PL81311B1 - Electrostatographic imaging systems[gb1312844a] - Google Patents

Description

Uprawniony z patentu: Xerox Corporation, Nowy Jork (Stany Zjednoczone Ameryki) Sposób wywolywania utajonego obrazu elektrostatycznego Przedmiotem wynalazku jest sposób wywolywa¬ nia utajonego obrazu elektrostatycznego stoso¬ wany w technice kopiowania, drukarstwie itp.Wytwarzanie i wywolywanie obrazów na po¬ wierzchni materialów fotoprzewodzacych metoda¬ mi elektrostatycznymi jest procesem dobrze zna¬ nym. Podstawowy proces kserograficzny opisany w amerykanskim opisie patentowym nr 2297691 polega na naladowaniu fotoprzewodzacej warstwy izolacyjnej jednorodnym ladunkiem elektrycznym, poddaniu warstwy dzialaniu obrazu swiatlocienio¬ wego w celu odprowadzenia ladunku z obszaru warstwy, na które pada swiatlo, oraz wywolania powstalego utajonego obrazu elektrostatycznego przez posypanie go drobnym proszkiem elektro- skopowym. Proszek przyciagany przez naladowane obszary warstwy tworzy obraz proszkowy odpo¬ wiadajacy utajonemu obrazowi elektrostatyczne¬ mu. Obraz proszkowy mozna nastepnie przeniesc na powierzchnie podloza, na przyklad na papier.Przeniesiony obraz mozna nastepnie przytwierdzic trwale do powierzchni podloza, na przyklad pod wplywem ciepla. Zamiast tworzyc obraz utajony przez jednorodne naladowanie warstwy fotoprze¬ wodzacej i nastepnie poddawanie warstwy dzia¬ laniu obrazu swiatlocieniowego, imozna go tworzyc wprost, przez naladowanie warstwy, na która pada optyczny Obraz przedmiotu. Obraz proszkowy moz¬ na przytwierdzic do warstwy, gdy pozadane jest opuszczenie operacji przenoszenia obrazu proszko- 10 15 20 30 wego. Przytwierdzanie obrazu przez ogrzanie mozna zastapic innym dogodnym sposobem, jak na przyklad poddawaniem dzialaniu rozpuszczalni¬ ka lub pokrywaniem warstwa ochronna.Znane sa równiez inne metody stosowania cza¬ steczek elektroskopowych do wywolywania utajo¬ nego obrazu elektrostatycznego. Naleza do nich sposoby wywolywania opisane w amerykanskich opisach patentowych nr nr 2 618 552, 2 221 776, 2 874 063.Wywolanie elektrostatycznego obrazu utajonego mozna równiez osiagnac przy uzyciu cieklego, a nie tylko suchego wywolywacza. W znanej tech¬ nice wywolywania cieczowego za pomoca cieklego wywolywacza, czesciej zwanego wywolywaniem elektroforetycznym, izolujacy ciekly nosnik zawie¬ siny subtelnego proszku styka sie z powierzch¬ nia naswietlona zarówno w obszarach naladowa¬ nych jak i nienaladowanych. Pod wplywem pola elektrycznego laduriku odtwarzajacego wzór obra¬ zu, zawieszone czastki migruja ku naladowanym obszarom powierzchni obrazu wydzielajac sie z izolujacej cieczy. W wyniku elektroforetycznej mi¬ gracji naladowanych czastek uzyskuje sie Osadza¬ nie sie ich na powierzchni obrazu, odtwarzajac jego rysunek. Wywyolywanie elektroforetyczne utajonego obrazu elektrostatycznego mozna wyko¬ nac na przyklad polewajac powierzchnie obrazu wywolywaczem, zanurzajac powierzchnie w naczy¬ niu z wywolywaczem lub przez przesuwanie po 8131181311 ¦"¦¦:, 3 ¦ '{¦-¦¦ • - powierzchni obrazu gladkiej rolki polanej cieklym wywolywaczem!.Inny sposób wywolywania utajonego obrazu elektrostatycznego jest opisany w amerykanskim opisie patentowym nr 3 084 043. Zgodnie z tym sposobem wywoluje sie utajony obraz elektrosta¬ tyczny przez przylozenie do powierzchni naswiet¬ lonej cieklego wywolywacza za pomoca elementu nakladajacego wywolywacz, majacego siatke wy¬ puklosci i zaglebien o regularnym rozkladzie. Za¬ glebienia tego elementu zawieraja warstwe prze¬ wodzacego wywolywacza cieklego, któremu unie¬ mozliwia sie zetkniecie z elektrostatograficzna po¬ wierzchnia obrazowa. Wywolywanie uzyskuje sie orzez jM^jriirtgrflfe^iwspomnianego elementu z za- T^eW^rlialiii %MfeflHimonymi cieklym wywolywaczem tdo powierzchni obmzowej. Nalezy przypuszczac, ze ciekly wywo|^^acjz\ zostaje wyciagany z zaglebien powierzchni ^ ejaftigptu posredniego jedynie w o%za*a«h naladowanych. Ciekly wywolywacz mo¬ zna za/barwic barwnikiem lub pigmentem. Sposób wywolywania opisany w amerykanskim opisie pa¬ tentowym nr 3 084 043 rózni sie od metody wywo¬ lywania elektroforetycznego, poniewaz w sposobie tym nastepuje bezposredni kontakt cieklego wy¬ wolywacza zarówno z naladowanymi, jak i nienala- dowanyimi obszarami powierzchni utajonego obrazu elektrostatycznego. W technice wywolywania cie¬ cza spolaryzowana natomiast, inaczej niz w ukla¬ dach wywolywania elektroforetycznego, nie za¬ chodzi bezposredni kontakt cieczy spolaryzowanej z obszarami elektrostatycznego obrazu utajonego, które nie maja byc wywolywane. Zredukowanie kontaktu pomiedzy cieklym wywolywaczem i obszarami powierzchni wywolywanej nie zawiera¬ jacymi obrazu jest pozadane, poniewaz zmniejsza sie wówczas tworzenie tla. Inna charakterystyczna cecha, która odróznia technike wywolywania cie¬ cza spolaryzowana od wywolywania elektrofore¬ tycznego jest to, ze ciekla faza wywolywacza bie¬ rze aktywny udzial w wywolywaniu powierzchni.Ciecz w wywolywaczach elektroforetycznych spel¬ nia jedynie role nosnika czasteczek wywolywacza.Pomimo to, iz uklady wywolywania ciecza opi¬ sane powyzej na ogól tworza zadowalajace obra¬ zy, jednak obrazy te sa obarczone róznymi bra¬ kami. Wynika stad, ze wyzej wymienione metody wymagaja dalszych ulepszen. Szczególnie klopotli¬ we sa trudnosci zwiazane z cieczowymi ukladami wywolujacymi, w zastosowaniu do elektrostato- graficznych powierzchni obrazowych uzywanych wielokrotnie. W ukladach tych powierzchnia obra¬ zowa typu fotoprzewodzacego bebna z selenu, czy stopu selenu zostaje naladowana, naswietlona obrazem swiatlocieniowym i wywolana przez zet¬ kniecie powierzchni obrazu z elementem posred¬ nim zawierajacym na sobie konieczna ilosc cie¬ klego wywolywacza. Ciekly wywolywacz zostaje przeniesiony z tego elementu na powierzchnie obrazu, tworzac obraz widoczny. Nastepndne obraz utworzony przez wywolywacz zostaje przeniesiony na powierzchnie odbierajaca, na przyklad na pa¬ pier. W procesie przenoszenia nie caly ciekly wy¬ wolywacz zostaje przeniesiony i dlatego konieczna jest nastepujaca po nim kolejna operacja — oczy¬ szczanie.Podczas wywolywania elektroforetycznego, cala powierzchnia obrazowa styka sie z cieklym wy¬ wolywaczem, naladowane czastki oddzielaja sie od cieklego nosnika i wedruja do naladowanych obszarów obrazu. Czastki te silnie przylegaja do powierzchni wskutek wystepowania sil van der Waalsa, poniewaz nierzadko zblizaja sie one do powierzchni obrazowej na odleglosc okolo pieciu¬ set angstromów. Sily van der Waalsa sa tak wiel¬ kie, ze w nastepnym etapie przenoszenia znaczna czesc czastek pozostaje na powierzchni obrazowej, przez co druk ma niewielka gestosc optyczna.Oprócz wystepowania niewielkiej gestosci druku, czasteczki przylegajace do powierzchni obrazowej wymagaja zwiekszonego wysilku w czyszczeniu tej powierzchni ze szczatkowego wywolywacza.Czesto powierzchnia obrazowa podczas tak inten¬ sywnego czyszczenia ulega calkowitemu zniszcze¬ niu. Na ogól wywolywanie elektroforetyczne w ukladach, w których stosuje sie wielokrotnie wy¬ korzystywane elektrostatograficzne powierzchnie obrazowe daje w wyniku niewielka wydajnosc za¬ równo przenoszenia wywolywacza na powierzchnie odbierajaca, jak i procesu oczyszczania. Ponadto, poniewaz ciekly wywolywacz styka sie z cala po¬ wierzchnia obrazowa, peiwna ilosc cieklego nos¬ nika wystepuje w obszarach tla ostatniej kopii.. Gdy ciekly nosnik jest lotny, nalezy na ogól do¬ starczyc pewnych ilosci ciepla, aby odparowac je¬ go warstwe w obszarach tla. Z drugiej strony ciecze nielotne na ogól wytwarzaja druk z oleisty¬ mi lub zabrudzonymi obszarami tla. W obu przy¬ padkach bez operacji ogrzewania lub stapiania papier jest zwykle mokry, a obrazy sa slabo do niego przytwierdzone. Poza tym wywolywacze uzy¬ wane do wywolywania elektroforetycznego sa czu¬ le na polarnosc. To znaczy musza byc specjal¬ nie dobierane do wywolywania obrazu ladunku dodatniego i ujemnego. Dodatkowo przy wy¬ wolywaniu elektroforetycznym wystepuje stopnio¬ we zmniejszenie ilosci czastek elektroskopowych w wywolywaczu, poniewaz wydzielaja sie one w *";¦ trafcie wywolywania z cieczy nosnika. Kazde ta¬ kie zmniejszenie moze, byc istotne, poniewaz na ogól w wywolywaczu wystepuja niewielkie ilosci czasteczek elektroskopowych, aby jego lepkosc byla niewielka, a co za tym idzie predkosc wywo¬ lywania byla mozliwa do przyjecia.W ukladach wywolywania spolaryzowanym a- tramentem, opisanych w amerykanskim opisie pa¬ tentowym nr 3084 043, ciecz wywolujaca ma 55 wzglednie dobre przewodnictwo i opornosc wlas¬ ciwa ponizej 1010 ohm. cm. Po przeniesieniu wywo¬ lywacza o konfiguracji obrazu z elektrostatogra- ficznej powierzchni obrazowej na powierzchnie od¬ bierajaca i nawet dokladnym oczyszczeniu po- 60 wierzchni swiatloczulej, czesc wywolywacza po¬ zostaje na powierzchni obrazowej. Te szczatkowe ilosci wywolywacza uniemozliwiaja cykliczne uzy¬ wanie powierzchni obrazowej. Na przyklad ko¬ lejne ladowanie fotoprzewodnika moze byc nie- 65 wystarczajace wskutek rozpraszania ladunku przez81311 przewodzaca ciecz, a ponadto przewodnictwo po¬ przeczne cieklego wywolywacza na fotoprzewodni- ku moze stac sie zbyt wielkie, co da w wyniku zmniejszenie zdolnosci rozdzielczej.W sklad wielu wywolywaczy uzywanych w po¬ wyzszych sposobach wchodza substancje higrosko- pijne, które wchlaniaja wilgoc atmosferyczna, co daje w wyniku obnizenie lepkosci wywolywacza i zmiany warunków wywolywania. Jest wiec oczy¬ wiste, ze istnieje stale zapotrzebowanie na lepszy uklad wywolywania cieczowego w zastosowaniu do fotoprzewodnika uzywanego cyklicznie lub wie¬ lokrotnie. N Celem wynalazku jest unikniecie wad i niedo¬ godnosci znanych sposobów przez opracowanie sposobu wywolywania ciecza o duzej zawartosci pigmentu zwlaszcza do elektrostatograficznej po¬ wierzchni obrazowej, która moze pracowac wielo¬ krotnie lub cyklicznie, latwo oczyszczana, umozli¬ wiajaca uzyskiwanie obrazów o polepszonej zdol¬ nosci rozdzielczej i/lub gestosci optycznej, przy wykorzystaniu fotoprzewodnika, którego moznaby uzywac wielokrotnie cyklicznie bez koniecznosci dokladnego oczyszczania po kazdym cyklu, sto¬ sujac nielotny ciekly wywolywacz, który wytwarza odbitki nie 'mokre i inie zabrudzone w obszarach tla, i w którym obrazy nie sa czule na polarnosc a sa stabilnymi zawiesinami niezaleznie od po¬ tencjalu powierzchniowego czastek i ich stezenia.Cel wynalazku zostal osiagniety przez to, ze sto¬ suje sie ciekly wywolywacz o opornosci wlasciwej wiekszej niz 1010 ohm.cm, przy czym wywolywacz zawiera pigment w ilosci od 15 do 60% wagowych calej mieszaniny wywolujacej.Wywolywanie nastepuje po umieszczeniu po¬ wierzchni posredniej dostatecznie blisko elektro- statogratficznej powierzchni obrazowej talk, ze wzglednie nieprzewodzacy ciekly wywolywacz zo¬ staje wyciagniety z obnizonych czesci powierzchni posredniej na powierzchnie obrazowa odtwarzajac rysunek obrazu. Na ogól, aby osiagnac maksy¬ malna gestosc obrazu nalezy umiescic wypuklosci powierzchni posredniej w lekkim, delikatnym kon¬ takcie z powierzchnia obrazowa pod warunkiem, ze te wypuklosci sa calkowicie wolne od cieklego wywolywacza.Mozna zastosowac kazda dogodna powierzchnie posrednia, która ma równomierny wzór wypuklos¬ ci i zaglejbien, pod warunkiem, ze zaglebienia te sa dostatecznie glebokie, by zmiescily sie w nich potrzebne ilosci wywolywacza. Aby zmniejszyc do minimum zniszczenia powierzchni obrazowej na¬ lezy stosowac wypuklosci o lagodnej krzywiznie lub calkowicie plaskich wierzcholkach.Do typowych powierzchni posrednich naleza miedzy innymi, porowate materialy ceramiczne, metaliczne gabki, wzorzyste siatki lub tasmy, grze¬ byki z kapilar i cylindryczne rolki o rzezbie po¬ wierzchni takiej, jak gwint pojedynczy lub potrój¬ ny, albo rzezbie w ipostaci wypuklosci piramidal¬ nych. Aby zdolnosc rozdzielcza nie ibyla zbyt nis¬ ka, wzór powierzchni posrednich musi zawierac od czterech do dwunastu wypuklosci lub zaglejbien na milimetrze. Na ogól, zastosowanie grubszej rzezby daje w wyniku niedostateczna zdolnosc roz¬ dzielcza, a przy zastosowaniu rzezby drobniejszej w zaglebieniach miesci sie niewystarczajaca ilosc wywolywacza na to, by otrzymac zadowalajaca 5 gestosc optyczna obrazu. Najkorzystniej stosowac rzezbe o postaci nacietych rowków, na przyklad o ksztalcie potrójnego gwintu, poniewaz wówczas latwiej mozna czyscic powierzchnie dystryfbutora.Wywolywacz mozna nakladac na powierzchnie 10 posredniia w dowolny dogodny sposób. Bo typo¬ wych metod nalezy tu nakladanie wywolywacza z rolki lub rolki gabczastej, badz zanurzanie tej powierzchni w kapieli. Przed zetknieciem z po¬ wierzchnia obrazu, powierzchnie posrednia nalezy 15 wytrzec lub oskrobac do czysta, aby dokladnie usunac caly ciekly wywolywacz z wypuklosci na jego powierzchni. Jako uraadzenie do zabierania nadmiaru wywolywacza mozna zastosowac do¬ wolny przyrzad, na przyklad plyty zbierajace lub 29 gumowe wycieraczki. Korzystnie jest, gdy przy zbieraniu, poza usuwaniem cieklego Wywolywacza z wypuklosci powierzchni, równiez wyciera sie go nieco z zaglebien tak, by poziom wywolywacza w tych zaglebieniach utrzymywal sie nieco ponizej 25 poziomu wypuklosci. Takie nakladanie wywoly¬ wacza na powierzchnie posrednia zmniejsza osa¬ dzanie w obszarach tla.Mozna zastosowac kazda dowolna mieszanine wywolujaca, która jest wzglednie nieprzewodzaca.Na ogól wywolywacz ma opornosc wlasciwa za¬ warta miedzy 1010 a 1015 ohm.cm. W urzadzeniach pracujacych cyklicznie, im wieksze jest przewo¬ dnictwo wywolywacza, tyim wieksza mozliwosc zmniejszania utrzymywania ladunku i zwiekszania przewodnictwa poprzecznego na powierzchni obra¬ zowej, co prowadzi do zmniejszenia zdolnosci roz¬ dzielczej. Z drugiej strony, im wiekszy jest opór elektryczny wywolywacza, tym wieksza stala cza¬ sowa poprzecznego rozladowania obrazu. Poprzecz¬ ne rozladowywanie ma znaczenie w ukladach pra¬ cujacych cyklicznie, poniewaz po kazdym cyklu na powierzchni obrazowej pozostaja szczatkowe ilosci wywolywacza i podczas nastepnego cyklu, umieszczanie na powierzchni obrazowej nalado¬ wanego obrazu zachodzi w obecnosci tych resztek wywolywacza.Stala czasowa Ts poprzecznego rozladowania najmniejszego rozdzielanego elementu obrazu „i" 50 do otoczenia jest wyznaczona przez wzór Ts=Qci/d, gdzie- Q jest wlasciwa opornoscia objetosciowa wy¬ wolywacza, d jest gruboscia szczatkowej warstwy wywolywacza, a Ci pojemnoscia elementu powierz¬ chni i dielektryka lub fotoprzewodnika. Dla zdol- 55 nosci rozdzielczej 10 linii/mm, powierzchnia ele¬ mentu i wynosi 10 ~4 cm2. Dla typowej warstwy fo- toprzewodzacej selenu o grubosci 50 M-m i stalej dielektrycznej E = 6, lub dla typowej warstwy die¬ lektryka organicznego o grubosci'25 \vm i E = 3, 60 ci^lO-14 farad/element powierzchni. Dla typowej grubosci szczatkowej warstwy cieklego wywolywa¬ cza rzedu 1,0 pwn lub 10*4 cm, Ts^lO"10 Q sek! Czas rozladowania dla i — i/e czyli 63% elemen¬ tu obrazu wskutek przewodnictwa szczatkowej 65 warstwy cieczy podano w tabeli I. 30 3581 311 7 Tabela I Q 1010 1011 1IO12 10" 101* ohm. cm Ts 1,0 10 100 1000 10* sek Poniewaz w stosowanych obecnie kserografach wymagany jest czas zycia obrazu utajonego rzedu co najmniej 1 sekundy, a lepiej 2 lub 5 sekund, ciekle wywolywacze stosowane do fotoreceptorów pracujacych cyklicznie powinny miec opornosc co najmniej 1010 ohm. om, mierzona konwencjonalna metoda impulsów pradu stalego w kuwecie o rów¬ noleglych elektrodach.Szybkosc wywolywania jest dana przez podobna stala czasowa lecz we wzorze wystepuje tu szyb¬ kosc indukcji ladunku w cieklymi wywolywaczu Te = Eo Ee Q, gdzie Ec jest stala dielektiry czy. Eo jest stala dielektryczna prózni (8,85-10-14fd/ cm), a Q jest jak poiprzednio opornoscia cieczy. Wiel¬ kosci Ee zmieniaja sie na ogól od 2 do 6, a 3,4 jest typowa wartoscia dla wielu wywolywaczy cieklych na bazie olei mineralnych. Przy zalozeniu, ze efek¬ tywna strefa wywolywania ma szerokosc okolo 5 mm, ograniczenie elektryczne, lub maksymalna szyibkosc wywolywania wynosi vmax = 0,5 (Te/ cm/sek).Tabela II Q 1010 1011 1012 1013 1014 ohm.cm Te 3,0 30 300 3000 30000 milisek. ^max 167,6 16,76 1,676 0,1676 0,01676 cm/sek.Tak wiec, teoretycznie mozna osiagnac duze szybkosci wywolywania przy Q 1011 ohm. cm.Jednakze, z doswiadczenia wiaJdomo, ze teoria ta nie okresla zbyt dokladnie granicznych predkosci dla Q1012 ohm.cm. Wystepuje pewien dodatkowy, niedokladnie poznany mechanizm, który powoduje, ze maksymalna szybkosc wywolywania moze byc wieksza niz okolo 7,5 cm/sek nawet dla Q = 1013— —1014 ohm. cm. Wynika z tego, ze ciekle wywoly¬ wacze mozna stosowac w calym wspomnianym obszarze (1010—1014 ohm.cm). Najkorzystniejszy i najbardziej praktyczny zakres opornosci, dla któ¬ rego wystepuje równowaga pomiedzy przewod¬ noscia, stala czasowa i szybkoscia wywolywania zawiera sie w granicach od 2.1010 do okolo 1012 ohm. cm.Optymalna równowage pomiedzy przewodnic¬ twem i stala czasowa otrzymuje sie na ogól dla wywolywaczy o opornosci od okolo 1011 do okolo 1012 ohm. cm.Wywolywacze wedlug wynalazku moga zawierac jeden lub wiecej cieklych nosników, barwników i pigmenty oraz dyspersanty. W dodatku mozna zastosowac wiele specjalnych skladników spelnia¬ jacych rózne funkcje. Na przyklad, mozna zasto¬ sowac dodatki kontrolujace lepkosc lub przy¬ twierdzajace pigment do papieru.Mozna uzyc kazdego nosnika, który daje pewien wklad do powyzszych wlasciwosci. Do grupy nos¬ ników, które mozna stosowac pojedynczo lub w mieszaninie naleza: olej mineralny, oleje roslinne, S takie jak olej rycynowy i jego utlenione pochod¬ ne, olej arachidowy, alej kokosowy, olej slonecz¬ nikowy, olej kukurydziany, olej rzepakowy i olej sezamowy. Mozna równiftz uzyc benzyny lakowej, 5 olejów fluoroweglowych takich jak produkowane przez firme du Pont rozpuszczalniki Freon i oleje Krytox, oleje silikonowe, nafte, czterochlorek wegla, toluen, kwas oleinowy i schnace oleje ta¬ kie jak olej lniany i olej tungowy oraz glikol pro- 10 pylenowy o wysokim stopniu czystosci.W dodatku do powyzszych nosników mozna sto¬ sowac nosniki pomocnicze lub wtórne w celu mo¬ dyfikacji jednej lub wielu wlasciwosci cieklego wywolywacza. Jako wtórne nosniki mozna stoso- 15 wac kazda dogodna substancje i moga one miec na przyklad, wlasciwosci dyspersyjne, wplywac na lepkosc lub nadawac wlasciwosci zwilzania zasto¬ sowanemu pigmentowi, badz dzialac jako czynnik przytwierdzajacy. Co wiecej, korzystne jest gdy 20 wtórne nosniki wykazuja wlasciwosci wspólne z nosnikiem glównym, to znaczy nie maja zapachu, sa niehigroiskopijne, nielotne, bo wówczas wywo¬ lywacz jest stabilny i nie ma nieprzyjemnego za¬ pachu. Dodatkowym zadaniem wtórnych nosników 25 imoze byc ulatwianie wnikania wywolywacza w papier kopii. Do typowych substancji, które moz¬ na zastosowac jako nosniki wtórne lub pierwotne naleza: ftalan diwubutylowy, ftalan butylowoizo- deeylowy, ftalan butylowooktylowy, ftalan dwu 30 (2-etyloheksylowy), ftalan izooktylowoizodecylowy, ftalan n-oktylowodecylowy, ftalan dwuizodecylo- wy, ftalan dwutrójdecyilowy, ftalan izodecylowo- trójdecylowy, adypinian dwuizooktylowy, adypinian dwu(2-etyloheksylowy, addypindan izooktylowoizo- 35 decylowy, adypinian dwuizodecylowy, sebacynian dwuizooktylowy, sebacynian dwu^-etyloheksylo- wy), poliadypinian, palmitynian izooktylowy, ste¬ arynian butylowy, oleinian butylowy, dwukapry- lan glikolu trójetylenowego, kapryllano-kaprynian glikolu trójetylenowego, dwupelargonian glikolu trójetylenowego, dwupelargonian glikolu dwuety- lenofwego, diw-uteaparylan butanaiddoliu, trójmelity- niian trójizookltylawy, tró^melityraiaai trój(2-etylo- heksylowy) i mieszaniny trójmetylinian trój(n-alki- 45 Iowy).Jako barwnik wywolywacza mozna stosowac do¬ wolne barwniki i pigmenty. Korzystne jest, gdy barwnik jest odporny na swiatlo, bo wówczas za- 50 pewniona jest trwalosc obrazu. Typowe pigmenty to: sadza, wegiel drzewny i inne rodzaje drobne sproszkowanego wegla, chinakrydony, blekity fta- locyaninowe, tlenek zelaza, ultramaryna, tlenek cynku, dwutlenek tytanu i zólc benzydynowa. Do 55 typowych barwników naleza: czerwien olejowa, ble¬ kit olejowy i zólc olejowa. 'Ze wzgledu na latwosc tworzenia zawiesiny w nosniku, korzystne sa pi¬ gmenty zywicowane powierzchniowo, jak wytwa¬ rzane przez CIBA pod nazwa Microlith. Micro- 60 lith CT jest zywicowana sadza. W zastosowaniu do wywolywaczy znacznie dogodniejsze sa pigmenty niz barwniki, poniewaz sa one bardziej trwale, latwiej sie unieruchamiaja w miejscu osadzenia i daja wieksza gestosc wskutek tego, ze wyfiltro- 65 wuja sie i pozostaja blizej powierzchni papieru.81311 10 Dodatek dyspersantów ma na celu pomóc w tworzeniu sie zawiesiny pigmentu i innych dodat¬ ków w nosniku. Mozna stosowac kazdy dogodny dyspersant, który jest rozpuszczalny w nosniku.Do typowych substancji naleza: alkilowany pyro- 5 lidon winylu, pochodne zywic drzewnych takie jak ester Stabelit, wytwarzany przez Hercules Powder Co. i kopolimery eteru n-oktadecylo wi¬ nylu oraz bezwodnik maleinowy, na przyklad GANTREZ AN 8194 produkowany przez GAP 10 Corp.Proporcje poszczególnych skladników wywoly¬ wacza «mozna zmienic w szerokim zakresie, w za- - leznosci od indywidualnych wlasciwosci skladni¬ ków i warunków pracy ukladu wywolujacego, 15 Waznym czynnikiem w wyznaczaniu proporcji jest szybkosc wywolywania, poniewaz przy wiekszych szybkosciach nalezy stosowac wywolywacze o mniejszej lepkosci, niz przy szybkosciach mniej¬ szych. Fachowiec 'moze latwo wyznaczyc dogodna 20 lepkosc dla kazdej szybkosci wywolywania.W ukladach wywolywania cieczowego o pred¬ kosciach wywolywania od 12,7 do 50,8 cm/sek, na przyklad, dla latwosci pracy i dobrej jakosci dru¬ ku, konieczne jest stosowanie wywolywacza o lep¬ kosci od okolo 300 do okolo 1800 centypauzów, mierzonej w temperaturze 25°C. Szybkosci rzedu 500 cm/sek wymagaja mniejszej lepkosci, na ogól rzedu 100 centypauzów. Lepkosc zalezy w pewnym stopniu od zawartosci pigmentu w nosniku. Przy stalym stezeniu dyspersantu lepkosc wywolywa¬ cza wzrasta w miare dodawania pigmentu, a szybkosc wywolywania zmniejsza sie. Fachowiec moze latwo ocenic równowage pomiedzy steze¬ niami pigmentu i dyspersantu, która pqzwoli otrzy¬ mac maksymalna gestosc optyczna obrazu i szyb¬ kosc wywolywania, a co za tym idzie optymalne wywolywania.Poszczególne skladniki moga na ogól byc obec- 4Q ne w wywolywaczu wedlug nastepujacych pro¬ centów wagowych: Nosnik (lacznie glówny i wtórny) od okolo 40% do okolo 90% wagi 45 Barwnik lub pigment do okolo 60% wagi Dyspersant do okolo 20% wagi Typowe wywolywacze maja nastepujacy sklad wagowy: Nosnik (calkowity) od dkolo 40 do okolo 85% 50 Pigment lub barwnik od okolo 15 do okolo 60% Dyspersanty od okolo 1 do okolo 20% W szerokich granicach proporcji podanych po¬ wyzej nastepujace zakresy proporcji skladników wywolywacza sa najkorzystniejsze i daja dobra 55 jakosc druku oraz sa latwe w stosowaniu: Calkowity nosnik od okolo 65 do okolo 85% Glówny nosnik od okolo 20 do okolo 85% Wtórny nosnik od okolo 0 do okolo 45% Pigment lub barwnik od okolo 20 do okolo 50% Dyspersant od okolo 5 do okolo 15% Szczególnie dobrze zapewnia optymalna gestosc obrazu i z*klnosc rozdzielcza zawartosc pigmentu od okolo 30% do okolo 40% wagowych. 65 25 30 35 Wywolywacze wedlug niniejszego wynalazku mozna przygotowywac mieszajac po prostu po¬ szczególne skladniki. Jednakze, aby mieszanina byla jednorodna, na ogól lepiej najpierw zmieszac skladniki nosnika jednoczesnie je ogrzewajac, a nastepnie dodac dyspersant, pigment lub barwnik i wszystkie inne skladniki. Pigment mozna roz¬ drabniac osobno luib lacznie z nosnikiem. Poza tym, dobrze znane czynniki kontrolujace, rozpra¬ szajace i utrwalajace mozna dodawac w zwykly sposób.Wywolywanie elektrostatyczne obrazu utajonego wedlug opisanego sposobu mozna przeprowadzac na kazdej dogodnej elektrostatograficznej powierz¬ chni obrazowej. Zasadniczo, mozna zastosowac kazda powierzchnie, na której mozna utworzyc lub wywolac wzór ladunku elektrostatycznego. Ty¬ powe elektrostatogratficzne powierzchnie obrazowe to: dielektryki takie, jak papiery pokryte masami plastycznymi, matryce kserograficzne i fotoprze- wodniki. Typowe fotoprzewodniki, jakie mozna zastosowac to: selen i stopy selenu, siarczek kad¬ mu, sulfotlenek kadmu, wiazace pokrycia ftalocy- aniny oraz karbazol poliwinylu sensibilizowany 2,4,7-trójnitrafluorenonem. Zastosowana elektro- statograficzna powierzchnia obrazowa moze miec dowolny ksztalt: plyty, bebna oraz warstwy na¬ niesionej na podloze. Powierzchnie obrazowe mo¬ ga byc w zwykly sposób pokryte dogodnymi ma¬ terialami dielektrycznymi.W elektrostatograficznych urzadzeniach wytwa¬ rzajacych obrazy, pracujacych cyklicznie, wedlug niniejszego wynalazku na ogól zachodzi potrzeba cyklicznego czyszczenia powierzchni obrazowej.Mozna tu zastosowac kazda dogodna metode czyszczenia. Typowe urzadzenie zeskrobuje war¬ stwe atramentu z powierzchni fotoprzewodnika zacierajac wzór obrazu i rozsmarowujac wywoly¬ wacz po powierzchni. Szczatkowy wywolywacz zostaje nastepnie zebrany przez tkanine, która moze go absorbowac. Na przyklad do zeskroby¬ wania, czy zacierania mozna uzyc gumowej wy¬ cieraczki rolkowej, a nastepnie absorbujac tkanine owinieta dookola pewnej czesci fotoprzewodzacego bebna, poruszajaca sie powoli w kierunku prze¬ ciwnym do kierunku Obrotu bebna.Technika wywolywania wedlug niniejszego wy¬ nalazku jest zasadniczo taka sama, jak technika wywolywania spolaryzowanym atramentem opi¬ sanym w amerykanskim* opisie patentowym nr 3 084 043. Ciekly wywolywacz naklada sie na powierzchnie posrednia w taki sposób, ze wznie¬ sienia jego powierzchni sa zupelnie wolne od wy¬ wolywacza, a poziom cieczy w zaglebieniach siega nieco ponizej poziomu wypuklosci. Napiecie po¬ wierzchniowe utrzymuje wywolywacz w zagle¬ bieniach powierzchni posredniej, a gdy wypuklosci powierzchni zetkna sie lekko z elektrostatograficz- na powierzchnia obrazowa, ciekly wywolywacz splywa -pod wplywem elektrostatycznego pola sil na powierzchni obrazowej po sciankach zaglebien powierzchni posredniej i osiada na powierzchni obrazowej, dokladnie odtwarzajac wzór ladunku elektrycznego. Wszedzie tam, gdzie nie dzialal81311 11 wplyw elektrostatycznych sil przyciagajacych, wy¬ wolywacz pozostaje w zaglebieniach powierzchni posredniej.Pomiedzy powierzchnia obrazowa a powierzchnia posrednia nalezy wytworzyc róznice potencjalów badz uziemiajac go wprost, badz przylaczajac do zródla stalego potencjalu o znaku przeciwnym niz znak ladunku na powierzchni obrazowej. Wskutek tego ciekly wywolywacz jest przyciagany elektro¬ statycznie do powierzchni obrazowej w miejscach, w których istnieje obraz. Gdy wystepuje róznica potencjalów, naboje na powierzchni obrazowej in¬ dukuja równe co do wielkosci ladunki o przeciw¬ nym znaku w cieklym wywolywaczu. Na przy¬ klad, gdy powierzchnia posrednia jest uziemiona, a powierzchnia obrazowa jest naladowana dodat¬ nio, w cieklym wywolywaczu indukuje sie ujem¬ ny nabój i wywolywacz podaza ku powierzchni obrazowej pod wplywem pola elektrostatycznego generowanego pomiedzy tymi ladunkami. Czesci nienaladowane powierzchni obrazowej nie indu¬ kuja w wywolywaczu ladunku i w ten sposób nie jest on przyciagany z zaglebien powierzchni po¬ sredniej w obszarach nie naladowanych powierz¬ chni obrazowej.Wywolywanie negatywne mozna uzyskac, jesli przylozy sie do powierzchni posredniej potencjal o takiej samej polaryzacji i wielkosci, jak poten¬ cjal naladowanych obszarów na powierzchni obra¬ zowej, aby zneutralizowac ich pole i wytworzyc pole pomiedzy obszarami nienaladowanymi po¬ wierzchni obrazowej i wywolywaczem na powierz¬ chni posredniej. Pod wplywem pola elektrostatycz¬ nego indukuje sie w wywolywaczu ladunek i wy¬ wolywacz splywa z zaglebien dystrybutora w obszarach przylegajacych do nienaladowanych obszarów powierzchni obrazowej.Jest to zasadniczy mechanizm wywolywania, pomimo to, ze wywolywacz jest wzglednie nie- przewodzacy. Wywolywacze uzyte w tym wyna¬ lazku nie sa czule na polarnosc. To znaczy nie¬ podobne do klasycznych wywolywaczy elektrofore- tycznych, sa równie efektywne przy wywolywaniu i dodatnio i ujemnie naladowanych obrazów na powierzchni obrazowej. Róznica polega jedynie na polarnosci ladunku indukowanego w wywoly¬ waczu. Co wiecej, niepodobnie do wywolywania elektroforetycznego migracja czastek z izolujacego nosnika nie odgrywa tu roli. Zamiast tego indu¬ kuje sie ladunek w calym wywolywaczu, który wedruje zupelnie niezmieniony z zaglebien po¬ wierzchni dystrybutora do powierzchni obrazowej.Mechanizm ten jest potwierdzony przez fakt, ze w trakcie wywolywania wedlug wynalazku ciekly wywolywacz jest latwo przenoszony i zczyszczany z powierzchni obrazowej i nie wystepuje widoczne osadzanie czastek pigmentu na tej powierzchni.Dodatkowa obserwacja, ze wywolany obraz, otrzy¬ many wedlug wynalazku, zawiera zarówno cza¬ steczki pigmentu, jak i ciekly nosnik w dokladnie takiej samej wzglednej proporcji, w jakiej wy¬ stepuja w uzytym wywolywaczu, podczas gdy obraz wywolany metoda elektroforetyczna zawiera jedynie czastki stale, które wydzielily sie z ciekle- 12 15 25 30 35 40 45 50 55 60 go nosnika, jest dalszym dowodem na róznice po¬ miedzy konwencjonalnym wywolywaniem ciecza i opisanym sposobem wywolywania wedlug wy¬ nalazku.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w po¬ nizszych przykladach jego zastosowania oznaczo¬ nych I, II, V, Vii, VIII i IX. Przyklady III, IV i VI wlaczono dla porównania, aby pokazac wyz¬ szosc i niespodziewanie dobre wyniki otrzymane w praktyce, wedlug niniejszego wynalazku. We wszystkich przykladach, jesli nie podano inaczej, wszystkie czesci i procenty sa wyrazone wagowo.Przyklad I. Ciekly wywolywacz zastosowa¬ ny w tym przykladzie ma opornosc wlasciwa okolo 1,5.1010 ohm. cm, stala dielektryczna 3,20 i nastepujacy sklad wagowy: Drakeol9 30 czesci MierolithCT 18 czesci Canex W216 15 czesci Taninian fioletu metylowego 3 czesci Paraflint RG (wosk) 0,5 czesci Drakeol 9 jest lekkim olejem mineralnym pro¬ dukowanym przez Pensylvania Refining Co. Canex V216 jest alkilowanym pyrrolidonem poliwinylo¬ wym produkowanym przez GAF, który spelnia role dyspersantu pigmentu i mozna go równiez traktowac jako nosnik. Myerolith CT jest zywico¬ wanym wstepnie rozdrobnionym pigmentem na bazie sadzy, zlozonym z okolo 40% sadzy i 60% zywicy estru kauczuku produkowanym przez CIBA. Paraflint RG jest twardym woskiem syn¬ tetycznym sprzedawanym przez firme Moore i Munger.Wywolywacz przygotowano przez zmieszanie oleju mineralnego i Ganex V216 w stosowanym naczyniu mieszajac i ogrzewajac je do okolo 100°C, a nastepnie dodano pigment i inne sklad¬ niki ciagle mieszajac.Wywolywacz nalozono na cylindryczna powierz¬ chnie posrednia w postaci rolki z nacietym potrój¬ nym gwintem o okolo 6 zwitkach na milimetrze nachylonych pod katem 45° do osi podluznej i gle¬ bokosci okolo 0,063 mm. Grzbiety na powierzchni posredniej sa plaskie. Rolke oskrobano ostrzem poliuretanowym o twardosci wedlug skali A Shore'a wynoszacej 85, aby calkowicie usunac wy- wywolywacz z grzbietów i obnizyc jego poziom w rowkach nieco ponizej poziomu grzbietów.Utworzono utajony obraz elektrostatyczny na powierzchni czystej selenowej plyty kserograficz¬ nej, zlozonej z powierzchniowej warstwy selenu o grubosci okolo 50 |im nalozonej na przewodzaca plyte aluminiowa, w zwykly sposób i wywolano ten obraz przesuwajac rolke plyty posredniej po plycie z szybkoscia okolo 25 om/sek w taki spo¬ sób, ze krawedzie ledwo sie stykaja z powierzch¬ nia plyty. Na powierzchni plyty obserwuje sie wyraznie widoczny wywolany obraz. Wywolany obraz przeniesiono na podloze papierowe. Zdolnosc rozdzielcza otrzymanego druku wynosila okolo 10 linii/mm, a gestosc obrazu wynosila 1,0 z tlem mniejszym niz 0,01.81311 13 Przyklad II. Powtórzono czynnosci wykona¬ ne w przykladzie I, z wyjatkiem tego, ze po otrzy¬ maniu pierwszego druku oczyszczono recznie plyte selenowa szmatka bawelniana tak, aby usunac caly szczatkowy wywolywacz. Nastepnie plyte se¬ lenowa naladowano, naswietlono, wywolano i przeniesiono wywolany obraz na papier w taki sam sposób, jak w przykladzie I. Czynnosci te powtórzono 15 razy. Zaobserwowano, ze zdolnosc rozdzielcza otrzymanych druków stopniowo sie zmniejszala, od okolo 10 linii/mm w pierwszym druku do 8 linii/mim w drugim, 4 linii/mm w czwartym, 3 linii/imm w dziesiatym i 1 linii/mm w pietnastym. Gestosc obrazu pozostaje niemal stala okolo 1,0, z tlem okolo 0,01 dla wszystkich druków.Przyklad III. Powtórzono czynnosci wykona¬ ne w przykladzie I z tym, ze plyte selenowa wy¬ wolywano przez zanurzenie w naczyniu z wy¬ wolywaczem. Na plycie nie zostal wywolany za¬ den obraz. Plyta zostala calkowicie pokryta wy¬ wolywaczem.Przyklad IV. Powtórzono czynnosci wykona¬ ne w przykladzie I, uzywajac wywolywacza o przewodnictwie elektrycznym okolo 1,4•10-7 (ohm. cm)-1, stalej dielektrycznej okolo 3,95 oraz naste¬ pujacym skladzie wagowym: Gliceryna (czystosc USP) 61 czesci Sorbit 24 czesci Trójetanoloamina 6 czesci Santieizer160 7 czesci Blekit metylowy 1 czesc Santieizer 160 jest ftalanem butylobenzylu pro¬ dukowanym przez Mansanto.Przeniesiony druk, otrzymany na papierze, ma dobra gestosc obrazu i zdolnosc rozdzielcza okolo 5 linii/mm. Resztke atramentu, pozostajaca na powierzchni fotoreceptora wytarto kawalkiem ba¬ welny, lecz pozostala na plycie cienka warstwa.Plyte nastepnie ponownie naladowano, naswietlono i wywolano jak w przykladzie I. Na plycie nie powstal zaden obraz. Plyte wyczyszczono bardzo dokladnie z resztek atramentu uzywajac wode i mydlo oraz suszac w strumieniu powietrza o tem¬ peraturze okolo 32°C. Plyte znów naladowano, na¬ swietlono i wywolano. Obraz otrzymany na po¬ wierzchni papieru mial dobra gestosc i zdolnosc rozdzielcza okolo 3 linii/mim.Przyklad V. Fotoprzewodnik w postaci war¬ stwy tlenku cynku na podlozu papierowym nala¬ dowano i naswietlono w zwykly sposób. Elektro¬ statyczny obraz utajony wywolano wywolywaczem o nastepujacym skladzie wagowym: Drakeol9 38 czesci MierolithCT 38 czesci RucoflexTG-8 9 czesci GanexV216 14 czesci Drakeol 9 jest olejem mineralnym produkowa¬ nym przez Pensylvania Refining o lepkosci kine¬ matycznej okolo 15,7—.18,1 centystockesów w tem- 14 peraturze 25°C i ciezarze wlasciwym 0,84. Ruco- flex TG-8 jest trójetylenowym glikolem dwuka- prylaniu produkowanym przez Rooker Chemical Company i sluzy jako rozpuszczalnik dla pigmentu 5 — zywicowanej sadzy i mozna go uzywac za wtórny nosnik. Ciekly wywolywacz ma opornosc elektryczna okolo 0,7.10u ohm. cm i nalozono go na rolke powierzchni posredniej iw sposób opisany w przykladzie I. Zaobserwowano, ze zdolnosc roz¬ dzielcza obrazu wynosi 8 linil/mm, a obraz ma dobra gestosc. Obszary tla na papierze pokrytym tlenkiem cynku sa suche i nie zatluszczone.- Przyklad VI. Powtórzono czynnosci opisane w przykladzie V z tym, ze zanurzono papier po¬ kryty tlenkiem cynku z utajonym obrazem elektro¬ statycznym w cieklym wywolywaczu. Nie zostal wywolany zaden obraz. Papier z tlenkiem cynku zostal calkowicie pokryty wywolywaczem.Przyklad VII. Powtórzono czynnosci opisane w przykladzie I, uzywajac wywolywacza o prze¬ wodnictwie elektrycznym rzedu 3.10-14 {ohm. cm)-1, stalej dielektrycznej okolo 2,2 i nastepujacym skladzie wagowym: Kwas oleinowy (czystosc USP) 75 czesci Gleboko oranzowy molibdenian odporny na swiatlo 25 czesci Gleboko oranzowy molibdenian odporny na swiat¬ lo jest przeplukanym i pierwotnie rozproszonym pigmentem zlozonym z okolo 75% z pigmentu, 22% sredniego pokostu sojowego i 3% benzyny la¬ kowej. Pigment ten produkuje firma Sherwin- Williams Co.Przeniesiony druik otrzymany na papierze ma dobra gestosc obrazu i zdolnosc rozdzielcza okolo 5 linii/mim. Plyte selenowa oczyszczono tak, jak w przykladzie II, a nastepnie naladowano, naswietlo¬ no i wywolano. Cykl powtórzono 10 razy i wów¬ czas zdolnosc rozdzielcza otrzymanego druku wy¬ nosila 3 linie/mm.Przyklad VIII. Wykonano matryce kserogra¬ ficzna nakladajac na naswietlona obrazem swiatlo¬ cieniowym plyte aluminiowa cienka warstwe izolujacej zywicy epoksydowej o grubosci okolo 0,0127 mm. Plyte naladowano do +150 woltów przesuwajac ja przed elementem ladujacym koro¬ nowo. Obraz wywolano w sposób opisany w przy¬ kladzie I. Wywolywacz przeniesiono na papier.Otrzymany druk mial gestosc obrazu okolo' 1,1, tlo 0,01 i zdolnosc rozdzielcza okolo 5 linii/mm. Plyte oczyszczono w sposób opisany w przykladzie II.Nastepnie matryce kserograficzna cyklicznie lado¬ wano, wywolywano i przenoszono wywolywacz na papier, w sposób opisany powyzej, ponad 25 razy.Szybkosc wywolywania wynosila okolo 21,5 cm/sek, a 25-ty otrzymany druk mial taika sama jakosc jak pierwszy.Przyklad IX. Powtórzono czynnosci wykona¬ ne w przykladzie VIII z wj^jatkiem tego, ze ma¬ tryce kserograficzna zastapiono fotoprzewodnikiem zlozonym z warstwy selenu o grubosci 20 j-tm na podlozu aluminiowym, pokrytej warstwa tereftala- 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6081311 15 nu polietylenu o grubosci okolo 0,0063 mm (pro¬ dukowanym przez firme E. I. du Pont de Ney- moure and Co. pod nazwa handlowa Mylar) wy¬ konanym wedlug sposobu opisanego w przykladzie I patentu Stanów Zjednoczonych nr 3 251 686. Po powtarzanym wykonywaniu cyklu otrzymano wy¬ niki podobne do otrzymanych w przykladzie VIII.Przyklady I, II i VIII demonstruja mozliwosc pracy cyklicznej przy uzyciu cieklych wywolywa¬ czy i sposobów wedlug wynalazku. Zdolnosc roz¬ dzielcza druku rzedu 5 linii/mm uwaza sie na ogól za jakosc bardzo dobra. Przyklady III i VI pokazuja, ze elektroforetyczne wywolywanie kon¬ wencjonalne przy uzyciu opisanych tu szczegól¬ nych wywolywaczy nie jest imozliwe. Przyklad IV pokazuje, ze przy uzyciu wywolywacza o dosc du¬ zym przewodnictwie nie jest mozliwa praca cy¬ kliczna. Obecnosc resztek przewodzacego wywoly¬ wacza daje w wyniku poprzeczne rozladowanie w trakcie ladowania i naswietlania tak wielkie, ze nastepuje calkowita utrata zdolnosci rozdzielczej.Przyklady V i VI pokazuja, ze wywolywanie wy¬ wolywaczami o bardzo duzej zawartosci pigmentu jest mozliwe przy uzyciu sposobu wedlug wyna¬ lazku i niemozliwe w konwencjonalnej metodzie elektroforetycznej. W drukowaniu kserograficz¬ nym opisanym w przykladzie VIII, poniewaz obraz jest ten sam dla kazdego cyklu, mozna opuscic operacje czyszczenia.Jak mozna zauwazyc z powyzszego opisu przy¬ kladowych zastosowan, substancje i sposoby we¬ dlug niniejszego wynalazku maja wiele zalet w porównaniu ze znanymi ukladami wywolujacymi.Wywolywanie cieklym wywolywaczem mozna przeprowadzic w ukladach stosujacych uzywany wielokrotnie fotoprzewodnik lub inna elektrostato- graficzna powierzchnie obrazowa. Niniejszy wy¬ nalazek udostepnia jako wywolywacze dodatkowa grupe nielotnych substancji i umozliwia szybkie wywolywanie z pominieciem operacji suszenia lub przytwierdzania przez ogrzanie. Inaczej niz w konwencjonalnym wywolywaniu elektrofore- tycznym, obszary tla na kopii nie stykaja sie z wywolywaczem i dlatego pozostaja suche i nie zanieczyszczone i nie zatluszczone, oraz nie wy¬ magaja zgrzewania do przytwierdzania wywolywa¬ cza do druku kopii. Co wiecej, poniewaz zupelnie nie wystepuje migracja czastek, nie trzeba ciagle sprawdzac skladu wywolywacza w zbiorniku.Obraz wywolywacza nie jest tak silnie utrzymy¬ wany przez powierzchnie obrazowa, mozna go wiec znacznie latwiej przenosic na kopie i zczysz- czac. 16 10 20 25 30 35 40 45 50 Chociaz w powyzszych przykladach zastosowan opisano szczególne substancje i sposoby poslugiwa¬ nia sie nimi, uzycie skladów wywolywacza i spo¬ sobów wywolywania ma jedynie charakter ilu¬ stracji niniejszego wynalazku. Istnieja inne sub¬ stancje wywolujace i metody, niz wymienione po¬ wyzej, które mozna podstawic na miejsce opisa¬ nych w przykladach i osiagnac podobne rezultaty. PL PL PL PL

Claims (8)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wywolywania utajonego obrazu elek¬ trostatycznego na powierzchni swiatloczulej, z za¬ stosowaniem powierzchni posredniej wyposazonej w regularny wzór wypuklosci i zaglebien, którego zaglebienia zawieraja konieczne do wywolywania ilosci cieklego wywolywacza zawierajacego jeden lub wiecej cieklych nosników, barwniki i pig¬ menty oraz dyspersanty a wypuklosci sa calkowi¬ cie wolne od wywolywacza, która to powierzchnie posrednia zbliza sie lub styka z powierzchnia obrazowa tak, ze ciekly wywolywacz zostaje wy¬ ciagniety elektrostatycznie z zaglebien powierzchni posredniej na powierzchnie obrazowa odtwarzajac rysunek obrazu, znamienny tym, ze stosuje sie ciekly wywolywacz o opornosci wlasciwej wiek¬ szej niz 1010 ohm. om, przy czym wywolywacz za¬ wiera pigment w ilosci od 15 do 60 procent wa¬ gowych calej mieszaniny wywolujacej.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie wywolywacz ciekly o opornosci wlasci¬ wej od 2JO10 ohm. cm do 1012 ohm. om.

3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze stosuje sie ciekly wywolywacz o opornosci wlasci¬ wej od 1011 ohim. cm do 1012 ohm. cm.

4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pigment stosuje sie w wywolywaczu w ilosci od 20 procent do 50 procent wagowych calej miesza¬ niny wywolujacej.

5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pigment stosuje sie w wywolywaczu w ilosci od 30 procent do 40 procent wagowych calej miesza¬ niny wywolujacej.

6. Sposób wedlug zastrz. 1, znmaienny tym, ze stosuje sie powierzchnie posrednia w postaci rzez¬ bionej rolki.

7. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze stosuje sie rzezbe na powierzchni posredniej w postaci potrójnego gwintu.

8. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze stosuje sie rzezbe na powierzchni w postaci po¬ jedynczego spiralnego gwintu. LZG Zakl. Nr 3 w Pab. 2034-76 tnakl. 110+20 egz. Cena 10 zl PL PL PL PL