HRP960008A2 - Proline derivatives - Google Patents

Description

Predloženi izum odnosi se na nove derivate prolina, a osobito na posebne oblike novih derivata 1-supstituiranog-N-[2-metil-1-(trifluoracetil)propil]pirolidin-2-karboks-amida koji su inhibitori humane leukocitne elastaze (HLE) , također poznate kao humana neutrofilna elastaza (HNE), koji su vrijedni, na primjer, kao sredstvo za istraživanje u farmakološkim, dijagnostičkim i srodnim studijama i liječenju bolesti kod sisavaca u kojima je implicirana HLE. Na primjer, HLE je bila kao uzrok uključena u patogeneze sindroma akutnog respiratornog distresa (ARDS), reumatoidnog artritisa, ateroskleroze, plućnog emfizema, i drugih upalnih poremećaja, uključiv upalne bolesti dišnih puteva karakterizirane povećanjem i abnormalnom sekrecijoni, kao što je akutni i kronični bronhitis i mjehurne fibroze. Također, HLE je kao uzrok bila uključena u stanovite vaskularne bolesti i srodna stanja (i njihovu terapiju) u kojima je uključena ili implicirana neutrofilna participacija, na primjer, kod krvarenja koja prate akutnu ne-limfocitnu leukemiju, kao i kod reperfuzije ozljeda koje prate, na primjer, miokardijalnu ishemiju i srodna stanja koja prate bolesti koronarne arterije, kao što su angina i infarkt, cerebrovaskularnu ishemiju kao što je prolazni napad ishemije i udar, bolesti perifernog zatvaranja krvnih žila, kao intermitentna klaudikacija i kritična ishemija limba, venska insuficijencija kao venska hipertenzija, proširene vene i venska ulceracija, kao i pogoršana reperfuzijska stanja, kao ona koja prate rekonstruktivnu vaskularnu kirurgiju, trombolizu i angioplastiju. Izum također obuhvaća stanovite metode liječenja jednog ili više od tih bolesnih stanja i upotrebu jednog ili više osobitih oblika novih derivata za proizvodnju lijekova za upotrebu u jednom ili više rečenih stanja. Izum se nadalje odnosi na farmaceutske sastave koji sadrže jedan ili više osobitih oblika novih derivata kao aktivnih sastojaka, kao i postupke proizvodnje osobitih oblika novih derivata, novih intermedijata korisnih u rečenim postupcima i metode za pripravu rečenih intermedijata.

Zbog posebne uloge HLE, u novije vrijeme usmjereni su značajni istraživački napori na razvoj HLE inhibitora. U US patentu 4, 910, 190 obznanjeni su nizovi strukturno srodnih derivata peptidoil trifluormetana koji su inhibitori HLE-e. Mi smo sada otkrili da su osobiti oblici novih derivata 1-supstituiranog-N-[2-metil-1- (trifluoracetil) -propil]- pirolidin-2-karboksamida formule I (prikazane u nastavku) neočekivano učinkoviti inhibitori HLE-e.

Prema jednom aspektu izuma osiguran je spoj (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)- 3-metilbutiril] -N-[2-metil- 1-(trifluoracetil)propil]pirolidin-2-karboksamid, ili njegov solvat, oba u obliku diastereomerne smjese (S)-1- [(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[(S)-2-metil-1-(trifluoracetil)propil]pirolidin-2-karboksamida (ili njegovog solvata) i (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[(R)-2-metil-1-(trifluoracetil)propil]- pirolidin-2-karboksamida (ili njegovog solvata) i u obliku vrlo ili uglavnom čistog diastereoizomera (S)-1-[(S)- 2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[(S)-2-metil-1-(trifluoracetil)propil]pirolidin-2-karboksamida ili njegovog solvata.

Pokazuje se, da spoj formule I ima tri kiralna centra (idetif icirana sa * i # u formuli I) i zbog toga može postojati u osam različitih stereomernih oblika, ili kao diastereomerna smjesa dvaju ili više od tih oblika. Na primjer, spoj (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metil-butiril]-N-[2-metil-1-(trifluoracetil)propil]pirolidin-2-karboksamid je spoj formule I u kojoj dva kiralna centra identificirana s * imaju S konfiguraciju, a treći kiralni centar identificiran s # ima RS konfiguraciju. Spoj je zbog toga diastereomerna smjesa koja uključuje diastereoizomer s kiralnim centrima oznanačemin s * i # koji svi imaju S konfiguraciju, to jest (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[(S)-2 -metil-1- (trifluoracetil)propil]-pirolidin-2-karboksamid (u nastavku označen kao "SSS diastereoizomer" formule I i koji se može također predstavtit kako je pokazano u formuli Ia u kojoj podebljana veza označava vezu koja strši iznad ravnine papira) i diastereoizomer s kiralnim centrima označenim s * koji imaju S konfiguraciju i oni označeni s # koji imaju R konfiguraciju, to jest (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[(R)-2-metil- 1-(trifluoracetil)propil]- pirolidin-2-karboksamid (u nastavku označen kao "SSR" diastereoizomer formule I) ili njihovi solvati. Takova diastereomerna smjesa uključuje, na primjer, smjesu koja sadrži približno jednake količine SSS i SSR diastereoizomera, tj. omjer SSS:SSR je približno 1:1. Na primjer, bile su dobivene diastereomerne smjese koje uključuju SSS i SSR diastereoizomere u omjeru 53:47 i 47:53 (SSS:SSR). Posebni oblici spoja formule I, kojima se daje prednost, jesu diastereomerne smjese koje su bogatije sa SSS diastereoizomerom, tj. omjer SSS: SSR veći je od 1:1. Jedan oblik spoja, kojem se daje osobitu prednost, je vrlo ili uglavnom čisti SSS diastereoizomer, to jest SSS diastereoizomer koji sadrži manje od 5% (još preciznije manje od 3%, a ponajprije manje od 2%) ostalih diastereoizomera.

Pokazuje se, da SSS diastereoizomer formule I može također oblikovati diastereomernu smjesu s jednim ili više ostalih oblika formule I, na primjer (S)-1-[2-(metoksikarbonilamino)-3- metilbutiril]-N-[(S)-2-metil- 1-(trifluoracetil) propil]pirolidin- 2- karboksamidom (diastereomerna smjesa SSS i RSS oblika formule I) ili se može dobiti 1-[(S)- 2-(metoksikarbonilamino)-3-metil-butiril]-N-[(S)-2-metil-1-(trifluoracetil)propil]pirolidin-2-karboksamid diastereomerna smjesa SSS i SRS oblika formule I). Ove posebne diastereomerne smjese, i druge diastereomerne smjese koje sadrže približno 50% ili više SSS diastereomera zajedno s jednim ili više drugih mogućih diastereoizomera s različitim konfiguracijama na kiralnim centrima označenim s * i # u formuli I jesu slijedeći aspekti predloženog izuma.

Diastereomerna smjesa SSS i SSR diastereoizomera može postojati u amorfnom, nekristaliničnom obliku ili u kristaliničnom obliku, ovisno o omjeru SSS:SSR prisutnih diastereoizomera. Prednost ima ona diastereomerna smjesa koja se može izolirati u kristaliničnom obliku, što je od osobite koristi u proizvodnji spoja, ili njegovih formulacija, za razinu čistoće i ujednačenost potrebnu za zakonsko odobrenje. Pokazuje se, da je ekstremno teško dobiti spoj koji je jednostruki diastereoizomer potpuno bez drugih mogućih diastereomernih oblika, osobito spoj koji ima tri kiralna centra. Stoga predloženi izum uključuje kristaliničan oblik SSS diastereomera formule I, ili njegov solvat, koji sadrži druge moguće diasteremere s različitim konfiguracijama na kiralnim centrima označenim s * i # u formuli I. Nađeno je da se može dobiti kristalinična diastereomerna smjesa SSS i SSR diastereoizomera ili njihovih hidrata, koja je vrlo ili uglavnom diastereomerna smjesa SSS i SSR diastereoizomera s omjerom (SSS:SSR) od 65:35 ili većim, tj. ona sadrži 35% ili manje SSR diastereoizomera. Predloženi izum stoga uključuje kristalinični oblik spoja formule I, ili njegov solvat, sa sadržajem od najmanje 65% SSS diastreoizomera. Ponajprije, kristalinična diastereomerna smjesa ima, na primjer, omjer SSS:SSR koji je 80:20 ili veći, na primjer 95:5 ili veći, a naročito 98,5:1,5 ili veći. Posebnu prednost ima oblik spoja prema izumu koji je vrlo ili uglavnom čist, tj. sadrži manje od 5% drugih stereomera, na primjer manje od 5% SSR diastereoizomera, ponajprije manje od 3% SSR diastereoizomera, i više, a ponajprije manje od 2% SSR diastereoizomera.

Amorfna kristalinična diastereomerna smjesa SSS i SSR oblika, ili vrlo ili uglavnom čist SSS diastereoizomer, postoji u obliku koji je potpuno ili uglavnom bez otapala (u nastavku se označava kao oblik "ketona" i kako pokazuje formula Ia za čisti diastereoizomer), ili kao solvat, na primjer, u hidratnom obliku, ili kao smjesa ketonskog i solvatnog (hidratnog) oblika. Hidratni oblik može postojati, na primjer, kao gem-diol trifluorketonske funkcionalnosti, to jest kao spoj formule Ib (prikazane u nastavku) vrlo ili uglavnom čistog SSS diastereoizomera, ili kao spoj formule Ic (prikazane u nastavku), ili kao oblik u kojem je ugrađena molekula vode kao dio kristalne rešetke, ili smjese tih oblika. Spojevi formule Ib ili Ic mogu, na primjer, hidratirati kasnije.

Pokazuje se, da stupanj hidratacije diastereomerne smjese ili vrlo ili uglavnom čistog SSS diastereoizomera može biti izražen kao omjer hidratnog prema ketonskom obliku. Na primjer, izolirana je amorfna, nekristalinična diastereomerna smjesa SSS i SSR oblika u kojoj omjer hidratnog oblika prema ketonskom obliku varira, na primjer, od otprilike 30:70 (tj. obogaćen s ketonskim oblikom) do otprilike 95:5 ili više (tj. potpuno ili uglavnom u hidratnom obliku), uključiv takove omjere kao otprilike 50:50 i otprilike 60:40. Bili su dobiveni kristalinični oblici, na primjer, koji imaju SSS:SSR omjer od otprilike 95:5 zajedno s omjerom hidrat:keton od otprilike 80:20 i koji imaju omjer SSS:SSR od otprilike 65:35 ili veći (kao što je 98,5:1,5) i potpuno ili uglavnom su u hidratnom obliku. Također su bili dobiveni kristalinični hidrati vrlo ili uglavnom čistih diastereomera koji sadrže približno 4,1% (masa/masa) i 7,8% (masa/masa) vode. Takovi osobiti oblici slijedeći su aspekt izuma. Treba nadalje podrazumijevati, da predloženi izum također obuhvaća svaki ketal ili poluketal (ili njihovu smjesu) diastereomerne smjese ili oblika SSS diastereoizomera, ili njihovog solvata, koji se odnosi na onog koji je pretvoren u gem-diol in vivo, na primjer hidrolizom ili enzimatskim cijepanjem (i gdje je ostatak farmaceutski prihvatljiv). Ovaj izum također uključuje svaki tautorner ili pro-drug od SSS diastereoizomera ili njegovog solvata.

Pokazuje se, da se spoj formule Ib može prikazati kao oblik gem-diola spoja formule la ili kemijskim imenom (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[(S)-2-metil-1-(2,2,2-trifluor-1,1-dihidroksietil)propil]-pirolidin-2-karboksamid. Također se pokazuje, da je alternativni naziv spoja Ia metil N-[ (1S)-1 -((2S)-2-[N- ((1S)- 2-metil- 1-(2,2,2-trifluoracetil) propil) -karbamoil]-pirolidin- 1-il-karbonil)-2-metilpropil]karbamat i da je alternativni naziv na spoj Ib metil-N -[((S)-1-((2S)-2- [N-((S)-3,3,3-trifluor-2,2-dihidroksi- 1-izopropilpropil) –karbamoil pirolidin-1 -il- karbonil)-2-metilpropil]-karbamat.

Talište kristaliničnog SSS diastereoizomera, koji sadrži SSR diastereoizomer, općenito ovisi o količini prisutnog SSR diastereoizomera i stupnju solvatacije (hidratacije). Može se odrediti konvencionalnim postupcima, dobro poznatim u struci, na primjer diferencijalnom pretražnom kalorimetrijom (DSC).

Ponajprije, kristaliničan SSS diastereoizomer je u hidratnom obliku. Na primjer, pronađeni su hidratni oblici SSS diastereoizomera s korisnim svojstvom da nisu higroskopni, na primjer oblik A i oblik B koji su prikazani u nastavku. Stoga oblik SSS diastereoizomera kojem se daje prednost je kristaliničan oblik koji sadrži manje od 5% (ponajprije manje od 3%, a naročito manje od 2%) SSR diastereoizomera i potpuno ili uglavnom je u hidratnom obliku. Pronađeno je da takovi kristalinični hidratni oblici, na primjer oblik A i oblik B, imaju dobru biološku dostupnost i dobru topivost u vodenom puferu, što su dva korisna svojstva.

Kristaliničan oblik SSS diastereoizomera formule I kojem se daje posebnu prednost, kad je vrlo i uglavnom čist i u hidratnom obliku, ima oblik spektra difrakcije X-zraka na prahu koji uključuje dva glavna specifična pika pri otprilike 2θ = 10,8 i 11,4°. Taj oblik (u nastavku se označava kao oblik A) sadrži približno 4,1% vode. Oblik spektra difrakcije X-zraka na prahu također uključuje manje relativno intenzivne specifične pikove koji nastaju pri otprilike 2θ = 15,4, 16,8, 18,2, 18,6, 20,6, 21,6, 21,9, 22,8 i 25,0°. Spektar difrakcije X-zraka na prahu (XDS) tipičnog uzorka tog oblika prikazan je na slikama 1 i 2 u nastavku, gdje slika 2 pokazuje manje intenzivne pikove na povećanoj ljestvici. Daljnji fizički podaci sugeriraju da je taj kristaliničan oblik vrlo ili uglavnom u obliku diola formule Ib.

Daljnji kristaliničan oblik SSS diastereoizomera formule I, kad je vrlo ili uglavnom čist i u hidratnom obliku, kojem se daje prednost, ima oblik spektra difrakcije X-zraka na prahu koji uključuje glavni specifičan pik pri otprilike 2θ = 7,2°. Taj oblik (u nastavku se označava kao oblik B) sadrži približno 7,8% masa/masa (na primjer 7,3-8,3% masa/masa) vode. Oblik spektra difrakcije X-zraka na prahu također uključuje manje relativno intezivne specifične pikove koji nastaju pri otprilike 2θ = 7,4, 9,0, 10,8, 11,3, 14,5, 15,9, 17,8, 18,1, 19,7 i 22,5°C. XDS tipičnog uzorka tog oblika prikazan je na slici 3 u nastavku. Daljnji fizički podaci sugeriraju da je taj kristaliničan oblik potpuno ili uglavnom monohidrat diola formule Ib.

Kad je vrlo ili uglavnom čist i potpuno ili uglavnom bez otapala (tj. u obliku "ketona") SSS diastereoizomer ima oblik spektra difrakcije X-zraka na prahu koji uključuje glavni specifični pik pri otprilike 29 = 12,1. Taj oblik spektra također uključuje manje relativno intenzivne pikove pri otprilike 2θ = 6,0, 16,8 i 17,7°. XDS tipičnog "ketonskog" oblika prikazan je na slici 4 u nastavku.

Spektri difrakcije X-zraka na prahu bili su određeni, na primjer, upotrebom Scintag XDS-2000 difraktometra X-zraka, sa EC&G fotonskim detektorom za čvrsto stanje, GLP nizovi (germanij) radili su pomoću Microvax računala i upotrebom softwarea Diffraction Managment System kojeg je isporučila tvrtka Scintag Inc., Sunnvdale, Kalifornija, SAD. Upotrijebljena cijev X-zraka bila je Cu-K-alfa s valnom duljinom od 1,5406 Å pri 45 KV i 40 mA. Prijemni prorezi bili su postavljeni na 2 i 4 mm, a prorezi otklona bili su postavljeni na 0,5 i 0,2 mm u odnosu prema stazi upadne zrake. Spekar je bio dobiven kontinuiranim pretražnim postupkom s porastom cijepanja za 0,02. Svaki uzorak bio je eksponiran pod 1 stupnjem 2-theta po minutu (radno vrijeme bilo je 38 minuta) i skupljeno je od 2 do 40 stupnjeva2-theta, da se dobije trag razdiobe ovisan o intenzitetu za to područje.

Za difrakcijske analize uzorci su bili pakirani u okrugle posudice za uzroke od aluminijeve legure promjera 25 mm i dubine 2 mm. Praškasti uzorak bio je stavljen u posudicu tako da je stavljeno više praha od volumena posudice, koji je zatim je poravnat s rubom posudice pomoću staklenog kliznika mikroskopa. Kao vanjski standard bio je upotrijebljen silicij tip NBS 640b.

Alternativno je bio upotrijebljen Siemensov difraktometar X-zraka D5000, koji je zapisivao difraktogram u θ - θ obliku preko područja 2 do 40 stupnjeva 2-theta sa 4 sekunde ekspozicije po 0,02° 2θ povećanjem.

Učinjeni su infracrveni spektri za tipične uzorke oblika A. Infracrveni spektri dobiven je postupkom lijevanja otapala, dobro poznatim u struci, od acetonitrilnih odljevaka uzorka na slani prozor za analize, izravnom transmisijom. Infracrveni spektar bio je određen preko valnih brojeva područja 4000 do 400 cm-1. Infracrveni spektar prikazan je na slici 5. Spektar na slici 5 uključuje oštre pikove pri otprilike 2968, 1762, 1721, 1690, 1632, 1525, 1447, 1207 i 1154cm-1.

Infracrveni spektar učinjen za tipičan uzorak oblika A upotrebom Nicolet 20SXC FTIR spektrometra. Spektar je dobiven upotrebom 2%-tne disperzije uzorka u kalijevom bromidu. Infracrveni spektar prikazan je na slici 6 u nastavku. Spektar sa slike 6 uključuje oštre pikove pri otprilike 3402, 3321, 3252, 3060, 2967, 2878, 1699, 1674, 1629, 1535, 1532, 1446, 1271, 1258, 1249, 1175, 1152, 1118, 1089, 1029, 1013, 1004, 635, 593 i 567 cm-1. Pod sličnim uvjetima bio je dobiven infracrveni spektar za tipičan uzorak B oblika. Infracrveni spektar prikazan je na slici 7 u nastavku. Spektar na slici 7 uključuje oštre pikove pri otprilike 3428, 3304, 2971, 2875, 1708, 1682, 1637, 1556, 1518, 1470, 1449, 1428, 1316, 1310, 1277, 1265, 1236, 1196, 1175, 1144, 1120, 1081, 1036, 1005, 928, 818, 790 i 727 cm-1. Pod sličnim uvjetima dobiven je infracrveni spektar za tipičan uzorak SSS diastereoizomera uglavnom “ketonskog” oblika. Infracrveni spektar prikazan je na slici 8. Spektar na slici 8 uključuje oštre pikove pri otprilike 3415, 3300, 2967, 1764, 1723, 1711, 1695, 1686, 1634, 1527, 1445, 1356, 1286, 1234, 1139, 1105, 1061, 1020, 774, 732 i 671 cm-1.

Podrazumijeva se da 2θ vrijednosti spektara difrakcije X-zraka na prahu i valne duljine infracrvenog spektra mogu varirati lagano od jednog do drugog uređaja i tako dobivene vrijednosti ne vrijede kao apsolutne. Na primjer, dva glavna specifična pika koji nastaju pri otprilike 2θ = 10,8 i 11,4° za tipičan uzorak oblika A kad je bio upotrijebljen difraktometar X-zraka Scintag KDS-2000, nastaju pri otprilike 2θ = 10,6 i 11,2° kad je bio upotrijebljen Siemensov difraktometar X-zraka D 5000 (s manje intenzivnim pikovima koji također nastaju kod proporcionalno niže relativne 2θ vrijednosti).

Pokazuje se da su vodikovi atomi hidroksilnih skupina oblika Ib ili Ic (ili njihovih hidrata) su kiseli i da takovi spojevi mogu stoga oblikovati kristalinične farmaceutski prihvatljive soli, primjenom konvencionalnih postupaka, na primjer s bazama koje daju fiziološki prihvatljive katione, na primjer alkalni metal (kao što su natrij ili kalij), zemno alkalni metal ili soli organskih amina. Izum stoga uključuje kristalinične, farmaceutski prihvatljive soli oblika formula Ib ili Ic ili njihove hidrate.

Različiti gore spomenuti oblici spoja formule I, ili njihovi solvati (hidrati), mogu se dobiti, na primjer, slijedećim postupcima, koji predstavljaju daljnje zasebne aspekte izuma.

Nekristalinična (amorfna) diastereomerna smjesa SSS i SSR diastereoizomera može se dobiti oksidacijom spoja formule II s prikladnim oksidacijskira sredstvom.

Prikladno sredstvo za oksidaciju poznato je u struci za pretvaranje hidroksi skupine u ketonsku skupinu. Prikladna oksidacijska sredstva i uvjeti uključuju, na primjer, upotrebu oksalil klorida, dimetil sulfoksida, i tercijarnog amina; upotrebu octenog anhidrida i dimetilsulfoksida; upotrebu krom trioksida i piridinskog kompleksa u diklormetanu; upotrebu hipervalentnog jodnog reagensa, kao što je 1,1,1-triacetoksi-2,1-benzoksidol-3(3H)-on s trifluoroctenom kiselinom u diklormetanu; upotrebu suviška dimetilsulfoksida i u vodi topivog karbodiimida u prisutnosti dikloroctene kiseline; ili alkalno vodenog permanganata alkalnog metala, kao što je alkalna vodena otopina kalijevog permanganata ili natrijevog permanganata. Osobito prikladna oksidacijska sredstva su posljednja dva navedena, naročito alkalna vodena otopina kalijevog ili natrijevog permanganata, na primjer smjesa natrijevog hidroksida i kalijevog ili natrijevog permanganata.

Spoj formule II može se dobiti, na primjer, kao što je pokazano u shemama 1 i 2, primjenom uobičajenih postupaka, ili kako je prikazano u primjerima. Stupnjevi (a) do (d) sheme 1 mogu se izvesti kako je opisano u US patentu 5,194,588 ili europskom patentu 189305. Stupanj (e) proveden je primjenom uobičajenih postupaka za tvorbu karbamatnog oblika primarnog amina, na primjer primjenom metil halogenformata, kao što je metil klorformat, u prisutnosti prikladne baze, kao što je trietilamin ili N-metilmorfolin, i u prikladnom otapalu ili razredivaču, na primjer kloriranom ugljikovodiku (kao što je diklormetan ili kloroform) ili eterskom otapalu (kao što je tetrahidrofuran ili dioksan), i pri temperaturi u rasponu, na primjer, od -10°C do 50°C, kao od 0°C do 30°C. Reakcijski stupnjevi sheme 2 uključuju uobičajene postupke zaštite (faza (10)), uklanjanje zaštite ili selektivno uklanjanje zaštite (faze (1), (3), (6), (8), (9) i (12)), spajanje

(faze (4), (5), (13) i (14) i tvorbu karbamata (faze (2), (7) i (11) koje su dobro poznate u struci.

Pokazuje se da se diastereomerne smjese SSS i RSS diastereoizomera i SSS i SRS diastereoizomera mogu dobiti primjenom analognih postupaka, s odgovarajućim izborom L-ili DL-valina ili prolina (ili njihovih zaštićenih derivata) kao početnih materijala i upotrebom (2R, 3S)-3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanola u odgovarajućim stupnjevima povezivanja.

Vrlo ili uglavnom čist SSS diastereoizomer može se dobiti, na primjer, oksidacijom (S)-1-[(S)-2-(metoksi-karbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[(S)-2-metil-1-((R)-2, 2, 2-trifluor-1 -hidroksietil) propil] pirolidin-2-karboksamida (formule IIa) s prikladnim oksidacijskim sredstvom, kao što je neko od prethodno spomenutih. Početni alkohol može se dobiti kako je prikazano u shemi 2.

Kristalinični oblici SSS diastereoizomera koji sadrže 35% ili manje SSR diastereoizomera mogu se dobiti iz nekristalinične (amorfne) diastereomerne smjese SSS i SSR diastereoizomera, koja sadrži SSS i SSR diastereoizomere u približno jednakim količinama (tj. omjer približno 1:1, tipično 53:47 ili 47:53) kristalizacijom iz prikladnog nepolarnog otapala, kao što je mješavina terc.butiletera i heksana, koja korisno sadrži malu količinu vode i po potrebi sadrži malu količinu solne kiseline, na primjer 0-0,2 molekvivalenta 36%-tne masa/masa solne kiseline i 1-2,1 molekvivalenta vode. Nađeno je korisnim dodati vodenu solnu kiselinu otapalu za kristalizaciju kad se upotrebljava nekristalinična diastereomerna smjesa SSS:SSR omjera od 47:53. Za inicijaciju kristalizacije preporuča se zametak s kristalima SSS diastereoizomera. Kristaliničan proizvod općenito je izoliran kao smjesa hidratnog i ketonskog oblika, tipično u omjeru otprilike 80:20 (hidrat:keton) ili većem. Hidratni oblik ili smjesa ketonskih i hidratnih oblika može se pretvoriti u potpuno ili uglavnom "ketonski" oblik sušenjem u vakuumskoj peći (na primjer pri 50°C) . Međutim, takav ketonski oblik je higroskopan.

Vrlo ili uglavnom čisti kristalinični oblici SSS diastereoizomera mogu se dobiti prekristalizacijom ili ponovnom prekristalizacijom kristaliničnih oblika SSS diastereoizomera koji sadrže SSR diastereoizomer. Otapala ili mješavine otapala koja se mogu upotrijebiti uključuju, na primjer, butil acetat, butil acetat/heksan, aceton/vodu, aceton/heksan, aceton/naftna frakcija vrelišta 100-120°C, 1,2-dimetoksietan/heksan, 1,2-dimetoksietan/voda/heksan, etil acetat/voda/heksan, etil acetat/heksan, vodu, dibutil-eter/heksan, diklormetan/heksan, 1,2-dimetoksietan/vodu, metanol/toluen, metil terc.butileter/heksan izopropanol/-heksan i tetrahidrofuran/heksan. Da se dobije oblik A, od prednosti imaju prvih deset gore nabrojenih otapala ili njihove mješavine. Za dobivanje oblika A posebno je koristan mokar etil acetat/heksan. Osobito korisna otapala ili mješavine otapala za dobivanje oblika B jesu1,2-dimetoksietan/voda i voda/metanol, iako se taj oblik može dobiti kad se upotrijebi etil acetat/voda/heksan. Tamo gdje se spominje heksan u mješavini otapala uključeni su izomeri heksana (kao što je izoheksan) ili njihove mješavine.

Vrlo ili uglavnom čisti kristalinični oblici SSS diastereoizomera mogu se također dobiti kristalizacijom vrlo ili uglavnom čistog SSS diastereoizomera izoliranog u nekristaliničnom obliku (na primjer oksidacijom spoja formule IIa), kao što je ulje, upotrebom sličnih otapala ili mješavina gore navedenih otapala, naročito mješavine etil acetata, vode i heksana.

Čak štoviše, oblik A može se također dobiti iz oblika B prekristalizacijom, na primjer kako je pokazano u primjeru 9. Dodatno kristaliničan "ketonski" oblik (koji je higroskopan) može se dobiti iz oblika A, na primjer, kako je pokazano u primjeru 10.

Pripremanje ketalnog ili poluketalnog oblika dobro je poznato u struci.

3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentabol može se dobiti kako je opisano u US patentu br. 4.910,190 ili kako je pokazano u primjerima.

Posebno koristan postupak za proizvodnju (2R, 3S)-3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanola, koji je daljnji aspekt ovog izuma, uključuje (kako je pokazano u shemi 3):

(1) reakciju (2R, 3S)-3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanola, ili njegove soli, s trifozgenom ili dimetilkarbonatom u prisutnosti prikladne baze da se dobije (4RS,5SR)-4-izopropil-5-trifluormetiloksazolidin-2-on; nakon čega slijedi

(2) reakcija (4RS,5SR)-4-izopropil-5-trifluormetil-oksazolidin-2-ona, ili njegove soli s alkalnim metalom, s (-)-mentil kloroformatom da se dobije (4RS, 5SR)-4-izopropil-3-[(1R, 3R, 4S)-3-p-mentiloksikarbonil] -trifluor- metil oksazolin-2-on i odvajanje izomera (4RS, 5SR)-4-izopropil-3-[(1R, 3R, 4S)-3-p-mentiloksikarbonil]- 5- trifluor-metiloksazolin-2-on; zatim slijedi

(3) hidroliza izomera (4RS,5SR)-4-izopropil-[(1R, 3R,4S)-3-p-mentiloksikarbonil]-5-trifluormetil-oksazolin-2-ona pod bazičnim uvjetima, da se dobije (2R, 3S)-3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanol.

U stupnju (1) prikladna baza je vodeni hidroksid alkalnog metala, na primjer natrijev ili kalijev hidroksid. Reakcija se općenito provodi u prikladnom inertnom otapalu ili sredstvu za razredenje, na primjer ugljikovodiku, kao toluenu. Reakcija je egzotermna i općenito se provodi s vanjskim hlađenjem održavajući temperaturu otprilike pri 0° do 50°C, na primjer otprilike pri sobnoj temperaturi.

U stupnju (2) reakcija se provodi u prikladnom otapalu ili sredstvu za razredenje, na primjer u eterskom otapalu kao što je tetrahidrofuran. Obično se oksazolidin pretvara u svoju sol alkalnog metala, na primjer upotrebom butil-litija pri otprilike -78°C, prije dodatka (-)-mentil kloroformata. Na kraju željeni (4S,5R) -izomer kristalizira iz smjese izomera i skupi se filtracijom.

U stupnju (3), prikladni uvjeti uključuju, na primjer, upotrebu vodene otopine hidroksida alkalnog metala (kao što su natrijev ili kalijev hidroksid) i eterskog otapala ili sredstva za razredenje, kao što je dioksan, pri temperaturi u rasponu od, na primjer, 60 do 130°C (kao od 90 do 120°C).

Korisnost spoja ovog izuma može se pokazati pomoću standardnih ispitivanja i kliničkih proučavanja, uključiv ona opisana u nastavku.

Mjerenja inhibicije:

Sposobnost spoja prema izumu (ili njegovog posebnog oblika) da djeluje kao inhibitor humane leukocitne elastaze (HLE) na peptidnom supstratu niske molekulne mase metoksi-sukcinil-alanil-alanil-prolil-valin-p-nitroanilid određena je kako je opisano u U.S. patentu 4,910,190. Sposobnost spoja ocijenjena je pomoću kinetičke determinacije konstante disocijacije, Ki kompleksa nastalog interakcijom inhibitora i HLE-e. Nađeno je da spoj iz primjera ima Ki od 36 nM. Za spoj iz primjera 2 bilo je nađeno da ima K1 od 9 nM.

Model akutng plućnog oštećenja

Životinjski modeli emfizema uključuju intratrahelno (i.t.) davanje elastolitičke proteaze da se uzrokuje polagana progresivno destruktivna lezija pluća. Te lezije normalno se razvijaju nekoliko tjedana do nekoliko mjeseci nakon početnog inzulta. Međutim, proteaze također induciraju leziju koja je evidentna u prvih nekoliko sati. Rana lezija je najprije krvareća, napreduje do upalne lezije pod kraj prva 24 sata i popušta u prvom tjednu nakon inzulta. Da bi se dobila prednost ove rane lezije, može se primijeniti slijedeći model.

Hrčci se najprije lagano anestezirju s Brevitalom. Fosfatna puferska otopina soli (PBS) pH 7,4, ili sama, ili ona koja sadrži humanu leukocitnu elastazu (HLE), data je zatim izravno u dušnik. Dvadest četiri sata kasnije životinje su usmrćene, pluća su izvađena i pažljivo očišćena od vanjskog tkiva. Nakon određivanja težine vlažnih pluća, pluća su isprana s PBS-om i određene su ispiranjem ponovno ukupno dobivene crvene i bijele stanice. Vrijednosti težina vlažnih pluća, ukupno ispranih crvenih stanice i ukupno ispranih bijelih stanice bile su povišene ovisno o dozi kasnije date HLE. Spojevi koji su učinkoviti inhibitori elastaze mogu spriječiti ili smanjiti neke od lezija induciranih enzimom rezultirajući s nižom težinom vlažnih pluća i smanjenom vrijednošću ukupno ispranih stanica obje vrste, crvenih i bijelih, ovisno o davanju HLE. Da se odredi njihova korisnost u prevenciji HLE lezije, spojevi se mogu povisiti tako da ih se daje intratrahelno kao otopine ili suspenzije u PBS-u, ili sa, ili u različito vrijeme prije izazivanja HLE (400 pg), ili doziranjem spoja intravenozno ili oralno kao otopine u različita vremena prije izazivanja HLE (100 ug) . Otopina spoja prema izumu (ili njegovog osobitog oblika) može se konvencionalno pripremiti upotrebom 10%-tnog polietielen glikola 400/PBS.

Ispitivanje akutnog krvarenja

Ovo ispitivanje odnosi se samo na promatranje količine krvarenja u plućima nakon intratrahelnog davanja humane neutrofilne elastaze (HNE). Krvarenje se brojčano određuje smanjenjem eritrocita u tekućini s kojom su isprana pluća i usporedbom te vrijednosti prema razređenju zdrave krvi hrčka. Postupak ispitivanja, sličan onom opisanom u Fletcher et al., American Review of Respiratory Disease (1990), 141, 672-677, je slijedeći. Spojevi koji su pokazali inhibiciju HNE-a in vitro konvencionalno su preparirani za doziranje kako je opisano gore za model akutnog plućnog oštećenja. Mužjaci sirijskog hrčka (uhvaćeni 16-18 sati prije upotrebe) bili su lagano anestezirani s Brevital natrijem (30 mg/kg i.p.). Spojevi su zatim dozirani hrčcima intravenozno ili oralno u utvrđeno vrijeme, kao 30 ili 90 minuta, prije intratrahelnog davanja 50 µg/životinji HNE u 300 µL fosfatne puferske slane otopine (PBS) pH 7,4. Četiri sata nakon davanja enzima, životinje su usmrćene s prekomjernom dozom pentobarbital natrija, otvoren im je toraks, izvađena su im pluća i srce, i pluća su očišćena od nepotrebnog materijala. Izrezana pluća su isprana s tri izmjene sa po 2 ml PBS preko tracheal cannule. Dobivene otopine od ispiranja su sjedinjene, zapisan je volumen (otprilike 5 mL) i eluati su odloženi pri 4°C do ispitivanja. Za računanje količine krvi u svakom uzorku, otopljeni eluati i uzorak zdrave krvi hrčka su sonicirani da se prekinu eritrociti i odgovarajuće su razrijeđeni u pojedinačne jamice mikrotitarske ploče s 96 jamica. Optičke gustoće (OD) izvađenih eluata i uzoraka krvi određene su pri 540 nin. Omjeri (µL ekvivalenata krvi)/(mL eluata) određeni su usporedbom OD ispitnih uzoraka s OD standardnom krivuljom pripremljenom od zdrave krvi hrčka. Ukupni µL ekvivalenti ponovno dobivne krvi određeni su množenjem dobivenog volumena eluata s omjerom (µL ekvivalenata krvi)/(mL eluata) za svaki uzorak. Rezultati su izraženi kao % inhibicije HNE-induciranog krvarenja u odnosu prema s PBS-om obrađenim kontrolnim uzorcima, pri čemu je ispitni uzorak dat sa specificiranom dozom i vremenom prije davanja HNE. Nađeno je da ED50 za spoj iz primjera 1 iznosi 4,5 mg/kg nakon oralnog doziranja. Za spoj iz primjera 2 bio je nađen ED50 od 1, 9 mg/kg nakon oralnog doziranja i O, 6 mg/kg nakon i.v. davanja.

Očita toksičnost nije bila opažena kad je spoj prema izumu bio dat u gornjim in vivo ispitivanjima.

Pokazuje se da imlikacije aktivnosti spojeva u modelu akutnog oštećenja pluća ili ispitivanju akutnog krvarenja se ne ograničavaju na emfizem, nego čak štoviše, da ispitivanje osigurava evidenciju općenito in vivo inhibicije HLE.

Prema daljnjem obliku izuma, osiguran je farmaceutski sastav koji uključuje farmaceutski učinkovitu količinu spoja prema izumu (ili njegovog posebnog oblika), ili njegovog solvata, i farmaceutski prihvaljivog sredstva za razređenje ili nosioca. Kao što je gore navedeno, drugi oblik izuma je metoda upotrebe spoja prema izumu (ili njegovog osobitog oblika), ili njegovog solvata, za liječenje bolesti ili stanja kod sisavaca, posebno ljudi, u kojima je uključena HLE, kao što su ona prethodno navedena, a osobito skutni i kronični bronhitis, plućni emfizem, respiratorne povrede, sindrom kasnog respriratornog distresa, mjehurne fibroze, ili perifernih vaskularnih bolesti (kao što je kritična ishemija limba ili intermitentna klaudikacija.

Spoj ovog izuma (ili njegov osobit oblik) može se propisati toplokrvnoj životinji, posebno čovjeku, kod potrebe za liječenjem bolesti u kojima je uključena HLE, u obliku konvencionalnog farmaceutskog sastava, na primjer kako je općenito obznanjeno u U.S. patentu 4,910,190. Jedan način davanja može biti pomoću praškastog ili tekućeg aerosola. U praškastom aerosolu, spoj prema izumu (ili njegov osobit oblik) može se dati na isti način kao i kromilin natrij pomoću "Spinhalera" (komercijalni naziv) turbo inhalatora kojeg isporučuje tvrtka Fisons Corp. Bedford, Massachutets količinom otprilike od 0,1 do 50 mg po kapsuli, 1 do 8 kapsula dnevno za prosječnog čovjeka. Svaka kapsula može se upotrijebiti u turboinhalatoru koji sadrži traženu količinu spoja prema izumu (ili njegovog posebnog oblika) s ostatkom od 20 mg kapsule od farmaceutski prihvaljivog nosioca kao što je laktoza. U tekućem aerosolu, spoj prema izumu (ili njegov osobit oblik) može se dati pomoću naprave za tvorbu maglice, na primjer "Retec" naprave (komercijalni naziv), u kojoj se otopine pretvara u maglicu pomoću komprimiranog zraka. Aerosol se može dati, na primjer, količinom jednom do osam puta dnevno kako slijedi: napravu za tvorbu maglice napuni se s otopinom spoja (ili njegovog posebnog oblika), na primjer 3,5 ml otopine koja sadrži 10 mg/mL; otopina u napravi se pretvori u maglicu s komprimiranim zrakom; i pacijent diše normalno (tidalni volumen) tijekom osam minuta s napravom za tvorbu maglice na svojim ustima.

Alternativno, način davanja može biti parenteralan, uključiv subkutano polaganje pomoću osmotske pumpice ili, ponajprije, oralan. Spoj prema izumu (ili njegov poseban oblik) može se formulirati konvencionalno u oralni ili prenteralni oblik za doziranje smješavanjem otprilike 10 do 250 mg po jedinici doziranja s konvencionalnim prenosiocem, ekscipijentom, vezivom, konzervansom, stabilizatorom, dodatkom za okus ili sličnim poznatim sredstvima prihvatljivim u farmaceutskoj praksi, npr, kako je opisano u U.S. patentu 3,755,340. Kod parenteralnog davanje daje se injekcija od 1 do 10 mL intravenozno, intrarmuskularno ili subkutano koja sadrži pribl. 0,02 mg do 10 mg/kg tjelesne težine spoja prema izumu (ili njegovog posebnog oblika) 3 ili 4 puta dnevno. Injekcija može sadržavati spoj prema izumu (ili njegov poseban oblik) u vodenoj izotoničnoj sterilnoj otopini ili suspenziji optimalno s konzervansom kao što je fenol ili sredstvo solubilizaciju, kao što je etilendiamintetraoctena kiselina (EDTA). Za parenteralno davanje ili upotrebu u aerosolu, može se pripremiti vodena formulacija, na primjer otapanjem spoja (ili njegovog posebnog oblika) u 5 do 10%-tnoj polietilen glikolnoj 400/fosfatnoj puferskoj otopini soli, iza čega slijedi aseptična filtracija i sterilno odlaganje primjenom standardnih postupaka.

Općenito, spoj prema izumu (ili njegov poseban oblik) daje se ljudima dnevnom dozom u rasponu od, na primjer, 5 do 100 mg spoja (ili njegovog posebnog oblika) pomoću aerosola ili 50 do 1000 mg intravenozno ili oralno, ili kombinacijom ovih oblika davanja. Međutim, odmah treba podrazumijevati da može biti nužno varirati dozu davanja spoja (ili njegovog posebnog oblika) ovisno o dobro poznatoj medicinskoj praksi da se uzima u obzir priroda i težina bolesti koju se sliječi, tekuća terapija, i starost, težina i spol pacijenta koji prima terapiju. Slično treba podrazumijevati da se općenito također se mogu upotrijebiti ekvivalentne količine solvatiranog (na primjer hidratiranog) oblika spoja. Propisi za davanje inhibitora HLE i razvoj pacijenata opisani su u europskim patentnim prijavama s brojevima publikacija 458535, 458536, 458537 i 463811 za liječenje ili prevenciju citičnih fibrosa, ARDS-a, bronhitisa i krvarenja koja prate akutnu ne-limfocitičku leukemiju ili njenu terapiju; i spoj prema izumu (ili njegov poseban oblik) može se uzeti slično, ili ponajprije oralnim davanjem za liječenje tih bolesti i stanja, ili sam, ili u kombinaciji s drugim terapeutskim sredstvom obično traženim za liječenje posebnih stanja. Za terapeutsku ili profilaktičku terapiju vaskularnih bolesti ili srodnih stanja kod sisavaca, u kojima su uključeni neutrfili ili kojima su neutrofili uzročnici, spoj prema izumu (ili njegov poseban oblik) može se konvencionalno dati oralnim ili parenteralnim putem, sam ili istovremeno ili uzatopce s drugim terapeutski aktivnim sredstvima koja se obično daju u tim stanjima. Pogodnost spoja prema izumu (ili njegovog posebnog oblika) u takovom liječenju vaskularnih bolesti i sličnih stanja može se pokazati postupkom opisanim u međunarodnoj patentnoj prijavi br. WO 92/22309.

Sada će se pokazati različiti aspekti izuma pomoću slijedećih primjera, koji nemaju svrhu ograničenja izuma, i u kojima, ako drugačije nije navedeno

(i) temperature su date u stupnjevima Celzija (°C) ; postupci su provedeni pri sobnoj ili temperaturi okoline, to jest pri temperaturi u rasponu od 18-25°C;

(ii) organska otapala bila su osušena preko bezvodnog magnezijevog sulfata; isparavanje otapala bilo je provedeno upotrebom rotacijskog uređaja za isparavanje pod smanjenim tlakom (600-4000 paskala; 4,5-30 mm Hg) pri temperaturi kupelji sve do 60°C;

(iii) kromatografija znači "kromatografija ispiranjem" (metoda sa stupcem) provedena na Merckovom silika gelu (proizvod br. 9385 tvrtke E. Merck, Darmstadt, Njemačka), ispiranje u dva stupnja i uzlaznim gradijentima označeno je pojmom “gradijent” iza kojeg slijedi kratica početnog i omjera krajnjeg otapala; tankoslojna kromatografija (TLC) bila je provedena na pločicama silika gela, na primjer 0,25 mm pločicama silika gela GHLF (proizvod br. 21521 tvrtke Analtech Newark, DE SAD);

(iv) općenito, tijek reakcije bio je praćen tankoslojnom kromatografijom, a vremena reakcija data su samo za ilustraciju;

(v) tališta su nepravilna i (dec) pokazuju razgradnju; data tališta su ona koja su dobivena za materijale pripremljene kako je opisano; polimorfizam može biti posljedica izolacije materijala različitih tališta kod nekih preparata;

(vi) konačni proizvodi imalu su zadovoljavajući spektar nuklearne magnetske rezonancije (NMR); i, tamo gdje je bilo ispitano, prema HPLC bili su uglavnom čisti;

(vii) iskorištenja su data samo za ilustraciju i nisu nužno ona koja se mogu dobiti pažljivom provedbom postupka; preparacije su bile ponovljene ako je bilo traženo više materijala;

(viii) ako su navedeni, NMR podaci su u obliku delta vrijednosti za glavne dijagnostičke protone, navedene u ppm u odnosu prema tetrametilsilanu (TMS) kao internom standardu, određene pri 250 MHz pomoću DMSO-d6 kao otapala; za oblik signala upotrijebljene su uobičajene kratice; za AB spektar navedeni su izravno opaženi pomaci;

(ix) kemijski simboli imaju svoja uobičajena značenja; korištene su SI jedinice i simboli;

(x) navedeni smanjeni tlakovi dati su kao apsolutni tlakovi u paskalima (Pa); povišeni tlakovi navedeni su kao izmjereni tlakovi u barima;

(xi) omjeri otapala dati su izrazom volumen: volumen (v/v) ;

(xii) maseni spektar (MS) bio je napravljen s energijom elektrona od 70 elektron volti kemijskom ionizacijom izravnim izlaganjem uzorka; tamo gdje je naznačeno ionizacija je bila potaknuta udarom elektrona (EI) ili bombardiranjem s brzim atomima (FAB); općenito, navedeni su samo pikovi koji pokazuju glavnu masu; i

(xiii) HPLC je korištena za utvrđivanje omjera SSS:SSR diastereoizomera formule I u izoliranom materijalu, pomoću SUPELCO LC-18 reverzne faze, stupca 25 cm x 4, 6 mm I sredstva za ispiranje voda:acetonitril (70:30). Brzina protoka bila je 1,0 ml/min, ubrizgani volumen bio je 20 µl pomoću ventila i detekcija valne duljine bila je 205 nm. Vrijeme zadržavanja za SSS diastereoizomer bilo je otprilike 9, 9 minuta, a za SSR diastereoizomer bilo je otprilike 11,7 minuta.

Primjer 1

1-(3-dimetilaminopropil)-3-etilkarbodimid hidroklorid (1,84 g) doda se otopini (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonil-amino) -3-metilbutiril]-N-[2-metil-1-(2,2,2-trifluor-1-hidroksietil)propil]-pirolidin-2-karboksamida (0,41 g) otopljenog u dimetilsulfoksidu (DMSO; 5 ml) i toluenu (5 ml), zatim se kap po kap doda dikloroctena kiselina (0,32 ml) . Dobivenu otopinu miješa se 2 sata pri 20°C. Zatim se otopina prelije u etil acetat (200 ml) i ispire uzastopce s 1 M solnom kiselinom, vodom i otopinom soli. Organsku otopinu se osuši (MgSO4) i kocentrira pod vakuumom. Ostatak se očisti kromatografijom u koloni (gradijent ispiranja: metanol:metilen klorid, 3:97 do 5:95). Dobije se (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[2-metil-1-(2,2,2-trifluoracetil)propil]pirolidin-2-karboksamid (0,27 g) kao bijela pjena (kao smjesa ketonskog i hidratnog oblika); TLC, Rf = 0,4 (metanol:diklormetan, 2,5:97,5); 1H NMR (DMSO/D2O) : 4,44 (m, 1H), 4,00 (m, 2H) ; 3,72 (m, 1H), 3,51 (m, 4H), 2,02-1,75 (m, 6H) , 0,95-0,78 (m, 12H) ; analiza za C18H28F3N3O5·0,3H2O: izračunato: C, 50,42; H, 6,72; N, 9,80; nađeno: C, 50,31; H, 6,28; N, 9,56.

Početni materijal (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonil-amino)-3-metilbutiril]-N-[2-metil-1- (2,2,2-trifluor- 1-hidroksietil) propil]pirolidin-2-karboksamid bio je dobiven kako slijedi:

Metil kloroformat (0,12 ml) doda se otopini od (2RS,3SR)-L-valil-N-[3-(4-metil-1,1, 1-trifluor-2-hidroksi-pentil)] -L-prolinamida (dobivenog kako je opisano u US patentu 5,194,588) (0,5 g) i trietilamina (0,57 ml) u diklormetanu (13,6 ml) pri 0°C. Otopinu se miješa pola sata, zatim se prelije u etilacetat (100 ml). Organsku fazu se ispere uzastopce sa zasićenom vodenom otopinom natrijevog bikarbonaza, vodom i osopinom soli. Otopina se osuši (MgSO4) i koncentrirana pod vakuumom. Ostatak se očisti kromatografijom u koloni (gradijent ispiranja; metanol:metilen klorid, 5:95 do 7:93). Dobije se (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[2-metil-1-(2,2,2-trifluor-1-hidroksietil)propil]pirolidin-2-karboks-amid (0,51 g); TLC, Rf = 0,2 (metanol :metilen klorid, 5:95); MS: m/z = 426 (M+1).

Primjer 2

Otopinu kalijevog permanganata (16,6 g) u vodi (100 ml) dodaje se kap po kap pri 0°C k otopini od (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[(S)-2-metil-1-((R)-2,2,2-trifluor-1-hidroksietil)propil]pirolidin-2-karboksamida (15 g) u terc.butil alkoholu (175 ml), vodi (100 ml) i 0,6 M otopini natrijevog hidroksida (175 ml) .

Otopinu se miješa 2 sata i zatim se reakciju prekine dodatkom metanola (70 ml), zatim se miješa još 1 sat. Smjesu se filtrira kroz dijatomejsku zemlju i filtrat se zakiseli na pH 2 pomoću 1M solne kiseline, i zasiti s natrijevim kloridom. Proizvod se ekstrahira u eter (5 x 100 ml) i otapalo se odstrani pod vakuumom. Dobiveno ulje se kromatografira (metanol:diklormetan 5:95) i otapalo se odstranji. Dobije ulje. U otopinu ulja u etil acetatu (koji je bio prezasićen s vodom) (40 ml) uz miješanje doda se heksan (40 ml) i miješanje se nastavi 24 sata tijekom kojeg vremena se stvori kristalinična čvrsta tvar. Doda se i drugi dio heksana (40 ml) i čvrsta tvar se skupi i osuši pod vakuumom (40°C). Dobije se (S)-1-[(S)-2-(metoksi-karbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[(S)-2-metil-1-(2,2,2-trifluoracetil)propil]pirolidin-2-karboksarnid (9,45 g) kao bijela kristalinična čvrsta tvar (kao potpuno ili uglavnom oblik A); 1H NMR (300 MHz, DMSO/D2O) : 4,42 (m, 1H), 4,02 (d, 1H); 3,73 (m, 1H), 3,59 (m, 1H), 3,54 (s, 3H), 2,23 (m, 1H), 2,00-1,76 (m, 6H) , 0,91 (m, 6H), 0,85 (d, 3H), 0,80 (d, 3H) ; analiza za C18H28F3N3O5-H2O: izračunato: C, 48,97; H, 6,85; N, 9,51; nađeno: C, 49,02; H, 6,80; N, 9,66; (XDS je prikazan na slici 1).

Početni materijal (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N- [(S)-2-metil-1-((R)-2,2,2-trifluor- 1- hidroksietil)propil]pirolidin-2-karboksamid dobiven je kako slijedi:

(i) N-[(fenilmetoksi)karbonil]-L-valil-L-prolin terc.-butil ester (0,905 g) otopi se u etanolu (4 litre) i doda mu se 10%-tni paladij na ugljenu (20 g) . Reakcijsku smjesu se mućka u atmosferi vodika (50 psi) 12 sati i tada se katalizator odstrani filtracijom kroz dijatomejsku zemlju. Filtrat se zgusne pod vakuumom i ostatak se dva puta ispari iz toluola (1 litra). Dobije se L-valil-L-prolin ter.butil ester kao ulje (628 g); TLC, Rf = 0,2, aceton: heksan (20:80); MS: m/z = 272 (M+1) .

(ii) Otopinu natrijevog karbonata (110,5 g) u vodi (1,5 litre) pomiješa se s L-valil-L-prolin terc.butil esterom u tetrahidrofuranu (THF; 1 litra) i ohladi na 0°C. Smjesu se razrijedi s eterom (400 ml) i doda se kap po kap metil klorformat (39,4 g). Zatim se pusti da se reakcijska smjesa zagrije na sobnu temperaturu tijekom 2 sata. Slojevi se odvoje i organsku fazu se ispere dva puta s 1M solnom kiselinom, zatim sa zasićenom vodenom otopinom natrijevog bikarbonata i otopinom soli. Vodenu fazu ekstrahira se s eterom. Vodene faze se sjedine, osuše (MgSO4) i otapalo se odstrani. Dobije se N-(metoksikarbonil)-L-valil-L-prolin terc.butil ester (125,9 g); 1H NMR (300 Mhz, DMSO/d4-trifluoroctena kiselina): 4,23 (dd, 1H), 4,06 (d, 1H), 3,78 (m, 1H), 3,57 (m, 1H), 3,55 (s, 3H), 2,16 (m, 1H), 1,95 (m, 3H), 1,80 (m, 1H), 1,42 (s, 9H), 0,94 (m, 6H) ; MS: ra/z = 329 (M+H).

(iii) K otopini od N-(metoksikarbonil)-L-valil-L-prolin terc.butil estera (813 g) u toluenu (3 litre) doda se smola za ionsku izmjenu Amberlyst-15 (190 g). Reakcijska smjesa grije se pri 120°C da se voda prisutna u smoli odstrani destilacijom preko azeotropne smjese voda/toluen. Skupi se približno 400 ml destilata. Zatim se grijanje nastavi pri refluksu 1,5 sata, Reakcijsku smjesu se ohladi na 60°C i smolu se odstrani filtracijom. Filtrat se ekstrahira s 1M NaOH (2,5 litre) i zatim sa zasićenom vodenom otopinom natrijevog bikarbonata. Skupljeni bazični ekstrakti se ekstrahiraju sa smjesom od THF/etil acetata (1:1, 1 litra), a zatim se ohlade u ledenoj kupelji. Vodenu otopinu se zakiseli na pH 1,5 pomoću hladne 3M solne kiseline (1 litra) i ekstrahira se dva puta s THF/etil acetatom (1:1, 1,5 litre i 1 litra). Skupljeni ekstrakti se isperu s otopinom soli, osuše (MgSO4) i otapalo se odstrani isparavanjem. Dobiveni materijal se otopi u eteru (1 litra) i ostavi kristalizirati 48 sati pri 0°C. Dobivena čvrsta tvar se skupi filtracijom, ispere s hladnim eterom i osuši pod vakuumom. Dobije se N-(metoksikarbonil)-L-valil-L-prolin (373 g); 1H NMR (300 Mhz, DMSO) 12,4 (s, 1H), 7,37 (d, 1H), 4,25 (dd, 1H), 4,00 (t, 1H), 3,79 (m, 1H), 3,55 (m, 1H), 3,51 (s, 3H), 2,11 (m, 1H), 1,85 (m, 4H) , 0,91 (d, 3H), 0,87 (d, 3H),; MS ra/z = 273 (M+1).

(iv) N-metilmorfolin (8,5 ml) doda se k otopini od N-(metoksikarbonil)-L-valil-L-prolina (12,5 g) u THF-u (150 ml) i otopinu se ohladi na -15°C u kupelji od led/acetona.

Doda se kap po kap izobutil kloroformata (6,6 ml) i smjesu se miješa 1 sat. Doda se drugi dio N-metilmorfolina (8,5 ml), zatim (2R, 3S)-3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanol poluoksalatnu sol (10 g). Reakcijsku smjesu miješa se zatim 12 sati tijekom čega se pusti zagrijati na sobnu temperaturu. Reakcijsku smjesu razrijedi se s eterom (500 ml) i ispere uzastopce sa zasićenom vodenom otopinom natrijevog bikarbonata, 1 M solnom kiselinom i otopinom soli. Vodeni slojevi se esktrahiraju s eterom, a organske faze se skupe i osuše (MgSO4) . Otopinu se filtrira i otapalo se odstrani isparavanjem. Dobiveni materijal se filtrira kroz silika gel uz eter kao sredstvo za ispiranje. Skupe se eterske frakcije koje sadrže proizvod i otapalo se odstrani isparavanjem. Proizvod se osuši pod vakuumom i dobije se (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metil-butiril]-N-[(S)-2-metil-1-(R)-(2,2,2-trifluor-1-hidroksi-etil)propil]pirolidin-2-karboksamid (16,1 g); 1H NMR (300 MHz, DMSO): 7,61 (d, 1H), 7,28 (d, 1H), 6,44 (d, 1H), 4,44 (m, 1H), 4,05 (m, 1H), 3,98 (m, IH), 3,75 (m, 2H) , 3,55 (m, 1H), 3,50 (s, 3H), 1,83), 1,83 (m, 6H), 0,90 (d, 3H), 0,86 (d, 3H); MS: m/z = 426.

(2R,3S)-3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanol poluoksalatna sol, upotrijebljena u stupnju (iv) dobivena je kako slijedi:

(i) Trifozgen (23 g) doda se u jednom obroku uz dobro miješanje k smjesi od (2RS,3SR)-3-amino-4-metil-1,1,1-tri-fluor-2-pentanol poluoksalatne soli (50 g) u toluenu (250 ml) i 2M otopine natrijevog hidroksida (350 ml) . Početna reakcija je egzotermna i smjesti se u ledenu kupelj. Nakon 0,5 sata reakcijska smjesa se zagrije na 25°C i TLC pokazuje da je još prisutna značajna količina neizreagiranog amina. pH otopine namjesti se na približno 12 pomoću 50%-tne otopine natrijevog hidroksida. Doda se dodatni dio trifozgena i miješa se 1 sat. pH reakcijske smjese se spusti na 7 pomoću 1M solne kiseline i dva puta se ekstrahira s eterom. Skupljeni eterski slojevi se isperu s vodom, otopinom soli i osuše se (MgSO4). Otapalo se odstrani isparavanjem da se dobije ulje koje kristalizira nakon stajanja. Dobivena čvrsta tvar skupi se filtracijom i ispere s eter:heksan (1:1). Dobije se 27 g (4RS, 5SR)-4-izopropil-5-trifluormetiloksazolidin-2-ona kao bijele čvrste tvari, tališta 71-72°C; 1H NMR (300 Hmz, DMSO): 8,45 (s, 1H), 5,11 (m, 1H), 3,61 (m, 1H), 1,72 (m, 1H), 0,86 (d, 6H) .

(ii) K otopini od (4RS, 5SR)-4-izopropil-5-trifluor-metiloksazolidin-2-ona (35,8 g) u THF-u (600 ml) doda se n-butil-litija (20 ml 1M otopine u heksanu) pri -78°C, zatim se miješa 0,5 sata. Doda se (-)-metil kloroformat (41 ml, svježe destilirani) i zatim se nastavi miješati 0,5 sata pri -78°C. Otopinu se zagrije na 25°C i reakciju se prekine dodatkom zasićene vodene otopine natrijevog bikarbonata. Proizvod se ekstrahira u eter i ispere s vodom i otopinom soli. Otopinu se osuši (MgSO4) i otapalo se odstrani u vakuumu. Dobiveno ulje kristalizira nakon stajanja i dobije se čvrstu tvar koja se skupi filtracijom. Čvrstu tvar ispere se s eter:heksanom (1:1) i osuši da se dobije (4S, 5R)-4-izopropil-3-[(1R,3R,4S)-3-p-mentiloksikarbonil]-5-trifluormetiloksazolidin-2-on (23,15 g); talište 138-140°C; 1H NMR (300 Hmz, DMSO) : 5,51 (dd, 1H), 4,68 (m, 1H), 4,26 (m, 1H), 2,27 (m, 1H), 1,94 (d, 1H), 1,78 (m, 1H), 1,62 (d, 2H), 1,42 (m, 2H), 1,01 (dd, 2H), 0,95-0,84 (m, 24H), 0,71 (d, 3H) ; 19FNMR (376,5MHz, DMSO): -76,9910; 99% d.e. (Daljnji dobitak od 4,3 g (99% d.e.) dobiven je iz matične otopine). [Napomena: izomer (4R,5S) imao je talište 80-82°C i 19FNMR (376,5 MHz, DMSO): -77,0019.

(iii) Otopinu od (4S, 5R)-4-izopropil-3-[(1R,3R,4S)-3-p-mentiloksikarbonil]-5-trifluormetiloksazolidin-2-ona (27 g) u dioksanu (70 ml) i 50%-tnu otopinu kalijevog hidroksida (80 ml) grije se 2 dana pri 100°C. Reakcijsku smjesu se ohladi, razrijedi s eterom (400 ml) i organski sloj se odvoji. pH vodene otopine se namjesti na 9 (ranije je približno 14) upotrebom 6M solne kiseline. Vodeni sloj se ekstrahira 3 puta s eterom (300 ml) . Organske faze se skupe, osuše (MgSO4) i dodaju se k dobro miješanoj otopini dihidrata oksalne kiseline (4,5 g) u acetonitrilu (100 ml). Čvrsta tvar se istaloži i skupi filtracijom, ispere s eterom, osuši se pod vakuumom (60°C) i dobije se 15, 9 g bijele čvrste tvari. Čvrsta tvar se trituira s eterom (300 ml), skupi se filtracijom i osuši. Dobije se (2R, 3S)-3-amino- 4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanol izoliran kao njegova poluoksalatna sol (13,4 g, iskorištenje 88%) kao bijela čvrsta tvar, tališta 184-186°C; 1H NMR (300 MHz, DMSO): 5,71 (bs, 3H), 4,08 (ddd, 1H), 2,88 (m, 1H), 1,81 (m, 1H), 0,92 (m, 6H) ; alaliza za C6H12F3NO·O, 5C2H2O4: C, 38,89; H, 6,06; N, 6,48; nađeno: C, 38,75; H, 5,95; N, 6, 47.

(2RS,3SR)-3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanol upotrijebljen u fazi (i) dobiven je postupkom opisanim u US patentu 4,910,190.

Primjer 3

Primjenom oksidacijskog postupka sličnog onom opisanom u primjeru 2, ali upotrebom (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonil-amino)-3-metilbutiril]-N-[2-metil-1-(2,2,2-trifluor-1-hidroksietil)propil]pirolidin-2-karboksamida i dodavanjem otopine kalijevog permanganata pri 5-10°C i miješanjem jedan sat pri 10°C prije obrade s metanolom, dobiven je (nakon prekida ekstrakcijom u terc.butil metil eteru, zatim ispiranjem s otopinom soli i zgušnjavanjem u vakuumu) (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino) -3-metilbutiril]-N-[2-metil-1-(2,2,2- trifluoracetil) propil]pirolidin-2-karboksamid kao guma (sa 75%-tnim iskorištenjem); SSS:SSR omjer od 53:47; hidrat:keton 1:1; 1H NMR je sličan proizvodu iz primjera 1. (Primjenom sličnog postupka ali upotrebom otopine kalijevog permanganata pri sobnoj temperaturi umjesto pri5 - 10°C, dobiven je proizvod s omjerom SSS:SSR od 47:53.).

Početni materijal (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N-[2 -metil-1-(2,2,2-trifluor-1-hidroksi- etil)propil] pirolidin-2-karboksamid dobiven je kao ulje (s 55%-tnim iskorištenjem) primjenom postupka analognog onom opisanom u primjeru 2, odlomak (iv), ali upotrebom 3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanola (kao smjese diastereoizomera) , dobivenog kako je opisano u USP 4,910,190 ili kako slijedi:

(i) Otopinu uree (72 g) u DMF-u (810 ml) doda se k natrijevom nitritu (90 g), miješa se 10 minuta i tada se ohladi na 15°C. Tijekom 30 minuta dodaje se izobutil jodid (97,2 ml) i reakcijsku smjesu miješa se pri sobnoj temperaturi 20 sati. Smjesu se ponovno ohladi na 15°C i polako se doda vodu (810 ml). Smjesu se miješa 5 minuta pri sobnoj temperaturi i zatim se dva puta ekstrahira s metil terc.butil eterom. Skupljeni organski ekstrakti se dva puta isperu s 20%-tnom vodenom otopinom natrijevog tiosulfata i zgusnu pod vakuumom. Dobije se 2-metil-1-nitropropan (39 g) koji se upotrebljava bez daljnjeg čišćenja.

(ii) Molekulna sita 3A (27,04 g) griju se 20 sati pri 120°C pod vakuumom i doda se otopinu 2-metil-1-nitropropana (13,0 g) u metil terc.butil eteru (420 ml). Smjesu se miješa 5 minuta, doda se kalijev karbonat (64,5 g) i smjesu se miješa daljnjih 30 minuta. Smjesu se ohladi na 15°C i tijekom 30 minuta doda je fluorni hidrat (22,0 g). Reakcijsku smjesu miješa se 16 sati pri sobnoj temperaturi, zatim se ohladi na 15°C i doda vodu (270 ml). Nakon 5 minuta miješanja pri sobnoj temperaturi organsku fazu se odvoji i ispere s 10%-tnom otopinom kalijevog karbonata, 2M solnom kiselinom i vodom. Otapalo se zatim odstrani isparavanjem pod smanjanim tlakom pri temperaturi ispod 40°C i ulje se osuši azeotropno s izopropilnim alkoholom pri temperaturi ispod 50°C. Dobije se 4-metil-3-nitro-1,1,1-trifluor-2-pentanol (21,3 g) kao ulje, koje se upotrebljava bez daljnjeg čišćenja.

(iii) Otopinu 4-metil-3-nitro-1,1,1-trifluor-2-pentanola (17,1 g) u izopropanolu (115 ml) i octenoj kiselini (0,43 ml) hidrogenira se preko 10%-tnog paladija na ugljenu (2,4 g) pod 3,5 bara tlaka do završetka uzimanja vodika. Katalizator se odstrani filtracijom kroz dijatomejsku zemlju i filterski kolač se ispere s izopropanolom. Filtrat se isparava pod vakuumom sve dok prestane daljnja destilacija izopropanola i ostatak se otopi u acetonitrilu (40 ml) . Doda se otopinu oksalne kiseline (3,94 g) u acetonitrilu (80 ml) uz miješanje i smjesu se ohladi na 5°C. Proizvod koji je iskristalizirao skupi se filtracijom, ispere s hladnim acetonitrilom i osuši pri 50°C. Dobije se 3-amino-4-metil -1,1,1- trifluor-2-pentanol kao njegova oksalatna sol (9,08 g).

Primjer 4

Heksan (13 ml) dodaje otopini od (S)-1-[(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril]-N- [2-metil-1-(2,2,2- trifluoracetil)propil]pirolidin-2-karboksamida (0,85 g; SSS:SSR 53:47; hidrat:keton 1:1) u terc.butil metil eteru (8,5 ml) dok se maglica zadrži. Tada se otopina zagrije da se dobije bistru otopinu, doda se uglavnom čist kristaliničan SSS diastereoizomer i pusti se stajati. Bijela čvrsta kristalinična tvar skupi se filtracijom. Dobije se (S)-1-[(S) -2-(metoksikarbonilamino)-3-metil-butiril]-N-[(S)-2-metil-1-(2,2,2-trifluoracetil)propil]-pirolidin-2-karboksamid kao kristalinična čvrsta tvar s 30%-tnim iskorištenjem, SSS:SSR 95:5; hidrat:ketonu 80:20; NMR je sličan onom za proizvod iz primjera 2.

Primjer 5

Primjenom postupka sličnog onom opisanom u primjeru 4, ali počevši s diastereoraernom smjesom SSS:SSR 53:47 (1,73 g) i hidratrketon 95:5, ali uz dodatak 36%-tne solne kiseline (0,06 ml) i vode ( (0,04 ml) otapalu za kristalizaciju prije dodatka heksana. Dobiven je kristaliničan SSS diastereoizomer s 22%-tnim iskorištenjem sa SSS:SSR 98,5:1,5 i u potpuno ili uglavnom u hidratnoni obliku.

Primjer 6

Primjenom postupka sličnog onom opisanom u primjeru 5, ali bez solne kiseline, dobivena je kristalinična diastereoizomerna smjesa sa SSS:SSR 65:35 i u potpuno ili uglavnom u hidratnom obliku.

Primjer 7

Primjenom postupka sličnog onom opisanom u primjeru 5, ali počevši sa diastereomernom smjesom od SSS:SSR 47:53 i hidrat:keton 60:40, dobiven je kristaliničan diastereoizomer s 18%-tnim iskorištenjem sa SSS:SSR 98,5:1,5 i u potpuno ili iglavnom u hidratnom obliku.

Primjer 8

Proizvod iz primjera 2 (5 g) otopi se u 1,2-dimetoksietanu (DMF; 6 ml) uz lagano grijanje. Otopini se oprezno se doda vodu (5 ml) da se dobije bistru otopinu. Otopinu se pusti ohladiti na sobnu temperaturu, zacijepi se s uglavnom čistim kristaliničnim SSS diastereoizomerom i pusti se stajati 16 sati. Kristalinična masa stvorena na dnu posude pažljivo se slomi i skupi vakuumskom filtracijom. Kristaliničan proizvod se ispere s mješavinom DMF-a i vode, pusti se osušiti u struji zraka tijekom 16 sati. Dobije se kristaliničan SSS diastereoizomer (koji sadrži manje od 2% SSR diastereoizomera) kao potpuno ili uglavnom oblik B, sa sadržajem vode od 7,3% masa/masa; (XDS spektar prikazan je na slici 3). (Primjenom sličnog postupka ali s prekristaliziranim oblikom B kao početnim materijalom, dobije se oblik B koji ima sadržaj vode od 7,7% masa/masa.)

Primjer 9

Proizvod iz primjera 8 (4,78 g) otopi se u etil acetatu (14,7 ral) uz zagrijavanje na 60°C u inertnoj atmosferi. Polako se doda heksan i otopinu se pusti ohladiti na 22°C. Kristaliničan proizvod skupi se filtracijom i ispere s heksanom (10 ml), zatim se pusti osušiti u struji zraka. Dobije se kristaliničan SSS diastereoizomer (koji sadrži manje od 2% SSR diastereoizomera) kao potpuno ili uglavnom oblik A, sa sadržajem vode od 4,1% masa/masa.

Primjer 10

Proizvod iz primjera 2 (1 g) otopi se u cikloheksanu (20 ml) i otopina se destilira pod atmosferskim tlakom pri 80°C da se smanji na volumen od 7 ml. Zatim se bistru otopinu pusti ohladiti na 24°C. Suspendiranu čvrstu tvar skupi se odisnom filtracijom koja se provodi u struji suhog dušika i osuši se u egzikatoru pod vakuumom u prisutnosti fosfornog pentoksida. Tako se dobije SSS diastereoizomer (koji sadrži manje od 2% SSR diastereoizomera) u potpuno ili uglavnom "ketonskom" obliku; (XDS spektar prikazan je na slici 4).

[image]

[image]

Prikladni uvjeti uključuju:

(a) DMF, 1-hidroksibenzentriazol, Et3N, dicikloheksilkarbo-diimid, 0°C do sobne temperature,

(b) R = tBu: trifluoroctena kiselina, CH2Cl2, 0°C do sobne temperature, R = Me: metanol/vodeni NaOH, sobna temperatura,

(c) iBuO·CO·Cl, N-metilmorfolin, THF, -35°C do 0°C, iza čega slijedi aminalkohol,

(d) H2, 10%-tni Pd-C, EtOH,

(e) CH3O·CO·Cl, Et3N, CH2Cl2/ 0°C.

[image]

Shema 2 (nastavak)

Prikladni uvjeti za shemu 2 uključuju:

Stupnjevi (1), (8), (9): kao za fazu (d) iz sheme 1; stupnjevi (2), (7), (11): MeOCOCl, Et3N ili N-metil-morfolin, CH2Cl2 ili THF, 0°C do 30°C; stupnjevi (3), (6): trifluoroctena kiselina, CH2Cl2, 0°C do sobne temperature; stupnjevi (4), (5): kao za fazu (a) u shemi 1; stupanj (10): Me3SiCl, THF, N-metilmorfolin, 0-30°C; stupanj (12): kisela vodena hidroliza; stupnjevi (13), (14): kao za fazu (c) u shemi 1.

[image]

Claims (15)

1. Spoj formule I [image] ili njegov solvat, ili ketal ili njegov poluketal, kao diastereomerna smjesa, naznačen time, da uključuje 50% ili više diastereoizomera formule Ia [image] ili njegov oblik solvata, ili ketal ili njegov poluketal.

2. Spoj u skladu sa zahtjevom 1, naznačen time, da je spoj (S)-1-·(S)-2- (metoksi karbonilamino)-3-metilbutiril·-N-·2-metil-1-(trifluoracetil)propil·pirolidin-2-karboksamid, ili njegov solvat, oba u obliku diastereomerne smjese (S)-1-·(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril·-N-·(S)- 2-metil-1-(trifluoracetil) propil·-pirolidin-2-karboksamida ili njegovog solvata i (S)-1-·(S)-2-(metoksikarbonilamino)- 3-metilbutiril·-N-·(S)- 2-metil-1-(trifluoracetil)propil·-pirolidin-2-karboksamida ili njegovog solvata, i u obliku vrlo ili potpuno čistog diastereoizomera (S)-1-·(S)-2-(metoksikarbonilamino)-3-metilbutiril·- N-·(S)-2-metil-1- (trifluoracetil) propil·pirolidin-2-karboksamida formule Ia ili njegovog solvata.

3. Spoj, solvat, ketal ili poluketal u skladu sa zahtjevom 1 ili 2, naznačen time, da je u kristaliničnom obliku.

4. Spoj ili solvat prema bilo kojem od prethodnih zahtjeva, naznačen time, da je u obliku vrlo ili potpuno čistog diastereoizomera formule Ia ili njegovog hidratnog oblika.

5. Spoj prema bilo kojem od prethodnih zahtjeva, naznačen time, da je u obliku vrlo ili potpuno čistog diastereoizomera formule Ib [image] ili njegovom hidratnom obliku, ili njegova farmaceutski prihvatljiva sol.

6. Spoj prema zahtjevu 4, naznačen time, da je kristaliničan, u hidratnom obliku i ima oblik spektra difrakcijeX-zraka na prahu koji uključuje specifične pikove kod otprilike 2-theta = 10,8; 11,4; 15,4; 21,6 i 21,9 stupnjeva.

7. Spoj prema zahtjevu 4, naznačen time, da je kristaliničan, u hidratnom obliku i ima oblik spektra difrakcijeX-zraka na prahu koja uključuje specifične pikove kod otprilike 2-theta = 7,2; 7,4; 9,0; 9,2; 10,8; 11,3; 14,5; 15,9; 17,8; 19,7 i 22,5 stupnjeva.

8. Farmaceutski sastav koji uključuje spoj, solvat, ketal, poluketal ili farmaceutski prihvatljivu sol prema bilo kojem od prethodnih zahtjeva, naznačen time, da djeluje zajedno s farmaceutski prihvatljvim sredstvom za razređenje ili nosiocem.

9. Postupak za proizvodnju spoja prema zahtjevu 1, ili njegovog solvata, naznačen time, da uključuje oksidaciju spoja formule II [image] s prikladnim oksidacijskim sredstvom.

10. Postupak prema zahtjevu 9, naznačen time,.da se kao polazni materijal upotrijebi spoj formule IIa [image]

11. Postupak prema zahtjevu 10, naznačen time, da iza njega slijedi tvorba kristala iz otopine proizvoda u otapalu odabranom između butil acetata, mješavine butil acetata i heksana, mješavine acetona i vode, mješavine acetona i heksana, mješavine acetona i petrol etera vrelišta 100-120°C, mješavine 1,2-dimetoksietana i heksana, mješavine 1,2-dimetoksietana, vode i heksana, mješavine etil acetata i heksana, mješavine etil acetata, heksana i vode, vode, mješavine dibutil etera i heksana, mješavine diklormetana i heksana, mješavine metanola i toluena, mješavine terc.butil metil etera i heksana, mješavine izopropanola i heksana i mješavine tetrahidrofurana i heksana.

12. Postupak za pripremanje spoja prema zahtjevu 6 ili zahtjevu 7, naznačen time, da uključuje tvorbu kristala iz otopine vrlo ili uglavnom čistog diastereizomera formule Ia u hidratnom obliku u otapalu odabranom između između butil acetata, mješavine butil acetata i heksana, mješavine acetona i vode, mješavine acetona i heksana, mješavine acetona i petrol etera vrelišta 100-120°C, mješavine 1,2-dimetoksietana i heksana, mješavine1,2-dimetoksietana, vode i heksana, mješavine etil acetata i heksana, mješavine etil acetata, heksana i vode, i vode.

13. Spoj, naznačen time, da se može dobiti postupkom prema zahtjevu 11 ili 12.

14. Spoj, naznačen time, da ima formule II ili Ha.

15. Postupak za proizvodnju intermedijata (2R,3S)-3-amino-4-metil-1,1,1-trifluoro-2-pentanol, ili njegove soli, naznačen time, da uključuje (i) reakciju (4RS,5SR)-4-izopropil-5-trifluormetil-oksazolidin-2-ona, ili njegove soli alkalnog metala, sa (-)-mentil- kloroformatom da se dobiju (4RS,5SR)-4-izopropil-3-·(1R, 3R, 4S)-3-p-metiloksikarbonil·- 5-trifluor- metiloksazolidin-2-oni; (ii) odvajanje izomera (4S, 5R)-4-izopropil-3-·(1R, 3R, 4S)-3-p-mentiloksikarbonil·- 5-trifluormetil- oksazolidin-2-ona; i (iii) hidrolizu izomera (4S,5R)-4-izopropil-3-·(1R,3R,4S)-3-p- mentiloksikarbonil·-5- trifluormetil -oksazolidin-2-ona pod bazičnim uvjetima da se dobije (2S,3R)-3-amino-4-metil-1,1,1-trifluor-2-pentanol.