NL8000330A - Met levend weefsel en bloed verenigbaar materiaal, en werkwijze voor het vervaardigen ervan. - Google Patents

Description

Lx 5Ó37.

Λ-

Met levend weefsel en bloed verenigbaar materiaal, en werkwijze voor het vervaardigen daarvan·

De uitvinding heeft betrekking op met levena weefsel en bloed verenigbaar materiaal, en op een werkwijze voor het vervaardigen daarvan, en meer in het bijzonder op een dergelijk materiaal, dat uitwendig of inwendig kan worden aangebraont, of met organen, bloed 5 of weefsel in aanraking kan komen, zoals bijvoorbeeld verband voor brandwonden of operatiedoeleinden, hart-vaat-inplantmateriaal of dergelijke.

In de geneeskunde komt het dikwijls voor, dat behoefte bestaat aan een met levend weefsel en/of bloed verenigbaar materiaal 10 voor menselijk of dierlijx gebruik, alsmede materiaal, dat m met organen of bloed in aanraking komende toestellen wordt gebruikt, zoals buizen, houders, kleppen e.d. Zo zal bijvoorbeeld bij net buiten het lichaam rondvoeren van bloed, zoals in een hart-long-toestel, kunstnier of dergelijke, het bloed een stollingsneiging vertonen, 15 zodra het met een vreemd oppervlak in aanraking komt, waartoe naar US 3 6^3 123 en 3 810781 kan worden verwezen. Ook voorwerpen zoals hartkleppen, en materialen, die bij hart- en vaatchirurgie worden gebruikt, en voorts katheters, zuurstofinbrengbuizen en verbindings-onderdelen daarvoor, kunnen bloedstolling veroorzaken.

20 Verder moeten materialen, die bij het behanaelen van brand- en operatiewonden worden gebruikt, met het weefsel en net bloed verenigbaar zijn. Ook voor dit toepassingsgebied beoogt de uitvinding een aan de eisen voldoend materiaal te verschaffen.

Zoals bekend, bijvoorbeeld uit US 3 800 792, omvat het be-25 handelen van tweede- of derdegraads brandwonden een aantal stappen, zoals het reinigen en het stabiliseren van het wondgebied om üe ontwikkeling van een granulatiebed ter plaatse van de wond te verkrijgen. De laatste stap is gewoonlijk het doen aanhechten van eigen·’' huid, hetgeen soms pas enige tijd na het ontwikkelen van het granu-30 latiebed kan plaatsvinden. Dit granulatiebea moet in stand worden gehouden, totdat het huidmateriaal beschikbaar is, en de aanhechting met goed gevolg is voltooid.

Er bestaan reeds verschillende werkwijzen voor net behandelen van het wondgebied, d.w.z. het granulatiebed, zoals bijvoorbeeld

Qhet aanleggen van natte verbanden, die echter hernaaiαβlijk moeten v worden vervangen, en hinderlijk zijn voor de patient, en voorts het \8OGQ330 i - 2 - aanhechten van eigen of vreemde huid, alsmede kunstmatige verbandmiddelen.

Er bestaan dan ook vele soorten van verbandmiddelen van biologische of kunstmatige aard, waarvan de eerstgenoemde verband-5 middelen omvatten, die een of meer biologische bestanddelen bezitten, zoals eiwit, koolwaterstoffen, lipiden e.a. Thans wordt verder veel gebruik gemaakt van eigen huid of van varkens afkomstige huid om het ; granulatiebed in stand te houden.

: Bij brandwonden met zeer grote oppervlakte is echter de 10 hoeveelheid eigen huid, die voor overplanting beschikbaar is, beperkt, zodat gedurende een lange tijd tijdelijke verbandmiddelen nodig zijn om het granulatiebed te handhaven. Van lijken afkomstige huid wordt, wanneer beschikbaar, voor dit doel gebruikt. Dergelijke huid heeft echter een beperkte bewaartijd, en is voorts tamelijk 15 kostbaar, en wel rond ƒ 200,- per m2. Ook menselijk vruchtvlies is voor dit aoel gebruikt, doch is minder geschikt dan van lijken afkomstige huid, terwijl de beperkte beschikbaarheid en de korte bewaartijd ook hier een bezwaar zijn.

Van varkens of andere dieren afkomstige vreemde huid is in 20 de handel verkrijgbaar, doch is aanmerkelijk minder doeltreffend can eigen huid of andere menselijke huid. Een korte bewaartijd en een beperkte steriliteit en.toepassingsmogelijkheid zijn bekende nadelen .van dit materiaal, terwijl ook afstotingsverschijnselen kunnen optreden.

25 Behalve de bekende materialen zijn verschillende collageen- vormen voor het behandelen van brandwonden toegepast, zoals blijkt uit U3 5^91 76Ο, waarin een uit twee verschillende gelooide colla-geengellagen bestaande huid is beschreven.

ÜS 3^71 958 beschrijft een operatieverband, dat bestaat 30 uit een laag door vriezen gedroogd mikrokristallijn collageen, terwijl GB 1 195062 het gebruik van mikrokristallijne colloïdale dispersies en gelen van collageen beschrijft, waaruit dunne laagjes worden gemaakt, die dan op verschillende vezels, bijvoorbeeld uit poly-urethan, worden aangebracht.

35 Een zgn. biolisatiebehandeling voor het verbeteren van de verenigbaarheid met bloed en weefsels van kunstledematen is beschreven in een artikel van Kambic e.a., Trans. 3rd. Annual Meeting Soc. Biomat·, 1_ (1977) ^2. Deze omvat het neerslaan van gelatine in «en riiw gestructureerde rubber met een daaropvolgende kruisverketening en Λ 3000330

ν' V

\ V , ί - 3 - een stabilisatie van de gelatine met 0,^5 $>'s gluteralüehyue.

Voorts beschrijft US 2 202 56b collageenvezels in verband, en US 3 113 568 het gebruik van polyurethanschuim in een Verband.

In de literatuur kunnen voorts talrijke verwijzingen naar 5 andere materialen voor het behandelen van brandwonden worden gevonden. Zo zijn bijvoorbeeld collageenvliezen vervaardigd uit suspensies van runderhuid, waarbij het gebruik ervan is beoordeeld in een diermodel (rat). De aanhechting van dit materiaal bleek beter dan die van eigen, soortgelijke of vreemde weefsels bij wonuen over oe 10 volle of gedeeltelijke huid^dikte, doch minder dan die van eigen of soortgelijk weefsel op granulerende wonden, waartoe kan worden verwezen naar een artikel van Tavis e.a., J. Biomed. mater. Kes- _9 (1975) 285, en in Surg. Forum 25 (197^) 39.

In US 3 SOO 792 is sprake van een gelaagd samenstei van 15 collageenschuim en dun polyurethanblad. Ook zijn uit collageen bestaande dunne lagen voorgesteld, zie de voornoemde artikelen van Tavis e.a., terwijl dergelijk materiaal in de handel verkrijgbaar is.

In een artikel van Gourlay e.a. in Trans. Amer. Soc. Art. Int. Organs 21 (1975) 28 is het gebruik van een silicoon-collageen-mengsel, col-20 lageenspons, en niet-geweven vezelmatten beschreven.

In een artikel van Park, “Burn Wound Coverings - A Review", in Biomat. Med. Dev. Art. Org. £, 1 (1978) 1..35) is een overzicht gegeven met uitvoerige literatuurverwijzingen van verschillende brandwondbedekkingen, met inbegrip van vinylachtige weefsels ait ny-25 Ion* dacron (polyester), kunstzijde, teflon en polypropeen. Mee eon si-laanhoudend laagjd bekleed weefsel van deze soort weru eveneens gebruikt, waarbij werd opgemerkt, aat teflon- en polypropeenweefsela gemakkelijk van het granulatiebed konden wox'den afgepeld. Kunstzijde bleek goed aan te hechten, doch verdween na 10..1A dagen, waarbij al-30 leen het bekledingslaagje achterbleef. Ook dacron en nylon bleken goed aan te hechten.

Tegen nylonfluweel met polypeptide- of polycaprolacton-laagjes bleken bezwaren te bestaan wegens het barsten van dergelijke laagjes. Zeer dunne samengestelde silicoonweefselvliezen zijn beschre-35 ven door Kornberg e.a. in Trans. Amer. Soc. Artif. Int. Organs, 18_ (1972) 39..^·

In de beschrijvingen van sommige van de voornoemde materialen bleken het nechtvermogen, de blijvende elasticiteit en buxgzaam-neid, en de doorlatendheid voor waterdamp als belangrijke kenmerken 8000330 - 4 - voor brandwondverband te worden beschouwd. - Als belangrijke Kenmerken voor dit doel blijken üe volgende eigenschappen gewenst te zijn: 1. Het materiaal moet op een met huidaanhechting vergelijkbare wijze op de wondondergrond hechten* teneinde besmetting en verontreini- 5 ging te voorkomen.

2. Het materiaal moet gedurende een zekere tijd een voluoenae buigzaamheid bezitten, teneinde ook de omgeving van gewrichten en aergelijke te kunnen bedekken.

3. Het materiaal moet een goede doorlatendheid voor wateruamp nebben, 10 teneinde het vochtgehalte ter plaatse van de wond op peil te nou- den.

4. Het materiaal moet gemakkelijk kunnen worden opgesLagen en gesteriliseerd, en moet voor noodgevallen snel beschikbaar zijn.

3· Het materiaal mag niet giftig of ontsteking verwekaena zijn, en 15 mag niet worden, afgestoten.

6. Het materiaal moet gemakkelijk en tegen een redelijke prijs beschikbaar zijn.

?. Het materiaal moet in staat zijn het wondoppervlak volledig af te schermen.

20 8. Het materiaal moet een voldoende .terkte hebben om uoor miudel van hechtingen, klemmen of dergexijke te worden vastgezct.

Voorts beschrijft ÜS 3 846 353 Het verwerken van silicoon- rubber met een primair of secundair amine, iaartoe- ook naai' CA 774 529 kan worden verwezen.

25 Voor het gebruik van silicoonrubtervliezen <tan wunieii ver wezen naar Hed. Instr. 7.» 4 (1973, 09/10) 268..2751 voor met weefsel versterkte silicoonvliezen naar Med. Instr. _9, 3 (1975, ^5/Oc; 124.. 128, en voor het vormen van zeer dunne polymeer vliezen naar Lid 3 267 727.

30 Het is tenslotte bekend, dat verschillende materialen kun nen worden gehepariniseerd om aan een oppervlak een niet-r.Loeistol-lende aard te geven, waartoe naar US 3 834 123, 3 ö10’’C1, 3826078 en 3 846 353» alsmede naar CA 779 529 kan worden verwezen.

Het produkt en de werkwijze volgens de uitvinding Vcrscnii..-35 len van de bekende produkten en werkwijzen doordat een samengesteld elastomeer materiaal uit een dun laagje van een thermoplastiscn materiaal (bijvoorbeeld silicoonrubber) en een breiwerK of weefuei (bijvoorbeeld uit nylon) wordt verschaft. Van het tnermupiaetiscne bestanddeel kunnen laagjes met Zeer grote nauwaeungneis (.uiteinue- 0^8 0 0 0 3 3 0 - 5 - lijke dikte met een nauwKeurigneid van _+ 6 pin; women gevormu. net weefselbestanddeel wordt zonaer plooien op net natte tnermopieetimne bestanadeel gelegd, waarna net samenstel bij een temperatuur van ongeveer 15D °C gedurende 15··ό0 min worut gehard. υρ deze samenge-p stelde drager kunnen een oi' meer biologische moleKdulsoorten eiwitten (collageen, gelatine, fibrinoguen, eiwit uit eicrsu, .lienee-lijk eiwit, menselijk γ-globuline, of anaere plantaardige oi dierlijke eiwitten), koolwaterstoffen (zure mukopolysaccharideu, zetmeel, enkelvoudige suiicers e.d.), lipiden (lecitnine, cxioline, al 10 dan niet verzadigde vrije vetzuren, andere samengestelde of enkelvoudige lipiden), aminozuren (aspartinezuur, lysine, glycine, serine e.d.), dipeptiden (gxycylglycine e.d.j, en grotere peptiden en dergelijke worden aangenecnt, waarbij gebruik Kan worden gemaaKt van in de handel verkrijgbare stoffen om een hydrofobe aan wel covalente 15 binding te verkrijgen. Dit kan worden voorgesteld als een eindprodukt met de samenstelling A —B-C. Hierin stelt A de samengestelae elastomeer-weefsel-drager voor, die de vereiste eigenschappen zoals elasticiteit, meegevendheid en doorlatendheid vertoont. B stelt dan een of meer bestanddelen voor, die voor het binden van het bestand-20 deel C, d.w.z. een biologische stof, wordt gebruikt. Het verkregen produKt A-B-C wordt dan. gebruikt om een bepaalde eigenscnap of groep van eigenschappen te verkrijgen, waardoor net geheel met weefsels en bloed verenigoare eigenschappen vernrijgt.

Het materiaal volgens ue uitvinding vertoont een. doorla- 25 tenaheia voor waterdamp, uitgedrukt als de hoeveelheid water, die bij 37 °C gedurenae een tija van 2k h door verdamping dooi een vlies van dit materiaal wordt uoorgelaten. Deze bedraagt ongeveer 1..15 2 g/'n.m , hetgeen overeenkomt met de aoorlatenaheid van wenselijke huid. Deze doorlatendheid kan echter nog worden gewijzigd om de 30 wondgenezing zo gunstig mogelijk te laten verlopen.

Bij gebruik als brandwonaverband, hetgeen de voornaamste toepassing van net materiaal volgens de uitvinding is, bezit het materiaal de voornoemae doorlatendheid, terwi jl door het opnemen van biologische oestaiiddelen «en goede jcinuechting aan hef. wondgebied 55 worut verkregen. 'Jour dit aoea. n«ei't het materiaal volgens de uitvinding bij voorneur ue vorm van een gelaagd materiaal, dai e£n dun laagje van een tnermoplast 1^0x1 polymeer, bijvoorbeeld sil aanhoudend C| rubDer, ure than of een anuer elastomeer poLymeer, omvat, waarbij het %> polymeerlaagje zodanige afmetingen en een zodanige samenstelling \eo 0 0 3 3 0 ; - 6 - heeft, dat een waterdoorlatendheid van de voornoemde grootte wordt verkregen. Aan dit dunne polymeerlaagje is een dun poreus weefsel gehecht, een en ander zodanig, dat het samenstel in alle richtingen elastisch is. Met een van de of beide zijden van het samenstel zijn 5 een of meer biologische materialen covalent gebonden, teneinde de aanhechting en verenigbaarheid met het wondgebied te verkrijgen.

Ongeacht het feit, of de drager de vorm heeft van een blad, buis, vormstuk of dergelijke, wordt het biologische bestanddeel gebonden door de drager te behandelen met een primair of secundair 10 amine, en wel zodanig, dat de arainogroepen ervan voor verdere reacties beschikbaar blijven. Dit kan bijvoorbeeld tot stand worden gebracht door het amine zodanig in de drager op te nemen, dat de amino-groepen als aanhechtingspunten buiten het oppervlak uitsteken. Het is ook mogelijk de drager met een sileermiddel, dat primaire of se-15 cundaire aminen bevat, te bedekken, teneinde amino-eindgroepen te verkrijgen, die weer als aanhechtingspunten kunnen werken.

De eerstgenoemde vorm komt ten dele overeen met hetgeen in US 3 63^123 is beschreven, waarbij de aldaar beschreven aminen ook bij de doeleinden van de uitvinding kunnen worden gebruikt.

20 De tweede voornoemde vorm heeft het voordeel, dat de werk zame aminogroepen bij een groot aantal dragers van zowel organische als anorganische aard kunnen worden verkregen, welke drageis bijvoorbeeld uit andere kunststoffen bestaan, waaraan de betrokken stoffen kunnen worden vastgehecht, of anorganische stoffen zoals metaal of 25 glas.

De onderhavige werkwijze onderscheidt zich daarbij van die volgens US 3 8^6 353» waarin een zout van alkyl en q'uaternair ammonium met lange keten wordt gebruikt om ionenbinding tussen heparine en verschillende polymere dragers tot stand te brengen.

30 Volgens de uitvinding worden de beschikbare aminogroepen geactiveerd door het tot stand brengen van een verbinding met een biologisch materiaal, dit in tegenstelling tot de werkwijze volgens US 3 63^123» waarin heparine door een ionenbinding rechtstreeks aan het positief geladen amine wordt gebonden, en m tegenstelling tot 35 US 3810 781, volgens hetwelK het samenstel drager-atninehydrochloride-heparinezout met een dialaehyde, bijvoorbeeld glutaraldenyde, wordt behandeld om het heparine op het drageroppervlak te stabiliseren.

Het activeren van de aminogroepen volgens de uitvinding kan op verschillende wijzen tot stand worden gebracht. Zo kan bij- "feO 0 0 3 3 0 - 7 - voorbeeld een dialdehyde zoals glutaraldehyde in reactie worden gebracht met het primaire of secondaire amine, dat Op een van beide voornoemde wijzen is verschaft, waarbij gemiddeld een aldehydegroep op elk glutaraldehydemolekuul beschikbaar komt voor een latere re-5 actie met de primaire of secundaire aminen van eiwitten, mukopoly-sacchariden of andere aminehoudende biologische stoffen. Bij voorkeur wordt cyanuurchloride in reactie gebracht met de primaire en secondaire aminen op de drager van de voornoemde vorm. Be beschikba-< re chloridegroepen kunnen dan worden gebruikt om met de aminen of 10 hydroxylgroepen van de verschillende biologische stoffen te reageren onder vorming van covalente bindingen.

Andere stoffen met twee actieve groepen kunnen worden gebruikt om de drageraminen te koppelen met biologische aminen, zoals thiofosgenen, isocyanaten, afgeleiden van cyanuurchloride (waarin 15 een Cl-groep is verwijderd of gealkyleerd), 1,5-difluor-2,4-dinitro-benzeen, diazobenzidine, tolueen-2,^-diisothiocyanaten en dergelijke.

Op deze wijze wordt een groot aantal nieuwe, verbeterde en betrekkelijk eenvoudige werkwijzen verschaft om de verschillende biologische stoffen op een drager te hechten, die volgens de uitvin-20 ding kan worden gebruikt als een afdekking voor brandwonden met de genoemde gewenste eigenschappen·

In het onderstaande zal de uitvinding nader worden toegelicht aan de hand van enige voorbeelden, waarbij nadere gegevens worden verschaft, waaruit de gunstige eigenschappen van het materiaal 25 volgens de uitvinding, alsmede de eenvoud en de betrouwbaarheid van de toegepaste werkwijze, blijkt.

De uitvinding verschaft met lichaamsorganen en bloed verenigbare materialen, die verschillende vormen kunnen aarmemeii, zoals bijvoorbeeld stijve of buigzame buizen, bladen, vormstukken en der-30 gelijke, die in toestellen dan wel in of op patiënten kunnen woraen gebruikt. In het bijzonder verschaft de uitvinding materiaal voor het afdekken van brandwonden, dat aan het woudgebied kan worden vastgehecht, en dat in alle richtingen elastisch is. De uitvinding is overigens niet tot dergelijke toepassingen beperkt.

35 Bij het materiaal volgens de uitvinding worden de bijzon dere eigenschappen aan eeu drager gegeven door middel van een nieuwe, eenvoudige, doeltreffende en goedkope bewerking, waarbij een covalente binding van bepaalde biologische stoffen op de drager wordt verkregen. Voorbeelden van dergelijke op de drager te binden stoffen 8000330 - 8 - r- zijn stoffen, die een beschikbare primaire of secundaire reactieve aminogroep bevatten, die met een aldehyde- of arylchloridegroep (bijvoorbeeld cyanuurchloride of afgeleiden daarvan) kan reageren, en stoffen, die een beschikbare hydroxylgroep bevatten, die met een 5 arylchloridegroep kan reageren. Voorbeelden zijn proteïnen, collageen, albumine, gelatine, fibrinogeen, dierlijk of plantaardig eiwit, samengestelde koolwaterstoffen (bijvoorbeeld zure oukopoly-sacchariden), enkelvoudige koolwaterstoffen, lipiden (bijvoorbeeld lecithine), peptiden en aminozuren. Voorbeelden van de samengestelde 10 koolwaterstoffen zijn heparine, hyaluroninezuur, chrondrotinesulfaat A en C en dergelijke.

Wat de opbouw betreft omvatten de produkten volgens de uitvinding, die door middel van de werkwijze volgens de uitvinding kunnen worden verkregen, een geschikte drager, die zodanig is behan-15 deld, dat door beschikbare reactieve primaire of secundaire amino-groepen gevormde reactiepunten worden verkregen. Deze worden vervolgens geactiveerd door een reactie met een dialdehyde, dan wel en bij voorkeur met cyanuurchloride, teneinde beschikbare actieve aldehyde-resp. arylchloridegroepen te verschaffen. Daarna worden een of meer 20 biologische stoffen, zoals bove vermeld, die een hydroxyl- of een primaire of secundaire aminogroep bevatten, aan de vrije aldehyde-of arylchloridegroepen gekoppeld. Op deze wijze worden bepaalde biologische stoffen covalent met de drager verbonden, en wel in een zodanige hoeveelheid en in een zodanige voldoende stabiele vorm, dat 25 aan de drager de gewenste verenigbaarheid met organen en bloed wordt gegeven.

De voor dit doel geschikte dragers kunnen een groot aantal verschillende stoffen omvatten, afhankelijk van de uitgevoerde bewerkingen. Een reactief silicoon bijvoorbeeld, dat een primair of se-30 condair amine bevat, kan als een beklëdingsmateriaal worden gebruikt, en op een drager worden aangebracht om de reactieve aminogroep te verschaffen. Een dergelijke bewerking is in CA 77^+529 beschreven, waarbij echter het amine vervolgens wordt gealkyleerü om een positief geladmquaternair ammoniumzout te vormen, dat vervolgens wordt ge-35 bruikt om heparine door ïonenbinding op het oppervlak van de drager vast te zetten.

Voorbeelden van geschikte dragermateriaien zijn gins en voor medische doeleinden gebruikte elastomeren, silicoonrubbers en \ thermoplasten, en meer in het bijzonder silicoonrubbers en elastomere \ 8 0 0 0 3 3 0

'V

a - 9 - * polysiloxanen, natuurrubber, polybutadieen, styreen-butadieen, butyl-rubber, en voorts therraoplasten zoals polyetheen, polypropeen, polystyreen, polyvinylchloride, polyvinylacetaat, ethacrylaat- en raetha-orylaotpolymeren en -copolymeren en derge lijke.

5 Voor brandwondverband verdient het de voorkeur silicoon- rubbers in vLiesvorra te gebruiken, zoals nog nader zal worden be-^eVireven .

Een geschikt bekledingsmateriaal is een silaan met aminogroepen, zoals )- (/* -aminoethyl)-aminopropyltrimethoxysilaan (Dow 10 Corning S-6020). Deze stof hecht goed aan materialen zoals nylon, dacron en dergelijke, die bijvoorbeeld in de drager kunnen worden gebruikt, zoals nog zal worden toegelicht.

Een voorbeeld van het gebruik van de voornoemde stof is als volgt. Er werd 4 ml van het silaan toegevoegd aan k ml zuivere 15 methanol, samen met 0,32 ml gedistilleerd water, welk mengsel gedurende een nacht op kamertemperatuur werd bewaard. Aan deze oplossing werd 69 ml zuivere methanol toegevoegd, teneinde een dompeloplos-sing te verkrijgen, waarin vliezen uit silicoonrubbèr gedurende 3»· 5 s werden ondergedorapeld. Deze vliezen werden vervolgens gedurende 20 k0,.60 min in een oven bij 100.. 110 °C gedroogd. Daarbij werd een drager verkregen, die van primaire aminogroepen was voorzien, die voor verdere reacties geschikt waren, zoals nog zal worden beschreven.

Primaire of secundaire aminogroepen kunnen ook aan een drager worden gehecht door een alkylamine in het dragermateriaal vast 25 te zetten (bijvoorbeeld dodecylamine of een ander primair of secondair organisch amine). Bij gebruik van een silicoonrubbèr kan een oplosmiddel, waarin het amine oplost, en dat zwelling van de rubber kan veroorzaken, worden gebruik om de aminogroepen in de drager op te nemen. In een bepaald geval werd h vol# dodecylamine opgelost in 30 een 60 : ^0-mengsel van tolueen en isopropanol. De drager werd in de amine-oplossing gedompeld, en wel gedurende 5·»8 s bij kamertemperatuur, en vervolgens bij kamertemperatuur gedurende 10..20 min gedroogd. Daarbij werd een drager verkregen, waaraan primaire of secundaire aminogroepen waren vastgehecht,die voor verdere reacties 35 beschikbaar waren.

In het geval van brandwondenverband is de drager bij voor-Q keur een dun samenstel van een rubbervlies en een weefsel, dat in \ alle richtingen rekbaar is, welk samenstel een waterdampdoorlatend- ^ heid van ongeveer 6..12 g/h.m heeft.

x 8000338 - 10 -

Verder moet de drager voldoende sterk zijn om bij normaal gebruik niet te scheuren# 5 Een dergelijk verbandmateriaal kan bijvoorbeeld als volgt worden vervaardigd. Een dispersie van 13 % dimethylsiloxaan-elastomeer wordt met een nauwkeurig werktuig in gelijkmatige laag-dikten van 150» 200, 250, 300, 350, 400, 450 of 500 pm met. een nauwkeurigheid van + 8 μη op een drager uit mylar (polyetheentereftalaat) 10 uitgespreid. Een silicoonrubber , die hiervoor kan worden gebruikt, is in de handel verkrijgbaar (Dow Corning Q7-2213)· Ha het aanbrengen van de dispersie wordt een stevig breiwerk uit dacron of nylon van 2,8 g/km of minder (25 den.) op de natte silicoonrubber gelegd. Het weefsel is bij voorkeur tot 100 % of meer in alle richtingen rekbaar. 15 Het onbedekte samenstel werd gedurende 15 min op kamertemperatuur gehouden, en vervolgens gedurende ongeveer 1 h in een oven van 150 °C verwarmd. Het geharde samenstel, dat zich nog op de drager bevindt, wordt dan bewaard voor verdere verwerking.

Na de harding is de dikte van de silicoonruber 15, 20, 20 25, 30, 35» 40, 45 resp. 50 pm + 8 pm. Dikten van 20, 25 en 30 pm verdienen de voorkeur voor brandwondenverband. Voor de scheikundige behandeling kan het geharde samenstel van de mylar-drager worden verwijderd, zonder dat lossingsmiddelen behoeven te worden gebruikt, door het geheel gedurende 10 min bij kamertemperatuur in een 60 : 40-25 oplossing van tolueen en isopropanol te dompelen. Daarna kan het samenstel gemakkelijk van de drager worden afgetrokken, en in ae lucht worden gedroogd.

Het voornoemde samenstel vormt emi in alle richtingen reK-bare drager, waarvan de.vochtdoorlatendheid in het gewenkte gebied 30 is gelegen, terwijl deze drager voor de onderhavige doeleinaen verder kan worden verwerkt. Het weefsel bevindt zich aan een zijae van het vlies, en is gedeeltelijk in dit vlies ingebed, waarbij celen van het weefsel vrij blijven. Deze weefselzijde wordt bij net gebruik op de wond gelegd» 35 Het aanhechten van biologische stoffen aan net veruanu om vat eerst het aanhechten van primaire of secundaire aminogroepen aan een van de of beide zijden van het samenstel. Dit Kan op ae reeds beschreven wijzen geschieden. Ongeacht de toegepaate behandeiings- \ wijze kunnen de aminogroepen zowel aan de vrij liggende weefselzijde 8000330 - 11 - als aas de andere zijde aanwezig zijn.

De volgende stap volgens de uitvinding, ongeacht de aard van de drager, .is het activeren van de aminogroepen. Dit geschiedt bij voorkeur als volgt. Br wordt eerst een verzadigde oplossing van 5 cyanuurchloride in aceton bereid, die tot 0 °C wordt afgekoeld. De drager (een silicoonrubber-weefsel-samenstel met aangehechte aaino-groepen) wordt vervolgens gedurende 10 s in de gekoelde oplossing gedompeld. Br ontstaat dan een binding door tussenkomst van het amine met het cyanuurchloride ter plaatse van een van de chloorato-10 men, dat dan twee chloridegroepen van het cyanuurchloride voor verdere reactie beschikbaar zijn.

Hoewel het gebruik van cyanuurchloride de voorkeur verdient, aangezien deze stof reactiever is, is het ook mogelijk de aminogroepen te activeren door een reactie met een dialdehyde, bij-15 voorbeeld glutardialdehyde. In ÏÏS 3810781 is het gebruik van de laatstgenoemde stof beschreven om heparine te stabiliseren, dat door ionenbinding met een drager is verbonden, die een positief geladen amine bevat, waarbij het van heparine voorziene oppervlak met het dialdehyde wordt behandeld. Volgens de uitvinding daarentegen reageert 20 hat amine met het dialdehyde om een reactieve aldehydegroep te verkrijgen, die covalent met het amine in de drager is gebonden.

Om het primaire of secundaire amine op een drager te activeren, kan deze bijvoorbeeld in een 0,5 %'s oplossing van glutaralde-hyde en 1/15 mol/l dinatriumhydrofosfaat, pH 8,2..8,3, gedurende 2·. 25 3 h bij kamertemperatuur gedompeld worden gehouden. Br wordt dan een drager verkregen, waarin het primaire of secundaire amine met een van de aldehyden van glutaraldehyde heeft gereageerd, teneinde een covalente binding te verkrijgen.

Ben aanhechting van de biologische stof kan op verschillen-30 de wijzen geschieden, afhankelijk van de aard van deze stof en van de aard van de amino-activatie. In het geval van eiwitten wordt een 0,5..2,0 %'b oplossing ervan in 1/15 mol/l dinatriumhydrojosfaat bereid, waarvan de pH 8,2..8,3 bedraagt, waarbij de geactiveerde drager vanuit de glutaraldehyde-oplosaing onmiddellijk naar üe eerstge-35 noemde oplossing wordt overgebracht, en daarin gedurende 2..8 h bij

O

25·.33 C ondergedompeid wordt gehouden. Het uragermateriaal Kan ook O worden geactiveerd met behulp van cyanuurchloride, en vervolgens naar de eerstgenoemde oplossing worden overgebracht uia de biologische \ stof daaraan vast te hechten. Dezelfde werkwijze wordt gebruiitt voor \ 0000330 % - 12 - * het aanhechten van mukopolysacchariden aan het drageroppervlak, bijvoorbeeld een 0,5 %'s gebufferde oplossing daarvan, waarbij de behandeling verder op dezelfde wijze verloopt.

Afhankelijk van de gevolgde weg wordt de biologische stof 5 covalent gebonden door middel van de primaire of secundaire amino-groepen daarvan en door tussenkomst van het aldehyde aan het amine van de drager. In het geval van activering met cyanuurchioride wordt het amine of een hydroxylgroep van de biologische stof covalent gekoppeld door tussenkomst van het cyanuurchioride aan het amine van 10 de drager.

Ter verduidelijking van de bijzondere aard van de stoffen volgens de uitvinding werden verschillende daarvan onderzocht op geschiktheid als brandwondverbandmiddel door het bepalen van het hechtvermogen ervan aan dieren. Het onderzoek omvatte het verwijde-15 ren van de huid van een proefdier (rat), en het bepalen van het hechtvermogen van de verschillende produkten op het onderhuidse weefsel. Er werden proefstukjes met cirkelvormige omtrek en een middellijn van 6 mm uit de verschillende materialen vervaardigd, welke schijfjes in 10 verschillende punten van elk proefdier werden aange-20 bracht. Na 5 h werd de kracl: . gemeten, die nodig was om elk van de schijfjes te verwijderen, waarbij het hechtvermogen werd uitgedrukt in deze krachten gedeeld door de oppervlakte van het schijfje.

De proef werd herhaald met een aanhechtingsduur van 72 h. Nadere gegevens over deze wijze van onderzoek kunnen worden gevonden in het 25 artikel van Tavis e.a., Arm. Surg. 184, 5 (1976) 59^**600.

Als een grondslag voor vergelijking werden αβ onderhavige produkten vergeleken met soortgelijke huid, varkenshuid en ruaaereoila-geenvliezen, waarbij aan het materiaal met het grootste hecntverow-gen een waarde 100 werd toegekend. Alle monsters werden gerangschikt 50 volgens hechtvermogen, zowel na 5 h als na 72 h. Daarbij werden de volgende aanduidingen gebruikt om elk van de verschillende proaukten te kenmerken.

De materiaalaanduiding bestaat daarbij uit urie letters, waarvan de eerste de drager, de tweede het ac11verings-biη<α ugsmii-55 del, en de derde ae aan net oppervlak gebonden oiologische stof aanduidt. Deze letters zijn als volgt: A: dodecylamine, glutaraldehydebehandeling van het amine; B: silaandeklaag, glutaraldehydebehandeling van het amine; C: dodecylamine, activering met cyanuurchioride} \a 0 0 0 3 3 8 - 13 - D: silaandeklaag, activering met cyanuurchloride; E: dodecylamine; F: silaanbekleding; G: geen activeringsmiddel.

5 De drager (samenstel van een weefsel en silicoonrubber) wordt als volgt aangeduid: A: Edwards-vlies, katoengaas-silicoonrubber (zie onder); B: 18/3 nylonweefsel 300 % x 50 % rek; C: 18/3 nylonweefsel 150 % x ZkO % rek; 10 Di silicoonrubber zonder weefsel.

De aanduiding voor de biologische stof, die aan het geactiveerde oppervlak wordt gehecht, is als volgt: A: heparine; I: alanine; B: chondroitinesulfaat C; J: glutaminezuur; 13 C: eieralbumine K: glycine; D: collageen (tropocollageen L: glycylglycine; rattenhuid); M: menselijk albumins; E: lysine; Ns gelatine (varkenshuid); F: fibrinogeen; 0: geen; 20 G: hemoglobine; P: lecithine.

H: aspartinezuur;

Het onderzoek omvatte een aantal materialen, met inbegrip van de thans gebruikte, ter bepaling van het hechtvermogen van het onderhavige materiaal voor gebruik als brandwondenbekleding. Het be-23 kende Edwards-vlies, voorheen geleverd door Edwards Laboratories, varkenshuid,soortgelijke huid en collageenvlies, voorheen vervaardigd door Edwards Laboratories, verschaffen een grondslag, waarmede het hechtvermogen van de onderhavige produkten kan worden vergelezen, teneinde de geschiktheid ervan als brandwondbedekKingsmateriaal te 30 onderzoeken. Het Edwards-vlies is een samenstel van een drager uit silicoonrubber-polymeer en een niet-elastiseh katoengaar, waarvan de dikte een tamelijk grote spreiding vertoont (12,3*»5^ pmj m vergelijking met de dunne laagjes volgens de uitvinding. Het nuwaras-vlies is verder niet zo rekbaar als de onderhavige materialen, waarvan ue 35 rek bij voorkeur meer dan 100 % in alle richtingen bedraagt, het Edwards-vlies is verder niet biologisch geactiveerd, doch wordt, om als vergelijkingsgrondslag te dienen, als drager gebrui&t, en op ae wijze van de uitvinding geactiveerd. Het genoemde collageenviies \ heeft een katoengaasbestanddeel, hetzelfde ais het Euwarus-iaatenaai.

\s 0 0 0 3 3 0 - -

Tijdens de beproeving werden alle materialen, met uitzondering van de aoortgelyke en de varkenshuid, die geen weefsel bevatten, met de weefselzijde naar het proefdier gebruikt. De cirkelvormige schijfjes werden voornamelijk op de rug van de proefratten aan-5 gebracht, teneinde te voorkomen, dat deze voor de dieren zelf bereikbaar waren, en zouden worden opgegeten. In sommige gevallen bleien de schijfjes door de dieren tegen de kooiwanden te worden afgeschuurd tijdens de normale beweging van de dieren in de kooien. In dat geval werd de waarde 0 opgetekend. Voor de uitkomsten van deze proefne-10 mingen kan worden verwezen naar de onderstaande tabellen A..E.

De uitkomsten volgens tabel E hebben betrekking op een onderzoek, waarbij de beste materialen, geoordeeld naar hechtvermogen, op rugwonden met een diepte van 20 % van de huiddikte van ratten werden geplaatst. Elke week werd het hechtvermogen en de aanpassing 15 onderzocht, waarbij de volgende waarderingscijfers werden toegekend:

Hechtvermogen Aanpassing 1. geen 1. geen waarneming 2. minimaal 2. minimaal met ribbels en rimpels 3. matig 3· matig met ribbels en rimpels 20 4. goed k. goed met enige ribbels en rimpels 5* zeer goed 5· zeer goed

Op grondslag van deze gegevens en verdere proefnemingen werd gevonden, dat de materialen volgens de uitvinding, bij toepassing als brandwondverband, bij voorkeur een drager omvat, die aan-25 merkelijk rekbaar en meegevend is, en zich aan de huid aanpast. Bij voorkeur is het materiaal C (18/3 nylonweefsel met 150 % x 240 * rek), in de eerste plaats wegens het rekvermogen van de drager en het aanpassingsvermogen ervan aan het woudgebied.

Voorts verdient het aanbeveling een bindmiddel zoals aode-30 cylamine te gebruiken, dat met cyanuurchloride (C) kan worden geactiveerd, terwijl gelatine (varkenshuid) daarmeae wordt geicoppela.

Ook is een met silaan bedekt materiaal (D) geschikt gebleken.

Bij gebruik als brandwondverbanu volgt de geseniktneiü van het materiaal volgens de uitvinding uit de voLgertde vergelijiving: 35 Materiaal Gedrag Nr. van proetiier varkenshuid 87 »2 _+ 11,4 14 CCM 97,6 + 4,6 12 fV CDN 91,2 + 9,6 16 X 8000330 \ .

- 15 - . Deze gegevens tonen duidelijk, aan, dat de genoemde materialen veel beter zijn dan de andere en dan de tot nu toe gebruikte materialen. Het zal echter duidelijk zijn, dat andere samenstellingen van bestanddelen voor andere doeleinden de voorkeur kunnen verdienen.

5 Voorts zal het duidelijk zijn, dat onder bepaalde omstan digheden andere werkwijzen voor het aanhechten van biologische stoffen kunnen worden gebruikt, waartoe kan worden verwezen naar Messing, "Immobilized Enzymes For Industrial fieactors11, Academic Press, New York (1975) biz. 99·»123· In het algemeen verdient het echter de 10 voorkeur op de in het voorgaande beschreven wijze te werk te gaan.

De voornoemde materialen, in het bijzonder die volgens tabel E en CCN en CDN,zijn het geschiktst gebleken voor gebruik als brandwondverband, waarbij de met ratten verkregen gegevens hebben aangetoond, dat deze materialen goed aangehecht blijven, en nagenoeg 15 volledig in het bindweefsel ingroeien, waarbij binnen een tijdsduur van 1 maand geen loslating bleek op te treden.

Het materiaal volgens de uitvinding kan gemakkelijk worden verpakt en gesteriliseerd of aan andere behandelingen worden onderworpen, en kan betrekkelijk langdurig worden opgeslagen.

20 Uit het voorgaande volgt duidelijk, dat de produkten vol gens de uitvinding gemakkelijk kunnen worden vervaardigd, daar de voor de scheikundige reacties gebruikte stoffen gemakkelijk aan de verschillende dragers kunnen worden vastgehecht. Daar deze reacties betrekkelijk snel verlopen en goed kunnen worden beheerst, kunnen 25 bepaalde dan wel alle oppervlaksgedeelten worden behandeld, teneinde een of meer gebieden met verschillende gewenste biologische stoffen te verkrijgen.

Uit de beschikbare gegevens ten aanzien van verscheidene biologische stoffen volgt, dat deze niet extraheerbaar zijn, vrij 30 zijn van door de biologische stof of bloed extraheerbare verontreinigingen, en niet antigeniseh zijn.

In het geval van brandwondverband heeft het materiaal volgens de uitvinding in vliesvorm, dat rekbaar en meegevend is, en dus goed op alle mogelijke lichaamsdelen aan worden aangebrachtvele 35 voordelen boven de bekende materialen. Een doeltreffende aanhechting van de werkzame biologische stoffen zorgt voor aanhechting aan de wond gedurende een langdurige periode, terwijl een goede waterdoor-lating door het vlies een belangrijke eigenschap is voor het behan-delen van brandwonden.

\ 8000330 - 16 -

Het zal voorts voor deskundigen duidelijk zijn, dat binnen het kader van de uitvinding nog vele wijzigingen mogelijk zijn.

O

\ \ 8000330 - 17 -

TABEL A

Hechtvermogen na 5 h

Nr. Monster- Materiaal Hechtverm» Hel. hechtverm. Waardering nr. (kN/m2) t.o.v. max. (op iqj _______(£)_ 1 25 soortgel. 16,33 ^00 8 huid 2 23 collageen M 13,04 80 7 3 24 varkenshuid 11,37 89 9 if 2 ACC 9,71 59 9 5 19 BDC 9,32 57 6 6 lif ADK 8,43 51 8 . 7 1 ADC 8,04 49 8 8 13 ADE 6,67 ^1 9 9 11 ADD 6,18 38 9 10 8 ACK 5,78 55 9 11 18 BCC 5,50 52 6 12 9 ACG 5,10 51 9 13 12 ADB 5,00 31 8 14 17 ABC 4,80 29 7 15 10 ADR 4,80 29 8 16 20 BCD 4,61 28 7 17 15 ADG 4,31 26 9 18 22 BDC2 4,31 26 9 19 21 DBB 4,12 25 8 20 16 AAC 3,04 19 6 21 5 ACD 2,94 18 9 22 4 ACE 2,94 I8 10 23 3 ADC 2,75 17 9 24 7 ACE 2,55 10 8 25 6 ACB 2,16 ? 13 9

Gem. + s. a. 6,.15 + 3,53 2Ö + 25 *,2+1,1

O

8000330 - 18 -

TABEL B

Hechtvermogen na 72 h

Nr. Monster- Materiaal Hechtverm. Hel. hechtverm. VJaarderitig nr. (kN/m2) t.o.v. max. (op 1Ó) ____(&)_ .

1 13 ADE 53»28 100 10 2 25 soortgel.huid 52,06 98 6 3 14 ADK 50,74 95 10 4 6 ACB 50,63 95 11 3 17 ABC 49,11 92 11 6 23 collageen M. 47,99 90 6 7 12 ADB 46,41 87 10 8 15 ADG 46,26 87 8 9 18 BCC 46,26 87 14 10 20 BCD 50,74 86 13 11 16 AAC 44,23 83 10 12 24 varkenshuid 43,11 81 5 13 3 ADC 42,70 80 9 14 5 ACD 42,60 80 10 15 2 ACC 40,57 76 12 16 21 BDD 40,16 75 6 17 11 ADD 39,86 . 75 13 18 9 ACG 38,54 72 10 19 10 ADF 37,82 71 11 20 8 ACK 34,47 65 10 21 19 BDC 34,56 64 12 22 1 ADC2 34,35 61 10 23 22 BDC2 27,66 52 9 24 7 ACE 25,01 47 8 25 4 ACF 24,81 47 6

Gem. + s.a. 41,48 + 8,03 ‘/8 t 15 9,o t 2,4

O

8000330 - 19 -

TABEL G

Hechtvermogen na $ h ftr. Monster- Materiaal Hechtverm. Kei. hechtverm. .Jaardering nr. (kN/m2) t.o.v. max. (0p 10) ___(%)__ 1 22 BDH 39,55 100 9 2 2b collageen M. 38·^3 9? 10 3 16 BDK 30,20 76 10 k 6 BDO 29,18 7*+ 8 5 10 BDF 28,75 73 8 6 25 soortgel.huid 29,35 69 10 7 13 BCM 26,5** 67 10 8 21 BCH 2M7 63 1° 9 if BFO 2^f ,39 59 9 10 18 BDL 2if,39 59 10 11 17 BCL 21,96 56 9 12 2 A00 19,^2 ^9 9 13 12 BDC 18,30 ^6 10 1J+ 3 BEO 18,00 b6 2 15 19 BCE 18,00 bé 10 16 1 B00 17,59 ^ 9 17 14 BDM 16,57 b2 10 18 5 BCO 16,06 10 19 9 BCF 15,15 38 7 20 15 BCK 1^,7^ 37 10 21 20 BDE 1^,7^ 37 lü 22 11 BCC 13,62 3+ lo 23 7 BCD 12,20 51 9 2if 8 BDD 11Λ9 29 25 23 varkenshuid 8,6½ 22 ö

Gem. + s.a. 21,15 + 7,93 53 + 20 9 + 2

O

% %

X

0 0 O Ö 3 3 O

- 20 -

TABEL D

Hechtvermogen na 72 h

Nr. Monster- Materiaal Hechtverm. Rel. hechtverm. Waardering nr. (kN/m2) t.o.v. max. (0Ü *$) _(%)_ * 1 4 BGO 61,11 100 8 2 9 BCF 59,38 97 2 3 6 BDO 55,72 91 7 4 18 BDL 53,58 88 3 5 19 BCE 52,87 87 11 6 15 BCK 51,75 85 6 7 13 BCM 51,04 84 10 8 21 BCH 50,34 82 11 9 5 BCO 47,48 78 7 10 8 BDD 47,08 77 7 11 7 BCD 46,77 77 7 12 2 A00 43,82 72 5 13 11 BCC 43,82 72 10 1*f 24 collageen M. 42,40 69 11 15 14 BDM 41,69 68 9 16 12 BDC 39,55 65 12 17 10 BDF 38,84 64 4 18 20 BDE 38,43 63 11 19 23 varkenshuid 38,13 62 12 20 17 BCL 36,30 59 5 21 16 BDK 37,28 58 8 22 25 soortgel-huid 34,16 56 8 23 1 B00 33,76 55 2· 24 22 BDH 31,32 51 8 25 3 BED 30,91 51 5 r 4. η ^η,23 + 8,o4 72 + 1*t /,0+^3

Q

\ & 8000330 - 21 - TABEL E,

Betr. hoedanigheid t.o.v. max. (hecht-

Ma- Aan- Gem. Sterf- Gera. id. en aanpassingsverm.) teri- tal begin- te na massa- eor- aal die- massa 3 we- toe- rel. na na na ren ken name met week week week (rat- tijd _ten) (g)_(#) (g/d)_1_2_3_ BDK 6 298 33 0,88 0,65 32 29 23 BFO 5 298 20 0,38 0,^ 53 20 20 BDE 8 290 37,5 1,0 0,95 60 35 28 BDH 5 298 69 1,1 0,86 5^ 20 o BDC 6 276 16,7 1,35 0,96 61 33 25 bdl 6 269 16,7 1,39 0,97 60 32 28 BCC 7 278 57 1,*n 0,82 81 .53 50 BCH 5 329 0 1,85 0,99 76 ^5 (2 w.)

Gem. 6 292 30 1*1 0*?2 62 >5 ^5 s,a, 1,1 18,8 21 0,66 0,hS 11 10 15

O

8000330

Claims (20)

1. Met levend weefsel en bloed verenigbaar materiaal voor menselijk en dierlijk gebruik, gekenmerkt door een drager, waarbij uit tenminste een deel van het oppervlak ervan functionele groepen uitsteken, die primaire en secundaire aminogroepen omvatten,aan 5 welke aminogroepen een reactieve groep zoals een aldehyde- of aryl-1 halogenidegroep is gehecht, en door een biologische stof, die met deze drager is gekoppeld door tussenkomst van een reactie tussen het primaire of secundaire amine of hydroxyl van deze stof en de aldehyde- of arylhalogenidegroep, die aan de primaire of secundaire aminen 10 van de drager zijn gehecht, welke biologische stof de verenigbaarheid van dit oppervlaksgedeelte met weefsel en bloed verscnaft.

2. Materiaal volgens conclusie 1, gekenmerkt door een stijve drager.

3· Materiaal volgens conclusie 1, gekenmerkt door een 15 buigzame drager. Materiaal volgens een van de conclusies 1..3, met het k enmerk, dat de biologische stof een eiwit, koolwaterstof, lipiae, aminozuur of peptide is.

5· Materiaal volgens conclusie 4, met het kenmerk, dat 20 de biologische stof heparine, chrondroitinesulfaat C, eieralbumine, collageen, lysine, fibrinogeen, hemoglobine, aspartinezuur, al&mine, glutaminezuur, glycine, glycylglycine, menselijk albumine, gelatine of lecitine is.

6. Materiaal volgens een van de conclusies 1.-5» met net 25 kenmerk, dat de drager een buisvormig onderdeel is. '

7. Materiaal volgens een van de conclusies 1.,o, me t net kenmerk, dat de drager een samenstel is van enerzijds eeu m alle richtingen rekbaar en buigzaam weefsel of netwerk, en anderzijds een bekleding daarvan uit een elastomeer materiaal., en dat de biologische 30 stof is gekoppeld met dat oppervlak van deze bekleding, dat met net weefsel of netwertc in aanraking is.

8. Materiaal volgens conclusie 7, met het kenme; it, aat het weefsel of netwerk uit nylon bestaat, en dat het ueKieüing^iaate-riaal een silicoonrubber is. 0\ 35 9· Materiaal volgens conclusie 7 of 8, bestemd voor gtsbrUlK als brandwondenverbandmiddel, gekenmerkt door eea samengestelde elastomere drager, omvattende een weefsel met een dunne thermoplas- 8000330 -23 - tische deklaag, welke drager in alle richtingen rekbaar en meegevend is, door op deze thermoplastische laag aangebrachte functionele groepen, omvattende primaire of secundaire aminogroepen, die uit tenminste een deel van het oppervlak ervan uitsteken, waaraan een reactie-5 ve groep is vastgehecht, en door een biologische stof, die aan de thermoplastische laag is vastgehecht door een reactie tussen in primaire of secundaire aminogroep of hydroxylgroep van de biologische stof en de actieve groepen van de drager, teneinde het betrokken oppervlak verenigbaar met weefsel en bloed te maken.

10. Materiaal volgens conclusie 9» met het kenmerk, dat de elastomere drager een doorlatendheid voor waterdamp heeft van 10.. 2 o 15 g/h.m , gemeten bij 37 C gedurende 2k h.

11. Materiaal volgens conclusie 9 of 10, met het kenmern, dat het thermoplastische laagje een dikte van ongeveer 15·· 500 pm 15 heeft.

12. Materiaal volgens-conclusie 11, met het kenmerk, dat het thermoplastische laagje een dikte van ongeveer 20..30 pm heeft.

13. Materiaal volgens een van de conclusies 9·.12, met het kenmerk, dat het thermoplastische materiaal een silicoonrubber, 20 elastomeer polysiloxaan, natuurlijke rubber, polybutadieen, styreen-butadieen, butylrubber, polyetheen, polypropeen, polystyreen, polyvinylchloride, polyvinylacetaat of een ethacryliat- of meth&crylaat-polymeer of -copolymeer is.

14. Materiaal volgens een van de conclusies 9..13, met het 25 kenmerk, dat de samengestelde drager een rek in eins richting van tenminste 50 % heeft.

15· Materiaal volgens een van de conclusies met het kenmerk, dat het weefsel of netwerk een 1Ö/3-nylonnetwerK is.

16. Materiaal volgens een van de conclusies 9··15, met het 30 kenmerk, dat het materiaal steriel is.

17. Werkwijze voor het vervaardigen van een materiaal volgens een van de conclusies 1..16, met het kenmerk, dat tenminste een gedeelte van het oppervlak van een drager wordt behanueld voor het daarin aanbrengen van reactieve primaire of sec mduire aminogroepen, 35 dat deze actieve groepen worden geactiveerd door behandeling met een dialdehyde of arylhalogenide voor het verkrijgen van reactieve alde- Ohydehalogenidegroepen, en dat met deze drager een biologische stof wordt gekoppeld, die een hydroxyl- of primaire of secanüaire ammo- t « groep bezit, door reactie tussen deze groep van de biologische stof \ 8000330 - 2b - met de reactieve groepen van de drager.

18. Werkwijze volgens conclusie 1?» met het kenmerk, dat de drager een uit een weefsel of dergelijke en een elastomeer bestaand samenstel is, waarbij de biologische stof met dat oppervlak 5 is gekoppeld, waar het elastomeer met het weefsel of dergelijke in aanraking is*

19· Werkwijze volgens conclusie 1? of 18, met het kenmerk, dat de biologische stof gelatine is.

20. Werkwijze volgens conclusie 17 of 18, met het kenmerk, 10 dat de biologische stof menselijk albumine is.

21. Werkwijze volgens een van de conclusies 17··20, met het kenmerk, dat de drager een nylongaas is, dat een rek van tenminste 50 % in elke richting heeft, en dat het elastomeer een silicoon-rubbervlies is met een dikte van ongeveer 15·«500 pm.

22. Werkwijze volgens een van de conclusies 17··21, met het kenmerk, dat het verkregen produkt wordt gesteriliseerd. O- 8000330