NL2035310B1

NL2035310B1 - Gelaagd constructie-element, daaruit samengesteld gebouwdeel en gebouw, en werkwijzen voor het construeren van een dergelijk constructie-element, gebouwdeel en gebouw

Info

Publication number: NL2035310B1
Application number: NL2035310A
Authority: NL
Inventors: Leusink Freek
Original assignee: Leusink Freek
Priority date: 2023-07-07
Filing date: 2023-07-07
Publication date: 2025-01-14
Also published as: EP4488464A1

Abstract

De uitvinding betreft een gelaagd constructie-element, omvattende een kern die een vormvast isolatiemateriaal omvat, waarbij aan weerszijden van de kern platen van een constructiemateriaal zijn aangebracht die aan ten minste een einde uitsteken buiten de rand van de kern, en waarbij aan een tegenovergelegen einde de kern uitsteekt buiten een rand van elk van de platen aan weerszijden daarvan. De uitvinding betreft verder een gebouwdeel dat een aantal van dergelijke constructieelementen omvat, die met elkaar verbonden zijn. Ook betreft de uitvinding een gebouw dat een aantal van dergelijke, met elkaar verbonden constructie-elementen omvat. Daarnaast of in plaats daarvan kan het gebouw een aantal met elkaar verbonden gebouwdelen omvatten. Tenslotte betreft de uitvinding nog een werkwijze voor het construeren van een dergelijk gelaagd constructie-element, een werkwijze voor het construeren van een dergelijk gebouwdeel en een werkwijze voor het construeren van een dergelijk gebouw.

Description

GELAAGD CONSTRUCTIE-ELEMENT, DAARUIT SAMENGESTELD GEBOUWDEEL EN

GEBOUW, EN WERKWIJZEN VOOR HET CONSTRUEREN VAN EEN DERGELIJK

CONSTRUCTIE-ELEMENT, GEBOUWDEEL EN GEBOUW

De uitvinding heeft betrekking op een gelaagd constructie-element en op het gebruik van een dergelijk constructie-element voor het construeren van een gebouw.

In verband met de bevolkingsgroei bestaat er een toenemende behoefte aan woonruimte.

Daarnaast leidt economische groei tot een grote vraag naar kantoor- en bedrijfsruimte. Daarom worden hoge doelen gesteld voor de jaarlijkse bouwproductie.

Een probleem is dat bouwprojecten met de huidige technieken vaak een grote inzet van mensen en materieel vergen, en daarnaast leiden tot een grote hoeveelheid uitstoot. In de bouw wordt veelal gewerkt met groot materieel, zoals kranen, shovels, vrachtwagens, e.d., veelal voorzien van een verbrandingsmotor en bediend door speciaal opgeleid personeel. Dit materieel en dit personeel is tijdens een bouwproject meestal relatief langdurig, bijvoorbeeld zes tot twaalf maanden per project, op de bouwplaats aanwezig. In het huidige economische klimaat zijn mensen en middelen echter schaars, terwijl strenge eisen op het gebied van uitstoot in de weg kunnen staan van verlening van bouwvergunningen.

De uitvinding heeft tot doel de nadelen van conventionele bouwtechnieken weg te nemen.

Volgens een eerste aspect van de uitvinding wordt dit bereikt door het verschaffen van een gelaagd constructie-element, omvattende een kern die een vormvast isolatiemateriaal omvat en aan ten minste één zijde van de kern een plaat van een constructiemateriaal omvat, waarbij de plaat aan ten minste één einde uitsteekt buiten een rand van de kern.

Door de combinatie van een constructiemateriaal en een isolatiemateriaal in een enkel element worden twee bouwkundige functies tegelijkertijd vervuld. Daarbij heeft het vormvaste isolatiemateriaal ook een dragende functie. Zowel de isolatiewaarde als de draagkracht van het constructie-element kunnen worden ingesteld door de keus voor een dikte van de kern. In de praktijk kan die dikte variëren van minder dan 100 tot meer dan 300 mm, waarbij een thermische isolatiewaarde Rc > 7 bereikt kan worden. Tegelijkertijd wordt een zeer goede geluidsisolatie gerealiseerd.

Door de plaat te laten uitsteken voorbij de kern kunnen twee constructie-elementen naast of op elkaar geplaatst worden, waarbij een eventuele spleet of ruimte tussen de aangrenzende constructie-elementen wordt afgedekt. Bovendien wordt zo een verband gecreëerd tussen de constructie-elementen, waardoor relatief snel en eenvoudig een constructie gevormd Kan worden.

De afzonderlijke constructie-elementen zijn daarbij relatief eenvoudig hanteerbaar, athankelijk van de gekozen afmetingen van de elementen, waardoor gunstige arbeidsomstandigheden voor bouwvakkers worden gewaarborgd. Bovendien bestaat er bij het bouwen door middel van de handzame constructie-elementen geen noodzaak voor het gebruik van zwaar materieel, zoals kranen of shovels op de bouwplaats, waardoor er geen problemen ontstaan met betrekking tot uitstoot.

Bij gebruik van de constructie-elementen als wandelementen kunnen deze bijvoorbeeld een hoogte hebben tussen 150 en 3000 mm en een lengte die eveneens tussen 150 en 3000 mm kan variëren. In de praktijk kunnen bijvoorbeeld constructie-elementen met een standaardhoogte van 300 mm en een standaardlengte van 1200 mm gebruikt worden. Dergelijke constructie-elementen zijn enerzijds nog goed te hanteren door bouwvakkers, maar anderzijds voldoende groot om relatief snel een gebouw of gebouwdeel te kunnen vormen.

Constructie-elementen die als vloerelementen moeten dienen kunnen bijvoorbeeld een breedte hebben van 600 mm bij een dikte van 300 mm, en een lengte die bepaald wordt door de afmetingen van het gebouw waarin de vloer wordt geplaatst. Die lengte kan dan enkele meters bedragen.

Bij een uitvoeringsvorm zijn aan weerszijden van de kern platen aangebracht die aan ten minste één einde uitsteken buiten de rand van de kern. Het isolatiemateriaal van de kern wordt zo aan beide zijden beschermd en aan het zicht onttrokken, hetgeen voor wandelementen en plafondelementen van belang kan zijn. De uitstekende platen vormen daarbij als het ware een sponning.

Bij een verdere uitvoeringsvorm steekt de kern uit buiten een rand van de ten minste ene plaat. Zo wordt naast de plaat een opnameruimte gevormd, waarin een uitstekend deel van een plaat van een aangrenzend constructie-element kan worden opgenomen.

Daarbij kan de kern uitsteken buiten randen van de platen aan weerszijden daarvan, waardoor aan weerszijde van het constructie-element opnameruimten gevormd worden.

Bij een uitvoeringsvorm vertoont het constructie-element twee tegenovergelegen einden, waarbij aan een van de einden de ten minste ene plaat uitsteekt buiten de rand van de kern en aan het tegenovergelegen einde de kern uitsteekt buiten de rand van de ten minste ene plaat. Zo kunnen constructie-elementen in eenzelfde richting naast of op elkaar geplaatst worden, waarbij de uitstekende plaatranden over de uitstekende kernranden vallen.

Bij een verdere uitvoeringsvorm vertoont het constructie-element twee paar tegenover elkaar gelegen einden, waarbij aan een van de einden van elk paar de ten minste ene plaat uitsteekt buiten de rand van de kern en aan het tegenovergelegen einde van dat paar de kern uitsteekt buiten de rand van de ten minste ene plaat. Zo kunnen de constructie-elementen in twee richtingen, dus naast en op elkaar geplaatst worden.

De kern en de platen kunnen aan weerszijden vlak zijn. Zo kunnen de constructie- elementen gebruikt worden voor het construeren van vlakke delen van een gebouw, zoals wanden en vloeren.

Het uitsteken van randen van de plaat of platen en de kern kan op eenvoudige wijze bereikt worden, wanneer elke plaat overeenkomstige afmetingen heeft als de kern, en in twee richtingen versprongen met de kern verbonden is. Daarbij kunnen de afmetingen van de platen iets kleiner zijn dan die van de kern, zodat gewaarborgd wordt dat aangrenzende constructie-elementen met hun kernen op of tegen elkaar rusten, en er tussen de aangrenzende platen telkens een voeg vrij blijft.

Bij een uitvoeringsvorm van het constructie-element is de kern aan weerszijden voorzien van een deklaag die zich in hoofdzaak over het gehele oppervlak daarvan uitstrekt. Door een dergelijke deklaag wordt voorkomen dat het isolatiemateriaal van de kern bloot komt te liggen langs de randen waar de kern uitsteekt.

Daarbij kan elke deklaag tussen de kem en de ten minste ene plaat zijn aangebracht, dat wil zeggen dat de platen aan weerszijden op de deklaag zijn aangebracht.

Wanneer elke deklaag van een soortgelijk constructiemateriaal is vervaardigd als de plaat, wordt een homogeen constructie-element verkregen, dat eenvoudig kan worden vervaardigd en bewerkt,

Daarbij kan het constructiemateriaal een vezelversterkt materiaal op cementbasis omvatten, dat relatief sterk en stijf is. Voorbeelden van geschikte constructiematerialen zijn Cempanel®, een cementgebonden houtspaanplaat, of Siniat Bluclad, een vezelcementplaat op basis van Portland cement en organische versterkingsvezels. Een dergelijk constructiemateriaal kan onvlambaar zijn, en bestand zijn tegen bijvoorbeeld schimmels, bacteriën, insecten, ongedierte, vocht en rot. Het constructiemateriaal kan alkali-resistent zijn, en voldoen aan de eisen voor brandklasse A2, sl en dO, met een brandbeschermingsvermogen K>10. Het vezelversterkt materiaal op cementbasis kan ook goed bestand zijn tegen uiteenlopende temperaturen, en kan luchtdicht maar dampopen zijn.

Daarnaast wordt door een dergelijk vezel versterkt materiaal op cementbasis een hoge stootvastheid eneen hoge weerstand tegen belastingen bereikt.

Het isolatiemateriaal van de kern kan een schuimmateriaal omvatten, dat licht is, een grote mate van isolatie biedt, en daarnaast een behoorlijk draagvermogen kan leveren. Geschikte materialen zijn bijvoorbeeld EPS (geëxpandeerd polystyreen) of PIR (polyisocyanuraat). Ook XPS (geëxtrudeerd polystyreen) kan bruikbaar zijn.

Bij een uitvoeringsvorm strekt zich tussen twee tegenover elkaar gelegen einden van het constructie-element ten minste één kanaal uit door de kern, welk kanaal aan weerszijden een ingang vertoont. Door dit kanaal kan bijvoorbeeld een spanorgaan worden gevoerd waarmee aangrenzende constructie-elementen tegen elkaar getrokken kunnen worden om de constructie te fixeren. Hierdoor kan worden afgezien van het gebruik van bevestigingsmiddelen zoals schroeven, bouten of spijkers. terwijl ook geen kleefstoffen zoals lijm of kit toegepast hoeven te worden. De onderlinge bevestiging van de constructie-elementen kan zo snel en eenvoudig tot stand gebracht worden, en kan ook weer relatief eenvoudig losgenomen worden. Het spanorgaan kan een lengte hebben die ten minste het dubbele bedraagt van de overeenkomstige maat van het constructie- element, maar kan ook langer zijn. Het kan opgebouwd zijn uit segmenten met een standaardlengte, die met elkaar gekoppeld kunnen zijn. Het spanorgaan kan vervaardigd zijn van een metaal, bijvoorbeeld roestvast staal (RVS), maar ook het gebruik van een kunststof composietmateriaal, bijvoorbeeld versterkt met trekvaste vezels als koolstofvezels is denkbaar.

Het kanaal kan gevormd worden tijdens de vervaardiging van het constructie-element, maar kan ook op de bouwplaats worden gevormd. Afhankelijk van de afmetingen van het constructie-element kunnen meerdere evenwijdige Kanalen gevormd worden, waardoor flexibiliteit ontstaat in de plaatsing van de spanorganen.

Bij een verdere uitvoeringsvorm strekt zich langs een van de randen van de kern ten minste één groef uit tussen twee tegenover elkaar gelegen einden van het constructie-element. Ook in deze groef kan een spanorgaan worden gelegd. Ook de groeven kunnen naar keuze al tijdens de vervaardiging van het constructie-element machinaal gevormd worden, of zij kunnen op de bouwplaats gevormd worden, bijvoorbeeld met behulp van een verwarmd snijgereedschap.

Afhankelijk van de te verwachten belastingen kunnen een of meer groeven worden gevormd. Niet in elke laag constructie-elementen hoeft een spanorgaan aangebracht te worden, dus bijvoorbeeld hoeven pas in de derde of vierde laag constructie-elementen gebruikt te worden, die zijn (of worden) voorzien van de groeven.

Bijvoorbeeld kan de groef zich loodrecht op het kanaal uitstrekken, waardoor er spanorganen in twee richtingen kunnen worden aangebracht, en de constructie in twee richtingen gefixeerd kan worden. Daarbij kunnen de onderling loodrechte spanorganen met elkaar verbonden worden, bijvoorbeeld door middel van een beugel, waardoor er een enkele spanconstructie ontstaat, die zich in meerdere richtingen vertakt.

Bij weer een andere uitvoeringsvorm omvat de kern ten minste één zich tussen twee tegenover elkaar gelegen einden daarvan uitstrekkende balk. Door een dergelijke balk wordt het constructie-element verder versterkt en verstijfd, hetgeen met name van belang is wanneer het constructie-element als vloerelement wordt toegepast. Daarbij kunnen aan weerszijden van het isolatiemateriaal van de kern balken zijn aangebracht. Ten minste een van de balken kan dan zo breed zijn uitgevoerd, dat deze de platen van twee aangrenzende constructie-elementen ondersteunt. De balk of balken kan/kunnen van hout vervaardigd zijn, dat bij voorkeur verduurzaamd is om een lange levensduur te waarborgen.

De kern, de plaat of platen, de eventuele deklagen en de eventuele balk of balken kunnen met elkaar verlijmd zijn. Zo kan het constructie-element snel en eenvoudig worden vervaardigd.

Bij een uitvoeringsvorm is het constructie-element verder voorzien van ten minste één zich door de platen en de kern uitstrekkende doorvoeropening. Een dergelijke doorvoeropening kan gebruikt worden om bijvoorbeeld leidingen door wanden of vloeren te voeren.

Volgens een ander aspect verschaft de uitvinding een gebouwdeel dat een aantal met elkaar 53 verbonden constructie-elementen van het hiervoor beschreven type omvat, Een dergelijk gebouwdeel kan op een afzonderlijke productielocatie, bijvoorbeeld in een fabriek worden geconstrueerd en dan naar de bouwplaats worden getransporteerd. Het op deze wijze onder gecontroleerde omstandigheden prefabriceren van een belangrijk deel van het gebouw, bijvoorbeeld een wand of vloer, is efficiënt en beperkt de bouwtijd.

Volgens een uitvoeringsvorm zijn daarbij twee aangrenzende constructie-elementen zodanig verbonden, dat de uitstekende rand van de ten minste ene plaat van een eerste constructie- element de uitstekende rand van de kern van een tweede constructie-element overlapt.

In het bijzonder kunnen twee aangrenzende constructie-elementen zodanig zijn verbonden, dat de uitstekende rand van de kern van het tweede constructie-element opgenomen is in een door de uitstekende randen van de platen van het eerste constructie-element gevormde sponning.

Bij een uitvoeringsvorm zijn de aangrenzende constructie-elementen losneembaar met elkaar verbonden. Hierdoor is het mogelijk het gebouwdeel te ontmantelen door de constructie- elementen weer van elkaar te nemen. De constructie-elementen kunnen dan elders opnieuw gebruikt worden.

Wanneer bij een dergelijk gebouwdeel constructie-elementen met daarin een of meer kanalen wordt toegepast, kunnen deze constructie-elementen met elkaar zijn verbonden door een spanorgaan dat door op elkaar aansluitende kanalen in aangrenzende constructie-elementen steekt.

Door een dergelijk spanorgaan worden de constructie-elementen tegen elkaar gedrukt en wordt het gebouwdeel op voorspanning gebracht.

Daarnaast kan voor het gebouwdeel gebruik gemaakt worden van constructie-elementen met een groef langs een van hun randen, waarbij de constructie-elementen met elkaar zijn verbonden door een spanorgaan dat in op elkaar aansluitende groeven in aangrenzende constructie- elementen aangebracht is. De groeven kunnen loodrecht op de kanalen gericht zijn, waardoor het gebouwdeel in twee loodrechte richtingen, dus horizontaal en verticaal kan worden voorgespannen.

Daarbij kunnen de spanorganen die in de kanalen zijn aangebracht de spanorganen in de groeven kruisen, en daarmee verbonden zijn voor een optimaal verband in het gebouwdeel.

Bij een uitvoeringsvorm kan het gebouwdeel verder voorzien zijn van ten minste één afdekelement voor het afdekken van een blootliggend deel van de kern van ten minste één van de constructie-elementen. Door middel van een dergelijk afdekelement kan het blootliggende deel van de kern van een constructie-element langs een rand van het gebouwdeel worden beschermd tegen omgevingsinvloeden.

Volgens weer een ander aspect verschaft de uitvinding een gebouw dat een aantal met elkaar verbonden gebouwdelen en/of een aantal met elkaar verbonden constructie-elementen van de hiervoor beschreven types omvat.

Verder verschaft de uitvinding een werkwijze voor het construeren van een gelaagd constructie-element. Volgens de uitvinding omvat een dergelijke werkwijze de stappen van i) het verschaffen van een kern van een vormvast isolatiemateriaal; ti) het verschaffen van ten minste één plaat van een constructiemateriaal; en iii) het op de kern aanbrengen van de ten minste ene plaat, zodanig dat deze aan ten minste één einde uitsteekt buiten een rand van de kern.

Uitvoeringsvormen van deze werkwijze vormen de materie van volgconclusies 28-35.

Ook verschaft de uitvinding een werkwijze voor het construeren van een gebouwdeel van het hiervoor beschreven type. Volgens de uitvinding omvat een dergelijke werkwijze de stappen van a) het verschaffen van een aantal constructie-elementen van de hiervoor beschreven soort, b) het zodanig tegen elkaar plaatsen van twee constructie-elementen dat de uitstekende rand van de ten minste ene plaat van een eerste constructie-element de uitstekende rand van de kern van een tweede constructie-element overlapt, en ¢) het met elkaar verbinden van de tegen elkaar geplaatste constructie-elementen.

Uitvoeringsvormen van deze werkwijze zijn beschreven in volgconclusies 37-39.

En tenslotte verschaft de uitvinding een werkwijze voor het construeren van een gebouw.

Volgens de uitvinding omvat een dergelijke werkwijze de stappen van A) het verschaffen van een aantal constructie-elementen en/of een aantal gebouwdelen van de hiervoor beschreven types, B) het tegen elkaar plaatsen van telkens ten minste twee constructie-elementen en/of gebouwdelen, en

C) het met elkaar verbinden van de tegen elkaar geplaatste constructie-elementen en/of gebouwdelen.

Uitvoeringsvormen van deze werkwijze zijn beschreven in volgconclusies 41-43. Daarbij kan in stap C) van de werkwijze van conclusie 42 eerst het spanorgaan op een ondergrond, bijvoorbeeld een fundering geplaatst en bevestigd worden, en kunnen daarna de constructie- elementen met hun kanalen over die spanelementen omlaag geschoven worden.

Bij een verdere uitvoering van deze werkwijze worden in stap A) als gebouwdelen een begane-grondvloer, een wand en een verdiepingsvloer verschaft, en wordt in stap B) de wand op de begane-grondvloer geplaatst en de verdiepingsvloer op de wand geplaatst. Zo draagt de wand dus de verdiepingsvloer. Deze wijze van construeren is met name geschikt voor relatief lage gebouwen, waarbij het aantal verdiepingen beperkt is en de daardoor uitgeoefende belasting op de wanden dus relatief gering zal zijn.

Anderzijds is het denkbaar dat in stap A) als gebouwdelen een begane-grondvloer en een verdiepingsvloer verschaft worden, waarbij verder een spant verschaft wordt, en waarbij in stap B) het spant op de begane-grondvloer geplaatst wordt en de verdiepingsvloer op het spant geplaatst wordt. Deze bouwwijze is meer geschikt voor relatief hogere gebouwen, waar de belasting die uitgeoefend wordt door de verschillende verdiepingen het draagvermogen van de wanden te boven gaat. Deze belasting wordt dan via het spant rechtstreeks ingeleid in de begane-grondvloer, die voldoende draagkracht heeft. Het spant kan daarbij van staal of hout vervaardigd zijn.

Het constructie-element, gebouwdeel en gebouw als hiervoor beschreven kunnen, net als de beschreven werkwijzen voor het construeren daarvan, zowel worden toegepast in de woningbouw als in de utiliteitsbouw. Mogelijke toepassingsgebieden zijn stadsvernieuwing, renovatie of tijdelijke huisvesting.

De uitvinding wordt nu toegelicht aan de hand van een aantal voorbeelden, waarbij wordt verwezen naar de bijgevoegde tekening, waarin overeenkomstige onderdelen zijn aangeduid met dezelfde verwijzingscijfers, en waarin:

Fig. 1A, 1B en IC respectievelijk een vooraanzicht, zijaanzicht en bovenaanzicht tonen van een eerste uitvoeringsvorm van een constructie-element volgens de uitvinding, dat bedoeld is als wandelement,

Fig. 2A-C drie met Fig. 1 A-C overeenkomende aanzichten tonen van een tweede uitvoeringsvorm, waarbij kanalen gevormd zijn in een kern van het constructie-element,

Fig. 3A en 3B een vooraanzicht en een zijaanzicht tonen van een gebouwdeel volgens een uitvoeringsvorm van de uitvinding, dat een wand vormt,

Fig. 4A-C drie met Fig. 1 en 2 overeenkomende aanzichten tonen van een derde uitvoeringsvorm van het constructie-element, dat als onderdeel van een begane grondvloer gebruikt kan worden,

Fig. 5A en 5B een vooraanzicht en een bovenaanzicht tonen van een gebouwdeel volgens een uitvoeringsvorm van de uitvinding, dat een vloer vormt,

Fig. GA-C drie met Fig. 4 overeenkomende aanzichten tonen van een vierde uitvoeringsvorm van het constructie-element, dat als onderdeel van een verdiepingsvloer of plat dak gebruikt kan worden,

Fig. 7 een schematische langsdoorsnede is door delen van een gebouw dat geconstrueerd is van constructie-elementen volgens de uitvinding,

Fig. 8 een met Fig. 7 overeenkomende doorsnede is die een detail toont van een schuin dak,

Fig. 9 een met Fig. 7 overeenkomende doorsnede is die een detail toont van een fundering,

Fig. 10 een dwarsdoorsnede toont door het gebouw van Fig. 7,

Fig. 11 schematisch de opbouw toont van een spanorgaan voor het fixeren van constructie- elementen,

Fig. 12A, 12B en 12C in bovenaanzicht verschillende hoekverbindingen tonen tussen twee constructie-elementen,

Fig. 13 een langsdoorsnede toont door een gebouwdeel dat een aantal door een spanorgaan gefixeerde constructie-elementen omvat,

Fig. 14 een detailaanzicht op vergrote schaal is volgens pijl XIV in Fig. 13,

Fig. 15 een stroomdiagram is dat een werkwijze toont voor het construeren van een constructie-element,

Fig. 16 een stroomdiagram is dat een werkwijze toont voor het construeren van een gebouwdeel, en

Fig. 17 een perspectivisch aanzicht is van een verdere uitvoeringsvorm van het constructie- element volgens de uitvinding.

Een gelaagd constructie-element 1 volgens de uitvinding omvat een kern 2 met in het getoonde voorbeeld aan weerszijden daarvan een plaat 3 van een constructiemateriaal (Fig. 1). De kern 2 omvat een vormvast isolatiemateriaal, bijvoorbeeld een kunststof schuimmateriaal zoals

EPS, PIR of XPS. Het constructiemateriaal van de platen 3 kan een vezelversterkt materiaal op cementbasis omvatten. De platen 3 steken aan één einde uit buiten een rand 4 van de kern 2.

Anderzijds steekt de kern 2 aan een tegenovergelegen einde uit buiten randen 5 van de platen 3.

In het getoonde voorbeeld is het constructie-element 1 rechthoekig, en vertoont dit twee paar tegenover elkaar gelegen einden. Daarbij steken telkens aan een van de einden van elk paar de platen 3 uit buiten de overeenkomstige rand 4. 6 van de kern 2, en steekt aan het tegenovergelegen einde van dat paar de kern 2 uit buiten de overeenkomstige randen 5, 7 van de platen. In het getoonde voorbeeld wordt, dit bereikt, doordat elke plaat 3 overeenkomstige afmetingen heeft als de kern 2, en in twee richtingen versprongen met de kern 2 verbonden is.

Overigens zijn, om voegen te creëren tussen aangrenzende constructie-elementen 1, de afmetingen van de platen 3 iets kleiner dan die van de kern 2. Zo heeft de kern 2 hier een lengte /; en een hoogte Ay, terwijl de platen 3 een lengte /; — x vertonen, en een hoogte die A; — y bedraagt. In het getoonde voorbeeld kunnen de lengte /; en de hoogte A, van het constructie-element 1 respectievelijk 1200 mm en 300 mm bedragen. Zowel het lengteverschil x als het hoogteverschil y tussen de platen 3 en de kern 2 kan dan bijvoorbeeld 10 mm bedragen, hetgeen dan de breedte van de voeg bepaalt.

Door de uitstekende platen 3 wordt telkens langs twee zijden van het constructie-element 1 een sponning 8, 9 gevormd, waarin de uitstekende kern 2 van een aangrenzend constructie-element 1 opgenomen kan worden. De diepte van de sponning kan in het getoonde voorbeeld 20 mm zijn, terwijl de kern 2 hier 30 mm kan uitsteken voorbij de overeenkomstige randen 5, 7 van de platen 3.

Overigens is in het getoonde voorbeeld de kern 2 aan weerszijden voorzien van een deklaag 10 die zich in hoofdzaak over het gehele oppervlak daarvan uitstrekt. Deze deklagen 10, die tussen de kern 2 en de platen 3 zijn aangebracht, zijn hier van een soortgelijk constructiemateriaal vervaardigd als de platen 3. De deklagen 10 kunnen verlijmd zijn met de kern 2 en met de platen 3, waardoor een robuust constructie-element 1 wordt verkregen.

Doordat de platen 3 in beide richtingen iets kleinere afmetingen hebben dan de kern 2, zullen belastingen tussen aangrenzende constructie-elementen 1 worden doorgegeven in de vorm van drukkrachten op de kernen 2 — en de eventuele deklagen 10. De toelaatbare belasting wordt daarbij bepaald door enerzijds het materiaal van de kern 2 en de eventuele deklagen 10, en anderzijds het beschikbare oppervlak, dat samenhangt met de dikte van de kern 2 en de eventuele deklagen 10.

Daarnaast bepaalt de dikte van de kern 2 ook de mate van isolatie, zowel warmte-isolatie als geluidsisolatie, die met het constructie-element 1 kan worden bereikt. Ook neemt de stabiliteit van een gebouwdeel dat wordt gevormd door een aantal met elkaar verbonden constructie- elementen 1 toe, naarmate het contactoppervlak tussen de aangrenzende constructie-elementen groter is.

Teneinde de constructie-elementen 1 met elkaar te kunnen kan elk constructie-element zijn voorzien van een of meer kanalen 11 (Fig. 2) voor het opnemen van een spanorgaan 12 (Fig. 3). Elk kanaal 11 strekt zich uit tussen twee tegenover elkaar gelegen einden van het constructie- element. In het getoonde voorbeeld is het constructie-element 1 voorzien van twee evenwijdige kanalen 11, die symmetrisch ten opzichte van het midden van het constructie-element 1 zijn gevormd. Ook om voor dergelijke kanalen 11 voldoende ruimte te creëren kan een bepaalde dikte van de kern 2 nodig zijn. In het getoonde voorbeeld heeft het constructie-element 1 van Fig. 2 met de kanalen 11 een dikte van 300 mm, terwijl het massieve constructie-element 1 van Fig. 1 een dikte vertoont van 100 mm. Dit laatste element is met name geschikt voor het vormen van binnenwanden in een gebouw. terwijl het dikkere constructie-element 1 van Fig. 2 geschikt is voor het vormen van een buitenwand. Daarbij kunnen de deklagen 10 en de platen 3 bijvoorbeeld elk een dikte hebben van 10 mm, terwijl de kem 2 een dikte kan vertonen van 60 mm (Fig. 1), respectievelijk 260 mm (Fig. 2).

Overigens hoeft niet in elk kanaal 11 een spanorgaan 12 opgenomen te worden. Het aantal spanorganen 12 dat nodig is om de constructie-elementen 1 met elkaar te verbinden ter vorming van een gebouwdeel 13, bijvoorbeeld een wand 39, is afhankelijk van te verwachten belastingen op dat gebouwdeel 13. Zo is in Fig. 3 een gebouwdeel 13 getoond in de vorm van een buitenwand van een gebouw, waarbij de constructie-elementen 1 in een zogeheten “halfsteens” verband zijn geplaatst, hetgeen inhoudt dat constructie-elementen 1 in opeenvolgende lagen elkaar over de helft van hun lengte overlappen. In dit voorbeeld is in sommige lagen een deel van de constructie- elementen niet rechtstreeks verbonden met een van de spanorganen 12, terwijl de meeste overige constructie-elementen 1 elk slechts met een enkel spanorgaan 12 verbonden zijn. In het getoonde voorbeeld zijn naast “hele” constructie-elementen 1 ook “halve” constructie-elementen toegepast,

die slechts een enkel kanaal 11 vertonen. Deze halve constructie-elementen 1 kunnen eenvoudigweg gevormd zijn door hele constructie-elementen door te zagen.

Elk spanorgaan 12 kan zijn opgebouwd uit een aantal segmenten 14 met draadeinden 15, die met elkaar verbonden kunnen worden door middel van moeren 16. Een onderste segment 14 kan worden verankerd in een fundering 17 waarop het gebouwdeel 13 geplaatst wordt. Wanneer de fundering 17 een wapening 20 vertoont, kan het spanorgaan 12 daaraan bevestigd worden (Fig. 11). De lengte van de segmenten 14 kan zo gekozen worden, dat elk segment door een aantal lagen constructie-elementen 1 steekt. In het getoonde voorbeeld zijn de segmenten elk 1000 mm lang, en kunnen zij dus drie constructie-elementen 1 overbruggen. Het bovenste segment 14 kan worden voorzien van een spanmoer 16 met een sluitring (hier niet getoond), waardoor de gestapelde constructie-elementen 1 strak tegen elkaar gedrukt worden bij het aanspannen van de moer 16.

In het getoonde voorbeeld is overigens in de wand 39 nog een venster 18 aangebracht, dat voorzien is van een kozijn 19.

Bij een andere uitvoeringsvorm van het constructie-element 1, die met name bedoeld is voor het vormen van een begane grondvloer, is slechts aan een zijde van de kern 2 een plaat 3 van een constructiemateriaal aangebracht (Fig. 4). De andere zijde van de kern 2, die bij gebruik naar de ondergrond gericht zal zijn, is niet bedekt. Er is bij deze uitvoering ook geen sprake van een deklaag. Bij deze uitvoeringsvorm omvat de kern 2 verder een of meer balken 21, 22, die zich uitstrekken over de lengte [x daarvan 2 teneinde het constructie-element 1 de benodigde sterkte en stijtheid te verschaffen om belopen te kunnen worden. Daarbij is in het getoonde voorbeeld de balk 22 relatief dik, zodat deze het deel van de kern 2 vormt dat uitsteekt voorbij de rand 7 van de plaat 3. Ook de plaat 3 is relatief dik, in het getoonde voorbeeld 18 mm, en kan hier van Cempanel® gevormd zijn. De balken 21, 22 kunnen van verduurzaamd hout zijn vervaardigd, en kunnen met de plaat 3 en met de kern 2 zijn verlijmd.

Bij deze uitvoering steekt de plaat 3 aan het tegenover de balk 22 gelegen einde uit voorbij de rand 6 van de kern 2, die hier gevormd wordt door de balk 21. Dit uitstekende deel van de plaat 3 overlapt weer het uitstekende deel van de balk 22 van een aangrenzend constructie-element 1.

Daarnaast steekt de plaat 3 aan beide korte einden uit voorbij de kern 2. De kern 2 wordt aan deze beide einden afgedekt door een afzonderlijke koppelregel 23.

Bij deze uitvoeringsvorm zijn de afmetingen in breedte- en dikterichting wel vastgelegd, maar wordt de lengte bepaald door de gekozen toepassing. Het constructie-element 1 zal normaliter met zijn beide korte einden op een fundering rusten. Overigens is hier weer de breedtemaat van de plaat 3 kleiner dan de breedtemaat van de kern 2 — bepaald door de eindvlakken van balken 21 en 22. Derhalve wordt tussen platen 3 van aangrenzende constructie-elementen 1 telkens een voeg 24 gevormd wanneer de constructie-elementen 1 naast elkaar geplaatst worden om een gebouwdeel 13, in casu een vloer 40, met name een begane grondvloer te vormen (Fig. 5).

Bij weer een andere uitvoeringsvorm van het constructie-element 1, die met name bedoeld is voor het vormen van een verdiepingsvloer 41 of plat dak 42, zijn wederom aan weerszijden van de kern 2 twee platen 3 van een constructiemateriaal aangebracht (Fig. 6). De uitstekende randen van de platen 3 vormen weer een sponning 9, waarin de uitstekende balk 22 van een aangrenzend constructie-element kan worden opgenomen.

De plaat 3 die bij gebruik aan de bovenzijde komt te liggen en belopen moet kunnen worden is hier iets dikker uitgevoerd dan de plaat 3 aan de onderzijde, die vooral dient om de kern 2 aan het zicht te onttrekken. Deze onderste plaat 3 zal het plafond van een ruimte in het gebouw vormen, en moet dus ook geschikt zijn om bijvoorbeeld verlichtingselementen aan op te hangen.

De bovenste plaat kan weer een dikte hebben van 18 mm, en kan weer van Cempanel® gevormd zijn, terwijl voor de onderste plaat 3, die hier van Bluclad gevormd kan zijn, met een dikte van bijvoorbeeld 10 mm volstaan kan worden.

In het getoonde voorbeeld is het constructie-element bedoeld als onderdeel van een verdiepingsvloer 41, en vertoont dit een aantal doorvoeropeningen 25 die zich uitstrekken door de kern 2 en de platen 3 aan weerszijden. Deze openingen 25 zijn bedoeld voor de doorvoer van leidingen, bijvoorbeeld elektriciteitsleidingen of waterleidingen vanuit een ruimte aan een zijde van het constructie-element 1 naar een ruimte aan de andere zijde. Verder is de opbouw van deze uitvoering van het constructie-element identiek aan die van het constructie-element van Fig. 4, inclusief het gebruik van een afzonderlijke koppelregel 23 voor het afdekken van het blootliggende einde van de kern 2.

Overigens kunnen de uitvoeringsvormen van het constructie-element 1 volgens Fig. 4 of

Fig. 6 ook voorzien zijn van doorvoeropeningen voor spanorganen, zoals hierna zal worden besproken. ln Fig. 7 zijn verschillende details getoond van een gebouw dat geconstrueerd is door gebruik te maken van constructie-elementen 1 volgens verschillende uitvoeringsvormen van de uitvinding. In deze tekening is het spanorgaan slechts gedeeltelijk getoond.

Op een zogeheten strokenfundering 17, die bijvoorbeeld toegepast kan worden op zandgrond, is een eerste laag constructie-elementen 1-1 aangebracht. Het gaat daarbij om een opvullaag, die niet belast zal worden, aangezien in het getoonde voorbeeld gebruik gemaakt wordt van afzonderlijke houten of stalen spanten 26, 27 voor het opnemen van belastingen. Het onderste spant 26 vertoont daarbij een gesloten, rechthoekige constructie, met een onderbalk 28, twee spantbenen 29 en een bovenbalk 30 (Fig. 10). Het bovenste spant 27 vertoont hier een open, omgekeerd U-vormige constructie met een bovenbalk 32 die rust op twee spantbenen 31, die op hun beurt rusten op de bovenbalk 30 van het onderste spant 26. Het onderste spant 26 is op stelankers 33 geplaatst, die in de fundering 17 verankerd zijn en waarmee de hoogte van het spant 26 boven de ondergrond kan worden ingesteld.

Op de onderbalk 28 van het onderste spant 26 rust in het getoonde voorbeeld de begane grondvloer 40, die is opgebouwd uit constructie-elementen 1-2 van het type als getoond in Fig. 6.

Afhankelijk van de afmetingen van het gebouw zijn er in elk geval spanten 26, 27 opgesteld ter plaatse van de buitenwanden, en eventueel nog daartussen, teneinde de overspanning te beperken.

De verdiepingsvloer 41 rust in het getoonde voorbeeld op de bovenbalk 30 van het onderste spant 26, en is opgebouwd uit constructie-elementen 1-3. eveneens als getoond in Fig. 6. Zoals gezegd steunt het bovenste spant 27 op het onderste spant 26. De bovenbalk 32 van het bovenste spant 27 draagt in het getoonde voorbeeld het platte dak 42, dat is opgebouwd uit constructie-elementen 1-8, wederom als getoond in Fig. 6.

Tussen de begane grondvloer 40, de verdiepingsvloer 41 en het platte dak 42 is de buitenwand opgebouwd uit lagen constructie-elementen 1-3, 1-4, 1-6 en 1-7. Het gaat daarbij om constructie-elementen als getoond in Fig. 2 en 3, die voorzien zijn van kanalen 11 voor het opnemen van een spanorgaan 12. In Fig. 7 zijn de verschillende segmenten 14 van het spanorgaan en enkele moeren 16 getoond. Zoals in Fig. 7 te zien, steekt elk spanorgaan ook door de constructie-elementen van de vloeren 40, 41 en 42, die daartoe voorzien moeten zijn van doorvoeropeningen. Deze doorvoeropeningen lijken op de doorvoeropeningen 25 als getoond in

Fig. 6, maar zijn op andere posities aangebracht, in lijn met de kanalen 11.

De blootliggende einden van de constructie-elementen 1-2, 1-5 en 1-8 die de verschillende vloeren 40, 41 en het platte dak 42 vormen zijn in het getoonde voorbeeld afgedekt door afdekelementen 34, 35. Elk afdekelement 34, 35 vertoont hier twee lagen, die ten opzichte van elkaar versprongen zijn, zodat het betreffende afdekelement past in het patroon van overlappende randen van de constructie-elementen 1. Bij het afdekelement 34 zijn de lagen aan de boven- en onderzijde versprongen, en bij het afdekelement 35, dat een bovenlijst langs het platte dak 42 moet vormen, uitsluitend aan de onderzijde.

In Fig. 8 is een detail getoond dat overeenkomt met het bovenste deel van Fig. 7, maar waarbij een schuin dak 43 is geplaatst op een verdiepingsvloer 41. De verdiepingsvloer 41 is gevormd door constructie-elementen 1-8 van het type als getoond in Fig. 6, en het schuine dak 43 is opgebouwd uit constructie-elementen 1-9, die eveneens van het type zijn dat in Fig. 6 getoond is.

In deze tekening is het bovenste segment 14 van het spanorgaan 12 te zien, dat met ene moer 16 gespannen is ten opzichte van een muurplaat 45. Op het afdekelement 35 is in dit voorbeeld een gootelement 37 bevestigd. Verder is te zien dat het schuine dak 43 een dakbeschot 47 draagt, waarop panlatten 46 zijn bevestigd, die dakpannen 38 dragen.

Fig. 9 toont een detail van een fundering 17 op heipalen 36, dat een alternatief vormt voor het onderste deel van Fig. 7. Bij deze variant is de begane grondvloer 40 rechtstreeks op de fundering 17 geplaatst, zonder tussenkomst van een spant. De buitenwand. 39 wordt hier dus gedragen door de begane grondvloer 40, hetgeen mogelijk is bij een lichtbelaste constructie, zoals een bungalow. Het blootliggende einde van het constructie-element 1-1 wordt hier afgedekt met een afdekelement 44, waarvan de twee lagen alleen aan de bovenzijde versprongen zijn, zodat dit afdekelement 44 een onderlijst kan vormen.

In Fig. 12 zijn verschillende mogelijkheden getoond voor het verbinden van onderling loodrechte wanden, zoals twee buitenwanden 39A, 39B of een buitenwand 39 en een binnenwand 54.

Bij de oplossing als getoond in Fig. 12A is een constructie-element la van een buitenwand 39A met zijn blootliggende einde aan de zijde waar de kern 2 uitsteekt voorbij de platen 3 rechtstreeks bevestigd op een zijvlak van een constructie-element 1b van een buitenwand 39B. Het blootliggende einde van de kern 2 van het element 14 is daarbij door middel van een laag kleefmiddel 49, bijvoorbeeld lijm of kit, op de binnenste plaat 3 van het element 1b gehecht. Om het blootliggende einde van het constructie-element 1b te vrijwaren tegen omgevingsinvloeden, is in de sponning 8 tussen de uitstekende platen 3 een rechthoekig afdekelement 48 aangebracht. Ook dit afdekelement 48 is bevestigd met een laag kleefmiddel 49. Er is daarbij sprake van een permanente verbinding, die losgesneden moet worden om het gebouw te kunnen demonteren.

Bij de oplossing als getoond in Fig. 12B is een deel van de kern 2, van de binnenste plaat 3 en van de binnenste deklaag 10 van het constructie-element la verwijderd. Het element 1a vertoont daardoor een blootliggend snijvlak 55, dat wederom met behulp van een laag kleefmiddel 49 aan de binnenste plaat 3 van het constructie-element 1b gehecht is. Het blootliggende einde van het constructie-element 1b wordt daarbij afgedekt door de uitstekende deklaag 10 en plaat 3 van het element la. Daardoor is er geen afzonderlijk afdekelement nodig.

Ook hier geldt weer dat er een permanente verbinding tot stand komt, die moet worden losgesneden om het gebouw te kunnen demonteren.

Datzelfde geldt voor de oplossing die in fig. 12C getoond is. Daar is, net als in Fig. 12A, het blootliggende einde van de kern 2 van het constructie-element la van de binnenwand rechtstreeks bevestigd op een zijvlak van het constructie-element 1b van de buitenwand 39. De kern 2 van de binnenwand 54 is onder tussenkomst van een laag kleefmiddel 49 aan de binnenste plaat 3 van de buitenwand 39 gehecht.

Naast de lijmverbinding is er in alle gevallen ook sprake van een mechanische verbinding tussen de wanden 39(A,B). 54. De constructie-elementen 1a, 1b zijn nl. elk voorzien van een of twee groeven 57 in een bovenrand of bovenvlak 58 van de kern 2 (Fig. 17), waarin een of twee spanorganen 50 zijn opgenomen. Elk spanorgaan 50 omvat een aantal segmenten 51. die voorzien zijn van draadeinden (hier niet getoond), en die door moeren 52 aan elkaar gekoppeld zijn. De spanorganen 50 in de horizontale groeven 57 zorgen ervoor dat de constructie-elementen la, 1b in horizontale richting tegen elkaar worden getrokken. Deze spanorganen 50 zorgen dus voor een horizontaal verband in een gebouwdeel 13, waar de spanorganen 12 in de kanalen 11 de constructie-elementen 1 naar de fundering 17 trekken en zorgen voor een verticaal verband.

Zoals te zien is in de relatief dikke constructie-elementen la, 1b die de buitenwanden 39(A,B) vormen voldoende ruimte om twee evenwijdige groeven te vormen, waarin twee 53 evenwijdige spanorganen 50 opgenomen kunnen worden. In het relatief dunnere constructie- element la van de binnenwand 54 in Fig. 12C is slechts ruimte voor een enkele groef en een enkel spanorgaan 50.

De groeven 57 en spanorganen 50 in de buitenwanden 39A, 39B vormen een doorlopend geheel. Daarbij maken de groeven 57 en spanorganen 50 in het constructie-element 1b dat het eind van de buitenwand 39B bepaalt zelfs een bocht, zodat zij door de deklaag 10 en plaat 3 geleid moeten worden om aan te kunnen sluiten op de rechte groeven 57 en spanorganen 50 in het constructie-element la van de buitenwand 39A. Het spanorgaan 50 van de binnenwand 54 daarentegen staat loodrecht op de spanorganen 50 van de buitenwand 39. Dit spanorgaan 50 is verbonden met het binnenste spanorgaan 50 van de buitenwand 39 door middel van een T-stuk 56.

Dit T-stuk 56 is aan het buitenste einde van het spanorgaan 30 van de binnenwand 54 bevestigd, en grijpt in dwarsrichting aan op het binnenste spanorgaan 50 van de buitenwand 39.

In het getoonde voorbeeld zijn de verticale en horizontale spanorganen 12, 50 mechanisch met elkaar verbonden door middel van beugels 53, die om de horizontale spanorganen 50 grijpen en een centrale opening vertonen waar een verticaal spanorgaan 12 doorheen kan steken (Fig. 13, 14). In de binnenwand 54 is een kleinere beugel 53 opgenomen, die aangrijpt op het enkele spanorgaan 50. Het verticale spanorgaan 12 wordt in de beugel 53 gefixeerd door middel van spanmoeren 59 boven en onder de beugel 53. Door deze verbinding vormen de verticale en horizontale spanorganen 12, 50 als het ware een driedimensionaal verstevigingsraster in het gebouw. Zoals in Fig. 13 en Fig. 14 te zien, is het niet nodig om in elke laag constructie-elementen 1 groeven 57 en horizontale spanorganen 50 aan te brengen. In het getoonde voorbeeld zijn in elke derde laag constructie-elementen 1 opgenomen die voorzien zijn van groeven 57, en die dus geschikt zijn voor het opnemen van horizontale spanorganen 50.

Overigens is in Fig. 13 en Fig. 14 goed te zien dat de op elkaar geplaatste constructie- elementen 1, wanneer zij door het verticale spanorgaan 12 tegen elkaar getrokken worden, met de boven- en onderranden van de kern 2 — en in dit geval ook van de deklagen 10 — op elkaar steunen.

De platen 3 van constructiemateriaal, die iets kleinere afmetingen hebben dan de kern 2 en de deklagen 10, raken elkaar niet maar vormen een voeg 24. Dit geldt niet alleen in verticale richting, maar ook in horizontale richting, zoals te zien in Fig. 3.

Een werkwijze 100 voor het construeren van een gelaagd constructie-element 1 zoals hiervoor beschreven is schematisch getoond in het stroomdiagram van Fig. 15. Deze werkwijze 100 omvat stap 101 van het verschaffen van een kern 2 die een vormvast isolatiemateriaal omvat en stap 102 van het verschaffen van een of meer platen 3 van een constructiemateriaal. Daarbij kunnen de platen 3 enigszins kleinere afmetingen vertonen dan de kern 2.

Indien gewenst kan de kern 2 meteen in stap 107 voorzien worden van een of meer kanalen 11 en/of groeven 57 voor het opnemen van spanorganen 12, 50. Deze kanalen 11 en/of groeven 57 kunnen in de kern 2 gevormd worden door een verspanende, thermische en/of chemische bewerking. Eventueel zou stap 107 zelfs gecombineerd kunnen worden met stap 101, doordat de kanalen 11 en/of groeven 57 als integraal onderdeel van de kern 2 gevormd zouden kunnen worden.

Wanneer het constructie-element 1 bedoeld is als vloer- of dakelement kan de kern 2 in stap 104 voorzien worden van een of meer balken 21, 22, die zich tussen twee einden van de kern 2 uitstrekken. Deze balken 21, 22 kunnen (eventueel tijdelijk) verbonden worden met het isolatiemateriaal van de kern 2, of daarmee samen in een mal geplaatst worden.

Vervolgens kunnen in stap 105 een of meer deklagen 10 worden aangebracht op de kern 2.

Dergelijke deklagen 10 zijn niet voor elke toepassing van het constructie-element 1 nodig, en deze stap is dus optioneel. De dekla(a}g{en) 10 kan/kunnen aan een zijde of aan weerszijden van de kern 2 worden aangebracht, en kan/kunnen het gehele oppervlak van de kern 2 bedekken. De dekla(a)g(en) kan/kunnen in deze stap (eventueel tijdelijk) verbonden worden met het isolatiemateriaal van de kern 2, of daarmee samen in een mal geplaatst worden.

Daarna worden de kern 2, mclusief eventuele balken 21, 22, en voorzien van eventuele dekla(a)g(en) 10 en de pla(a)t(en) 3 in stap 103 bij elkaar gebracht en op elkaar geplaatst. Daarbij worden de kern 2 en de pla(a)t(en) 3 zodanig versprongen ten opzichte van elkaar gepositioneerd, dat de pla(a)t(en) 3 aan ten minste één einde uitsteekt/uitsteken buiten een rand van de kern 2, terwijl de kern 2 aan een tegenovergelegen einde uitsteekt buiten een rand van de pla(a}t(en) 3.

Vervolgens worden in stap 106 de verschillende onderdelen van het gelaagd constructie- element | permanent met elkaar verbonden. Dit kan bijvoorbeeld worden gerealiseerd door de onderdelen met elkaar te verlijmen.

Wanneer dit nog niet in een eerder stadium gedaan was, kunnen dan in stap 107 alsnog een of meer kanalen 11 en/of groeven 57 gevormd worden in de kern 2. Zoals hiervoor aangegeven kan dat worden gedaan door de kern 2 te onderwerpen aan een of meer verspanende, thermische en/of chemische bewerkingen.

Tenslotte kunnen, indien noodzakelijk, in stap 108 een of meer doorvoeropeningen 25 gevormd worden in het gelaagde constructie-element 1. Deze doorvoeropeningen 25 strekken zich uit door de platen 3 en de kern 2, en verlopen in het algemeen ongeveer loodrecht op een hoofdvlak van het constructie-element 1. De doorvoeropening 25 kunnen dienen voor het doorvoeren van leidingen, maar ook voor het opnemen van spanorganen, met name wanneer het constructie-element 1 een vloerelement is dat rust op, en steun biedt aan een of meer wandelementen.

Zo kan op snelle en efficiënte wijze een gelaagd constructie-element 1 worden gevormd.

Fig. 16 is een stroomdiagram dat schematisch de stappen toont van een werkwijze 200 voor het construeren van een gebouwdeel 13 volgens de uitvinding, bijvoorbeeld een wand 39.

Deze werkwijze begint in stap 201 met het verschaffen van een aantal constructie-elementen | van de hiervoor beschreven soort. Daarnaast worden in stap 202 een of meer spanorganen 12, 50 verschaft.

In stap 203 wordt het of elk spanorgaan 12 dat bedoeld is voor het vormen van een verticaal verband bevestigd op een ondergrond, bijvoorbeeld een fundering 17.

Vervolgens worden in stap 204 de constructie-elementen 1 in een eerste laag op de ondergrond, bijvoorbeeld de fundering 17 geplaatst. Daarbij worden telkens twee constructie- elementen 1 zodanig tegen elkaar geplaatst, dat de uitstekende randen van de platen 3 van een eerste constructie-element 1 de uitstekende rand van de kern 2 van een tweede constructie-element 1 overlappen en omsluiten. Voor zover er constructie-elementen 1 zijn die voorzien zijn van een of meer kanalen 11, worden die met hun kanaal over het staande spanorgaan 12 geschoven.

Wanneer na het plaatsen van de eerste laag constructie-elementen 1 de spanorganen 12 nog voldoende ver uitsteken uit de kanalen 11, kan een tweede laag constructie-elementen 1 op de eerste laag geplaatst worden. Ook daarbij worden weer de uitstekende kernen 2 opgenomen in sponningen die bepaald worden door de uitstekende platen 3, en worden de constructie-elementen 1 die voorzien zijn van kanalen 11 weer over de spanorganen 12 geschoven. Dit kan worden herhaald tot de spanorganen 12 niet meer ver genoeg uit de kanalen 11 steken om nog een volgende laag constructie-elementen te kunnen plaatsen.

Dan worden in stap 205 de spanorganen 12 verlengd. Zoals hiervoor beschreven kan elk spanorgaan 12 bestaan uit een aantal segmenten 14 met draadeinden 15, die door middel van moeren 16 met elkaar verbonden kunnen worden. In deze stap 205 kunnen dus moeren 16 op de draadeinden 15 worden gedraaid, en kunnen daarop weer nieuwe segmenten 14 worden bevestigd.

Indien gewenst kunnen na het vormen van een aantal lagen constructie-elementen 1 in stap 206 een of meer horizontale spanorganen 50 worden aangebracht, om een horizontaal verband te realiseren tussen de aangrenzende constructie-elementen 1 in een laag. Daartoe worden aangrenzende constructie-elementen 1 in de bovenste laag zodanig tegen elkaar geplaatst, dat een of meer groeven 57 in de bovenrand of het bovenvlak 58 van een eerste constructie-element 1 op een lijn ligt met de groef of groeven 57 van een tweede constructie-element 1. De spanorganen 50 kunnen dan in die groeven 57 worden geplaatst, en kunnen met elkaar worden verbonden op soortgelijke wijze als de segmenten 14 van de verticale spanorganen 12, dus door middel van moeren 52 op draadeinden. Ook kunnen meervoudig uitgevoerde horizontale spanorganen 50 onderling verbonden worden door beugels 53, waarmee tevens een verbinding gevormd kan worden met de verticale spanorganen 12.

Vervolgens kunnen in stap 207 weer een of meer lagen constructie-elementen 1 op elkaar worden geplaatst. Indien daarbij het eind van de spanorganen 12 wordt bereikt kan worden teruggekeerd naar stap 205, om de spanorganen 12 te verlengen.

Wanneer de wand 39 hoog genoeg is kunnen in stap 208 de spanorganen 12 worden aangespannen, waardoor de gestapelde constructie-elementen 1 tegen elkaar en naar de fundering 17 worden getrokken. Zo worden de opeenvolgende lagen constructie-elementen 1 ten opzichte van elkaar gefixeerd en wordt een robuuste wand 39 gevormd.

Overigens is het ook denkbaar dat de spanorganen in stap 203 niet in een fundering bevestigd worden, maar bijvoorbeeld aan een balk. In dat geval kan de werkwijze uitgevoerd worden op een van de bouwplaats verwijderde locatie, bijvoorbeeld een fabrieksterrein, en kan het gebouwdeel 13 vervolgens naar de bouwplaats getransporteerd worden om daar te worden geplaatst. Zo kan een gebouw snel en eenvoudig worden geconstrueerd door het op een bouwplaats metelkaar verbinden van geprefabriceerde gebouwdelen.

Ook is het mogelijk om de werkwijze 200 niet te beperken tot het construeren van een enkele wand, maar bijvoorbeeld direct een volledige buitenmuur te construeren door elke laag constructie-elementen 1 de gehele omtrek van het gebouw te laten vormen.

Doordat de constructie-elementen 1 slechts door de spanorganen 12, 50 met elkaar verbonden zijn, kan het gebouwdeel 13 ook weer relatief snel en eenvoudig gedemonteerd worden, indien het gebouw het eind van zijn gebruiksduur heeft bereikt.

Zo kan op snelle en efficiënte wijze een gebouwdeel, bijvoorbeeld een wand worden gevormd uit een groot aantal gelaagde constructie-elementen.

De uitvinding verschaft dus constructie-elementen die goed hanteerbaar zijn, en waarmee snel en eenvoudig een gebouw kan worden geconstrueerd, zonder dat daartoe zwaar materieel nodig is. De constructie-elementen isoleren goed, zowel tegen warmte en koude als tegen geluid, zijn brandwerend en goed bestand tegen omgevingsinvloeden.

Hoewel de uitvinding hiervoor is toegelicht aan de hand van een aantal voorbeelden, zal het duidelijk zijn dat deze hiertoe niet beperkt is, maar op velerlei wijze kan worden gevarieerd binnen het kader van de nu volgende conclusies.

Claims

Conclusies

1. Gelaagd constructie-element, omvattende een kern die een vormvast isolatiemateriaal omvat en aan ten minste één zijde van de kern een plaat van een constructiemateriaal, waarbij de plaat aan ten minste één einde uitsteekt buiten een rand van de kern.

2. Constructie-element volgens conclusie 1, waarbij aan weerszijden van de kern platen zijn aangebracht die aan ten minste één einde uitsteken buiten de rand van de kern.

3. Constructie-element volgens conclusie 1 of 2, waarbij de kern uitsteekt buiten een rand van de ten minste ene plaat.

4. Constructie-element volgens conclusie 3, waarbij de kern uitsteekt buiten randen van de platen aan weerszijden daarvan.

5. Constructie-element volgens conclusie 3 of 4, waarbij het constructie-element twee tegenovergelegen einden vertoont, waarbij aan een van de einden de ten minste ene plaat uitsteekt buiten de rand van de kern en aan het tegenovergelegen einde de kern uitsteekt buiten de rand van de ten minste ene plaat,

6. Constructie-element volgens conclusie 5, waarbij het constructie-element twee paar tegenover elkaar gelegen einden vertoont, waarbij aan een van de einden van elk paar de ten minste ene plaat uitsteekt buiten de rand van de kern en aan het tegenovergelegen einde van dat paar de kern uitsteekt buiten de rand van de ten minste ene plaat.

7. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, waarbij de kern en de platen aan weerszijden vlak zijn.

8. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, waarbij elke plaat overeenkomstige afmetingen heeft als de kern, en in twee richtingen versprongen met de kern verbonden is.

9. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, waarbij de kern aan weerszijden voorzien is van een deklaag die zich in hoofdzaak over het gehele oppervlak daarvan uitstrekt.

10. Constructie-element volgens conclusie 9, waarbij elke deklaag tussen de kern en de ten minste ene plaat is aangebracht.

11. Constructie-element volgens conclusie 9 of 10, waarbij elke deklaag van een soortgelijk constructiemateriaal is vervaardigd als de plaat.

12. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, waarbij het constructiemateriaal een vezelversterkt materiaal op cementbasis omvat.

13. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, waarbij het isolatiemateriaal van de kern een schuimmateriaal omvat.

14. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, waarbij zich tussen twee tegenover elkaar gelegen einden van het constructie-element ten minste één kanaal uitstrekt door de kern, welk kanaal aan weerszijden een ingang vertoont.

15. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, waarbij langs een van de randen van de kern ten minste één groef zich uitstrekt tussen twee tegenover elkaar gelegen einden van het constructie-clement.

16. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, waarbij de kern ten minste één zich tussen twee tegenover elkaar gelegen einden daarvan uitstrekkende balk omvat.

17. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, waarbij de kern, de pla@t(en), de eventuele deklagen en de eventuele balk(en) met elkaar verlijmd zijn.

18. Constructie-element volgens één der voorgaande conclusies, verder voorzien van ten minste één zich door de platen en de kern uitstrekkende doorvoeropening.

19. Gebouwdeel, omvattende een aantal met elkaar verbonden constructie-elementen volgens één der conclusies 3-18.

20. Gebouwdeel volgens conclusie 19, waarbij twee aangrenzende constructie-elementen zodanig zijn verbonden, dat de uitstekende rand van de ten minste ene plaat van een eerste constructie-element de uitstekende rand van de kern van een tweede constructie-element overlapt.

21. Gebouwdeel volgens conclusie 20, waarbij twee aangrenzende constructie-elementen zodanig zijn verbonden, dat de uitstekende rand van de kern van het tweede constructie-element opgenomen is in een door de uitstekende randen van de platen van het eerste constructie-element gevormde sponning.

22. Gebouwdeel volgens één der conclusies 19-21, waarbij de aangrenzende constructie- elementen losneembaar met elkaar zijn verbonden.

23. Gebouwdeel volgens één der conclusies 19-22, waarbij een constructie-element volgens conclusie 14 wordt toegepast, waarbij de constructie-elementen met elkaar zijn verbonden door een spanorgaan dat door op elkaar aansluitende kanalen in aangrenzende constructie- elementen steekt.

24. Gebouwdeel volgens één der conclusies 19-23, waarbij een constructie-element volgens conclusie 15 wordt toegepast, waarbij de constructie-elementen met elkaar zijn verbonden door een spanorgaan dat in op elkaar aansluitende groeven in aangrenzende constructie-elementen aangebracht is.

25. Gebouwdeel volgens één der conclusies 19-24, verder voorzien van ten minste één afdekelement voor het afdekken van een blootliggend deel van de kern van ten minste één van de constructie-elementen.

26. Gebouw, omvattende een aantal met elkaar verbonden constructie-elementen volgens één der conclusies 3-18 en/of een aantal met elkaar verbonden gebouwdelen volgens één der conclusies 19-25.

27. Werkwijze voor het construeren van een gelaagd constructie-element, omvattende de stappen van: i) het verschaffen van een kern die een vormvast isolatiemateriaal omvat; ii) het verschaffen van ten minste één plaat van een constructiemateriaal; en iit) het op de kern aanbrengen van de ten minste ene plaat, zodanig dat deze aan ten minste één einde uitsteekt buiten een rand van de kern.

28. Werkwijze volgens conclusie 27, waarbij in stap ii) twee platen verschaft worden, en in stap iii) de twee platen aan weerszijden van de kern platen worden aangebracht, zodanig dat ze beiden aan ten minste één einde uitsteken buiten een rand van de kern.

29. Werkwijze volgens conclusie 27 of 28, waarbij in stap iii) de ten minste ene plaat zodanig wordt aangebracht, dat de kern uitsteekt buiten een rand daarvan, en in het bijzonder waarbij in stap iii) de twee platen aan weerszijden zodanig worden aangebracht dat de kern uitsteekt buiten randen daarvan.

30. Werkwijze volgens één der conclusies 27-29, waarbij voorafgaand aan stap iii) de kern aan weerszijden voorzien wordt van een deklaag die zich in hoofdzaak over het gehele oppervlak daarvan uitstrekt.

31. Werkwijze volgens één der conclusies 27-30, waarbij in stap i) een kern verschaft wordt die ten minste één zich tussen twee tegenover elkaar gelegen einden daarvan uitstrekkende balk omvat.

32. Werkwijze volgens één der conclusies 27-31, waarbij de kern. de pla(a)t(en), de eventuele deklagen en de eventuele balk(en) met elkaar verlijmd worden.

33. Werkwijze volgens één der conclusies 27-32, waarbij in de kern ten minste één zich tussen twee tegenover elkaar gelegen einden van het constructie-element uitstrekkend kanaal gevormd wordt.

34. Werkwijze volgens één der conclusies 27-33, waarbij langs een van de randen van de kern ten minste één zich tussen twee tegenover elkaar gelegen einden van het constructie-element uitstrekkende groef gevormd wordt.

35. Werkwijze volgens één der conclusies 27-34, waarbij na stap iii) ten minste één zich door de platen en de kern uitstrekkende doorvoeropening gevormd. wordt.

36. Werkwijze voor het construeren van een gebouwdeel volgens één der conclusies 19-25, omvattende de stappen van: a) het verschaffen van een aantal constructie-elementen volgens één der conclusies 3-18,

b) het zodanig tegen elkaar plaatsen van twee constructie-elementen dat de uitstekende rand van de ten minste ene plaat van een eerste constructie-element de uitstekende rand van de kern van een tweede constructie-element overlapt, en c) het met elkaar verbinden van de tegen elkaar geplaatste constructie-elementen.

37. Werkwijze volgens conclusie 36, waarbij de tegen elkaar geplaatste constructie- elementen in stap c} losneembaar met elkaar verbonden worden

38. Werkwijze volgens conclusie 36 of 37, waarbij een constructie-element volgens conclusie 14 wordt toegepast, waarbij de constructie-elementen in stap b) zodanig tegen elkaar geplaatst worden, dat het ten minste ene kanaal van het eerste constructie-element in hoofdzaak op een lijn ligt met het ten minste ene kanaal van het tweede constructie-element, en waarbij de constructie-elementen in stap c) met elkaar verbonden worden door een spanorgaan in de op een lijn gelegen kanalen te brengen en te spannen.

39. Werkwijze volgens één der conclusies 36-38, waarbij een constructie-element volgens conclusie 15 wordt toegepast, waarbij de constructie-elementen in stap b) zodanig tegen elkaar geplaatst worden, dat de ten minste ene groef van het eerste constructie-element in hoofdzaak op een lijn ligt met de ten minste ene groef van het tweede constructie-element, en waarbij de constructie-elementen in stap c) met elkaar verbonden worden door een spanorgaan in de op een lijn gelegen groeven te brengen en te spannen.

40. Werkwijze voor het construeren van een gebouw, omvattende de stappen van: A) het verschaffen van een aantal constructie-elementen volgens één der conclusies 3-18 en/of een aantal gebouwdelen volgens één der conclusies 19-25, B) het tegen elkaar plaatsen van telkens ten minste twee constructie-elementen en/of gebouwdelen, en C) het met elkaar verbinden van de tegen elkaar geplaatste constructie-elementen en/of gebouwdelen.

41. Werkwijze volgens conclusie 40, waarbij in stap B) twee constructie-elementen zodanig tegen elkaar geplaatst worden, dat de uitstekende rand van de ten minste ene plaat van een eerste constructie-element de uitstekende rand van de kern van een tweede constructie-element overlapt.

42. Werkwijze volgens conclusie 40 of 41, waarbij een constructie-element volgens conclusie 14 wordt toegepast, waarbij de constructie-elementen in stap B) zodanig tegen elkaar geplaatst worden, dat het ten minste ene kanaal van het eerste constructie-element in hoofdzaak op een lijn ligt met het ten minste ene kanaal van het tweede constructie-element, en waarbij de constructie-elementen in stap C) met elkaar verbonden worden door een spanorgaan in de op een lijn gelegen kanalen te brengen en te spannen.

43. Werkwijze volgens één der conclusies 40-42, waarbij een constructie-element volgens conclusie 15 wordt toegepast, waarbij de constructie-elementen in stap B) zodanig tegen elkaar geplaatst worden dat de ten minste ene groef van het eerste constructie-element in hoofdzaak op een lijn ligt met de ten minste ene groef van het tweede constructie-element, en waarbij de constructie-elementen in stap C) met elkaar verbonden worden door een spanorgaan in de op een lijn gelegen groeven te brengen en te spannen.

44. Werkwijze volgens conclusie 40, waarbij in stap A) als gebouwdelen een begane- grondvloer, een wand en een verdiepingsvloer verschaft worden, en waarbij in stap B) de wand op de begane-grondvloer geplaatst wordt en de verdiepingsvloer op de wand geplaatst wordt.

45. Werkwijze volgens conclusie 40, waarbij in stap A) als gebouwdelen een begane- grondvloer en een verdiepingsvloer verschaft worden, waarbij verder een spant verschaft wordt, en waarbij in stap B) het spant op de begane-grondvloer geplaatst wordt en de verdiepingsvloer op het spant geplaatst wordt.