PL203302B1

PL203302B1 - Wkładka dociskowa

Info

Publication number: PL203302B1
Application number: PL356150A
Authority: PL
Inventors: Walter Halterbeck; Ralf Kaldenhoff
Original assignee: Heimbach Gmbh Thomas Josef
Priority date: 2001-09-27
Filing date: 2002-09-19
Publication date: 2009-09-30
Also published as: CZ20023218A3; PL356150A1; CZ296958B6; US20030059576A1; US6780280B2; CN1408537A; CN100439089C; DE20115945U1; HU0202334D0; HUP0202334A2

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest wkładka dociskowa (1) do stosowania w prasach do laminowania, z nośnikiem tekstylnym (2) z nitkami (3, 4, 5), z których przynajmniej część tworzy nitki przewodzące ciepło (3, 4, 5), które albo bezpośrednio albo poprzez styczność z innymi nitkami przewodzącymi ciepło (3, 4, 5) powodują przenoszenie ciepła od jednej zewnętrznej powierzchni do drugiej zewnętrznej powierzchni wkładki dociskowej (1), przy czym nośnik (2) ma warstwę wyłożenia (7) z gumowo-sprężystego tworzywa, w której grubość warstwy wyłożenia (7) jest mniejsza niż grubość nośnika (2), a warstwa wyłożenia (7) jest w ten sposób osadzona w nośniku, że nitki przewodzące ciepło (4, 5) wystają ponad warstwę wyłożenia (7) po obydwóch zewnętrznych stronach wkładki dociskowej (1).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wkładka dociskowa do stosowania w prasach do laminowania, z tekstylnym nośnikiem z nitkami, z których przynajmniej część stanowią nitki przewodzące ciepło, które albo bezpośrednio albo drogą styczności z innymi nitkami przewodzącymi ciepło powodują przenoszenie ciepła z jednej zewnętrznej strony do drugiej zewnętrznej strony wkładki dociskowej, przy czym nośnik ma warstwę wyłożenia z materiału gumowo-sprężystego.

Wytwarzanie materiałów warstwowych, na przykład płyt wiórowych wyposażonych w laminaty ozdobne, prowadzi się w prasach do laminowania, które można konstruować jako nisko - albo wysokociśnieniowe prasy wielopłytowe albo prasy pracujące w krótkim takcie roboczym. Przy tym stosuje się wkładki dociskowe, które mają za zadanie przenosić nacisk równomiernie i na całą płaszczyznę prasowanego materiału. Wkładki dociskowe muszą wytrzymywać wysokie naciski, a także temperatury panujące w takich wkładkach dociskowych, i być w stanie przenosić szybko i bez wielkich strat ciepło wychodzące z płyt dociskowych do prasowanego materiału, a także mieć wysoką przewodność cieplną w tym kierunku.

Wkładki dociskowe są z reguły wyrobami tekstylnymi, przy czym istnieje znaczna liczba różnych rozwiązań. Wkładka dociskowa w rodzaju wkładki według niemieckiego opisu patentowego nr DE-B-23 19 593 ma metalową tkaninę o splocie płóciennym, która jest całkowicie osadzona w tworzącej osnowę warstwie wyłożenia z elastomeru silikonowego. Przy tym, w celu zwiększenia przewodności cieplnej warstwy wyłożenia, do elastomeru silikonowego można dodawać dodatki, na przykład z brązu miedzianego i/lub aluminiowego i/lub proszku grafitowego i/lub żelazokrzemu.

Ten rodzaj wkładek dociskowych sprawdził się, ponieważ warstwa wyłożenia z elastomeru silikonowego jest odporna względem temperatur panujących w prasach do laminowania, które mogą osiągać ponad 200°C, oraz ponieważ mają one w ciągu długiego okresu czasu dobre właściwości sprężystości, tak, że nie dochodzi do pozostających odcisków - odpowiednio do kształtowania prasowanych płyt, nazywanych także tworzeniem okienek. Dalsza zaleta polega na tym, że nitki nośników mocuje się przez warstwę wyłożenia przestrzennie i w ten sposób wkładka dociskowa ma dobrą stałość wymiarów.

W celu zwiększenia wydajności, dąży się do tego, aby utrzymywać coraz krótszy takt pracy w prasach do laminowania, co zakłada szybkie przechodzenie ciepła od płyt grzejnych do prasowanego materiału, a zatem wkładki dociskowe muszą mieć wysoką przewodność cieplną w kierunku grubości.

Znana wkładka dociskowa nie spełnia zadowalająco tych wymagań pomimo istnienia tkaniny metalowej i dodatków sprzyjających przewodności cieplnej. Stąd, u podstaw wynalazku leży zadanie opracowania wkładki dociskowej wymienionego na wstępie rodzaju, która nadaje się także do pras do laminowania o krótkich taktach pracy i zapewnia zwłaszcza szybsze przenoszenie ciepła od płyt grzejnych do prasowanego materiału.

Zgodnie z wynalazkiem to zadanie rozwiązane zostało za pomocą wkładki dociskowej opisanego na wstępie rodzaju, w której grubość warstwy wyłożenia z materiału gumowo-sprężystego jest mniejsza niż grubość nośnika, a warstwa wyłożenia jest w ten sposób osadzona w nośniku, że przewodzące ciepło nitki wystają ponad warstwę wyłożenia po obydwóch zewnętrznych stronach wkładki dociskowej.

Podstawowa idea wynalazku polega zatem na tym, aby umożliwić wystawanie nitek przewodzących ciepło, przynajmniej częściowo, po obydwóch zewnętrznych stronach wkładki dociskowej, a więc na jej pł askich stronach, na warstwie wył oż enia, tak, ż e powstaje bezpoś rednia i pod naciskiem prasy płaska styczność z płytami grzejnymi z jednej strony i z blachami dociskowymi z drugiej strony. Okazało się, że w ten sposób można znacznie przyspieszyć przechodzenie ciepła w kierunku grubości. Dzięki liczbie i grubości nitek przewodzących ciepło, a zwłaszcza powierzchni stykowych, można optymalnie dostosować przewodność cieplną w kierunku grubości do danych wymagań. Przy tym nieoczekiwanie okazało się, że nie zmieniły się niekorzystnie, a nawet polepszyły właściwości wkładki pomimo zmniejszenia grubości warstwy wyłożenia. Zdolność wkładki dociskowej do wyrównywania nacisku, a przez to przenoszenia nacisku prasowania równomiernie na całą powierzchnię, nie poniosła uszczerbku i nie można było także zaobserwować „tworzenia się okienek”.

Ponieważ warstwa wyłożenia będzie z reguły cieńsza niż w przypadku wkładki dociskowej według niemieckiego opisu patentowego nr DE-B-23 19 593, to dzięki wkładce dociskowej według wynalazku uzyskuje się oszczędność materiału i jest ona znacznie lżejsza. Wkładkę dociskową wytwarza się zatem i transportuje po niższych kosztach, a poza tym obchodzenie się z nią jest prostsze.

PL 203 302 B1

Aby wkładkę dociskową można było stosować także w wysokich temperaturach, gumowosprężysty materiał powinien być odporny do temperatury co najmniej 200°C, a zwłaszcza 240°C. Jako materiały gumowo-sprężyste bierze się pod uwagę zwłaszcza takie materiały, które zachowują swoje właściwości sprężyste przy naciskach i temperaturach panujących w prasach do laminowania w ciągu długiego okresu czasu. Do tego celu nadają się przede wszystkim syntetyczne elastomery, takie jak na przykład elastomery silikonowe, fluoroelastomery i ewentualnie elastomery fluorosilikonowe. Materiał gumowo-sprężysty powinien mieć korzystnie twardość według Shore'a A od 60 do 85.

Aby uzyskać możliwie dobre właściwości wkładki, warstwa wyłożenia jest osadzona w znany sposób w nośniku z wypełnieniem luk, a zwłaszcza korzystnie w jego środku, a zatem symetrycznie, przy czym istnieje także możliwość układu niesymetrycznego.

Dalej istnieje tu także, jak jest to znane w stanie techniki, możliwość wprowadzenia do warstwy wyłożenia, w różnych celach, materiałów wypełniających. W celu zmniejszenia ciężaru wkładki dociskowej materiały wypełniające rozłożone są w warstwie wyłożenia, której ciężar właściwy jest mniejszy niż ciężar właściwy warstwy materiału gumowo-sprężystego. Do tego celu nadają się pęcherzyki gazu, tak, że warstwa wyłożenia ma charakter pianki, proszku, włókna i ewentualnie mikrokuleczek. Zamiast tego, albo w połączeniu z tym, do warstwy wyłożenia wprowadza się także cząstki przewodzące ciepło, których przewodność cieplna właściwa jest wyższa niż przewodność cieplna właściwa warstwy wyłożenia. Do tego celu bierze się pod uwagę proszki albo włókna z metali albo węgla. Zawartość istniejących materiałów wypełniających i istniejących cząstek przewodzących ciepło wynosi od 10 do 60% wagowych ciężaru warstwy wyłożenia.

Sama warstwa wyłożenia stanowi od 15 do 40%, a zwłaszcza od 20 do 30% wagowych ciężaru całej wkładki dociskowej. Przez różne udziały wagowe można funkcję wkładki dociskowej dostosować do danych wymagań.

Grubość wkładki dociskowej wynosi korzystnie od 0,75 mm do 3 mm.

Chociaż takie rozwiązanie jest korzystne, to nitki przewodzące ciepło nie muszą wchodzić i wychodzić pomiędzy zewnętrznymi stronami wkładki. Dobrą przewodność cieplną osiąga się także już wtedy, gdy układ nitek przewodzących ciepło istnieje po obydwóch stronach wkładki dociskowej i nitki przewodzące ciepło tam wystają, gdy te nitki przewodzące ciepło w warstwie wyłożenia są ze sobą związane, na przykład tkane.

Co się tyczy liczby punktów styku, to zgodnie z wynalazkiem, proponuje się od dziesięciu do czterdziestu punktów styku na cm², korzystnie piętnaście do trzydziestu punktów styku na cm². Punkty styku nitek przewodzących ciepło na zewnętrznych stronach wkładki dociskowej zajmują ogółem w danym przypadku od 15 do 30% danej powierzchni. Przy takich wartościach zapewniona jest bardzo dobra przewodność cieplna w kierunku grubości.

Nitki przewodzące ciepło składają się z metali, a zwłaszcza z dobrze przewodzących metali, takich jak miedź, mosiądz, aluminium, srebro, a także z ich stopu. Pod uwagę bierze się także nitki przewodzące ciepło z węgla i ewentualnie z połączenia metalu i węgla. Przez dobór materiału nitek przewodzących ciepło, jak również ich liczby, grubości i układu można przewodność cieplną wkładki dociskowej w kierunku grubości dostosować optymalnie do danych wymagań.

W szczególności nitki przewodzące ciepło mają nitkę rdzeniową, która jest owinięta przez co najmniej jeden drucik albo tasiemkę albo wokół której są skręcone druciki albo tasiemki, które składają się z materiału, którego właściwa przewodność cieplna jest większa niż przewodność cieplna nitki rdzeniowej. Z takimi nitkami przewodzącymi ciepło można zapoznać się na przykład w niemieckim opisie patentowym nr DE-U-297 21 494.

Tak jak w przypadku wkładki dociskowej według niemieckiego opisu patentowego nr DE-B-23-19 593, nośnik jest wykonany jako składający się całkowicie z nitek przewodzących ciepło, a zatem na przykład z czystej tkaniny metalowej. Aby nadać wkładce dociskowej pożądane właściwości alternatywnie, obok nitek przewodzących ciepło istnieją także dalsze nitki. Dalsze nitki mogą stanowić nitki z tworzyw sztucznych, które są odporne na temperaturę co najmniej 200°C, a zwł aszcza 240°C. W tym celu bierze się pod uwagę zwł aszcza aromatyczne poliamidy (aramidy).

Co się tyczy wykonania nitek, a mianowicie zarówno nitek przewodzących ciepło, jak i dalszych nitek, to w zasadzie nie ma żadnych ograniczeń. W ten sposób nitki mogą być wykonane w postaci włókien elementarnych, włókien wielokrotnych, nitek plecionych, przędz włóknistych, skrętek, kabli, tasiemek, przędz nitkowych, przędz rozwłóknionych i ewentualnie przędz okręconych.

Zgodnie z wynalazkiem przewidziano ponadto, że nośnik ma nitki przewodzące elektrycznie, które albo bezpośrednio albo poprzez styczność z innymi nitkami przewodzącymi elektrycznie powo4

PL 203 302 B1 dują przewodność elektryczną pomiędzy zewnętrznymi stronami wkładki dociskowej. Poprzez takie nitki przewodzące elektrycznie można odprowadzać elektryczność statyczną tworzącą się w prasach do laminowania. Ponieważ materiały nitek przewodzących ciepło są z reguły także materiałami przewodzącymi elektrycznie, to nitki przewodzące elektrycznie przynajmniej częściowo tworzą także nitki przewodzące ciepło, tak, że już samo istnienie nitek przewodzących ciepło i ich wystawanie ponad warstwę wyłożenia przyczynia się także do odprowadzenia elektryczności statycznej.

Nośnik jest wykonany w postaci ciągłego, tekstylnego, płaskiego wyrobu, przy czym bierze się pod uwagę przede wszystkim wykonanie w postaci tkaniny, chociaż w grę wchodzą także i inne tekstylne wyroby z nici, na przykład dzianiny, dzianiny szydełkowe, tkaniny z nici, tkaniny albo dzianiny odległościowe.

Gdy nośnik jest wykonany w postaci tkaniny, to okazało się korzystne, gdy nitki wątkowe biegną w zasadzie prosto, natomiast nitki osnowy tworzą wystają ce na zewną trz zagię cia oraz stanowi ą przynajmniej częściowo nitki przewodzące ciepło. Wysokość zagięć można nastawiać poprzez średnicę nitek wątkowych i osnowowych. W ten sposób zwiększenie wysokości załamań daje się uzyskać przez zwiększenie średnicy nitek osnowowych i przez zmniejszenie średnicy nitek wątkowych. Rozumie się, że przewodność cieplną można nastawiać rodzajem splotu tkaniny oraz grubością nitek, przy czym stosować można także tkaniny wielowarstwowe.

W dalszym rozwią zaniu wynalazku przewidziano, że istnieją nitki, które mają wybrania, które tworzą się przez usunięcie elementu w postaci nitki, oraz, że wybrania są wypełnione warstwą wyłożenia. W ten sposób pomiędzy warstwą wyłożenia i nitkami uzyskuje się klamrowanie w postaci połączenia kształtowego. Wytwarzanie może odbywać się w ten sposób, że początkowo wytwarza się nośnik, a następnie elementy w postaci nitek usuwa się drogą ługowania rozpuszczalnikiem albo drogą wypalania, oraz, że dopiero wtedy umieszcza się warstwę wyłożenia, na przykład drogą procesu przecierania, przy czym wybrania mogą być utworzone drogą usunięcia nitek rdzeniowych. Jako materiały na elementy w postaci nitek bierze się pod uwagę bawełnę, cięte włókno celulozowe, polialkohol winylowy, polietylen, polipropylen, poliamid, poliakrylonitryl, poliester albo inne substancje łatwo rozpuszczalne albo niskotopliwe.

Wreszcie zgodnie z wynalazkiem, przewidziano, że wkładka dociskowa ma kanaliki przelotowe, które są otwarte pomiędzy zewnętrznymi stronami wkładki dociskowej, tak, że wkładka dociskowa jest przepuszczalna w kierunku grubości. Kanaliki przelotowe korzystnie, są utworzone przez wyługowane nitki albo części nitek i ewentualnie przez pory w warstwie wyłożenia.

Wynalazek w przykładzie wykonania został uwidoczniony na rysunku, który przedstawia część wkładki dociskowej 1 w przekroju pionowym.

Wkładka dociskowa 1 ma tekstylny nośnik 2, który jest wykonany w postaci tkaniny o splocie płóciennym. Nośnik 2 ma nitki wątkowe biegnące prostopadle do płaszczyzny rysunku i w zasadzie proste, oznaczone odnośnikiem 3. Nitki wątkowe 3 są zawinięte w nitki osnowowe 4, 5, które pomiędzy nitkami wątkowymi 3 zmieniają strony wkładki dociskowej i w danym przypadku tworzą poniżej i powyżej nitek wątkowych 3 zagięcia oznaczone odnośnikiem 6.

Symetrycznie względem środkowej płaszczyzny wkładki dociskowej 1 rozciąga się warstwa wyłożenia 7 z elastomeru silikonowego. Grubość warstwy wyłożenia 7 jest mniejsza niż całkowita grubość wkładki dociskowej 1, która jest zadana przez nitki osnowowe 4, 5. Ich zagięcia 6 wystają po obydwóch zewnętrznych stronach wkładki dociskowej 1. Przy stosowaniu w prasie do laminowania, zagięcia 6 mają bezpośrednią styczność z jednej strony z dociskowymi płytami grzejnymi, a z drugiej strony z blachami dociskowymi, przy czym tworzą się powierzchnie stykowe, które pod naciskiem powiększają się. Ponieważ nitki osnowowe 4, 5 stale zmieniają strony, to stanowią one nitki przewodzące ciepło, które przenoszą ciepło od dociskowych płyt grzejnych do blach dociskowych, a przez to do prasowanego materiału. Do przenoszenia ciepła przyczyniają się także nitki wątkowe 3 oraz włączone do warstwy wyłożenia 7 cząstki przewodzące ciepło.

Nitki wątkowe 3 mają nitki rdzeniowe 8 z aromatycznego poliamidu, dookoła których są nawinięte druciki metalowe oznaczone odnośnikiem 9. Nitki osnowowe 4, 5 są wykonane w podobny sposób, przy czym jednak, w przypadku każdej drugiej nitki osnowowej 5, jest usunięta nitka rdzeniowa, na przykład drogą obróbki za pomocą odpowiedniego rozpuszczalnika albo przez wypalanie. Do tak utworzonej pustki 10 wchodzi elastomer silikonowy warstwy wyłożenia 7, przez co polepsza się wiązanie pomiędzy nośnikiem 2 i warstwą wyłożenia 7.

Claims

1. Wkł adka dociskowa do stosowania w prasach do laminowania, z noś nikiem tekstylnym z nitkami, z których przynajmniej część tworzy nitki przewodzące ciepło, które albo bezpośrednio albo poprzez styczność z innymi nitkami przewodzącymi ciepło powodują przenoszenie ciepła od jednej zewnętrznej powierzchni do drugiej zewnętrznej powierzchni wkładki dociskowej, przy czym nośnik ma warstwę wyłożenia z materiału gumowo-sprężystego, znamienna tym, że grubość warstwy wyłożenia (7) z materiału gumowo-sprężystego jest mniejsza grubość nośnika (2), a warstwa wyłożenia (7) jest tak osadzona w nośniku, że nitki przewodzące ciepło (4, 5) wystają ponad warstwę wyłożenia (7) po obydwóch zewnętrznych stronach wkładki dociskowej (1).

2. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał gumowo-sprężysty jest odporny do temperatury przynajmniej do 200°C.

3. Wkładka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że materiał gumowo-sprężysty jest elastomerem.

4. Wkładka według zastrz. 3, znamienna tym, że elastomer jest elastomerem silikonowym, elastomerem fluorowym oraz ewentualnie elastomerem fluorosilikonowym.

5. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał gumowo-sprężysty ma twardość według Shore'a A od 60 do 85.

6. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa wyłożenia (7) jest osadzona w nośniku (2) z wypełnianiem luk.

7. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa wyłożenia (7) jest osadzona w środku nośnika (2).

8. Wkładka według zastrz. 6 albo 7, znamienna tym, że warstwa wyłożenia (7) stanowi od 15 do 40% wagowych, a zwłaszcza od 20 do 30% wagowych ciężaru wkładki dociskowej (1).

9. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że grubość wkładki dociskowej (1) wynosi od 0,75 do 3 mm.

10. Wkładka według zastrz. 1 do 9, znamienna tym, że w warstwie wyłożenia (7) są rozłożone materiały wypełniające, których ciężar właściwy jest mniejszy niż ciężar właściwy materiału gumowosprężystego.

11. Wkładka według zastrz. 10, znamienna tym, że materiały wypełniające składają się z pęcherzyków gazowych, proszku oraz ewentualnie mikrokuleczek.

12. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że w warstwie wyłożenia (7) są rozłożone cząstki przewodzące ciepło, których przewodność cieplna właściwa jest wyższa niż przewodność cieplna właściwa warstwy wyłożenia (7).

13. Wkładka według zastrz. 12, znamienna tym, że cząstki przewodzące ciepło są wykonane w postaci proszku oraz ewentualnie włókien, z metalu oraz ewentualnie węgla.

14. Wkładka według zastrz. 10 albo 12, znamienna tym, że zawartość materiałów wypełniających i cząstek przewodzących ciepło stanowi od 10 do 60% wagowych ciężaru warstwy wyłożenia (7).

15. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że nitki przewodzące ciepło (4, 5) mają zmienny kierunek pomiędzy zewnętrznymi stronami wkładki dociskowej (1).

16. Wkładka według zastrz. 15, znamienna tym, że nitki przewodzące ciepło (4, 5) tworzą na zewnętrznych stronach wkładki dociskowej (1) od dziesięciu do czterdziestu, a zwłaszcza od piętnastu do trzydziestu punktów styku na centymetr kwadratowy.

17. Wkładka według zastrz. 15, znamienna tym, że nitki przewodzące ciepło (4, 5) tworzą na zewnętrznych stronach wkładki dociskowej punkty styku, których powierzchnia zajmuje w danym przypadku od 15 do 30% danej powierzchni wkładki dociskowej (1).

18. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że nitki przewodzące ciepło składają się z metali, korzystnie z miedzi, mosiądzu, aluminium, srebra albo z ich stopów, z węgla oraz ewentualnie z połączeń metalu i węgla.

19. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że nitki przewodzące ciepło (3, 4, 5) mają nitkę rdzeniową, która jest owinięta przez co najmniej jeden drucik albo tasiemkę, albo dookoła której są skręcone druciki albo tasiemki, z materiału, którego przewodność cieplna właściwa jest większa niż przewodność cieplna właściwa nitki rdzeniowej.

20. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że nośnik (2) składa się z nitek przewodzących ciepło (3, 4, 5).

PL 203 302 B1

21. Wkładka według zastrz. 19, znamienna tym, że obok nitek przewodzących ciepło występują jeszcze dalsze nitki.

22. Wkładka według zastrz. 21, znamienna tym, że dalsze nitki są nitkami z tworzywa sztucznego, o odporności temperaturowej co najmniej 200°C.

23. Wkładka według zastrz. 20, znamienna tym, że nitki (3, 4, 5) są wykonane w postaci włókien elementarnych, włókien wielokrotnych, nitek splecionych, przędz włóknistych, skrętek, kabli, tasiemek, nici, przędz rozwłóknionych oraz ewentualnie przędz związanych.

24. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że nośnik (2) ma nitki przewodzące elektrycznie (3, 4, 5), które bezpośrednio albo przez styczność z innymi nitkami przewodzącymi elektrycznie (3, 4, 5) powodują przewodność elektryczną pomiędzy zewnętrznymi stronami wkładki dociskowej (1).

25. Wkładka według zastrz. 24, znamienna tym, że nitki przewodzące elektrycznie (3, 4, 5) stanowią przynajmniej częściowo także nitki przewodzące ciepło (3, 4, 5).

26. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że nośnik (2) jest wykonany w postaci tkaniny, dzianiny, dzianiny szydełkowej, gniazda włókien, tkaniny albo dzianiny odległościowej.

27. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że nośnik (2) jest wykonany w postaci tkaniny, w której nitki wątkowe (3) biegną w zasadzie prosto, natomiast nitki osnowowe (4, 5) tworzą wystające na zewnątrz zagięcia (6) oraz tworzą przynajmniej częściowo nitki przewodzące ciepło.

28. Wkładka według zastrz. 27, znamienna tym, że nitki wątkowe występują w co najmniej jednej warstwie.

29. Wkładka według zastrz. 1 do 28, znamienna tym, że istnieją nitki, które mają wybrania, wykonane drogą usunięcia elementów w postaci nitek oraz, że wybrania wypełnia tworzywo warstwy wyłożenia (7).

30. Wkładka według zastrz. 29, znamienna tym, że wybrania powstają drogą usunięcia nitki rdzeniowej.

31. Wkładka według zastrz. 1, znamienna tym, że wkładka dociskowa (1) ma kanaliki przelotowe, które są otwarte pomiędzy zewnętrznymi stronami.

32. Wkładka według zastrz. 31, znamienna tym, że kanaliki przelotowe są utworzone przez pory.