PL236004B1 - Okno dachowe, co najmniej przechylne - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest okno dachowe, co najmniej przechylne, czyli otwierane poprzez obrót skrzydła wokół poziomej osi usytuowanej w środkowej strefie wysokości tego okna. Wynalazek dotyczy także okien dwufunkcyjnych, czyli otwieranych jako przechylne, albo jako odchylne, czyli przez obrót skrzydła wokół poziomej osi usytuowanej w pobliżu górnej krawędzi okna.

Stan techniki. Z opisu patentowego numer PL 214536 znane jest okno dachowe, mające ościeżnicę mocowaną za pośrednictwem kształtowników wchodzących w strukturę dachu zasadniczo prostopadle do jego powierzchni, osłoniętych z boku cienką warstwą izolacji cieplnej. Znaczna część ościeżnicy wystaje ponad powierzchnię dachu, co powoduje odpływ ciepła z poddasza na zewnątrz budynku poprzez ościeżnicę, a ponadto kształtowniki mocujące tworzą mostki cieplne, powodujące odpływ ciepła z poddasza. W znanych oknach dachowych otwieranych co najmniej jako przechylne, zwanych też oknami obrotowymi, zawiasy, w których osadzone jest skrzydło, zagłębione są w oknie między ramiakami bocznymi ościeżnicy i skrzydła, tworząc mostki cieplne z dużym udziałem metalowych części, ponadto straty ciepła następują poprzez ramę skrzydła.

Istota rozwiązania. Okno dachowe co najmniej przechylne posiada ościeżnicę składającą się z ramiaka górnego, ramiaka dolnego i dwóch ramiaków bocznych. Posiada także skrzydło z pakietem szyb, otwierane co najmniej w funkcji przechylnej, czyli poprzez obrót skrzydła, co najmniej o kąt prosty, wokół poziomej osi usytuowanej pomiędzy górnym i dolnym ramiakiem ościeżnicy, tak iż w każdej fazie otwarcia okna, część skrzydła przechodzi przez otwór w ościeżnicy. Okno według wynalazku ma co najmniej dwa zespoły zawiasów, w których zamocowane jest skrzydło, usytuowane przy obu jego bocznych krawędziach, korzystnie powyżej połowy wysokości tego skrzydła, określane jako „zawiasy przechylne”. Środki masy połączonych ze skrzydłem elementów tych zawiasów usytuowane są powyżej zewnętrznej powierzchni pakietu szyb, w stanie okna zamkniętego. Okno wyposażone jest również w osłony szczelin między skrzydłem i ościeżnicą, w tym szczelin bocznych, oraz w zespoły uszczelek w tych szczelinach. Zawiasy przechylne umieszczone są pod osłonami szczelin bocznych, które to osłony mogą być dzielone w strefie zawiasów przechylnych. Okno posiada także zespoły ryglowania skrzydła względem ościeżnicy, w położeniu zamkniętym okna.

Skrzydło okna dachowego ma ścianki wykonane z materiału o niskiej przewodności cieplnej, w szczególności z tworzywa sztucznego, przylegające co najmniej do bocznych powierzchni pakietu szyb, na co najmniej części długości bocznych brzegów tego skrzydła. Korzystnie ścianki te tworzą ramę skrzydła okalające pakiet szyb z wszystkich czterech stron. Elementy okucia okna, takie jak zawiasy, klamki, rygle, usytuowane są, każdy z nich w całości, po zewnętrznej oraz wewnętrznej stronie pakietu szyb. Nie mają one żadnych elementów konstrukcyjnych przechodzących z jednej strony pakietu szyb na drugą, czyli takich elementów, które w oknie usytuowane byłyby częściowo po zewnętrznej stronie dachu, a częściowo po stronie poddasza. W skrzydle okna dachowego jego ścianki przylegające do bocznych powierzchni pakietu szyb mogą być przedłużone w stronę wewnętrzną skrzydła w stanie okna zamkniętego, czyli w stronę poddasza, i w tych przedłużeniach ścianek są wzdłużne rowki okuciowe, usytuowane po zewnętrznej względem szyb stronie tych ścianek. Rowki okuciowe w tych ściankach skrzydła przeznaczone są dla przesuwnych wzdłuż skrzydła elementów zespołu ryglowania bocznego skrzydła w ościeżnicy. Ryglowanie boczne skrzydła, w celu zamknięcia okna, zastępuje lub uzupełnia zespoły ryglowania, usytuowane na ramiaku poziomym, zwykle dolnym.

Ścianki z materiału o niskiej przewodności cieplnej, przylegające w skrzydle okna do bocznych powierzchni pakietu szyb, są cienkie, w wyniku czego pakiet szyb zajmuje niemal całą szerokość skrzydła. Odległość między brzegami pakietu szyb a wewnętrznymi powierzchniami ramiaków bocznych ościeżnicy jest nie większa niż trzykrotność szerokości szczeliny bocznej pomiędzy ościeżnicą a skrzydłem. Odległość ta jest również nie większa niż 20 milimetrów. Ścianki te są przedłużone na zewnątrz pakietu szyb, w stanie okna zamkniętego, oraz są tam pogrubione, a w pogrubieniu usytuowany jest wzdłużny kanał biegnący równolegle do bocznego brzegu pakietu szyb. Ścianki boczne skrzydła mają wkładki wzmacniające, zwłaszcza metalowe, umieszczone w tym kanale, po zewnętrznej stronie pakietu szyb, co najmniej w środkowej strefie długości skrzydła. Wkładki wzmacniające połączone są z ruchomymi podzespołami zawiasów przechylnych, a zadaniem tych wkładek oprócz wzmocnienia ścianek jest rozłożenie strefy przenoszenia obciążeń na większą długość wzmacnianej ścianki. W wariancie, w którym ścianki z materiału o niskiej przewodności cieplnej okalają pakiet szyb co najmniej z trzech stron, tworząc ramę skrzydła, wzdłużne kanały w ściankach oraz umieszczone w nich wkładki wzmacniające są w ramiakach bocznych ramy skrzydła.

PL 236 004 B1

Ościeżnica okna dachowego według wynalazku posiada co najmniej jeden element konstrukcyjny, łączący ją z dachem. Ten element ościeżnicy leży na powierzchni jej ramiaków, po zewnętrznej stronie okna, oraz wystaje poza obrys ramiaków ościeżnicy, co najmniej w dwie przeciwległe strony, szczególnie na boki. Elementem konstrukcyjnym ościeżnicy łączącym ją z dachem jest zwłaszcza kołnierz oporowy, przylegający do co najmniej trzech ramiaków ościeżnicy, w tym obu bocznych. Korzystnie, ościeżnica posiada ścianki z materiału o niskiej przewodności cieplnej, zwłaszcza z tworzywa sztucznego, usytuowane w jej ramiakach, wzdłuż kołnierza oporowego, poprzecznie do jego powierzchni spoczywającej na dachu. Ścianki te usytuowane są w ramiakach ościeżnicy co najmniej od strony skrzydła okna. Mogą też być w każdym ramiaku ościeżnicy, albo w niektórych z nich, po dwie ścianki, jedna od strony skrzydła, zaś druga od strony otworu w dachu, w którym osadzona jest ościeżnica. Na zewnątrz ścianek usytuowanych od strony skrzydła okna, bądź między ściankami, jeśli w ramiaku są dwie ścianki, ościeżnica ma wypełnienie z materiału termoizolacyjnego, które nie jest elementem nośnym, lecz tylko izoluje cieplnie.

W pierwszym wariancie wynalazku, okno dachowe otwierane jest wyłącznie w funkcji przechylnej. Zawiasy przechylne zamocowane są do elementu konstrukcyjnego ościeżnicy, łączącego ją z dachem, zwłaszcza do kołnierza oporowego, ściślej do odcinków tego kołnierza leżących na ramiakach bocznych ościeżnicy. Wobec takiego zamocowania, części składowe tych zawiasów połączone z kołnierzem ościeżnicy są nieruchome. Natomiast podzespoły i części połączone ze skrzydłem poruszają się wraz z nim. Zawiasy przechylne, korzystnie, usytuowane są w całości po zewnętrznej stronie okna.

W drugim wariancie wynalazku okno dachowe jest dwufunkcyjnie, to znaczy oprócz opisanego powyżej otwierania w funkcji przechylnej może być również otwierane w funkcji odchylnej, czyli poprzez obrót skrzydła wokół osi usytuowanej w pobliżu jego górnych krawędzi. W tym wariancie, oprócz zawiasów przechylnych okno dachowe ma drugą parę zawiasów usytuowanych w pobliżu górnej krawędzi okna, które to zawiasy określane są dalej jako „zawiasy odchylne”, natomiast zawiasy przechylne zamocowane są na końcach ramion łacących je z zawiasami odchylnymi. Ramiona łączące zawiasy odchylne z zawiasami przechylnymi usytuowane są po zewnętrznej stronie okna, pod osłonami szczelin bocznych.

W obu wariantach wynalazku, pakiet szyb w skrzydle okna dachowego korzystnie zawiera więcej niż dwie szyby, rozdzielone na ich obwodzie ramkami międzyszybowymi, uzupełnionymi ułożonym wokół nich uszczelnieniem. Zadaniem ramek międzyszybowych jest utrzymanie dystansu między poszczególnymi szybami pakietu i utworzenie przestrzeni gazowych, stanowiących izolację cieplną. Co najmniej jedna szyba z pakietu, usytuowana po zewnętrznej, w stanie zamkniętym, stronie okna, jest przedłużona względem innych szyb tego pakietu, zachodząc w oknie zamkniętym na dolny ramiak ościeżnicy. Zapewnia to odprowadzenie wody deszczowej, spływającej po szybie okna poza ościeżnicę, na obszar połaci dachu poniżej okna. Odpowiednio do grubości tej przedłużonej szyby, ramiak dolny jest obniżony w stosunku do ramiaków bocznych ościeżnicy.

Okno dachowe, oprócz ścianek przylegających do bocznych powierzchni pakietu szyb, lub ramy skrzydła, wykonanych z materiału o niskiej przewodności cieplnej, zwłaszcza z tworzywa sztucznego, posiada także dodatkową ramę skrzydła, zwłaszcza drewnianą, która usytuowana jest po wewnętrznej, w oknie zamkniętym, stronie pakietu szyb. Na tej dodatkowej ramie skrzydła mocowane są elementy ryglujące skrzydło w położeniu zamkniętym, takie jak klamka, zasuwka, bądź inne znane elementy ryglujące. Opcjonalnie, na dodatkowej ramie skrzydła mogą być mocowane akcesoria wewnętrzne skrzydła okna, na przykład rolety tekstylne, wraz z ich systemem rozwijania i magazynowania w stanie zwiniętym.

Również ościeżnica okna dachowego może mieć dodatkową ramę ościeżnicy, zwłaszcza drewnianą, która usytuowana jest po wewnętrznej stronie okna. Na tej dodatkowej ramie ościeżnicy mocowane są elementy ryglujące okna współpracujące z odpowiadającymi im elementami ryglowania, osadzonymi na ramie skrzydła. Przykładowo jest to gniazdo ryglowe, współpracujące z ryglem klamki osadzonej w dodatkowej ramie skrzydła.

Przykłady realizacji. Okno dachowe co najmniej przechylne, będące przedmiotem wynalazku przedstawiono w przykładach realizacji na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają:

Fig. 1 - Okno otwierane tylko w funkcji przechylnej, w stanie częściowo otwartym - w widoku aksonometrycznym.

Fig. 2 - Kład przekroju przez ramiaki boczne skrzydła i ościeżnicy oraz przez zawias przechylny okna z Fig. 1.

Fig. 3 - Przekrój przez ramiaki dolne skrzydła i ościeżnicy okna z Fig. 1.

Fig. 4 - Ościeżnicę okna z Fig. 1 z zawiasami przechylnymi - w widoku aksonometrycznym.

PL 236 004 B1

Fig. 5 - Ościeżnicę okna otwieranego dwufunkcyjnie, jako przechylne albo odchylne, z zespołem zawiasów - w widoku aksonometrycznym..

Fig. 6 - Rozkład izoterm na przekroju okna należącego do stanu techniki.

Fig. 7 - Rozkład izoterm na przekroju okna według wynalazku, zabudowanego w strukturze dachu.

Przykład 1. Okno dachowe, otwierane jednofunkcyjnie, jako przechylne, posiada skrzydło 1, z pakietem szyb 2, połączone w celu otwierania okna obrotowo z ościeżnicą 3, która za pośrednictwem swojego kołnierza oporowego 4, zamocowana jest w konstrukcji dachu. Skrzydło 1 co najmniej po bokach ma cienkie ścianki boczne 11, wykonane z tworzywa sztucznego, pełniące funkcję ramiaków bocznych skrzydła, które przylegają do bocznych brzegów pakietu szyb 2, na całej ich długości. Korzystnie ścianki z tworzywa sztucznego usytuowane są także przy górnym i dolnym brzegu pakietu szyb, przy czym przekrój poprzeczny ścianek na tych odcinkach może być inny niż po bokach skrzydła. Pakiet szyb 2 składa się z czterech pojedynczych szyb 21, rozdzielonych umieszczonymi przy obwodzie tych szyb ramkami międzyszybowymi 22, które uzupełnione są uszczelnieniem 23, ułożonym wokół tych ramek. Zadaniem ramek międzyszybowych 22 jest utrzymanie dystansu między poszczególnymi szybami 21 pakietu szyb 2, a wraz z uszczelnieniem 23, ramki te tworzą przestrzenie gazowe pomiędzy szybami 21, stanowiące izolację cieplną skrzydła okiennego.

Skrzydło 1 okna otwieranego w funkcji przechylnej połączone jest z ościeżnicą 3 za pośrednictwem zawiasów przechylnych 5, zamocowanych na ościeżnicy w środkowej strefie wysokości okna, zwykle nieco powyżej połowy okna. W oknie otwieranym jako przechylne, skrzydło 1, w każdym swym położeniu, co najmniej swą środkową częścią połączoną zawiasami przechylnymi 5 z ościeżnicą 3, znajduje się wewnątrz tej ościeżnicy. W stanie otwartym okna przechylnego, niezależnie od kąta jego otwarcia, dolna część skrzydła znajduje się na zewnątrz budynku, zaś górna część skrzydła znajduje się na wewnątrz, w poddaszu. W oknie zamkniętym, całe skrzydło 1 usytuowane jest w otworze ościeżnicy 3 równoległe do niej. Zawiasy przechylne 5 usytuowane są po zewnętrznej stronie okna, tak iż środki masy, połączonych ze skrzydłem ruchomych elementów 51 tych zawiasów, usytuowane są w stanie okna zamkniętego, powyżej pakietu szyb 2.

Wobec zastosowania cienkich ścianek bocznych 11 z tworzywa sztucznego, jako ramiaków bocznych skrzydła, pakiet szyb 2 ma bardzo duży udział w szerokości całego skrzydła 1, szerokość tego pakietu szyb 2 jest niemal równa szerokości otworu w ościeżnicy. Odległość P między brzegami pakietu szyb 2 oraz wewnętrznymi powierzchniami ramiaków bocznych ościeżnicy jest nie większa niż trzykrotność szerokości S szczeliny między ościeżnicą i skrzydłem, oraz jest nie większa niż 20 milimetrów. Powyżej pakietu szyb 2, czyli na zewnątrz okna, ścianka boczna 11 jest pogrubiona, a w tym pogrubieniu mieści się kanał 12 biegnący wzdłuż całej ścianki bocznej. W kanale 12 umieszczona jest wkładka wzmacniająca 13, zwłaszcza metalowa, gięta z blachy, usytuowana w środkowej strefie długości ścianki bocznej 11 skrzydła. Wkładka wzmacniająca 13 połączona jest z ruchomą częścią 51 zawiasów przechylnych 5, za pośrednictwem łączników gwintowych 52, którymi tutaj są wkręty samogwintujące, przechodzących przez ściankę górną kanału 12 w ściance bocznej 11 skrzydła. Wkładka wzmacniająca 13 usztywnia oraz wzmacnia ściankę boczną 11 skrzydła, szczególnie przy połączeniu jej z ruchomą częścią 51 zawiasów przechylnych 5. Długość wkładki wzmacniającej 13 oraz proporcję tej długości do długości ścianki bocznej 11 skrzydła dobiera się zależnie od gabarytów oraz masy całego skrzydła 1.

Ościeżnica 3 ma postać prostokątnej ramy, której głównymi elementami są: dwa ramiaki boczne 31, ramiak górny 32 i ramiak dolny 33. Obywa ramiaki boczne 31 mają cienkie ścianki 34 o niskiej przewodności cieplnej, wykonane z tworzywa sztucznego, które usytuowane są w ościeżnicy od strony skrzydła 1 okna, natomiast główną objętość ramiaków bocznych 31 stanowi wypełnienie z tworzywa termoizolacyjnego, zwłaszcza porowatego. W ściankach 34 są rowki teowe 35, usytuowane wzdłuż ramiaków ościeżnicy, a w rowkach tych osadzone są uszczelki 36, których swobodnie poruszające się pióra przylegają, w oknie zamkniętym, do bocznych powierzchni skrzydła 1.

Równolegle do ścianek 34 ramiaków bocznych 31, ścianki boczne 11 skrzydła 1 posiadają przedłużenie 14 w stronę wewnętrzną okna w stanie zamkniętym, czyli w stronę wnętrza poddasza. W przedłużeniach 14 ścianek bocznych 11 znajdują się wzdłużne rowki okuciowe 15, usytuowane po zewnętrznej, względem pakietu szyb 2, stronie tych ścianek. Rowki okuciowe 15 w ściankach bocznych 11 skrzydła przeznaczone są dla przesuwnych wzdłuż skrzydła elementów zespołu ryglowania bocznego (nie pokazanych na rysunku) skrzydła 1 w ościeżnicy 3. Ryglowanie boczne skrzydła, w celu zamknięcia okna, zastępuje lub uzupełnia zespoły ryglowania usytuowane na ramiaku poziomym, zwykle dolnym.

Ościeżnica 3 posiada kołnierz oporowy 4, w postaci ramy otwartej, ułożonej po zewnętrznej stronie okna na ramiakach: bocznych 31 i górnym, łączący ościeżnicę z konstrukcją dachu. Z kołnierzem

PL 236 004 B1 oporowym 4 połączona jest, przylegająca do ramiaka bocznego 31 ścianka 34, która ma zagięcie łączące 37 usytuowane powyżej ramiaka 31, nałożone na zagięcie wewnętrzne 41 kołnierza oporowego. Wypełnienie ramiaków bocznych 31 przyklejone jest zarówno do ścianek 34 z tworzywa sztucznego, jak też do kołnierza oporowego 4 ościeżnicy. Identycznie skonstruowany jest ramiak górny ościeżnicy (nie pokazany w przekroju), przy czym ścianka tego ramiaka usytuowana od strony skrzydła okiennego, połączona jest na końcach ze ściankami 34 ramiaków bocznych, tworząc wraz z nimi ramę, okalającą co najmniej z trzech stron, otwór w ościeżnicy dla skrzydła 1.

Kołnierz oporowy 4, przylegając od strony zewnętrznej okna do ramiaków bocznych 31 oraz ramiaka górnego 32 ościeżnicy, wystaje poza obrys tych ramiaków na boki i w stronę górnego odcinka połaci dachu, i tą wystającą częścią oparty jest na konstrukcji nośnej 6 dachu, na poziomych łatach 61, stanowiących oparcie dla dachówek 62, zaś łaty spoczywają na kontrłatach 63 ułożonych na krokwiach 64, będących zasadniczymi elementami nośnymi konstrukcji dachu. Kołnierz oporowy 4, na swych odcinkach ułożonych na ramiakach bocznych 31 i na ramiaku górnym 32 ościeżnicy, posiada zagięcie, tworzące na tych trzech odcinkach kołnierza otwartą ramę montażową 42. Służy ona do połączenia z kołnierzem oporowym 4, obróbki blacharskiej 65 okna, zainstalowanej w strukturze dachu, zaś zadaniem tej obróbki blacharskiej jest uszczelnienie osadzenia okna w strukturze dachu.

Na kołnierzu oporowym 4, na jego odcinkach bocznych, leżących na ramiakach bocznych 31 ościeżnicy, po zewnętrznej stronie okna, przytwierdzone są części stałe 53 zawiasów przechylnych 5, usytuowane nieco powyżej połowy długości ramiaków bocznych 31 ościeżnicy (rysunek - Fig. 4). W zawiasach przechylnych 5, zarówno ich części stałe 53, jak też części ruchome 51 połączone ze skrzydłem 1 okna, a także osie 54 zawiasu, usytuowane są powyżej kołnierza oporowego 4, a także powyżej pakietu szyb 2 w skrzydle 1 okna, który to pakiet składa się z czterech szyb rozdzielonych ramkami międzyszybowymi. Niewielka tylko listwa 55 należąca do części ruchomej 51 zawiasu przechylnego, dla stabilizacji tej części zawiasu na skrzydle 1, wchodzi częściowo do przestrzeni między ramiakiem bocznym 31 ościeżnicy a ścianką boczną 11 skrzydła 1.

Okno posiada także zespół osłon 7 dla szczelin istniejących między ościeżnicą 3 i skrzydłem 1, a każda z tych osłon przykrywa ramiak boczny 31 albo ramiak górny 32 ościeżnicy, wraz z elementem skrzydła odpowiadającym temu ramiakowi. Każda z osłon przykrywających ramiaki boczne 31 składa się z dwóch odcinków, to jest odcinka dolnego 71, usytuowanego między zawiasami przechylnymi 5 a ramiakiem dolnym 33 ościeżnicy, i odcinka górnego 72, usytuowanego między zawiasami przechylnymi 5 i ramiakiem górnym 32 ościeżnicy. Odcinki dolne 71 osłon zamocowane są na dolnej części skrzydła 1, i przy otwieraniu okna przemieszczają się wraz z nią na zewnątrz dachu. Odcinki górne 72 osłon zamocowane są nieruchomo do ościeżnicy 3. W oknie zamkniętym, odcinki górne i dolne osłon ułożone są wzdłuż ramiaków bocznych ościeżnicy, a dolne końce odcinków górnych 72 zachodzą zakładkowo na górne końce odcinków dolnych 71 osłon, zapewniając spływ wody z opadów atmosferycznych. Zawiasy przechylne 5, tak ich części stałe 53, jak i ruchome 51, usytuowane są w całości pod osłonami 7. Na ramiaku górnym 32 ościeżnicy jest osłona górna 73 zamocowana do tego ramiaka.

W pakiecie szyb 2, osadzonym w skrzydle 1, jedna szyba 21 usytuowana po zewnętrznej, w stanie zamkniętym, stronie okna, ma przedłużenie 24, wystające poza inne szyby 21 tego pakietu, które w oknie zamkniętym zachodzi na dolny ramiak 33 ościeżnicy, zapewniając odprowadzenie wody deszczowej, spływającej po szybie, poza ościeżnicę.

Skrzydło 1 okna dachowego, oprócz cienkich ścianek 11 z tworzywa sztucznego przylegających do bocznych powierzchni pakietu szyb 2, ma także drewnianą dodatkową ramę skrzydła 17, usytuowaną po wewnętrznej, w oknie zamkniętym, stronie pakietu szyb 2. Również ościeżnica 3 ma drewnianą dodatkową ramę 38 ościeżnicy, usytuowaną po wewnętrznej stronie okna. Dolny ramiak tej dodatkowej ramy jest ramiakiem dolnym 33 całej ościeżnicy. W dodatkowej ramie skrzydła 17, w jej ramiaku dolnym 18, zamontowana jest klamka 8, zaś w kanale wydrążonym w tym ramiaku są poziome popychacze 81, które zakończone są ryglami, wysuwanymi na boki, w obie strony, z dodatkowej ramy skrzydła. W stanie zaryglowanym okna rygle te wsunięte są do odpowiadających im gniazd ryglowych, usytuowanych w ramiaka bocznych ramy dodatkowej 38 ościeżnicy. Na ramie dodatkowej skrzydła 17 mogą być mocowane akcesoria wewnętrzne skrzydła okna, na przykład rolety tekstylne, z ich systemem rozwijania i magazynowania w stanie zwiniętym.

Przykład 2. Okno dachowe, otwierane dwufunkcyjnie, jako przechylne, albo jako odchylne, posiada skrzydło 1 z pakietem szyb 2, oraz ościeżnicę 3 z kołnierzem oporowym 4, identyczne jak w pierwszym przykładzie realizacji - zatem dla niniejszego przykładu aktualne są figury: 1,2 i 3 rysunku

PL 236 004 B1 w zakresie przedstawiającym te zespoły okna. Odmienne rozwiązane są zawiasy łączące ościeżnicę ze skrzydłem, z uwagi na dwie funkcje otwierania okna.

W zawiasach przechylnych, ich elementy ruchome 51 połączone ze skrzydłem 1 są identyczne jak w pierwszym przykładzie realizacji, również identycznie połączone są ze skrzydłem za pośrednictwem wkładki wzmacniającej 13. Nie ma natomiast w niniejszym przykładzie wykonania elementów stałych zawiasów mocowanych na ościeżnicy - gdyż zastępują je elementy zawiasowe pośrednie 56, zamontowane na końcach ramion pośrednich 57, które połączone są z kołnierzem oporowym 4 ościeżnicy 3 za pośrednictwem zawiasów odchylnych 58, usytuowanych w pobliżu ramiaka górnego 32 ościeżnicy. Środki masy każdego z elementów zespołu zawiasowego dwufunkcyjnego, czyli elementu ruchomego 51, elementu zawiasowego pośredniego 56, obu w zawiasie przechylnym, ramienia pośredniego 57 i zawiasu odchylnego 58; znajdują się ponad kołnierzem oporowym, a jednocześnie elementy te usytuowane są pod osłonami 7.

Ramiona pośrednie 57 zespołu zawiasowego w oknie dwufunkcyjnym, zależnie od funkcji otwierania okna, albo spoczywają na ramiaku ościeżnicy, albo są uniesione ponad ościeżnicą 3. Przedstawiono je na rysunku - Fig. 5, przy czym w celach poglądowych ramię po lewej stronie pokazano jako uniesione, a po prawej stronie, jako leżące na ościeżnicy. W rzeczywistości obydwa ramiona pośrednie zajmują taką samą pozycję, po obu stronach okna. Przy otwieraniu przechylnym, ramiona pośrednie 57 leżą na ościeżnicy wzdłuż ramiaków bocznych 31, a skrzydło obraca się w zawiasach przechylnych, to jest elementy ruchome 51 tych zawiasów obracają się względem elementów zawiasowych pośrednich 56, jak w pierwszym przykładzie realizacji. Przy otwieraniu odchylnym, skrzydło obraca się w zawiasach odchylnych 58, a ramiona pośrednie 57 unoszą się wraz ze skrzydłem.

Osłony na obu ramiakach bocznych ościeżnicy mają odcinki dolny 71 oraz górny 72, identycznie jak w pierwszym przykładzie realizacji, przy czym odcinki dolne 71 zamocowane są na dolnej części skrzydła 1, a odcinki górne 71 - na ramionach pośrednich 57. Przy otwieraniu okna w funkcji przechylnej, odcinki dolne 71 osłon, przemieszczają się wraz z dolną częścią skrzydła 1 na zewnątrz dachu, a odcinki górne 72, tych osłon spoczywają wraz z ramionami pośrednimi nieruchomo na ościeżnicy 3, jak na rysunku - Fig. 1. Przy otwieraniu okna w funkcji odchylnej, zarówno odcinki dolne 71, jak i górne 72 osłon, przemieszczają się wraz z całym skrzydłem 1 na zewnątrz dachu, przy czym wzajemne położenie osłon dolnych 71 względem górnych 72 jest takie same jak w oknie zamkniętym.

Korzystne skutki wynalazku. Okno według wynalazku ma zwiększoną izolacyjność cieplną będącą wynikiem usytuowania zawiasów po zewnętrznej stronie okna, powyżej pakietu szyb i ościeżnicy, co eliminuje mostki cieplne występujące przy dotychczasowym rozwiązaniu zawiasów. Również zwiększony udział pakietu szyb w rozmiarach skrzydła okiennego, z jednoczesnym ograniczeniem wymiarów ramy skrzydła, zwiększa izolacyjność cieplną skrzydła, ponieważ pakiet szyb lepiej izoluje od tradycyjnej ramy skrzydła.

Mocowanie okna w dachu za pośrednictwem kołnierza oporowego, leżącego na ramiakach ościeżnicy po zewnętrznej stronie okna, pozwala zagłębić ościeżnicę i skrzydło okna w warstwowej strukturze dachu oraz jego izolacji cieplnej. Ilustrują to wykresy izoterm na Fig. 6 i 7 rysunku, gdzie Fig. 6 przedstawia rozkład izoterm na przekroju okna ze stanu techniki, a Fig. 7 - rozkład izoterm na przekroju okna według wynalazku. Porównanie okien przeprowadzono dla tej samej konstrukcji dachu oraz identycznego pakietu szyb w skrzydle okna, wobec czego wykresy obrazują przepływ ciepła przez ościeżnicę - od punktu B do A w oknie ze stanu techniki (Fig. 6) oraz od punktu D do C w oknie według wynalazku (Fig. 7). Różnice temperatur między wskazanymi punktami porównywanych okien wynoszą w oknie ze stanu techniki: ΔΤ(β,α) = 15°C, a w oknie według wynalazku AT(d,c) = 19°C. Większa różnica temperatur między punktami po obu stronach ościeżnicy świadczy o tym, iż przepływ ciepła z poddasza na zewnątrz jest wolniejszy. Również mniejsze zagęszczenie izoterm w oknie według wynalazku wskazuje na mniejszy gradient temperatury, a tym samym mniejszą intensywność przepływu ciepła i jego strat. Rozkład izoterm wskazuje także na wyeliminowanie obszarów koncentracji przepływu ciepła, jakie występują w oknie znanym ze stanu techniki.

Obliczenia cieplne porównywanych okien, przeprowadzone według norm EN 10077-1 oraz EN 10077-2, wykazały, że dla przekroju ościeżnicy okna znanego ze stanu techniki (Fig. 6) wartość gęstości przepływy strumienia cieplnego od punktu B do punktu A wynosi q(B,A) = 15,41 W/m², natomiast dla rozwiązania okna według wynalazku (Fig. 7) gęstość przepływy strumienia cieplnego od punktu D do punktu C wynosi q(D,A) = 9,62 W/m², czyli jest o 37,5% mniejsza niż w rozwiązaniu okna ze stanu techniki.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Okno dachowe, co najmniej przechylne, wyposażone w ościeżnicę składającą się z ramiaka górnego, ramiaka dolnego i dwóch ramiaków bocznych oraz posiadające skrzydło z pakietem szyb otwierane co najmniej w funkcji przechylnej, czyli poprzez obrót skrzydła wokół poziomej osi usytuowanej pomiędzy górnym i dolnym ramiakiem ościeżnicy, tak iż w każdej fazie otwarcia okna część skrzydła przechodzi przez otwór w ościeżnicy, posiadające dwa zespoły zawiasów, w których zamocowane jest skrzydło, usytuowane przy obu jego bocznych krawędziach, korzystnie powyżej połowy wysokości tego skrzydła, określane jako „zawiasy przechylne”, a także posiadające zespoły ryglowania skrzydła w położeniu zamkniętym, przy czym okno wyposażone jest też w osłony szczelin pomiędzy skrzydłem i ościeżnicą, w tym szczelin bocznych, oraz w zespoły uszczelek w tych szczelinach, a zawiasy przechylne umieszczone są pod osłonami szczelin bocznych, znamienne tym, że w zawiasach przechylnych (5), środki masy połączonych ze skrzydłem (1) elementów tych zawiasów, usytuowane są powyżej zewnętrznej powierzchni pakietu szyb (2), w stanie okna zamkniętego.
2. 2. Okno dachowe, według zastrz. 1, znamienne tym, że skrzydło (1) ma ścianki (11) z materiału o niskiej przewodności cieplnej, przylegające do bocznych powierzchni pakietu szyb (2) co najmniej na części długości bocznych brzegów skrzydła (1), przy czym korzystnie ścianki te tworzą ramę skrzydła okalające pakiet szyb (2), zaś elementy okucia okna, takie jak zawiasy (5), klamki (8), rygle, usytuowane są, każdy z nich w całości, po zewnętrznej oraz wewnętrznej stronie pakietu szyb.
3. 3. Okno dachowe, według zastrz. 3, znamienne tym, że ścianki (11) przylegające do bocznych powierzchni pakietu szyb mają przedłużenia (14) w stronę wewnętrzną skrzydła w stanie okna zamkniętego, a w tym przedłużeniu są rowki okuciowe (15) dla przesuwnych elementów zespołu ryglowania bocznego skrzydła w ościeżnicy.
4. 4. Okno dachowe, według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienne tym, że odległość (P) między brzegami pakietu szyb (2) a wewnętrznymi powierzchniami ramiaków bocznych (31) ościeżnicy (3) jest nie większa niż trzykrotność szerokości (S) szczeliny między ościeżnicą (3) a skrzydłem (1), oraz jest nie większa niż 20 milimetrów.
5. 5. Okno dachowe, według zastrz. 2, albo 3, albo 4, znamienne tym, że ścianki boczne (11) skrzydła (1), zwłaszcza ramiaki boczne ramy skrzydła, mają wkładki wzmacniające (13), usytuowane po zewnętrznej stronie okna, połączone z elementami ruchomymi (51) zawiasów przechylnych (5).
6. 6. Okno dachowe, według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienne tym, że ościeżnica (3) posiada co najmniej jeden element konstrukcyjny łączący ją z dachem, który to element leży na powierzchni ramiaków ościeżnicy (3), po zewnętrznej stronie okna, oraz wystaje poza obrys ramiaków ościeżnicy.
7. 7. Okno dachowe, według zastrz. 6, znamienne tym, że elementem konstrukcyjnym ościeżnicy (3) łączącym ją z dachem jest kołnierz oporowy (4), a ościeżnica korzystnie posiada ścianki (34) z materiału o niskiej przewodności cieplnej, zwłaszcza z tworzywa sztucznego, usytuowane w ramiakach ościeżnicy (5), co najmniej od strony skrzydła (1), wzdłuż kołnierza oporowego (4), poprzecznie do jego powierzchni spoczywającej na dachu.
8. 8. Okno dachowe, według zastrz. 7, znamienne tym, że zawiasy przechylne (5) zamocowane są do elementu konstrukcyjnego ościeżnicy łączącego ją z dachem.
9. 9. Okno dachowe, według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienne tym, że ma zawiasy usytuowane w pobliżu górnej krawędzi okna, do otwierania go w funkcji odchylnej, określane dalej jako „zawiasy odchylne” (58), a ramiona łączące zawiasy odchylne (58) z zawiasami przechylnymi (56, 51) usytuowane są pod osłonami (7, 72) szczelin bocznych.
10. 10. Okno dachowe, według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienne tym, że szyba (21) z pakietu szyb (2), usytuowana po zewnętrznej, w stanie zamkniętym, stronie okna, ma przedłużenie (24) względem innych szyb tego pakietu (2), zachodzące w oknie zamkniętym na dolny ramiak (33) ościeżnicy.
11. 11. Okno dachowe, według zastrz. 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, znamienne tym, że ma dodatkową ramę skrzydła (17), zwłaszcza drewnianą, usytu

    PL 236 004 Β1 owaną po wewnętrznej, w oknie zamkniętym, stronie pakietu szyb (2), na której to ramie mocowane są elementy ryglujące skrzydło w położeniu zamkniętym, a także opcjonalnie akcesoria wewnętrzne skrzydła okna.
12. 12. Okno dachowe, według zastrz. 11, znamienne tym, że ma dodatkową ramę ościeżnicy (38), zwłaszcza drewnianą, usytuowaną po wewnętrznej stronie okna, na której mocowane są elementy ryglujące okna współpracujące z odpowiadającymi im elementami ryglującymi osadzonymi na ramie skrzydła.