GR2003274Y - Διαιρουμενο συστημα στεγασης αυτοκινητων με βραχιονα συνδεσης - Google Patents

Abstract

Η παρούσα εφεύρεση αφορά ένα διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων του οποίου ο σκελετός αποτελείται από τεμάχια σε σχήμα «Γ», και χαρακτηρίζεται από το ότι κάθε τεμάχιο αποτελείται από κολώνα (1) και κεκλιμένη δοκό (4), που συνδέονται μεταξύ τους με εσωτερικό βραχίονα σύνδεσης (2). Στο υπέδαφος, κάτω από κάθε κολώνα (1), υπάρχει πέδιλο (5) θεμελίωσης από μπετόν με άρμωση (6) που εκτείνεται σε βάθος τουλάχιστον 1,4 μέτρων. Η τεγίδα (7) είναι κατασκευασμένη από προφίλ αλουμινίου. Η κεκλιμένη δοκός (4) και οι τεγίδες (7) συνδέονται με αντιανέμια (11). Τα προφίλ αλουμινίου της τεγίδας (7) διαθέτουν κανάλι απορροής υδάτων (8), κανάλι για εγκατάσταση ταινίας φωτισμού (10) και κανάλι για καλώδια (9). Η τεγίδα (7) διαθέτει υποδοχές για φωτοβολαταϊκά πάνελ, επί των οποίων τοποθετούνται φωτοβολαταϊκά πάνελ (12) τα οποία συνδέονται με φορτιστή ηλεκτρικού αυτοκινήτου.

Description

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Διαιρούμενο σύστημα στέγασης αυτοκινήτων με βραχίονα σύνδεσης

Τεχνικό πεδίο της εφεύρεσης

Η παρούσα εφεύρεση αφορά ένα στέγαστρο αυτοκινήτων του οποίου ο σκελετός είναι διαιρούμενος, δηλαδή αποτελείται από κολώνες και κεκλιμένες δοκούς που αποσπώνται από τις κολώνες. Η κάθε κολώνα με την αντίστοιχη κεκλιμένη δοκό δημιουργεί σχήμα «Γ ». Καθένα από τα τεμάχια του σκελετού, στο σημείο σύνδεσης της κολώνας με την κεκλιμένη δοκό, περιέχει έναν εσωτερικό βραχίονα σύνδεσης. Παράλληλα διαθέτει εργονομικό σχεδίασμά και τρόπο συναρμολόγησης.

Στάθμη της τεχνικής

Για τη σκίαση επιβατικών αυτοκινήτων σε υπαίθριο χώρο χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, στέγαστρα.

Τα περισσότερα στέγαστρα αποτελούνται από σκελετό, κάθε τεμάχιο του οποίου από τελείται από κολώνα/ες και δοκό. Η κάθε δοκός μπορεί να στηρίζεται σε μία ή περισσότερες κολώνες. Η ένωση της δοκού με την κολώνα ή τις κολώνες, επί των οποίων στηρίζεται, συνήθως, γίνεται με απευθείας σύνδεση χωρίς να μεσολαβεί κάποιο συνδετικό στοιχείο. Το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένες οι κολώνες και οι δοκοί είναι, συνήθως, κάποιο μέταλλο. Ο δε πιο δημοφιλής τρόπος σύνδεσης είναι η ηλεκτροσυγκόλληση. Οι κολώνες με τις δοκούς είτε έρχονται ενωμένες και έτοιμες για εγκατάσταση είτε συγκολλούνται στο τόπο της εγκατάστασης. Η ηλεκτροσυγκόλληση είναι ένας τρόπος για πολύ σταθερή ένωση μεταλλικών στοιχείων, εν προκειμένω των δοκών με τις κολώνες, καθώς, στο σημείο ένωσης, τα μέταλα λιώνουν και ενώνονται σαν ένα σώμα. Ωστόσο, μετά την ηλεκτροσυγκόλληση ο αποχωρισμός της δοκού από την κολώνα είναι σχεδόν αδύνατος. Τυχόν αποκόλληση θα γίνει με ενδεχόμενη αλλοίωση των τεμαχίων που αποκολλώνται και η επανασύνδεσή τους δεν θα είναι εύκολη. Ως εκ τούτου, η συγκόλληση των δοκών στις κολώνες δημιουργεί μία δυσκολία στη μεταφορά και μετεγκατάσταση, καθώς οι κολώνες και οι δοκοί για ένα στέγαστρο έχουν διαστάσεις αρκετών μέτρων. Η δε εργονομία και δυνατότητα απόσπασης του ενός τμήματος από το άλλο είναι καθοριστικής σημασίας για τη μεταφορά τους.

Κάποιοι κατασκευαστές έχουν επιχειρήσει να κατασκευάσουν στέγαστρα, στα οποία οι δοκοί θα ενώνονται με τις κολώνες με βίδες, έτσι ώστε να μπορούν να αποσπαστούν. Ωστόσο, στα στέγαστρα αυτά η σύνδεση των δοκών με τις κολώνες γίνεται απευθείας, χωρίς να μεσολαβεί κάποιο συνδετικό σώμα ανάμεσα στην κολώνα και τη δοκό, ενώ για να εξασφαλιστεί η στατικότητα τέτοιων κατασκευών, συνήθως, η κάθε δοκός στηρίζεται σε περισσότερες από μία κολώνες.

Γενικά, η στατικότητα ενός στέγαστρου είναι ύψιστης σημασίας, για λόγους ασφαλείας. Η στήριξη της τεγίδας πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε αφενός να στηρίζει το βάρος της και αφετέρου να μην παρεμποδίζει την είσοδο των αυτοκινήτων στο χώρο κάτω από την τεγίδα του στέγαστρου. Η τεγίδα πρέπει να έχει διαστάσεις ικανές να παρέχουν επαρκή σκίαση σε οποιοδήποτε επιβατικό αυτοκίνητο.

Συγκεκριμένα, το μήκος ενός επιβατικού αυτοκινήτου κυμαίνεται από 3 έως 5 μέτρα και το πλάτος από 1,7 έως 1,9 μέτρα. Για να παρέχεται επαρκής σκίαση ενός τέτοιου οχήματος, πρέπει η τεγίδα του στέγαστρου να έχει μήκος τουλάχιστον 5 μέτρα, δηλαδή όσο το μήκος ενός μεγάλου οχήματος, ενώ το πλάτος κατασκευάζεται από 2 έως 2,5 μέτρα για κάθε αυτοκίνητο. Οι περισσότεροι κατασκευαστές παράγουν στέγαστρα σκίασης σε ένα μέγεθος και όχι προσαρμοσμένο στο όχημα που θα παρκάρει ο τελικός χρήστης, το οποίο, άλλωστε μπορεί να αλλάζει. Πολλές φορές, το μήκος που απαιτείται για την τεγίδα ενός στέγαστρου είναι μεγαλύτερο από 5 μέτρα, καθώς ο κατασκευαστής επιθυμεί να προβλέψει δυνατότητα επαρκούς σκίασης, όλες τις ώρες της ημέρας, λαμβάνοντας υπόψη τη μετακίνηση του ήλιου και τη διαφορετική θέση του κατά τη διάρκεια της ημέρας. Όσον αφορά το πλάτος της τεγίδας, εάν προορίζεται για ένα αυτοκίνητο, κατασκευάζεται συνήθως στα 2 μέτρα, ενώ αν προορίζεται για δύο ή περισσότερα αυτοκίνητα υπολογίζεται στα 2,5 μέτρα.

Το μείζον πρόβλημα που προκύπτει για μία τέτοιων διαστάσεων τεγίδα είναι πως θα στηριχτεί. Σύμφωνα με τις δυνάμεις της φυσικής το κέντρο βάρους μία τεγίδας μήκους 5 μέτρων, σε πλήρως οριζόντια θέση, είναι στο κέντρο της, δηλαδή στα 2,5 μέτρα.

Προκειμένου να είναι σταθερή μία απλή κατασκευή σκίασης και να μην κινδυνεύει με πτώση η τεγίδα, το κέντρο βάρους της πρέπει να πέφτει μέσα στη βάση στήριξης. Μία απλή κατασκευή είναι μία κατασκευή σε μορφή μεγάλου τραπεζιού, στην οποία η βάση στήριξης αποτελείται από 4 κολώνες, στερεωμένες κάθετα στο έδαφος, πάνω στα οποία στηρίζεται η τεγίδα. Καθεμία από τις τέσσερες γωνίες της τεγίδας στηρίζεται σε μία από τις 4 κολώνες. Αυτή η κατασκευή είναι η πιο απλή και λαμβάνει υπόψη της τις ασκούμενες δυνάμεις, σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής. Το δε κέντρο βάρους της τεγίδας πέφτει εντός του πεδίου της βάσης στήριξης. Ωστόσο, σε ένα τέτοιο στέγαστρο η είσοδος και έξοδος ενός αυτοκινήτου είναι δύσκολη, με κίνδυνου πρόσκρουσης του αυτοκινήτου σε μία από τα κάθετες κολώνες της βάσης στήριξης, ιδίως στις δύο κολώνες που αποτελούν την είσοδο, καθώς ένα αυτοκίνητο εισέρχεται στο στέγαστρο με στροφή των δύο τροχών, είτε με κίνηση προς τα εμπρός είτε με κίνηση προς τα πίσω.

Άλλες προσεγγίσεις στο θέμα στήριξης της τεγίδας έχουν ως εξής. Κάποιοι έχουν κατασκευάσει στέγαστρα όπου οι κολώνες που αποτελούν την είσοδο του αυτοκινήτου στο στέγαστρο βρίσκονται, όχι στις άκρες της τεγίδας, αλλά περίπου στο μέσο των δοκών, επί των οποίων βρίσκεται η τεγίδα, κάθετα ή διαγώνια προς το έδαφος, έτσι ώστε το κέντρο βάρους της τεγίδας να πέφτει εντός του πεδίου της βάσης στήριξης και να ενοχλεί λιγότερο την είσοδο και έξοδο των αυτοκινήτων.

Άλλοι κατασκευαστές επιλέγουν να χρησιμοποιούν ελαφρύ υλικό στην τεγίδα, ενώ κάποιοι κατασκευαστές συνδυάζουν και τις δύο λύσεις, δηλαδή ελαφρύ υλικό και διαγώνιες κολώνες από το μέσο των δοκών με κατεύθυνση στις δύο κολώνες στήριξης που δεν αποτελούν την είσοδο του αυτοκινήτου, το υλικό αυτό μπορεί να είναι μία λεπτή φέτα αδιαφανούς πλαστικού Κάποιοι λίγοι κατασκευαστές έχουν παράγει στέγαστρα σε σχήμα «Γ» με μόνο δύο κολώνες στις οποίες στηρίζεται η τεγίδα, χρησιμοποιώντας ελαφρύ υλικό στην τεγίδα, μικρές σε ύψος κολώνες και μεγάλη κλίση στην τεγίδα σε σχέση με τις κολώνες στήριξης, έτσι ώστε να δημιουργείται γωνία πολλών μοιρών ανάμεσα στην τεγίδα και τις κολώνες στήριξης. Η τελευταία αυτή λύση, συνήθως δημιουργεί χαμηλό ύψος στο σημείο σύνδεσης της τεγίδας με τις κολώνες στήριξης με κίνδυνο πρόσκουσης του αυτοκινήτου.

Στις παραπάνω λύσεις, η χρήση υλικού που είναι ελαφρύ, είναι καθοριστικής σημασίας για τις δυνάμεις που ασκούνται από την τεγίδα προς το πεδίο της βάσης στήριξης.

Ωστόσο, πολλές φορές, υπάρχει η ανάγκη η τεγίδα να είναι κατασκευασμένη από υλικό που έχει κάποιο υπολογίσιμο βάρος, όπως είναι τα φωτοβολταϊκά πάνελ. Η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάνελ είναι, πλέον, ευρέως διαδεδομένη, ιδίως σε χώρες με μεγάλη ηλιοφάνεια. Τα φωτοβολταϊκά πάνελ έχουν βάρος σημαντικά μεγαλύτερο από ένα λεπτό πλαστικό.

Η πρόκληση, λοιπόν, είναι η κατασκευή ενός στέγαστρου το οποίο θα είναι εργονομικό, με δυνατότητα απόσπασης των δοκών από τις κολώνες, με τεγίδα η οποία στηρίζεται σε δύο κολώνες στήριξης και ο τρόπος κατασκευής του θα είναι τέτοιος ώστε να αντέχει επαρκές βάρος ώστε να αντέχει το βάρος φωτοβολταϊκών πάνελ, χωρίς ιδιαίτερη καταπόνηση.

Περίληψη της εφεύρεσης

Η παρούσα εφεύρεση αφορά ένα διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων του οποίου ο σκελετός αποτελείται από τεμάχια σε σχήμα «Γ», και χαρακτηρίζεται από το ότι κάθε τεμάχιο αποτελείται από κολώνα (1) και κεκλιμένη δοκό (4), που συνδέονται μεταξύ τους με εσωτερικό βραχίονα σύνδεσης (2).

Κάθε κεκλιμένη δοκός (4) είναι αποσπώμενη από την αντίστοιχη κολώνα (1).

Κάθε κολώνα (1) διαθέτει εξωτερική κλίση έτσι ώστε να σχηματίζεται εξωτερική γωνία από 75 έως 85 μοίρες με το έδαφος.

Στο υπέδαφος, κάτω από κάθε κολώνα (1), υπάρχει πέδιλο (5) θεμελίωσης από μπετόν με άρμωση (6) που εκτείνεται σε βάθος τουλάχιστον 1,4 μέτρων.

Η τεγίδα (7) είναι κατασκευασμένη από προφίλ αλουμινίου.

Η κεκλιμένη δοκός (4) και οι τεγίδες (7) συνδέονται με αντιανέμια (11).

Τα προφίλ αλουμινίου της τεγίδας (7) διαθέτουν κανάλι απορροής υδάτων (8), κανάλι για εγκατάσταση ταινίας φωτισμού (10) και κανάλι για καλώδια (9).

Η τεγίδα (7) διαθέτει υποδοχές για φωτοβολαταϊκά πάνελ, επί των οποίων τοποθετούνται φωτοβολαταϊκά πάνελ (12) τα οποία συνδέονται με φορτιστή ηλεκτρικού αυτοκινήτου.

Αποκάλυψη της εφεύρεσης

Η παρούσα εφεύρεση αφορά ένα διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων του οποίου ο σκελετός αποτελείται από τεμάχια σε σχήμα «Γ», και χαρακτηρίζεται από το ότι κάθε τεμάχιο αποτελείται από κολώνα και κεκλιμένη δοκό, που συνδέονται μεταξύ τους με εσωτερικό βραχίονα σύνδεσης. Συγκεκριμένα, οι κολώνες και οι δοκοί είναι μεταλλικές, ενδεικτικά από χάλυβα. Κάθε κολώνα έχει ενδεικτικό μήκος 2 μέτρα και κάθε δοκός ενδεικτικό μήκος 5 μέτρα. Κάθε κολώνα αποτελείται από δύο τμήματα με αντιδιαμετρικά χαρακτηριστικά, έτσι ώστε όταν ενώνονται να σχηματίζουν ένα ενιαίο σώμα. Ο βραχίονας σύνδεσης έχει σχήμα «Γ», είναι κατασκευασμένος από ανθεκτικό μέταλλο, ενδεικτικά από χάλυβα, και αποτελείται από δύο όμοια τμήματα, με αντιδιαμετρικά χαρακτηριστικά τα οποία ενώνονται, με την ενσωμάτωσή τους στην κολώνα. Ο βραχίονας ενσωματώνεται, κατά τα 2/3 στην κολώνα και κατά το 1/3 στη δοκό. Η ένωση του βραχίονα σύνδεσης με την κολώνα γίνεται με ηλεκτροσυγκόλληση. Κάθε τμήμα του βραχίονα συνδέεται στο αντίστοιχο τμήμα της κολώνας και έπειτα ενώνονται τα δύο τμήματα της κολώνας σε ένα ενιιαίο σώμα. Το υπόλοιπο 1/3 του βραχίονα σύνδεσης προεξέχει από την κολώνα, έχει κλίση η οοπία ακολουθεί το σχήμα και την κλίση της κολώνας και έχει υποδοχές για βίδες. Στο τμήμα αυτό του βραχίονα σύνδεσης τοποθετείται συρόμενη η δοκός και σταθεροποιείται με βίδες. Ο βραχίονας σύνδεσης είναι εσωτερικός, με την έννοια ότι, μετά τη σύνδεση του με την κολώνα και τη δοκό, δεν φαίνεται, αλλά καλύπτεται από την κολώνα και τη δοκό. Η δε κολώνα με τη δοκό εφάπτονται, με τρόπο ώστε οπτικά να δημιουργούν ένα ενιαίο και αρμονικό σύνολο, σαν να ήταν ένα σώμα. Ωστόσο, δεν υπάρχει σημείο στο οποίο συνδέονται απευθείας με οποιονδήποτε τρόπο. Μοναδικός συνδετικό σώμα ανάμεσα στην κολώνα και τη δοκό είναι ο βραχίονας σύνδεσης. Ο βραχίονας σύνδεσης ενώνεται με την κολώνα με ηλεκτροσυγκόλληση σαν ένα ενιαίο σώμα, ενώ η δοκός συνδέεται με τον βραχίονα σύνδεσης με βίδες, έτσι ώστε η δοκός να συνδέεται και να αποσυνδέεται εύκολα, καθιστώντας έτσι τον σκελετό του στέγαστρου διαρούμενο και τη δοκό αποσπώμενη. Εκτός από τα παραπάνω, ο βραχίονας σύνδεσης παίζει και το ρόλο που θα έπαιζε μία αντιρρίδα, καθώς διοχετεύει τις δυνάμεις που ασκούνται από το φορτίο της τεγίδας στην κολώνα.

Η κολώνα αποτελείται από 12 συναρμολογούμενα εξαρτήματα, με το καθένα από αυτά να πληροί τις απαιτούμενες προδιαγραφές. Τα εξαρτήματα, έπειτα από την παραγωγική κατεργασία, τοποθετούνται και συγκολλούνται μεταξύ τους χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες τεχνικές. Τα κυριότερα εξαρτήματα της κολώνας περιλαμβάνουν την πλάκα έδρασης για ασφαλή αγκύρωση και τον βραχίονα σύνδεσης.

Ένα μέρος από τον βραχίονα σύνδεσης, όπως αναφέρθηκε, είναι εντός κολόνας συκογκολλημένο και το υπόλοιπος εκτός αυτής. Το μέρος του βραχίονα εκτός της κολόνας, είναι σχεδιασμένο να επιτρέπει την κατάλληλη συναρμογή εντός της κεκλιμένης δοκού και η σύνδεση επιτυγχάνεται με κοχλίες. Η επιφάνειες του βραχίονα σύνδεσης έχουν από τη μία, κατάλληλες οπές για να επιτευχθεί ο διαμερισμός για τα σημεία συγκόλλησης και από την άλλη διαστασιολογημένες οπές βάση προτύπου με συγκολλητά περικόχλια.

Η κεκλιμένη δοκός, αποτελείται από 11 συναρμολογούμενα εξαρτήματα, και, όπως η κολόνα, κάθε εξάρτημα της δοκού έπειτα από παραγωγική κατεργασία, τοποθετείται και συγκολλείται μαζί. Η κλεκλιμένη δοκός φέρει στο επάνω μέρος πέντε ειδικές βάσεις για σύνδεση των τεγίδών.

Οι τεγίδες είναι εγκάρσιες δοκοί που υποστηρίζουν την εγκατάσταση ηλιακών πάνελ. Το προφίλ τους είναι κατάλληλα προσαρμοσμένο στις λειτουργικές ανάγκες των πάνελ. Έχουν ειδικά κανάλια για την ασφαλή μεταφορά των καλλωδίων και τη συγκράτηση των ηλιακών πάνελ, Επίσης προσαρμόζετε στο επάνω μέρος τους λαστιχένια φλάντζα, για υδατοστεγάνωση.

Τόσο η κολώνα τόσο και η κεκλιμένη δοκός είναι χαλύβδινα μέρη με ενδεικτική επιφανειακή βαφή RAL. Η κολώνα είναι σχεδιασμένη να δημιουργεί γωνία 6 μοιρών στην τεγίδα σε σχέση με το επίπεδο του εδάφους.

Κάθε κολώνα διαθέτει εξωτερική κλίση έτσι ώστε να σχηματίζεται εξωτερική γωνία από 75 έως 85 μοίρες ανάμεσα στην κολώνα και το έδαφος. Η κλίση αυτή έχει διττό σκοπό. Δημιουργεί μία κλίση στη τεγίδα, η οποία αφενός μετατοπίζει το κέτρο βάρους της τεγίδας πιο κοντά στη βάση στήριξης και αφετέρου λειτουργεί ευεργετικά στην απορρόφηση ηλιακών ακτινών από τα φωτοβολταϊκά πάνελ που εγκαθίστανται επί της τεγίδας, καθώς κάθε φωοτοβολταϊκό πάνελ χρειάζεται μία κλίση για καλύτερη απορρόφηση ηλιακών ακτινών. Επίσης, η κλίση που σχηματίζεται, λειτουργώντας συνεργιστικά με τον βραχίονα σύνδεσης, και τη θεμελίωση στο υπέδαφος, εξασφαλίζει τη στατικότητα του στέγαστρου.

Στο υπέδαφος, κάτω από κάθε κολώνα, υπάρχει πέδιλο θεμελίωσης από μπετόν με άρμωση που εκτείνεται σε βάθος τουλάχιστον 1,4 μέτρων. Ενδεικτικά, η θεμελίωση γίνεται με μπετόν με άρμωση σε μορφή πέδιλου και οι ενδεικτικές συνιστώμενες διαστάσεις της θεμελίωσης, στο υπέδαφος κάτω απο κάθε κολώνα, είναι μήκος 1,8 μέτρα, πλάτος 1,2 μέτρα και βάθος 1,5 μέτρα.

Πριν ξεκινήσει η συναρμολόγηση του στεγάστρου, γίνεται η θεμελίωση. Απαιτούνται μεμονωμένα έκκεντρα πέδιλα από οπλισμένο σκυρόδεμα. Τα πέδιλα έχουν μελετηθεί ώστε να φέρουν το φορτίο της κατασκευής και να αντιστέκονται σε διάφορες δυνάμεις όπως αιολικές και φορτία χιονιού.

Το Στέγαστρο περιλαμβάνει επίσης διάφορα παρελκόμενα που βελτιώνουν τη λειτουργικότητα και την ανθεκτικότητά του. Τοποθετούνται αντιανέμια χιαστή για πρόσθετη δομική στήριξη. Τα αξεσουάρ αλουμινίου χρησιμοποιούνται για την ασφαλή τοποθέτηση των ηλιακών.

Οι τεγίδες και τα αντιανέμια είναι κατασκευασμένα από ανοδιωμένο αλουμίνιο από διέλαση, εξασφαλίζοντας υψηλής ποιότητας φινίρισμα και αυξημένη αντοχή.

Επιπλέον, τα φωτιστικά προϊόντα ενσωματώνονται στο σχεδίασμά για να παρέχουν φωτισμό, βελτιώνοντας την ορατότητα και την ασφάλεια στην περιοχή του στεγάστρου κατά τη διάρκεια της νύχτας ή σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού.

Η τεγίδα είναι κατασκευασμένη από προφίλ αλουμινίου και διαθέτει αντιανέμια. Τα προφίλ αλουμινίου της τεγίδας διαθέτουν κανάλι απορροής υδάτων, κανάλι για εγκατάσταση ταινίας φωτισμού (λεντοταινία) και κανάλι για καλώδια. Η τεγίδα διαθέτει υποδοχές για φωτοβολαταϊκά πάνελ, επί των οποίων τοποθετούνται τα φωτοβολαταϊκά που πάνελ συνδέονται με φορτιστή ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Η εφεύρεση λαμβάνει υπόψη της απλές αρχές της φυσικής επιστήμης, έτσι ώστε το κέντρο βάρους να πέφτει όσο το δυνατό κοντινότερα ή μέσα στο πεδίο της βάσης στήριξης. Η στατική επάρκεια της κατασκευής επιτυγχάνεται από τον συνδυασμό της χρήσης του βραχίονα σύνδεσης με την κλίση των κολώνων, τη θεμελίωση στο υπέδαφος και την κατασκευή της τεγίδας από αλουμίνιο. Οι ανοχές και αντοχές σε φορτίο είναι επαρκείς ώστε να εγκατασταθούν φωτοβολταϊκά πάνελ πάνω στην τεγίδα. Η άσκηση, αυξημένων λόγω των φωτο βολταϊκών, δυνάμεων βαρύτητας από την τεγίδα αντισταθμίζεται από τον ενισχυμένο βραχίονα σύνδεσης ανάμεσα στην κολώνα και τη δοκό, σε συνδυασμό με την κατασκευή και θεμελίωση των κολώνων που είναι ικανή να φέρει βάρος επαρκές ώστε να αντέχει το βάρος φωτοβολταϊκών πάνελ. Τα φωτοβολταϊκά πάνελ συνδέονται με έναν ή περισσότερους φορτιστές ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Το Στέγαστρο Στάθμευσης έχει δυνατότητα επέκτασης χωρίς περιορισμούς, με επιπλέον κολόνες και δοκούς που προστίθενται αυξάνετε ο αριθμός των θέσεων. Μέγιστη απόσταση από κολόνα σε κολόνα να είναι 5 μέτρα, ώστε να καλύπτει δύο θέσεις στάθμευσης σε πλάτος. Το πλάτος του στεγάστρου καθορίζεται από τις συγκεκριμένες περιοριστικές διαστάσεις των φωτοβολταϊκών πάνελ που χρησιμοποιούνται.

Έτσι, με την εφεύρεση επιτυγχάνεται η κατασκευή ενός λειτουργικού στέγαστρου αυτοκινήτων, με λίγες κολώνες, με τεγίδα με φωτοβολταϊκά για συλλογή ηλιακής ενέργειας η οποία μετατρέπεται σε ηλεκτρική και διοχετεύεται σε φορτιστή με σκοπό τη φόρτιση ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Με τον τρόπο αυτό, ηλεκτρικά επιβατικά αυτοκίνητα σταθμεύουν στη σκιά, φορτίζοντας ταυτόχρονα την ηλεκτρική τους μπαταρία από την ηλικά ενέργεια που συλλέγεται και μετατρέπεται σε ηλεκτρική, με τρόπο αυτόνομο σε σχέση με τα δίκτυα και τους παροχους ηλεκτρικής ενέργειας.

Περιγραφή των σχεδίων

Το σχήμα 1 δείχνει αποσυνδεδεμένο τον κορμό μίας κολώνας (1) με ενσωματωμένα τα δύο τμήματα του βραχίονα σύνδεσης (2).

Το σχήμα 2 δείχνει τα δύο τμήματα του βραχίονα σύνδεσης (2).

Το σχήμα 3 δείχνει μία κολώνα (1) συναρμολογημένη με πλάκα έδρασης (3) με ενσωματωμένο τον βραχίονα σύνδεσης (2).

Το σχήμα 4 δείχνει δείχνει μία κεκλιμένη δοκό (4) έτοιμη για σύνδεση με την κολώνα (1).

Το σχήμα 5 δείχνει το πέδιλο θεμελίωσης (5), μία κολώνα (1) εγκατεστημένη, πάνω στη θεμελίωση (5), και μία δοκό (4) ενσωματωμένη πάνω στην κολώνα (1).

Το σχήμα 6 δείχνει το πέδιλο θεμελίωσης (5) στο υπέδαφος, την άρμωση (6) μέσα στο μπετόν, εγκατεστημένη μία κολώνα (1), της οποίας η πλάκα έδρασης (3) είναι τοποθετημένη πάνω στη θεμελίωση (5), και μία δοκό (4) ενσωματωμένη πάνω στην κολώνα (1).

Το σχήμα 7 δείχνει τέσσερις κολώνες (1) εγκατεστημένες στη σειρά.

Το σχήμα 8 δείχνει την εγκατάσταση της δοκού (4) στον βραχίονα σύνδεσης (2) που είναι ήδη ενωμένος με την κολώνα (1).

Το σχήμα 9 δείχνει την τεγίδα (7) που αποτελείται από φύλλα προφίλ αλουμινίου που τοποθετούνται εγκάρσια σε σχέση με τις δοκούς (4).

Το σχήμα 10 δείχνει σε τομή ένα προφίλ αλουμινίου της τεγίδας (7), όπου φαίνονται το κανάλι απορροής υδάτων (8), το κανάλι για τα καλώδια (9) και το κανάλι για την ταινία φωτισμού (10).

Το σχήμα 11 δείχνει τα αντιανέμια (11) που τοποθετούνται σε σχήμα χιαστή στην τεγίδα (7).

Το σχήμα 12 δείχνει τα φωτοβολταϊκά πάνελ (12) τοποθετημένα πάνω στιςτεγίδες (7).

Πραγματοποίηση της εφεύρεσης

Το παράδειγμα 1 (σχήματα 1, 4, 6, 9, 10 και 12) δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι βραχίονες σύνδεσης συνδέονται από τη μία πλευρά στις κολώνες και από την άλλη στις κεκλιμένες δοκούς, καθώς επίσης τον τρόπο με τον οποίο κάθε κολώνα συνδέεται με το πέδιλο θεμελίωσης και τον τρόπο εγκατάστασης της τεγίδας με τα αντιανέμια.

Claims (1)

1. ΑΞΙΩΣΕΙΣ

   Αξίωση 1<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων του οποίου ο σκελετός αποτελείται από τεμάχια σε σχήμα «Γ » και τεγίδες (7) που συνδέουν τα τεμάχια μεταξύ τους, και χαρακτηρίζεται από το ότι κάθε τεμάχιο αποτελείται από κολώνα (1) και κεκλιμένη δοκό (4), που συνδέονται μεταξύ τους με εσωτερικό βραχίονα σύνδεσης (2).

   Αξίωση 2<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στην 1<η>αξίωση, και χαρακτηρίζεται από το ότι κάθε κεκλιμένη δοκός (4) είναι αποσπώμενη από την αντίστοιχη κολώνα (1).

   Αξίωση 3<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στις προηγούμενες αξιώσεις, και χαρακτηρίζεται από το ότι κάθε κολώνα (1) διαθέτει εξωτερική κλίση έτσι ώστε να σχηματίζεται εξωτερική γωνία από 75 έως 85 μοίρες με το έδαφος.

   Αξίωση 4<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στις προηγούμενες αξιώσεις, και χαρακτηρίζεται από το ότι στο υπέδαφος, κάτω από κάθε κολώνα (1), υπάρχει πέδιλο (5) θεμελίωσης από μπετόν με άρμωση (6) που εκτείνεται σε βάθος τουλάχιστον 1,4 μέτρων.

   Αξίωση 5<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στην αξίωση 1, και χαρακτηρίζεται από το ότι η τεγίδα (7) είναι κατασκευασμένη από προφίλ αλουμινίου.

   Αξίωση 6<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στις αξιώσεις 1, 2 και 5, και χαρακτηρίζεται από το ότι η κεκλιμένη δοκός (4) και οι τεγίδες (7) συνδέονται με αντιανέμια (11).

   Αξίωση 7<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στις αξιώσεις 1, 5 και 6, και χαρακτηρίζεται από το ότι τα προφίλ αλουμινίου τηςτεγίδας (7) διαθέτουν κανάλι απορροής υδστων (8).

   Αξίωση 8<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στις αξιώσεις 1, 5, 6 και 7, και χαρακτηρίζεται από το ότι τα προφίλ αλουμινίου της τεγίδας (7) διαθέτουν κανάλι για εγκατάσταση ταινίας φωτισμού (10).

   Αξίωση 9<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στις αξιώσεις 1, 5, 6, 7 και 8, και χαρακτηρίζεται από το ότι τα προφίλ αλουμινίου της τεγίδας (7) διαθέτουν κανάλι για καλώδια (9).

   Αξίωση 10<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στις αξιώσεις 1, 5, 6, 7, 8 και 9, και χαρακτηρίζεται από το ότι η τεγίδα (7) διαθέτει υποδοχές για φωτοβολαταϊκά πάνελ.

   Αξίωση 11<η>: Διαιρούμενο στέγαστρο αυτοκινήτων, όπως περιγράφεται στην αξίωση 10, και χαρακτηρίζεται από το ότι επί της τεγίδας (7) τοποθετούνται φωτοβολαταϊκά πάνελ (12) τα οποία συνδέονται με φορτιστή ηλεκτρικού αυτοκινήτου.