[go: up one dir, main page]

PL211907B1 - Komórki ekspresjonujące antygeny nowotworowe, sposób ich otrzymywania, ich zastosowanie oraz zawierająca je szczepionka przeciwnowotworowa - Google Patents

Komórki ekspresjonujące antygeny nowotworowe, sposób ich otrzymywania, ich zastosowanie oraz zawierająca je szczepionka przeciwnowotworowa

Info

Publication number
PL211907B1
PL211907B1 PL367617A PL36761702A PL211907B1 PL 211907 B1 PL211907 B1 PL 211907B1 PL 367617 A PL367617 A PL 367617A PL 36761702 A PL36761702 A PL 36761702A PL 211907 B1 PL211907 B1 PL 211907B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
cells
antigens
cta
adhapi
pbmc
Prior art date
Application number
PL367617A
Other languages
English (en)
Other versions
PL367617A1 (pl
Inventor
Santis Rita De
Original Assignee
Sigma Tau Ind Farmaceuti
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Sigma Tau Ind Farmaceuti filed Critical Sigma Tau Ind Farmaceuti
Publication of PL367617A1 publication Critical patent/PL367617A1/pl
Publication of PL211907B1 publication Critical patent/PL211907B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N5/00Undifferentiated human, animal or plant cells, e.g. cell lines; Tissues; Cultivation or maintenance thereof; Culture media therefor
    • C12N5/06Animal cells or tissues; Human cells or tissues
    • C12N5/0602Vertebrate cells
    • C12N5/0693Tumour cells; Cancer cells
    • C12N5/0694Cells of blood, e.g. leukemia cells, myeloma cells
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K40/00Cellular immunotherapy
    • A61K40/10Cellular immunotherapy characterised by the cell type used
    • A61K40/13B-cells
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K40/00Cellular immunotherapy
    • A61K40/40Cellular immunotherapy characterised by antigens that are targeted or presented by cells of the immune system
    • A61K40/41Vertebrate antigens
    • A61K40/42Cancer antigens
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N5/00Undifferentiated human, animal or plant cells, e.g. cell lines; Tissues; Cultivation or maintenance thereof; Culture media therefor
    • C12N5/06Animal cells or tissues; Human cells or tissues
    • C12N5/0602Vertebrate cells
    • C12N5/0634Cells from the blood or the immune system
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2501/00Active agents used in cell culture processes, e.g. differentation
    • C12N2501/06Anti-neoplasic drugs, anti-retroviral drugs, e.g. azacytidine, cyclophosphamide
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2501/00Active agents used in cell culture processes, e.g. differentation
    • C12N2501/20Cytokines; Chemokines
    • C12N2501/23Interleukins [IL]
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2501/00Active agents used in cell culture processes, e.g. differentation
    • C12N2501/50Cell markers; Cell surface determinants
    • C12N2501/52CD40, CD40-ligand (CD154)
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2501/00Active agents used in cell culture processes, e.g. differentation
    • C12N2501/50Cell markers; Cell surface determinants
    • C12N2501/59Lectins
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2502/00Coculture with; Conditioned medium produced by
    • C12N2502/99Coculture with; Conditioned medium produced by genetically modified cells
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2506/00Differentiation of animal cells from one lineage to another; Differentiation of pluripotent cells
    • C12N2506/11Differentiation of animal cells from one lineage to another; Differentiation of pluripotent cells from blood or immune system cells
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2510/00Genetically modified cells
    • C12N2510/04Immortalised cells

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Cell Biology (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)
  • Medicines Containing Antibodies Or Antigens For Use As Internal Diagnostic Agents (AREA)
  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)

Description

Niniejszy wynalazek związany jest z medycyną, w szczególności produktami, substancjami i kompozycjami stosowanymi do leczenia organizmów ludzkich i zwierzęcych, a dokładniej do diagnozy, zapobiegania i leczenia nowotworów. Niniejszy wynalazek dotyczy ponadto szczepionek przeciwnowotworowych oraz sposobu ich otrzymywania.
Tło wynalazku
W ostatnim czasie zidentyfikowano kilka antygenów związanych z nowotworami (TAA), konstytutywnie wytwarzanych przez komórki nowotworowe o różnym typie histologicznym (Renkvist N. et al., Cancer Immunol. Immunother., 50:3-15, 2001). Niektóre z antygenów TAA mogą dostarczać wielu immunodominujących antygenów peptydowych rozpoznawanych w zestawieniu z określonymi haplotypami antygenów układu zgodności tkankowej (HLA) klasy I przez cytotoksyczne limfocyty T (CTL) CD8+ (Renkvist N. et al., Cancer Immunol. Immunother., 50:3-15, 2001); co więcej, wybrane antygeny TAA, takie jak na przykład MAGE (Jager E. et al., J. Exp. Med, 187:265-270, 1998), NY-ESO-1 (Jager E. et al., J. Exp. Med., 187:265-270, 1998), SSX (Tureci O. et al. Cancer Res., 56(20):4766-72, 1996), tyrozynaza (Topalian S.L. et al., J. Exp. Med, 183:1965-1971, 1996), Melan-A/MART-1 (Zarour H.M. et al., Proc. Natl. Acad. Sci. USA, 97:400-405, 2000), zawierają również epitopy rozpoznawane w zestawieniu z określonymi haplotypami HLA klasy II przez limfocyty T typu CD4+, będąc tym samym zdolne do wywoływania humoralnej odpowiedzi immunologicznej skierowanej przeciw antygenom TAA (Wang R.F., Trends Immunol., 22:269-276, 2001).
Zidentyfikowano różne klasy antygenów TAA, które mogą odgrywać istotną rolę w terapii nowotworów:
i) antygeny nowotworu jądra (CTA), wytwarzane przez nowotwory o różnym typie histologicznym, lecz nie wytwarzane przez zdrowe tkanki inne niż jądra i łożysko, takie jak MAGE, GAGE, SSX SART-1, BAGE, NY-ESO-1, XAGE, TRAG-3 i SAGE; niektóre z nich reprezentują złożone rodziny (Traversari C., Minerva Biotech., 11:243-253, 1999);
ii) antygeny specyficzne dla procesu różnicowania, wytwarzane w zwykłych i nowotworowych melanocytach, takie jak tyrozynaza, Melan-A/MART-1, gp100/Pmel17, TRP-1/gp75, TRP-2 (Traversari C., Minerva Biotech., 11:243-253, 1999);
iii) antygeny o zwiększonej ekspresji w komórkach nowotworów złośliwych o różnym typie histologicznym, ale wytwarzane również w przypadku ich form łagodnych, jak na przykład PRAME (Ikeda H. Et al., Immunity, 6:199-208, 1997), HER-2/neu (Traversari C., Minerva Biotech., 11:243-253, 1999), CEA, MUC-1 (Monges G.M. et al., Am. J. Clin. Pathol., 112:635-640, 2001);
iv) antygeny powstające w wyniku mutacji punktowych w genach kodujących powszechnie występujące białka, takie jak MUM-1, β-katenina, HLA-A2, CDK4 i kaspaza 8 (Traversari C., Minerva
Biotech., 11:243-253, 1999);
v) antygeny wirusowe (Traversari C., Minerva Biotech., 11:243-253, 1999).
Oprócz antygenów TAA, do elementów komórkowymi niezbędnych do efektywnego wzbudzenia odpowiedzi immunologicznej i rozpoznania antygenów przez limfocyty T gospodarza należą antygeny HLA klasy I i II oraz cząsteczki kostymulujące/dodatkowe (np. CD40, CD54, CD58, CD80, CD81) (Fleuren G.J. et al., Immunol. Rev., 145:91-122, 1995).
Spośród znanych klas antygenów TAA, antygeny CTA są, ze względu na ich ograniczoną ekspresję w zdrowych tkankach i znaną immunogenność in vivo w żywych organizmach, w szczególności ssaczych, w tym ludzkich, szczególnie dobrymi kandydatami do zastosowania w aktywnej immunoterapii pacjentów z chorobami nowotworowymi, (Jager E. et al., J Exp. Med., 187:265-270, 1998, Reinolds S.R. et al., Int. J. Cancer, 72: 972-976, 1997). Jednak, niejednorodna ekspresja specyficznych antygenów CTA w zmianach nowotworowych u różnych pacjentów ogranicza ich biologiczne zastosowanie w produkcji terapeutycznych szczepionek ukierunkowanych na antygeny CTA. Istotnie, w komórkach nowotworów złośliwych różnych pacjentów mogą być wytwarzane jedynie niektóre antygeny CTA (Sahin U. et al., Clin. Cancer Res., 6:3916-3922, 2000), których ekspresja jest dodatkowo hamowana (Lethz B. et al., Melanoma Res., 7: S83-S88, 1997) i/lub heterogenna (dos Santos N. R. et al., Cancer Res., 60:1654-1662, 2000); specyficzna ekspresja antygenów CTA w ramach poszczególnych zmianach nowotworowych również zastała odnotowana (Jungbluth A.A. et al., Br. J. Cancer, 83:493-497, 2000). Te przypadki, które mogą zachodzić in vivo pojedynczo lub jednocześnie, są też prawdopodobną przyczyną niskiej immunogenności komórek nowotworów złośliwych sprzyjającą rozwojowi choroby (Speiser D.E. et al., J. Exp. Med., 186:645-653, 1997) i mogą prowadzić do selekcji
PL 211 907 B1 immunologicznej in vivo komórek nowotworowych, podczas leczenia immunologicznego skierowanego przeciw specyficznym antygenom CTA, i powstawania klonów nie wytwarzających poszczególnych CTA. W związku z powyższym, metody leczenia, które są nastawione na wywołanie odpowiedzi immunologicznej względem różnych epitopów jednego antygenu CTA nie mogą być zastosowane u wię kszej liczby pacjentów z chorobą nowotworową , ze wzglę du na moż liwość braku lub ograniczonej ekspresji danych antygenów CTA w ich nowotworowo-zmienionych tkankach; co więcej, wywoływanie odpowiedzi immunologicznej względem pojedynczego antygenu CTA in vivo może powodować powstawanie wariantów nowotworu, które nie posiadają tego antygenu i są skutecznie niewrażliwe na spowodowaną/zwiększoną leczeniem skierowaną przeciw niemu odpowiedź. Dodatkowym ograniczeniem w terapii wykorzystującej pojedynczy antygen CTA jest jego heterogenna ekspresja w różnych zmianach nowotworowych (Schultz-Thater E. et al., Br. J. Cancer, 83:204-208, 2000), co więcej prezentacja różnych immunogennych epitopów pojedynczego antygenu CTA przez specyficzne haplotypy HLA klasy I lub II, umożliwia jedynie leczenie pacjentów o pewnym, zdefiniowanym fenotypie HLA.
W celu częściowego uniknię cia tych ograniczeń , w ramach najnowszych technologii terapeutycznych używa się jako szczepionki więcej niż jednego epitopu immunogennego pochodzącego z jednego lub wielu antygenów CTA, lub też całego biał ka CTA (Conference on Cancer Vaccines, Eds. Ferrantini M. and Belardelli F., Rzym-Włochy, Listopad 15-16, 1999; http://www.cancerresearch.org).
Równie silnie odczuwalna jest potrzeba szczepionki przeciwnowotworowej, która nie posiadałaby niedociągnięć obecnych rozwiązań, w szczególności ich niskiej immunogenności, wywoływania przez nie selekcji immunologicznej in vivo, a jednocześnie dawałaby możliwość zastosowania w przypadku dużej populacji pacjentów chorych na nowotwory, nieograniczanej przez pojedynczy antygen CTA lub TAA, na który byłaby ukierunkowana i nieograniczanej do konkretnego typu antygenów HLA klasy I i/lub II.
Najnowsze badania in vitro pokazały, że ekspresja wszystkich spośród obecnie znanych genów kodujących antygeny CTA, które zostały przebadane, jest indukowana lub wzmacniana w komórkach nowotworowych pochodzących z różnych tkanek po potraktowaniu ich czynnikami hipometylującymi DNA (dos Santos N.R. et al., Cancer Res., 60:1654-1662, 2000; Weber J. et al., Cancer Res., 54:1766-1771, 1994). Indukcja genów dla antygenów CTA okazała się być trwała i mierzalna również kilka tygodni po zakończeniu leczenia. Badania te potwierdzają tezę, iż antygeny CTA należą do grupy antygenów TTA, które są całkowicie regulowane poprzez metylację DNA. Co więcej, potraktowanie komórek nowotworowych czynnikami hipometylującymi DNA powoduje również towarzyszącą indukcji genów dla CTA, trwałą stymulację ekspresji antygenów HLA klasy I o pożądanym haplotypie i kostymulujących/dodatkowych cząsteczek CD54 i CD58 (Coral S. et al., J Immunother., 22:16-24, 1999).
Pomimo obiecujących właściwości terapeutycznych, antygeny CTA posiadają kilka wad, takich jak to, że: zbadane dotychczas specyficzne antygeny CTA wykazują heterogenną ekspresję w różnych zmianach nowotworowych ze współistnieniem komórek nowotworowych wytwarzających i nie wytwarzających CTA; jedynie wybrane antygeny CTA spośród dotychczas poznanych mogą być wytwarzane w różnych zmianach nowotworowych, niezależnie od ich typu histologicznego; progowy poziom ekspresji specyficznych antygenów CTA w komórkach nowotworowych jest niezbędny do ich rozpoznania przez specyficzne wobec CTA limfocyty CTL; szczepienie względem specyficznych antygenów CTA wymaga u pacjentów odpowiedniego fenotypu HLA klasy I, a w przypadku wybranych antygenów CTA również klasy II.
Ze względu na swoje unikalne własności biologiczne, wybrane antygeny CTA są używane w różnych testach klinicznych, których celem jest wywołanie lub wzmocnienie specyficznej względem antygenów CTA odpowiedzi immunologicznej u pacjentów dotkniętych nowotworami o różnym typie histologicznym. Różne sposoby postępowania są obecnie stosowane do wprowadzania terapeutycznych antygenów CTA na poziomie klinicznym, lub do uzyskiwania silniejszych środków immunizujących na poziomie przedklinicznym (dos Santos N.R. et al., Cancer Res., 60:1654-1662, 2000; Weber J. et al., Cancer Res., 54:1766-1771, 1994). Jak warto zauważyć, głównie ze względu na ograniczenia techniczne i praktyczne, jedynie ograniczona ilość immunogennych epitopów specyficznych antygenów CTA, lub pojedynczych białek CTA w całości jest obecnie używana w celach terapeutycznych na poziomie klinicznym. Lista zawierająca główne sposoby podawania antygenów CTA pacjentom z chorobą nowotworową używanych obecnie lub hipotetycznie planowanych do wprowadzenia znajduje się poniżej; należałoby również podkreślić, iż identyczne metody są używane do podawania pacjentom antygenów TAA, które należą do innych klas poznanych dotychczas TAA oraz, iż inne środki wspo4
PL 211 907 B1 magające i/lub nośniki są niekiedy stosowane do wzmocnienia immunogenności czynników terapeutycznych.
• Syntetyczne peptydy reprezentują ce immunogenny epitop(y) jednego lub wielu antygenów CTA rozpoznawany przez komórki T CD8+ (Conference on Cancer Vaccines, Eds. Ferrantini M. and Belardelli F., Rzym-Włochy, Listopad 15-16, 1999; http://www.cancerresearch.org).
• peptydy syntetyczne reprezentują ce immunogenny epitop(y) jednego lub wielu antygenów CTA zamknięte w liposomach (Steller M.A. et al., Clin. Cancer Res., 4:2103-2109, 1998) • Cał e syntetyczne biał ko antygenu CTA (Conference on Cancer Vaccines, Eds. Ferrantini M. and Belardelli F., Rzym-Włochy, Listopad 15-16, 1999; http://www.cancerresearch.org).
• Rekombinowane wektory wirusowe zawierają ce epitopy jednego lub wielu antygenów CTA rozpoznawane przez komórki T CD8+ (Jenne L. et al., Trends Immunol., 22:102-107, 2001) • Wstrzeliwanie „nagiego” DNA do komórek (Park J.H. et al., Mol. Cells, 9:384-391, 1999).
• Autologiczne jednoją drzaste komórki krwi obwodowej (PBMC)/makrofagi z wstawionymi ex vivo syntetycznymi peptydami reprezentującymi epitopy jednego lub wielu antygenów CTA rozpoznawane przez komórki T CD8+ (Conference on Cancer Vaccines, Eds. Ferrantini M. and Belardelli F., Rzym-Włochy, Listopad 15-16, 1999; http://www.cancerresearch.org).
• Autologiczne komórki dendrytyczne z wstawionymi ex vivo syntetycznymi peptydami reprezentującymi epitopy jednego lub wielu antygenów CTA rozpoznawane przez komórki T CD8+ lub całym syntetycznym białkiem antygenu CTA, lub preparatami całych komórek nowotworowych (Conference on Cancer Vaccines, Eds. Ferrantini M. and Belardelli F., Rzym-Włochy, Listopad 15-16, 1999; http://www.cancerresearch.org; Jenne L. et al., Trends Immunol., 22:102-107, 2001).
• autologiczne komórki dendrytyczne transfekowane lub transdukowane ex vivo DNA/RNA kodującym cały antygen CTA lub łączone z całymi komórkami nowotworowymi (Jenne L. et al., Trends Immunol., 22:102-107, 2001).
• autologiczne limfocyty T transfekowane lub transdukowane ex vivo DNA/RNA kodują cym cał kowity antygen CTA.
Do autologicznych szczepionek przeciwnowotworowych, będących głównym obiektem niniejszego wynalazku, odnoszą się również liczne doniesienia patentowe. WO 99/42128 dotyczy metody oznaczania transkrypcji HLA lub ich profilu ekspresji w nowotworach litych, co pozwala na wybórodpowiedniego sposobu ich leczenia i/lub kontrolowania ich rozwoju. Celem tego wynalazku jest zahamowanie niektórych izoform HLA-G, i w konsekwencji zwiększenie naturalnej odpowiedzi immunologicznej. Metoda w nim opisana obejmuje oczyszczanie komórek z próbki guza, ich lizę i poddawanie lizatu działaniu przeciwciał skierowanych przeciw antygenom HLA klasy I.
W DE 29913522 dostarczono sposobu przygotowywania szczepionki nowotworowej, obejmującego poddawanie komórek guza pobranych od pacjenta ciśnieniu 200-9000 barów, w celu ich zabicia lub uszkodzenia bez naruszenia błon komórkowych, a następnie wstrzykiwanie ich z powrotem pacjentowi.
WO 00/02581 dotyczy zdolności telomerazy lub jej fragmentu do indukowania odpowiedzi komórek T na onkogen lub zmutowane białko lub peptyd supresorowy nowotworu. Wzmiankowane peptydy są stosowane jako szczepionka przeciwnowotworowa.
WO 00/18933 dotyczy konstruktów DNA odpowiedzialnych za ekspresję zmutowanych, funkcjonalnie nieaktywnych antygenów, których efektywność indukowania transkrypcji i translacji DNA i RNA lub generowania peptydów antygenowych pozostała niezmieniona. Pacjent dotknięty chorobą nowotworową jest leczony przez podanie RNA lub plazmidowego DNA kodującego zmieniony ludzki antygen związany z nowotworem, w szczególności antygen PSMA. W innym zastosowaniu, autologiczne komórki dendrytyczne, które zostały in vitro poddane działaniu RNA lub plazmidowego DNA są używane jako szczepionka.
WO 00/20581 dotyczy szczepionki przeciwnowotworowej zawierającej nowy, izolowany peptyd wiążący MAGE-A3, HLA klasy II. Peptyd może być również wykorzystany do selektywnego wzbogacania populacji limfocytów T w limfocyty T CD4+ specyficzne wobec tego peptydu. Wspomniane wzbogacone limfocyty są także używane jako szczepionka przeciwnowotworowa.
WO 00/25813 dotyczy uniwersalnego wiązania antygenu związanego z nowotworem (TAA) do cząsteczek głównego kompleksu zgodności tkankowej. Sposób leczenia obejmuje podawanie cząsteczek kwasu nukleinowego kodujących TAA, które będą obrabiane przez komórki prezentujące antygen, aktywujące limfocyty cytotoksyczne i niszczące komórki prezentujące TAA. Identyfikacja innych, oprócz specyficznego hTERT peptydu, antygenów TAA jest możliwa dzięki skomplikowanej, komputePL 211 907 B1 rowo wspomaganej metodzie syntezy również komputerowo zaprojektowanych peptydów, których aktywność jest weryfikowana za pomocą testów biologicznych.
WO 00/26249 dotyczy fragmentów ludzkiego białka WT-1 lub ludzkiego białka gata-1. Wzmiankowane fragmenty peptydów są używane jako szczepionki przeciwnowotworowe, gdyż aktywują cytotoksyczne limfocyty T (CTL).
W US 6077519 opisano szczepionkę przeciwnowotworową zawierają c ą zestaw epitopów komórek T uzyskanych przez elucję epitopów z tkanki nowotworowej za pomocą kwasu.
W WO 00/46352 przedstawiono szczepionkę przeciwnowotworową zawierając ą ludzkie limfocyty T, które wytwarzają funkcjonalne cząsteczki CD86. Limfocyty T są uzyskiwane przez poddawanie komórek T co najmniej dwóm następującym po sobie bodźcom, z których w każdy zaangażowany jest co najmniej jeden aktywator (przeciwciało przeciw CD2, 3 lub 28) i cytokina (interleukina), która stymuluje namnażanie komórek T. Coral S. et al., Journal of Immunotherapy, 22(1): 16-24, 1999 donosi, że zdolność komórek czerniaka do wywoływania odpowiedzi immunologicznej i ich rozpoznanie przez cytotoksyczne komórki gospodarza zależą od obecności i poziomu ekspresji HLA klasy I, cząsteczek kostymulujących i antygenów związanych z czerniakiem (MAA) na powierzchni komórek nowotworowych. Zastosowanie 5-azo-2'deoksycytydyny (5-AZA-CdR) w aktywnej i/lub pasywnej specyficznej immunoterapii mogłoby dzięki jej rozprowadzaniu się po całym organizmie zwiększyć rozpoznanie komórek czerniaka przez komórki cytotoksyczne.
Momparler, Anticancer Drugs Apr., 8(4):358-68, 1997, zalicza 5-AZA-CdR do chemoterapeutyków.
Schichijo S. et al. Jpn. J. Cancer Res., 87:751-756, July 1996, aby lepiej zrozumieć mechanizmy ekspresji genów MAGE, sprawdzili czy demetylujący związek 5-AZA-CdR indukuje MAGE 1, 2, 3 i 6 w normalnych i nowotworowych komórkach limfoidalnych. Autorzy pokazali indukcję badanych antygenów CTA tylko w niektórych testowanych próbkach, dowodząc, że demetylacja nie jest wystarczającym bodźcem, aby doprowadzić do indukcji genów MAGE we wszystkich przypadkach. Nie podali żadnych potencjalnych zastosowań terapeutycznych.
Istota wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania komórek prezentujących antygen nowotworowy (Cancer Testis Antygen CTA), obejmujący etapy, w których:
a) aktywuje się komórki PBMC pobrane od pacjenta,
b) hoduje się i ewentualnie rozwija się ex vivo zaktywowane komórki, znamienny tym, że
c) poddaje się wyhodowane i ewentualnie rozwinięte komórki działaniu 5-azo-2'deoksycytydyny czterokrotnie, co 12 godzin, a następnie zastępuje się połowę płynu hodowlanego świeżym płynem hodowlanym i prowadzi się hodowlę przez następne 48 godzin, tak, aby komórki te jednocześnie ekspresjonowały wielorakie antygeny nowotworowe (Cancer Testis Antigens).
W realizacji sposobu według wynalazku, pacjent jest pacjentem cierpiącym na chorobę nowotworową.
Korzystnie, wspomniane komórki są linią unieśmiertelnionych komórek limfoblastoidalnych B nowotworu związanego z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr.
Korzystnie, wspomniane komórki są limfocytami B aktywowanymi mitogenem szkarłatki (PWM).
Korzystnie, wspomniane komórki są limfocytami B aktywowanymi CD40.
Korzystnie, wspomniane komórki są komórkami PBMC aktywowanymi fitohemaglutyniną PHA + rekombinowaną ludzką interleukiną 2 (rhiIL-2).
Korzystnie, wspomniane komórki są komórkami PBMC aktywowanymi fitohemaglutyniną PHA + rekombinowaną ludzką interleukiną 2 (rhiIL-2) + mitogenem szkarłatki (PWM).
Korzystnie, wspomniane komórki są komórkami dendrytycznymi, monocytami, makrofagami.
Kolejnym przedmiotem wynalazku są komórki stale i jednocześnie ekspresjonujące antygeny nowotworowe (CTA), przy czym komórki otrzymano sposobem według wynalazku a ekspresjonowany antygen został wybrany spośród: MAGE-1, MAGE-2, MAGE-3, MAGE-4, NY-ESO-1, GAGE 1-6, SSX-2.
Innym przedmiotem wynalazku jest zastosowanie powyższych komórek i/lub ich składników komórkowych do wytwarzania leku do zapobiegania i leczenia chorób nowotworowych o różnym typie histologicznym, związanym z konstytutywną ekspresją jednego lub więcej antygenów nowotworowych.
Korzystnie, wspólne antygeny nowotworowe są immunodominującymi antygenami nowotworowymi.
Korzystnie, wspólne antygeny nowotworowe nie są immunodominujące.
Korzystnie, wspólne antygeny nowotworowe są antygenami CTA.
PL 211 907 B1
Korzystnie, komórki według wynalazku są gromadzone jako rezerwuar zebranych antygenów.
Kolejnym przedmiotem wynalazku jest szczepionka przeciwnowotworowa zawierająca komórki według wynalazku.
W korzystnej realizacji, szczepionka jest szczepionką autologiczną.
W innej korzystnej realizacji, szczepionka wedł ug wynalazku jest szczepionką alogeniczną .
Korzystnie, szczepionka według wynalazku charakteryzuje się tym, że wspomniane komórki są stosowane jako rezerwuar zebranych antygenów.
Korzystnie, szczepionka według wynalazku charakteryzuje się tym, że użyte są składniki komórkowe wspomnianych komórek.
Jak wspomniano powyżej, opracowano metodę otrzymywania komórek prezentujących antygen, obejmującą pobranie wzmiankowanych komórek z organizmu; aktywację wzmiankowanych pobranych komórek; hodowlę i fakultatywnie rozwijanie ex vivo wzmiankowanych zaktywowanych komórek, poddawanie wzmiankowanych wyhodowanych i fakultatywnie rozciągniętych komórek działaniu czynników hipometylujących, tak aby wzmiankowane komórki prezentowały jednocześnie wiele antygenów związanych z nowotworem. Komórki uzyskane według metody będącej przedmiotem niniejszego wynalazku, jak również ich składniki komórkowe, samodzielnie lub wraz ze wspomnianymi komórkami, umożliwiają zapobieganie i leczenie, szczególnie w przypadku ssaków, w tym ludzi, nowotworów o różnym typie histologicznym, które konstytutywnie wytwarzają jeden lub więcej antygenów związanych z nowotworem, wytwarzanych przez wspomniane komórki.
W poniż szym opisie niniejszego wynalazku, wzmiankowane komórki są w skrócie nazywane komórkami ADHAPI.
Najwygodniejszym sposobem zastosowania komórek otrzymanych opisaną powyższej metodą jest forma szczepionki przeciwnowotworowej.
Niniejszy wynalazek będzie poniżej szczegółowo opisany za pomocą przykładów realizacji i figur rysunku, na którym:
Na Figurze 1 przedstawiono namnażanie autologicznych komórek (aMLR)PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/B-EBV (□) lub komórkami B-EBV (♦) stosowanymi jako kontrola (S)a;
Na Figurze 2 przedstawiono namnażanie autologicznych komórek (aMLR)PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/PWM-B (□) lub komórkami PWM-B (♦) stosowanymi jako kontrola (S)a;
Na Figurze 3 przedstawiono namnażanie autologicznych komórek (aMLR)PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/CD40L-B (□) lub komórkami CD40L-B (♦) stosowanymi jako kontrola (S)a;
Na Figurze 4 przedstawiono namnażanie autologicznych komórek (aMLR)PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/PWM-PBMC (□) lub komórkami PWM-PBMC (♦) stosowanymi jako kontrola (S)a;
Na Figurze 5 przedstawiono namnażanie autologicznych komórek (aMLR)PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/PHA-PBMC (□) lub komórkami PHA-PBMC (♦) stosowanymi jako kontrola (S)a;
Na Figurze 6 przedstawiono namnażanie autologicznych komórek (aMLR)PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/PHA-+PWM-PBMC (□) lub komórkami PHA-+PWM-PBMC (♦) stosowanymi jako kontrola (S)a.
a Punkty reprezentują wartości ś rednie (cpm)±SD (zliczeń na minutę ± odchylenie standardowe) zużycia [3H]-TdR uzyskane w wyniku czterech niezależnych pomiarów.
Szczegółowy opis wynalazku
Zgodnie z niniejszym wynalazkiem, nie ma żadnych ograniczeń, co do typu komórek, które mogłyby być użyte do otrzymania komórek prezentujących antygen, jeśli posiadają one wspomnianą wyżej charakterystykę i zostaną właściwie aktywowane i poddane działaniu czynnika hipometylującego.
Według niniejszego wynalazku, komórki są pobierane z organizmu, szczegółowo ssaczego, a bardziej szczegół owo ludzkiego. W potencjalnym zastosowaniu niniejszego wynalazku, wzmiankowany człowiek jest dotknięty chorobą nowotworową.
W najbardziej korzystnym sposobie zastosowania niniejszego wynalazku, komórki prezentujące antygen uzyskane opisaną powyżej metodą są komórkami układu immunologicznego.
W innym sposobie zastosowania niniejszego wynalazku, komórki prezentują ce antygen uzyskane opisaną powyżej metodą nie są komórkami układu immunologicznego. Komórki uzyskane według niniejszego wynalazku mogą wytwarzać wspólne immunodominujące antygeny nowotworowe lub wspólne nieimmunodominujące antygeny nowotworowe. W szczególnych przypadkach zastosowania niniejszego wynalazku, komórkami właściwymi do wykorzystania zgodnie z powyższym sposobem są:
PL 211 907 B1 • Linie komórkowe limfoblastów B unieśmiertelnianych wirusem Epsteina-Barra, poddane działaniu czynników hipometylujących DNA, uzyskane z jednojądrzastych komórek krwi obwodowej (PBMC) pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej lub osób zdrowych (komórki ADHAPI/B-EBV);
• Limfocyty B aktywowane mitogenem szkarł atki (PWM), poddane działaniu czynników hipometylujących DNA, uzyskane z limfocytów B oczyszczonych z jednojądrzastych komórek krwi obwodowej (PBMC) pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej lub osób zdrowych (komórki ADHAPI/PWM-B);
• Limfocyty B aktywowane CD40, poddane działaniu czynników hipometylujących DNA, uzyskane z limfocytów B oczyszczonych z jednojądrzastych komórek krwi obwodowej (PBMC) pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej lub osób zdrowych (komórki ADHAPI/CD40-B);
• Jednoj ą drzaste komórki krwi obwodowej (PBMC) aktywowane mitogenem szkarł atki (PWM), poddane działaniu czynników hipometylujących DNA, uzyskane z oczyszczonych komórek PBMC pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej lub osób zdrowych (komórki ADHAPI/PWM-PBMC);
• Jednojądrzaste komórki krwi obwodowej (PBMC) aktywowane fitohemaglutininą (PHA) i rekombinowaną ludzką interleukiną 2 (rhIL-2), poddanymi działaniu czynników hipometylujących DNA, uzyskanymi z oczyszczonych komórek PBMC pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej lub osób zdrowych (komórki ADHAPI/PHA-rhIL2-PBMC);
• Jednoją drzaste komórki krwi obwodowej (PBMC) aktywowane fitohemaglutyniną (PHA), rekombinowaną ludzką interleukiną 2 (rhIL-2) oraz mitogenem szkarłatki (PWM), poddane działaniu czynników hipometylujących DNA, uzyskane z oczyszczonych jednojądrzastych komórek krwi obwodowej (PBMC) pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej lub osób zdrowych (komórki ADHAPI/PHA-rhIL2-PWM-PBMC);
• Komórki dendrytyczne, monocyty, makrofagi;
• Komórki CD34+, fibroblasty, komórki macierzyste, fibroblasty i keratynocyty.
Komórki otrzymane metodą według niniejszego wynalazku, mogą być stosowane jako czynniki zapobiegające i leczące nowotwory o różnym typie histologicznym, które konstytutywnie wytwarzają jeden lub więcej antygenów nowotworowych immunodominujących lub nieimmunodominujących.
Inna możliwa realizacja niniejszego wynalazku jest stosowana w przypadkach, gdy nie jest wskazane lub jest niekonieczne bezpośrednie wykorzystanie zdolności komórek tworzących szczepionkę do prezentowania antygenu. W tym przypadku, komórki tworzące szczepionkę lub ich składniki komórkowe uzyskane opisaną metodą mogą być użyte jako rezerwuar zebranych antygenów nowotworowych do szczepienia pacjentów. W korzystnej formie zastosowania niniejszego wynalazku, wybrane antygeny TAA to antygeny CTA.
Takie zastosowanie niniejszego wynalazku ma następujące zalety dla specjalisty w dziedzinie:
Antygeny CTA są immunogenne, ponieważ zawierają epitopy rozpoznawane przez specyficzne względem CTA komórki CTL CD8+.
Antygeny CTA są immunogenne, ponieważ zawierają epitopy rozpoznawane w zestawieniu z HLA klasy II przez specyficzne względem CTA limfocyty T CD4+. Niektóre CTA zawierają jednocześnie epitopy antygenów prezentowanych przez HLA klasy I i II, mogą więc jednocześnie indukować odpowiedź CTL CD8+ i limfocytów T CD4+.
CTA nie są wytwarzane w łagodnych tkankach, za wyjątkiem jąder i łożyska.
Różne CTA mogą być jednocześnie wytwarzane w nowotworowych komórkach złośliwych nowotworów litych i hemopoetycznych, dostarczając tym samym wielu celów dla immunoterapii, które są jednocześnie wytwarzane w komórkach transformowanych.
CTA różnego rodzaju są homogennie ekspresjonowane w występujących jednocześnie i sekwencyjnie zmianach przerzutowych u badanych pacjentów.
CTA różnego rodzaju mogą być wytwarzane w nowotworach o różnym pochodzeniu histologicznym, dostarczając wspólnych dla wszystkich ludzkich nowotworów celów dla immunoterapii, niezależnie od ich specyficznego typu histologicznego.
CTA różnego rodzaju mogą dostarczać wielu peptydów immunogennych prezentowanych w zestawieniu z HLA klasy I i II o różnym haplotypie.
W ramach kolejnego zastosowania niniejszego wynalazku, inhibitory deacetylazy histonowej mogłyby działać synergicznie z czynnikami hipometylującymi DNA indukując/wzmacniając ekspresję antygenów CTA, HLA oraz związków kostymulujących/dodatkowych w komórkach nowotworowych
PL 211 907 B1 o róż nym typie histologicznym. Istotnie, metylacja DNA i deacylacja histonów dział ają jako synergiczne poziomy epigenetycznego wyciszania genów w komórkach nowotworowych (Fuks F. et al., Nat. Genet., 24:88-91, 2000) i silne przywrócenie aktywności wybranych hipometylowanych genów o funkcji supresorowej dla nowotworów zostało zaobserwowane w komórkach nowotworu jelita grubego po podaniu inhibitorów deacetylazy histonowej, które następowało po wstępnej minimalnej demetylacji DNA (Cameron E.E. et al., Nat. Genet., 21:103-107, 1999).
Etap aktywacji w metodzie według niniejszego wynalazku jest przeprowadzany według ogólnie przyjętego schematu, który może być cytowany jako Current Protocols in Immunology, Coligan J.E. et al., Eds, Wiley.
Sposób demetylacji w metodzie według niniejszego wynalazku jest dobrze znany i udokumentowany literaturowo, więcej informacji można znaleźć w publikacji: Santini V. et al., Ann. Intern. Med., 134:573-586, 2000.
Czynniki hipometylujące, znane również jako czynniki demetylujące, używane do celów niniejszego wynalazku są również dobrze znane. Czynniki demetylujące DNA są szeroko opisane w literaturze, patrz dla przykładu WO 01/29235, US 5,851,773. Preferowanym czynnikiem demetylującym jest 5-azo-cytydyna lub, bardziej korzystnym 5-azo-2'deoksycytydyna (5-AZA-CdR).
Według niniejszego wynalazku, komórki prezentujące antygen służą do przygotowania szczepionek nowotworowych. W korzystnym zastosowaniu niniejszego wynalazku, wzmiankowane szczepionki są szczepionkami autologicznymi.
W kolejnym preferowanym zastosowaniu niniejszego wynalazku, wzmiankowane szczepionki są szczepionkami alogenicznymi. W tym zastosowaniu, komórki uzyskane w powyżej opisany sposób mogą być używane jako komórki prezentujące antygen i jako rezerwuar zebranych antygenów nowotworowych, w formie komórek lub ich składników komórkowych.
W następnym zastosowaniu niniejszego wynalazku komórki i/lub ich składniki komórkowe mogą być używane do otrzymywania efektorowych komórek układu odpornościowego; wzmiankowane komórki układu odpornościowego byłyby używane do uzyskania produktu stosowanego w powszechnie znanej immunoterapii adaptacyjnej. W innej formie zastosowania niniejszego wynalazku, szczepionka, której on dotyczy może być użyta w zestawieniu z wstępnym ogólnoustrojowym leczeniem pacjenta z chorobą nowotworową czynnikiem hipometylują cym, na przykł ad decytabin ą (5-azo-2'deoksycytydyną). Do tego zastosowania niniejszego wynalazku, może być użyty przygotowany środek, zawierający na przykład szczepionkę wykonaną wzmiankowaną metodą i zestaw farmaceutyczny pozwalający na ogólnoustrojowe podawanie czynnika hipometylującego, jak na przykład decytabiny.
Szczepionki mogą być przygotowywane technikami dobrze znanymi specjaliście w dziedzinie i wymagają jedynie powszechnie znanej wiedzy. Przykładowo, cytowania patentowe wspomniane w niniejszym opisie, są wystarczają ce do przygotowania szczepionek nowotworowych, patrz na przykład WO 00/25813 lub WO 00/46352. Specjalista w dziedzinie nie będzie miał trudności w ustaleniu prawidłowego sposobu używania szczepionek opisanych w niniejszym wynalazku, w szczególności ustaleniu sposobu ich podawania.
Wynalazek zilustrowano za pomocą poniższych przykładów.
PRZYKŁAD 1
Komórki ADHAPI/B-EBV
Oczyszczanie jednojądrzastych komórek krwi obwodowej (komórek PBMC)
Komórki PBMC były oczyszczane przez wirowanie heparynowanej krwi obwodowej pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej i osób zdrowych w standardowym gradiencie gęstości Ficoll-Hypaque.
Otrzymywanie autologicznych linii komórkowych przez unieśmiertelnianie komórek PBMC wirusem Epsteina-Barra (EBV)
Limfoblastyczne linie komórkowe B-EBV+ były otrzymywane w wyniku inkubacji komórek PBMC z supernatantem pochodzącym z linii komórek małpich B95.8, w 37°C, w atmosferze nawilżanej z 5% zawartością CO2, w pożywce RPMI 1640 z dodatkiem 10% inaktywowanej termicznie płodowej surowicy cielęcej (lub surowicy ludzkiej AB) oraz 2 mM L-glutaminy.
Otrzymywanie komórek ADHAPI/B-EBV i komórek B-EBV stosowanych jako kontrola
Limfoblastyczne linie komórkowe B-EBV+ (7,5x105 komórek/ml) były hodowane w pożywce RPMI 1640 z dodatkiem 10% inaktywowanej termicznie płodowej surowicy cielęcej (lub surowicy ludzkiej AB) oraz 2 mM L-glutaminy w 37°C, w atmosferze nawilżanej z 5% zawartością CO2, oraz czteroPL 211 907 B1 krotnie, co 12 godzin poddawane krótkotrwałemu działaniu 1 μΜ 5-azo-2'-deoksycytydyny (5-AZACdR). Następnie, połowa pożywki została zastąpiona świeżą i hodowla była kontynuowana przez kolejne 48 godzin, po czym komórki były używane do doświadczeń i/lub mrożone w formie żywej. Komórki zastosowane jako kontrola (komórki B-EBV) były hodowane w podobnych warunkach doświadczalnych, ale nie poddawane działaniu 5-AZA-CdR.
Ostateczne oznaczanie ilości odzyskanych komórek ADHAPI/B-EBV i komórek B-EBV stosowanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli I.
Reakcja aMLR (reakcja mieszanych limfocytów autologicznych) i reakcja MLR (reakcja mieszanych limfocytów)
Komórki ADHAPI/B-EBV i komórki B-EBV stosowane jako kontrola (komórki stymulujące=S) były zbierane, przemywane dwukrotnie zrównoważonym roztworem soli Hanksa (HBSS) i poddawane działaniu promieniowania X (75 Gy). W reakcjach aMLR i MLR ilościowe stężenia (od 1x106 komórek/ml do 6x104 komórek/ml) komórek ADHAPI/B-EBV lub komórek B-EBV używanych jako kontrola były dodawane do autologicznych lub alogenicznych komórek PBMC (1x106 komórek/ml) (komórki reagujące=R) umieszczonych w podłożu Basala Iscove'a wzbogaconym 10% inaktywowaną termicznie surowicą ludzką AB, 2 mM L-glutaminą, 100 U/ml penicyliną, 100 μg/ml siarczanem streptomycyny i wysiewane na 96-studzienkowe płytki U-kształtne do ostatecznej objętości 200 μl/studzienkę. Po 24 godzinach inkubacji w 37°C, w nawilżanej atmosferze z 5% zawartością CO2, 100 μl supernatantu było pobierane i natychmiast mrożone w -80°C, gdzie było przechowywane do czasu pomiaru wydzielania cytokin. Następnie, 100 μl świeżej pożywki było dodawane do każdej studzienki i hodowla była kontynuowana przez dodatkowe pięć dni, po czym komórki były poddawane całonocnemu działaniu 3H-TdR (1 μLCi/studzienkę) i zbierane. Inkorporacja 3H-TdR do komórek R była mierzona za pomocą licznika β.
Namnażanie autologicznych komórek PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/B-EBV lub komórkami B-EBV używanymi jako kontrola (S) podczas reakcji aMLR
Patrz Figura 1.
Profil fenotypowy komórek ADHAPI/B-EBV i B-EBV stosowanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli II.
Analiza ekspresji antygenów CTA w komórkach ADHAPI/B-EBV i B-EBV stosowanych jako kontrola za pomocą reakcji RT-PCR
Warunki oraz startery użyte w celu zbadania ekspresji antygenów CTA w badanych komórkach przedstawiono poniżej:
w przypadku MAGE-1, -2, -3, -4 Brasseur F. et al., Int. J. Cancer, 63:375-380, 1995; w przypadku GAGE 1-6 Van den Eynde B. et al., J. Exp. Med., 182:689-698, 1995; w przypadku NY-ESO-1 Stockert E. et al., J. Exp. Med., 187:265-270, 1998; w przypadku SSX-2 Sahin U. et al., Clin. Cancer Res., 6:3916-3922, 2000.
5-AZA-CdR - +
MAGE-1 0/4a 4/4
MAGE-2 NT NT
MAGE-3 0/4 4/4
MAGE-4 NT NT
NY-ESO-1 0/4 4/4
GAGE-1-6 0/4 4/4
SSX-2 2/4 4/4
pozytywne/badane; NT, niebadane
Oznaczanie wydzielania interferonu γ (IFN-γ) przez komórki PBMC (R) stymulowane podczas reakcji aMLR komórkami ADHAPI/B-EBV lub komórkami B-EBV używanymi jako kontrola (S) za pomocą testu ELISA
Wyniki przedstawiono w Tabeli III.
PL 211 907 B1
PRZYKŁAD 2
Komórki ADHAPI/PWM-B
Oczyszczanie limfocytów B
Komórki PBMC były oczyszczane przez wirowanie heparynowanej krwi obwodowej pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej i osób zdrowych w standardowym gradiencie gęstości Ficoll-Hypaque; oczyszczone limfocyty T były otrzymywane przy pomocy tradycyjnego testu rozetowego E z baranich krwinek czerwonych poddanych działaniu neuraminidazy.
Otrzymywanie komórek B aktywowanych za pomocą PWM
Do oczyszczonych limfocytów B (1,5x106 komórek/ml) (1,5x106 komórek/ml) dodawano PWM (3 μg/ml) i hodowano je na pożywce Basala Iscove'a z dodatkiem 10% inaktywowanej termicznie surowicy ludzkiej AB, 2 mM L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny, 100 μg/ml siarczanu streptomycyny, przez 48 godzin w 37°C, w nawilżanej atmosferze z 5% zawartością CO2.
Otrzymywanie komórek ADHAPI/PWM-B i komórek PWM-B stosowanych jako kontrola
Limfocyty B aktywowane PWM były czterokrotnie, co 12 godzin poddawane krótkotrwałemu działaniu 1 μM 5-azo-2'-deoksycytydyny (5-AZA-CdR). Następnie połowa pożywki została zastąpiona świeżą i hodowla była kontynuowana przez kolejne 48 godzin. Następnie komórki były używane do doświadczeń i/lub mrożone w formie żywej.
Komórki używane jako kontrola (komórki PWM-B) były hodowane w podobnych warunkach doświadczalnych, ale nie poddawane działaniu 5-AZA-CdR.
Ostateczne oznaczanie ilości odzyskanych komórek ADHAPI/PWM-B i komórek PWM-B stosowanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli I.
Reakcja aMLR (reakcja mieszanych limfocytów autologicznych) i reakcja MLR (reakcja mieszanych limfocytów)
Komórki ADHAPI/PWM-B i komórki PWM-B używane jako kontrola (komórki stymulujące=S) były zbierane, trzykrotnie przemywane zrównoważonym roztworem soli Hanksa z dodatkiem w 0,5% α-metylomannopiranozydu i poddawane działaniu promieniowania X (30 Gy). W reakcjach aMLR i MLR ilościowe stężenia (od 1x106 komórek/ml do 6x104 komórek/ml) komórek ADHAPI/PWM-B lub komórek PWM-B używanych jako kontrola były dodawane do autologicznych lub alogenicznych komórek PBMC (1x106 komórek/ml) (komórki reagujące=R) umieszczonych w podłożu Basala Iscove'a z dodatkiem 10% inaktywowanej termicznie ludzkiej surowicy AB, 2 mM L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny oraz 100 μg/ml siarczanu streptomycyny i wysiewane na U-kształtne 96-studzienkowe płytki do ostatecznej objętości 200 μl/studzienkę. Po 6 dniach inkubacji w 37°C, w nawilżanej atmosferze z 5% zawartością CO2, 100 μl supernatantu było pobierane z każdej hodowli, natychmiast mrożone w -80°C, i w ten sposób przechowywane do czasu pomiaru wydzielania cytokin. Następnie, 100 μl świeżej pożywki było dodawane do każdej studzienki, po czym komórki były poddawane całonocnemu działaniu 3H-TdR (1 μCi/studzienkę) i zbierane. Inkorporacja 3H-TdR do uzyskanych w ten sposób komórek R była mierzona za pomocą licznika β.
Profil fenotypowy komórek ADHAPI/PWM-B i komórek PWM-B stosowanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli II.
Analiza ekspresji antygenów CTA w komórkach ADHAPI/PWM-B i PWM-B używanych jako kontrola przy pomocy reakcji RT-PCR
5-AZA-CdR - +
MAGE-1 0/4a 4/4
MAGE-2 0/4 4/4
MAGE-3 0/4 4/4
MAGE-4 0/4 4/4
NY-ESO-1 0/4 4/4
GAGE-1-6 0/4 4/4
SSX-2 1/4 4/4
a pozytywne/badane.
Namnażanie autologicznych komórek PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/PWM-B lub komórkami PWM-B stosowanymi jako kontrola (S) podczas reakcji aMLR
Wyniki przedstawiono na Figurze 2.
PL 211 907 B1
Oznaczanie wydzielania interferonu γ (IFN-γ) przez alogeniczne (MLR) i autologiczne (aMLR) komórki PBMC (R) stymulowane komórkami ADHAPI/PWM-B lub komórkami PWM-B używanymi jako kontrola (S) za pomocą testu ELISA
Wyniki przedstawiono w Tabeli III.
PRZYKŁAD 3
Komórki ADHAPI/CD40L-B
Oczyszczanie komórek PBMC
Komórki PBMC były oczyszczane przez wirowanie w standardowym gradiencie gęstości FicollHypaque heparynowanej lub poddawanej antykoagulacji w roztworze dekstrozy z kwasem cytrynowym (ACD) krwi obwodowej pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej i osób zdrowych.
Otrzymywanie komórek PBMC zaktywowanych przy pomocy NIH3T3-CD40L
Komórki PBMC były hodowane wraz z półpłynnym poddanym działaniu promieniowania X (75 Gy) NIH3T3-CD40L w 37°C, w atmosferze nawilżanej z 5% zawartością CO2, na pożywce Basala Iscove'a zawierającej 10% inaktywowanej termicznie surowicy ludzkiej AB, 2 mM L-glutaminy, 2 ng/ml ludzkiej rekombinowanej interleukiny 4 (rhIL-4), 50 μg/ml ludzkiej transferyny, 5 μg/ml ludzkiej rekombinowanej insuliny, 5,5x10-7 cyklosporyny A (CsA), 100 U/ml penicyliny oraz 100 μg/ml siarczanu streptomycyny (pełna pożywka). Po sześciu dniach inkubacji komórki PBMC były zbierane, płukane dwukrotnie w HBSS, zawieszane powtórnie w kompletnej pożywce Basala Iscove'a w stężeniu 1x106 komórek/ml i hodowane przez kolejne trzy dni razem ze świeżym NIH3T3-I CD40L w 37°C, w atmosferze nawilżanej z 5% zawartością CO2, jak opisano powyżej. Przedstawiona procedura była powtarzana co 2-3 dni. Sumaryczny czas hodowli wynosił maksymalnie 16-18 dni.
Otrzymywanie komórek ADHAPI/CD40L-B i komórek CD40L-B stosowanych jako kontrola
Po 16-18 dniach hodowli aktywowane komórki PBMC były zbierane i ponownie stymulowane przy pomocy NIH3T3-CD40L, jak opisano powyżej, po czym, po całonocnej inkubacji w 37°C, w atmosferze nawilżanej z 5% zawartością CO2, były czterokrotnie, co 12 godzin poddawane krótkotrwałemu działaniu 1 μM 5-azo-2'-deoksycytydyny (5-AZA-CdR), po czym zbierane i raz jeszcze stymulowane NIH3T3-CD40L, jak opisano powyżej, i hodowane przez następne 48 godzin. Następnie komórki były używane do doświadczeń i/lub mrożone w formie żywej. Komórki używane jako kontrola (komórki CD40L) były hodowane w podobnych warunkach doświadczalnych, ale nie poddawane działaniu 5-AZA-CdR.
Ostateczne oznaczanie ilości odzyskanych komórek ADHAPI/CD40L-B i komórek CD40L-B stosowanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli I.
Reakcja aMLR (reakcja mieszanych limfocytów autologicznych) i reakcja MLR (reakcja mieszanych limfocytów)
Komórki ADHAPI/CD40L-B i komórki CD40L-B używane jako kontrola (komórki stymulujące=S) były zbierane, trzykrotnie przemywane zrównoważonym roztworem soli Hanksa i poddawane działaniu promieniowania X (50 Gy). W reakcjach aMLR i MLR ilościowe stężenia (od 1x106 komórek/ml do 6x104 komórek/ml) komórek ADHAPI/CD40L-B lub komórek CD40L-B używanych jako kontrola były dodawane do autologicznych lub alogenicznych komórek PBMC (1x106 komórek/ml) (komórki reagujące=R) umieszczonych w pożywce Basala Iscove'a zawierającej 10% inaktywowanej termicznie ludzkiej surowicy AB, 2 mM L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny oraz 100 pg//ml siarczanu streptomycyny i wysiewane na U-kształtne 96-dołkowe płytki do ostatecznej objętości 200 pl/studzienkę. Po 24 godzinnej inkubacji w 37°C, w nawilżanej atmosferze z 5% zawartością CO2, 100 pl supernatantu było pobierane z każdej hodowli, natychmiast mrożone w -80°C, i w ten sposób przechowywane do czasu pomiaru wydzielania cytokin. Następnie, 100 pl świeżej pożywki było dodawane do każdej studzienki i hodowla była kontynuowana przez dodatkowe pięć dni, po czym komórki były poddawane całonocnemu działaniu 3H-TdR (1 pCi/studzienkę) i zbierane. Inkorporacja 3H-TdR do uzyskanych w ten sposób komórek R była mierzona za pomocą licznika β.
Profil fenotypowy komórek ADHAPI/CD40L-B i komórek CD40L-B używanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli II.
Analiza ekspresji antygenów CTA w komórkach ADHAPI/CD40L-B i CD40L-B używanych jako kontrola przy pomocy reakcji RT-PCR
PL 211 907 B1
5-AZA-CdR - +
MAGE-1 0/10a 10/10
MAGE-2 0/10 9/10
MAGE-3 0/11 10/11
MAGE-4 0/11 11/11
NY-ESO-1 0/14 14/14
GAGE-1-6 0/14 14/14
SSX-2 0/14 13/14
a pozytywne/badane.
Namnażanie autologicznych komórek PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/CD40L-B lub komórkami CD40L-B stosowanymi jako kontrola (S) podczas reakcji aMLR
Wyniki przedstawiono na Figurze 3.
Oznaczanie wydzielania interferonu γ (IFN-γ) przez komórki PBMC (R) stymulowane podczas reakcji aMLR komórkami ADHAPI/CD40L-B lub komórkami CD40L-B używanymi jako kontrola (S) za pomocą testu ELISA
Wyniki przedstawiono w Tabeli III.
PRZYKŁAD 4
Komórki ADHAPI/PWM-PBMC
Oczyszczanie komórek PBMC
Komórki PBMC były oczyszczane przez wirowanie heparynowanej krwi obwodowej pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej i osób zdrowych w standardowym gradiencie gęstości Ficoll-Hypaque.
Otrzymywanie komórek PBMC zaktywowanych przy pomocy PWM
Do komórek PBMC (1,5x106 komórek/ml) dodawano PWM (3 μg/ml) i hodowano je w pożywce Basala Iscove'a zawierającej 10% inaktywowanej termicznie surowicy ludzkiej AB, 2 mM L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny, 100 μg/ml siarczanu streptomycyny, przez 48 godzin w 37°C, w nawilżanej atmosferze z 5% zawartością CO2.
Otrzymywanie komórek ADHAPI/PWM-PBMC i komórek PWM-PBMC stosowanych jako kontrola
Komórki PBMC aktywowane PWM były czterokrotnie, co 12 godzin poddawane krótkotrwałemu działaniu 1 μM 5-azo-2'-deoksycytydyny (5-AZA-CdR). Następnie, połowa pożywki została zastąpiona świeżą i hodowla była kontynuowana przez kolejne 48 godzin. Następnie, komórki były używane do doświadczeń i/lub mrożone w formie żywej. Komórki używane jako kontrola (komórki PWM-PBMC) były hodowane w podobnych warunkach doświadczalnych, ale nie poddawane działaniu 5-AZA-CdR. Ostateczne oznaczanie ilości odzyskanych komórek ADHAPI/PWM-PBMC i komórek PWM-PBMC używanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli I.
Reakcja aMLR (reakcja mieszanych limfocytów autologicznych) i reakcja MLR (reakcja mieszanych limfocytów)
Komórki ADHAPI/PWM-PBMC i komórki PWM-PBMC stosowane jako kontrola (komórki stymulujące=S) były zbierane, trzykrotnie przemywane zrównoważonym roztworem soli Hanksa z dodatkiem w 0,5% α-metylomannopiranozydu i poddawane działaniu promieniowania X (30 Gy). W reakcjach aMLR i MLR ilościowe stężenia (od 1x106 komórek/ml do 6x104 komórek/ml) komórek ADHAPI/PWMPBMC lub komórek PWM-PBMC używanych jako kontrola były dodawane do autologicznych lub alogenicznych komórek PBMC (1x106 komórek/ml) (komórki reagujące=R) umieszczonych w pożywce Basala Iscove'a zawierającej 10% inaktywowanej termicznie ludzkiej surowicy AB, 2 mM L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny oraz 100 μg/ml siarczanu streptomycyny i wysiewane na U-kształtne 96-studzienkowe płytki do ostatecznej objętości 200 μl/studzienkę. Po 6 dniach inkubacji w 37°C, w nawilżanej atmosferze z 5% zawartością CO2, 100 μl supernatantu było pobierane z każdej hodowli, natychmiast mrożone w -80°C, i w ten sposób przechowywane do czasu pomiaru wydzielania cytokin. Następnie, 100 μl świeżej pożywki było dodawane do każdej studzienki, po czym komórki były poddawa33 ne całonocnemu działaniu H-TdR (1 μCi/studzienkę) i zbierane. Inkorporacja H-TdR do uzyskanych w ten sposób komórek R była mierzona za pomocą licznika β.
PL 211 907 B1
Profil fenotypowy komórek ADHAPI/PWM-PBMC i komórek PWM-PBMC stosowanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli II.
Analiza ekspresji antygenów CTA w komórkach ADHAPI/PWM-PBMC i PWM-PBMC używanych jako kontrola przy pomocy reakcji RT-PCR
5-AZA-CdR - +
MAGE-1 0/4a 4/4
MAGE-2 0/4 3/4
MAGE-3 0/4 4/4
MAGE-4 1/4 3/4
NY-ESO-1 0/4 4/4
GAGE-1-6 0/4 3/4
SSX-2 0/4 3/4
a pozytywne/badane.
Namnażanie autologicznych (aMLR) komórek PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/PWM-PBMC lub komórkami PWM-PBMC używanymi jako kontrola (S) podczas reakcji aMLR Wyniki przedstawiono na Figurze 4.
Oznaczanie wydzielania interferonu γ (IFN-γ) przez autologiczne komórki PBMC (R) stymulowane podczas reakcji aMLR komórkami ADHAPI/PWM-PBMC lub komórkami PWM-PBMC stosowanymi jako kontrola (S) za pomocą testu ELISA
Wyniki przedstawiono w Tabeli III.
PRZYKŁAD 5
Komórki ADHAPI/PHA-PBMC
Oczyszczanie komórek PBMC
Komórki PBMC były oczyszczane przez wirowanie heparynowanej krwi obwodowej pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej i osób zdrowych w standardowym gradiencie gęstości Ficoll-Hypaque.
Otrzymywanie komórek PBMC zaktywowanych przy pomocy PHA
Do komórek PBMC (1,5x106 komórek/ml) dodawano PHA-M (10 μg/ml) oraz 100 Ul/ml rhIL-2. Następnie hodowano je 48 godzin w 37°C, w atmosferze nawilżanej z 5% zawartością CO2, w pożywce RPMI 1640 z dodatkiem 10% inaktywowanej termicznie płodowej surowicy cielęcej (lub na pożywce Basala Iscove'a zawierającej 10% inaktywowanej termicznie surowicy ludzkiej AB) oraz 2 mM L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny, 100 μg/ml siarczanu streptomycyny (pełna pożywka).
Otrzymywanie komórek ADHAPI/PHA-PBMC i komórek PHA-PBMC stosowanych jako kontrola
Komórki PBMC aktywowane PHA były czterokrotnie, co 12 godzin poddawane krótkotrwałemu działaniu 1 μM 5-azo-2'-deoksycytydyny (5-AZA-CdR). Następnie, połowa pożywki została zastąpiona świeżą pełną pożywką nie zawierającą PHA-M i hodowla była kontynuowana przez kolejne 48 godzin. Następnie, komórki były używane do doświadczeń i/lub mrożone w formie żywej. Komórki używane jako kontrola (komórki PHA-PBMC) były hodowane w podobnych warunkach doświadczalnych, ale nie poddawane działaniu 5-AZA-CdR.
Ostateczne oznaczanie ilości odzyskanych komórek ADHAPI/PHA-PBMC i komórek PHAPBMC stosowanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli I.
Reakcja aMLR (reakcja mieszanych limfocytów autologicznych) i reakcja MLR (reakcja mieszanych limfocytów)
Komórki ADHAPI/PHA-PBMC i komórki PHA-PBMC używane jako kontrola (komórki stymulujące=S) były zbierane, trzykrotnie przemywane zrównoważonym roztworem soli Hanksa z dodatkiem w 0,5% α-metylomannopiranozydu i poddawane działaniu promieniowania X (50 Gy). W reakcjach aMLR i MLR ilościowe stężenia (od 1x106 komórek/ml do 6x104 komórek/ml) komórek ADHAPI/PHAPBMC lub komórek PHA-PBMC używanych jako kontrola były dodawane do autologicznych lub alogenicznych komórek PBMC (1x106 komórek/ml) (komórki reagujące=R) umieszczonych w pożywce Basala Iscove'a zawierającej 10% inaktywowanej termicznie ludzkiej surowicy AB, 2 mM L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny oraz 100 μg/ml siarczanu streptomycyny i wysiewane na U-kształtne 96-dołkowe
PL 211 907 B1 płytki do ostatecznej objętości 200 μΙ/studzienkę. Po 24 godzinach inkubacji w 37°C, w nawilżanej atmosferze z 5% zawartością CO2, 100 μl supernatantu było pobierane z każdej hodowli, natychmiast mrożone w -80°C, i w ten sposób przechowywane do czasu pomiaru wydzielania cytokin. Następnie, 100 ul świeżej pożywki było dodawane do każdej studzienki i hodowla była kontynuowana przez dodatkowe pięć dni, przy czym komórki były poddawane całonocnemu działaniu 3H-TdR (1 uCi//studzienkę) i zbierane. Inkorporacja 3H-TdR do uzyskanych w ten sposób komórek R była mierzona za pomocą licznika β.
Profil fenotypowy komórek ADHAPI/PHA-PBMC i komórek PHA-PBMC stosowanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli II.
Analiza ekspresji antygenów CTA w komórkach ADHAPI/PHA-PBMC i PHA-PBMC używanych jako kontrola przy pomocy reakcji RT-PCR
5-AZA-CdR - +
MAGE-1 0/12a 12/12
MAGE-2 0/3 3/3
MAGE-3 0/12 12/12
MAGE-4 0/4 4/4
NY-ESO-1 0/6 6/6
GAGE-1-6 0/4 4/4
SSX-2 0/6 6/6
a pozytywne/badane.
Namnażanie autologicznych komórek PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI/PHAPBMC lub komórkami PHA-PBMC stosowanymi jako kontrola (S) podczas reakcji aMLR
Wyniki przedstawiono na Figurze 5.
Oznaczanie wydzielania interferonu γ (IPN-γ) przez alogeniczne (MLR) i autologiczne (aMLR) komórki PBMC (R) stymulowane komórkami ADHAPI/PHA-PBMC lub komórkami PHA-PBMC używanymi jako kontrola (S) za pomocą testu ELISA Wyniki przedstawiono w Tabeli III.
PRZYKŁAD 6
Komórki ADHAPI/PHA+PWM-PBMC
Oczyszczanie komórek PBMC
Komórki PBMC były otrzymywane przez wirowanie heparynowanej lub antykoagulowanej za pomocą ACD krwi obwodowej pacjentów w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej i osób zdrowych w standardowym gradiencie gęstości Ficoll-Hypaque.
Otrzymywanie komórek PBMC zaktywowanych przy pomocy PHA i PWM
Do komórek PBMC (1,5x106 komórek/ml) dodawano PHA-M (10 ug/ml), PWM (3 ug/ml) oraz 100 Ul/ml rhIL-2. Następnie hodowano je 48 godzin w 37°C, w atmosferze nawilżanej z 5% zawartością CO2, na pożywce Basala Iscove'a zawierającej 10% inaktywowanej termicznie surowicy ludzkiej AB (lub 10% inaktywowanej termicznie surowicy autologicznej) oraz 2 mM L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny, 100 ug/ml siarczanu streptomycyny (pełna pożywka).
Otrzymywanie komórek ADHAPI/PHA+PWM-PBMC i komórek PHA+PWM-PBMC stosowanych jako kontrola
Komórki PBMC aktywowane PHA i PWM były czterokrotnie, co 12 godzin poddawane krótkotrwałemu działaniu 1 uM 5-azo-2'-deoksycytydyny (5-AZA-CdR). Następnie, połowa pożywki została zastąpiona świeżą pełną pożywką nie zawierającą PHA ani PWM i hodowla była kontynuowana przez kolejne 48 godzin. Następnie, komórki były używane do doświadczeń i/lub mrożone w formie żywej. Komórki używane jako kontrola (komórki PHA+PWM-PBMC) były hodowane w podobnych warunkach doświadczalnych, ale nie poddawane działaniu 5-AZA-CdR.
Ostateczne oznaczanie ilości odzyskanych komórek ADHAPI/PHA+PWM-PBMC i komórek
PHA+PWM-PBMC używanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli I.
Reakcja aMLR (reakcja mieszanych limfocytów autologicznych) i reakcja MLR (reakcja mieszanych limfocytów)
PL 211 907 B1
Komórki ADHAPI/PHA+PWM-PBMC i komórki PHA+PWM-PBMC używane jako kontrola (komórki stymulujące=S) były zbierane, trzykrotnie przemywane zrównoważonym roztworem soli Hanksa z dodatkiem w 0,5% α-metylomannopiranozydu i poddawane działaniu promieniowania X (50 Gy). W reakcjach aMLR i MLR ilościowe stężenia (od 1x106 komórek/ml do 6x104 komórek/ml) komórek ADHAPI/PHA-rhIL2-+PWM-PBMC lub komórek PHA+PWM-PBMC używanych jako kontrola były dodawane do autologicznych lub alogenicznych komórek PBMC (1x106 komórek/ml) (komórki reagujące=R) w pożywce Basala Iscove'a zawierającej 10% inaktywowanej termicznie ludzkiej surowicy AB, 2 mM L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny oraz 100 μg/ml siarczanu streptomycyny i wysiewane na U-kształtne 96-dołkowe płytki do ostatecznej objętości 200 μl/studzienkę. Po 6 dniach inkubacji w 37°C, w nawilżanej atmosferze z 5% zawartością CO2, 100 μl supernatantu było pobierane z każdej hodowli, natychmiast mrożone w -80°C, i w ten sposób przechowywane do czasu pomiaru wydzielania cytokin. Następnie, 100 μl świeżej pożywki było dodawane do każdej studzienki, komórki były podda33 wane całonocnemu działaniu 3H-TdR (1 μCi/studzienkę) i zbierane. Inkorporacja 3H-TdR do uzyskanych w ten sposób komórek R była mierzona za pomocą licznika β.
Profil fenotypowy komórek ADHAPI/PHA+PWM-PBMC i komórek PHA+PWM-PBMC stosowanych jako kontrola
Wyniki przedstawiono w Tabeli II.
Analiza RT-PCR dla CTA ekspresjonowanych w komórkach ADHAPI/PHA+PWM-PBMC i stosowanych jako kontrola PHA+PWM-PBMC
5-AZA-CdR - +
MAGE-1 0/7a 7/7
MAGE-2 0/7 7/7
MAGE-3 0/7 7/7
MAGE-4 0/7 7/7
NY-ESO-1 0/7 7/7
GAGE-1-6 0/7 7/7
SSX-2 0/7 7/7
a pozytywne/badane.
Namnażanie autologicznych komórek PBMC (R) stymulowanych komórkami ADHAPI//PHA+PWM-PBMC (aMLR) lub komórkami PHA+PWM-PBMC stosowanymi jako kontrola (S) podczas reakcji w aMLR
Wyniki przedstawiono na Figurze 6.
Oznaczanie wydzielania interferonu γ (IFN-γ) przez alogeniczne (MLR) i autologiczne (aMLR) komórki PBMC (R) stymulowane komórkami ADHAPI/PHA+PWM-PBMC lub komórkami PHA+PWMPBMC stosowanymi jako kontrola (S) za pomocą testu ELISA.
Wyniki przedstawiono w Tabeli III.
Nowotworzenie komórek ADHAPI in vivo
Pojedyncze podskórne heteroprzeszczepy żywych komórek ADHAPI/PHA-rhIL2-PWM-PBMC (12x106) i komórek stosowanych jako ich kontrola, (14x106), komórek ADHAPI/CD40L-B (8x106) i komórek używanych jako ich kontrola (8x106) lub komórek ADHAPI/PHA-rhIL2-PWM-PBMC (12x106) poddawanych uprzednio działaniu promieniowania X (30 Gy) i komórek używanych jako ich kontrola, (14x106), komórek ADHAPI/CD40L-B (8x106) poddawanych uprzednio działaniu promieniowania X (50 Gy) i komórek używanych jako ich kontrola (8x106), w miejscu wstrzyknięcia i w odległych (dostępnych klinicznie) miejscach, nie powodowały ani powstawania nowotworu, ani też nie wpływały na ogólny stan zdrowia i wagę myszy BALB/c nu/nu, w 180 dni po podaniu. Powtarzane podskórne heteroprzeszczepy żywych komórek ADHAPI/B-EBV (5x106/pierwszy zastrzyk; 1x107/drugi i następne) oraz komórek B-EBV używanych jako kontrola (5x106/pierwszy zastrzyk; 1x107/drugi i następne) lub komórek ADHAPI/B-EBV poddawanych uprzednio działaniu promieniowania X (75 Gy) (5x106//pierwszy zastrzyk; 1x107/drugi i następne) oraz komórek B-EBV poddawanych uprzednio działaniu promieniowania X (75 Gy) używanych jako kontrola (5x106/pierwszy zastrzyk; 1x107/drugi i następne), nie powodowały w dniach 0, 33, 63 i 96 po podaniu powstawania nowotworu, ani też nie wpływały na ogólny stan zdrowia i wagę myszy BALB/c nu/nu w 180 dni po pierwszym podaniu. Ogólny stan zdro16
PL 211 907 B1 wia i waga myszy, którym podawano komórki ADHAPI był porównywalny z obserwowanym u zdrowych zwierząt, których nie szczepiono ani nie poddawano działaniu komórek B-EBV.
Zalety stosowania komórek ADHAPI jako poliwalentnych szczepionek komórkowych zawierających CTA
W porównaniu z głównymi metodami jak najskuteczniejszego podawania znanych antygenów CTA pacjentom z chorobą nowotworową dotychczas stosowanymi lub hipotetycznie planowanymi do wprowadzenia, komórki ADHAPI reprezentują zupełnie nowe i nowatorskie podejście oraz posiadają wiele ważnych/godnych uwagi zalet, w tym:
Komórki ADHAPI w porównaniu z niemodyfikowanymi genetycznie szczepionkami zawierającymi komórki CTA
Komórki ADHAPI stanowią nową i unikalną formę szczepionek APC, ponieważ jednocześnie wytwarzają liczne/wszystkie antygeny CTA regulowane przez metylację; jako syntetyzowane endogennie, antygeny CTA mogą wewnątrz komórek ADHAPI bezpośrednio i w tym samym czasie dotrzeć i do szlaku obróbki antygenu związanego z HLA klasy I, i związanego z HLA klasy II (Jenne L. et al., Trends Immunol., 22:102-107, 2001).
W ten sposób, dzięki konstytutywnej ekspresji na swojej powierzchni antygenów właściwych dla HLA klasy I i II, komórki ADHAPI mogą równolegle prezentować epitopy immunogenne endogennie syntetyzowanych CTA autologicznym limfocytom T CD8+ i CD4+; i dlatego, mogą jednocześnie wywoływać/wzmacniać humoralną odpowiedź immunologiczną oraz odpowiedź CTL swoistych względem CTA. Co więcej, komórki ADHAPI mogą wytwarzać i prezentować komórkom T gospodarza antygeny CTA regulowane przez metylację, które nie zostały dotąd zidentyfikowane i scharakteryzowane (jak również nie immunodominujące epitopy znanych i dotąd nieznanych antygenów CTA).
W odróżnieniu od komórek ADHAPI, autologiczne szczepionki APC poddawane krótkotrwałemu działaniu syntetycznego peptydu/syntetycznych peptydów CTA, syntetycznego białka CTA w całości lub preparatów całych komórek nowotworowych (np. komórki dendrytyczne, komórki PBMC), podobnie jak hybrydowe komórki powstające przez połączenie za pomocą elektrofuzji komórek dendrytycznych i nowotworowych (Kugler A. et al., Nat. Med., 6:332-336, 2000; Tureci O. et al., Cancer Res., 56(20):4766-72, 1996. Eds), wszystkie posiadają poważne wady, w tym: i) nieznane dalsze losy in vivo wstawianych ex vivo: syntetycznego peptydu/syntetycznych peptydów CTA, syntetycznego białka CTA w całości lub antygenów CTA pochodzących z komórek nowotworowych, które mogą znacząco wpływać na trwałość prezentacji antygenu systemowi immunologicznemu gospodarza; ii) ograniczonym ilościom syntetycznego peptydu/syntetycznych peptydów CTA, całego syntetycznego białka CTA w lub antygenów CTA pochodzących z komórek nowotworowych, które mogą zostać ex vivo wprowadzone do HLA klasy I i II w szczepionkach komórkowych, co może znacząco hamować immunogenność podawanych CTA; iii) ograniczenie przez fenotyp HLA pacjenta i wciąż niską liczbę znanych epitopów immunogennych zidentyfikowanych antygenów CTA prezentowanych przez HLA klasy I i jeszcze mniejszą w przypadku HLA klasy II; iv) dostępność odpowiednich ilości świeżej tkanki nowotworowej, która byłaby wystarczająco reprezentatywna pod względem zawartości CTA wytwarzanych w różnych zmianach nowotworowych (Jenne L. et al., Trends Immunol., 22:102-107, 2001).
Ekspresja endogennie syntetyzowanych antygenów CTA przez komórki ADHAPI jest trwała; w ten sposób przy zmieniających się wprowadzanych szczepionkach APC poddanych ex vivo działaniu: syntetycznego peptydu/syntetycznych peptydów CTA, syntetycznego białka CTA w całości lub antygenów CTA pochodzących z komórek nowotworowych; komórki ADHAPI mogą zapewnić przedłużoną stymulację odpowiedzi immunologicznej gospodarza in vivo, przy jednoczesnym zmniejszeniu ilości szczepień. Taką hipotezę potwierdza przewidywana, wynikająca z nie powodowania przez komórki ADHAPI powstawania nowotworów in vivo, możliwość wprowadzania tych komórek jako żywych, nie poddawanych działaniu promieniowania X, szczepionek komórkowych. Co więcej, po ich fizjologicznej śmierci in vivo, komórki ADHAPI, mogłyby wciąż spełniać rolę rezerwuaru endogennych peptydów i białek CTA, które mogłyby dalej skutecznie wzmacniać prezentację epitopów CTA związanych z HLA klasy I komórkom T CD8+ przez komórki dendrytyczne pacjenta, za pomocą immunologicznego mechanizmu wzajemnego uwrażliwiania (cross-priming), jak też prezentację epitopów CTA związanych z HLA klasy II komórkom T CD4+ w powszechnie znanym egzogennym szlaku obróbki antygenów.
Komórki ADHAPI zachowują swoją funkcję APC; skutecznie stymulują namnażanie i wydzielanie IFN-γ przez autologiczne i alogeniczne komórki PBMC; co więcej, komórki ADHAPI są w większości przypadków silniejszymi stymulatorami wzmiankowanych procesów, niż komórki stosowane
PL 211 907 B1 jako kontrola. Istotnym jest przy tym, że oprócz antygenów CTA, komórki ADHAPI mogą jednocześnie wytwarzać wyższe niż komórki używane jako kontrola, ilości antygenów HLA klasy I i/lub różnych cząsteczek kostymulujących/dodatkowych. Dowody te jasno obrazują dużą przewagę komórek ADHAPI jako autologicznych szczepionek komórkowych, w porównaniu z autologicznymi komórkami nowotworowymi, które są mało immunogenne i nie ekspresjonują konstytutywnie kilku cząsteczek kostymulujących/dodatkowych. Co więcej, w porównaniu z wytworzonych i rozwiniętych ex vivo autologicznych komórek dendrytycznych, szczepionki zawierające komórki ADHAPI są wytwarzane z w pełni dojrzałych i immunokompetentnych APC; co usuwa potencjalne ograniczenie w postaci etapu dojrzewania, istniejące w przypadku używania komórek dendrytycznych, w produkcji szczepionek komórkowych, które może powodować ich tolerowanie a nie immunogenność w stosunku do komórek gospodarza.
W porównaniu z innymi szczepionkami komórkowymi, uzyskiwanie ex vivo szczepionek zawierających komórki ADHAPI, które jednocześnie ekspresjonują liczne/wszystkie CTA regulowane przez metylację, jest proste, w większości przypadków szybkie, nie wymaga niewygodnych operacji in vitro na komórkach ani manipulacji genetycznych, nie wymaga autologicznej tkanki nowotworowej i daje wysoką powtarzalność wyników dla komórek PBMC od osób zdrowych i pacjentów z chorobą nowotworową.
Co więcej, blisko 100% preparatów z komórek ADHAPI prezentuje wszystkie testowane antygeny CTA, które są indukowane przez demetylację w komórkach APC. Dzięki takiej charakterystyce, standaryzacja i kontrola jakości (np. przez cytometrię przepływową opartą o wybrane cząsteczki na powierzchni komórek i reakcję RT-PCR dla wybranych CTA) i potencjału (np. przez ilościową reakcję RT-PCR dla wybranych CTA) jest łatwiejsza w przypadku produkcji szczepionek zawierających komórki ADHAPI. Dodatkowo, w porównaniu z innymi szczepionkami komórkowymi, które, jak dotąd, muszą być świeżo przygotowywane za każdym razem kiedy są podawane pacjentom, co w sposób oczywisty powoduje różnice między poszczególnymi preparatami (np. różnorodność komórkową, profilu fenotypowego komórek zawartych w szczepionce, ilości wprowadzonego syntetycznego peptydu/syntetycznych peptydów CTA, syntetycznego białka CTA w całości lub preparatu całych komórek nowotworowych, efektywności uzyskiwania komórek hybrydowych w wyniku elektrofuzji komórek nowotworowych i dendrytycznych); szczepionki zawierające komórki ADHAPI po przygotowaniu i przeprowadzeniu testów żywotności, jakości i potencjału immunogennego, mogą być porcjonowane, właściwie mrożone i przechowywane w formie żywej do momentu użycia w celach terapeutycznych. Co więcej, ponieważ nie wymagają one zetknięcia z autologiczną tkanką nowotworową ani tworzenia hybrydowych komórek dendrytyczno-nowotworowych ex vivo i ponieważ mogą być szybko przygotowywane w dużych ilościach przez wielokrotną leukaferezę, komórki ADHAPI dostarczają właściwie nieograniczonego źródła czynnika terapeutycznego dla każdego pacjenta.
W świetle jednoczesnej ekspresji licznych/wszystkich antygenów CTA regulowanych przez metylację, które są syntetyzowane endogennie i które mogą bezpośrednio i równocześnie trafić na szlaki obróbki antygenu HLA klasy I i II, wynikającej ze zdolności do ekspresjonowania i prezentowania komórkom T gospodarza regulowanych metylacją, a dotąd nie zidentyfikowanych i nie scharakteryzowanych, antygenów CTA (jak również nieimmunodominujących epitopów znanych i dotąd nieznanych antygenów CTA), jak i z powodu ciągle ograniczonej liczby znanych immunogennych epitopów pochodzących ze znanych antygenów CTA prezentowanych przez HLA klasy I i II, które mogą w ten sposób być stosowane do celów terapeutycznych tylko zgodnie z fenotypem HLA pacjenta; dodatkową zaletą komórek ADHAPI jest to, że najprawdopodobniej są one zdolne do jednoczesnego prezentowania znanych i nieznanych dotąd epitopów immunogennych różnych CTA w zestawieniu z jakimkolwiek i wieloma haplotypami HLA klasy I i II. W związku z powyższym, w porównaniu ze szczepionkami komórkowymi zawierającymi syntetyczny peptyd/syntetyczne peptydy CTA lub syntetyczne białko CTA w całości, możliwość leczenia szczepionkami zawierającymi komórki ADHAPI, nie jest ograniczona do pacjentów o zdefiniowanym fenotypie HLA; toteż wszyscy pacjenci z chorobami nowotworowymi, których zmiany rakowe wytwarzają jeden lub więcej antygenów CTA mogą być kandydatami do leczenia przy pomocy szczepionek zawierających komórki ADHAPI, niezależnie od ich fenotypu HLA. Spośród znanych antygenów CTA, jeden lub więcej jest wytwarzany w większości badanych guzów złośliwych o różnym typie histologicznym, stąd szczepienie komórkami ADHAPI mogłoby być zastosowane u znacznej większości pacjentów z chorobami nowotworowymi. Według znaczących danych MAGE, GAGE lub NY-ESO-1 są wytwarzane w 96% ludzkich nowotworów (Cancer Immunol. Immunother. 50:3-15, 2001).
PL 211 907 B1
W porównaniu ze szczepionkami komórkowymi zawierającymi syntetyczny peptyd/syntetyczne peptydy CTA lub syntetyczne białko CTA w całości, w przypadku których ograniczone ilości białka(białek) mogą być ex vivo dostarczane do HLA klasy I lub II szczepionek komórkowych, znacząco hamując immunogenność podawanego antygenu CTA i ze względu na ich jednoczesną ekspresję licznych/wszystkich antygenów CTA regulowanych przez metylację, komórki ADHAPI podczas trwania leczenia mogą zapobiegać selekcji immunologicznej wariantów nowotworu nie wytwarzających pojedynczego lub kilku antygenów CTA oraz konstytutywnie heterogennej lub negatywnie regulowanej ekspresji różnych CTA zachodzącej w specyficznych ogniskach nowotworu. Szczepionki zawierające komórki ADHAPI są tworzone przez autologiczne funkcjonalne komórki APC, które jednocześnie wytwarzają liczne/wszystkie znane regulowane metylacją antygeny CTA i które najprawdopodobniej wytwarzają dotąd nie zidentyfikowane antygeny CTA, których ekspresja jest regulowana metylacja DNA; co więcej, szczepionki zawierające komórki ADHAPI mogą być stosowane w przypadku pacjentów chorych na nowotwory wytwarzające antygeny CTA o różnym typie histologicznym. Takie właściwości funkcjonalne i fenotypowe stanowią o niewątpliwej przewadze szczepionek zawierających komórki ADHAPI nad obecnie używanymi szczepionkami zawierającymi alogeniczne komórki nowotworowe (np. lizaty z całych zebranych linii komórek nowotworowych lub nie oczyszczonych ekstraktów tych komórek, antygeny z zebranych linii komórek nowotworowych). Istotnie, szczepionki z komórek nowotworowych mogą, ale nie muszą, zawierać wystarczających ilości znanych lub dotąd nieznanych immunologicznie istotnych antygenów CTA, mogą zawierać nieistotne składniki komórkowe współzawodniczące z antygenami CTA o odpowiedź immunologiczną, mogą mieć zwiększoną toksyczność ze względu na swoją alogenność, wymagają wydajnej obróbki przy pomocy układu immunologicznego pacjenta i mogą być używane jedynie u pacjentów dotkniętych nowotworem złośliwym o tym samym typie histologicznym.
Komórki ADHAPI w porównaniu z modyfikowanymi genetycznie szczepionkami zawierającymi komórki CTA
Wytworzenie komórek ADHAPI nie wymaga manipulacji genetycznych ex vivo na autologicznych komórkach dendrytycznych lub innych autologicznych komórkach APC, które są niezbędne do wyprodukowania genetycznie zmodyfikowanych szczepionek komórkowych ekspresjonujących wybrane CTA po transfekcji lub transdukcji. Co więcej, w porównaniu z komórkami ADHAPI, szczepionki komórkowe modyfikowane genetycznie mają wiele ograniczeń, w tym: i) niska wydajność dostępnych technik transfekcji; ii) indukcja odpowiedzi immunologicznej przeciwko antygenom wektorów wirusowych używanych do transdukcji komórkowych, co prowadzi do zniszczenia genetycznie zmodyfikowanych komórek szczepionki; iii) obecność istniejących uprzednio lub indukowanych szczepieniem, przeciwciał neutralizujących kolidujących z podawaniem szczepionki; iv) bezpośredni wpływ wektorów wirusowych na żywotność, dojrzewanie i zdolność do prezentowania antygenu transdukowanych komórek (Jenne L. et al., Trends Immunol., 22:102-107, 2001).
T a b e l a I
Ilość odzyskanych komórek ADHAPI i komórek stosowanych jako kontrola
Typ komórek Komórki ADHAPI Komórki kontrolne
B-EBVa 114 ± 25 175 ± 51
PWM-Bb 16 ± 5 38 ± 17
CD40L-Bc 75 ± 27 96 ± 5
PWM-PBMCd 26 ± 11 45 ± 16
PHA-PBMC® 23 ± 11 63 ± 25
PHA+PWM-PBMCf 35 ± 28 63 ± 36
a Dane stanowią iloś ci ś rednie % ± SD (odchylenie standardowe) odzyskanych komórek porównaniu z iloś cią komórek (100%) użytych do ich otrzymania w wyniku 3 (a), 4 (b), 4 (c), 4 (d), 7 (e), i 5 (f) niezależ nych eksperymentów.
PL 211 907 B1
T a b e l a II
Profil fenotypowy komórek ADHAPI i komórek używanych jako kontrola*
Antygen Komórki ADHAPI
CD40L-Bat B-EBVb Pwm-PBMCc PWM-Bd PHA-PBMC® PHA+PWM- PBMCf
HLA klasy I f ns Ns ns ns ns 0,02g
Lokus HLA-A ns Ns nth nt 0,004 nt
Lokus HLA-B ns Ns nt nt 0,05 nt
Allele HLA-A 0,01 Ns ns ns 0,008 0,006
Allele HLA-B ns Ns nt nt ns nt
CD40 ns 0,01 ns 0,005 ns ns
CD54 0,03 0,01 ns ns 0,003 ns
HLA Klasy II ns Ns ns 0,03 ns 0,05
CD56 nt Nt nt ns nt nt
CD58 ns Ns nt nt ns ns
CD59 nt Nt ns ns nt 0,04
CD80 0,05 Ns ns ns ns ns
CD81 nt 0,002 nt nt ns nt
CD86 0,008 Nt ns ns nt ns
* Dane został y uzyskane za pomocą testu t-Studenta dla powiązanych par wyników, wartości średniej intensywności fluorescencji zostały uzyskane techniką cytometrii przepływowej w wyniku 6 (a), 6 (b), 4 (c), 4 (d), 6 (e), 2 (f) niezależnych pomiarów. Statystycznie znaczące róż nice były niezmiennie wynikiem podwyższonej ekspresji badanego antygenu w komórkach ADHAPI w porównaniu z autologicznymi komórkami stosowanymi jako kontrola.
f nie znaczące;
g wartość p h nie testowane t Komórki ADHAPI/CD40L-B= 82-100% CD20+; Komórki CD40L-B używane jako kontrola= 87-99% CD20+.
T a b e l a III
Ilość uwalnianego IFN-γ przez autologiczne (aMLR) i alogeniczne (MLR) komórki PBMC (R) stymulowane komórkami ADHAPI (S) i komórkami jako kontrola (S) określana za pomocą testu ELISA.
Typ komórek AMLR MLR
Komórki kontrolne Komórki ADHAPI Komórki kontrolne Komórki ADHAPI
B-EBVa 1770±919 2360 ± 85 0,5g nth nt
PWM-Bb 4330 ± 629 5530 ± 804 0,06 4040 ± 721 4950 ± 476 0,08
CD40L-Bc 330 ±197 429±153 0,1 nt nt
PMW-PBMCd 1500±135 1520 ±175 0,6 nt nt
PHA-PBMC® 140 ± 70 956 ± 436 0,1 267±119 1040± 545 0,07
PHA+PMW+PBMCf 790 ± 236 831 ± 244 0,09 819±184 830±169 0,7
• Dane stanowią ilości średnie ± SD (odchylenie standardowe) IFN-γ uwalnianego uzyskane w wyniku dwóch (a), czterech (b), czterech (c), czterech (d), trzech (e) i czterech (f) niezależnych pomiarów. Stosunek S/R wynosił: 3:1 (a), 1:1 (b), 1:2 (c), 1:1 (d), 1:1 (e), 1:2 (f). Uwalnianie IFN-γ było badane po 24 godz. (a), sześciu dniach (b), 24 godz. (c), sześciu dniach (d), 24 godz. (e) i sześciu dniach (f) po rozpoczęciu hodowli; g wartość względna w stosunku do komórek używanych jako kontrola była uzyskana wg testu t-Studenta dla powiązanych par wyników; h nie testowane.

Claims (19)

1. Sposób otrzymywania komórek prezentujących antygen nowotworowy (Cancer Testis Antygen CTA), obejmujący etapy, w których:
a) aktywuje się komórki PBMC pobrane od pacjenta,
b) hoduje się i ewentualnie rozwija się ex vivo zaktywowane komórki, znamienny tym, że
c) poddaje się wyhodowane i ewentualnie rozwinięte komórki działaniu 5-azo-2'-deoksycytydyny czterokrotnie, co 12 godzin, a następnie zastępuje się połowę płynu hodowlanego świeżym płynem hodowlanym i prowadzi się hodowlę przez następne 48 godzin, tak, aby komórki te jednocześnie ekspresjonowały wielorakie antygeny nowotworowe (Cancer Testis Antigens).
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że pacjent jest pacjentem z chorobą nowotworową.
3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wspomniane komórki są linią unieśmiertelnionych komórek limfoblastoidalnych B nowotworu związanego z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr.
4. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wspomniane komórki są limfocytami B aktywowanymi mitogenem szkarłatki (PWM).
5. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wspomniane komórki są limfocytami B aktywowanymi CD40.
6. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wspomniane komórki są komórkami PBMC aktywowanymi fitohemaglutyniną PHA + rekombinowaną ludzką interleukiną 2 (rhiIL-2).
7. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wspomniane komórki są komórkami PBMC aktywowanymi fitohemaglutyniną PHA + rekombinowaną ludzką interleukiną 2 (rhiIL-2) + mitogenem szkarłatki (PWM).
8. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wspomniane komórki są komórkami dendrytycznymi, monocytami, makrofagami.
9. Komórki stale i jednocześnie ekspresjonujące antygeny nowotworowe (CTA), przy czym komórki otrzymano sposobem określonym w dowolnym z zastrz. od 1 do 8 a ekspresjonowany antygen został wybrany spośród: MAGE-1, MAGE-2, MAGE-3, MAGE-4, NY-ESO-1, GAGE 1-6, SSX-2.
10. Zastosowanie komórek jak określono w zastrz. 9 i/lub ich składników komórkowych do wytwarzania leku do zapobiegania i leczenia chorób nowotworowych o różnym typie histologicznym, związanym z konstytutywną ekspresją jednego lub więcej antygenów nowotworowych.
11. Zastosowanie według zastrz. 10, znamienne tym, że wspólne antygeny nowotworowe są immunodominującymi antygenami nowotworowymi.
12. Zastosowanie według zastrz. 10, znamienne tym, że wspólne antygeny nowotworowe nie są immunodominujące.
13. Zastosowanie według zastrz. 10, znamienne tym, że wspólne antygeny nowotworowe są antygenami CTA.
14. Zastosowanie według zastrz. 10, znamienne tym, że wspomniane komórki są gromadzone jako rezerwuar zebranych antygenów.
15. Szczepionka przeciwnowotworowa zawierająca komórki określone w zastrz. 9.
16. Szczepionka według zastrz. 15, znamienna tym, że jest szczepionką autologiczną.
17. Szczepionka według zastrz. 15, znamienna tym, że jest szczepionką alogeniczną.
18. Szczepionka według zastrz. 16 albo 17, znamienna tym, że wspomniane komórki są stosowane jako rezerwuar zebranych antygenów.
19. Szczepionka według zastrz. 18, znamienna tym, że użyte są składniki komórkowe wspomnianych komórek.
PL367617A 2001-07-30 2002-07-25 Komórki ekspresjonujące antygeny nowotworowe, sposób ich otrzymywania, ich zastosowanie oraz zawierająca je szczepionka przeciwnowotworowa PL211907B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PCT/IT2001/000419 WO2003012085A1 (en) 2001-07-30 2001-07-30 Antigen presenting cells, method for their preparation and their use for cancer vaccines
PCT/IT2002/000488 WO2003012086A1 (en) 2001-07-30 2002-07-25 Antigen presenting cells, method for their preparation and their use for cancer vaccines

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL367617A1 PL367617A1 (pl) 2005-03-07
PL211907B1 true PL211907B1 (pl) 2012-07-31

Family

ID=11133712

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL367617A PL211907B1 (pl) 2001-07-30 2002-07-25 Komórki ekspresjonujące antygeny nowotworowe, sposób ich otrzymywania, ich zastosowanie oraz zawierająca je szczepionka przeciwnowotworowa

Country Status (16)

Country Link
US (3) US20030119187A1 (pl)
EP (1) EP1412485B1 (pl)
JP (1) JP2004536615A (pl)
KR (1) KR100916670B1 (pl)
CN (1) CN100591762C (pl)
AT (1) ATE505533T1 (pl)
AU (1) AU2002334387B2 (pl)
BR (1) BR0211520A (pl)
CA (1) CA2453522C (pl)
DE (1) DE60239741D1 (pl)
DK (1) DK1412485T3 (pl)
ES (1) ES2367256T3 (pl)
HU (1) HUP0401753A3 (pl)
MX (1) MXPA04000885A (pl)
PL (1) PL211907B1 (pl)
WO (2) WO2003012085A1 (pl)

Families Citing this family (31)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2003012085A1 (en) 2001-07-30 2003-02-13 Sigma-Tau Industrie Farmaceutiche Riunite S.P.A. Antigen presenting cells, method for their preparation and their use for cancer vaccines
US6982253B2 (en) 2002-06-05 2006-01-03 Supergen, Inc. Liquid formulation of decitabine and use of the same
WO2004110481A2 (en) * 2003-02-06 2004-12-23 Cerus Corporation Listeria attenuated for entry into non-phagocytic cells, vaccines comprising the listeria, and methods of use thereof
WO2004084936A2 (en) * 2003-02-06 2004-10-07 Cerus Corporation Modified free-living microbes, vaccine compositions and methods of use thereof
US7695725B2 (en) * 2003-02-06 2010-04-13 Aduro Biotech Modified free-living microbes, vaccine compositions and methods of use thereof
DE10329240A1 (de) * 2003-06-24 2005-01-20 Epigenomics Ag Verfahren zur Analyse des Cytosin-Methylierungsstatus von Cancer-Testis-Antigenen für eine individualisierte Immuntherapie
US7842289B2 (en) * 2003-12-24 2010-11-30 Aduro Biotech Recombinant nucleic acid molecules, expression cassettes, and bacteria, and methods of use thereof
US7619058B2 (en) 2004-01-20 2009-11-17 Aichi Prefecture Epitope/peptide recognized by HLA-A2402-restricted Ep-CAM-specific CTL and use of the same
WO2005075646A1 (ja) * 2004-02-03 2005-08-18 Kurume University ストレス誘導抗アポトーシス分子(iex−1)由来ペプチド
US7250416B2 (en) 2005-03-11 2007-07-31 Supergen, Inc. Azacytosine analogs and derivatives
WO2007011693A2 (en) 2005-07-14 2007-01-25 Medistem Laboratories, Inc. Compositions of placentally-derived stem cells for the treatment of cancer
US7700567B2 (en) 2005-09-29 2010-04-20 Supergen, Inc. Oligonucleotide analogues incorporating 5-aza-cytosine therein
GB0700058D0 (en) * 2007-01-03 2007-02-07 Scancell Aps Anti-tumor vaccine based on normal cells
EP2698430A3 (en) * 2009-12-08 2014-03-05 Wilson Wolf Manufacturing Corporation Methods of cell culture for adoptive cell therapy
RU2644635C2 (ru) * 2011-07-07 2018-02-13 Рисёрч Кансер Инститьют Оф Америка Системы, способы и составы для лечения рака
US8933078B2 (en) 2011-07-14 2015-01-13 Research Cancer Institute Of America Method of treating cancer with combinations of histone deacetylase inhibitors (HDAC1) substances
HUE042327T2 (hu) 2011-08-30 2019-06-28 Astex Pharmaceuticals Inc Decitabin-származék készítmények
PL2914254T3 (pl) * 2012-10-30 2020-09-07 Mei Pharma, Inc. Terapie skojarzone w leczeniu nowotworów chemoodpornych
US9562219B2 (en) 2013-12-27 2017-02-07 SOTIO a.s. Cryopreservation of apoptotic cancer cells for use in immunotherapy against cancer
CA2986687A1 (en) * 2015-05-22 2016-12-01 Brian J. Czerniecki Manufacturing multi-dose injection ready dendritic cell vaccines
HK1254645A1 (zh) 2015-07-02 2019-07-26 Otsuka Pharmaceutical Co., Ltd. 冻乾药物组合物
CN105132371B (zh) * 2015-07-24 2016-05-25 北京鼎成肽源生物技术有限公司 体外提呈、激活dc细胞的方法及其应用
US10052372B2 (en) * 2016-05-24 2018-08-21 Tessa Therapeutics Pte Ltd T cell expansion
WO2018157081A1 (en) 2017-02-27 2018-08-30 Research Cancer Institute Of America Compositions, methods, systems and/or kits for preventing and/or treating neoplasms
WO2018170457A1 (en) 2017-03-17 2018-09-20 Research Cancer Institute Of America Compositions, methods, systems and/or kits for preventing and/or treating neoplasms
SG11202000932XA (en) 2017-08-03 2020-02-27 Otsuka Pharma Co Ltd Drug compound and purification methods thereof
CN107557333B (zh) * 2017-10-16 2018-07-31 北京鼎成肽源生物技术有限公司 一种用于细胞治疗的新抗原呈递细胞的制备方法
EP3710434A4 (en) 2017-11-17 2021-07-28 Research Cancer Institute of America COMPOSITIONS, METHODS, SYSTEMS AND / OR KITS FOR THE PREVENTION AND / OR TREATMENT OF NEOPLASMS
KR102319259B1 (ko) 2019-07-26 2021-10-28 정재웅 지반천공기용 확장리더 안전제어장치
WO2021027057A1 (zh) * 2019-08-15 2021-02-18 成都冕康生物科技有限公司 一种针对ebv病毒抗原的b细胞疫苗及其制备方法
CN114099655A (zh) * 2021-11-16 2022-03-01 苏州大学 一种预防或治疗癌症的疫苗系统及其应用

Family Cites Families (4)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CN1185811A (zh) * 1995-03-31 1998-06-24 H·沃尔夫 依赖于逆转录病毒样颗粒的抗原呈递系统
CA2302316A1 (en) * 1997-09-15 1999-03-25 Genetic Immunity, Llc. Method of delivering genes to antigen presenting cells of the skin
US6613753B2 (en) 2001-02-21 2003-09-02 Supergen, Inc. Restore cancer-suppressing functions to neoplastic cells through DNA hypomethylation
WO2003012085A1 (en) 2001-07-30 2003-02-13 Sigma-Tau Industrie Farmaceutiche Riunite S.P.A. Antigen presenting cells, method for their preparation and their use for cancer vaccines

Also Published As

Publication number Publication date
HUP0401753A2 (hu) 2004-11-29
PL367617A1 (pl) 2005-03-07
JP2004536615A (ja) 2004-12-09
CA2453522A1 (en) 2003-02-13
CA2453522C (en) 2013-04-30
HUP0401753A3 (en) 2011-04-28
ATE505533T1 (de) 2011-04-15
EP1412485B1 (en) 2011-04-13
CN1537161A (zh) 2004-10-13
US7883889B2 (en) 2011-02-08
WO2003012085A1 (en) 2003-02-13
DE60239741D1 (de) 2011-05-26
US20050002920A1 (en) 2005-01-06
HK1068913A1 (zh) 2005-05-06
EP1412485A1 (en) 2004-04-28
WO2003012086A1 (en) 2003-02-13
US20030119187A1 (en) 2003-06-26
KR20040021662A (ko) 2004-03-10
DK1412485T3 (da) 2011-08-01
US20040185563A1 (en) 2004-09-23
MXPA04000885A (es) 2004-06-03
ES2367256T3 (es) 2011-10-31
KR100916670B1 (ko) 2009-09-08
AU2002334387B2 (en) 2007-10-04
BR0211520A (pt) 2004-09-14
CN100591762C (zh) 2010-02-24

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL211907B1 (pl) Komórki ekspresjonujące antygeny nowotworowe, sposób ich otrzymywania, ich zastosowanie oraz zawierająca je szczepionka przeciwnowotworowa
AU2002334387A1 (en) Antigen presenting cells, method for their preparation and their use for cancer vaccines
Liau et al. Treatment of intracranial gliomas with bone marrow—derived dendritic cells pulsed with tumor antigens
Weigel et al. Comparative analysis of murine marrow–derived dendritic cells generated by Flt3L or GM-CSF/IL-4 and matured with immune stimulatory agents on the in vivo induction of antileukemia responses
RU2313365C2 (ru) Фармацевтическая композиция для индукции иммунной реакции у человека
JP4662776B2 (ja) 抗原負荷した樹状細胞ワクチンを前駆体から発生させる迅速ワンステップ法
US20100303868A1 (en) Ex vivo, fast and efficient process to obtain activated antigen-presenting cells that are useful for therapies against cancer and immune system-related diseases
MXPA03010254A (es) Metodo de terapia celular para el tratamiento de tumores.
Kalady et al. Dendritic cells pulsed with pancreatic cancer total tumor RNA generate specific antipancreatic cancer T cells
WO2002053176A2 (en) An autologous anti-cancer vaccine
ES2340358T3 (es) Uso de lineas celulares alogenicas para cargar celulas que presentan antigenos para elicitar respuestas inmunes.
Osman et al. Activation of autologous or HLA-identical sibling cytotoxic T lymphocytes by blood derived dendritic cells pulsed with tumor cell extracts.
Abdel-Wahab et al. Cotransfection of DC with TLR4 and MART-1 RNA induces MART-1-specific responses
Wang et al. Effect of dendritic cell vaccine against a tongue squamous cell cancer cell line (Tca8113) in vivo and in vitro
O'Neill et al. Immunotherapeutic potential of dendritic cells generated in long term stroma-dependent cultures
HK1068913B (en) Antigen presenting cells, method for their preparation and their use for cancer vaccines
WO2001062092A1 (en) Formulations and methods for using the same to elicit an immune response
He et al. Anti-tumor immune responses in immune-reconstituted mice injected with a tumor vaccine
Çiftçi et al. Current approaches in the treatment of melanoma-II: Immuno-and gene therapy
Cha MARRYING IMMUNOTHERAPY AND CHEMOTHERAPY: A CANCER THERAPY BASED ON T LYMPHOCYTE EXPANSION AUGMENTED BY ALTERNATE GAMMA CHAIN CYTOKINES AND GEMCITABINE-MEDIATED INHIBITION OF MYELOID DERIVED SUPPRESSOR CELLS