο, για τον μεσαίο χώρο. Ποτέ δεν απευθύνονται στην μεσαία τάξη. Ποτέ δεν εξαγγέλλουν πολιτική για τη μεσαία τάξη. Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στον υπόλοιπό κόσμο, όπου η μεσαία τάξη βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Ακόμη και στην Κίνα στη σύνοδο του Κοινοβουλίου την 5η Μαρτίου ο Πρωθυπουργός της Κίνας εξήγγειλε ένα νέο νόμο σχετικά με τα δικαιώματα ιδιοκτησίας με στόχο να καθυσηχάσει την ταχύτατα αναπτυσσόμενη μεσαία τάξη.

Παγκοσμίως η υπερθέρμανση του πλανήτη θεωρείται ως το κορυφαίο πολιτικό ζήτημα του 21ου αιώνα. Ο David Cameron (αρχηγός των Συντηρητικών στη Μεγάλη Βρετανία) έχει εγκαταστήσει στο σπίτι του ανεμογεννήτρια και χρησιμοποιεί υβριδικό αυτοκίνητο. Ο Al Gore (πρωην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ) δημιούργησε την ταινία An Inconvenient Truth σχετικά με τις κλιματικές αλλαγές και την καταστροφή που συνεπάγονται για το περιβάλλον. Και οι δύο θα έπρεπε να αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τους Έλληνες πολιτικούς. Πολύ θα το θέλαμε!

Σύμφωνα με έρευνα της ΓΣΕΕ τα ελληνικά νοικοκυριά πληρώνουν πάνω από 4,3 δις Ευρώ τον χρόνο για την παραπαιδεία. Δηλαδή με αυτά τα χρήματα μπορεί να κατασκευασθεί μιάμιση Αττική Οδός όπως μας επισημαίνει και ο Ελεύθερος Τύπος (13/3/2007). Θα πρόσθετα πως με όλα αυτά τα χρήματα κάλλιστα θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί ένα σύστημα υποτροφιών για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια τα οποία αρνούνται κατηγορηματικά οι "εργατοπατέρες" Την ίδια στιγμή όλοι αυτοί που ενδιαφέρονται για τα δικαιώματα των εργαζομένων μιλούν για ταξική παιδεία. Όντως, η παιδεία είναι ταξική. Και με τη στάση που κρατούν την κάνουν ακόμη πιο ταξική. Αποτέλεσμα της πολιτικής του "να μην αλλάξει τίποτα" είναι να δημιουργούμε στρατιές ανέργων που προέρχονται από τα χαμηλά εισοδηματικά και κοινωνικά στρώμματα. Γιατί οι έχοντες και κατέχοντες σπουδάζουν ήδη στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου και η επαγγελματική τους αποκατάσταση είναι βέβαιη.

Ποιο είναι το καλύτερο ελληνικό πανεπιστήμιο; Για πολλά χρόνια ακόμη δεν νομίζω ότι θα έχουμε απάντηση. Είναι καλύτερη η Νομική της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης; Το Μετσόβειο ή το Πολυτεχνείο της Κρήτης; Κανείς δεν γνωρίζει. Απλώς επικρατεί η άποψη ότι τα Πανεπιστήμια που βρίσκονται στην Αθήνα είναι και τα καλύτερα. Άποψη αυθαίρετη και όχι τεκμηριωμένη με στοιχεία.
Στο εξωτερικό και θα αναφέρω την Μεγάλη Βρετανία κάθε χρόνο δημοσιεύονται τα rankings των πανεπιστήμιων και θα μπορούσαν να αναφέρω αυτό της εφημερίδας TIMES. Κατ' αυτό τον τρόπο οι υποψήφιοι φοιτητές γνωρίζουν για το επίπεδο του πανεπιστημίου στο οποίο θα φοιτήσουν.
Να λοιπόν ένα ωραίο θέμα για το οποίο θα έπρεπε να διαδηλώνει το περίφημο "φοιτητικό κίνημα". Και σε αυτό το αίτημα, της αξιολόγησης των πανεπιστημίων, θα είμασταν όλοι μαζί τους. Και εάν η κυβέρνηση αρνιόταν την αξιολόγηση των πανεπιστημίων θα δικαιολογούσαμε και τις πορείες και τη συγκρουσιακή διάθεση των "φοιτητών". Οι καθηγητές πανεπιστημίου είναι λογικό να αρνούνται την αξιολόγηση. Έτσι έχουν μάθει τόσα χρόνια, άντε να τους ξεβολέψεις. Οι φοιτητές όμως δεν έχουν λόγο να μην απαιτούν την αξιολόγηση. Να μου πεις ότι η σημερινή γενιά φοιτητών δεν έχει να κερδίσει τίποτα γιατί καλώς ή κακώς από μη αξιολογημένα πανεπιστήμια θα πάρουν τα πτυχία τους. Οι επόμενες γενιές όμως γιατί να μένουν στην πλήρη άγνοια.

Καλώς ήλθατε στο Fresh Blog του ελληνικού διαδικτύου.
Κάθε μέρα θα λέμε καλημέρα με Fresh Breakfast & Ideas.

Ζούμε σε μια χώρα όπου στη δημόσια ζωή κυριαρχεί η γκρίνια, η μιζέρια και η μούχλα. Τα ακριβώς αντίθετα της φρεσκάδας. Κι όμως είναι αρκετοί οι πολίτες εκείνοι, που ξεκινούν τη μέρα τους γεμάτοι ενέργεια και θέλουν να τη συνεχίσουν φρεσκάτοι. Για όλους αυτούς και όλους εσάς που θέλετε μια ημέρα γεμάτη ζωντάνια, από σήμερα υπάρχει το FRESH 24.

Τα post μας θα γράφονται νωρίς το πρωί, ώστε οι απόψεις μας να είναι φρέσκες.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας θα σερβίρονται φρέσκες ειδήσεις.
Θα αναδεικνύουμε πρωτοβουλίες που ναι μεν περνούν στα ψιλά γράμματα της επικαιρότητας, ωστόσο σηματοδοτούν την άλλη Ελλάδα, της φρεσκάδας και της δημιουργίας.
Last but not least, θέλουμε τις δικές σας φρέσκες απόψεις .
Καλώς ήρθατε στο FRESH 24!