PL179800B1

PL179800B1 - Nosnik zapisu sygnalu cyfrowego PL PL PL PL PL PL PL PL

Info

Publication number: PL179800B1
Application number: PL95312001A
Authority: PL
Inventors: Teppei Yokota
Original assignee: Sony Corp
Priority date: 1994-12-22
Filing date: 1995-12-21
Publication date: 2000-10-31
Also published as: AU4038895A; ES2163469T3; ATE206238T1; DE69522917T2; AU692961B2; US5768252A; EP0718845A3; RU2199158C2; BR9505999A; CA2164801C; TW302466B; CA2164801A1; KR100416874B1; PL312001A1; KR960025644A; US5754521A; RU2162252C2; SG38892A1; CN1956084A; MX9505172A

Abstract

1 . N o sn ik zapisu sygnalu cyfrow ego, zw laszcza nosnik w po staci dysku, który zawiera obszar program u, w którym zapisany jest przynajmniej jeden program, obszar zarzadzania, w którym zapisana jest informacja o adresie bezw zglednym kazdego program u zapisa nego w obszarze program u i pierw sza inform acja zarzadzania zawierajaca informacje o adresach bezw zglednych w szystkich program ów zapisanych w obszarze program u, zn am ie n n y tym, ze zawiera drugi obszar zarzadzania (4) oddzielony od pierwszego obszaru zarzadzania (1), w którym to drugim obszarze zarzadza nia (4) jest zapisana druga inform acja zarzadzania zawierajaca informacje o atrybutach, okreslajace przynajm niej atrybuty kazdego program u zapisanego w obszarze program u (2, 5), przy czym pierw szy obszar zarzadzania ( 1), pierw szy obszar program u (2) i drugi obszar zarzadzania (4) sa rozm ieszczone na dysku (100) w tym w ym ienionym porzadku, od obrzeza wewnetrznego do obrzeza zewnetrznego dysku (100), a inform acja adresowa wyznaczajaca pozycje zapisu drugiego obszaru zarzadzania (4) zapisana jest w pierw szym obszarze zarzadzania ( 1), ponadto dane zapisane w obszarze program u sa danym i fonicznym i, a informacja o atry butach, zarzadzana z drugiego obszaru zarzadzania (4), jest przy najmniej jedna z grupy informacji, obejmujacej informacje tytulowe dysku, informacje o w ykonaw cy, odnoszaca sie do program u infor macje tytulowa, informacje o rodzaju programu, identyfikacyjny numer kodow y dysku i kom unikat inform acyjny odnoszacy sie do programu. FIG. 11 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest nośnik zapisu cyfrowego, zwłaszcza w postaci dysku, który zawiera obszar programu i obszar zarządzania, z zapisaną informacją zarządzania zawierająca informację o adresach zapisanych programów, informację o upływie czasu i informację o czasie bezwzględnym odnoszącym się do programu.

Znane rozwiązanie nośnika objaśniono na podstawie załączonego rysunku, na którym fig. 1 przedstawia obszar danych znanego dysku optycznego do odtwarzania fonii, fig. 2 schemat blokowy urządzenia do odtwarzania znanych dysków optycznych, fig. 3 - dane informacji subkodu dla jednej ramki, fig. 4 - format ramki odpowiadający subkodowi ze strukturą warstwową 98 ramek, przedstawionych na fig. 3, fig. 5 - sekcję subkodu z fig. 4, w układzie poprzecznym, fig. 6 - strukturę danych kanału Q, fig. 7a - schematycznie dysk optyczny stanowiący znany nośnik zapisu z zapisanymi czterema programami, fig. 7b - schematycznie, kanał P dysku optycznego z zapisanymi czterema programami, fig. 7c - schematycznie sekcję numeru ścieżki kanału P dysku optycznego z zapisanymi czterema programami, fig. 7d schematycznie, sekcję numeru ścieżki kanału Q dysku optycznego z zapisanymi czterema programami, fig. 7e - schematycznie, upływ czasu kanału Q dysku optycznego z zapisanymi czterema programami, fig. 7f - schematycznie, czas bezwzględny kanału Q dysku optycznego z zapisanymi czterema programami, fig. 8 - sterującą daną bitową dla danych kanału Q, fig. 9 - dane kanału Q konwencjonalnego spisu treści.

Jak przedstawiono na fig. 1, znany format zapisu danych na dysku optycznym, stanowiącym znany nośnik zapisu danych fonicznych, obejmuje obszar spisu treści TOC 91 stanowiący obszar zarządzania programu, obszar programu 92 oraz obszar wyprowadzający 93, stanowiący część kończącą program, licząc w kierunku od środka do obrzeża zewnętrznego dysku optycznego.

W przypadku dysku optycznego z zapisaną na nim informacją foniczną, dane foniczne zapisywane są w obszarze programu 92, natomiast upływ czasu odtwarzania dla każdego zapisanego na dysku optycznym programu, liczba programów i ogólny czas odtwarzania zarządzane są z obszaru spisu treści TOC 91.

Kiedy odczyt danych fonicznych z obszaru programu 92 za pomocą urządzenia do odtwarzania nośnika zapisu w kształcie dysku zbliza się do końca i głowica optyczna dochodzi do obszaru wyprowadzającego 93, urządzenie do odtwarzania kończy operację odtwarzania fonicznego dysku optycznego.

Na figurze 2 rysunku przedstawiono urządzenie do odtwarzania znanego dysku, odczytujące dane foniczne z fonicznego dysku optycznego 61 za pomocą optycznej głowicy odczytu stanowiącej przetwornik 62 i przetwarzające dane foniczne za pomocą układu cyfrowej obróbki sygnału 66. Urządzenie do odtwarzania dysku wyprowadza wynikowe odtworzone dane na zacisk wyjściowy sygnału cyfrowego 75 lub zacisk wyjściowy sygnału analogowego kanału prawego R i kanału lewego L. Sygnały układu ogniskowania i śledzenia ścieżki, otrzymywane z urządzenia do odtwarzania dysku przekazywane są, odpowiednio, do nadąznego układu ogniskowania 70 i nadążnego układu śledzenia ścieżki i posuwu 71, natomiast sygnały błędu śledzenia ścieżki przekazywane są tylko do nadążnego układu śledzenia ścieżki i posuwu 71.

179 800

W tym urządzeniu odczytującym, odtwarzane sygnały są odczytywane z dysku optycznego w przypadku fonii za pomocą przetwornika 62 i przekazywane do analogowego układu formowania sygnału 64. W układzie kształtowania sygnału 64 przetwarza się odtworzone sygnały na sygnały dwupoziomowe, które zostają przekazane do układu detekcji synchronizacji 65 i układu generatora zegarowego 67.

W układzie detekcji synchronizacji 65 wydziela się sygnały synchronizacji ramki z sygnałów dwupoziomowych, na podstawie impulsów zegarowych przesyłanych z układu generatora zegarowego 67 i przesyła się sygnał synchronizacji ramki oraz impulsy zegarowe do układu cyfrowej obróbki sygnału 66. Te sygnały dwupoziomowe, z których wydzielono wzór synchronizacyjny ramki, przekazywane są do układu cyfrowej obróbki sygnałów 66, w którym generuje się zegarowe impulsy odczytu na podstawie odtwarzanych sygnałów, z wykorzystaniem impulsów zegarowych odniesienia z generatora kwarcowego 69 i impulsów z układu generatora zegarowego 67. Impulsy zegarowe układu generatora zegarowego 67 przesyłane są do układu detekcji synchronizacji 65 i do układu cyfrowej obróbki sygnałów 66, jak również do nadąznego układu regulacji obrotów 72.

W układzie cyfrowej obróbki sygnału 66 dekoduje się sygnały foniczne, z których zostały wydzielone sygnały synchronizacji ramki, na podstawie impulsów zegarowych z układu generatora zegarowego 67 i impulsów zegarowych odniesienia z generatora kwarcowego 69 i przesyła się zdekodowane sygnały cyfrowe do układu detekcji subkodu 68, przetwornika C/A 73 i do zacisku wyjściowego sygnału cyfrowego 75.

W układzie przetwornika C/A 73 przetwarza się sygnał cyfrowy na sygnały analogowe przesyłane do wzmacniacza fonicznego 74. Wzmacniacz foniczny 74 wzmacnia analogowe sygnały foniczne z przetwornika C/A 73 i wyprowadza wzmocnione sygnały na zacisk wyjściowy sygnału cyfrowego 75 lub zacisk wyjściowy sygnału analogowego kanału prawego R i kanału lewego L.

W układzie detekcji subkodu 68 wykrywa się dane kanałów P i Q w sygnałach cyfrowych z układu cyfrowej obróbki sygnałów 66 i następnie przesyła się dane odpowiednich kanałów do sterownika 76. Sterownik 76 steruje śledzeniem ścieżki i posuwem nadąznego układu śledzenia i posuwu 71 na podstawie danych kanału P i Q, które są zdekodowanymi sygnałami subkodu.

Nadążny układ ogniskowania 70 generuje sygnały sterujące ogniskowaniem na podstawie sygnałów błędu nadążania i ogniskowania z przetwornika 62 i przesyła sterujące sygnały robocze ogniskowania do przetwornika 62, dla pionowego przemieszczania soczewki obiektywu.

Nadazny układ regulacji obrotów 72 generuje sygnały sterujące obrotami, na podstawie impulsów zegarowych odniesienia z układu generatora zegarowego 67 i impulsów zegarowych odniesienia z generatora kwarcowego 69 i przesyła sygnał sterowania regulacją obrotów do silnika głównego 63 dla sterowania obrotami tego silnika głównego 63.

Nadążny układ śledzenia ścieżki i posuwu 71 generuje sygnały sterujące śledzeniem ścieżki na podstawie sygnałów błędu śledzenia z przetwornika 62 i przesyła sygnały sterujące śledzeniem do przetwornika 62, dla sterowania śledzeniem przez przetwornik 62.

Sygnały sterowania położeniem programu generowane są w układzie sterownika 76 na podstawie danych subkodu z kanałów P i Q. Sygnały sterowania pozycją programu przesyłane są do przetwornika 62. Sterowanie położeniem programu w przypadku przetwornika 62 w tiybie programowym dokonuje się na podstawie sygnałów sterowania pozycją programu

Tryb programowy jest jednym z kilku trybów odtwarzania przy odczycie dysku optycznego w przypadku danych fonicznych. Te tryby obejmują tryb odtwarzania wielu danych fonicznych zapisanych w obszarze programu 92 w zrekonstruowanej sekwencji odtwarzania.

W trybie programowania sterownik 76 dokonuje sterowania tak, ze generowane są sygnały sterujące pozycją programu na podstawie danych subkodu kanałów P i Q, przesyłanych z układu detekcji subkodu 68, natomiast przy sterowaniu nadążnego układu śledzenia ścieżki i posuwu 71, na podstawie sygnału wykonawczego sterowania pozycją programu i przy dostępie do programów z obszaru programu w określonej z góry kolejności dla odczytu danych fonicznych.

179 800

Obecnie omówione zostaną dane kanału P i Q. Sygnały zapisane na dysku optycznym w przypadku fonii są próbkowane z częstotliwością 44,1 kHz przez urządzenie do odtwarzania dysków, a spróbkowane dane są zbierane w ramki po 6 próbek.

Jak to pokazano na fig. 3, znany format zapisu sygnałów zbieranych w ramki w przypadku każdej ramki 85 zawiera obszar danych 24-bitowego wzoru synchronizacyjnego 81, obszar 14-bitowego subkodu 82, obszar danych programu 83, zestawiony z szesnastu 14bitowych danych programu D0-D15, obszar danych parzystości 84, zestawionych z czterech 14-bitowych danych parzystości P0-P3, drugi obszar danych programu 83 i drugi obszar danych parzystości 84. W przypadku łączenia odpowiednich obszarów lub części danych, stosuje się trzybitowe dane łączące 80, dla odpowiednich obszarów lub części danych. Tak więc każda ramka 85 zestawiana jest z 5888 bitów.

Na figurze 4 rysunku przedstawiono 98 ramek 85, których odpowiednie obszary i części danych połączone są i zestawione na nowo z utworzeniem bloku 89. Każdy blok jest zestawiony z sekcji wzoru synchronizacyjnego ramki 86, sekcji subkodu 87 i sekcji parzystości danych 88.

Dane subkodu, włącznie z danymi kanału P i Q, przesyłanymi z układu detekcji subkodu 68 z fig. 2, zapisywane są w sekcji subkodu 87 z fig. 4. Sekcja subkodu 87 zestawiona jest z 98 ramek, od ramki 01 do ramki 98, tworząc jeden blok, czyli ramkę subkodu, jak to pokazano na fig. 5.

Ramki 01 i 02 stanowią wzory synchronizacji bloku i reprezentują nie określone ściśle wzory S0, SI modulacji 8/14 EFM. Układ detekcji subkodu 68 z fig. 2 wykrywa wzory synchronizacyjne jako sekcje subkodu 87 dla pojedynczych bloków. Odpowiednie bity ramek, o numerach od 01 do 98, stanowią kanały od P do W. Na przykład kanał P jest zestawiony z części S0 i SI oraz P01 do P96.

Dotychczas dane sześciu kanałów, od kanału R do kanału W, wykorzystywane są do celów specjalnych, na przykład obrazów stacjonarnych lub do wyświetlania tekstów piosenek w przypadku karaoke. Dane kanałów P i Q są wykorzystywane do sterowania pozycją programu, to znaczy operacją dostępu przetwornika optycznego.

Kanał P jest wykorzystywany wyłącznie do zapisywania sygnału „0” w obszarze spisu treści TOC 91, sygnałów „1” i „0” między danymi fonicznymi i danych fonicznych w obszarze programu 92 oraz sygnałów złożonych z powtarzających się „0” i „1” w okresie wstępnego ustawiania w obszarze wyprowadzającym 93, jak to pokazano na fig. 7b. Informacja kanału P jest wykorzystywana do lokalizacji programu.

Informacja kanału Q jest wykorzystywana w charakterze informacji adresowej dla przetwornika 62 z fig. 2, przy realizacji wspomnianej operacji dostępu. Jak to przedstawiono na fig. 6, każdy blok lub ramka subkodu kanału Q zestawiona jest z bloku bitowego synchronizacji 111, sterującego bloku bitowego 112, adresowego bloku bitowego 113, bloku danych 114 oraz bitowego bloku cyklicznej kontroli nadmiarowej CRC 115.

Blok bitowy synchronizacji 111 zawiera dwa bity stanowiące część wzoru synchronizacyjnego. Sterujący blok bitowy 112 zawiera 4 bity do zapisu danych dla określenia liczby kanałów fonicznych, dyskryminacji emfazy lub danych cyfrowych.

Obecnie, w odniesieniu do fig. 8, omówione zostaną czterobitowe dane sterujące w sterującym bloku bitowym 112. Sterujące dane bitowe 121 oznaczają fonię kanałową bez preemfazy, natomiast bitowe dane sterujące 122 oznaczają fonię czterokanałową bez preemfazy. Sterujące dane bitowe 123 oznaczają fonię dwukanałową z preemfazą, a sterujące dane bitowe 124 oznaczają fonię czterokanałową z preemfazą. Sterujące dane bitowe 125 określają program z danymi, różnymi od danych fonicznych, jak w przypadku dacyjnego dysku optycznego, czyli CD-ROM. Adresowy blok bitowy 113 stanowi daną czterobitową służącą do zapisywania sygnału sterującego, określającego format danych w bitowym bloku danych 114. Bitowy blok danych 114 stanowi daną 72-bitową, jak to pokazano na fig. 9. Jeżeli bit adresowy ma wartość „0001”, to blok bitowy danych 114 jest zestawiany z sekcji numeru programu 51, sekcji indeksowej 52 oraz sekcji składowej minut upływu czasu 53, sekcji składowej sekund upływu czasu 54 oraz sekcji numeru ramki upływu czasu 55, sekcji zer 56, sekcji składowej minut czasu bezwzględnego 57, sekcji składowej sekund upływu czasu 58 oraz

179 800 sekcji numeru ramki czasu bezwzględnego 59. Każda sekcja stanowi daną 8-bitową. Należy zauważyć, ze jedna ramka z numerem ramki zapisanej w sekcji upływu czasu 55 oraz sekcja numeru ramki czasu bezwzględnego 59, uwzględniają wspomnianą ramkę subkodu.

Sekcja numeru programu 51 z fig. 9 reprezentowana jest przez dwie cyfry w notacji binamo-dziesiętnej. Na przykład, „00” oznacza obszar wprowadzający, bądź obszar spisu treści, natomiast „01” do „99” oznaczają numery programów, a „AA” wyznacza pozycję końcową odczytu danych (ścieżkę najbardziej zewnętrzną) czyli obszar wyprowadzania.

Na figurze 7c przedstawiono przykład kanału Q znanego dysku optycznego z czterema zapisanymi na nim programami. W sekcji numeru programu 51, zapisana jest dana „00”, dana „01” oraz dana „AA” wraz z obszarem spisu treści, programem numer 1 i ścieżką najbardziej zewnętrzną. Dana określająca numer programu jest zwiększana, począwszy od „01”, odpowiednio do liczby programów.

Sekcja indeksowa 52 z fig. 9 jest również reprezentowana przez dwie cyfry w liczbowej notacji binamo-dziesiętnej. Na przykład, „00” oznacza chwilowe zatrzymanie, czyli pauzę, natomiast „01” do „99” określają podrzędne części programu, to znaczy podprogramy. Program numer 2 dzieli się na trzy części, tak że w indeksie IX zostaje zapisane „01-03”, natomiast program numer 3 zostaje podzielony na dwie części, tak ze w indeksie IX zostaje zapisane „01-02”, jak to pokazano na fig. 7d.

Sekcja składowej minut upływu czasu 53, sekcja składowej sekund upływu czasu 54 oraz sekcja składowej liczby ramek upływu czasu 55 określają upływ czasu w programie, a każda sekcja złozona jest z dwóch cyfr, co łącznie daje 6 cyfr, jak to pokazano na fig. 9. Sekcja numeru ramki upływu czasu 55 jest reprezentowana przez liczby od „00” do „74”. Numer ramki upływu czasu między programami jest dekrementowany w sekcji kanału P i rozpoczyna się od zera, przy każdej pozycji startowej programu. Sekcja zer 56 jest wypełniona „0”.

Na figurze 7e rysunku przedstawiono część zapisu (czas odtwarzania) dla każdego numeru ścieżki muzycznej. Każda z sekcji, sekcja składowej minut upływu czasu bezwzględnego 57, sekcja składowej sekund upływu czasu 58 oraz sekcja numeru ramki czasu bezwzględnego 59, przedstawiona jest na fig. 9 za pomocą dwóch cyfr, łącznie za pomocą 6 cyfr, w notacji binamo-dziesiętnej. Jeżeli, w przypadku obszaru spisu treści TOC 91 z fig. 1, sekcja indeksowa 52 stanowi „A0” lub „Al”, to sekcja składowej czasu bezwzględnego 51 określa numer pierwszego programu lub numer ostatniego programu.

Sekcja składowej sekund czasu bezwzględnego 58, sekcja składowej ramki czasu bezwzględnego 59 są„0”, niezależnie od tego, czy sekcja indeksowa 52 wynosi „A0” czy „Al”. Jeżeli sekcja indeksowa 52 zawiera„A2”, to zostaje zapisany czas bezwzględny początku obszaru wyprowadzania 53 z fig. 1, w sekcji składowej minut czasu bezwzględnego 57, sekcji składowej sekund upływu czasu 58 oraz sekcji numeru ramki czasu bezwzględnego 59

Ponadto, w obszarze programu 92 z fig. 1, czas bezwzględny zapisany jest w sekcji składowej minut czasu bezwzględnego 51, sekcji składowej sekund upływu czasu 58 oraz sekcji numeru ramki czasu bezwzględnego 59, za pozycją początku pauzy pierwszego programu, dla każdego nadchodzącego „0”.

Sekcja bajtu cyklicznej kontroli nadmiarowej 115 z fig. 6 zawiera dane zapisane dla korekcji błędów za pomocą cyklicznego kodu nadmiarowego.

W przypadku trybu programowego, informacja wykorzystująca opisane dane kanału Q jest wykrywana przez układ detekcji subkodu 68 w urządzeniu do odtwarzania dysku z fig 2 i poddawana detekcji. Następnie sterownik 76 steruje układem nadąznym 71 śledzenia i posuwu ścieżki na podstawie tych zdetekowanych sygnałów, przy realizacji operacji dostępu przetwornika 62.

Ponieważ informacja czasowa dotycząca numeru i treści programów jest zapisywana w informacji wykorzystującej dane kanału Q, to informacja ta jest wyświetlana w urządzeniu obrazującym, na przykład na wyświetlaczu ciekłokrystalicznym, tak że możliwa jest wizualizacja upływu czasu odtwarzania, czasu bezwzględnego od początku lub numeru odtwarzanego programu na fonicznym dysku optycznym.

Popularne są urządzenia odczytowe dysków z wymiennymi dyskami, w których jest odtwarzany jeden lub wiele znajdujących się wewnątrz fonicznych dysków optycznych. Po

179 800 żądane jest odróżnianie dysku optycznego do odtwarzania fonicznego realizowanego w urządzeniu odczytującym umożliwiającym pracę z wymiennymi dyskami. Ponieważ jednak informacja znakowa, na przykład odpowiadająca dyskowi informacja tytułowa lub informacja tytułowa dotycząca programu, nie jest zapisywana w omówionej informacji zarządzania, to tytuł odtwarzanego fonicznego dysku optycznego, bądź tytuł odtwarzanego programu, nie może być wyświetlany na wyświetlaczu.

Dotychczas istniała możliwość zapisywania tytułu programu z optycznego dysku fonicznego przez zapisywanie tytułu każdego z programów w kanałach od R do W informacji subkodu lub przez wykorzystanie części sygnałów głównych do zapisu w charakterze danych CD-ROM. Jednakże wprowadzanie danych dotyczących tytułu każdego programu jest operacją żmudną.

W przypadku urządzenia do odtwarzania dysków optycznych, dane z wykorzystaniem formatu CD-ROM mogą być zapisane tylko przy realizacji dekodowania, odpowiadającego formatowi CD-ROM i nie może być dokonywana bez specjalizowanego układu scalonego. Z tego powodu urządzenie do odtwarzania optycznych dysków fonicznych staje się kosztowne. Potrzebna informacja znakowa ma objętość rzędu 2 kB, zwiększając o tyle straty.

Nośnik zapisu sygnału cyfrowego, według wynalazku, zwłaszcza nośnik w postaci dysku, zawiera obszar programu, w którym zapisany jest przynajmniej jeden program, obszar zarządzania, w którym zapisana jest informacja o adresie bezwzględnym każdego programu zapisanego w obszarze programu i pierwsza informacja zarządzania zawierająca informacje o adresach bezwzględnych wszystkich programów zapisanych w obszarze programu. Nośnik tego rodzaju charakteryzuje się tym, że zawiera drugi obszar zarządzania oddzielony od pierwszego obszaru zarządzania, w którym to drugim obszarze zarządzania jest zapisana druga informacja zarządzania zawierająca informacje o atrybutach, określające przynajmniej atrybuty każdego programu zapisanego w obszarze programu, przy czym pierwszy obszar zarządzania, pierwszy obszar programu i drugi obszar zarządzania są rozmieszczone na dysku w tym wymienionym porządku, od obrzeza wewnętrznego do obrzeża zewnętrznego dysku. Informacja adresowa wyznaczająca pozycję zapisu drugiego obszaru zarządzania zapisana jest w pierwszym obszarze zarządzania. Ponadto, dane zapisane w obszarze programu są danymi fonicznymi, a informacja o atrybutach, zarządzana z drugiego obszaru zarządzania, jest przynajmniej jedną z grupy informacji, obejmującej informacje tytułowe dysku, informację o wykonawcy, odnoszącą się do programu informację tytułową, informację o rodzaju programu, identyfikacyjny numer kodowy dysku i komunikat informacyjny odnoszący się do programu.

Korzystnym jest, że informacja o atrybutach jest zapisana w postaci informacji o subkodzie z kanału Q. W pierwszym obszarze zarządzania zapisane są korzystnie dane subkodu z kanału Q, są one zapisane w strukturze kolejnych ramek, a każda ramka zawiera inny numer indeksowy reprezentowany przez liczbę heksadecymalną, dla indeksowania programów zapisanych w obszarze programu. Ponadto numer indeksowy stanowi wskaźnik występowania danych zapisanych w drugim obszarze zarządzania.

W odmiennym rozwiązaniu nośnik zapisu sygnału cyfrowego według wynalazku, charakteryzuje się tym, że zawiera drugi obszar zarządzania oddzielony od pierwszego obszaru zarządzania, w którym to drugim obszarze zarządzania jest zapisana druga informacja zarządzania zawierająca informacje o atrybutach, określające przynajmniej atrybuty każdego programu zapisanego w obszarze programu, przy czym informacja adresowa wyznaczająca pozycję zapisu drugiego obszaru zarządzania zapisana jest w pierwszym obszarze zarządzania. Ponadto, dane zapisane w obszarze programu są danymi fonicznymi, a informacja o atrybutach, zarządzana z drugiego obszaru zarządzania jest przynajmniej jedną z grupy informacji, obejmującej informacje o minimalnym poziomie dźwięku, o maksymalnym poziomie, o średnim poziomie oraz informację o maksymalnym poziomie częstotliwościowym programu.

V/ drugim odmiennym rozwiązaniu według wynalazku nośnik zapisu sygnału cyfrowego charakteryzuje się tym, ze zawiera drugi obszar zarządzania oddzielony od pierwszego obszaru zarządzania, w którym to drugim obszarze zarządzania jest zapisana druga informacja zarządzania zawierająca informacje o atrybutach, określające przynajmniej atrybuty każdego

179 800 programu zapisanego w obszarze programu, przy czym pierwszy obszar zarządzania, pierwszy obszar programu i drugi obszar zarządzania są rozmieszczone na dysku w tym wymienionym porządku, od obrzeża wewnętrznego do obrzeża zewnętrznego dysku, a informacja adresowa wyznaczająca pozycję zapisu drugiego obszaru zarządzania zapisana jest w pierwszym obszarze zarządzania. Ponadto, dane zapisane w obszarze programu są danymi fonicznymi, a informacja o atrybutach, zarządzana z drugiego obszaru zarządzania, jest przynajmniej jedną z grupy informacji, obejmującej informacje o minimalnym poziomie dźwięku, o maksymalnym poziomie i średnim poziomie oraz informację o maksymalnym poziomie częstotliwościowym programu.

Przedmiot wynalazku zostanie szczegółowo objaśniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 10 przedstawia, schematycznie, optyczny dysk foniczny w postaci nośnika zapisu według wynalazku, fig. 11 - obszar danych zapisanych na dysku optycznym według wynalazku, fig. 12 - przykład danych w pierwszym obszarze spisu treści optycznego dysku fonicznego, fig. 13 - przykład danych drugiego obszaru spisu treści optycznego dysku fonicznego, fig. 14 - format danych bitowych stanowiących dane znakowe drugiego obszaru spisu treści optycznego dysku fonicznego, fig. 15 - drugą informację zarządzania optycznego dysku fonicznego, fig. 16 - sieć działań, ilustrującą pracę urządzenia do odtwarzania dysków optycznych według wynalazku, a fig. 17 przedstawia schemat blokowy urządzenia do odtwarzania dysków optycznych według wynalazku.

Na figurach 10 i 11 przedstawiono szczegółowo nośnik zapisu sygnału cyfrowego w postaci optycznego dysku fonicznego z zapisanymi na nim danymi fonicznymi, stanowiący nośnik zapisu według wynalazku.

Dysk optyczny 100 jest zaopatrzony w otwór środkowy 101 i usytuowane współśrodkowo: pierwszy obszar spisu treści TOC 1 stanowiący pierwszy obszar zarządzania, od adresu czasowego A_t do adresu czasowego Ag, pierwszy obszar programu 2, od adresu czasowego Aj do adresu czasowego A₂, pierwszy obszar wyprowadzający 3, to znaczy pierwszy obszar końcowy programu, o adresach czasowych od A₂ do A₃, drugi obszar spisu treści TOC 4 stanowiący drugi obszar zarządzania, o adresach czasowych od A₃ do A₅, drugi obszar programu 5 o adresach czasowych od A5 do Ag oraz drugi obszar wyprowadzający 6 o adresach czasowych od Ag do A₇, jak to przedstawiono na fig. 10 i 11. Na fig. 11 adres czasowy Ag stanowi punkt wyjściowy.

Pierwszy obszar spisu treści TOC 1, stanowiący pierwszy obszar zarządzania, zawieia zapisaną w nim pierwszą informację zarządzania danych fonicznych zapisanych w pierwszym obszarze programu 2, na przykład czas odtwarzania poszczególnych danych fonicznych, czas bezwzględny, liczony od pozycji pierwszej danej fonicznej oraz informację czasową wyznaczającą drugi obszar spisu treści TOC 4, stanowiący drugi obszar zarządzania. Pierwszy obszar programu 2 zawiera wiele danych fonicznych i sięga do punktu początkowego pierwszego obszaru wyprowadzającego 3.

Drugi obszar spisu treści TOC 4 zawiera zapisane w nim informacje dotyczące atrybutów wielu danych fonicznych zawartych w pierwszym obszarze programu 2, stanowiące informację zarządzania, na przykład tytułów/kodów identyfikacyjnych dysku optycznego 100, informację o tytule każdego programu, informację o nazwisku wykonawcy każdego programu, informację rodzajową każdego programu lub informację komunikatu odnoszącego się do poszczególnych tytułów, czyli danych fonicznych.

Drugi obszar spisu treści TOC 4 również zarządza informacją o atrybutach programu, na przykład o poziomie maksymalnym, poziomie średnim, maksymalnym poziomie częstotliwości i minimalnym poziomie ciśnienia akustycznego danych fonicznych, stanowiącą dodatkową, drugą informację zarządzania. Druga informacja zarządzania jest zarządzana za pośrednictwem kanału Q drugiego obszaru spisu treści TOC 4. Struktura danych kanału Q w każdym bloku zestawiona jest w znany sposób z bloku bitowego synchronizacji 111, sterującego bloku bitowego 112, adresowego bloku bitowego 113, bitowego bloku danych 114 oraz bitowego bloku cyklicznej kontroli nadmiarowej CRC 115, jak to przedstawiono na fig. 6. Powyższy blok, nazywany jest również ramką subkodu.

179 800

Jeżeli adresowa dana bitowa adresowego bloku bitowego 113 ma wartość „1”, to znaczy w notacji binarnej „0001”, to bitowy blok danych 114 zestawiony jest w znany sposób z sekcji 51 numeru programu, sekcji indeksowej 52, sekcji składowej minut upływu czasu 53, sekcji składowej sekund upływu czasu 54, sekcji numeru ramki upływu czasu 55, sekcji zer 56, sekcji składowej sekund czasu bezwzględnego 58 oraz sekcji numeru ramki czasu bezwzględnego 59, jak to przedstawiono na fig. 9. W tym formacie zapisany jest pierwszy obszar spisu treści TOC 1, pierwszy obszar programu 2 oraz pierwszy obszar wyprowadzający 3.

Jedna ramka, o numerze zapisanym w sekcji numerów ramek upływu czasu 55 i sekcji numerów ramek czasu bezwzględnego 59 wyznacza wspomnianą ramkę subkodu.

Każda sekunda jest podzielona na przykład na 75 ramek subkodu.

Na figurze 3 przedstawiono, na podstawie ramek, przykład danych kanału Q obszaru spisu treści TOC 1. Na fig. 12, tylko numer indeksowy IX jest reprezentowany w notacji heksadecymalnej, a wszystkie pozostałe wartości numeryczne są reprezentowane w notacji dziesiętnej .

Jeżeli adresowa dana bitowa ma wartość „1”, to znaczy w notacji binarnej „0001”, a numer indeksowy IX ma wartość „A0”, to oznacza to, że pierwszy numer programu jest wpisany w składowej PMIN minut czasu bezwzględnego, natomiast jeżeli numer indeksowy IX ma wartość „Al”, to oznacza to, że w składowej PMIN minut czasu bezwzględnego wpisany jest ostatni numer programu. Natomiast jeżeli numer indeksowy IX wynosi „A2”, to czas bezwzględny początku pierwszego obszaru wyprowadzającego, to znaczy w składowej PMIN minut czasu bezwzględnego wpisany jest czas wskazujący początek obszaru czasowego „A2”zfig. 11.

Tak więc, w przypadku optycznego dysku fonicznego zaopatrzonego w treść według spisu treści TOC z fig. 12, programy 1 do 7 są programami fonicznymi, a wykonanie trwa w przybliżeniu 31 minut: 06 sekund: 50 ramek za adresem czasowym A₍₎. To znaczy, że ta pozycja odpowiada adresowi czasowemu A2 z fig. 11.

Jednocześnie, numery indeksowe IX od „01” do „07” odpowiadają programom od pierwszego do siódmego, a czas bezwzględny każdego programu zapisany jest w składowych PMIN, PSEC i PFRAME. Czas bezwzględny określa minutę, sekundę i ramkę, od adresu czasowego A_o do początku każdego z programów.

Poniżej ramki, w której zapisany jest numer indeksowy IX „07” znajduje się ramka dla danej adresowej „5”, to znaczy „0101” w notacji binarnej. Adresowa dana binarna tej ramki stanowi daną identyfikacyjną do sprawdzenia, czy drugi obszar spisu treści TOC 4 i drugi obszar wyprowadzający 6 z fig. 11 są wykorzystywane, czy nie. Jeżeli w drugim obszarze spisu treści TOC 4, stanowiący drugi obszar zarządzania, zapisane są dane, to w numerze indeksowym IX znajduje się ramka odpowiadająca „BO”.

Na figurze 11, punkt początkowy drugiego obszaru spisu treści TOC 4 znajduje się w pobliżu pozycji A4, której odpowiada upływ czasu 33 minuty: 36 sekund: 50 ramek od adresu czasowego Ao. W szczególności pozycja przesunięta wstecz o jedną minutę od A4 w stronę obrzeza wewnętrznego dysku optycznego, reprezentuje punkt początkowy A₃ drugiego obszaru spisu treści TOC 4. Punkt początkowy A3 drugiego obszaru spisu treści TOC 4 może być również wyliczany z adresu początkowego A2 pierwszego obszaru spisu treści TOC 1. Pozycja odpowiadająca pierwszemu adresowi początkowemu spisu treści TOC A2 z dodaną do niej wartością wynoszącą 1 minutę: 30 sekund reprezentuje punkt początkowy A3 drugiego obszaru spisu treści TOC 4.

W przypadku konwencjonalnego dysku optycznego do odtwarzania fonii, nie był określany czas bezwzględny dla pierwszego obszaru spisu treści TOC 1. W przypadku nośnika zapisu według wynalazku, ramka, dla której numer indeksowy IX wynosi „CO”, stanowi czas bezwzględny wyznaczający pozycję początkową pierwszego obszaru spisu treści TOC 1 z fig.ll. To znaczy, że w adresie czasowym A_t zapisana jest wartość 97 minut: 22 sekund: 74 ramek. Pozycja końcowa pierwszego obszaru spisu treści TOC 1, to znaczy adres czasowy A_o z fig. 11, znajduje się na pozycji 99 minut: 59 sekund: 54 ramek. Adres czasowy Ao wyznacza również czas bezwzględny wynoszący 0 minut: 0 sekund: 0 ramek.

179 800

Maksymalny czas odtwarzania dla znanego dysku kompaktowego wynosi 74 minuty. Zapis dla dysku według wynalazku w adresach czasowych Αθ i A_t przekracza 74 minuty, dla zapewnienia odróżnienia od zwykłego dysku kompaktowego przez zapis czasu, w którym nie nagrywane są żadne dane. Obszar od adresu czasowego A_t do adresu czasowego A_o, to znaczy obszar od pozycji 97 minut: 22 sekund: 74 ramek do pozycji 99 minut: 59 sekund: 74 ramek znajduje się po stronie obrzeza wewnętrznego względnego adresu czasowego Ao.

Jeżeli pierwszy obszar spisu treści TOC 1 określa, że dane zostały zapisane w drugim obszarze spisu treści TOC 4, to dysk optyczny do odtwarzania fonii zawiera część odpowiadającą adresowej danej bitowej „6”, czyli „0110” w notacji binarnej. Część ta wskazuje dane zapisane w drugim obszarze spisu treści TOC 4. Jeżeli dane zapisane w drugim obszarze spisu treści TOC 4 zestawione są w strukturę ramkową, to ponieważ wszystkie te dane są różne od danych fonicznych, to w charakterze sterującej danej bitowej sterującego bloku bitowego 112 drugiego obszaru spisu treści TOC 4, przedstawionego na fig. 6, wykorzystywana jest liczba „4”, to znaczy „0100” w notacji binarnej. .

Ramka, dla której w charakterze adresowej danej bitowej występuje „1” czyli „001” w notacji binarnej, oznacza, że zapisana jest w niej informacja czasowa dotycząca drugiego obszaru programu 5 i drugiego obszaru wyprowadzającego 6, natomiast ramka, dla której w charakterze adresowej danej bitowej występuje „6” czyli „0110” w notacji binarnej,,oznacza, że zapisana jest w niej informacja o atrybutach programu pierwszego obszaru programowego.

Na figurze 13 przedstawiono cztery ramki o adresowym kodzie bitowym „1”, ze składowymi czasu bezwzględnego PMIN ramki o numerze indeksowym IX wynoszącym „A0” oraz ramki o numerze indeksowym IX wynoszącym „Al”, których wartości wynoszą „8”, a numer programu zapisanego w drugim obszarze programu 5 wynosi jeden, czyli jest to ósmy program, licząc od pierwszego obszaru programu 2.

Ponieważ składowa minut czasu bezwzględnego PMIN, składowa sekund czasu bezwzględnego PSEC i numer ramki czasu bezwzględnego PFRAME dla ramki o numerze indeksowym IX wynoszącym „A2” wynosi „64: 13: 02”, to drugi obszar wyprowadzający 6 zaczyna się na pozycji, dla której upływ czasu wynosi 64 minuty: 13 sekund: 2 ramki od adresu czasowego Ao Ta pozycja odpowiada adresowi czasowemu A₆ z fig. 11.

Ponieważ składowa minut czasu bezwzględnego PMIN, składowa sekund czasu bezwzględnego PSEC i numer ramki czasu bezwzględnego PFRM dla ramki o numerze indeksowym IX wynoszącym „06” wynosi „33: 38: 50”, to drugi obszar programu 5 zaczyna się na pozycji, dla której upływ czasu wynosi 33 minuty: 38 sekund: 28 ramek od adresu czasowego Aq. Ta pozycja odpowiada adresowi czasowemu A5 z fig. 11. Wspomniana ramka stanowi ramkę subkodu, a 75 ramek odpowiada 1 sekundzie.

Na figurze 11, nośnik zapisu danych fonicznego sygnału cyfrowego stanowi dysk optyczny, w którym dla adresu czasowego Ao jako punktu wyjścia, adres czasowy Aj występuje na pozycji, dla której upływ czasu wynosi 2 sekundy: 0 ramek, adres czasowy A2 występuje na pozycji, dla której upływ czasu wynosi 31 minut: 6 sekund’ 50 ramek, adres czasowy A4 występuje na pozycji, dla której upływ czasu wynosi 33 minuty: 36 sekund: 50 ramek, adres czasowy A5 występuje na pozycji, dla której upływ czasu wynosi 33 minuty: 38 sekund' 50 ramek, adres czasowy A₆ występuje na pozycji, dla której upływ czasu wynosi 64 minuty: 13 sekund: 2 ramki, adres czasowy A7 występuje na pozycji, dla której upływ czasu wynosi 65 minut: 43 sekund: 2 ramki, przy czym po stronie obrzeza wewnętrznego względem adresu czasowego Ao znajduje się obszar od 97 minut: 22 sekund 74 ramki do 99 minut: 59 sekund 74 ramki 1 ta pozycja 97 minut: 22 sekund 74 ramki jest wykorzystywana w charakterze adresu czasowego A_t, a obszar od tej pozycji az do 99 minut: 59 sekund 74 ramki, to znaczy do adresu czasowego Ao jest wykorzystywany jako pierwszy obszar spisu treści TOC 1, stanowiący pierwszy obszar zarządzania.

Ponieważ stosowany jest drugi obszar wyprowadzający 6 o długości 1 minuty: 30 sekund, to adies czasowy A₇ wyznacza pozycję 65 minut: 43 sekundy: 2 ramki, jak to juz objaśniono.

Jak wynika z fig. 14, jeżeli adresowa dana bitowa ma wartość „6”, to bitowy blok danych 114 kanału Q zestawiony jest z sekcji numeru programu 11, sekcji atrybutów 12 i siedmiu sekcji danych znakowych 13. Każda sekcja zawiera zapisane w niej dane ośmiobitowe.

179 800

Sekcja numeru programu 11 wskazuje ramkę początkową i ramkę końcową ciągu znakowego informacji o atrybutach programu. Ciąg znakowy jest wyznaczany przez sekcję danych znakowych 13 każdej ramki z zapisaną informacją o atrybutach programu.

Najbardziej znaczący bit sekcji numeru programu 11 oznacza, że ramka jest ramką ostatniego znaku ciągu informacji o atrybutach programu. Jak w przypadku pozostałych siedmiu bitów, miejsca o wartościach numerycznych „1” do „99” odpowiadają numerom programów obszaru spisu treści TOC 1, natomiast miejsca „0” i „100” do „126” odpowiadają klasom atrybutów ciągów znakowych, jak to zostanie objaśnione. Jeżeli najbardziej znaczący bit wynosi „1”, to do danego numeru programu TR zostaje dodane „128”.

Na przykład, ramka z numerem programu „01” na fig. 13 oznacza, ze ciągi znakowe tworzone przez wiele sekcji danych znakowych stanowią nazwę pierwszego programu, z pierwszego obszaru programu 2, a numer programu ostatniej ramki ciągu znakowego jest reprezentowany przez „129”. Jeżeli ciąg znakowy stanowi dane składające się z sekcji danych znakowych 13 zawierających do siedmiu danych znakowych, to numer programu ciągu znakowego reprezentowany jest tylko przez jedną ramkę, której numer programu odpowiada wspomnianemu najbardziej znaczącemu bitowi.

Na przykład, ramka o numerze programu „131” zawiera mniej niz siedem danych znakowych, a numer ramki zawierającej tę daną wynosi nie „03” lecz „131”.

Numery programu wynoszące „0” i „100” do „126” określają klasy atrybutów ciągów znakowych dla odpowiednich numerów programów, co pokazano na fig. 15.

Jeżeli numer programu wynosi „100”, to ?iąg znakowy tej ramki określa nazwę lub tytuł dysku, co zostaje wyświetlone, jak to przedstawiono na fig. 15.

Jeżeli wyświetla się napis „TYTUŁ DYSKU”, to potrzebny jest obszar zapisu dla dziewięciu znaków. Ponieważ w każdej ramce zapisanych może być tylko do siedmiu znaków, to ramka, w której zapisane są ostatnie 2 znaki „le” jest ramką o numerze programu „228”. jak to przedstawiono na fig. 13.

Powód, dla którego numer programu staje się równy „228” jest taki, że numer programu jest zapisany pod „100” i jeżeli występuje ramka łącząca, to na ósmym bicie ustawione jest „1”, to znaczy 100 + 2 = 228, tak że numer programowy dołączonej następnej ramki wynosi „228”.

W ramce o numerze programu „101” na fig. 15 pokazano numer identyfikacyjny płyty. Jednak jeżeli jako numer wyróżniający płytę jest zapisany ciąg znakowy służący do wyświetlania „DISCNo 1234567”, jak to pokazano na fig. 13, to potrzebny jest obszar zapisowy dla 13 znaków. Ponieważ w każdej ramce można zapisać tylko siedem znaków, jak to przedstawiono na fig. 13, to pozostałych 6 znaków zapisanych jest w ramce o numerze programu „229”.

W ramce o numerze programu „102”, zapisany jest ciąg znaków do wyświetlania rodzaju audycji zapisanej na płycie, na przykład „JAZZ”. Ponieważ ten ciąg znakowy ma długość mniejszą niz 7 znaków, to numer programowy dla ramki zawierającej ten ciąg znakowy wynosi nie „102” lecz „230”. Znaczy to, że jeżeli ciąg znakowy jest krótszy niz 7 znaków, to do zapisu potrzebna jest tylko jedna ramka, a zatem nie ma ramki łączącej.

Sekcja atrybutów 12 na fig. 14 zawiera pierwsze cztery bity określające kody znakowe i końcowe cztery bity reprezentujące numery kolejne znaków. To znaczy w numerze indeksowym IX (numerze atrybutu) z fig. 14, numer reprezentowany przez pierwszą liczbę heksadecymalnąjest daną określającą kod znakowy, natomiast następna liczba heksadecymalna jest daną reprezentującą numer kolejny znaku. Dana określająca kod znakowy określa, czy dana zapisana w sekcji 13 danych znakowych ramki zawiera tę daną w postaci kodu odpowiadającego Japońskiej Normie Przemysłowej (JIS - Japanese Industrial Standard), czy amerykańskiego kodu wymiany informacji ASCII (American Standard Codę for Information International Interchange). Za pośrednictwem danej określającej kod znaków można określić 16 różnych kodów znakowych.

Dane określające numer kolejny znaku wskazują numery ramek z danych reprezentowanych przez numery ścieżek, jeżeli ciąg znakowy rozciąga się na wiele ramek Za pomocą danej określającej numer kolejny znaków, możliwe jest, w przypadku każdego ciągu znakowego, rozszerzenie go na maksimum 16 ramek, to znaczy 112 znaków.

179 800

Na figurze 13 przedstawiono dwie ramki, których numer programu jest reprezentowany przez „100”. Dana sekcji atrybutów 12 ciągu znakowego zawiera „00”. Ramka o numerze programu „228”, zawierająca ostatni ciąg znakowy, stanowi drugą ramkę, tak ze dana w sekcji atrybutów wynosi „01”.

Sekcja danych znakowych 13 z fig. 14, zawiera dane określające znaki dla każdej sekcji danych znakowych 13 za pomocą kodu znakowego wyznaczonego przez dane reprezentujące kody znakowe w sekcji atrybutów 12.

Na figurze 13, dla przejrzystości, odpowiednie znaki reprezentowane są przez znaki alfabetu łacińskiego bądź cyfry arabskie. Każda ramka zawiera siedmioznakowe sekcje danych znakowych 13.

W przypadku konwencjonalnego optycznego dysku fonicznego, zapis danych odbywa się trzykrotnie w pierwszym obszarze spisu treści TOC 1, a tak zapisane dane powtarzają się trzykrotnie. W drugim obszarze spisu treści TOC 4 zapisywane dane występują jednokrotnie.

Jak przedstawiono na fig. 16, sposób odtwarzania dysku w przypadku nośnika zapisu według wynalazku rozpoczyna się od etapu SI, w którym zespół odczytu służący do odczytywania sygnałów zapisanych na dysku, na przykład przetwornik, uzyskują dostęp do pierwszego obszaru spisu treści TOC 1 z fig. 2. Program następnie przechodzi do etapu S2.

W etapie S2, odtwarzany jest pierwszy obszar spisu treści TOC 1. Program następnie przechodzi do etapu S3, w którym odtworzona treść zostaje zapisana w pierwszej pamięci, pamięci stałej RAM 33 z fig. 17. Program następnie przechodzi do etapu S4.

W etapie S4 następuje sprawdzenie, na podstawie pierwszej odtworzonej zawartości pierwszego obszaru spisu treści TOC 1, czy jest to ramka, w której sekcji indeksowej 52 z fig. 9 została wpisana ramka „BO”. Jeżeli w wyniku sprawdzenia otrzymuje się odpowiedź NIE, to znaczy, jeżeli zostanie ustalone, ze nie jest to ramka, w której sekcji indeksowej 52 jest zapisana dana „BO”, to program przechodzi do etapu S5, w celu odtwarzania optycznego dysku fonicznego w znany sposób.

Jeżeli w wyniku sprawdzenia w etapie S4 otrzymuje się odpowiedź TAK, to znaczy, jeżeli zostanie ustalone, ze nie jest to ramka, w której sekcji indeksowej 52 jest zapisana dana „BO”, to zostaje stwierdzone, że na dysku znajduje się drugi obszar zarządzania i przechodzi do etapu S6. W etapie S6, zespół odczytu uzyskuje dostęp do adresu czasowego 33:36 50 reprezentowanego przez dane składowej minut upływu czasu PMIN, składowej sekund upływu czasu PSEC oraz numeru ramki upływu czasu PFRM dla ramki, w której sekcji indeksowej 52 jest zapisana dana „BO” (fig. 12). Program następnie przechodzi do etapu S7.

Ten adres czasowy 33:36:50 odpowiada adresowi czasowemu A4 z fig 11. W tej odmianie wykonania, adres czasowy jest adresem, dla którego upływ czasu od adresu czasowego A₃wynosi 1 minutę. W etapie S7, od adresu czasowego A4 zostaje odjęta określona wartość czasu, w tym przypadku 1 minuta, w celu wydzielenia adresu czasowego A₃, to znaczy pozycji początkowej drugiego obszaru spisu treści TOC 4.

Program następnie przechodzi do etapu S8, w którym zespół odczytu uzyskuje dostęp do pozycji początkowej drugiego obszaru spisu treści TOC 4 dla odtwarzania tego drugiego obszaru spisu treści TOC 4.

Następnie program przechodzi do etapu S9. W etapie S9 zawartość drugiego obszaru spisu treści TOC 4 zostaje zapamiętana w drugiej pamięci, pamięci stałej RAM 34 z fig. 17, różnej od pierwszej pamięci 33. Następnie program przechodzi do etapu S10.

W etapie S10, zespół odczytu, czyli przetwornik 22 z fig. 17, uzyskuje dostęp do pozycji początkowej pierwszego programu zapisanego w pierwszym obszarze programu 2 z fig 11 i wchodzi w stan oczekiwania na dalsze polecenia. Następnie program przechodzi do etapu Sil.

W etapie Sil zostaje wprowadzony tryb odtwarzania, tak ze rozpoczyna się program odtwarzania pierwszego obszaru programu 2. Następnie program przechodzi do etapu S12

W etapie S12 zostaje odtworzona druga informacja zarządzania, włącznie z informacją o atrybutach programu, przyporządkowana odtwarzanemu programowi, a następnie zostaje wyświetlona na środku zobrazowania, czyli wyświetlaczu 37 z fig. 17, zapamiętana w drugiej pamięci stałej RAM 34 zawartość drugiego obszaru spisu treści TOC 4.

179 800

Na figurze 17 przedstawiono urządzenie do odtwarzania nośnika zapisu według wynalazku, służącego do odtwarzania dysku optycznego, dla którego zapis/formatowanie zostało wykonane w opisany sposób.

Urządzenie odtwarzające zawiera zespół odczytu, korzystnie przetwornik 22 oraz sterownik 35. Przetwornik 22 jest ukształtowany tak, że umożliwia dostęp do pierwszego obszaru spisu treści TOC 1, jako pierwszego obszaru zarządzania optycznego dysku fonicznego przedstawionego na fig. lOill oraz pozycji początkowej drugiego obszaru spisu treści TOC 4, jako drugiego obszaru zarządzania, dla odczytu pierwszej informacji zarządzania w pierwszym obszarze zarządzania oraz drugiej informacji zarządzania, zapisanej w drugim obszarze spisu treści TOC 4, stanowiącym drugi obszar zarządzania. Sterownik 35 dokonuje detekcji pozycji początkowej drugiego obszaru spisu treści TOC 4 na podstawie informacji adresowej do wyznaczania drugiego obszaru spisu treści TOC 4 znajdującej się w pierwszym obszarze zarządzania, odczytanej przez przetwornik 22 i steruje operacją odczytu drugiej informacji zarządzania na podstawie wyników tej detekcji.

Jak przedstawiono na fig. 17, sygnał wyjściowy przetwornika 22 jest doprowadzony do układu przetwarzania sygnału w. cz. 24. Sygnały wyjściowe układu przetwarzania sygnału w. cz. 24 zostająprzesłane do nadążnego układu sterującego 25 i do układu cyfrowej obróbki sygnałów 26. Sygnały wyjściowe nadążnego układu sterującego 25 poprowadzone są do układu cyfrowej obróbki sygnałów 26, sterownika 35, nadążnego regulatora ogniskowania 27, nadążnego regulatora śledzenia ścieżki 28, nadążnego regulatora posuwu 29 i do nadążnego regulatora obrotów 30. Sygnały wyjściowe nadążnego regulatora ogniskowania 27, nadążnego regulatora śledzenia 28 i nadążnego regulatora posuwu 29 są doprowadzone do przetwornika 22.

Sygnał wyjściowy nadążnego regulatora obrotów 30 jest przekazany do silnika głównego 23. Sygnał wyjściowy układu cyfrowej obróbki sygnałów 26 przesłany jest do nadążnego regulatora obrotów 30. W układzie cyfrowej obróbki sygnałów 26, sygnał wyjściowy układu dekodującego 31 jest przekazany do wyjściowego zacisku fonii 38 i do układu wydzielania subkodu 32, którego sygnał wyjściowy jest przekazany do sterownika 35. Sygnał wyjściowy sterownika 35 jest przekazywany do nadążnego układu sterującego 25, pierwszej pamięci stałej RAM 33, drugiej pamięci stałej RAM 34 i do wyświetlacza 37. Sygnały wyjściowe pierwszej pamięci stałej RAM 33, drugiej pamięci stałej RAM 34 i bloku uruchamiającego 36 przekazywane są do sterownika 35.

Przetwornik 22 odczytuje obszary danych zapisane na dysku optycznym 21, przetwarza je na sygnał cyfrowy i przesyła odczytane sygnały do układu przetwarzania sygnału w. cz. 24. Działanie przetwornika 22 odczytującego obszary przedstawione na fig. 11 jest sterowane zależnie od sygnałów wyjściowych podawanych z nadążnego regulatora ogniskowania 27, nadążnego regulatora śledzenia ścieżki 28 i nadążnego regulatora posuwu 29.

Układ przetwarzania sygnałów w. cz. 24 kształtuje sygnały w. cz. przekazywane z przetwornika 22 i przekształca je w sygnały dwupoziomowe, równocześnie wykrywa sygnały błędów ogniskowania i sygnały nadążnego śledzenia i przesyła te sygnały do nadążnego układu sterującego 25. Układ przetwarzania sygnałów w. cz. 24 wydziela również części danych z ukształtowanych sygnałów dwupoziomowych i przesyła porcję danych do układu cyfrowej obróbki sygnałów 26.

Nadążny układ sterujący 25 generuje sygnały sterowania nadążnego, na podstawie sygnałów błędów nadążnego ogniskowania, sygnałów błędów nadążnego śledzenia oraz sygnałów błędu posuwu nadążnego, z układu przetwarzania sygnału w. cz. 24, pierwszego sygnału sterowania odczytem, z układu cyfrowej obróbki sygnałów 26 oraz drugiego sygnału sterowania odczytem, ze sterownika 35 i przesyła te sygnały sterowania nadążnego do nadążnego regulatora ogniskowania 27, nadążnego regulatora śledzenia ścieżki 28 i nadążnego regulatora posuwu 29, dla sterowania operacją odczytu przetwornika 22 za pomocą tych napędów nadążnych. Sygnały sterowania nadążnego również są przesyłane do sterownika 35.

Nadążny układ sterujący 25 dokonuje również wykrywania sygnałów zegarowych, sygnałów dwupoziomowych i przesyła zdetekowane impulsy zegarowe do układu cyfrowej obróbki sygnałów 26. Układ cyfrowej obróbki sygnałów 26 generuje sygnały nadążnego stero

179 800 wania obrotami, na podstawie impulsów zegarowych z nadąznego układu sterującego 25 i impulsów odniesienia i przesyła sygnały sterowania nadąznego obrotami do nadąznego regulatora obrotów 30, dla sterowania obrotami silnika głównego 23 za pośrednictwem tego nadąznego regulatora obrotów 30.

Układ dekodowania 31 dekoduje porcje danych ukształtowanych sygnałów dwupoziomowych, modulowanych zgodnie z modulacją 8/14 EFM i przesyła zdekodowane dane do wyjściowego zacisku fonicznego 38 i do układu wydzielania subkodu 32. Układ wydzielania subkodu wykrywa dane subkodu, to znaczy kanałów P i Q, ze zdekodowanych danych w układzie dekodowania 31. Te dane kanału P i Q przesyłane są do sterownika 35, gdzie są przetwarzane na pierwsze sygnały sterowania odczytem, przesyłane następnie do nadąznego układu sterującego 25.

Sterownik 35 przejmuje informację czasową zapisaną w pierwszym obszarze spisu treści TOC 1, przedstawionym na fig. 11, na podstawie sygnału sterowania nadąznego z nadąznego układu sterującego 25 i na podstawie danych P i Q z układu wydzielania subkodu 32 przesyła tę informację czasową do pierwszej pamięci stałej RAM 33. Sterownik 35 również wydziela drugą informację zarządzania, zapisaną w drugim obszarze spisu treści TOC 4 i przesyła tą informację do drugiej pamięci stałej RAM 34.

Obecnie zostanie opisane wydzielanie drugiej informacji zarządzania. Numery etapów przedstawionych na fig. 16 ujęto w nawiasy. Przetwornik 22 uzyskuje dostęp do pierwszego obszaru spisu treści TOC 1 (etap SI) i odtwarza pierwszy obszar spisu treści TOC 1 (etap S2). Sterownik 35 wydziela kanał Q z wytworzonych sygnałów w. cz. Sterownik 35 wydziela dane określające adresy czasowe A_t, Aj, Aj, A4 oraz Αβ (fig. 11) i przesyła te dane do pierwszej pamięci stałej RAM 33 (etap S3).

Sterownik 35 sprawdza na podstawie danych, czy występuje drugi obszar spisu treści TOC 4 (etap S4) i przesyła drugie sygnały sterowania odczytem do nadąznego układu sterującego 25 i powoduje, ze z nadążnego układu sterującego 25 wyprowadzane są sygnały sterowania nadąznego umożliwiające przetwornikowi 22 dostęp do drugiego adresu czasowego A₄(fig. 2), (etap S6).

Sterownik 35 dokonuje również odjęcia 1 minuty od czasu określonego przez adres czasowy A₄ i wydziela pozycję początkową drugiego obszaru spisu treści TOC 4, to znaczy adres czasowy A₃ (fig. 11), (etap SI).

Sterownik 35 steruje również pracą zgodnie z powyższą metodą sterowania, dla zapewnienia przetwornikowi 22 dostępu do adresu czasowego A₃ na dysku optycznym 21. Przetwornik 22 uzyskuje dostęp do adresu czasowego A₃ na dysku optycznym 21 dla odtwarzania danych z drugiego obszaru TOC 4 (etap S8).

Sterownik 35 wykrywa drugi obszar zarządzania, zapisany w drugim obszarze spisu treści TOC 4, na podstawie danych kanału Q otrzymanych za pomocą wydzielania subkodu 32, na podstawie sygnałów w. cz. odtwarzanych podczas operacji odczytu i przesyła wykrytą informację do drugiej pamięci stałej RAM 34 (etap S9).

Sterownik 35 pobiera również niezbędne dane z pierwszej pamięci stałej RAM 33 lub drugiej pamięci stałej RAM 34, w odpowiedzi na polecenie nadchodzące z bloku uruchamiającego 36, przesyła dane w ten sposób otrzymane do wyświetlacza 37

Blok uruchamiający 36 zapewnia wprowadzenie polecenia wyświetlania wybranej potrzebnej dowolnie wybranej danej, tytułu dysku optycznego 21, numeru identyfikacyjnego, nazwy programu, nazwy wykonawcy, rodzaju programu, komunikatów dotyczących wykonawcy lub programu, informacji o poziomach maksymalnym, średnim, maksymalnej częstotliwości i o poziomie minimalnym, w połączeniu z upływem czasu odtwarzanego programu i przesyła to wprowadzone polecenie do sterownika 35. Wyświetlacz 37 wyświetla informację wybraną za pomocą bloku uruchamiającego 36, na podstawie danych przekazywanych ze sterownika 35.

W przedstawionym przykładzie wykonania, pozycja początkowa drugiego obszaru TOC 4 z fig. U, to znaczy adres czasowy A₃, otrzymywana jest przez odjęcie 1 minuty od każdej pozycji w drugim obszarze spisu treści TOC 4, to znaczy czasu określonego adresem czasowym A₄.

179 800

Nie stanowi to ograniczenia dla rozwiązania według wynalazku, to znaczy efekty podobne do otrzymanego w sposób juz opisany, można osiągnąć przez ewentualną zmianę położenia względnego adresu czasowego A4 i adresu czasowego A₃ i dokonanie operacji arytmetycznej odpowiednio do tego położenia względnego.

Jakkolwiek w przedstawionym przykładzie wykonania, do określenia adresu czasowego A₃ wykorzystywany jest adres czasowy A4, to również nie jest to w przypadku wynalazku ograniczeniem, a efekty podobne do opisanych można osiągnąć przez wykorzystanie w charakterze pozycji odniesienia na przykład pozycji początkowej pierwszego obszaru wyprowadzającego 3, pozycji początkowej drugiego obszaru programu 5 lub pozycji początkowej drugiego obszaru wyprowadzającego 6, to znaczy adresów czasowych A2, A5 lub A^.

179 800

92 93

Δ________L_______L

OBSZAR TOC

OBSZAR PROGRAMOWY

OBSZAR WYPROWADZAJĄCY

FIG.1 (STAN TECHNIKI)

RAMKA 01

RAMKA 02

WZÓR . SYNCHRO. NIZACYJNY

RAMKI

SUBKOD

DANE I PARZYSTOŚĆ

RAMKA 98

FIG.4 (STAN TECHNIKI)

179 800

PQRSTUVW

RAMKA 01

P01

P02

P93

P94

P95

P96

Q01

QO2

Q93

Q94

Q95

Q96

RO1

R02

R93

R94

R95

R96

SO

SI

S01

S02

S93

S94

S95

S96

T01

T02

T93

T94

T95

T96

U01

U02

U93

U94

U95

U96

V01

V02

V93

V94

V95

V96

W01

W02

W93

W94

W95

W96

SO = 00100000000001

S1 = 00000000010010

F8G.5 (STAN TECHNIKI)

179 800 /// H2 H3 //5

BITY SYNCHF

BITY STERUJĄCE

BITY ADRESOWE

BITY DANYCH --------------u----------------

BITY CRC

HG.6 (STAN TECHNIKI)

FilGJ (STAN TECHNIKI)

179 800

179 SOO

FIG.10

179 800

NR RAMKI CZASU BEZWZGLĘDNEGO PERM	OOOOCOb-COCOł-iBCM^ oomoocnomoł-oru
SEKUNDY CZASU BEZWZGLĘDNEGO PSEC	OOOOOCM^lOCOOł-CM
1 MINUTY CZASU BEZWZGLĘDNEGC PMIN	OOiOOOł-ł-r-iMOłCOO
CC O UJ F>J	OOOOOOOOOOCMO oooooooooooo
< => cr > < Σ CC CL N a Z O UJ U-	Oł-oicn^mępr^coooo ooooooooootno
SEKUNDY UPŁYWU CZASU SEC	ooooooooootoo OOOOOOOOOODO
MINUIY UPŁYWU CZASU MIN	oooooooooocno oooooooooocno
INDEKS IX	Ο’-Ν^ΓΜΟ'ΪΙΛΙΟΓ-ΟΟ <<<OOOOOOOCD<J
NUMER PROGRAMU TR	oooooooooooo oooooooooooo
STEROWANIE/ ADRES C/A	T-i-ł-T-ł-T-T-^r-Y-J^tn oooooooooooo

179 800

NR RAMKI CZASU BEZWZGLĘDNEGO	DANA ZNAKOWA	ggSS«g«gg;	— o — O O i o o o
SEKUNDY CZASU BEZWZGLĘD- NEGO PSEC	DANA ZNAKOWA .............	OOC0»_O_OO O O ł* CO O o o	i 00 0 1 ⁷00
MINUTY CZASU BEZWZGLĘD- NEGO PMIN	DANA ZNAKOWA	oco^coruo^oo οο<ο<ο^αοοο	H g Z <o g
O	DANA ZNAKOWA	OOOO\|__ — -.O oooo^^ ^o	1 Q g Ł> m N
NR RAMKI UPŁYWU CZASU FRM	DANA ZNAKOWA		1« g « Ί N
SEKUNDY UPŁYWU CZASU SEC	DANA ZNAKOWA	§ g g g Ul Z ® c o	— o> — n <
MINUTY UPŁYWU CZASU MIN	DANA ZNAKOWA	g g g g H O ~ OZ	D □ N 1
NUMER INDEKSOWY IX	NR ATRYBUTU	Ov-CMc0Ot”Ov*O <<<000000	00 01 00 01 00
NUMER PROGRAMU TR 1	ggggsBsBs	o co ł- σ» o O CM O CM CO v- CM *“ CM CM
STEROWANIE/ ADRES C/A		I (O <D O O CO I

179 800

ŁL

179 800

NR PROGRAMU TR	KLASYFIKACJA ATRYBUTÓW CIĄGU ZNAKOWEGO
100	TYTUŁ PŁYTY
101	IDENTYFIKATOR PŁYTY
102	KATEGORIA
103	NAZWISKO WYKONAWCY
104	KOMUNIKATY
105	POZIOM MAKSYMALNY
106	POZIOM MINIMALNY
107	POZIOM ŚREDNI
108	POZIOM TONACJI
0 109-126	ZAREZERWOWANE

FBGJ5

179 800

~ν

S!2

F8GJ6

179 800

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Nośnik zapisu sygnału cyfrowego, zwłaszcza nośnik w postaci dysku, który zawiera obszar programu, w którym zapisany jest przynajmniej jeden program, obszar zarządzania, w którym zapisana jest informacja o adresie bezwzględnym każdego programu zapisanego w obszarze programu i pierwsza informacja zarządzania zawierająca informacje o adresach bezwzględnych wszystkich programów zapisanych w obszarze programu, znamienny tym, ze zawiera drugi obszar zarządzania (4) oddzielony od pierwszego obszaru zarządzania (1), w którym to drugim obszarze zarządzania (4) jest zapisana druga informacja zarządzania zawierająca informacje o atrybutach, określające przynajmniej atrybuty każdego programu zapisanego w obszarze programu (2, 5), przy czym pierwszy obszar zarządzania (1), pierwszy obszar programu (2) i drugi obszar zarządzania (4) są rozmieszczone na dysku (100) w tym wymienionym porządku, od obrzeza wewnętrznego do obrzeza zewnętrznego dysku (100), a informacja adresowa wyznaczająca pozycję zapisu drugiego obszaru zarządzania (4) zapisana jest w pierwszym obszarze zarządzania (1), ponadto dane zapisane w obszarze programu są danymi fonicznymi, a informacja o atrybutach, zarządzana z drugiego obszaru zarządzania (4), jest przynajmniej jedną z grupy informacji, obejmującej informacje tytułowe dysku, informację o wykonawcy, odnoszącą się do programu informację tytułową, informację o rodzaju programu, identyfikacyjny numer kodowy dysku i komunikat informacyjny odnoszący się do programu.
2. Nośnik według zastrz. 1, znamienny tym, ze informacja o atrybutach jest zapisana w postaci informacji o subkodzie z kanału Q
3. Nośnik według zastrz. 1, znamienny tym, ze w pierwszym obszarze zarządzania (1) zapisane są dane subkodu z kanału Q, są one zapisane w strukturze kolejnych ramek, a każda ramka zawiera inny numer indeksowy (IX) reprezentowany przez liczbę heksadecymalną, dla indeksowania programów zapisanych w obszarze programu, a ponadto numer indeksowy (IX) stanowi wskaźnik występowania danych zapisanych w drugim obszarze zarządzania (4).
4 Nośnik zapisu sygnału cyfrowego, zwłaszcza nośnik w postaci dysku, który zawiera obszar programu, w którym zapisany jest przynajmniej jeden program, obszar zarządzania, w którym zapisana jest informacja o adresie bezwzględnym każdego programu zapisanego w obszarze programu i pierwsza informacja zarządzania zawierająca informacje o adresach bezwzględnych wszystkich programów zapisanych w obszarze programu, znamienny tym, ze zawiera drugi obszar zarządzania (4) oddzielony od pierwszego obszaru zarządzania (1), w którym to drugim obszarze zarządzania (4) jest zapisana druga informacja zarządzania zawierająca informacje o atrybutach, określające przynajmniej atrybuty każdego programu zapisanego w obszarze programu (2, 5), przy czym informacja adresowa wyznaczająca pozycję zapisu drugiego obszaru zarządzania (4) zapisana jest w pierwszym obszarze zarządzania (1), ponadto dane zapisane w obszarze programu są danymi fonicznymi, a informacja o atrybutach, zarządzana z drugiego obszaru zarządzania (4) jest przynajmniej jedną z grupy informacji, obejmującej informacje o minimalnym poziomie dźwięku, o maksymalnym poziomie, o średnim poziomie oraz informację o maksymalnym poziomie częstotliwościowym programu.
5. Nośnik zapisu sygnału cyfrowego, zwłaszcza nośnik w postaci dysku, który zawiera obszar programu, w którym zapisany jest przynajmniej jeden program, obszar zarządzania, w którym zapisana jest informacja o adresie bezwzględnym każdego programu zapisanego w obszarze programu i pierwsza informacja zarządzania zawierająca informacje o adresach bezwzględnych wszystkich programów zapisanych w obszarze programu, znamienny tym, ze zawiera drugi obszar zarządzania (4) oddzielony od pierwszego obszaru zarządzania (1), w którym to drugim obszarze zarządzania (4) jest zapisana druga informacja zarządzania zawierająca informacje o atrybutach, określające przynajmniej atrybuty każdego programu zapisanego w obszarze programu (2. 5), przy czym pierwszy obszar zarządzania (1), pierwszy

179 800 obszar programu (2) i drugi obszar zarządzania (4) są rozmieszczone na dysku (100) w tym wymienionym porządku, od obrzeża wewnętrznego do obrzeża zewnętrznego dysku (100), a informacja adresowa wyznaczająca pozycję zapisu drugiego obszaru zarządzania (4) zapisana jest w pierwszym obszarze zarządzania (1), ponadto dane zapisane w obszarze programu są danymi fonicznymi, a informacja o atrybutach, zarządzana z drugiego obszaru zarządzania (4), jest przynajmniej jedną z grupy informacji, obejmującej informacje o minimalnym poziomie dźwięku, o maksymalnym poziomie i średnim poziomie oraz informację o maksymalnym poziomie częstotliwościowym programu.

* * *