NL8001545A

NL8001545A - Isoindoline derivaat, werkwijze voor zijn bereiding en therapeutische preparaten welke deze stof bevatten.

Info

Publication number: NL8001545A
Application number: NL8001545A
Authority: NL
Original assignee: Farmatis Spa
Priority date: 1979-03-15
Filing date: 1980-03-14
Publication date: 1980-09-17
Also published as: IT7920991A0; IT1113879B; ES489539A0; GB2047241B; AT374179B; CS210641B2; AU533082B2; US4338331A; YU70080A; ATA139780A; CA1117130A; GB2047241A; FR2451365A1; ES8102554A1; AU5640780A; SE8002001L; FR2451365B1; ZA801426B; BE882239A; GR66632B

Description

i ·*· VO 0256

Isoindoline derivaat, werkwijze voor zijn bereiding en therapeutische preparaten welke deze stof bevatten.

De uitvinding heeft betrekking op een nieuw isoindoline derivaat, op een nieuwe werkwijze voor zijn bereiding en op therapeutische preparaten met diuretische, saluretische en bloeddrukverlagende werking, welke deze verbinding als werk-5 zame stof bevatten.

De nieuwe verbinding is 1-methyl-2-(3,sulfamyl-4'-chloor-benzamide)-isoindoline met formule 6 van het formuleblad.

Deze verbinding is bereid volgens een oorspronkelijke synthese, in hoofdzaak bestaand uit de volgende trappen: 10 a) Omzetten van a-methyl-a,a*-dibroom-o-xyleen met formu le 1 met tert.butylcarbazaat met formule 2 van het formuleblad.

b) Ontleding van het onder a) gevormde 1-methyl-iT-(tert. butyloxycarbonylamino)-isoindoline met formule 3 tot de overeenkomstige aminoverbinding met formule 4» 15 c) Omzetten van het 1-methyl-2-amino-isoindoline hydro chloride met formule 4 met een halogenide van 4-chloor-sulf-amidobenzoëzuur met formule 5·

Trap (a) van de werkwijze volgens de uitvinding wordt bij voorkeur uitgevoerd met een stoëchiometrische verhouding van 20 de twee uitgangsmaterialen in een sterk polair organisch op losmiddel, dat met water mengbaar is, b.v. tetrahydrofuran of dimethylformamide. De reactie wordt bij voorkeur uitgevoerd bij aanwezigheid van een organische base, welke het bij de reactie gevormde HBr kan binden, terwijl deze base aan de oplos-25 sing geleidelijk wordt toegevoegd, in tenminste een stoëchio metrische hoeveelheid, berekend op de uitgangsmaterialen.

De ontleding in trap (b) wordt uitgevoerd door het isoin-doline-derivaat te suspenderen in· geconcentreerd HC1 en het mengsel onder roeren te bewaren bij kamertemperatuur tot alles · 30 is opgelost. De oplossing wordt daarna in vacuum drooggedampt.

In trap (c), wordt het in trap (b) verkregen 1-methyl-2-amino-isoindoline hydrochloride opgelost in een polair organische oplosmiddel, zoals tetrahydrofuran, en een stoëchiometrische hoeveelheid van een halogenide van 4-chloor-3-sulfanino- 80 0 1 5 43

-V

- 2 - * benzoëzuur wordt toegevoegd, ter aanwezigheid van een organische "base, die in staat is het isoindoline uit het hydrochloride vrij te maken en tevens het bij de reactie gevolgde HC1 te binden. Van deze organische base wordt tenminste de sto-5 echiometrische hoeveelheid gebruikt, maar bij voorkeur ge bruikt men een grote overmaat.

De reactie verloopt bij kamertemperatuur. Een mengsel van het hydrochloride van de organische base en 1-methyl-2-(3,-sulfamyl-4'-chloorbenzamido)-isoindoline slaat neer; 10 dit laatste wordt geïsoleerd door behandeling met water, waarin het hydrochloride van de organische base oplost. Hog een kleine hoeveelheid eindprodukt kan worden geïsoleerd door de oplossing van tetrahydrofuran droog te dampen en het residu te mengen met ethanol.

15 De totale opbrengst aan het eindprodukt is ongeveer 40$ > berekend op het gebruikte a-methyl-α,α'-dibroom-o-xyleen.

Het als uitgangsmateriaal gebruikte a-methyl-α,α'-dibroom-o-xyleen wordt bij voorkeur bereid uit 2-carboxyaceto-fenon met formule 7» door reduktie met een hydride gevolgd 20 door behandelen van de verkregen dihydroxyverbinding met forr mule 8, met HBr volgens het schema aangegeven op het formuleblad. De werkwijze wordt in bijzonderheden beschreven door 0. Pifferi et al. II Parmaco - Ed. Sci. 27,30 (1972).

De werkwijze volgens de uitvinding wordt toegelicht door 25 een niet beperkend voorbeeld.

Voorbeeld

Aan een oplossing van 5 g (0,018 mol) a-methyl-α,α'-di-broom-o-xyleen en 2,33 g (0,018 mol) tert.butylcarbazaat in 15 ml dimethylformamide welke is verhit tot 50 - 60°C, wordt 30 5»6 ml triëthylamine toegevoegd. Na het toevoegen wordt het mengsel 3 uur geroerd bij kamertemperatuur, daarna wordt het volume van de oplossing aangevuld tot ongeveer 60 cnr door verdunnen met water, en de oplossing wordt nog een uur geroerd. De daarbij afgescheiden vaste stof wordt afgefiltreerd, Λ 35 gewassen met water en gedroogd, waarbij 3>14 g (70$) 1-methyl- 800 1 5 45 < - 3 - N-(tert.butyloxycarbonylamino)-isoindoline wordt verkregen met smeltpunt 143 - 145°C. Dit produkt is voldoende zuiver voor de volgende trap.

Een oplossing van 2,6 g (0,0104 mol) van dit isoindoline 5 derivaat in 7 cm^ geconcentreerd zoutzuur wordt bij kamertem peratuur een uur geroerd. Daarna wordt de oplossing in vacuum drooggedampt bij 60 - 70°C, waarbij een vast residu wordt verkregen (1,97 g) dat uit een mengsel van ethanol en diëthyl-ether (l/l) kristalliseert en 1,5 g (77» 6$) 1-methyl-2-amino-10 isoindoline hydrochloride levert met smeltpunt 140 - 145°C,

Aan een oplossing van 2,5 g (0,0155 mol) 1-methyl-2-amino-iso-indoline hydrochloride en 3>5 g (0,0314 mol) triëthylamine in •30 crn^ tetrahydrofuran wordt 3,44 g (0,0135 mol) 4-ohloor-3-sulfamidobenzoëzuurchloride toegevoegd. Het mengsel wordt bij 15 kamertemperatuur 15 uur geroerd. De vaste stof die zich rijke lijk afzet, wordt afgefiltreerd en gesuspendeerd in water om het aanwezige triëthylaminohydrochloride te verwijderen.

Het residu wordt afgefiltreerd en gedroogd, waarbij 3,0 g 1-methyl-2-(3'-sulfamyl-4'-chloorbenzamido)-isoindoline wordt 20 verkregen met smeltpunt 208 - 210°C. Dog 0,4 g produkt kan worden geïsoleerd door de tetrahydrofuranoplossing droog te dampen, het olie-achtige residu te mengen met ethanol en de oplossing te laten kristalliseren in een koelkast. De totale opbrengst is 3»4 g (68,6$).

25 Een monster voor de analyse werd gekristalliseerd uit 10 volumes ethanol en had een smeltpunt van 210-212°C.

Het I.R. spectrum wordt opgenomen met een Perkin-Elmer Model 297 spectrofotometer door het monster te emulgeren in nujol. De voornaamste absorptiebanden van de er bij behorende 30 groepen zijn als volgt? cm“13350 (S02NH2), 3280 (HHCO), 1660 (IHCO), 1600 en 1560 (fenylgroepen), 1340 en 1180 (SOgNHg).

Het DMR spectrum werd opgenomen met een fiitachi-Perkin Elmer R24 spectrometer, in een oplossing van deuteroaceton en 35 met TMS als interne referentie, De pieken (s=singiet, d=doublet, 80 0 1 5 45

A

- 4 - m=multiplet) en de bijbehorende groepen zijn als volgt: 1,43 (d, J=6 Hz, CHj), 2,95 (s, verdwijnt bij toevoegen van D20, S02NÏÏ2), 4,45 en 4,85 (m, CH in 1 en CH2 in 3), 6,85 (verbrede s die verdwijnt bij toevoegen van D20, 7,20 5 schijnbare s, 4 aromatische H-atomen uit het isoindoline- systeem), 7,60-8,50 (m, 3 aromatische H-atomen uit het sulfon-amidesysteem)·

Zoals gezegd heeft de nieuwe verbinding 1-methyl-2-(3'-sulfamyl-4'-chloorbenzamido)-isoindoline met formule 6 onver-10 wacht sterke diuretische, saluretische en bloeddrukverlagende werking, en daarnaast is giftigheid vrijwel geheel afwezig. Door deze eigenschappen wordt zijn toepassing voor menselijke therapie zeer interessant. De beste tot dusver bekende diuretische en bloeddrukverlagend werkzame verbinding die tot dus-15 · ver bekend is, welke tevens van struktureel standpunt het meest met de nieuwe verbinding verwant is, is Indapamide of N-(3-sulfamyl-4-chloorbenzamido)-2-methylindoline met formule 9 van het formuleblad. Daarom zijn alle proeven over werkzaamheid en giftigheid van de nieuwe verbinding uitgevoerd in ver-20 gelijking met Indapamide. Van alle uitgevoerde proeven, welke samen een duidelijk beeld geven van de bruikbaarheid van de nieuwe verbinding, worden hieronder de belangrijkste vermeld.

De nieuwe verbinding wordt hieronder en eenvoudigheids-halve aangeduid als CM/1.

25 Acute giftigheid

De acute giftigheid langs orale weg werd bepaald bij Wistar ratten en bij Zwitserse muizen van beide geslachten.

Voor de proeven liet men de dieren ten minste 12 uur vasten, maar ze hadden vrije toegang tot water. De verbinding 30 werd homogeen gesuspendeerd in een pap van arabische gom en werd in de aangegeven dosis toegediend met een maagsonde in een volume van 40 ml/kg lichaamsgewicht.

Elke dosis werd -beproefd op 10 dieren, waarvan 5 mannelijk waren en 5 vrouwelijk. Het gewicht van de ratten varieer-35 de van 300 g tot 350 g voor de mannetjes en van 220 tot 250 g 800 1 5 45 Λ - 5 - voor de vrouwtjes. Het gewicht van de muizen van heide geslachten varieerde van 28 tot 35 g.

De waarneming duurde 10 dagen.

Noch bij de ratten noch bij de muizen werden sterfgeval-5 len waargenomen en evenmin werden enige vergiftigings-ver- schijnselen bij individuele doses tot aan 2500 mg/kg. De DL^Q is dus groter na deze dosis.

Chronische giftigheid

Deze proeven werden uitgevoerd op mannelijke Wistar ratio ten met een lichaamsgewicht tussen 188 en 228 g. De dieren werden willekeurig verdeeld in groepen van ieder 10 en behandeld op de volgende manierj.

Groep A - CONTROLE - 10$ arabische gom, 10 ml/kg/dag langs orale weg toegediend met een maagsonde gedurende 15 28 opeenvolgende dagen;

Groep B - CM/1 20 mg/lö ml suspensie van 10$ arabische gom per kg/dag gedurende 28 opeenvolgende dagen; het materiaal werd toegediend met een maagsonde.

Groep C - CM/1 20 mg/10 ml 10$'s arabische gom per kg/dag, 20 oraal toegediend met een maagsonde gedurende 28 op eenvolgende dagen.

Bij alle onderzochte groepen werd het lichaamsgewicht dagelijks bepaald op het moment van toediening en regelmatig genoteerd. De algemene toestand en het verbruik aan voedsel en 25 water werden aangetekend, evenals de sterfte en afwijkende symptomen.

Tussen de 25e en 27e dag van de behandeling werden alle onderzochte groepen gehouden in geschikte metabolische kooien (voor telkens een dier) om de spontaan afgescheiden urine op 30 te vangen en zodoende de samenstelling daarvan te bepalen met een reactieve Bili-Labstix strips van Ames.

Tussen de 27e en 29e dag van de behandeling werden alle dieren, welke te voren weer 12 uur gevast hadden maar vrije toegang hadden tot water, gedood door onthoofden (een kleine 35 dierenguillotine van de Amer, Instr. Corp. werd gebruikt).

80 0 1 5 45 J·'1 - 6 -

De volgende gegevens werden bepaald aan het uit de romp opgevangen bloed.

- azotemia (Dell'Aira, in King E. - Microanalisi nella Bio-chimica medica. II Pensiero Soi. Ed., ROMA 1951)» 5 - glycemia (Price D.J. - Analyst 92; 198, 1987)? - totale bilirubinemia (Jendrasslk L, and Grof P. - Biochem.

Z. 297; 81, 1938); - totale cholesterolemia (Huan T.C., Chen C.P., Wefler V. and Battey A. - Anal. Chem. 33; 1405» 1981 )j 10 - totale lipidemia (Zollner N. and Kirsch K. - Z. ges. Exp.

Med. 135» 545, 1962); - SGOT and SGPT transaminase (Reitman S. and Frankel E. -Amer. J. Clin. Path. 28; 58, 1957)? - totale protidemia met de biureet colorimetrische methode, 15 en met gelyophiliseerd Hyland serum als standaard; - sodaemia and potassaemia langs fotometrische weg. ^

Een macroscopisch onderzoek van de voornaamste organen werd uitgevoerd om eventuele veranderingen of tumormassa's te zoeken, hetgeen zou kunnen wijzen op neoplasia.

20 Bijzondere aandacht wordt besteed aan het onderzoek-van de maag en de ingewanden van de ratten, die met de hoogste dosis waren behandeld, om de mate te bepalen, waarin herhaalde toediening van CM/1 gedurende 28 dagen plaatselijk werd verdragen door de slijmvliezen van maag en ingewanden. Voor 25 dit doel werden de maag en de darmen macroscopisch en micro scopisch onderzocht en daartoe gesectioneerd langs de grote kromming (maag) en langs de hoofd as (darm), gewassen met een lauwe fysiologische oplossing, uitgespreid en met een vergrootglas nauwkeurig bekeken om hyperemia zones te zoeken, 30 met vorming van zweren of met andere trofische veranderingen van de slijmvliezen.

Geen veranderingen werden waargenomen in de onderzochte organen of de slijmvliezen van maag en ingewanden.

De resultaten van alle analyses kunnen als volgt worden 35 samengevat: 80 0 1 5 45 - 7 - *

Gedurende de 28 dagen durende behandeling werden geen sterfgevallen genoteerd. Geen bijzondere symptomen werden waargenomen. Het gedrag van de dieren was normaal, evenals het voedselverbruik, terwijl het waterverbruik iets groter 5 was dan bij de controle-dieren.

De gegevens met betrekking tot het lichaamsgewicht van de ratten, die met CM/1 waren behandeld, zijn in de praktijk gelijk aan de gegeven voor de controledieren. De biochemische bloedconstanten, die bepaald waren, lagen alle binnen het ge-10 bied van normale waarden voor ratten van deze stam, zowel bij de controledieren als bij de behandelde dieren, met uitzondering van het natriumgehalte en het kaliumgehalte, welke iets waren verminderd.

De hemogrammen waren alle normaal, zonder enige signifi-15 cante verschillen tussen de controle-dieren en de behandelde dieren. De urinesamenstelling was in de praktijk vrijwel gelijk voor de controle-dieren en de behandelde dieren, dat wil zeggen pathologische elementen waren afwezig, zoals glucose, ketonachtige verbindingen, bilirubine, terwijl bij de meeste 20 controle-dieren de meeste behandelde ratten sporen proteïne en bloed aanwezig waren, welke in rattenurine dikwijls worden gevonden. Samenvattend kan op grond van het subacute giftig-heidsonderzoek op mannelijke ratten gezegd worden, dat doses van 20 mg/kg en 40 mg/kg CM/1, toegediend gedurende 28 opeen-25 volgende dagen leiden tot geen schadelijke neveneffekten met uitzondering van een geringe vermindering in het natriumgehalte en het kaliumgehalte, welke variaties echter vallen binnen de normale variaties bij ratten van dit ras? daarom kan gesteld worden, dat het produkt CM/1 een zeer geringe giftigheid 50 heeft, welke in de praktijk geheel verwaarloosd kan worden. Diuretische en saluretische werkzaamheid

Dit onderzoek werd uitgevoerd op Wistar ratten van beide geslachten, met een lichaamsgewicht, dat in de betrokken tabellen voor elk van de dieren is aangegeven. In die tabellen 55 worden de resultaten vergeleken met Indapamide. Zowel CM/1 en 800 1 5 45 - 8 - *

Indapamide werden oraal toegediend nadat ze doelmatig waren opgelost in het volgende oplosmiddels

Polyethyleenglycol 400 30 ml 96$ ethanol 10 ml 5 0,2$’s waterige oplossing van natriummetabisulfiet 30 ml citroenzuur 0,075 g natriumfosfaat.12HgO 0,45 g gedestilleerd water aanvullen tot 100 ml

De controledieren werden behandeld met een gelijk volume 10 van dit oplosmiddel. De proeven werden uitgevoerd op dieren, welke gedurende ten minste 12 uur gevast hadden, maar wel vrije toegang hadden tot water. Het natrium- en kaliumgehalte in de urine werden bepaald langs fotometrische weg.

Eerst werd de invloed van een lading waterige zoutoplos-15 sing op de excretie van urine bepaald.

18 vrouwelijke Wistar ratten werden gebruikt, verdeeld in drie groepen, een van 8 dieren en twee van 5 dieren, en deze werden op de volgende wijze behandeld:

Groep A: Controles 1 ml oplosmiddel, aangevuld tot 50 ml met 20 0,9$ natriumchlorideoplossing, toegediend per maagsonde per kg lichaamsgewicht (= 50 ml/kg);

Groep Bs Indapamide: 5 mg/kg in 1 ml/kg oplosmiddel, aangevuld tot 50 ml/kg met natriumchlorideoplos-25 sing en toegediend per maagsonde;

Groep Cs CM/1: 0,5 mg/kg en overigens als voor Indapamide.

De ratten werden onmiddellijk in individuele metabolische kooien geplaatst om de urine op te vangen gedurende de 3 uur onmiddellijk volgend na de toediening. De hoeveelheid afge-30 scheiden urine is opgegeven als percentage van de toegediende hoeveelheid. De hoeveelheden afgescheiden natrium en kalium zijn uitgedrukt als milli-equivalent in 3 uur.

De resultaten zijn weergegeven in tabel A. Uit de gemiddelde waarden is de standaard fout als e berekend en waar doel-35 matig is ook de significatie berekend, met de Student t bereke ning.

800 1 5 45 - 9 - η- f— bd t- r— cj O c- vo

δΟ ·> T- O

3 O O ·> •rl U +| NO'ÜOtO, -O o int^w O cm δ-ιπ © © © <- kn o on ι- η- © © -Η •H 0 W t- W ΝΜΛΙΜ WWW KN Γ<Ν CM KN KN +| CM KN CM CM CM -^i* Q) +. Φ* rn> 9* 0·. ψ.\φ ρ» ^ C\J » * * » * G\ r< ΜΛ 00000000-3- Ο Ο Ο Ο O kn ο ο ο ο o ©

0 "— CM KN CVJ

03 & ^ »

-P φ Ο Ο O

H S 3 3 la oo VO n- δ0 h O -3* kn 33 »0 3" •rt o o. - o »3 +1 O *

-Η KN © © f-ΙΛτ- (Dvo ON in Ο ΙΛ(Λτ- 1Λ + | r~ C—© © KN O

φ \ ον Ο vo N ir\ © © on cm in kn© in © ©n-tn©r— +| «»«»»»*»»*·^— *» * « ^ « © ^ ^ ^ Ο Ο Οτ-ΟΟΟΟΟΟ© τ— ·ρ- τ— ι— τ— τ— τ- τ— τ— τ— C~~ σ> S * “ * -Ρ Ο r- τ- •Η ον τ— κν 3 νο τ- ον cö 3 ·» · ·> > Φ KN VO. ΚΝ f-i +1 +1 +1 3 ΚΝ © CM ΚΝ -3" ΟΝ© κν cm cm cm ο © © η CM CO 3-3" «h ·* ·* ·» · f*— «h «k ·» ·. · «V * M «k « tf\ 3 KN ©vo OVOVO 0\3"r- ·> (Λτ- ιησνΟ · ® 3* ON 3- O ·

•H in C— © © ^-ΐΛνΤιΛΟ- © © © © O ON O ON O ON ON ON

O 3 UN r~ C— i— r— ON

(D *r) ·Η 3 Φ

•rt Λ ON in VO

f-4 I—I 3 kn v- 3- 3 φ Φ ·>· · ·» <$ φ ρ 3·© © 3- οιητ-ccMin kncm mmr~© 3 > 3 *h «·· * 1 i« « «. » » -{·| · « k k · 4*j i_q 3 ® mow o o ovvf v+m Ο n-© o cm cm © cm © 3- © 3* (a > o cm cm 3- kn in oj τ- τ- η inrnw minm © kn 3-© 3 3 PQ rC « e *k <1 to 3 in on cm E-ι 3 φ cp *h cm kn in •H »3 Φ 3 3 -h kn c— •rt Φ -P P ® C~“ T- Φ *H 3 3 · - kn

Jm Ό I-i 3 τ— ·* ο φ 3 c— © +| mnc-r-c—H no ιπτ- Οί- 03 SO £; τ** ·* · ^ ·* «* «k 0> vO ****·+]

-P Φ 3 0©©©0©030n © CM © © © © © -f T- ONW O

•H O O S ^— 1— ^— ** 1— T—- #» v*· ^— r~ t- ·* 3 -p — *h η- o kn t— 1— ω τ3 3 o i-f 03 S δο οιηοοοιηιηιη oomoin OinOOin 3 «*»·*««»·>»«· ·»>«««%*

33 CM CM CM CM KN KN m KN CM © τ- KN t- CM KN KN v— UN

t4 e τ-Ύ— r-τ— r— r-r— τ— r~ r— r- τ— τ- τ*^ τ— τ- r— τ— m Μ 3 Φ © Ρ) 03 ε -ρ 3 Λ 3 ο οοοοοοοο© σσοοο© οοοοοσ Λ ·η *^-ιηιη-^3-© n-r—C—m ^ cm kn © κ> in Μ-η© cm τ-©

Ο 5 b0 CMCMCMCMCMCMCMCMCM CM KN CM CM CM CM CM CM CM CM KN CM

Η O iH Ö0

• < © O

o 3ft ©ft Φ Φ Φ -P O r WJ fAM-iniC no O o r W (Λ Vfinin Οτ-CMKNTj-mm

3 Ρ II 3 II h II

« O 3 0 3 0 3 8001545 * - 10 -

Waarden van P die kleiner waren dan 0,05 werden beschouwd als significant. Zoals uit tabel A gemakkelijk blijkt hebben zowel Indapamide als het produkt CM/1 een significante diure-tische en saluretische werking in vergelijking met de contro-5 ledieren, maar de invloed van het CM/1 is aanzienlijk groter.

Terwijl bij de controledieren 50$ van de waterige oplossing binnen ongeveer 3 uur is uitgescheiden, wordt deze uitscheiding met Indapamide ongeveer 80$ en met CM/1 ongeveer 99,5?«.

10 Eet verschil tussen Indapamide en CM/1 is statisch signi- ficant. De hoeveelheden uitgescheiden natrium eri kalium zijn eveneens significant groter dan bij de controledieren, maar de saluretische werking van CM/1 welke over het geheel genomen groter is dan die van Indapamide, blijkt meer invloed te 15 hebben op het natrium, zodat de verhouding van het uitgeschei den natrium tot die van het uitgescheiden kalium in 3 uur 3>3 is voor de controledieren, 4,48 bij voor dieren die met Intrapamide zijn behandeld en 5>91 tij dieren die met CM/1 zijn behandeld. Dit feit is van groot belang. Het is immers 20 bekend, dat toepassing van diuretica bij therapie, hetzij om hun diuretische werking of om hun bloeddrukverlagende werking (die nauw is gekoppeld aan de diuretische werking) als een van de ongewenste neveneffekten oorzaak is van het verlies van kalium.

25 De serumspiegels van kalium vormen een slechte aanwij zing voor veranderingen in de totaal voor uitwisseling aanwezige hoeveelheid kalium maar wijzen in tegendeel op uitputting van de totale hoeveelheid organisch kalium, waarmee de patiënt zoveel kalium heeft verloren, dat dit klinisch begint 30 te blijken (anorexia, misselijkheid, vermoeidheid, duizelig heid). Omdat behandeling voor te hoge slagaderlijke bloeddruk zich meestal uitstrekt over zeer lange perioden, kan dit ne-veneffekt (afname van de totale hoeveelheid kalium in het organisme) optreden. Bij de behandeling van slagaderlijke te 35 hoge bloeddruk is de verbinding volgens de uitvinding, welke 800 1 5 45 - 11 - een grote sodiuretische werkzaamheid heeft (hetgeen zowel van het standpunt van de diuretische werkzaamheid als van de bloeddrukverlagende werking de fundamentele werkzaamheid is), vergezeld met een kaliuretisohe werkzaamheid, die kleiner is 5 dan die van Indapamide, ongetwijfeld een belangrijke aanwinst op het gebied van de farmacotherapie van hoge bloeddruk en van waterige zoutvasthouding in het algemeen.

/ leze’ speciale eigenschap van de nieuwe verbinding volgens de uitvinding is eveneens bevestigd door meting van het 10 effekt op de excretie van een lading gedestilleerd water.

Deze proeven werden uitgevoerd op dezelfde groep van 5 ratten om de werkzaamheid van de onderzochte verbinding beter te karakteriseren en tevens individuele variaties zo veel mogelijk te vermijden. De procedure was als volgt: 15 De groep van vijf gekozen ratten (mannetjes met het in de tabel genoemde gewicht) werd op de bovengenoemde wijze behandeld met 1 ml oplosmiddel + 49 ml gedestilleerd water per kg lichaamsgewicht, De ratten werden onmiddellijk daarna geplaatst in individuele metabolische kooien. De urine werd 4 20 uur lang opgevangen. De hoeveelheid werd op de gebruikelijke manier uitgedrukt als percentage van het toegediende, volume. Ook de hoeveelheden natrium en kalium werden bepaald en deze werden uitgedrukt als mEq/4 uur.

Ha twee dagen werden dezelfde ratten op dezelfde manier 25 behandeld met Indapamide en nog twee dagen later met het pro- dukt CM/1. In de tussenperiode tussen een proef en de volgende werden de ratten op de gebruikelijke manier ondergebracht en gevoed. De van beide verbindingen gebruikte dosis was dezelfde als bij de vorige proeven, namelijk 5 mg/kg. De resul-30 taten zijn samengevat in tabel B.

80 0 1 5 45 -12- * +l +1 +1 bo cm p cm vo c-vc C fn o σ\ m on knJknvo 03 ΙΛΜ-w omaon cm cm vo vo onJcm m

•H 3 UN KN NN C—p KN NN ON -sj-τ- ON C— CMC— C" r- O IfN O' P VO

p 3 NN CM t- n- CM CM O ON UN P VO (T\ ON n- IT\ UNVO P NN P- r-

P OOOOOOO OOOOi-OO OOOOr-OO

0) C* OOOOOOO OOOOOOO OOOOOOO

H «k «fc #k «k Φ ·* ·* ·» #«1 *>k ·» *> ·» Λ *k «k «t «k ·· «t «k

O σ* OOOOOOO OOOOOOO OOOOOOO

CO H

43 g ρ m p "3· kn π \o on

O VO P- VO

3 P W ON VO ·

ia? e<\® * CM

C 3 ·» t— sa h c« fes o 3 3 +1 +1 +1

p 3 NN CM t- VO NN ON P CD T- KN N Ni T- KN ri CM O f ON ON CD

p r-oo ia<- ovo o r~o c-ounco ρ-vo m r— p o o>

•H C M-CM r- r· r- CM o CO p- C O VO UN NN N\ NN CM VO P r- VO

Φ " ^ OOOOOOO r O f~ t— CM r O t— k— t— k— ·*νΓ CM O

A σ' OOOOOOO OOOOOOO OOOOOOO

C3 p£| **»*»*» «ka»*»·*» «k «k «t ·» *· «k «k

03 s OOOOOOO OOOOOOO OOOOOOO

43

P

O

O P

C IfN t— C ON

<-«. O O C o P

Vl p ·> » P ·* Φ P— p· on P CQ +| +1 CQ +1 4-> ö P ^-+ p «sr aj φ o C— O CD NN CM t— CM «ή- κή· IfN CM O CM NN UN P 00 P fH H «.»*«.«· p H «·>··* ·> 3 3 S3 on ir\ T- irv«a- kn 3 Of-rfOON O vo k- -Nf Nf t'- o

ê ' Gr O P~- t“- P C— P 3 (ΛΟ *- t- ij W Cï CM r NNVO KN

3 Ni <i t— M t— t- k— t— t- t— «ήτ— r-t-1— -I— ΤΟ O

w bC >h CO CM + VO

C 3 p C^O Φ (DM3 UN bfl t- CM CO Tf <- r CM CM C*- UN CM C*- Φ ^ ^ ψ φ^ ^ ^ ^ ^ φ± ^ ^ ^ φ, φ^ ® 3 f-ι O σν in cm in Kj-in N «JMnOr-® 3 vo c—un kj-un p- p Ρ Φ 3 O C~ Nf CO VO C— bO r OOrWO 5) r- O CO ΙΛ Nf r- H - Ρ P It- S n-n- n-n-t- f-4 k- 1- k- k- k-

P φ P KN O

<< P Φ UN P

gHOOS CMC CM 6c CM

rn 43 3 H CO Nf CVO co KOONPOvPC'-P Λ! t—VO N— c- 00 KN

Φ aj Jjg * *k «k *k · «k pp»**·»·* tk «k «k «k · *» bO 3 N En on kn t- kn c co m kn cm cm cm n— O bC On p c— O lp> vo

+» 3 3 C O O— CM p—VO VO StOOONNTCOO® S O C— LiN t— CM ON

P Kn— Cp N— N— N— N—

3 3 CM « PO UN

Φ g-t C K

P P CM PP C N- Φ 3 h On-OOn-C-KN a o® P-OVOM3 N- gr-Or CMvom· (33 3 fe5 «k «k «k «k · «k HH C Nk «k «k kk m *k OO «k «k «k «k » *k ί C· 3 COOOC-OnO LiNin O p— n— CO OOMAr Nf I ' IfN UN CM r- KN y—N CM KN CMUNCM UNin UN IfN *ςΡ N- T- c p I o Ρ 3 P Φ

3 P

3 P mo O unun f4 Φ - - - - - 0 Ö0 ITN C- Ng- NS}· ir\ φ 1- N- N- N- N-

P O

S 43 03 B +3 3 p

3 O OOOOO

pp bO n-PPOni-C3 & KN CM CM CM KN

P Φ

P bO

• o fes

4J i- W KN Nf 1Λ n— Μ 4N nTUN n— CM KN C* LfN

3 « 800 1 5 45

Kr - 15 -

Deze tabel toont duidelijk, dat zowel Indapamide als het produkt Cïï/1 een significante diuretische en saluretische werking hebben. Het produkt CM/1 blijkt werkzamer dan het Indapamide, maar het belangrijkste is het feit, dat de verhouding 5 van natrium tot kalium in de urine duidelijk gunstig is voor het produkt CM/1j deze verhouding is gemiddeld 0,0896 voor de controledieren, 1,6764 na behandeling met Indapamide en 2,6955 na behandelen met CJï/1.

Verder werd het effekt van spontane diurese op het nieuwe 10 produkt bepaald.

Dit onderzoek werd uitgevoerd met 15 vrouwelijke Wistar ratten met een lichaamsgewicht variërende van 230 tot 260 g en willekeurig verdeeld in drie groepen van 5 dieren elk. De dieren werden tijdens een nacht 12 uur gehouden in individuele 15 metabolische kooien om de spontaan afgescheiden urine op te vangen. Zoals gebruikelijk werd een groep behandeld met uitsluitend 1 ml/kg lichaamsgewicht oplosmiddel met een maagsonde en de andere twee werden behandeld met respectievelijk 5 mg Indapamide per kg en met 5 ®g CM/1 per kg. In de opgevangen 20 urine werden op de gebruikelijke wijze de hoeveelheden natrium en kalium bepaald. De resultaten zijn samengevat in tabel C.

800 1 5 45 - 14 - *ι- 3 tn so -*3·

φ os O NS

X} Or- τ- Ή - · · 03 O, O o Λ +1 +1 +1 0 so co co tn 1- NS NS os c— O O f-NSSO U'S CO T- CVJ 00 \0 ^3· ® os o os so os ks r— 1- o •'T us m mvo t— co cm

60 -SJ- O ^ US US so τ- -*3- CO NS tn NT SO CM CM τ- C~- O

1 > «t «k «h 0 «k *k « IC # «k «k «k «fc » » »

•r-l O i- O O O O t— t— T- t— t— t— t— CM CM CM t— CM

3 O

3 -P la 3 Po 3 ®

Tt

tO

Φ

A

o ra φ tg -p

•H

3

CO NS LfS

OS t— W 1- T- £4 « » Λ ü ΰ o o o ® 3 +! +1 +1

Xj -rf CO CO

•f-l CM r- SO CD CO CS O SO O SO CM O CO CM V- 00 O CJS

φ T- O C- O CM 00 Lf\ SO LPiSO C- LTS SO O -fr O KSt- 43 \ so c— co c— ws cm m ws r~-c*· ns ks c—oostnrftn φ 0-f f> # «t «k ·* ·» «k 0 » ·> #> # » * Ik 0) <D C\J r- C\i C\J C\J ^ΚΝΚΜΛ^·^ K*\ ΝΛ K"\ N“\ N“\ N"*\ φ g CO 60 '_'

-P

1-3 tO

ta $ m *0 EO 3 a co 'ï·

^ OS

O /—n ^— m ns o (4 — —> tn Ό 3 O. O. ·

•H 3 +1 +1 O

φ so so Ή 43 CM CO CM CM CM Tj- in insO O tn P- CM NS O SO LOS CS ^ o 1- c— co c^ in cm co Nsinaoc-soco c\i co o f-o <- jq CM C— CO in pf NS NS C“- C— C— C— CM r- CO Os SO OS 1— Q 1« fi «k ·» f |k «k «k * ^ V f· tk · * · · · tg φ t-t—θ*-τ-τ- in^sof-soso so so cd r— m c-— -p s

•H

3 3 &q

Φ A

60 Η H

3 1-3 S

3 0 < > « Ph φ E-i «S) T- 60 S fl \ pi * o a s 00 H o ^ SO t- μ (H A NS I T- I C— pa O ·«—·* —> 3 ^ O 1-¾¾.

CM + JsO +1·^· CM φ Ph +IP-4 SO ·> P-ι CM *· 1- 3 (¾ O O O O O SO W m C—so in in C—t- HtnmOvOOr t~- Ή O »»»»»*0 0. * * * 0 * o ^ co ö U K CTn\0 ^ CO VO co tt-T-N-NGO^irN^-h β O f-r invo + •Ηί O t— C5 r-1 t" CM r- t— t— *-—/ • o a +3 in in in

cd t-CMNS^J-tnH 1- CM ΝΛΜΊΓ II r- CM NS NS- m II

a 333 800 1 5 45 - 15 -.

ïïit deze tabel blijkt, dat zowel Indapamide als het CM/1 een duidelijke diuretische werkzaamheid hebben, die bij CM/1 groter is (de diurese neemt met 72$ toe bij Indapamide en met 87$ bij CM/1, in vergelijking met de controlegroep). Beide 5 preparaten doen ook de uitscheiding van natrium en kalium toenemen, maar ook hier is de verhouding van het uitgescheiden natrium tot het uitgescheiden kalium groter bij de groep die behandeld werd met CM/1 en dit verschil is statistisch significant, 10 Bloeddruk verlagende werking

Be invloed van een subacute orale behandeling met CM/1 op de slagaderlijke bloeddruk van ratten met spontaan verhoogde bloeddruk (SHR) werd gevolgd bij 10 mannelijke ratten, met genetisch verhoogde, bloeddruk (SHR), afkomstig uit Charles 1-5 River,

Beze werden willekeurig verdeeld in twee groepen van vijf en als volgt behandeld:

Groep A: Controle - 10$ arabische gom, 5 ml/kg/dag langs orale weg met een maagsonde; 20 Groep Br CM/1 - 2,5 mg/5 nl arabische gom/kg/dag langs orale weg met een maagsonde,

Beze behandeling werd op 28 opeenvolgende dagen uitgevoerd, Be arteriële bloeddruk werd regelmatig opgenomen zonder bloedverlies onder toepassing van de "BP Recorder 8005" appa-25 ratus of "W+W Electronic", Be meting werd als volgt uitgevoerd: de staart van de dieren werd zorgvuldig onthaard en daarna geschoven in een huls met geschikte middellijn, die door een buis wordt verbonden met een pomp en een drukmeter, Be staart werd daarna geschoven door een cirkelvormige overdrager, die 30 was verbonden met een pulsteller.

Wanneer het apparaat werd ingeschakeld nam de druk in de koker geleidelijk toe, totdat de bloedstroom stopte. Op dat moment werd de druk op de drukmeter afgelezen. Voor het begin van de proeven waren de dieren een week aan deze procedure 35 blootgesteld om ze daaraan te gewennen. Be resultaten van de drukmetingen voor deze 10 ratten zijn samengevat in tabel D.

800 1 5 45 -16-.

C— CD

CD N"\ «. — DO 03 O', in, 0) CO +| +l

•H CM O O

r-l - ρ O tno minin inOinininco φ o K\M0 m *3- 3<*\ co r O ¢0 O ^ > CM CM CM CM CM CM <n* CM CM t— CM τ—

-Ö bC

Φ a Ο Ή iH r—l .£»03 „

>0 C— O

h C T- O

03 Cd - * TO Λ 03 C—. Γ", C 03 T- +| +1

O |S CM Ο O

N « _ · .

as m in ο Ο O co mOOOOm

bo Td t- KMi Μ· M· m C"\ t— CM CD τ— O

ft CM CM CM CM CM CM r W W t- CM CM

cd s ö ε be Ö cd •H Td T- ^3" f— ft £3 - *- d 03 03 O - ft > ^ τ- t".

>d 03 τ- +| +1 U bC o o φ 03 — · O he mmoinOci ininmOOm cd d o m t— O' m o^r mow r

60 oj 1— CM CM CM CM CM i- CM CM CM CM CM

id cd

I—I

to Φ ft f=l 03 jd p. in 1- i-3 c o c— fn H CD » * P3 "H ö CO t'- < ιΗ Φ Φ +| +1

E-ι O +5 C— Ο O

.p 03 * » π g in in ο o in σ\ o mino mU3 >, φ minco'^-fn’^r τ- O "d-1- cm ·τ-

cn bq CM CM CM CM CM CM CM CM CM CM CM CM

ft 3 u ft u φ o co

φ t3 CD O

ft cd •rj 5¾) CO C\ Ή cd +1 +|

IΗ <H Ο O

Φ o bo - - ft ft o in o in ο O ininomotn d 03 CM Ό" t— CM ·ς)- ιΛι- lO in O'

ö d g CM CM CM CM CM CM CM CM CM CM CM CM

> ο ε

C CD

cd Ή

Cd iH

o

Φ -P

Φ CO

cd >j ft to < ft ft ft φ Φ -P O T- N ΙΛΜ-ηη O T- CM ΙΛΜΊΓ m

cd U II P II

ft ¢05 £3 Ü3 Ö 800 1 5 45 Λ - 17-

Zoals gemakkelijk te zien is wordt de systolische slag-aderdruk significant verminderd door behandeling met CM/1 met ten hoogste 20$ (28e dag).

Op basis van de bovengenoemde proeven kan daar worden 5 gesteld: 1) het produkt CM/1 is een nieuwe verbinding, die praktisch vrij is van acute giftigheid (DL^q groter dan 2,5 g/kg lichaamsgewicht bij ratten en muizen en langs orale weg) en eveneens van subacute giftigheid (dagelijkse doses tot aan 10 40 mg/kg langs orale weg worden goed verdragen gedurende vier weken, terwijl deze doses 5^0 maal zo groot zijn dan de maximale dagelijkse therapeutische dosis voor mensen); 2) het produkt CM/1 toont een bloeddrukverlagende werkzaamheid bij ratten met spontaan verhoogde bloeddruk (SHR); 15 5) bet produkt C3lf/1 heeft een diuretische en saluretische werkzaamheid, die groter is dan die van Indapamide maar in het bijzonder heeft het produkt CM/1 in vergelijking met Indapamide een duidelijk grotere natriuretische werking en een minder sterke kaliuretische werking, zodat de toepassing van deze 20 verbinding bij menselijke therapie vrij zal zijn van de onge wenste neveneffekten veroorzaakt door overmatig verlies aan kalium, zoals meestal wordt veroorzaakt door andere bloeddrukverlagende diuretica.

Door deze eigenschappen blijkt 1-methyl-2-(3'-sulfamyl-25 4’-chloorbenzamido)isoindoline een produkt te zijn dat zich sterk onderscheidt van de analoge verbindingen, welke reeds in therapeutisch gebruik zijn. De nieuwe verbinding kan oraal worden toegediend in een dosis van 2,5 tot 5 mg per dag, al nadat men zijn bloeddruk verlagende of zijn diuretische werk-30 zaamheid wil gebruiken. De verbinding kan worden toegediend in de vorm van pillen of tabletten.

800 1 5 45

Claims

2. Werkwijze om isoindoline preparaten te bereiden, met het kenmerk, dat men de verbinding bereidt met formule 6 van 5 het formuleblad, door a) a-methyl-a,a’-dibroom-o-xyleen om te zetten met tert. butylcarbazaat; b) het verkregen l-methyl-H'-(tert.butyloxycarbonylamino)-isoindoline te ontleden onder vorming van het overeenkomstige 10 aminoderivaat; c) het 1-methyl-2-aminoisoindoline hydrochloride om te zetten met een halogenide van 4-chloor-3-sulfamido benzoëzuur en het onoplosbare 1-methyl-2-(3'-sulfamyl-4'-chloorbenzamido) isoindoline af te scheiden. 15 3· Werkwijze volgens conclusie 2, met het kenmerk, dat men trap a) uitvoert met stoechiometrische hoeveelheden van de reagentia in een polair organisch oplosmiddel en bij aanwezigheid van een organische base.
4. Werkwijze volgens conclusie 2, met het' kenmerk, dat 20 men trap b) uitvoert door het 1-methyl-W-(tert.butyloxycar- bonylamino)-isoindoline'te suspenderen in geconcentreerd zoutzuur en de suspensie bij kamertemperatuur te roeren tot alles is opgelost.
5. Werkwijze volgens conclusie 2, met het kenmerk, dat 25 trap c) wordt uitgevoerd door het 1-methyl-2-aminoisoindoline hydrochloride te laten reageren met een halogenide van 4-chloor-3-sulfamidobenzoëzuur in stoechiometrische hoeveelheid in een polair organisch oplosmiddel en bij aanwezigheid van een organische base.
6. Farmaceutische preparaten met diuretische, saluretische en bloeddrukverlagende werking, met het kenmerk, dat deze als werkzame stof bevatten 1-methyl-2-(3'-sulfamyl-4'-chloor-benz-amido)isoindoline samen met therapeutisch aanvaardbare verdun-ningsmiddelen excipiëntia en/of toevoegsels. 80 0 1 5 45