RS20110452A1 - Kutija sa preklopivim bočnim zidovima i mehanizmima za zabravljivanje sa zaštitom od preopterećenja - Google Patents

Abstract

Sklopiva kutija (1) koja ima dno (2) i dva uzdužna spoljna zida (6a, 6b) i dva poprečna spoljna zida (4a, 4b) koji leže naspramno u parovima i mogu se sklopiti u odnosu na dno (2). Svaki od uzdužnih spoljnih zidova (6a, 6b) sadrži jezičak (22) najmanje na kraju ka poprečnoj strani koji se pruža u pravcu poprečnih spoljnih zidova (4a, 4b) u uspravnom položaju, pri čemu jezičak ograničava sklapanje poprečnih spoljnih zidova (4a, 4b) ka spolja. Svaki od poprečnih spoljnih zidova (4a, 4b) sadrži mehanizam za zabravljivanje sa prednapregnutom oprugom postavljen na spoljnoj stranici poprečnog spoljnog zida (4a, 4b), koji u uspravnom položaju sadrži elastični zabravili element (100), pomerljiv u vertikalnom pravcu (8) u odnosu na dno, i koji se može spregnuti sa jezičkom (22) uzdužnog spoljnog zida (6a, 6b). Jezičak (22) i/ili elastični zabravni element (100) sadrže kontaktne površine (110, 112), spregnute u odnosu na vertikalni pravac (8) u uspravnom položaju na takav način da kada se prekorači unapred zadata sila koja deluje na unutrašnju stranu poprečnog spoljnog zida (4b) otvara mehanizam za zabravljivanje savladavajući prednapregnutu oprugu.

Description

KUTIJA SA SKLOPIVIMBOČNIMZIDOVIMA I MEHANIZMIMA

ZA BLOKIRANJE SA ZAŠTITOM OD PREOPTEREĆENJA

Predmetni pronalazak se odnosi na lako prenosive kutije čiji se bočni zidovi mogu sklopiti na dole radi transporta i koji sadrže elastični zabravni element („uskočni/iskočni element") koji u normalnom radu može lako da se otvori i zatvori radi međusobnog fiksiranja bočnih zidova, čime se sprečava uništenje zidova ili elastičnog elementa za zabravljivanje ukoliko dođe do greške pri rukovanju.

Na tržištu se može naći veći broj sklopivih kutija ili sklopivih sanduka koji se sastoje od dna, odnosno donje stranice, i bočnih zidova koji se mogu preklopiti u odnosu na donju stranicu tako da se kutije mogu sklopiti nakon upotrebe presavijanjem njihovih bočnih zidova kako bi mogle da se transportuju na mesto njihove ponovne upotrebe, na jeftin način i uz uštedu prostora.

S obzirom da ove sklopive kutije mogu da se koriste na veliko u industriji, kao i za mnoge različite namene, na primer, za transport voća ili povrća od mesta berbe do potrošača, takva sklopiva kutija mora da ispuni više različitih zahteva koji delimično utiču jedan na drugi. Neki zahtevi koji se ovde postavljaju proističu iz potrebe za prenosivošću. Stoga je posebno poželjno da kutija ima samo malu visinu slaganja u sklopljenom stanju kako bi prilikom transporta na paleti broj sklopljenih kutija koji se transportuje mogao da bude što veći. Pored toga, kutija treba da bude što lakša, to jest, mora se upotrebiti što manja količina materijala kako bi se održao što manji odnos kapaciteta kutije, odnosno korisnog tereta, i težine kutije. Osim toga, ovakve kutije često se koriste za transport hrane, tako da postoji zahtev da unutrašnja strana kutije bude što ravnija, odnosno maksimalno glatka, kako se ostaci hrane ne bi zadržavali u unutrašnjosti kutije. U isto vreme, kutija treba da bude stabilna, što čini upotrebu velikih ravnih površina teškom. Pored toga, mora se garantovati lako čišćenje kutija, što s jedne strane zahteva ravne površine, dok se s druge strane mora omogućiti da se u automatizovanim sistemima za pranje, sredstva za čišćenje ili voda koji se koriste prilikom čišćenja odstrane iz kutije. Ovo zahteva odvodne otvore ili perforaciju, što je, opet, u suprotnosti sa zahtevom za visoku stabilnost. Što se tiče čišćenja, posebno je poželjno da bar neki bočni zidovi u rasklopljenom stanju stoje samostalno, to jest da ostanu u rasklopljenom stanju, jer je za uspešno i temeljno čišćenje potrebno da čitava zapremina unutrašnjosti kutije bude lako pristupačna.

Dodatni zahtev za takve sklopive kutije jeste da mehanizam šarki, pomoću kojeg se ostvaruje savitljivi spoj između vrata i spoljašnjih zidova sklopive kutije, koji može da apsorbuje velike sile. U rasklopljenom stanju, on predstavlja jedini fleksibilan spoj između donje stranice, na kojoj je obično raspoređen ceo teret, i spoljnih zidova, na kojima se obično nalaze otvori za hvatanje. Čak i kad se koristi kutija jače izvedbe, uništenje pojedinih elemenata kutije, to jest, posebno dna ili jednog od bočnih zidova, ne može se uvek isključiti u svakodnevnoj upotrebi. Stoga je poželjno da bočni zidovi mogu lako da se odvoje od donje stranice, odnosno dna, bez onemogućavanja nošenja velikog tereta i lakoće rastavljanja fleksibilnog spoja.

Posebno visoki zahtevi postavljaju se u pogledu stabilnosti kutija jer kutije, na primer, prilikom transporta voća i povrća, pune poljoprivedni radnici neposredno na mestu berbe i povrće ostaje u istoj kutiji tokom čitavog transporta do krajnjeg potrošača, to jest, kutija prilikom transporta mora da izdrži više postupaka utovara i istovara, a da se pri tom, ako je moguće, ne ošteti. Pored toga, kutije se, shodno svojoj nameni, koriste nekoliko puta, što dodatno povećava zahteve u pogledu njihove izdržljivosti. S jedne strane, podrazumeva se da je veoma poželjno da se ispuni uslov da težina bude što manja, a da zidovi i donja stranica sklopivih kutija budu što otporniji. Osim toga, usled mnogih procesa i operacija rukovanja, koje su neophodne tokom transporta jedne takve kutije, potrebno je da se obezbedi što lakši uobičajen rad sa kutijama. U isto vreme, potrebno je da se garantuje da upotrebljene mehaničke komponente neće biti uništene u slučaju pogrešne upotrebe ili manipulacije. Posebno, sklopive kutije sadrže jedan mehanizam za zabravljivanje pomoću kojeg se podignuti zidovi međusobno blokiraju tako da kutija u rasklopljenom obliku dobija potrebnu stabilnost. Rad ovog mehanizma za blokiranje treba bude što lakši, bez grešaka i bez primene velike sile. Međutim, pored toga, treba uzeti u obzir i mogućnost pogrešnog rada, to jest, mogućnost da dođe do dejstva sile na mehanizam za blokiranje, a da se on ne otvori. U ovom slučaju, mehanizam za blokiranje svakako treba uništiti.

Prema još nekim izvođenjima ovog pronalaska, obezbeđuje se sklopiva kutija koja sadrži dva respektivno naspramna para podužnih i poprečnih spoljnih zidova, koji su postavljeni tako da se presavijaju u odnosu na dno kutije, čime omogućavaju presavijanje spoljnih zidova ka unutrašnjosti. U rasklopljenom stanju, četiri spoljna zida međusobno su spojena mehanički, ili su međusobno fiksirana, kako bi se dobila sklopiva kutija koju odlikuje visoka stabilnost.

Da bi se omogućilo fiksiranje, svaki od uzdužnih spoljnih zidova na svakom kraju ima jezičak koji se u rasklopljenom stanju pruža u smeru poprečnih spoljnih zidova, pri čemu taj jezičak ograničava savitljivost poprečnih spoljnih zidova prema spoljašnjosti, to jest, ima efekat zaustavljača. Korišćenjem termina uzdužni ne treba da se stvori utisak da spoljašnji zid koji je stvarno duži mora da sadrži ovaj jezičak u bilo kojem izvođenju. U nekim alternativnim izvođenjima, upravo kraći spoljni zidovi, koji se označavaju kao poprečni, sadrže ovaj jezičak, tako da termini uzdužni (podužna strana) i poprečni (poprečna strana) mogu proizvoljno da se zamenjuju. Bilo koji od poprečnih spoljašnjih zidova sadrži mehanizme za fiksiranje sa prethodno zategnutom oprugom, koji su postavljeni na spoljašnjoj strani poprečnog spoljnog zida, koji u rasklopljenom stanju sadrže osigurački element sa trenutnim dejstvom (uskočni/iskočni element) odnosno element za fiksiranje ili blokiranje koji je pokretan u vertikalnom pravcu, a koji može da se fiksira sa jezičkom spoljnog zida na uzdužnoj strani.

Elastični zabravni element tako može da uskoči direktno u jezičak, ili u neki objekat koji je vezan za jezičak, ili se može fiksirati pomoću njega. Vertikalnim pomeranjem elastičnog zabravnog elementa postiže se da elastični zabravni element može da se pomera praktično bez dejstva sile, to jest, prilikom otvaranja elastičnog zabravnog elementa ili elementa za fiksiranje mora se savladati samo opružna zatezna sila mehanizma za fiksiranje sa prednapregnutom oprugom kako bi element za fiksiranje mogao da se oslobodi na jednostavan način u normalnom radu. Ovim se spoljni zid na poprečnoj strani razdvaja od spoljnog zida na uzdužnoj strani tako da isti mogu da se presaviju nadole. Trenutno „uskakanje" i „iskakanje" u vertikalnom smeru ima prednost u odnosu na konvencionalna rešenja kod kojih se uskakanje ili iskakanje obavlja u bočnom smeru presavijanja ili u horizontalnom smeru, a blokiranje ili deblokiranje se odvija u jednom smeru u kom spoj između bočnih zidova ne mora da apsorbuje silu, tako da ne mora da se koristi velika sila kako bi se blokirao ili deblokirao elastični zabravni element. Sa metodima blokiranja kod kojih se blokiranje ili fiksiranje odvija u jednom smeru u kom se spoljni zid pomera otvaranjem ili zatvaranjem, definitivno je potrebno da se pri normalnom blokiranju ili deblokiranju savlada velika sila zatvaranja ili stezna sila osigurača uređaja za blokiranje kako bi se obavilo deblokiranje. Ovo dovodi do gubitaka u pogledu brzine i pouzdanosti rukovanja, što može da se spreči pomoću vertikalnih mehanizama za blokiranje.

U skladu sa izvođenjima mehanizama za zabravljivanje koje su opisane u daljem tekstu, jezičak i/ili elastični zabravni element u rasklopljenom stanju dodatno sadrži, u odnosu na vertikalni pravac, kontaktne površine koje su kose tako da se mehanizam za zabravljivanje otvara nasuprot zategnutosti svoje opruge kad se prekorači unapred zadata sila koja je usmerena ka unutrašnjosti i deluje na spoljni zid na poprečnoj strani. Bokovi ili ivice kvačica za blokiranje ili zapinjača ili jezičaka, gde zabravni element i breg jezička, ili sam jezičak, klize jedni duž drugih i nagnute su jedna u odnosu na drugu tako da zavisno od nagiba, kad sila deluje iz smera od spoljašnjosti sklopive kutije na spoljni zid na poprečnoj strani, takođe uvek deluje i komponenta sile u vertikalnom pravcu, to jest, nasuprot prednapregnutoj opruzi na elastični zabravni element. Dakle, može se reći da se postiže oslobađanje u vanrednim situacijama kad, na primer, usled pogrešne operacije velika sila deluje na spoljni zid na poprečnoj strani. Prema tome, mehanizam za zabravljivanje se ne uništava što bi dovelo do zamene kutije ili bočnog zida.

Naginjanjem elastičnog zabravnog elementa u odnosu na jezičak ili kuku za blokiranjeunapred određena sila pri kojoj dolazi do vanrednog („nužnog") oslobađanja, odnosno pri kojoj se mehanizam za zabravljivanje otvara nasuprot prednapregnutoj opruzi može se podesiti proizvoljno u širokom opsegu. Ovde, za razliku od konvencionalnih metoda, veličina unapred određene sile, pri kojoj automatski dolazi do blokiranja, nema uticaja na silu koja treba da se primeni, što je neophodno kad je mehanizam za zabavljivanje u normalnom radu, to jest, događa se ručnim delovanjem na elastični zabravni element u vertikalnom pravcu. Rešenja ovog pronalaska tako omogućavaju u isto vreme komforan i uobičajen rad kao i dodatno osiguranje od pogrešnog rukovanja, a da parametri jednog od dva načina rada - uobičajenog rada i pogrešnog rukovanja - nisu zavisni jedan od drugog. Prema tome, izvedbe predmetnih sklopivih kutija mogu da se izrađuju u tako izdržljivoj formi da element za fiksiranje u stalnom radu može da se otvori ne samo konvencionalnim ručnim delovanjem na eqastične zabravne elemente, već i udaranjem ili stajanjem nogom na spoljni zid na poprečnoj strani a da ne dođe do oštećenja kutije ili mehanizma za zabravljivanje.

Kod nekih izvođenja ovog pronalaska, lako rastavljanje spoljnog zida od dna sklopive kutije postiže se uz pomoć posebne grupe šarki koje sadrže i jednu ušku, postavljenu na dnu spoljnog zida, i jednu kuku postavljenu tako da se samo pri rasklapanju spoljnog zida dobija fleksibilan spoj između dna i spoljnog zida. Da bi se ovo omogućilo, u nekim izvođenjima, u području dna ili u delu spoljnog zida koji je pričvršćen i pruža se u vertikalnom pravcu od donje stranice nagore (to jest, u smeru uspravljenog bočnog zida), pri čemu područje spoljnog zida može, takođe biti izrađeno kao celina u sklopu donje stranice, nalazi se jedno udubljenje u kojem je smeštena uška. Osim toga, na donjoj stranici, postavlja se kontaktna površina koja predstavlja površinu postavljenu u poznatu relativnu orijentaciju u odnosu na donju stranicu. Kao što će biti detaljnije objašnjeno, uz pozivanje na neke od slika, breg se izrađuje ili ima takav trodimenzionalni oblik da kuka, koja je kruto spojena sa spoljnim zidom, prilikom uspravljanja zida sa kukom, dolazi u dodir sa kontaktnom površinom, to jest, dolazi u dodir sa istom i ista ga podupire. Ovo podupiranje prouzrokuje translatorno kretanje uške, koja je takođe kruto spojena sa spoljnim zidom. Upust ili otvor za vođenje je geometrijski realizovan tako da sadrži sekciju otvora koja se, u osnovi, pruža u vertikalnom pravcu (to jest, u suštini normalno na površ donje stranice) i bočnu sekciju otvora, koja je praktično normalna na isti i pruža se u bočnom smeru, od spoljašnjosti ka unutrašnjosti. Isekcija otvora, kao i bočna sekcija otvora, imaju poprečni presek koji je dovoljno velik da se uška pomera u ova dva dela. U sklopljenom stanju spoljnog zida uška je, pre svega, postavljena na dnu sekcije otvora upušta za vođenje i može se ukloniti kroz sekciju otvora u vertikalnom smeru, nagore. Tako, uška ne ometa demontažu spoljnog zida u sklopljenom stanju.

Fleksibilan spoj može se ostvariti samo prilikom uspravljanja spoljnog zida. Tokom uspravljanja, kuka je u dodiru sa kontaktnom površinom koja je vodi ili podupire. Usled krutog spoja kuke i uške preko spoljnog zida i vođenja kuke na kontaktnoj površini postiže se da se uška pomera u oblast bočnog otvora u upustu za vođenje, pri čemu se sekcija otvora zatvara nagore najmanje na jednom mestu, to jest, ograničena je u smeru naviše, na primer, materijalom spoljnog zida ili fiksnim delom spoljnog zida. Ukoliko se uška tako postavi u bočnoj sekciji otvora, ona ne može da se ukloni odozgo i kao posledica nastaje konfiguracija koja ostvaruje vezu između spoljnog zida i donje stranice u vertikalnom smeru, tako da ista može da apsorbuje silu odnosno da izdrži težinu tereta. Drugim recima, vođeno kukom koja se oslanja na kontaktnu površinu, odnosno uskom, obavlja se oscilatorno ili translatorno kretanje kojim se uška pomera iz početnog položaja u bočnoj sekciji otvora u krajnji položaj u bočnoj sekciji otvora, tako da prilikom uspravljanja zida nastaje stabilan spoj između spoljnog zida i donje stranice, dok u sklopljenom stanju uška može da se ukloni odozgo iz otvora za vođenje i tako zid može da se demontira.

Kod nekih izvođenja, na dnu kutije ili u fiksnom delu spoljnog zida koji se pruža naviše od dna kutije, nalazi se dodatno udubljenje u kojem je smeštena kuka. U ovom otvoru za kuku postavljena je noseća površina. U nekim izvođenjima, noseća površina formira se pomoću spoljnog bočnog zida ili granične površine otvora kuke.

U još nekim izvođenjima pronalaska, kapacitet nošenja ili stabilnost ostvarenog spoja dodatno se povećavaju usled činjenice da upust za kuku, takođe, obuhvata sekciju otvora koji se pruža u vertikalnom pravcu i bočnu sekciju otvora koji se pruža u bočnom pravcu, pri čemu kuka ima spoljani oblik, odnosno geometrijski je realizovana tako da u uspravnom položaju jedan elemenat kuke ili udubljenje u kuki zahvata bočnu sekciju otvora upušta za kuku tokom uspravljanja. Ovim se, takođe, sprečava klizanje kuke naviše izvan upušta za kuku usled naprezanja na istezanje, masivnim materijalom dna kutije koje se nalazi iznad bočne sekcije otvora upušta za kuku. Tako, kuka u upustu za kuku u uspravljenom položaju može, takođe, dodatno da primi težinu, ili da nosi dodatni teret, čime se povećava stabilnost ili jačina sklopive kutije u ovom izvođenju. U ovom slučaju, u još nekim izvođenjima ovog pronalaska, upust za kuku ima takav poprečni presek u vertikalnom pravcu da kuka u sklopljenom položaju bočnog zida može da se ukloni naviše iz upušta za kuku tako da, i u izvođenju u kome kuka može da nosi dodatni teret, spoljni zid može da se demontira u sklopljenom položaju bez ikakvog alata. U nekim izvođenjima, bira se oblik tako da se i upust za kuku i upust za vođenje pružaju u bočnom smeru ka spoljašnjosti, do zajedničkog spoljnog zida tako da imaju identične dimenzije u bočnom pravcu. U pravcu koji je normalan na vertikalni i bočni smer, upust za kuku ili upust za vođenje u nekim izvođenjima imaju dimenzije koje su neznatno veće od horizontalnog kretanja uške ili horizontalnog kretanja kuke kako bi se omogućio spoj bez zazora i u tom položaju između spoljnog zida i dna kutije ili fiksnog dela spoljnog zida dna kutije. Drugim rečima, horizontalni nastavak upušta za vođenje i upušta za kuku u suštini odgovara horizontalnim dimenzijama uške ili kuke, pri čemu je horizontalni nastavak upušta neznatno veći, na primer za 0,5 mm ili za 1 mm.

Korišćenjem napred navedene grupe šarki, odnosno upotrebom sklopive kutije u skladu sa jednim od napred opisanih izvođenja, može se dobiti sklopiva kutija čiji se spoljni zidovi potpuno presavijaju i u sklopljenom položaju mogu lako da se uklone sa sklopive kutije - na primer da bi se zamenili rezervnim delom ili radi čišćenja - pri čemu spoj između spoljnog zida i dna kutije, odnosno fiksnog dela spoljnog zida donje stranice, još uvek može da apsorbuje veliku silu, što je obično moguće samo u slučaju konvencionalnih šarki, koje ne mogu da se rastavljaju, odnosno demontiraju.

Prema još nekim izvođenjima pronalaska, dobija se sklopiva kutija sa spoljnim zidovima koji ostaju u uspravnom položaju nakon rasklapanja istih, pri čemu se, takođe, sprečava automatsko presavijanje/sklapanje spoljnog zida. Neka izvođenja pronalaska zasnivaju se na gore opisanoj grupi šarki koja ima ušku u upustu za vođenje, pri čemu upust za vođenje ne mora obavezno da sadrži sekciju otvora koja je podesna za uklanjanje u vertikalnom smeru. Potrebno je samo da upust za vođenje sadrži bočnu sekciju otvora koja se pruža u bočnom smeru od spoljašnjosti fiksnog dela spoljnog zida ka unutrašnjosti, pri čemu uška može da se pomera unutar tog dela otvora. Ovde je potrebno dodatno korišćenje kuke, koja je postavljena u osnovi spoljnog zida, pri čemu kuka ima takav oblik da se, prilikom podizanja ili uspravljanja, pomoću dodira kuke sa kontaktnom površinom, čim se pređe granični ugao, uška pomera u bočni deo otvora ka unutrašnjosti, pre nego što se bočni zid potpuno podigne.

U nekim izvođenjima, oblik kuje se izvodi tako da se, prilikom uspravljanja spoljnog zida, granični ugao prelazi pre nego što donja strana spoljnog zida, u toku uspravljanja, dođe u dodir sa unutrašnjim ivičnim područjem fiksnog dela spoljnog zida dna kutije. Usled toga što se uška, pri prvom kontaktu dna spoljnog zida sa unutrašnjim ivičnim područjem, već nalazi u unutrašnjem položaju u bočnoj sekciji otvora, osovina može da apsorbuje silu koja je, u osnovi, usmerena naviše.

Pošto uška već može da apsorbuje ovu silu, prilikom daljeg podizanja spoljnog zida, preko unutrašnjeg ivičnog područja, dejstvom uške koja je kruto vezana za spoljni zid (na primer preko odstojnika koji je pričvršćen na osnovu unutrašnjeg zida), vrši se pritisak na donju stranu spoljnog zida prvom silom pritiska, koja deluje na unutrašnje ivično područje fiksnog dela spoljnog zida. Ova sila je veća od druge kontaktne sile pritiska pomoću koje donja strana spoljnog zida u podignutom vertikalnom položaju, to jest, nakon prelaženja unutrašnjeg ivičnog područja, vrši pritisak na gornju stranu fiksnog dela spoljanog zida pomoću uške.

Drugim rečima, pomeranje uške ka unutrašnjosti u bočnoj sekciji otvora (u krajnji unutrašnji položaj), pre nego što spoljni zid dođe u dodir sa unutrašnjim ivičnim područjem, prouzrokovaće prelazak praga sile prilikom podizanja ili uspravljanja spoljnog zida. Ovaj prag sile, koji deluje na donju stranu spoljnog zida, nakon prelaženja graničnog ugla, a pod dejstvom uške, je najveća sila koja deluje tokom uspravljanja između donje strane spoljnog zida i fiksnog dela spoljnog zida donje stranice. Dakle, nakon prelaženja ove sile, to jest, posle potpunog uspravljanja spoljnog zida, spoljni zid se drži u uspravnom položaju, jer je sila koja deluje u uspravnom položaju između donje strane spoljnog zida i fiksnog dela spoljnog zida manja, te stoga spoljni zid možda neće savladati unutrašnje ivično područje jednostavnim presavijanjem uz dejstvo sile težine spoljnog zida bez primene neke spoljne sile.

Izvođenja pronalaska koja su opisana u dosadašnjem tekstu, omogućavaju da se dobije sklopiva kutija u kojoj se spoljni zidovi, nakon uspravljanja, možda neće automatski ponovo presaviti u sklopljeno stanje, čak i ako spoljni zidovi sklopive kutije nisu povezani elementom sa trenutnim dejstvom („uskakanjem") ili fiksirani jedan za drugi u uspravnom stanju.

Ovo može da predstavlja suštinsku prednost u potpuno automatizovanom čišćenju sklopivih kutija, koje mora da se ponovi ručno, kad na primer usled pogrešne operacije prilikom fiksiranja, spoljašnji zidovi mogu automatski ponovo da se presaviju ka unutrašnjosti. Pored toga, prilikom konvencionalnog rasklapanja spoljnih zidova, samostojeći spoljni zid može da predstavlja veliku prednost jer se isti, pre svega, može postaviti tako da preostali zidovi mogu da se podignu kasnije i fiksiraju ili blokiraju sa već rasklopljenim zidovima, a da ne mora ručno da se osigurava da zid koji je već rasklopljen ostane u uspravnom položaju. S obzirom na mnogobrojne postupke rukovanja do kojih dolazi tokom veka trajanja takve sklopive kutije, ovo je suštinska prednost što se tiče iskorišćenja i troškova.

Konkretno, funkcionalnost usled koje spoljni zid u rasklopljenom stanju automatski ostaje uspravan može da se ostvari i bez spojnica na pokretnim delovima, koje su se ranije standardno koristile, na primer, na uškama šarki koje moraju da se obezbede, preko kojih se inače ostvaruje ograničenje kretanja šarke. Takve spojnice, posebno kad se upotrebljavaju plastični delovi, podložne su habanju, tako da se vremenom sprečava kretanje, a time se i automatski smanjuje funkcionalnost bočnog zida. Međutim, u izvođenjima ovog pronalaska, mehanizam, u suštini ne trpi habanje postoje kretanje same uške potpuno oslobođeno habanja u bočnoj sekciji otvora. Sila se proizvodi bez trenja elastičnim praćenjem komponenti koje učestvuju u kretanju tako da se pravilnim dimenzionisanjem komponente koja apsorbuje silu, na primer premošćenja ili odstojnika koji spaja osovinu sa spoljnim zidom, garantuje stalno funkcionisanje bez habanja.

Prema nekim izvođenjima ovog pronalaska, najmanje jedan od spoljnih zidova ima posebno jaku strukturu koja ima bolje karakteristike, koje su posledica toga da su sferne površine zidova, koje su same po sebi stabilne, konveksne u odnosu na spoljnu stranu kutije, i spojene pomoću jednog sklopa premošćenja i rebara. Ovim se dobija jedan izuzetno tanak i stabilan spoljašnji zid, koji je u isto vreme i stabilan i lak. Kod nekih izvedbi, između dve sferne zidne površine spoljnog zida, koje su konveksne u odnosu na spoljašnju stranu, postavlja se premošćenje koje se nalazi na spoljašnjoj strani spoljnog zida, a pruža se po dužini spoljnog zida. Pored toga, jedno ili više rebara prolazi između sfernih zidnih površina, pri čemu se rebra pružaju od premošćenja do svake od pojedinih sfernih površina sa obe strane premošćenja. Ovakva rešenja spoljanih zidova tako obuhvataju sferne površine koje su raspoređene jedna pored druge i spojene jedna sa drugom pomoću grupe rebara i premošćenja između respektivnih susednih sfernih površina kako bi se povećala krutost spoja spoljnog zida.

Sferne površine imaju prednost zbog toga što su, same po sebi, otporne na torziju do određene veličine, što je posledica zakrivljenosti površine na njenim ivičnim delovima. S tim u vezi, sferne površine smatraju se površinama koje se uzdižu sa ravne osnovne površine u unapred određenompravcu, pri čemu im je oblik takav da površina ne izlazi iz osnovne površine u vidu stepenica, već se kontura odvaja od osnovne površine u obliku slova ,,s", sa unapred određenimradijušima. Nakon odvajanja, odnosnoizdizanja, sferna površina može da ima i površinu koja je potpuno ravna i pruža se paralelno sa osnovnom površinom na udaljenosti koja zavisi od konture u obliku slova ,,s" na ivici sferne površine. Ukoliko ravna odnosno poravnata površina unutar sferne površine postane prevelika, ta površina će ponovo postati nestabilna, tako da postoje ograničenja u pogledu veličine jedne, u suštini, stabilne sferne površine. Prema tome, korišćenje pojedinačne sferne površine kao bočnog zida, sa velikim bočnim zidovima, ne bi imalo velikog uticaja na povećanje stabilnosti. Sferne površine, međutim, imaju prednost da su ravne sa obe strane, a nemaju iviceili naprsline, pa su one veoma podesne za transport hrane, jer ne postoji opasnost od zadržavanja hrane u ivicama ili slično.

Kod nekih izvođenja ovog pronalaska, koristi se nekoliko ispupčenih površinskih ravni, koje su međusobno spojene sklopom rebara i premošćenja, postavljenih normalno u odnosu na rebra, koja se pružaju duž visine spoljnog zida, kako bi se povezale same po sebi stabilne konveksne površine, bez velikog utroška materijala i na način koji je veoma otporan na uvijanje, tako da se dobija, sve u svemu, veoma jaka konstrukcija sa malom čvrstinom zida. U nekim izvođenjima ovog pronalaska, premošćenja i rebra se raspoređuju isključivo na spoljašnjoj strani spoljnog zida tako da se postiže efekat ukrućenja, a da se pri tom ne ugrožava higijena tako što bi se hrana zadržala u oštrim ivicama rebara i premošćenja u unutrašnjosti kutije. U nekim izvođenjima ovog pronalaska, sve grupe šarki, koje povezuju spoljni zid sa dnom sklopive kutije, u osnovi su raspoređene u područjima u kojima su premošćenja postavljena između sfernih površina. Pošto su premošćenja, koja se pružaju duž visine spoljnog zida, upravo one strukture koje mogu da podnose najveća opterećenja, ostvarenim rasporedom elemenata šarki dobija se konstrukcija, odnosno spoljni zid, koji zadovoljava najviše moguće zahteve u pogledu stabilnosti, kao i u pogledu prenosa snage ili prenosa sile na donju stranicu, pri čemu se istovremeno zahteva samo tanak spoljni zid kojim se postiže ušteda na materijalu, a koji je ravan, odnosno gladak, sa unutrašnje strane i pa se može lako čistiti.

U daljem tekstu biće detaljnije objašnjena neka izvođenja ovog pronalaska uz pozivanje na prateće crteže, na kojima je: Slika 1 pokazuje opšti izgled rešenja sklopive kutije;

Slika 2 je pogled odozgo na rešenje kutije sa slike 1;

Slika 3 je bočni izgled sklopive kutije sa slike 1;

Slika 4 je opšti izgled još jednog rešenja sklopive kutije;

Slika 5 je detaljan prikaz kuke i uške šarki koje se koriste u nekim izvođenjima

pronalaska;

Slika 6 je još jedan detaljan prikaz kuke i uške sa slike 5 iz druge perspektive;

Slika 7A je detaljan prikaz upušta za vođenje i upušta za kuku za prijem uške i

kuke sa slika 5 i 6;

Slika 7B je detaljan prikaz slike 7 A iz druge perspektive;

Slika 8 je pogled odozgo na rešenje šarke;

Slika 9A je presek kroz ušku u sklopljenom stanju sklopive kutije;

Slika 9B je presek kroz kuku u sklopljenom stanju;

Slika 10A je presek kroz ušku u poluotvorenom stanju;

Slika 1OB je presek kroz kuku u poluotvorenom stanju;

Slika 11A je presek kroz ušku u otvorenom stanju;

Slika 11B je presek kroz kuku u otvorenom stanju;

Slika 12 je bočni izgled zida na poprečnoj strani izvedbe sklopive kutije koja

ima mehanizam za zabravljivanje sa elastičnim zabravnim elementom;

Slika 13A je rešenje elastičnog zabravnog elementa; i

Slika 13B je još jedno rešenje elastičnog zabravnog elementa.

Slika 1 pokazuje poluperspektivni izgled rešenja sklopive kutije. Ovde je sklopiva kutija, u okviru datog opisa, kutija ili sanduk koji se otvaraju u jednom smeru (u vertikalnom smeru ka gornjem delu) i koji se sastoji od donje stranice (dna) i četiri spoljašnja ili bočna zida koja su spojena sa dnom tako da mogu da se pomeraju, odnosno rasklapaju ili sklapaju u odnosu na dno. U sklopljenom stanju, to jest, kad su sva četiri zida presavijena na dno, kutija ima samo malu visinu (za slaganje) i lako se prenosi.

Sklopiva kutija na slici 1 sastoji se od dna, parova naspramnih spoljnih zidova na poprečnoj strani 4a i 4b i parova naspramnih uzdužnih spoljanih zidova 6a i 6b. Ovde treba primetiti da se, za potrebe identifikacije spoljnih zidova u tekstu opisa koji sledi, spoljani zidovi označavaju kao uzdužni spoljani zidovi koji imaju veće „pružanje" od spoljnih zidova na poprečnoj strani. Ovo ne treba posmatrati kao ograničenje u smislu da se te karakteristike, koje su opisane u vezi sa spoljnim zidovima na uzdužnoj strani, koriste u svim izvedbama pronalaska samo na zidovima na dužoj strani. Pre se može smatrati da termini uzdužni (uzdužna strana) i poprečni (poprečna strana) služe samo za identifikaciju odgovarajućih opisanih spoljnih zidova. Drugim rečima, termini uzdužni (uzdužna strana) i poprečni (poprečna strana) mogu se međusobno zamenjivati tako da karakteristike koje su opisane za spoljne zidove na uzdužnoj strani mogu da se primene i na poprečnoj strani i, naravno, na oba bočna zida (istovremeno). U opštem slučaju, važi pravilo da sve karakteristike, koje će biti opisane u daljem tekstu, mogu proizvoljno da se kombinuju jedna sa drugom tako da neka izvođenja sklopivih kutija obuhvataju samo jednu od karakteristika dok druga izvođenja mogu da obuhvataju sve karakteristike.

Kao stoje već navedeno, na slici 1 prikazana je sklopiva kutija u rasklopljenom stanju, a treba smatrati daje kutija u sklopljenom stanju kad su svi bočni zidovi presavijeni nadole. Da bi se pojednostavio opis pojedinih karakteristika, za potrebe opisa koji sledi definišu se određeni pravci ili geometrijski odnosi, kao što sledi. Vertikalni pravac 8 u suštini se pruža normalno na površinu dna 2, pri čemu relativne oznake položaja „vrh (gornja strana)" i „dno" (donja strana), u ovom kontekstu, treba da se posmatraju tako da vrh (gornja strana) označava položaj koji je više udaljen od podloge, u vertikalnom smeru, nego dno (donja strana). Relativna oznaka položaja „unutrašnji" ili „unutrašnjost" označava položaj koji je bliži zapremini zatvorenoj kutijom od položaja koji je označen terminom „spoljni" ili „spoljašnost". Spoljašnjost ili spoljni, na primer, znači, u odnosu na spoljni zid na uzdužnoj strani 6b, da su komponente koje se opisuju direktno vidljive na poluperspektivnom prikazu na slici 1. Visina bočnih zidova je pružanje u rasklopljenom stanju koje je ilustrovano na slici 1 u vertikalnom smeru 8, dok je debljina ili širina maksimalno pružanje između unutrašnje strane i spoljašnje strane spoljnih zidova.

Informacije o pravcu „bočno" i „horizontalno" respektivno se odnose na trenutno posmatrani spoljašnji zid. Horizontalni smer je smer duž najvećeg uzdužnog pružanja predmetnog bočnog zida, tako da je horizontalni smer u odnosu na spoljašnji zid 6b, na primer, onaj koji je označen strelicom 11. Bočni smer odnosi se na smer između spoljašnje strane i unutrašnje strane zidova u rasklopljenom stanju tako da, na primer, za spoljašnji zid 6b imamo bočni smer koji je označen pozivnom oznakom 12. Odgovarajuća primena ove definicije na spoljni zid na poprečnoj strani 4b dovodi do horizontalnog smera 14 i bočnog smera 15. Dakle, u rasklopljenom stanju kutije, u odnosu na svaki spoljni zid, bočni, vertikalni i horizontalni smer definišu osnovni pravougli koordinatni sistem. Pored toga, kad se javi sumnja u pogledu tumačenja u odnosu na informacije o položaju ili orijentaciji, uvek treba smatrati da se informacija odnosi na kutiju u rasklopljenom stanju koja je ilustrovana na slici 1.

Kao što se može videti na slici 1, neka izvođenja ovog pronalaska obuhvataju dno 2, koje se, s jedne strane, sastoji od ravnog glavnog dela, a s druge obuhvata i fiksni deo spoljnog zida 18, koji se pruža od dna u vertikalnom smeru - nagore - na dve naspramne spoljne strane. Radi bolje ilustracije, isto je ilustrovano kao šrafirano na slici 1 i može, na primer, da posluži za prihvat elemenata šarki, kao i da se osigura da se par bočnih zidova u sklopljenom stanju osloni na drugi par bočnih zidova. Prilikom razmatranja sledećih elemenata, smatra se da fiksno područje spoljnog zida, koje se pruža nagore u vertikalnom smeru, pripada donjoj stranici - dnu, tako da neke od razmatranih karakteristika mogu, takođe, da se realizuju u ravnom području donje stranice.

Na slici 2 prikazana je obnovljena ilustracija pogleda odozgo na sklopivu kutiju koja je prikazana na slici 1, a na kojoj su dobro vidljivi dno 2, spoljni zidovi na uzdužnoj strani 6a i 6b, kao i spoljni zidovi na poprečnoj strani 4a i 4b. Pored toga, sa slike 2 može se bar zaključiti da su spoljni zidovi na uzdužnoj strani i na poprečnoj strani, u rasklopljenom stanju, fiksirani jedan za drugi na respektivnim susednim ivicama, tako da kutija u rasklopljenom obliku dostiže veliku stabilnost. Kao što je ovde samo navedeno, a detaljnije će se razmatrati u nekim od sledećih odeljaka, za zabravljivanje ili za fiksiranje spoljnih zidova na uzdužnoj strani postoji jezičak koji se pruža u smeru poprečnog spoljnog zida 4a, koji ograničava savitljivost poprečnog spoljnog zida 4a prema spoljašnjosti, to jest u smeru rasklapanja, i stoga se može reći da se ponaša kao zaustavljač. Ovaj mehanizam će biti objašnjen u daljem tekstu sa osvrtom na ugao 20 spoljnog zida na uzdužnoj strani 6a. Prilikom zabravljivanja, elastični zabravni element, koji je postavljen na spoljni zid na poprečnoj strani 4a zahvata jezičak 22 i spreže se, odnosno fiksira, na isti, kako bi se formirao mehanički trajan i otporan spoj u cilju postizanja stabilnosti kutije.

Na slici 3 vidi se bočni izgled rešenja sklopive kutije kod kojeg su dobro vidljive neke korisne karakteristike spoljnog zida 6b kod ovog izvođenja. Implementacija koja je ilustrovana na slici 3 spoljnog zida 6b karakteristična je po tome što se oblasti sfernih površina, koje su konveksne u odnosu na spoljnu stranu sklopive kutije, kombinuju sa elementima za ukrućenje - rebrima i premošćenjima tako da se dobija spoljni zid koji je, usled toga, veoma stabilan, a koji je, u isto vreme, u osnovi gladak ili ravan sa unutrašnje strane i ima samo malu debljinu, to jest malo ispupčenje u bočnom smeru. Debljina u bočnom smeru je kriterij um ne samo u odnosu na materijal koji treba da se koristi i težinu, već posebno i za postizanje visine slaganja, to jest visine kutije u sklopljenom stanju, koja je u suštini rezultat debljine dna, spoljašnjih zidova na poprečnoj strani i spoljašnjih zidova na uzdužnoj strani. Bolje je da zid sa datom fleksibilnošću bude što tanji.

Kod ovde opisanih izvođenja, to se postiže pomoću spoljnog zida koji se sastoji od sfernih zidnih površina 20a, 20b, i 20c koje su konveksne u odnosu na spoljašnju stranu, pri čemu se površine, odnosno područja, međusobno spajaju pomoću jedne grupe rebara i premošćenja. Do određene veličine, područja sfernih zidova su sama po sebi stabilna zahvaljujući svom obliku, kao što smo već pomenuli. Prema ilustraciji na slici 3, između sferičnih zidnih prostora 20a i sferičnih zidnih prostora 20b, obezbeđeno je premošćenje 22 koje je postavljeno na spoljašnjoj strani spoljnog zida koji se pruža duž visine 24 spoljnog zida, to jest pruža se u vertikalnom smeru 8. Ovo premošćenje dovodi do velike čvrstoće u vertikalnom smeru. Od premošćenja 22, više rebara koja prolaze horizontalno 26a-26c pruža se do područja sfernih površina 20a i 20b koje se nalaze odmah pored premošćenja 22. Kombinovanjem prirodno krutih područja sfernih površina sa grupama rebara i premošćenja, koja povezuju područja sfernih površina, koje sadrže najmanje jedno premošćenje i jedno rebro, koje se pruža od premošćenja do susednih sfernih površina, omogućava se da se obezbedi veoma tanak i stabilan spoljni zid korišćenjem male količine materijala. Prednost ovakvog rešenja je što ovde unutrašnja strana u osnovi ima ravnu ili glatku površinu jer sferne površine štrče ili se savijaju prema spoljašnjosti, a i rebra se pričvršćuju na spoljašnju stranu, to jest raspoloživa konstruktivna visina koristi se sa maksimalnom efikasnošću kako bi se postigla što je moguće tvrđa opšta konstrukcija.

Korišćenje grupa premošćenja i rebara koja povezuju elemente sfernih površina dodatno omogućuje da se elementi sfernih površina izbuše, odnosno da se na njima obezbedi velik broj perforacija kako bi se uštedeo materijal i omogućilo temeljno čišćenje zida. To što perforacije slabe konstrukciju područja sfernih površina, ovde može da se prihvati jer upotrebom premošćenja i rebara između sfernih površina i dalje može da se održi opšta stabilnost. Na slici 3, dodatno su ilustrovana neka opciona premošćenja koja se pružaju preko sfernog područja i služe da dodatno povećaju opštu stabilnost. Međutim, ova premošćenja su opciona, pošto u nekim izvedbama već sama kombinacija područja sfernih površina i premošćenja može da garantuje potrebnu stabilnost.

Drugim rečima, jedno dalje izvođenje pronalaska obuhvata samo premošćenja 22 i 30 između područja sfernih površina 20a, 20b, 20c. Za dodatno povećanje stabilnosti ukupne konstrukcije, grupe šarki, pomoću kojih je spoljni zid savitljivo spojen sa dnom 2 ili sa fiksnim delom spoljnog zida 18, postavljaju se samo u onim područjima u osnovi spoljnog zida 6b (na kraju spoljnog zida 6b koji je okrenut prema dnu 2) gde se premošćenja pružaju do područja osnove spoljašnjeg zida. Bilo koji od rasporeda šarki ili mehanizama šarki 40a, 40b, 40c i 40d koji su ovde samo ukratko pomenuti, postavlja se u izvođenju koje je prikazano na slici 3 i na slici 1, u području premošćenja koja prolaze u vertikalnom smeru 8. Ovo dovodi do povećanja stabilnosti opšte konstrukcije, jer šarke moraju da apsorbuju silu koja deluje u vertikalnom smeru 8 kad se kutija napuni, tako da je velika prednost kad se šarke nalaze na mestu premošćenja koja, takođe, služe da apsorbuju opterećenje u vertikalnom smeru.

Premošćenje koje ovo može da obavi je obično materijal koji štrči iz površine spoljnog zida u bočnom smeru koji se proteže iznad visine spoljnog zida. U ekvivalentnoj primeni ove definicije, rebra se, takođe, pružaju u bočnom smeru od površine spoljašnjeg zida, pri čemu rebra prolaze u osnovi sa horizontalnom orijentacijom. U nekim drugim izvedbama, rebra ne prolaze horizontalno, već imaju drugu orijentaciju, pri čemu mora da se garantuje da se najmanje jedno rebro pruža od premošćenja, takođe, sa drugom orijentacijom, do područja sfernih površina koje se nalaze odmah pored premošćenja.

Na slici 4 prikazan je izgled još jednog izvođenja sklopive kutije koje se razlikuje od izvođenja koje je ilustrovano na slici 1 po drugačijim dimenzijama. Konkretno, sklopiva kutija koja je ilustrovana na slici 4, ima manju visinu, to jest veće ograničenje u vertikalnom pravcu 8. S obzirom da su preostale karakteristike sklopivih kutija na slici 1 i 4 iste, što se tiče opisa karakteristika pozivamo se na ono što je već rečeno u vezi sa slikom 1, pri čemu, takođe, u vezi sa ograničenjem visine kutije koja je ilustrovana na slici 4, ipak može da se realizuje koncepcija susednih područja sfernih površina koje su spojene pomoću premošćenja i najmanje jednog rebra, koje se pruža od premošćenja do svakog od susednih područja sfernih površina, kao što se može zaključiti sa slike 4. Dakle, na slici 4 ilustrovana je velika fleksibilnost funkcionalne saradnje područja sfernih zidova i konstrukcije premošćenja i rebra koja ih povezuje, što lako može da se prilagodi različitim graničnim geometrijskim uslovima. Konkretno, na slici 4 takođe je omogućeno (kao i na slici 1) da se u centralnom delu sklopive kutije pričvrsti otvor držača 46 pomoću kojeg se u normalnoj upotrebi kutije obično podiže čitav teret. Ovde upotreba područja sfernih površina omogućava da se konstruiše područje sferne površine koje je isključeno zbog područja držača i nalazi se ispod područja držača, tako da ni u području držača na sfernoj površini ne mora da izostane povećanje stabilnosti. Kao što je ilustrovano na slici 4, držač je povezan sa područjem sferne površine sa donje strane pomoću premošćenja koja prolaze vertikalno, što dovodi do povećanja stabilnosti u smeru sile. Pored toga, spoljna kontura držača direktno je spojena sa premošćenjima 22 i 30 koja su postavljena između područja sfernih površina preko dodatnih rebara, što dovodi do toga da otvor područja držača 46 koji, u stvari, slabi stabilnost konstrukcije, ne utiče na opštu stabilnost jer sila koja deluje na držač može direktno da se prenese na susedna područja sfernih površina.

Pored toga, na slici 4 obezbeđeni su funkcionalno identični ili funkcionalno slični elementi ili karakteristike, sa istim pozivnim oznakama koji su već korišćeni na slici 1. Ovo, takođe, važi za sledeće crteže na kojima su dati funkcionalno identični ili funkcionalno slični elementi ili karakteristike, koji su svi označeni identičnim pozivnim oznakama.

Na slikama 5 i 6 prikazani su uvećani preseci uške 50 koja je postavljena u području osnove spoljnog zida 6b i kuke 52 koja je postavljena u području šarke 40c sklopive kutije 1 iz različitih perspektiva, dok je na slici 5 prikazan unutrašnji izgled, to jest izgled u bočnom smeru od unutrašnjosti ka spoljašnjosti, a na slici 6 je prikazan izgled koji odgovara pomenutom izgledu od spoljašnjosti ka unutrašnjosti. Uška 50 u ovom izvođenju u osnovi je cilindrična i pruža se u horizontalnom smeru. Poprečni presek uške može da bude bilo kog oblika osim kružnog, kao što je na primer ovalan, pravougaon ili kvadratan oblik ili oblik trougla. Kuka je u osnovi kockastog oblika, pri čemu kontura kuke na nekim mestima odstupa od takvog oblika kako bi se postigle druge funkcionalnosti kuke.

Na slikama 7 A i 7B koje odgovaraju slikama 5 i 6, takođe je prikazan upust 54 za vođenje i upust 56 za kuku iz različitih perspektiva, koji se nalaze unutar fiksnog dela spoljnog zida 18 dna 2 i u koje su postavljene uška 50 i kuka 52. Na slici 7A prikazanje izgled od unutrašnjosti ka spoljašnjosti, dok je na slici 7B prikazan izgled od spoljašnjosti ka unutrašnjosti. A na slikama 5 do 7B prikazane su karakteristike sklopa šarke u demontiranom stanju, na slikama 8 do 11B prikazan sklop šarke u montiranom stanju, gde se kuka 52 nalazi u upustu 54 za kuku, a uška 50 unutar upušta 54 za vođenje, tako da u odnosu na slike od 8 do 11B može da se razume uzajamno delovanje ili saradnja različitih komponenti sklopa šarke. Ovde je na slici 8 prikazan pogled odozgo na sklop šarke u sklopljenom položaju spoljnog zida 6b, dok je na slikama od 9A do 11B prikazan presek kroz sklop šarke, koja je ilustrovana tokom različitih faza rasklapanja spoljnog zida 6b. Na svakoj od slika 9A, 10A i 11A prikazanje presek po liniji preseka 60 kroz ušku 50. Na slikama 9B, 10B i 11B prikazanje presek kroz kuku 52 duž linije preseka 62 na slici 8. Funkcionisanje sklopa šarke biće opisano u daljem tekstu sa pozivanjem na slike od 5 do 11B.

Kao što se može zaključiti sa slike 8, u izvođenju pronalaska koje je ovde opisano, uška 50 postavljena je u upustu 54 za vođenje, a kuka 52 je postavljena u upustu 56 za kuku. Upust 54 za vođenje podeljen je na dva funkcionalno različita područja, to jest na jedan deo za otvaranje 54a koji se, u osnovi, pruža u vertikalnom smeru 8 i bočnu sekciju otvora 54b koji se u osnovi pruža u bočnom smeru 12 od spoljašnje strane fiksnog dela spoljnog zida 18 ili upušta 54 ya vođenje ka unutrašnjosti. U izvođenju koje je ovde ilustrovano, bočna sekcija otvora 54b nalazi se na dnu upušta 54 za vođenje, iako ovo ne treba posmatrati kao ograničenje. Umesto toga, u daljim izvođenjima pronalaska bočna sekcija otvora može, takođe, da se postavi malo naviše u vertikalnom smeru.

Slično tome, upust 56 za kuku sadrži sekciju za otvaranje 56a koja se, u osnovi, pruža u vertikalnom smeru. Upust 56 za kuku takođe obuhvata bočnu sekciju otvora 56b koja se pruža u bočnom smeru, od spoljašnjosti, odnosno od granice ili ograničenja na spoljašnjoj strani upušta 56 za kuku ka unutrašnjosti. Različiti delovi otvora najbolje se mogu identifikovati na prikazu poprečnog preseka na slikama 9A i 9B, gde su oni obeleženi i odgovarajućim pozivnim oznakama. Da se ne bi ugrozila jasnoća ilustracije funkcionisanja, na ostalim slikama delovi otvora nisu obeleženi odgovarajućim referentnim brojevima. Sekcija za otvaranje 54a upušta 54 za vođenje koja se pruža u vertikalnom smeru ima poprečni presek koji je dovoljno veliki da omogućuje pomeranje uške 50 u sklopljenom položaju bočnog zida 6b u vertikalnom smeru naviše od upušta 54 za vođenje. Kao što je ilustrovano na slikama, uška 50 spojena je sa osnovom 66 preko odstojnika 64, to jest kruto je spojena sa donjim krajem spoljnog zida 6b u vertikalnom smeru 8. Prilikom rasklapanja zida koji je ilustrovan na slikama od 9A do 11B u smeru rastućeg ugla 68 (a), uška 50 rotira u odnosu na otvor 54 za vođenje. Na isti način, kuka 52 koja je trajno pričvršćena za osnovu 66 spoljnog zida 6b rotira u odnosu na upust 56 za kuku. U izvođenju ovog pronalaska, koje je opisana uz pozivanje na slike od 7A do 11B, i sekcija za otvaranje 56a upušta 56 za kuku koja se, u suštini, pruža u vertikalnom pravcu ima poprečni presek koji je dovoljno veliki da kuka 52 u sklopljenom položaju može da se izvede napolje, vertikalno naviše od upušta 56 za kuku. Kao što se može zaključiti iz prikaza odozgo spoljnog zida 6b na slici 8, bočni zid 6b spojen je sa fiksnim delom spoljnog zida 18 preko četiri osovine i dva brega gore opisanog tipa.

U sklopljenom stanju, spoljni zid 6b može lako da se demontira bez ikakvog alata što olakšava zamenu eventualno oštećenog spoljnog zida. Za sklapanje spoljnog zida, i upust 54 za vođenje kao i upust za kuku imaju prodor ili perforaciju 70 ili 72 u unutrašnjosti, odnosno na unutrašnjem graničnom zidu upušta 54 i 56, u kojima odstojnik 64 uške ili deo kuke 52 koji služi za montažu kuke 52 na osnovu 66 bočnog zida 6b može da se pomera.

Za razliku od konvencionalnog mehanizma šarki, ovako se spoj između bočnog zida i fiksnog dela spoljanog zida u sklopljenom stanju može rastaviti bez ikakvog alata, to jest, silu koja deluje u sklopljenom stanju u vertikalnom smeru na spoljni zid 6b ne apsorbuje sklop šarke, niti se ona prenosi na dno 2, kao što je potrebno da bi kutija mogla da se napuni u rasklopljenom obliku.

Vučenje ili prianjanje u inventivnom izveđenju nastaju samo prilikom uspravljanja spoljnog zida 6b, kojom prilikom kuka 52 i uška 50 sudeluju na sledeći način. U sklopljenom stanju ilustrovanom na slikama 9A i 9B, uška 50 nalazi se u vertikalno pružajućem delu 54a upušta 54 za vođenje, a kuka 52 se, takođe, nalazi u vertikalno pružajućem delu 56a upušta za kuku 56. U izvođenju koje je ovde ilustrovano, kako uška 50 tako i kuka 52 stavljaju se na, odnosno dolaze u dodir sa spoljnim bočnim zidom odgovarajućeg upušta za vođenje i nijedna sila ne deluje na ušku 50 ili na kuku52.

Kontura kuke 52, u izvođenju koje je ovde ilustrovano, nije u osnovi radijalna kao kontura uške, već je u obliku slova L sa ivicom 74 koja se stavlja na, odnosno dolazi u dodir sa spoljnom stranom upušta za kuku 56. Spoljašnji zid ili spoljašnja strana 76 upušta 56 za kuku, prilikom uspravljanja ili podizanja spoljnog zida 6b, ponašaju se kao kontaktna površina na fiksnom delu spoljnog zida 18, pri čemu je kuka 52, prilikom uspravljanja spoljnog zida 60, takoreći, oslonjena, odnosno poduprta. Pomoću konture kuke u obliku slova L sa ivicom 74, dakle neposredno nakon početka uspravljanja, sila koja je usmerena ka unutrašnjosti deluje na bočni zid 6b, što dovodi do toga da se uška 50 u bočnoj sekciji otvora 54b pomera ka unutrašnjosti, tako da se već prilikom prekoračenja unapred određenog graničnog ugla, ista nalazi u bočnoj sekciji otvora 54b (u krajnjem položaju unutrašnje strane u bočnoj sekciji otvora 54b), kao što je ilustrovano na slici 10A. Bočna sekcija otvora 54b, kao što se, na primer, može zaključiti sa slike 7, ograničen je vertikalno naviše materijalom fiksnog dela spoljnog zida 18. Ovo ograničenje formirano je na slici 7 pomoću dve ušice 78a i 78b, koje se pružaju iznad bočne sekcije otvora 54a upušta 54 za vođenje i sprečavaju mogućnost pomeranja uške izvan upušta 54 za vođenje. S obzirom da se kuka 52 i kontaktna površina 76kuke, prilikom podizanja uške 50, pomeraju bočno ka unutrašnjosti u bočnoj sekciji otvora 54b, do položaja u kom uška 50 ne može da se ukloni iz otvora za vođenje prema vrhu, uška može da prenosi silu na dno 2 delujući u vertikalnom smeru naviše na spoljni zid 6b.

Uopšteno govoreći, kuka 52 se, dakle, odlikuje konturom kuke koja se realizuje tako da prilikom uspravljanja spoljnog zida, kontura kuke dolazi u dodir sa kontaktnom površinom 56 tako da se uška 50 pomera ka unutrašnjosti u bočnoj sekciji otvora 54b. Ovde nije važan oblik kontaktne površine - ravnu kontaktnu površinu koja je ilustrovana na slikama treba posmatrati samo kao primer za bilo koju geometriju kontaktne površine, što dovodi do toga da sila deluje na breg. Na primer, kontaktna površina može da bude i kosa u odnosu na vertikalni pravac 8, što, u kombinaciji sa u osnovi kružnom konturom kuke u odnosu na kontaktnu površinu 56, takođe, dovodi do toga da se tokom centriranja uška pomera ka unutrašnjosti. Ovo izvođenje takođe razjašnjava da geometrija kuke praktično može da bude proizvoljna, sve dok se kontura kuke realizuje tako da kontura kuke dolazi u dodir sa kontaktnom površinom i da se osovina 50 pomera ka unutrašnjosti.

U potpuno rasklopljenom stanju, koje je ilustrovano na slici 11 A, uška 50 se, dakle, nalazi u bočnoj sekciji otvora 54b upušta 54 za vođenje, tako da su sada spoljni zid 6b i dno međusobno spojeni na fleksibilan način. Izvođenje koje je ovde ilustrovano dodatno sadrži dva jezička 80a i 80b koji se pružaju u bočnom smeru do ivice spoljne strane upušta 54 za vođenje, u rasklopljenom stanju spoljnog zida 6b. Ovi opcioni jezičci 80a i 80b dodatno sprečavaju da se uška 50 neželjeno pomeri iz svog položaja, na primer, usled elastične deformacije, kad je spoljni zid 6b u rasklopljenom stanju.

Izvođenje koje je ovde ilustrovano sadrži još jednu dodatnu opcionu implementaciju ili funkcionalnost kuke 52. U slučaju koji je ovde ilustrovan, kontura kuke je u obliku slova L u položaju u kom je bočni deo 56b otvora za kuku 56 ograničen naviše materijalom fiksnog dela spoljnog zida 18 (u položajima ispusta 82a i 82b), tako da, kao što se može zaključiti sa slika 10B i 11B, kuka zalazi u bočnu sekciju otvora 56b upušta za kuku. Na ovaj način, u uspravljenom položaju sila se prenosi sa spoljnog zida 6b na dno 2 pomoću kuke 52 što može dodatno da poveća stabilnost opšte konstrukcije kad se primeni ova opciona karakteristika.

Kao što je već opisano, funkcionalnom saradnjom kuke 52 sa kontaktnom površinom 76 i uške 50 koja je postavljena u upustu 54 za vođenje, prema pronalasku, takođe može da se obezbedi sklop šarke koja može da se demontira u sklopljenom stanju, dok u rasklopljenom stanju spoljnog zida 6b može da prenese potrebne sile na dno 2.

Dodatno izvođenje ovog pronalaska će takođe biti razmatrano u daljem tekstu sa pozivanjem na slike od 6 do 11B. Kod ovog izvođenja, spoljni zid je spojen pomoću sklopa šarke sa dnom 2 sklopive kutije 1 tako da se spoljni zid 6b sam drži u uspravnom položaju nakon uspravljanja. Pošto kod ovog izvođenja nije od prvenstvenog značaja da upust 54 za vođenje i upust 56 za kuku u vertikalnom smeru budu realizovani tako da kuka 52 i uška 50 mogu da se uklone odozgo, ova funkcija je opciona kod izvođenja ovog pronalaska koje sada opisujemo. Kod izvođenja ovog pronalaska koja omogućavaju da zid stoji samostalno, potrebno je da se oblik kuke 52 realizuje tako, kao što je ilustrovano na slici 10A, da kontura kuke prilikom uspravljanja spoljnog zida 6b dolazi u dodir sa površinom 76 za vođenje tako da se prilikom prekoračenja ugla praga 68 uška 50 pomera ka unutrašnjosti pre nego što donja strana ili osnova 66 spoljnog zida 6b dođe u dodir sa unutrašnjim ivičnim područjem 19 ili unutrašnjom ivicom 90 fiksnog dela spoljnog zida 18.

Zatim, uška 50 može već pre toga da apsorbuje silu koja deluje u vertikalnom smeru, tako da je moguće dimenzionisati rastojanje unutrašnjeg ivičnog područja 90 od uške 50 tako da prilikom pomeranja spoljnog zida 6b preko ivice 90, to jest prilikom prelaženja graničnog ugla 68 dejstvom uške 50, donja strana 66 spoljnog zida 6b vrši pritisak na unutrašnje ivično područje 90 sa kontaktnom silom pritiska koja je veća od druge kontaktne sile pritiska pomoću koje donja strana 66 spoljnog zida 6b vrši pritisak, u uspravnom vertikalnom položaju, na gornju stranu fiksnog dela spoljnog zida 18 dejstvom uške 50. U alternativnom izvođenju, koje nije ilustrovano, unutrašnja strana konture kuke može da se implementira tako da prilikom prelaska ivice 90 kontaktna sila pritiska bude postignuta dejstvom kuke 52, kad je on, na primer, već u kontaktu sa materijalom 82b upušta 56 za kuku koji ograničava upust 56 za kuku prema vrhu.

Uopšteno govoreći, rasklopljeni, odnosno uspravljeni zid drži se u rasklopljenom stanju kad se kontura kuke realizuje tako da prilikom uspravljanja spoljnog zida 6b kontura kuke dolazi u dodir sa kontaktnom površinom 76 tako da se prilikom prelaženja graničnog ugla 68 uška 50 pomera ka unutrašnjosti u bočnu sekciju otvora 54b, te da nakon prelaženja graničnog ugla 68 dejstvom uške 50 ili kuke 52 donja strana 66 spoljnog zida 6b vrši pritisak sa prvom kontaktnom silom pritiska na unutrašnje ivično područje 90 fiksnog dela spoljnog zida 18. Prva kontaktna sila pritiska je veća od druge kontaktne sile pritiska pomoću koje donja strana 66 spoljnog zida 6b, u uspravnom položaju, vrši pritisak na gornju stranu fiksnog dela spoljnog zida 18 dejstvom uške 50 ili kuke 52.

Površina spoljnog zida, čiji otpor mora da se savlada prilikom rasklapanja, ne mora da se formira potpunom dužinom unutrašnje ivice 90 fiksnog dela spoljnog zida 18. Takođe je moguće, na primer, da bi se uticalo na potrebnu silu, dovesti samo geometrijski samo ograničena unutrašnja ivična područja 90 u dodir sa spoljnim zidom 6b tokom otvaranja. S tim u vezi, na primer, na unutrašnjoj ivici 90 spoljnog zida, jezičci koji se pružaju ka unutrašnjosti mogu se formirati tako da spoljni zid 6b mora da savlada samo otpor koji prouzrokuju ovi jezičci. Ovo može, na primer, da posluži da se podesi sila koja je potrebna prilikom uspravljanja spoljnog zida 6b i da se ista prilagodi zahtevima korisnika.

U nekim izvođenjima, centar uške 50 u bočnom pravcu 12 nakon pomeranja uške 50 ka unutrašnjosti nalazi se dalje u pravcu spoljašnje strane sklopive kutije 1 od unutrašnje ivice 90 usled čega je rastojanje između unutrašnje ivice 90 i uške 50 veće od rastojanja između gornje strane fiksnog dela spoljnog zida 18 i uške 50. Ovo automatski prouzrokuje odnose sila koji su već opisani. Kao i u svim izvođenjima pronalaska, spoljni zid 6b drži se u uspravnom položaju pomoću elastične deformacije materijala, a ne pomoću trenja usled usporene uške ili slično, kao što je obično slučaj, inventivnim izvedbama može se obezbediti mehanika kojom se postiže, bez habanja, da rasklopljeni spoljni zidovi 6b ostanu da samostalno stoje u uspravnom položaju.

U vezi sa slikama 12 i 13A ili 13B opisano je dodatno izvođenje ovog pronalaska, koje obuhvata mehanizam za zabravljivanje 100, kojim se sjedne strane može rukovati na način na koji se štedi sila, ili veoma efikasan način, odnosno koji funkcioniše veoma jednostavno i izdržljiv je, a s druge strane dodatno sadrži funkcionalnost za deblokiranje u vanrednim situacijama, koja garantuje da u slučaju pogrešnog rukovanja mehanizmom za zabravljivanje on neće biti oštećen, već će se automatski otvoriti. Na slici 12 prikazan je bočni izgled sklopive kutije koja je ilustrovana na slici 1. Spoljni zid na poprečnoj strani 4b, koji je ilustrovan u pogledu odozgo, ovde sadrži mehanizam za zabravljivanje sa prednapregnutom oprugom 100 koji ima elastični zabravni element 100 koji može da se zabravi, odnosno fiksira sa spoljnim zidovima 6a i 6b ili sa jezičcima 22 koji se pružaju od spoljnih zidova na uzdužnoj strani 6a i 6b u smeru spoljnog zida na poprečnoj strani 4b. Ovim se elastični zabravni element može spojiti mehanički rastavljivim spojem sa jezičcima tako da bočni zidovi na uzdužnoj strani 6a i 6b i bočni zid na poprečnoj strani 4b budu kruto mehanički spojeni, ali rastavljivi jedan u odnosu na drugi kako bi se dobila stabilna rasklopljena kutija 1.

U daljem tekstu, treba razmotriti elastični zabravni element u vezi sa uglom 20 koji je ilustrovan na slici 12, u kom se bočni zid na poprečnoj strani 4b zabravljuje, odnosno fiksira sa bočnim zidom na uzdužnoj strani 6b. Na slikama 13A i 13B ovde je prikazan poprečni presek duž linije preseka 102 na slici 12, dok je na slici 13A i 13B ilustrovano samo područje 104 u kom se elastični zabravni element blokira ili fiksira sa jezičkom 22 i to na uvećanom prikazu. Na slikama 13A i 13B ovde je prikazan primer jedne od nekoliko mogućih implementacija elastičnog zabravnog elementa 100 ili jezička 22. Sa već rasklopljenim bočnim zidovima na uzdužnoj strani 6a i 6b, jezičak 22 pruža se u smeru spoljnog zida na poprečnoj strani 4b. Prilikom rasklapanja, ovo uzrokuje da jezičak 22 ograničava savitljivost spoljnog zida na poprečnoj strani 4b prema spoljašnjosti i da se, takoreći, ponaša kao zaustavljač za isti. Prilikom rasklapanja, spoljni zid na poprečnoj strani 4b doći će u dodir sa jezičkom 22 u rasklopljenom položaju. U isto vreme, elastični zabravni element 100 „uskače" u istureni deo spoljnog zida 6b kako bi se dobio mehanički rastavljiv kruti spoj između spoljnih zidova na uzdužnoj strani i na poprečnoj strani.

U izvođenju koje je ovde ilustrovano, jezičak 22 sadrži kuku za zabravljivanje 106 koja se pruža ka unutrašnjosti i koja je, u osnovi, paralelna sa spoljnim zidom na uzdužnoj strani 6a, pri čemu kuka obuhvata prvu kontaktnu površinu 108, koja je usmerena ka unutrašnjosti, i drugu kontaktnu površinu 110, koja je usmerena ka spoljašnjosti. Prilikom rasklapanja spoljnog zida na poprečnoj strani 104 u smeru rasklapanja 113, spoljni zid na uzdužnoj strani 6b, a sa njim i jezičak 22 i kuka za zabravljivanje 106, koja je pričvršćena na jezičak 22, nalaze se u fiksnom položaju. Prilikom rasklapanja, zajedno sa spoljnim zidom na poprečnoj strani 4b, elastični zabravni element 100, koji je spojen sa spoljnim zidom na poprečnoj strani, pomera se u odnosu na kuku za zabravljivanje 106 u pravcu rasklapanja 113 koji je ilustrovan na slici 13A. Ovde elastični zabravni element 100, koji dodatno sadrži prvu kontaktnu površinu 112 usmerenu ka unutrašnjosti i drugu kontaktnu površinu 114, koja je usmerena ka spoljašnjosti, dolazi u dodir sa kontaktnom površinom 108 kuke za zabravljivanje 106 koja je usmerena ka unutrašnjosti. Usled nagiba kontaktne površine 108 kuke za zabravljivanje 106 usmerene ka unutrašnjosti, elastični zabravni element ili element za zabravljivanje 100 pomera se naviše u vertikalnom smeru 8 i može da uskoči u položaj za zabravljivanje u kuki za zabravljivanje 106 što je ilustrovano na slikama 13A i 13B.

Elastični zabravni element 100 i mehanizam za zabravljivanje sa prednapregnutom oprugom realizovani su kao jedna celina u izvođenju koje je ovde opisano i stoga su obeleženi istim pozivnim oznakama. Pored toga, prethodna zategnutost opruge u izvođenju pronalaska o kome se ovde govori postiže se pomoću opružnih elemenata 120a i 120b, koji su formirani zajedno sa mehanizmom za zabravljivanje, pri čemu opružni elementi deluju opružnom silom na mehanizam za zabravljivanje 100 usled njihove elastičnosti i oblika. Ukoliko je elastični zabravni element 100 u zabravljenom položaju u kuki za zabravljivanje 106, bočni zidovi na uzdužnoj strani 6a i 6b i bočni zid na poprečnoj strani 4b su mehanički spregnuti ili blokirani i spojeni tako da kutija ima veliku stabilnost. Element za zabravljivanje može se osloboditi na jednostavan način aktiviranjem mehanizam za zabravljivanje 100 u vertikalnom smeru naviše, što može da se izvede na jednostavan način i, čak, u isto vreme kad i podizanje kutije usled oblika mehanizma za zabravljivanje koji ima područje držača 106 postavljeno ispod otvora za nošenje 128.

Kako se zabravljivanje i odbravljivanje obavljaju u vertikalnom smeru 8, a u ovom smeru nijednu silu ne mora da apsorbuje spoj između spoljnih zidova na uzdužnoj strani 6a, 6b i spoljnog zida na poprečnoj strani 4b, za zabravljivanje i odbravljivanje ne mora da se koristi velika sila i mehanizmom može lako i pouzdano da se rukuje. U skladu sa izvođenjima ovog pronalaska, i druga kontaktna površina 110 kuke za zabravljivanje 106, koja je usmerena ka spoljašnjosti, nagnuta je u odnosu na vertikalni smer 8 i/ili je nagnuta prva kontaktna površina 112 elementa za zabravljivanje ili elastičnog zabravnog elementa 100 usmerena ka unutrašnjosti. Kod izvođenja ovog pronalaska, srednji nagib prve kontaktne površine 108 kuke za zabravljivanje usmerene ka unutrašnjosti veći je od srednjeg nagiba druge kontaktne površine 110 kuke za zabravljivanje 106. Kako je i prva kontaktna površina 110 kuke za zabravljivanje 106, koja je usmerena ka spoljašnjosti, nagnuta u odnosu na drugu kontaktnu površinu 112 elastičnog zabravnog elementa 100 usmerenu ka unutrašnjosti, komponenta sile deluje naviše na elastični zabravni element 100, čak i ako se sila primenjuje na spoljni zid na poprečnoj strani 4b u smeru od spoljašnjosti.

Ovim se mehanizam za zabravljivanje sa prednapregnutom oprugom automatski otvara i ne uništava se kad se prekorači unapred zadata sila. Ova sila može se podesiti proizvoljno podešavanjem relativnog nagiba između druge kontaktne površine 110 kuke za zabravljivanje 106 koja je usmerena ka spoljašnjosti i prve kontaktne površine 112 elastičnog zabravnog elementa 110 usmerene ka unutrašnjosti, uzimajući u obzir prethodnu zategnutost opruge. Time se u opisanim izvođenjima ovog pronalaska sprečava da mehanizam za zabravljivanje bude uništen kad se dogodi greška pri rukovanju, iako je isti realizovan tako da se blokira normalno na smer kretanja.

Iako je u izvođenju koje je opisano na slikama 13A i 13B na jezičku 22 pričvršćena dodatna kuka za zabravljivanje 106, kod alternativnih izvođenja ovog pronalaska moguće je i direktno zabravljivanje sa jezičkom 22 ili podesnim otvorom u samom jezičku 22. Ono što je ovde odlučujuće jeste da jezičak 22, odnosno element koji je povezan sa njim i/ili elastični zabravni element 100 u rasklopljenom stanju sadrže kontaktne površine 110 i 120 nagnute tako u odnosu na vertikalni smer 8 da se mehanizam za zabravljivanje 100 otvara nasuprot nasuprot prednapregnutoj opruzi kad se prekorači unapred određena sila usmerena ka unutrašnjosti prema spoljnom zidu na poprečnoj strani 4b.

Iako su svaki mehanizam za zabravljivanje sa prednapregnutom oprugom 100 i elastični zabravni element u izvođenju koje je prikazano na slici 12 realizovani kao jedna celina, naravno daje moguće i da se ove komponente realizuju u nekoliko delova ili, na primer, da se mehanizam za zabravljivanje realizuje zasebno za svaku stranu. Pored toga, u ovim slučajevima može da se održava funkcija deblokiranja u vanrednim situacijama radi sprečavanja uništenja.

Svako od gore navedenih izvođenja opisano je u odnosu na sklopive kutije koje se ovde koriste za transport povrća ili slično. Naravno, sklopive kutije prema datom pronalasku nisu ograničene samo na ovo područje primene. Pre se može reći da postoji i mogućnost da se obave različiti transportni zadaci, kao što je transport flaša ili slično, korišćenjem sličnih sklopivih kutija, pri čemu posebno može da se promeni kontura oblika dna ili unutrašnjosti spoljnih zidova kako bi se bolje prilagodile specifičnom zadatku.

Osim toga, moguća je bilo koja kombinacija što se tiče izabranih materijala. Prema tome, za proizvodnju predmetnih sklopivih kutija, može se koristiti, na primer, plastika, metal ili drvo. Zahvaljujući posebno jakoj konstrukciji, u njima se bezbedno i pouzdano mogu transportovati i veoma teški tereti, kao što je, na primer, slučaj u ugostiteljstvu kad se transportuju posuđe ili pribor za jelo, ili slično. Kako upotreba jednog od gore opisanih izvođenja dovodi do sklopivih kutija koje su higijenske, lako se čiste, veoma su izdržljive, kompaktno sklopive i izuzetno jednostavne i efikasne pri rukovanju, nema ograničenja u pogledu područja primene predmetnih sklopivih kutija, jer su iste podesne za praktično svaku primenu zahvaljujući mnoštvu pozitivnih karakteristika.

Claims (9)

1. Sklopiva kutija (1) koja ima dno (2) i dva uzdužna spoljna zida (6a, 6b) i dva poprečna spoljna zida (4a, 4b) koji leže naspramno u parovima i mogu se sklopiti u odnosu na dno (2), naznačena time, što: svaki od uzdužnih spoljnih zidova (6a, 6b) sadrži jezičak (22) najmanje na kraju ka poprečnoj strani, koji se pruža u pravcu poprečnih spoljnih zidova (4a, 4b) u uspravnom položaju, pri čemu jezičak ograničava sklapanje poprečnih spoljnih zidova (4a, 4b) ka spolja; i svaki od poprečnih spoljnih zidova (4a, 4b) sadrži mehanizam za zabravljivanje sa prednapregnutom oprugom postavljen na spoljnoj stranici poprečnog spoljnog zida (4a, 4b), koji sadrži elastični zabravni element (100) pomerljiv u vertikalnom pravcu (8) u odnosu na dno (2), koji se može spregnuti sa jezičkom (22) uzdužnog spoljnog zida (6a, 6b), pri čemu jezičak (22) i/ili elastični zabravni element (100) sadrže kontaktne površine (110, 112), spregnute u odnosu na vertikalni pravac (8) u uspravnom položaju na takav način da kada se prekorači unapred zadata sila koja deluje na unutrašnju stranu poprečnog spoljnog zida (4b) otvara se mehanizam za zabravljivanje savladavajući prednapregnutu oprugu.

2. Sklopiva kutija (1) prema zahtevu 1, naznačena time, što na jezičku (22) uzdužnih spoljnih zidova (6a, 6b), paralelno sa uzdužnim spoljnim zidovima (6a,6b) kuka za zabravljivanje (106) postavljena je tako da sadrži prvu kontaktnu površinu (108) okrenutu ka unutra i drugu kontaktnu površinu okrenutu ka spolja.

3. Sklopiva kutija (1) prema zahtevima 1 ili 2, naznačena time, što elastični zabravni element (100) može biti spregnut sa kukom za zabravljivanje (106) i što elastični zabravni element (100) sadrži prvu kontaktnu površinu (112) okrenutu ka unutra i drugu kontaktnu površinu (114) okrenutu ka spolja.

4. Sklopiva kutija (1) prema zahtevima 2 ili 3, naznačena time, što je srednji ugao koji međusobno zaklapaju prva kontaktna površinu (108) kuke za zabravljivanje (106) i vertikalni pravac (8), veći od srednjeg ugla koji međusobno zaklapaju druga kontaktna površinu (110) kuke za zabravljivanje (106) i vertikalni pravac (8).

5. Sklopiva kutija (1) prema zahtevima 3 ili 4, naznačena time, što je srednji ugao koji međusobno zaklapaju prva kontaktna površina (112) elastičnog zabravnog elementa (100) i vertikalni pravac (8), manji od srednjeg ugla koji medjusobno zaklapaju druga kontaktna površina (114) elastičnog zabravnog elementa (100) i vertikalni pravac (8).

6. Sklopiva kutija (1) prema jednom od prethodnih zahteva, naznačena time, što se elastični zabravni element (100) i mehanizam za zabravljivanje pružaju ćelom širinom poprečnog spoljnog zida (4b) i čine njegov integralni deo.

7. Sklopiva kutija (1) prema zahtevu 6, naznačena time, što mehanizam za zabravljivanje (100) poseduje ručicu (126) na centralnoj površini poprečnog spoljnog zida (4b), tako da se pomeranjem ručice (126) mehanizma za zabravljivanje (100) u vertikalnom pravcu, elastični zabravni element (100) odbravljuje sa obe strane poprečnih spoljnih zidova.

8. Sklopiva kutija (1), prema zahtevu 4, naznačena time, što je srednji ugao koji međusobno zaklapaju druga kontaktna površinu (110) kuke za zabravljivanje (106) i vertikalni pravac (8) takav da kada se prekorači unapred zadata sila, elastični zabravni element (100) dejstvuje nasuprot predopterećenja opruge komponentom sile u vertikalnom pravcu (8) naviše i komponentom sile u pravcu upravnom na pravac kuke za zabravljivanje (106) ne dovodeći do plastične deformacije kuke za zabravljivanje (106) ili elastičnog zabravnog elementa (100).

9. Sklopiva kutija (1) prema zahtevu 3, naznačena time, što je srednji ugao koji međusobno zaklapaju prva kontaktna površinu (112) elastičnog zabravnog elementa (100) i vertikalni pravac (8) takav da kada se prekorači unapred zadata sila, elastični zabravni element (100) dejstvuje nasuprot predopterećenja opruge komponentom sile u vertikalnom pravcu (8) naviše i komponentom sile u pravcu upravnom na pravac kuke za zabravljivanje (106) ne dovodeći do plastične deformacije kuke za zabravljivanje (106) ili elastičnog zabravnog elementa (100).