NL8003261A

NL8003261A - Inrichting voor het behandelen van een aan ascites leidende patieent.

Info

Publication number: NL8003261A
Application number: NL8003261A
Authority: NL
Original assignee: Hakim Co Ltd
Priority date: 1979-06-08
Filing date: 1980-06-04
Publication date: 1980-12-10
Also published as: DE3020991C2; FR2458287A1; SE8004211L; DE3020991A1; CA1152408A; US4261341A; GB2055294A; FR2458287B1

Description

N/29.763-St/lb

> M

Inrichting voor het behandelen van een aan ascites leidende patiënt.

De uitvinding betreft een inrichting voor het behandelen van een aan ascites leidende patiënt door middel van een geïmplanteerde peritoneo-veneuze shunt. Voor de behandeling van ascites, dus de accumulatie van grote hoeveel-5 heden vloeistof in de peritoneaal-holte van de patiënt,heeft men voorgesteld om de ascites-vloeistof via een shuntweg van de peritoneaal-holte naar de vena cava superior, de ductus thoracicus of de blaas om te leiden. De voorziening van een shunt van de peritoneaal-holte naar het centrale veneuze 10 systeem biedt vele voordelen boven andere behandelingswijzen, maar de tot dusver toegepaste inrichtingen en werkwijzen voor zulk een behandeling hebben bepaalde bezwaren.

De bekende shuntinrichtingen voor het onderhavige doel zijn ofwel relatief omvangrijk, waardoor zij ook een relatief 15 gecompliceerde chirurgische ingreep noodzakelijk maken, ofwel zijn gevoelig voor verstopping door de aanwezigheid van complexe proteïneverbindingen in de ascites-vloeistof.

De uitvinding beoogt een inrichting van de in de aanhef genoemde soort te verschaffen, waarmee een peri-20 toneo-veneuze shunt kan worden verkregen, die een grote ongevoeligheid voor verstopping heeft, een zeer efffectieve behandeling van ascites mogelijk maakt, relatief gemakkelijk met een eenvoudige chirurgische handeling kan worden geïmplanteerd, een relatief eenvoudige en goedkope constructie 25 en een grote betrouwbaarheid heeft, en die in een autoclaaf kan worden gesteriliseerd zonder dat daarbij het inwendige mechanisme een verandering ondergaat.

De inrichting volgens de uitvinding is daartoe gekenmerkt door een in de peritoneaal-holte van de patiënt 30 implanteerbare inlaatcatheter, een in het centrale veneuze systeem van de patiënt te steken afvoercatheter, en een verbindingsleiding tussen de inlaatcatheter en de afvoercatheter, die een kleppensamenstel bevat, dat is uitgevoerd met twee paren terugslagkleppen, waarbij de kleppen van elk 35 paar parallel aan elkaar liggen en de beide kleppenparen via een flexibel leidingdeel in serie zijn verbonden, dat door vingerdruk zodanig vervormbaar is, dat een pompwerking kan 800 3 2 61 - 2 - worden opgewekt voor het pompen van ascites-vloeistof uit* de peritoneale holte naar het veneuze systeem.

De uitvinding wordt nader toegelicht aan de hand van de tekening, waarin een uitvoeringsvorm van de 5 inrichting volgens de uitvinding is weergegeven, bij de bespreking waarvan nog andere bij voorkeur toegepaste maatregelen naar voren zullen komen.

Fig. 1 is een schematische afbeelding van een aan ascites leidende patiënt, in het lichaam waarvan de 10 inrichting volgens de uitvinding is aangebracht; fig. 2 is een aanzicht van de shuntinrichting volgens de uitvinding als geheel, waarbij het kleppensamenstel in langsdoorsnede is getekend; fig. 3 is op grotere schaal een doorsnede van 15 dit kleppensamenstel gezien in een vlak, dat loodrecht staat op de doorsnede van fig. 2; en fig. 4 is een dergelijke doorsnede als fig. 2 van een enkel klepelement.

In fig. 1 is een aan ascites leidende patiënt 20 11 getekend, waarb’ij een geperforeerde inlaatcatheter 13 (pe- ritoneaal-catheter) chirurgisch in de peritoneaal-holte is ingebracht via een abdominale incisie, teneinde een middel voor het afvoeren van geaccumuleerde ascites-vloeistof te verkrijgen. De peritoneaal-catheter 13 is door middel van 25 een recht verbindingsstuk 12 en een proximale buis 15 met - een voorkamer 17 en met een daar achter liggend, hieronder nader beschreven kleppensamenstel 19 verbonden, dat in een chirurgisch boven het borstbeen 16 *van de patiënt gevormde onderhuidse zak is geïmplanteerd. De proximale 30 buis 15, de voorkamer 17 en het kleppensamenstel 19 zijn volgens conventionele chirurgische methoden door een onderhuidse tunnel geïmplanteerd. Na het passeren van het kleppensamenstel 19 wordt de ascites-vloeistof door een distale buis 20 en een atrium-catheter 22 in het centrale veneuze 35 systeem van de patiënt gevoerd. In tegenstelling tot de conventionele systemen van de onderhavige aard hebben de distale buis 20 en de atrium-catheter 22 een relatief kleine diameter. Deze kleine diameter vergemakkelijkt de toepassing van een meer eenvoudige wijze van implantatie, waarbij de 40 distale buis door een onderhuidse tunnel naar de nek van de 80032 61 - 3 - -¾ patiënt wordt gevoerd, waar een kleine cervicale incisie 21 wordt aangebracht. De atrium-catheter 22 wordt via deze incisie 21 in de vena jugularis externa gestoken, zoals bij 24 is aangeduid. De lengte van de atrium-catheter 22 is zodanig, 5 dat deze met zijn uiteinde vanaf de insteekplaats in de vena jugularis externa door de vena cava superior tot in het rechter atrium van de patiënt kan reiken. Na deze plaatsing worden de atrium-catheter 22 en de distale buis 20 bij de cervicale incisie bijgesneden en door een U-vormig verbindingsstuk 23 10 verbonden. Het insteken van de atrium-catheter in de vena jugularis externa is weer mogelijk als gevolg van de relatieve kleine diameter van deze catheter. Het plaatsen van het uiteinde van de catheter in het rechter atrium verhindert ingroeiing en uiteindelijke blokkering van de catheter, 15 zoals zal gebeuren als deze zou eindigen dicht bij het punt, waarin hij het veneuze systeem binnentreedt. In de fig. 2 is het boven beschreven shuntsysteem als geheel afzonderlijk afgeheeld, terwijl de constructie van het kleppensamenstel 19 afzonderlijk in fig. 3 in doorsnede getekend is.

20 Dit kleppensamenstel 19 is uitgevoerd met twee paren terugslagkleppen, die door een flexibel leidingstuk in serie zijn verbonden. In de afgeheelde voorkeursuitvoering zijn vier identieke terugslagklepelementen 31-34 toegepast, die in een serie-parallel opstelling in een buigzaam huis 25 35 van silicon-rubber zijn ondergebracht, waarbij derhalve het klepelement 31 parallel ligt aan het klepelement 32 en dit parellelle kleppenpaar in serie ligt met een tweede paar van parallelle klepelementen 33 en 34. De serieverbin-ding is verkregen door een langwerpig deel 37 van het elas-30 tische rubbberklephuis 35. Dit huisdeel 37 dient als een vervormbaar leidingsdeel voor een hieronder nader te beschrijven doel.

Elk van de klepelementen 31-34 is van het type als beschreven in het Amerikaanse octrooischrift 3.288.142.

35 Deze in fig. 4 nader getekende klepconstructie heeft een stijve klepvoet 51, waarin een conische klepzitting 53 is gevormd, die met een inlaatpoort 55 in verbinding staat.

Een stijf bolvormig kleplichaam 57 wordt door een eenzijdig bevestigde, gedeeltelijk golfvormig gebogen bladveer 59 in 40 de conische klepzitting 53 gedrukt gehouden, welke veer bij 800 32 61 g - 4 - i_ voorbeeld door puntlassen aan de klepvoet 51 is bevestigd.

De klepvoet 51, het kleplichaam 57 en de veer 59 zijn in een cilindrische mantel 58 opgenomen, die de montage in het klephuis 35 van het kleppensamenstel 19 vergemakkelijkt. Een 5 andere geschikte uitvoeringsvorm van de klepelementen is beschreven en afgeheeld in de Amerikaanse octrooiaanvrage 002.354. Bij elk van deze uitvoeringen heeft de terugslagklep een stijf of hard kleplichaam, dat tegen een stijve zitting wordt gedrukt. Dit verdient de voorkeur boven een kleplichaam 10 van zacht materiaal, zoals silicon-rubber, omdat de harde oppervlakken beter geschikt zijn voor het tot stand brengen van een afdichting, ook in de aanwezigheid van proteïne-materia-len, die zich op het klepvlak zouden kunnen afzetten. Als geen volledige afsluiting wordt verkregen, kan een zeer onge-15 wenste terugstroming vanaf het veneuze systeem optreden.

De toepassing van parallelle klepelementen biedt, naast het voordeel van een grotere totale stromingsdoortocht, een grotere bescherming tegen verstopping, omdat zelfs als één van de klepelementen verstopt zou raken, het parallel 20 daaraan liggende klepelement normaliter voldoende groot is om een heilzame hoeveelheid van de ascites-vloeistof door te laten.

Zoals hiervoor werd opgemerkt, wordt het kleppensamenstel 19 bij voorkeur, bij voorbeeld in een geschik-25 te onderhuidse zak, op een plaats boven het borstbeen van de patiënt aangebracht. Door deze plaatsing van het kleppensamenstel 19 kan de patiënt zelf of zijn dokter de feitelijke pompwerking voor het pompen van vloeistof uit de peritoneaal-holte naar het centrale veneuze systeem tot stand brengen 30 door met de hand tegen het kleppensamenstel te drukken en daardoor het flexibele buisdeel 37 tussen de beide paren van parallelle klepelementen periodiek plat te drukken. Het zal duidelijk zijn, dat door het samendrukken van dit buisvormige huisdeel 37 vloeistof door een stroomafwaarts liggend 35 klepelement uit het klephuis en in het veneuze systeem wordt gedreven, terwijl bij het wegnemen van de vingerdruk en het laten terugkeren van het buisdeel 37 naar zijn normale vorm vloeistof door de stroomopwaarts liggende klepelementen, dus de het dichtst bij de inlaatbuis in de peritoneaal-40 holte liggende klepelementen, in het klephuis wordt gezogen.

800 32 61 >.

-'5 -

De mogelijkheid van deze pomphandeling verlost de patiënt van de onaangename oefeningen, die anders nodig zijn om een negatieve druk in de borst en een positieve druk in de peritoneaal-holte op te wekken. Voorts kunnen de klepelementen 5 en de jugularis-catheter van kleine boring door de genoemde pompwerking effectief worden gespoeld, zodat proteïne-af-zettingen, die anders het systeem zouden kunnen verstoppen, doelmatig kunnen worden verwijderd. Bij de bekende systemen van de onderhavige soort, waarbij een dergelijke pomp-10 werking niet mogelijk is, is hét nodig gebleken om voor de veneuze catheter een buis met relatief grote boring toe te passen. Een catheter van dit formaat kan niet, zoals bij de inrichting volgens de uitvinding, tot in de vena jugu-laris externa worden gevoerd, noch vervolgens door het in-15 wendige daarvan naar een plaats tot in het atrium worden geleid, waar het gevaar van weefselgroei in feite afwezig is. Als boven opgemerkt, is het van groot voordeel als de catheter in de vena jugularis externa treedt, daar het veel gemakkelijker is om de catheter op deze plaats van 20 de nek van de patiënt in te steken, waar deze grote ader dicht bij het oppervlak ligt. Deze gemakkelijke toegankelijkheid brengt dikwijls mede, dat de operatie onder plaatselijke verdoving kan worden uitgevoerd in plaats van onder algehele anaesthesie van een patiënt, die door zijn ziekte 25 reeds aanmerkelijk kan zijn verzwakt.

De voorkamer 17, die eveneens dicht bij het lichaamsoppervlak van de patiënt toegankelijk is, vormt een middel om de peritoneaal catheter 13 tijdelijk aan een terugspoeling te onderwerpen. Dit kan worden bereikt door 30 het buisdeel 25 geheel samen te drukken teneinde de stroming door de klepelementen te blokkeren, en dan de voorkamer zelf samen te drukken om een tijdeïijke terugstroming op te wekken. De voorkamer maakt het tevens gemakkelijk mogelijk om monsters van ascites-vloeistof voor analyse af te 35 zuigen. Daartoe is de wand van de voorkamer vervaardigd van een buigzaam silicon-rubber, dat ten aanzien van een prikgat van een naald zelf-sluitend is. De bodem van de voorkamer heeft een metalen naaldstop.

Het feit, dat de beschreven inrichting in de 40 verschillende componenten daarvan, dus de peritoneaal ca- 800 32 61 - 6 - theter 13, de distale buis 20, het kleppensamenstel 19-, de atrium-catheter 22 en de verbindingsstukken 12 en 23, kan worden gescheiden, maakt een chirurgische revisie eenvoudig, aangezien niet het gehele systeem, maar alleen 5 het niet meer goed werkende onderdeel hoeft te worden verwijderd. Door een juist gebruik van de voorkamer en van de pompkamer van het kleppensamenstel kan een fout in het systeem gemakkelijk worden gelocaliseerd.

800 32 61

Claims

1. Inrichting voor het behandelen van een aan ascites leidende patiënt door middel van een geïmplan- ^ teerde peritoneo-veneuze shunt, gekenmerkt door een in de peritoneaal-holte van de patiënt implanteerbare inlaatcatheter, een in het centrale veneuze systeem van de 5 patiënt te steken afvoercatheter, en een verbindingsleiding tussen de inlaatcatheter en de afvoercatheter, die een kleppensamenstel bevat, dat is uitgevoerd met twee paren terugslagkleppen, waarbij de kleppen van elk paar parallel aan elkaar liggen en de beide kleppenparen via een flexibel 10 leidingdeel in serie zijn verbonden, dat door vingerdruk zodanig vervormbaar is, dat een pompwerking kan worden opgewekt voor het pompen van ascites-vloeistof uit de peritoneale holte naar het veneuze systeem.

2. Inrichting volgens conclusie 1, met 15 het kenmerk, dat tussen de inlaatcatheter en het kleppensamenstel een voorkamer in de verbindingsleiding is opgenomen.

3. Inrichting volgens conclusie l, met het kenmerk, dat de wand van de voorkamer ten aan- 20 zien van een prikgat van een 'injectienaald zelf-sluitend is.

4. Inrichting volgens conclusie 1, 2 of 3, met het kenmerk, dat de afvoercatheter geschikt is om in de vena,jugularis van de patiënt tot 25 in het rechter atrium te worden gevoerd.

5. Inrichting volgens één der voorafgaande conclusies, met het kenmerk, dat het klep-penstelsel geschikt is om chirurgisch in een onderhuidse zak, bij voorkeur boven het borstbeen van de patiënt, 30 te worden geïmplanteerd. 80032 61