Uprawniony z patentu: Kalle Aktiengesellschaft, Wiesbaden-Biebrich (Republika Federalna Niemiec) Sposób powielania elektrofotograficznego Przedmiotem wynalazku jest sposób powielania elektrofotograficznego przez przenoszenie elektro¬ statycznych obrazów utajonych z warstwy foto- przewodzacej znajdujacej sie na przewodzacym podlozu na warstwe dielektryczna, powleczona zdolnym do przenoszenia obrazu nosnikiem.Wszystkie znane sposoby maja te ceche wspólna, ze do przenoszenia ladunków pomiedzy stykajacy¬ mi sie warstwami stosowane jest zewnetrzne pole elektryczne wytwarzane przez stale lub zmienne napiecie, badz tez przez wyladowanie ulotowe na tylna strone jednej lub obu warstw dielektrycz¬ nych. W zaleznosci od rodzaju stosowanego sposobu przenoszenia istnieje pomiedzy obu warstwami szczelina powietrzna o wielkosci od 50 do 200/^m, lub tez warstwy te znajduja sie w tak zwanym styku wirtualnym, lub tez styk faktyczny jest wy¬ twarzany przez zastosowanie nacisku mechaniczne¬ go. Za styk wirtualny uwaza sie przyleganie do siebie dwóch powierzchni bez stosowania dodatko¬ wego nacisku zewnetrznego prostopadlego do tych powierzchni. Miedzy dwiema powierzchniami znaj¬ dujacymi sie w styku wirtualnym istnieje zawsze bardzo cienka warstwa powietrza, której grubosc zalezy od gladkosci obu powierzchni i wynosi na przyklad okolo 1 ^m. Ta niewielka szczelina po¬ wietrzna moze byc usunieta tylko przez nacisk me¬ chaniczny lub tez przez wytworzenie prózni w ota¬ czajacej przestrzeni, wskutek czego uzyskuje sie stan styku faktycznego. 16 25 30 Znane dotad sposoby maja te wade, ze na skutek dzialania zewnetrznego pola elektrycznego na ma¬ terial przejmujacy obraz, przenoszone zostaja nie tylko ladunki znajdujace sie na miejscach obrazu, lecz takze ladunki z miejsc, na których obrazu nie ma. Na skutek przenikania sie pola zewnetrznego z polem wytwarzanym przez obraz utajony nie otrzymuje sie wystarczajacego zróznicowania mie¬ dzy miejscami obrazu i miejscami czystymi, przez co po wywolaniu otrzymuje sie kopie z silnie czer¬ nionym tlem. Gdy proces taki przeprowadzany jest przy zachowaniu stalej wielkosci szczeliny powie¬ trznej rzedu 50 — 200/^m, wystepuje dalsza wada, polegajaca na tym, ze otrzymuje sie obraz nieostry, co ma szczególnie duze znaczenie przy odtwarzaniu malych znaków pisarskich.Nie brak bylo dotad prób usuniecia szkodliwego zaciemnienia tla, jednakze dotad nie znaleziono w pelni zadowalajacego rozwiazania. Proponowano na przyklad, aby dielektryczna warstwe materialu przejmujacego obraz, naladowywac w sposób je¬ dnolity przed przenoszeniem obrazu przez wylado¬ wanie ulotowe o znaku przeciwnym niz obraz uta¬ jony. Otrzymywane obrazy maja zarówno na miej¬ scach obrazu, jak i na miejscach czystych ladunki o przeciwnym znaku. Po wywolaniu obszary tla otrzymuja zatem nadmierny ladunek tego samego znaku, na skutek czego przy ukladaniu kopii na siebie, przyklejaja sie one silnie do siebie. Na sku¬ tek tego nie otrzymuje sie czystego tla, gdyz miej- 80 3383 sca wolne od obrazu, na skutek tarcia sie o siebie przy ladunkach o tym samym znaku, ulegaja latwo przeladowaniu i przy kazdej wielkosci ladunku ta okreslona jego czesc przenosi ladunek przeciwnego znaku niz ladunek obrazu. 5 Równiez wtedy, gdy material przejmujacy obraz ladowany jest z ta sama biegunowoscia co obraz utajony, a na tylna strone materialu przejmujacego obraz przykladane jest napiecie skierowane w tym samym kierunku, otrzymuje sie kopie z silniej- 10 szym zaczernieniem tla niz przy materiale przej¬ mujacym, który nie zostal uprzednio naladowany.Równiez w znanych sposobach, które oparte sa o faktyczny styk obu warstw, na przyklad przez za¬ stosowanie nacisku mechanicznego, nie mozna uni¬ knac zaciemnienia tla, nie mówiac juz o tym, ze warstwa fotoprzewodzaca bardzo szybko ulega me¬ chanicznym uszkodzeniom, co stanowi bardzo isto¬ tna wade, szczególnie przy coraz bardziej pozada¬ nej nieprzerwanej pracy urzadzenia z duza pred- 20 koscia.Sposób wedlug wynalazku charakteryzuje sie tym, ze warstwe fotoprzewedzaca^ która calkowicie lub glównie sklada sie z organicznych zwiazków zdol¬ nych do przenoszenia ladunków i która daje sie 2o przy grubosci 8 do 15 ^m naladowywac do potencjalu 800 — 1600 V, naswietla sie do uzyskania w miej¬ scach obrazu potencjalu okolo 500 V, a w miej¬ scach czystych co najmniej potencjalu okolo 300 V.Uzyskiwana róznica potencjalów pomiedzy miej- 30 scami obrazu a miejscami czystymi powinna wy¬ nosic korzystnie od okolo 500 do 900 V.Przy stosowaniu wspomnianych wyzej warstw fotoprzewodzacych do uzyskania dobrych kopii, jak to zostalo niespodziewanie stwierdzone, nie jest konieczne ani przykladanie zewnetrznego pola ele¬ ktrycznego, ani tez stosowanie nacisku mechani¬ cznego.Warstwy fotoprzewodzace na bazie organicznych zwiazków przenoszacych ladunki sa znane, szcze- 40 golnie z opisu patentowego Republiki Federalnej Niemiiec nr 1 127 218. Pod nazwa tego rodzaju zwiazków rozumiane sa ich kombinacje, które za¬ wieraja fotoprzewodzaca substancje spelniajaca funkcje donora elektronowego, oraz aktywator, 45 spelniajacy role akceptora elektronowego.Do wymienionych na pierwszym miejscu zwia¬ zków naleza w szczególnosci takie, które maja przynajmniej jeden pierscien aromatyczny lub he¬ terocykliczny, ewentualnie podstawiony. Tego ro- 50 dzaju fotoprzewodnikami sa aromatyczne weglo¬ wodory, takie jak naftalen, antracen, fenantren, bezantren, chryzen, karbazol, oksadiazol, triazol, imidazol, imddazolation, oksazol, pochodne tiazolu i wiele innych, przy czym szczególnie korzystnie sto- 55 suje sie polimery jednego lub kilku heterocyklicz¬ nych zwiazków winylu, na przyklad N-winylokarba- zol, C-winylokarbazol, winylodwutfenzofuran, fluo- ren i podobne. Jako aktywatory stosuje sie zwlaszcza zwiazki, które odznaczaja sie grupami silnie po- l60 larnymi, takimi jak atomy chlorowca, grupa cyja- nowa, nitrowa, ketonowa, estrowa, grupa bezwo¬ dnika kwasowego, grupa karboksylowa lub chino- nowa. Aktywatory te sa omówione dokladnie we wspomnianym wyzej opisie patentowym Republiki ^ 4 Federalnej Niemiec. Szczególnie przydatne przy stosowaniu sposobu wedlug wynalazku sa zwiazki takie, jak fluorenony, zwlaszcza 2,4,7-trójnitro-9- fluorenon, 2,4,5,7-czteronitro-9-fluorenon, czy tez zwiazki takie jak chloranil i podobne. Zawartosc aktywatora w substancji fotoprzewodzacej moze byc bardzo rózna, przy czym czesto wystarczaja juz jego niewielkie ilosci. W niektórych przypad¬ kach celowe jest stosowanie obu skladników w stosunku molowym 1:1, ale czesto udzial akty¬ watora moze wynosic od 0,7 do 1,3 mola na 1 mol fotoprzewodnika.Stosowany material dielektryczny musi byc taki, aby w stanie naladowanym w okresie wykonywa¬ nia odbitek nie wykazywal zadnego, obnizajacego w sposób dostrzegalny jakosc obrazu, ubytku la¬ dunku, co wymaga wlasciwej opornosci skrosnej wiekszej od 1014 Q.cm. Dobrze nadaja sie do tego nosniki z posiadajacych zdolnosci przewodzenia papierów z powleczeniem z izolatora, na przyklad polistyrenu, octanu celulozy.Material podloza warstwy fotoprzewodzacej oraz material warstwy dielektrycznej sa w czasie wir¬ tualnego styku uziemione. Na skutek tego otrzy¬ muje sie obrazy szczególnie kontrastowe, aczkol¬ wiek otrzymywanie obrazów mozliwe jest równiez bez uziemiania. Wirtualny styk obu warstw jest uzyskany w ten sposób, ze material przejmujacy obraz przeprowadzany jest przez dwa walce na beben, na którym znajduje sie warstwa fotoprze¬ wodzaca bez jakiegokolwiek zewnetrznego nacisku mechanicznego. Do wytworzenia styku wystarcza przy tym napiecie papieru potrzebne do przesuwa¬ nia. Walce prowadzace material przejmujacy obraz, jak równiez beben z materialem fotoprzewodzacym sa przy tym uziemione.Wywolywanie przeniesionego obrazu utajonego odbywa sie przy uzyciu znanych juz metod wywo¬ lywania suchego lub mokrego. Równiez przy zasto¬ sowaniu korzystnego w szeregu przypadkach mo¬ krego wywolywania dyspersyjnego otrzymuje sie równiez obrazy bardzo kontrastowe, o zupelnie czystym tle.Urzadzenie do stosowania sposobu wedlug wyna¬ lazku, przedstawiono w przykladzie wykonania na rysunku.Na metalowym bebnie 1, który jest uziemiony poprzez swoja os, znajduje sie fotoprzewodzaca warstwa 2, ladowana do potencjalu — 1000 V w stosunku do potencjalu ziemi za pomoca urza¬ dzenia 3 wyladowania ulotowego, które jest zasi¬ lane przez zródlo 4 napiecia stalego. Powielany obraz 6, przesuwajacy sie synchronicznie w prze¬ ciwnym kierunku niz beben 1 oswietlany jest po¬ przez szczeline za pomoca lamp 5 i poprzez obiek¬ tyw 7 jest rzutowany na warstwe fotoprzewodzaca.Material, na którym wykonuje sie kopie jest odwi- jany przez walce 10 z rolki 8 i doprowadzany jest za pomoca uziemionych metalowych walców 11 do wirtualnego styku z warstwa fotoprzewodzaca.Przeniesiony na ten material elektrostatyczny obraz utajony zostaje nastepnie wywolany plyn¬ nym wywolywaczem 13, który znajduje sie w wan¬ nie 12 i jest natryskiwany przez dysze 15. Przecho¬ dzacy nastepnie po walcu 16 material zostajezanu-88 338 6 5 rzony w wywolywaczu. Nastepnie wiekszosc przy¬ czepionej do niego cieczy wywolywacza usuwa sie za pomoca walca 17 z metalu i walca 18 z gumy.Kopia jest nastepnie suszona przez promiennik 20.Do przepompowywania cieczy wywolujacej przewi¬ dziano ponadto pompke 14, a do czyszczenia walca wyciskajacego 17 zastosowano zgarniacz 19. Wyko¬ nane kopie przejmowane sa prze walec 21.Praktycznie urzadzenie do stosowania sposobu wedlug wynalazku moze odbiegac od opisanego powyzej wykonania przez odpowiednie dostosowa¬ nie go do istniejacych wymagan. Zamiast wywoly¬ wania na mokro mozna zastosowac na przyklad wywolywanie na sucho metoda kaskadowa. War¬ stwa fotoprzewodzaca moze byc na przyklad nawo¬ zona na metalowa lub metalizowana folie z tw;Q- rzywa sztucznego, która jest napieta na bebnie.Jesli jako material, na który przenosi sie obraz, zastosowana zostanie warstwa o duzej opornosci wlasciwej, posiadajaca powierzchnie hydrofiiowa, to mozliwe jest równiez wykonywanie matryc dru¬ karskich w sposób dotad juz znany. Wytwarzanie utajonego obrazu na warstwie elektrofotograficznej moze odbywac sie przy zastosowaniu innych zna¬ nych sposobów, na przyklad przez zasilanie wo¬ dzonych po obrazie pisaków metalowych dostate¬ cznie silnymi impulsami napieciowymi.Chociaz do stosowania sposobu wedlug wyna¬ lazku moga byc stosowane warstwy fotoprzewo- dzace, skladajace sie calkowicie lub glównie z or¬ ganicznych zwiazków zdolnych do przenoszenia la¬ dunku, to jednak szczególnie dobre wyniki uzysku¬ je sie przy zastosowaniu warstwy A skladajacej sie z 1 mola 2,4,7,-trójnitro-9-fluprenonu i N-poli- winylokarbazolu, w stosunku molowym l;l._w_prze-^ liczeniu na monomeryczna jednostke poliwinylo- karbazolu, lub warstwy B skladajacej sie z 17,8 czesci wagowych fenantrenu, 0,245 czesci wagowych chloranilu oraz 26 czesci wagowych polioctanu wi¬ nylu (Mowilith 50R), albo warstwy C skladajacej sie z 16,6 czesci wagowych fluorenu oraz 26 czesci wagowych polioctanu winylu (Mowilith 50*).Wynalazek wyjasniono blizej w nastepujacych przykladach.Przyklad I. Fotoprzewodzaca warstwa A, o grubosci 12/im, naniesiona zostala na aluminizo- wana folie z tereftalanu polietylowego o grubosci 75 /urn. Ustalone za pomoca woltomierza elekrosta- tycznego typu Monroe-Isoprobe naladowanie wy¬ nosilo — 1400 V. Folia zostala nawinieta na beben metalowy i naladowana wyladowaniem ulotowym do napiecia — 1300 V, przy czym warstwa alumi¬ niowa byla z jednego konca uziemiona. Za pomo¬ ca obiektywu fotograficznego na warstwe te wy¬ swietlono poprzez szczelinowa przeslone powielany obraz umieszczony na bebnie obracajacym sie syn¬ chronicznie z ta sama predkoscia, lecz w przeciw¬ nym kierunku. Naswietlenia dokonano za pomoca dwóch zielonych lamp fluorescencyjnych TLD /15 W firmyPhilips. Wartosc naladowania w miej¬ scach obrazu wynosila 900 V, a na miejscach wol¬ nych 300 V. Po (przeniesieniu utajonego obrazu na - warstwe o duzej opornosci zmierzone napiecie w punktach obrazu wynosilo 290 V, a w miejscach 5 wolnych mniej niz 10 V. Po wywolaniu obrazu wywolywaczem mokrym uzyskano kontrastowa ko¬ pie o czystym tle.Przyklad II. Na folie aluminiowa naniesiono warstwe fotoprzewodzaca z 2,4,7-trójnitro-9-fluore- nonu i N-poliwinylokarbazolu w stosunku molo¬ wym 0,8:1 w przeliczeniu na monomeryczna je¬ dnostke poliwinylokarbazolu. Warstwa ma grubosc 10 ^m i daje sie naladowac najwyzej do napiecia — 1150 V. Powleczona folie aluminiowa nawinieto na walec i naladowano za pomoca wyladowania ulotowego do napiecia — 1100 V. Naswietlenie obrazu nastapilo jak w przykladzie I. W punktach obrazu warstwe naladowano do 700 V, a w pun¬ ktach tla do 220 V. Po przeniesieniu obrazu w wir¬ tualnym kontakcie na warstwe o duzej opornosci, otrzymano w miejscach obrazu napiecie 200 V, a w miejscach tla stwierdzono napiecie od 0 do 3 V. Po Wywolaniu obrazu za pomoca mieszaniny zelaza z suchym tonerem (4% tonera) oraz szczotki magnetycznej otrzymano dobrze zaczernio- ne kopie o czystym tle. PL PLThe proprietor of the patent: Kalle Aktiengesellschaft, Wiesbaden-Biebrich (Federal Republic of Germany). Electrophotographic duplication method. All known methods also have in common that an external electric field produced by a constant or alternating voltage or by a corona discharge on the back side of one or both dielectric layers is used to transfer the charges between the contacting layers. Depending on the type of conveying method used, there is an air gap between the two layers of 50 to 200 µm, or the layers are in a so-called virtual contact, or the actual contact is produced by the application of mechanical pressure. A virtual contact is the contact between two surfaces without applying additional external pressure perpendicular to these surfaces. There is always a very thin layer of air between the two surfaces in virtual contact, the thickness of which depends on the smoothness of both surfaces and is, for example, about 1 m. This small air gap can only be removed by mechanical pressure or by creating a vacuum in the surrounding space, whereby a true contact condition is obtained. The hitherto known methods have the disadvantage that, due to the action of an external electric field on the image-acquiring material, not only the charges located in the places of the image are transferred, but also the charges from places where the image is not present. Due to the interpenetration of the external field with the field produced by the latent image, sufficient differentiation is not obtained between the image places and the clean places, and thus, after development, copies with a strong black background are obtained. When such a process is carried out with a constant air gap of the order of 50-200 µm, there is a further disadvantage that a blurry image is obtained, which is particularly important when reproducing small characters. attempts to remove the harmful shade of the background, but so far no fully satisfactory solution has been found. For example, it has been proposed that the dielectric layer of the image-capturing material be charged uniformly before transferring the image by a corona discharge with a sign opposite to the latent image. The images obtained have charges of the opposite sign both in the places of the image and in the clean places. Thus, after development, the background areas receive an overload of the same sign, and as a result, when the copies are stacked, they stick strongly to each other. As a result, a clear background is not obtained, as places free from the image, due to rubbing against each other at loads of the same sign, are easily overloaded and for any size of cargo this particular part carries the load of the opposite sign than the image load. Even when the image-capturing material is loaded with the same polarity as the latent image and a tension directed in the same direction is applied to the back of the image-capturing material, copies are obtained with a stronger blackening of the background than with the image-receiving material. which has not been previously charged. Also in the known methods, which are based on the actual contact of the two layers, for example by applying mechanical pressure, it is not possible to avoid darkening of the background, not to mention that the photoconductive layer is very quickly subjected to mechanical damage, which is a very significant disadvantage, especially in the more and more desirable continuous operation of the device at high speed. The method according to the invention is characterized by the fact that the photoconductive layer which is wholly or mainly composed of organic compounds capable of carrying loads and which can be charged to a potential of 800 - 1600 V at a thickness of 8 to 15 m, It is illuminated until the potential of about 500 V in the places of the image is obtained, and in the clean places of at least about 300 V. The potential difference between the places of the image and the clean places should preferably be from about 500 to 900 V. When using the above-mentioned photoconductive layers to obtain good copies, as has been surprisingly found, neither the application of an external electric field nor the application of mechanical pressure is necessary. Photoconductive layers based on organic charge-transfer compounds are known, especially 40 mainly from German Patent Specification No. 1,127,218. Such compounds are understood as their combinations, which include a photoconductive substance that performs the functions of an electron donor and an activator that acts as an electron acceptor. in particular, those with at least one breast aromatic or heterocyclic, optionally substituted. These types of photoconductors are aromatic hydrocarbons, such as naphthalene, anthracene, phenanthrene, bezanthrene, chrysene, carbazole, oxadiazole, triazole, imidazole, imddazolation, oxazole, thiazole derivatives and many others, with the most preferred use There are polymers of one or more heterocyclic vinyl compounds, for example, N-vinylcarbazole, C-vinylcarbazole, vinyl dibenzofuran, fluorine and the like. The activators used are, in particular, compounds which are characterized by highly polar groups, such as halogen atoms, cyano, nitro, ketone, ester, acid anhydride, carboxyl or quinone groups. These activators are discussed in detail in the above-mentioned patent specification of the Federal Republic of Germany. Compounds such as fluorenones, in particular 2,4,7-trinitro-9-fluorenone, 2,4,5,7-tetra-nitro-9-fluorenone, or compounds such as chloranil and the like are particularly useful in carrying out the process of the invention. The activator content of the photoconductive substance can be very different, often in small amounts. In some cases it is advisable to use both components in a 1: 1 mole ratio, but often the activator fraction may be from 0.7 to 1.3 moles per mole of photoconductor. The dielectric material used must be such that when charged during the period of making the prints, it did not show any loss of cargo, which would noticeably reduce the quality of the image, which requires a specific transverse resistance greater than 1014 µm. Carriers made of conductive papers with an insulator coating, for example polystyrene, cellulose acetate, are well suited. The material of the substrate of the photoconductive layer and the material of the dielectric layer are grounded during virtual contact. As a result, particularly contrasting images are obtained, although it is also possible to obtain images without grounding. The virtual contact of the two layers is obtained in that the image-capturing material passes through two rollers onto the drum on which the photoconductive layer rests without any external mechanical pressure. In this case, the tension of the paper required for the movement is sufficient to produce the contact. The rollers guiding the image acquiring material as well as the drum with the photoconductive material are grounded. The development of the transferred latent image takes place using already known dry or wet development methods. Even with the use of the advantageous in many cases wet dispersion development, very contrasting images with a completely clean background are also obtained. The device for implementing the method according to the invention is shown in the example of the embodiment in the drawing. On a metal drum 1 which is grounded through its axis, there is a photoconductive layer 2 charged to a potential of 1000 V in relation to the earth potential by means of a corona discharge device 3, which is supplied by a source 4 of a constant voltage. The reproduced image 6, moving synchronously in the opposite direction to the drum 1, is illuminated through the slit by lamps 5 and is projected through the lens 7 onto the photoconductive layer. The material on which the copies are made is unwound by the rollers 10 from the roll 8 and is fed by grounded metal rollers 11 into a virtual contact with the photoconductive layer. The electrostatic latent image transferred to this material is then produced by a liquid developer 13 which is located in the bath 12 and is sprayed by nozzles 15 The material that then passes over the roller 16 is thrown into the developer. Then most of the developer liquid attached to it is removed by means of the roller 17 from the metal and the roller 18 from the rubber. The copy is then dried by the radiator 20. A pump 14 is also provided to pump the developing liquid, and a scraper is used to clean the squeezing roller 17. 19. The copies made are taken over by the roller 21. In practice, the apparatus for implementing the method according to the invention may deviate from the above-described embodiment by adapting it to the existing requirements. Instead of wet developing, for example, a cascade dry development may be used. The photoconductive layer can, for example, be applied to a metal or metallized foil of a plastic material that is stretched on the drum. If the image transfer material is a layer with high inherent resistance, hydrophilic, it is also possible to produce printing matrices in a manner already known. The production of the latent image on the electrophotographic layer may be accomplished by other methods known in the art, for example by supplying metal markers led after the image with sufficiently strong voltage pulses. Although the photoconductive layers may be used for the application of the method according to the invention. , consisting wholly or mainly of organic land-transfer compounds, however, particularly good results have been obtained with layer A consisting of 1 mole of 2,4,7, -tritro-9-fluprenone and N - polyvinylcarbazole, in a molar ratio of 1; 1, based on the monomeric unit of polyvinyl carbazole, or layer B consisting of 17.8 parts by weight phenanthrene, 0.245 parts by weight chloranil and 26 parts by weight polyvinyl acetate (Mowilith 50R), or a layer C consisting of 16.6 parts by weight of fluorene and 26 parts by weight of polyvinyl acetate (Mowilith 50 *). The invention is explained in more detail in the following Example 1 Photoconductive layer A, 12 µm thick, was applied to an aluminized polyethylene terephthalate film of 75 µm thickness. The charge determined with a Monroe-Isoprobe type electrostatic voltmeter was - 1400 V. The foil was wound on a metal drum and charged with a corona discharge to a voltage of - 1300 V, with the aluminum layer grounded at one end. With the aid of a photographic lens, the duplicated image was projected onto the layer through the aperture screen, placed on a drum rotating synchronously at the same speed but in the opposite direction. The irradiation was made with the use of two green fluorescent lamps TLD / 15 W from Philips. The value of the charge at the image points was 900 V, and at the free places 300 V. After the transfer of the latent image to the high-resistance layer, the measured voltage at the image points was 290 V, and in the 5 free places less than 10 V. After By developing an image with a wet developer, a contrasting copy with a clean background was obtained. EXAMPLE 2 A photoconductive layer of 2,4,7-trinitro-9-fluorerene and N-polyvinylcarbazole in a molar ratio of 0.8: 1 was applied to the aluminum foil. The layer is 10 m thick and can be charged to a voltage of 1150 V at most. The coated aluminum foil was wound on a cylinder and charged by means of a corona discharge to a voltage of 1100 V. The image was exposed as in example I At the points of the image, the layer was charged to 700 V, and at the points of the background to 220 V. After the image was transferred by virtual contact to the layer with high resistance, a voltage of 200 V was obtained in the places of the image, and For example, a voltage of 0 to 3V was found. After developing the image with a mixture of iron and dry toner (4% toner) and a magnetic brush, well-blacked copies with a clean background were obtained. PL PL