NL8003799A

NL8003799A - Polymeercompositie.

Info

Publication number: NL8003799A
Application number: NL8003799A
Authority: NL
Original assignee: Stamicarbon
Priority date: 1980-07-01
Filing date: 1980-07-01
Publication date: 1982-02-01
Also published as: ES8302034A1; ES503548A0; NO155890C; EP0043613A1; ATE7506T1; NO155890B; EP0043613B1; DE3163616D1; US4404323A; DK287281A; NO812244L; JPS5744643A

Description

* i \

STAMICARBON BV

Uitvinders: Jozef L.M. VAN DER LOOS te Sittard

Jan TUSSEN te Geleen 1 3206

POLYMEERCOMPOSITIE

De uitvinding heeft betrekking op een thermoplastische poly-meercompositie op basis van een of meer entcopolymeren van styreen en acrylonitril op een rubber, en een copolymeer van a-methylstyreen en acrylonitril (ABS-polymeren).

5 De uitvinding heeft tevens betrekking op gevormde voort brengsels, die geheel of gedeeltelijk uit de polymeercompositie bestaan.

De naam 'ABS' is afgeleid van de eerste letter van de mono-meren acrylonitril, butadieen en styreen, waaruit de entcopolymeren in 10 principe bereid zijn.

Thermoplastisch vervormbare ABS-polymeren zijn heterogene kunststoffen bestaande uit twee fasen. Een elastisch materiaal, in principe gebaseerd op polybutadieen, en/of butadieencopolymeren, in aanwezigheid waarvan styreen en acrylonitril gepolymeriseerd zijn, is 15 als inwendige diskontinue fase gedispergeerd in een thermoplastisch styreen-acrylonitrilecopolymeer als matrix. (SAN-matrix). In beginsel kunnen ook verzadigde elastomere bestanddelen dienen als elastisch materiaal.

De fysische eigenschappen van ABS-polymeren zijn slechts 20 gedeeltelijk af te leiden van de eigenschappen van de monomere en/of polymere componenten daarvan. Een van de meest belangrijke eigenschappen, de slagvastheid, wordt bepaald door de twee-fasenstructuur, die gevormd wordt door een rubber fase, welke is ingebed in een harde, brosse thermoplastische matrix.

25 De hittebestendigheid van deze ABS-polymeren is voor een aan tal toepassingen echter onvoldoende. Dit betreft vooral de automobielindustrie, huishoudelijke en elektrische apparatuur.

Uit een aantal publicaties is bekend, dat gehele of gedeeltelijke vervanging van styreen door a-methylstyreen in ABS en/of SAN een 30 positieve invloed heeft op de hittebestendigheid.

8003799 < b (

V

2

Uit het Amerikaanse octrooischrift 3.010.936 is een polymeer-compositie bekend op basis van een copolymeer van α-methylstyreen en acrylonitril of een terpolymeer van α-methylstyreen, styreen en acrylonitril gemengd met een entcopolymeer van styreen en acrylonitril 5 op een butadieenrubber.

Bij de polymeercompositie volgens dit octrooischrift doet zich het probleem voor, dat voor het bereiken van een voldoende mate van hittebestendigheid de polymeercompositie vrij veel copolymeer of terpolymeer moet bevatten, hetgeen echter niet goed mogelijk is omdat 10 daardoor de slagvastheid tot onacceptabel lage waarden daalt·. Bovendien is het vloeigedrag van dergelijke polymeercomposities erg slecht.

Uit het Nederlandse octrooischrift 123.514, is het bekend om een polymeercompositie te maken bestaande uit 68-85% van een copolymeer van crmethylstyreen en acrylonitril en 32-15% van een ent-15 copolymeer van 40-50 gew.-delen styreen en acrylonitril op 50-60 gew.-delen polybutadieen. Ook een dergelijke polymeercompositie heeft het nadeel, dat het vloeigedrag zeer slecht is, hetgeen veroorzaakt wordt door het hoge rubbergehalte van het entcopolymeer en het hoge percentage copolymeer met een slechte vloei.

20 In het Duitse octrooischrift 2.140.437 zijn mengsels van ABS, SAN en een copolymeer van α-methylstyreen en acrylonitril beschreven. Volgens dit octrooischrift is het mogelijk de problemen die optreden met betrekking tot het vloeigedrag van een mengsel van ABS en een copolymeer van α-methylstyreen en acrylonitril te ondervangen door aan 25 dit mengsel SAN toe te voegen. Hoewel hiermee inderdaad een verbetering van het vloeigedrag wordt verkregen, blijft dit toch nog vrij slecht, terwijl het ten koste gaat van de hittebestendigheid en de slagvastheid van de polymeercompositie.

Het doel van de uitvinding is een polymeercompositie als in 30 de inleiding aangegeven, te verschaffen, met een goede hittebestendigheid die tevens een zeer goed vloeigedrag en een zeer goede slagvastheid bezit.

De polymeercompositie volgens de uitvinding wordt hierdoor gekenmerkt, dat de polymeercompositie omvat: 35 A. Een entcopolymeer verkregen door 50-80 gew.-delen van een mono-merenmengsel bestaande uit 20-40 gew.-% acrylonitril, 60-80 gew.-% styreen, en 0-20 gew.-% van één of meer andere monomeren, te polymeriseren in 8003799

V

,· i 3 aanwezigheid van 20-50 gew.-delen rubber (betrokken op 100 gew.-delen entcopolymeer) en B. een copolymeer van α-methylstyreen en acrylonitril verkregen door een mengsel van 60-80 gew.-delen α-methylstyreen en 20-40 gew.-5 delen acrylonitril te polymeriseren, waarbij van het copolymeer de spiraalvloeilengte (S) tenminste 65 en de vloeiwaarde (V) maximaal 45 bedraagt, en de verhouding tussen spiraalvloeilengte en vloeiwaarde tenminste 3,0 bedraagt, en waarbij in de polymeercom-positie 35 tot 80 gew.-Z copolymeer van -methylstyreen en acrylo-10 nitril aanwezig is.

De rubberhoeveelheid in het entcopolymeer bedraagt bij voorkeur 25-40 gew.-delen, terwijl het gehalte copolymeer in de compositie bij voorkeur minder dan 65% bedraagt.

Bij voorkeur bedraagt de spiraalvloeilengte van het copo-15 lymeer tenminste 70 cm.

De vloeiwaarde van het copolymeer bedraagt bij voorkeur minimaal 12,5. Bij lagere waarden van de vloeiwaarde wordt het namelijk vrijwel onmogelijk om voor de spiraalvloeilengte van het copolymeer de juiste waarde te verkrijgen.

20 Meer in het bijzonder is de bovengrens van de vloeiwaarde van het copolymeer 25.

Optimale resultaten ten aanzien van hittebestendigheid, ver-werkingsgedrag en mechanische eigenschappen verkrijgt men als de verhouding spiraalvloeilengte/vloeiwaarde van het copolymeer tenminste 25 3,5 is.

Onder de vloeiwaarde (V) verstaat men de hoeveelheid polymeer die uitstroomt uit een kapillair met 1 mm diameter en 2 mm lengte bij 230°C, en onder een druk van 30 bar, uitgedrukt in 10“^ m^/s (zie ook Brits.octrooischrift 1.500.525).

30 De spiraalvloeilengte (S) is in dit verband de lengte die een polymeersmelt welke bij het binnentreden van de matrijs een temperatuur van 260°C heeft, onder een initiële druk van 742 bar aflegt in een matrijs die op 5QeC wordt gehouden, welke matrijs kanalen met een breedte van 20 mm en een dikte van 3 mm heeft (vlakspiraallengte: 35 H. Ebneth, K. Böhm, Plastverarbeiter, 19 (1968), pag. 261-269).

.8003799 V c \ 4

Verrassenderwijs is gebleken, dat de polymeercompositie volgens de uitvinding een zeer goede hittebestendigheid combineert met een goed vloeigedrag, slagvastheid, buigsterkte en treksterkte. Op grond van de toegepaste hoeveelheid copolymeer van α-methylstyreea en 5 acrylonitril zou te verwachten zijn, dat met name de slagvastheid, de buigsterkte en het vloeigedrag van de polymeercompositie te wensen over laten. Het is echter gebleken, dat de combinatie van enerzijds het rubbergehalte in het entcopolymeer en anderzijds de aangegeven waarden voor de spiraal-vloeilengte, de vloeiwaarde en de verhouding daarvan, 10 een polymeercompositie leveren die optimaal is ten aanzien van de verschillende eigenschappen.

Men kiest de samenstelling van de polymeercompositie bij voorkeur zodanig dat het rubbergehalte daarin tussen 10 en 30 gew.-%, meer in het bijzonder tussen 10 en 20 gew.-% ligt. Binnen deze grenzen 15 van het rubbergehalte heeft men een polymeercompositie met een goede slagvastheid gecombineerd met een goede verwerkbaarheid.

Men past bij voorkeur een entcopolymeer toe, dat verkregen is door styreen en acrylonitril in aanwezigheid van een rubber te poly-meriseren.

20 Hiertoe zijn de diverse bekende polymerisatietechnieken geschikt, zoals emulsie-, suspensie-, massa- en oplossingspolymerisa-tie of mengvormen daarvan zoals massa-suspensie-, emuls1e-massa- en emulsie-suspensie-polymerisatie.

Hoewel voor de bereiding van het copolymeer van ce-methyl-25 styreen en acrylonitril de voorkeur wordt gegeven aan bereiding in emulsie, is het mogelijk om met andere polymerisatietechnieken produk-ten te krijgen die voldoen aan de eisen ten aanzien van vloeiwaarde en spiraalvloeilengte.

Zowel voor het entcopolymeer als voor het copolymeer van 30 α-methylstyreen en acrylonitril geldt dat bij emulsiepolymerisatie gebruik kan worden gemaakt van de gebruikelijke technieken.

Bij de polymerisatie in waterige emulsie dient men de daarvoor noodzakelijke, gebruikelijke hulpstoffen toe te passen, zoals emulgatoren, loog, zouten, zepen, initiatoren zoals peroxiden, en 35 ketenlengteregelaars.

Geschikte ketenlengteregelaars zijn organozwavelverbindingen zoals de veel gebruikte mercaptanen evenals de dialkyldixantogenen, 8003799 ‘ * 5 diarylsulfiden, mercaptothiazolen, tetra-alkylthiurammono- en disulfi-den e.d., apart of gemengd met elkaar, evenals hydroxylverbindingen zoals terplnolenen. Daarnaast kan ook het dimeer van a-methylstyreen of een a-alkeen met betrekkelijk lange keten gebruikt worden.

5 De commercieel meest gebruikte ketenlengteregelaren zijn vooral' de mercaptoverbindingen en van deze worden momenteel de hydro-carbylmercaptanen met 8-20 koolstof atomen per molecuul veel gebruikt. Meer in het bijzonder wordt de voorkeur gegeven aan mercaptanen net een tertiaire alkylgroep.

10 De hoeveelheid organozwavelverbinding kan binnen ruime gren zen variëren afhankelijk van het gekozen mengsel, de specifieke verbinding, polymerisatietemperatuur, emulgator en andere variabelen die betrekking hebben op de receptuur. Een goed resultaat kan bereikt worden door 0,01-5 gew.-delen (per 100 gew.-delen monomeer) organozwavel-15 verbinding te gebruiken waarbij aan 0,05-2 delen de voorkeur wordt gegeven. Geschikte organozwavelverbindingen omvatten n-octylmercap-taan, n-dodecylmercaptaan, tertiair dodecylmercaptaan, tertiair nonylmercaptaan, tertiair hexadecylmercaptaan, tertiair octadecylmer-captaan, tertiair eicosylmercaptaan, secundair octylmercaptaan, secun-20 dair tridecylmercaptaan, cyclododecylmereaptaan, cyclododecadienyl-mercaptaan, arylmercaptaan zoals l-naphtaleenthiol e.d., bis(tetra-methylthiuramdisulfide), 2-mercaptobenzathiazol en dergelijke.

Mengsels van deze verbindingen kunnen ook gebruikt worden.

Als emulgator kunnen zeer verschillende verbindingen gebruikt 25 worden, zoals gedisproportioneerde harszeep, vetzuurzeep, mengsels van deze verbindingen arylsulfonaten, alkylarylsulfonaten en andere oppervlakteaktieve verbindingen en mengsels daarvan. Niet ionogene emul-gatoren kunnen ook gebruikt worden zoals polyethers en polyolen. De hoeveelheden van de emulgatoren die gebruikt worden zijn afhankelijk van het 30 type, evenals van de reaktieparameters en de concentraties aan poly-meriseerbaar monomeer in het emulsiepolymerisatie-systeem.

Geschikte vrije radikalen leverende verbindingen zijn voor het emulsiepolymerisatieproces organische of anorganische peroxiden, hydroperoxiden, azoverbindingen, evenals redox-initiatorsystemen. Deze 35 verbindingen kunnen aan het begin van de polymerisatie toegevoegd worden. Het is ook mogelijk deze verbindingen gedeeltelijk aan het begin en gedeeltelijk in de loop van de polymerisatie toe te voegen.

800 37 99 6 Λ

Bij voorkeur kiest men alkali- of ammoniumperzouten en/of redoxsystemen als initiatoren. In het bijzonder moeten worden genoemd kaliumpersulfaat, ammoniumpersulfaat en natriumpersulfaat. Voorbeelden van geschikte redoxsystemen zijn perzouten (bij voorbeeld perchloraten 5 of persulfaten), tertiair butylhydroperoxide, cumeenhydroperoxide, diisopropylbenzeenhydroperoxide en methylcyclohexylhydroperoxide, gecombineerd met reductiemiddelen gebaseerd op zuren welke zwavel in een lage valentietoestand bevatten zoals natriumformaldehydesulfoxi-laat, bisulfide, pyrosulfide, of met organische basen zoals trietha-10 nolamine, met dextrose, natriumpyrofosfaat en mercaptanen of combinaties daarvan, eventueel in combinatie met metaalzouten zoals ferrosulfaat. Deze initiatoren of initiatorsystemen kunnen in een keer, stapsgewijs of zelfs geleidelijk worden gedoseerd.

In de gevallen, waar a-methylstyreen-acrylonitril-copolymeren 15 worden bereid door middel van suspensiepolymerisatie, is het mogelijk, de gebruiktelijke suspensie stabilisatoren toe te passen, bijvoorbeeld polyvinylalkohol of gedeeltelijk gehydrolyseerd polyvinylacetaat, evenals moeilijk oplosbare metaalfosfaten.

Zoals reeds is aangegeven, wordt aan emulsiepolymerisatie de '20 voorkeur gegeven, omdat hiermee vergeleken met bijvoorbeeld massa-, of oplossingspolymerisatie op betrekkelijk eenvoudige wijze een copo-lymeer van ormethylstyreen en acrylonitril te verkrijgen is, dat voldoet aan de gestelde eisen.

Bij de bereiding van het copolymeer in emulsie kan volstaan 25 worden met het aanpassen van het consumptiepatroon van de keten- lengteregelaar door onder andere variatie van het roerpatroon, respectievelijk het aanpassen van de roersnelheid, waarbij een lagere roersnelheid tot toename van de S/V leidt. Uiteraard is een minimale roersnelheid noodzakelijk om een goede dispersie te verkrijgen en in 30 stand te houden.

Dit patroon kan ook beïnvloed worden door de pH te verlagen tot een waaarde lager dan 11, of door de concentratie van de keten-lengteregelaar in het begin van de polymerisatie te verlagen, evenals door het toepassen van een aangepast temperatuurprofiel.

35 Naast deze mogelijkheden voor het bereiken van de gewenste spiraalvloeilengte, vloeiwaarde en S/V kan men ook de wijze van toevoeging van monomeren aanpassen, of extra initiator na de start van de polymerisatie toevoegen. Daarnaast is het ook mogelijk de keten- 800 3799 7 lengteregelaar pas toe te voegen nadat gedurende enige tijd gepoly-meriseerd is» Het is ook aogelijk kombinaties van twee of meer van de genoemde maatregelen toe te passen»

Een andere mogelijkheid om een copolymeer van crmethylstyreen 5 en acrylonitril met de gewenste eigenschappen te maken vormt het zo-* danig aanpassen van de polymerisatie, dat een molecuulgewichtsver-deling met twee of meer pieken wordt verkregen, danwel het kombineren van twee polymerisatiewerkwijzen.

Indien gewenst kan het copolymeer nog ondergeschikte hoeveel-10 heden van een of meer andere monomeren bevatten. Deze hoeveelheden dienen kleiner te izjn dan 4 gew.-% betrokken op het copolymeer, meer in het bijzonder kleiner dan 2 gew.-%.

Een beschrijving van een copolymeer dat in de polymeercompo-sitie als component B te gebruiken is, is gegeven in de gelijktijdig 15 ingediende octrooiaanvrage ............(Zaaknummer 3207 NL).

Als rubber voor de bereiding van het entcopolymeer zijn in principe alle rubbers geschikt.

De voorkeur wordt gegeven aan rubber op basis van butadieen, zoals polybutadieen en butadieen-styreenrubber. Voor het verkrijgen 20 van een polymeercompositie met een goede slagvastheid gaat men liefst uit van een rubberlatex met een gewichtsgemiddelde deeltjesgrootte (dso, bepaald met elektronenmicroscoop) gelegen tussen 0,05 en 0,70 ym»

Dit betekent dan ook, dat de bereiding van het entcopolymeer 25 in een dergelijk geval tenminste gedeeltelijk in emulsie geschiedt.

Het proces volgens welke deze rubberlatex wordt bereid, wordt bij voorkeur zodanig geregeld, dat in hoge mate verknoopte produkten worden verkregen. Het gel-gehalte dient bij voorkeur groter dan 70 gew.-% te bedragen (bepaald in methylethylketon of tolueen). Bij hoge 30 gehalten aan butadieen kan deze mate van verknoping worden verkregen door te polymeriseren tot hoge omzettingsgraden of door toepassing van verknopingsmiddelen, dat wil zeggen polyfunctionele monomeren, zoals divinylbenzeen of ethyleenglycoldimethacrylaat.

Indien voor de entcopolymerisatie geen gebruik wordt gemaakt 35 van een emulsiepolymerisatie kunnen rubbers die uit oplossingen daarvan in organische oplosmiddelen gemaakt worden, eveneens worden gebruikt. Het is echter in dat geval wenselijk, de entpolymerisatie-reactie bijvoorbeeld uit te voeren in de vorm van een massa-suspensie-polymerisatie-reactie.

800 3 7 99 8

In die gevallen, waarin de robbers worden bereid door emulsiepolymerisatie, kunnen de emulgeermiddelen, activatoren en polymerisatie hulpstoffen, die gebruikt werden voor de bereiding van de α-methylstyreen-acrylonitril copolymeren worden toegepast. Voorafgaande 5 aan de entreaktie dient de rubberlatex te worden ontgast, teneinde ongewenste verknopingsreacties, die door niet-omgezet monomeer worden ingezet, te onderdrukken.

Er wordt de voorkeur aangegeven polybutadieenhomopolymeren of butadieen-copolymeren met een butadieengehalte van meer dan 60 gew.-Z 10 te gebruiken. Als andere dienen, bijvoorbeeld isopreen, of de lagere alkylesters van acrylzuur, als comonomeren worden gebruikt, kan het butadieengehalte van de robber worden verminderd tot 30 gew.-Z,' zonder dat enig nadeel optreedt met betrekking tot de eigenschappen van de polymeercompositie. In beginsel is het tevens mogelijk, het ent-15 polymeer volgens de uitvinding te bereiden uit verzadigde rubbers, bijvooreeld uit etheen-vinylacetaat-copolymerea met een vinylacetaat-gehalte van minder dan 50% of uit etheen-propeen-dieen-terpolymeren (deze dienen zijn niet geconjugeerd; voorbeelden zijn: 1,4 hexadieen, ethylideen norborneen, dicyclopentadieen), evenals acrylaat rubber, 20 gechloreerd polyetheen of chloropreenrubber. Mengsels van twee of meer rubbers kunnen ook toegepast worden.

De polymeercompositie bevat in het algemeen de gebruikelijke additieven, zoals antioxidanten, pigmenten, verwerkingshulpmiddel»en, vulstoffen, antistatica, vlamdovers en dergelijke. levens kan nog een 25 ander polymeer in de compositie opgenomen zijn zoals polyfenyleen-oxide, polycarbonaat, polysulfon en dergelijke.

Tenslotte heeft de uitvinding ook betrekking op een voorwerp geheel of gedeeltelijk vervaardigd uit de bovenomschreven polymeercom-postie.

30 De uitvinding wordt nu toegelicht aan de hand van de navolgende voorbeelden zonder daartoe beperkt te zijn.

Voorbeeld I t/m IV

Op basis van een tweetal ’general purpose’ ABS-entcopolymeren bestaande uit polybutadieen met daarop geënt styreen en acrylonitril 35 in een gewichtsverhouding 70/30 en diverse copolymeren van ormethyl-styreen en acrylonitril werden een aantal polymeercomposities bereid.

*003799 9

De gebruikte entcopolymeren hadden volgende eigenschappen:

Entcopolymeren Izod HDT Vloeiwaarde Spiraalvloei- % rubber (KJ/m2) (eC) (ÏO-^ m^/s) lengte (cm) getemperd_ 5 A 25 44 96 7 68 B 38 47 94 2 55

De eigenschappen van de diverse copolymeren van α-methyΙέ tyre en en acrylonitril waren als volgt:

Tabel 2

10 Copolymeer Buigsterkte HDT Vloeiwaarde Spiraalvloeilengte S/V N/mm2 eC

_(getemperd)_ 1 131 117 16 75 4.7 2 122 116 21 82 3.9 15 3 135 118 15 71 4.7 4 140 117 15 76 5.1 5 140 118 14 75 5.4 6 76 116 17 49 2.9 7 109 117 30 78 2.6 20 8 58 117 56 - 9 143 118 19 55 2.9

Uit deze entcopolymeren en copolymeren werden een aantal polymeercomposities gemaakt. In de tabel is onder ’polymeercompositie' achtereenvolgens door een letter en een cij£er de combinatie van resp. 25 entcopolymeer en copolymeer aangegven. A-5 betekent derhalve een polymeer compositie bestaande uit entcopolymeer A en copolymeer 5.

In de volgende kolom is onder ’samenstelling* de gewichtsverhouding entcopolymeer-copolymeer aangegeven waarbij de som van beide gewichten op 100 uitkomt. 40/60 betekent dus een polymeercom-30 positie bestaande uit 40 gew.-delen entcopolymeer en 60 gew.-delen copolymeer.

800 3799 10 / V-

Tabel 3

Voorbeeld Polymeercomp. Samenstelling HDT Izod Spiraalvloeilengte QC N/mm? (polymeercompositie) _getemperd cm 51 A-l 50/50 106 20.2 72 II A-2 " 105 16.5 75 III A-3 " 107 18.5 70 IV* A-6 " 105 8.1 55 V* A-7 " 105 10.4 71 10 VI A-2 40/60 108 10.6 77 VII B-2 " 107 15.2 74 VIII B-3 " 110 17.1 67 IX B-4 " 109 18.4 70 j X B-5 110 17.3 70 15 XI B-2 50/50 105 25.6 72 XII* B-6 " 105 8.0 50 XIII* B-7 40/60 108 10.1 67 XIV* B-8 M 108 5.3 87 XV* B-9 " 109 . 15.5 55 20 * ï niet volgens de uitvinding.

Uit de bovenstaande voorbeelden blijkt duidelijk, dat poly-meercomposities volgens de uitvinding, waarbij uitgegaan is van een copolymeer met de juiste waarden voor de vloeiwaarde, spiraalvloeilengte en de verhouding daarvan, aanzienlijk betere eigenschappen 25 hebben dan polymeercomposities die niet volgens de uitvinding zijn.

.800 3 7 99

Claims

1. Polymeercompositie op basis van een of meer entcopolymeren van styreen en acrylonitril op een rubber en een copolymeer van armethylstyreen en acrylonitril, met het kenmerk, dat de compo-5 sitie omvat: A. een entcopolymeer verkregen door 50-80 gew.-delen van een mono-merenmengsel bestaande uit 20-40 gewacrylonitril, 60-80 gew.-X styreen en 10 0-20 gew.-% van een of meer andere monomeren, te polymeriseren in aanwezigheid van 20-50 gew.-delen rubber (betrokken op 100 / gew.-delen entcopolymeer) en B. een copolymeer van a-methylstyreen en acrylonitril verkregen door een mengsel van 60-80 gew.-delen a-methylstyreen en 20-40 gew.- 15 delen te polymeriseren, waarbij van het copolymeer de spiraalvloei-lengte (S) tenminste 65 en de vloeiwaarde (V) maximaal 45 bedraagt, en de verhouding tussen spiraalvloeilengte en de vloeiwaarde tenminste 3,0 bedraagt, en waarbij in de polymeercompositie 35 tot 80 gew.-% copolymeer van a-methylstyreen en 20 acrylonitril aanwezig is.

2. Polymeercompositie volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat de # verhouding tussen spiraalvloeilengte en vloeiwaarde tenminste 3,5 bedraagt.

3. Polymeercompositie volgens conclusie 1 of 2, met het kenmerk, dat 25 de rubber gekozen wordt uit de groep van polybutadieen, butadieen- styreenrubber, acrylaatrubber en butadieën-acrylonitrilrubber, EPT en polychloropreen.

4. Polymeercompositie volgens een der conclusies 1-3, met het kenmerk, dat het rubbergehalte van de compositie tussen 10 en 30 gew.-%, 30 maar in het bijzonder tussen 10 en 20 gew.-Z ligt.

5. Polymeercompositie volgens een der conclusies 1-4, met het kenmerk, dat de vloeiwaarde van het copolymeer van α-methylstyreen en acrylonitril tenminste 12,5 bedraagt.

6. Polymeercompositie volgens een der conclusies 1-5, met het kenmerk, 35 dat de spiraalvloeilengte van het copolymeer tenminste 70 bedraagt. 8003799 «t r* * ϊί \ iZ

7. Polymeercompositie in hoofdzaak zoals beschreven in de tekst en toegelicht aan de hand van de voorbeelden.

8. Voorwerp geheel of gedeeltelijk vervaardigd uit een polymeercompositie volgens een der conclusies 1-7. 800 37 99