NL8105609A - Gemeenschappelijke antenne/inrichting. - Google Patents

Description

li v * ΕΗΝ 10.219 1 N.V. Philips' Gloeilampenfabrieken te Eindhoven.

Gemeenschappelijke antenne-inrichting.

De uitvinding heeft betrekking op een gemeenschappelijke antenne-inrichting voor een frequentie-multiplexe overdracht van althans een viertal televisiesignalen, bevattende een met een verdeelnet verkonden frequentie-onzetinrichting voor het ontzetten van de frequentie-5 verdeling van de televisiesignalen van een ingangskanaalraster naar een uitgangskanaalraster in welk uitgangskanaalraster de beelddraaggolven van de televisiesignalen elkaar opvolgen over frequentie-afstanden, waarvan ten hoogste twee opeenvolgende frequentie-afstanden onderling gelijk zijn.

10 Een dergelijke gemeenschappenjke. antenne-inrichting is be kend uit de Duitse openbaarmaking nr. 2.738.217.

In het verdeelnet van een gemeenschappenj ke antenne-inrichting voor een frequentie-multiplexe overdracht van TV-signalen, vinden in het algemeen een of meer breedbandige signaalbewerkingen 15 plaats, waarbij verscheidene kanalen gezamenlijk, als êên frequentie-multiplex signaal, dezelfde behandeling ondergaan. Dergelijke breedbandige signaalbewerkingen kunnen bijvoorbeeld zijn: blokconversie, waarbij verscheidene kanalen gezamenlijk in frequentie worden omgezet, breedbandversterking, breedbandige elektro-qptische of optisch-20 elektrische omzettingen, etc. Hoewel ernaar gestreefd wordt, hiervoor breedbandschakelingen met sterk gelineariseerde frequentiékarak-teristieken te gebruiken, kunnen niet-lineariteiten in de praktijk niet vermeden worden.

Tengevolge van deze niet-lineariteiten ontstaan intermodu-25 latieprodukten, welke afhankelijk van aantal, frequentie en amplitude de over te dragen radio- en/of televisiesignalen in mindere of meerdere mate storen. Hierbij zijn vooral de .intermodulatieprodukten van de draaggolven en in het bijzonder die van de beelddraaggolven van de over te dragen TV-signalen vanwege hun betrékkelijk grote amplitude 30 van belang.

Het storend effekt van tweede orde intermodulatie-produkten kan op verschillende wijzen worden gereduceerd. Als voorbeeld kunnen 8105609 PHN 10.219 2 * v t worden genoemde de toepassing van gebalanceerde schakelingen, zoals

b.v. balansversterkers of de beperking van het frequentiegebied, waarop de bovengenoemde breedbandige niet-lineaire signaalverwerkingen betrekking hebben, tot maximaal 1 oktaaf, zoals b.v. voorkomt bij VHF/UHF

splitbandversterking. Bij de genoemde bekende gemeenschappelijke anten-5 ne-inrichting wordt \ een reduktie van ongewenste tweede orde stoorprodukten, welke veroorzaakt worden door VHF-signalen in combinatie met UHF-signalen beoogd, door toepassing van een bepaald kanaalraster, waarbij deze stoorprodukten buiten of op minder kritische plaatsen binnen de kanalen terechtkomen.

Maatregelen ter onderdrukking van de storing tengevolge van intermodulatie-produkten van 3e en hogere orden worden in de bekende gemeenschappenjke antenne-inrichting niet genomen. In het algemeen zijn de genoemde intermodulatieprodukten van 3e en hogere orde in amplitude kleiner dan de tweede orde intermodulatieprodukten, waardoor aan de onderdrukking daarvan bij de bekende gemeenschappelijke antenne-inrichting weinig aandacht aan is geschonken.

De groeiende vraag naar steeds meer TV-programma's doet echter de bezetting van de beschikbare frequentieruimte in het ver-2(J deelnet van de meeste gemeenschappelijke antenne-inrichtingen toenemen. Hierbij neemt het aantal hogere orde intermodulatieprodukten ten opzichte van het aantal tweede orde intermodulatieprodukten bijzonder sterk met het aantal over te dragen TV-prograrana's toe. Deze toename in aantal is dermate groot dat bij een groot aantal over te dragen TV-progr arana's (b.v. 30 of meer) het vooral deze hogere orde intermo-25 dulatieprodukten zijn, die het storingsbeeld bepalen.

De uitvinding beoogt het voor een frequentiemultiplexe overdracht van TV-signalen in het genoemde verdeelnet beschikbare frequen-tiespektrum zodanig in een kanaalraster te verdelen, dat bij over-3Q dracht van verscheidene TV-signalen, welke frequentiematig verdeeld zijn volgens dat kanaalraster, in elk der bezette kanalen de totale vermogensson van alle intermodulatieprodukten naar frequentie gewogen volgens de weegfaktor behorende bij de protectiecurve van de betreffende signaalstandaard kleiner is, dan bij de bekende gemeenschappelijke antenne-inrichting.

«Ju

Een gemeenschappelijke antenne-inrichting van de in de aanhef vermelde soort volgens de uitvinding, vertoont daartoe het kenmerk, 8105609

Hffiï 10.219 3 . dat de grootste frequentie-afstand kleiner is dan tweemaal de kleinste frequentie-afstand en elk der frequentie-afstanden een geheel aantal malen een frequentie-interval bedraagt, welk frequentie-interval althans nagenoeg gelijk is aan 1,75 MHz voor TV-signalen van de CCIR-standaard B, 5 G en H, 1,7 MHz voor TV-signalen van de CCIR-standaard L, 1,4 MHz voor TV-signalen van de CCIR-standaard^en 1,8 MHz voor TV-signalen van de CCIR-standaard I.

De uitvinding berust op het inzicht, dat in een kanaalraster met opeenvolgend variërende beelddraaggolfaf standen, welke gelijk zijn 10 aan een geheel aantal malen een vast frequentie-interval, de beelddraaggolf intermodulatieprodukten optreden op frequentie-afstanden ten opzichte van de beelddraaggolven, welke een geheel aantal malen het genoemde frequentie-interval bedragen. Ten opzichte van een kanaalr aster met een vaste beelddraaggolf af stand zijn de concentraties van beeld-15 draaggolfintermodulatieprodükten ter plaatse van de beelddr aaggolven, waar de storingsgevoeligheid van de TV-signalen groot is, kleiner en ontstaat er een gelijkmatige en fijne verdeling van kleine concentraties van deze stoorprodukten in een raster met een vaste frequentie-afstand ter grootte van het frequentie-interval. Door dit frequentie-interval te 20 relateren aan plaatsen op de protectie-curve van de over te dragen TV-signalen, met een lage protectie-waarde, d.w.z. frequenties waar de storingsgevoeligheid van de over te dragen TV-signalen klein is, kan de totale vermogensscxn van de intermodulatie-produkten binnen elk bezet kanaal in belangrijke mate gereduceerd worden.

25 Bij toepassing van de maatregel volgens de uitvinding vindt een frequentie-cmzetting plaats van tenminste vier TV-signalen van een ingangs-, b.v. regelmatig kanaalraster naar een uitgangskanaalraster, waarbij concentraties van beelddraaggolf-intermodulatieprodukten hoofdzakelijk optreden op plaatsen waar de storingsgevoeligheid van de over 3Q te dragen TV-signalen tenminste 3 dB en gemiddeld 8 tot 30 dB afhankelijk van de betreffende TV-standaard kleiner is dan die ter plaatse van de beelddraaggolf frequentie. De totale vermogensscm van de volgens de betreffende protectiecurve gewogen intermodulatie-produkten is daardoor belangrijk kleiner dan in een kanaalraster met overwegend vaste draaggolf-35 afstanden, zoals toegepast in de bekende gemeenschappelijke antenne-inrichting.

Een voorkeursuitvoering van een gemeenschappelijke antenne- 8105309 ΕΉΝ 10.219 4 * *> .__________inrichting volgens de uitvinding vertoont het kenmerk, dat de beeld- draaggolffrequentie van de vier televisiesignalen minder dan 0,30 MHz afwijkt van een geheel aantal malen het frequentie-interval van 1,75 MHz voor de TV-signaalstandaard B, G en H 1,7 MHz voor de TV-signaalstan-5 daard L, 1,4 MHz voor de TV-signaalstandaard M en 1,8 MHz voor de TV-signaalstandaard I.

Toepassing van deze maatregel volgens de uitvinding is vooral van voordeel bij overdrachten over frequentiegebieden groter dan één oktaaf, b.v. het VHP-frequentiegebied en resulteert door de genoemde 10 frequentie-keuzevan de TV-signalen bij niet-lineaire signaalbewerkingen voor ieder TV-signaal in een minimale intermodulatiestoring.

Een andere voorkeursuitvoering van een gemeenschappelijke antenne-inrichting volgens de uitvinding, vertoont het kenmerk, dat het uitgangskanaalraster voor TV-signalen van de CCIR-standaard B, G, 15 H en I een periodiciteit heeft van althans nagenoeg 70 MHz, voor TV-signalen van de CCIR-standaard L een periodiciteit van althans nagenoeg 70,6 MHz, voor TV-signalen van de CCIR-standaard/een periodiciteit van althans nagenoeg 84,6 MHz .

Bij toepassing van deze maatregel wordt voor een aantal TV-2q standaarden het storend effekt van spiegelfrequenties en oscillator-straling voor kanen.

Een verdere voorkeursuitvoering van een gemeenschappelijke antenne-inrichting volgens de uitvinding, vertoont het kenmerk, dat bij een volledige bezetting van het uitgangskanaalraster de beeld- 25 draaggolfafstanden voor de CCIR TV-signaalstandaarden B G en H in een cyclische opeenvolging althans nagenoeg 15,75 MHz, 14 MHz, 10,5 MHz,

17,5 MHz en 12,25 MHz bedragen, voor de CCIR TV-signaalstandaard L

althans nagenoeg 13,8 MHz, 15,5 MHz, 12,0 MHz, 13,8 MHz en 15,5 MHz, voor

M

de CCIR TV-signaalstandaard^/althans nagenoeg 12,5 MHz, 13,8 MHz, 11,1 MHz, 30 9,8 MHz, 12,5 MHz, 13,8 MHz en 11,1 MHz en voor CCIR TV-signaalstandaard I althans nagenoeg 16,0 MHz, 12,6 MHz, 14,4 MHz, 14,4 MHz, 12,6 MHz.

Bij toepassing van deze maatregel wordt een compacte frequentieverdeling van TV-signalen over het beschikbare frequentiespectrum mogelijk bij een minimale storing tengevolge van interrricdulatie, 35 spiegelfrequenties en oscillatorstraling.

Een nog verdere voorkeursuitvoering van een dergelijke gemeenschappelijke antenne-inrichting, vertoont het kenmerk dat 8105609 H3N 10.219 5 f _....._ in het uitgangskanaalraster voor OCIR standaard B, G en E TV-signalen bij een volledige bezetting een aantal beelddraaggolffrequenties althans nagenoeg gelijk gekozen zijn aan: 471,25 MHz, 487,25 MHz, 501,00 MHZ, 511,25 MHz, 529,00 MHz, 541,25 MHz, g 557,00 MHz, 571,00 MHz, 611,25 MHz, 627,00 MHZ, 641,00 MHz, 651,50 MHz, 669.00 MHz, 681,25 MHz, 697,00 MHz, 711,25 MHz, 751,25 MHz, 767,25 MHz, 781.00 MHZ, 791,25 MHz, 809,25 MHz, 821,25 MHZ, 837,00 MHz, 851,00 MHz.

De uitvinding zal nader warden toegelicht aan de hand van de bij wijze van voorbeeld in de tekening weergegeven figuren.

Hierin tocnt:

Fig. 1 een gemeenschappelijke antenne-inrichting volgens de uitvinding;

Fig. 2 de protectiecurve voor TV-signalen volgens de CCIR standaarden B, G en H;

15 Fig. 3 de protectiecurve voor TV-signalen volgens de CCIR

stadaard L;

Fig. 4 de protectiecurve voor TV-signalen volgens de CCIR standaard M;

Fig. 5 de protectiecurve voor TV-signalen volgens de CCIR 2Q standaard I.

Fig. 6 een praktische keuze van een kanaalraster volgens de uitvinding voor de TV-signaalstandaarden. B, G, H; L? M en I.

Fig. 1 toont een gemeenschappelijke antenne-inrichting volgens de uitvinding voorzien van een ontvangstinrichting A, en daaraan achter-25 eenvolgens geschakeld een hoofdstation I, een hoofdverdeelinrichting HD gevolgd door een hoofdverdeelnet II en een wijkstation WS een wijk-verdeelinrichting WD gevolgd door een wijkverdeelnet III met een verdeelpunt P en ahonnee-aansluitingen R^ t/m R^. Duidelijkheidshalve is in de figuur het signaaltrajèkt van de ontvangstinrichting A naar 30 slechts één verdeelpunt P volledig weergegeven. In dit signaaltrajèkt ondergaat een aan de ontvangstinrichting A ontvangen j-tal televisiesignalen de volgende signaalbewerkingen: 1. In het hoofdstation I worden de ontvangen TV-signalen ka-naalsgewijs geselecteerd met behulp van kanaalfilters F^ t/m F^, pp een 35 gewenst nivo gebracht met behulp van kanaalversterkers CA^ t/m CA. en in frequentie cmgezet met behulp van kanaalcmzetters C1 t/m C.. Bij deze kanaalsgewijze frequentie-cmzetting wordt de frequentieverdeling van 810 5-309 ΓΗΝ 10.219 6 è ^ _ de TV-signalen, zoals deze ontvangen is, hierna het eerste ingangskanaal- raster genoemd, omgezet naar een hierna nader te anschrijven zogenaamde eerste uitgangskanaalraster. De individuele TV-signalen aan de uitgangen van de kanaalanzetters C1 t/m Cb warden vervolgens in een optel-inrichting samengevoegd tot één breedbandig frequentiemultiplex TV-signaal en aan de hoofdverdeelinrichting Hd toegevoerd.

2. In de hoofdverdeelinrichting Hd wordt het frequentie-multiplexsignaal verdeeld over verscheidene trunklijnen en via één van deze trunklijnen naar het wijkstation WS gevoerd. Het frequentie-multi- lQ plex TV-s ignaal passeert daarbij breedbandtrunkversterkers ΗΆ^ t/m welke dienen ter compensatie van de in de trunklijn L optredende kabelverliezen, en onderverdeelstations en S2, via welke signaal-transporten naar andere niet weergegeven wijkstations plaatsvinden.

Het frequentie-multiplex TV-signaal ondergaat hierin een aantal malen „ een breedbandige versterking resp.,-verdeling, waar tengevolge van 13 niet-lineariteiten intermodulatie-produkten binnen de frequentie-overdrachtsband ontstaan.

Om de kabelverliezen klein te houden wordt het frequentie-gebied van het frequentie-multiplex TV-signaal bij voorkeur in het VHF-2Q gebied gekozen. De hiermee gepaard gaande beperking van de transmissiecapaciteit kan worden opgeheven door de toepassing van parallelle trunklijnen.

3. In het wijkstation WS vindt voor een k-tal TV-signalen in het genoemde totale frequentiemultiplexe TV-signaal, welke vanwege hun frequentie-l'igging niet in normale TV-ontvangers te verwerken zijn, een Z5 frequentie-amzetting plaats naar frequenties in het UHF-gebied, waarop afstemming wel mogelijk is. Daartoe vindt achtereenvolgens kanaalsgewijs in parallelle kanaalfilters f^ t/m een selectie, in kanaal versterkers ca^ t/m cak een instelling op een gewenst nivo en in kanaalanzetters 30 c^ t/m en frequentie-amzetting van deze K TV-signalen plaats van een frequentie-verdeling volgens het eerste uitgangs- of tweede ingangskanaal-raster naar een frequentieverdeling volgens een tweede uitgangskanaalraster. De overige J-K TV-signalen behoeven slechts een al of niet ka-naalselectieve nivo-instelling hetgeen bereikt kan worden met één of 35 meer parallelle kanaalfilter (s) f en kanaalversterker (s) a.

De individuele TV-signalen aan de uitgangen van de kanaal-versterkers a en kanaalanzetters c^ t/m c ^ worden vervolgens in een . 8105309 f ' -Γ * mt 10.219 7 _______optelinrichting samengevoegd tot één breedbandig frequentie-multiplex TV-signaal, dat wil zeggen êên breedbandig signaal waarin de afzonderlijke TV-signalen volgens het tweede uitgangskanaalraster frequentiemul-tiplex verdeeld zijn. Het verdere transport van dit frequentiemulti-5 plex TV-signaal verloop via wij kverdeellij nen, waarin onderverdeel-staticns voor een verdere verdeling naar niet weergegeven eindverdeel-punten en breedbandlijnversterkers voor een compensatie van kabel- en verdeelverliezen cpgencmen zijn. Het frequentie-multiplex TV-signaal ondergaat hierin wederom een aantal breedbandige versterkingen en verde-jq lingen, waarbij evenals in het hoofdverdeelnet tengevolge van niet-lineariteiten nogmaals een groot aantal intermodulatieprodukten ge-introduceerd warden.

Via een wijverdeellijn 1, een onderverdeelstation s en breed-bandlijnversterker wa1 en wa^ worden de gewenste TV-signalen aan een t5 eindverdeelpunt P toegevoerd vanwaaruit abonnee-aansluitingen t/m Rn van signaal worden voorzien.

De onderhavige uitvinding heeft betrekking op de keuze van de genoemde eerste en tweede uitgangskanaalrasters. Deze uitgangskanaal-rasters kunnen worden gerealiseerd door middel van op zichzelf békende 20 kanaal anzetters, welke ieder een vaste of instelbare kanaalconversie bewerkstelligen.

In de getoonde uitvoering heeft een kanaalraster conversie plaats in het hoofd- en wijkstation. De uitvindingsgedachte is echter toepasbaar op ieder TV-signaaldistributiesysteem, waarbij verscheidene TV-2g signalen als één frequentie^nultiplex TV-signaal niet-lineaire signaalbewerkingen ondergaan en wordt gerealiseerd door middel van een frequen-tie-conversie, welke aan de betreffende niet-lineaire signaalbewerking (en) voorafgaat en waarbij een overgang plaatsvindt van een bestaand ingangs-kanaalraster naar een kanaalraster volgens de uitvinding of uitgangs-30 kanaalraster. Voor de getoonde gemeenschappelijke antenne-inrichting betékent dit dat voor de toepassing van de uitvinding de frequentiecon-versie in het hoofdstation I voldoende is en die in het wijkstation W5 eventueel achterwege kan worden gelaten.

De bestaande kanaalr asters zijn in het algemeen regelmatig, 35 dat wil zeggen bij een volledige raster bezetting volgen de beelddraag-golven van de over te dragen TV-signalen elkaar over een vaste frequentie-afstand op. Ligt de beelddraaggolf van het eerste TV-signaal op f^ en 8105309 FHN 10.219 8 -----bedraagt de onderlinge frequentie-afstand .4 f, dan ligt die van het tweede TV-signaal op f^+üf , die van het derde TV-signaal qp f^+2jf, etc. Niet-lineaire signaalbewerkingen introduceren intermodulatieprodukten, waarvan die tengevolge van de beelddraaggolven.van de TV-signalen be-5 langrijk groter zijn dan die tengevolge van deoverige TV-signaalccm-ponenten, zoals bijvoorbeeld de geluid of kleurdraaggolven. in het hiernavolgende heeft het begrip intermodulatie daarom betrekking op de beelddraaggolf intennodulatie. Bij een groot aantal over te dragen TV-signalen zijn het vooral de derde orde intemodulatieprodukten met 10 frequenties van de vorm fp + fg - fr en in mindere mate 2fp - f , welke door hun aantal en amplitude het storingsbeeld bepalen.

Bij in frequenties regelmatig verdeelde televisiesignalen treden de laatstgenoemde derde orde intermodulatieprodukten op op de draaggolffrequenties van andere televisiesignalen, immers uit: 15 fp = f 1 + P*-;.f; f = f-| + g,jf; fr = fi + £jf, waarin p, q en r gehele getallen zijn en p f q f· r, volgt fP + fq " fr = f1 + (p + q " r)^f ^ 2fp “ fq = f1 + (2p “ ' ter plaatse waarvan de beelddraaggolven f _ en f? _ zijn ge- legen.

20 De storingsgevoeligheid van een TV-signaal is voor alle TV- signaalstandaarden althans nagenoeg maximaal ter plaatse van de beelddraaggolf, hetgeen blijkt uit de zogenaamde protectiecurve. De protektie-curven voor de TV-signaalstandaarden B/G, H, L, M en I zijn weergegeven in de respektieve figuren 2 tot en met 5 en geven ieder de relatieve 25 storingsgevoeligheid in dB van een TV-signaal van de betreffende standaard weer als funktie van de frequentie. De getoonde protektieeurven zijn samengesteld uit gegevens ontleend aan CCIR-rapporten 306-3 en 418-3, Volume XI, 1978.

De intermodulatie-storing kan nu gereduceerd worden, door de 30 opeenvolgende beelddraaggolf af standen tussen de over te dragen TV-signalen niet op een vaste waarde te houden, maar zodanig te variëren, dat de intermodulatieprodukten voornamelijk optreden in die frequentie-gebieden van het TV-signaalspektran, waar de storingsgevoeligheid althans kleiner is dan die ter plaatse van de beelddraaggolf. Dit wordt bereikt 35 door de variatie van de opeenvolgende beelddraaggolf af standen, te discre-tiseren in een variabel doch geheel aantal malen een frequentie-interval, welke frequentie-interval gerelateerd is aan storingsongevoelige plaatsen op de protektiecurve.

8105309

V

EHN 10.219 9 _____ In figuur 2 is uit de protectiecurve voor de TV-signaalstan- daard B/G/H af te leiden, dat bij onderlinge beelddraaggolfaf standen, welke opeenvolgend een variabel doch geheel aantal malen een frequentie-interval van 1,75 MHz bedragen, de laatstgenoemde derde orde intermodula-g tieprodukten in hoofdzaak optreden qp plaatsen waar de storingsgevoeligheid althans 7 dB lager is dan ter plaatse van de beelddraaggolffrequen-tie. Binnen het getoonde TV-spektrum treden de genoemde intermodulatie-produkten daarbij op ter plaatse van 1,75 MHz, 3,5 MHz en 5,25 MHz ten opzichte van de beelddraaggolffrequentie en is de storingsgevoeligheid lfl daar respektievelijk ongeveer 7 dB, 22 dB en 33 dB kleiner dan de storingsgevoeligheid ter plaatse van de beelddraaggolf-frequentie. Weliswaar treden er ook een aantal intemodulatie-produkten op ter plaatse van de beelddraaggolffrequentie, maar dit aantal is tengevolge van de verkregen spreiding over het TV-signaalspektrum belangrijk 15 kleiner dan bij de bestaande kanaalrasters. Bovendien treedt een belangrijk aantal intermodulatieprodukten op tussen de spektra van de TV-sig-nalen, waar zij geen storing kunnen veroorzaken. De totale vermogenssan van de intermodulatieprodukten gewogen naar de getoonde protektiecurve is bij de genoemde keuze van beelddraaggolf afstanden kleiner dan 2Q bij een vaste beelddraaggolf af stand.

Het spreekt vanzelf, dat voor een effektieve reduktie van de genoemde vermogenssan de betreffende intermodulatieprodukten niet precies op de genoemde afstanden ten opzichte van de beelddraaggolf hoeven te treden, maar daarvan enigszins af kunnen wijken. In de praktijk 25 blijken bevredigende resultaten bereikt te worden als de intermodulatieprodukten in een frequentiegebied van + of -0,3 MHz rond de genoemde frequentie-afstanden optreden, dat wil zeggen in de frequentiegebieden 1,45 - 2,05 MHZ; 3,2 - 3,8 MHz en 4,95 - 5,55 MHZ ten opzichte van de beelddraaggolf. De toelaatbare afwijkingen in de actuele beelddraaggolf-30 frequenties van de TV-signalen en de afstanden daartussen in het uiteindelijke kanaalraster volgens de uitvinding worden daardoor bepaald.

In fig. 3 is uit de protektiecurve voor de TV-signaalstandaard L af te leiden, dat de grootte van het hiervoorgenoemde frequentie-interval hier gelijk gekozen dient te worden aan 1,7 MHz en een afwijking 35 van dit frequentie-interval toelaatbaar is van + of -0,2 MHz. Binnen het getoonde TV-signaalspektrum is de storingsgevoeligheid ter plaatse van -1,7 MHz, 1,7 MHz, 3,4 MHz, 5,1 MHz en 6,8 MHz ten opzichte van de 8102309 t tl Λ EHN 10.219 10 ---beelddraaggolffrequentie respektievelijk 34, 4, 12, 21 en 22 dB lager dan die ter plaatse van de beelddraaggolffrequentie en dienen de betreffende intermcdulatieprodukten voor effektieve toepassing van de uitvinding binnen de frequentiegebieden (-1,9) - (-1,5) MHz; 1,5 tot 5 1,9 MHz; 3,2 - 3,6 MHz; 4,9 - 5,3 MHz; 6,6 - 7,0 MHz ten opzichte van de beelddraaggolffrequentie op te treden.

In fig. 4 is uit de proteetiecurve voor de TV-signaalstan-daard M af te leiden dat het genoemde frequentie-interval Mer 1,4 MHz dient te zijn voor een optimale spreiding van intermcdulatieprodukten 10 over storingsongevoelige plaatsen binnen het TV-signaalspektrum en dat een afwijking van dit frequentie-interval toelaatbaar is van + of -0,2 MHz. De storingsgevoeligheid ter plaatse van -1,4 MHz, 1,4MHz, 2,8 MHz en 4,2 MHz ten opzichte van de beelddraaggolfrequentie is respektievelijk 48, 3, 8 en 13 dB lager dan die ter plaatse van de 15 beelddraaggolffrequentie en een effektieve toepassing van de uitvinding wordt verkregen wanneer althans de genoemde intennodulatieprodukten optreden binnen de frequentiegebieden (-1,6) - (-1,2) MHz; 1.2 - 1,6 MHz; 2,6 - 3,0 Mïz; 4,0 - 4,4 MHz ten opzichte van de beelddraaggolffrequentie.

20 In fig. 5 is uit de proteetiecurve voor de TV-signaalstandaard I dit frequentie-interval te bepalen op 1,8 MHz en de toelaatbare afwijking daarvan op + of - 0,2 MHz. De storingsgevoeligheid binnen het getoonde TV-signaalspektrum ter plaatse van -1,8 MHz, 1,8 MHz, 3,6 MHz en 5,4 MHz ten opzichte van de beelddraaggolffrequentie is 25 respektievelijk 37, 7, 10 en 15 dB lager dan die van de beelddraaggolf en een effektieve toepassing van de uitvinding wordt verkregen wanneer althans de genoemde- intennodulatieprodukten optreden binnen de frequentiegebieden (-2,0) - (-1,6) MHz; 1,6 - 2,0 MHz; 3,4 - 3,8 MHz; 5.2 - 5,6 MHz ten opzichte van de beelddraaggolffrequentie.

30 Bij een overdracht van TV-signalen in het VHF-gebied zoals b.v. in het hoofdverdeelnet II omvat het totale frequentiegebied, waarin de overdracht plaatsvindt, vooral bij een groot aantal TV-signalen, meer dan 1 oktaaf. Daardoor treden intennodulatieprodukten met frequenties van de vorm f + f , f + f + f , 2f + f , f - f etc.

pejp y 3Γ p q p q 35 pp binnen de overdrachtsband en kunnen in verder gelegen TV-signalen storingen effectueren. Teneinde ook deze intermcdulatieprodukten te doen optreden op de hiervoor genoemde storingsongevoelige plaatsen, 8105609 ÏHN 10.219 11 „...dienen de beelddraaggolffrequenties zelf eveneens geheel aantal malen het voor de betreffende TV-signaalstandaard vastgestelde frequentie-interval te bedragen. In de praktijk blijkt voor de goede werking van de uitvinding een absolute afwijking van 0,30 MHz van de voor de TV-5 signaalstandaand B/G/H en een absolute afwijking van 0,20 MHz van de voor de overige genoemde TV-signaalstandaarden aldus bepaalde beeld-draaggolffrequenties toelaatbaar. Een voorbeeld van een dergelijke VHF-kanaalraster volgens de uitvinding is gegeven in kolcm 2 onder B/G/H van fig. 6.

10 In het wijkstation WS warden zich in het VHF gebied be vindende televisiesignalen, omgezet naar het zogenaamde tweede uit-gangskanaalraster. Deze frequentie-cmzetting hoeft niet alleen te dienen cm ontvangst en verwerking van de TV-signalen door normale TV-ontvangers mogelijk te maken, maar kan ook gebruikt worden cm een 15 zodanige verdeling van de TV-signalen over de beschikbare frequentie-ruimte te realiseren, dat behalve een minimale intermodulatie-staring ook het starend effekt van spiegelfrequenties en oscillatorstraling aan de abonnee-aansluitingen t/m Rn minimaal gehouden worden. Dit wordt volgens de uitvinding bereikt door de totaal beschikbare fre-20 quentieruinrte in gelijke frequentieblokken met een bepaalde, hierna nader cmschreven, blbklengte, te verdelen en de opeenvolgende beelddraag-golfafstanden van de TV-signalen in deze blokken gelijk te kiezen aan een variabel doch geheel aantal malen het desbetreffende frequentie-inter-val. De blbklengte dient hierbij een zodanige frequentie-afstand 2g af te wijken van tweemaal de toegepaste TV-middenf requentie, dat voor ieder TV-signaal de beeld- en geluidspiegelfrequenties een geheel aantal malen hetlaatstgenoemde frequentie-interval afwijken van de . beelddraaggolffrequentie.

Door bovendien binnen ieder frequentieblok de beelddraaggolf-30 afstanden op onderling overeenkomstige wijze te variëren wordt een frequentieperiodiek kanaalraster verkregen en is een compact en vrijwel ongestoorde overdracht van de groot aantal TV-signalen mogelijk.

In de praktijk blijken goede resultaten bereikt te worden voor de TV-signaalstandaard B/G/H, waarbij een TV-middenfrequentie van 35 38,9 MHz toegepast wordt bij een periodiciteit of frequentiebldklengte van 70,0 MHz en binnen ieder frequentieblok opeenvolgende beelddraaggolf afstanden van 15,75 MHz, 14 MHz, 10,5 MH2, 17,5 MHz en 12,25 MHz; 8105609 EHN 10.219 12 t •r · voor de TV-signaalstandaard L net een TV-middenfrequentie van 32,7 MHz een frequentiebloklengte of periodiciteit van 70,6 MHz en binnen ieder frequentieblok opeenvolgende beelddraaggolfaf standen van 13,8 MHz, 15.5 MHz, 12,0 MHz, 13,8 MHz en 15, MHz; voor de TV-signaalstandaard M 5 net een TV-middenfrequentie van 45,75 MHz een frequentiebloklengte of periodiciteit van 84,6 MHz en binnen ieder frequentieblok opeenvolgende beelddraaggolfafstanden van 12,5 MHz, 13,8 MHz, 11,1 MHz, 9,8 MHz, 12.5 MHz, 13,8 MHz en.11,1 MHz; voor de TV-signaalstandaard I met een TV-middenfrequentie van 39,5 MHz een frequentiebloklengte of 10 periodiciteit van 70,0 MHz en binnen ieder frequentieblok opeenvolgende beelddraaggolfafstanden van 16,0 MHz, 12,6 MHz, 14,4 MHz, 14,4 MHz en 12.6 MHz.

Het spreekt vanzelf dat de toepassing van het kanaalraster volgens de uitvinding niet beperkt is tot het wijkverdeelnet III, 15 maar ook in het hoofdverdeelnet II tot een bijzonder geringe storing van over te dragen TV-signalen aanleiding geeft. Ook is het niet noodzakelijk de totale beschikbare frequentieruimte te verdelen volgens de uitvinding, maar kan met een verdeling van b.v. enkel het UHF-overdrachtsgebied in een kanaalraster volgens de uitvinding 20 bij handhaving van een normale b.v. regelmatige frequentieverdeling van TV-signalen in het VHF-gebied in totaal een zeer acceptabele storings-onderdrukking verkregen worden. Bovendien is het niet nodig het kanaalraster volgens de de uitvinding volledig te bezetten, maar zal ook bij een gedeeltelijk kanaal.bezetting het voordeel van de uitvinding ver-25 kregen kunnen worden.

In fig. 6 is bij wijze van voorbeeld weergegeven de beelddraaggolf frequenties van TV-signalen, bij een volledige bezetting van het hiérvoorgenoemde uitgangskanaalraster volgens de uitvinding voor de TV-s ignaals tandaarden B/G/H, L, Men I in overeenkomstige 30 aangeduide kolommen. Voor de TV-signaalstandaard B/G/H geeft kolom 1 een normaal bestaand VHF-kanaalraster in combinatie met een UHF-kanaal-ras ter volgens de uitvinding. In kolom 2 is een VHF-kanaalr aster volgens de uitvinding weergegeven in het bijzonder voor toepassing in het hoofdverdeelnet II. De met "p" aangegeven frequenties in deze kolom 2 35 stellen pilootfrequenties voor ten behoeve van de signaalegalisatie in de diverse trunkversterkers. Voor de overige TV-signaalstandaarden L, M en I zijn enkel UHF-kanaalrasters volgens de uitvinding weerge- 8105609 IBS 10.219 13 geven. Dit sluit de mogelijkheid van caribinatie met VHF-TV-signalen al of niet in een kanaal,raster volgens de uitvinding geenszins uit.

Verder is voor iedere genoemde TV-signaalstandaard de bijbehorende gebruikelijke TV-middenfreguentie aangegeven en de daarmee g samenhangende bloklengte.

10 15 20 « 25 30 35 8 1 0 3 C 0 9

Claims (5)

1. Gemeenschappelijke antenne-inrichting voor een frequentie-multiplexe overdracht van althans een viertal televisiesignalen, bevattende een met een verdeelnet verbonden frequentie-cmzetinrichting voor het cmzetten van de frequentie-verdeling van de televisiesignalen van 5 een ingangskanaalraster naar een uitgangskanaalraster in welk uitgangs-kanaalraster de beelddraaggolven van de televisiesignalen elkaar opvolgen over frequentie-afstanden waarvan ten hoogste twee opeenvolgende frequentie-afstanden onderling gelijk zijn, met het kenmerk, dat de grootste frequentie-af stand kleiner is dan tweemaal de kleinste frequen-ta tie-afstand en elk der frequentie-af standen een geheel aantal malen een frequentie-interval bedraagt, welk frequentie-interval althans nagenoeg gelijk is aan 1,75 MHz voor TV-signalen van de CCIR-standaard B,G en H, 1,7 MHz voor TV-signalen van de CCIR standaard L,1,4 MHz voor TV-signa-len van de CCIR standaard M en 1,8 MHz voor TV-signalen van de CCIR-15 standaard I.

2. Gemeenschappelijke antenne-inrichting volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat de beelddraaggolffrequentie van de vier televisiesignalen minder dan 0,30 MHz afwijkt van een geheel aantal malen het frequentie-interval van 1,75 MHz voor de TV-signaalstandaard B/G en H, 20 1,7 MHz voor de TV-signaalstandaard L, 1,4 MHz voor de TV-signaalstan daard M en 1,8 MHZ voor de TV-signaalstandaard I.

3. Gemeenschappelijke antenne-inrichting volgens conclusie 1 of 2, met het kenmerk, dat het uitgangskanaalraster voor TV-signalen van de CCIR standaard B, G, H en I een periodiciteit heeft van althans 25 nagenoeg 70 MHz, voor TV-signalen van de CCIR standaard L een periodiciteit van althans nagenoeg 70,6 MHz, voor TV-signalen van de CCIR standaard M een periodiciteit van althans nagenoeg 84,6 MHz.

4. Gemeenschappelijke antenne-inrichting volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat bij een volledige bezetting van 30 het uitgangskanaalraster de beelddraaggolf af standen voor de CCIR TV-signaalstandaarden B, G en H in een cyclische opeenvolging althans nagenoeg 15,75 MHz, 14 MHz, 10,5 MHz, 17,5 MHz en 12,25 MHz bedragen, voor de CCIR TV-signaalstandaard L althans nagenoeg 13,8MHz·, 15,5 MHz, 12.0 MHz, 13,8 MHz en 15,5 MHz, voor de CCIR TV-signaalstandaard M 35 althans nagenoeg 12,5 MHz, 13,8 MHz, 11,1 MHz, 9,8 MHz, 12,5 MHz, 13,8 MHz en 11,1 MHz en voor CCIR standaard I TV-signalen althans nagenoeg 16.0 MHz, 12,6 MHz, 14,4 MHz, 14,4 MHz, 12,6 MHz. 8105309 EHN 10.219 -)5

5. Gemeenschappelijke antenne-inrichting volgens conclusie 3, roet het kenmerk, dat in het uitgangskanaalraster voor CCIR standaard B, G en H TV-signalen bij een volledige bezetting een aantal beelddraag-golffreguenties althans nagenoeg gelijk gekozen zijn aan: 471,25 MHz, 5 487,25 MHz, 501,00 MHz, 511,25 MHz, 529.00 MHz, 541,25 MHz, 557,00 MHz, 571,00 MHz, 611,25 MHz, 627,00 MHz, 641,00 MHz, 651,50 MHz, 669,00 MHz, 681.25 MHz, 697,00 MHz, 711,25 MHz, 751,25 MHz, 767,25 MHz, 781,00 MHz, 791.25 MHz, 809/25 MHz, 821,25 MHz, 837,00 MHz, 851,00 MHz. 10 15 20 25 30 35 810 3 - ö