O KAIROS

Ας υποθέσουμε ότι ήσαστε στην Αθήνα χθες-προχθές και κυκλοφορούσατε έχοντας αρπάξει τον ιό της γρίπης.Τι πιθανότητες είχατε να επιζήσετε; Εξαρτάται. Σύμφωνα με την κοινή λογική και την επιστήμη, αν δεν παθαίνατε εκείνη τη στιγμή έμφραγμα και αν δεν σας είχαν αφαιρέσει ενάμιση από τα δύο πνευμόνια, οι πιθανότητες ήταν 999* με το μέρος σας. Αφήνω το 1* για την περίπτωση που, περνώντας απέναντι από την Ερμού στο Σύνταγμα, σάς χτυπούσε αυτοκίνητο.

Σε μια ιστορία υπάρχει πάντα και η άλλη πλευρά, ενίοτε μάλιστα και η παράλλη. Στη δική μας υπόθεση και σύμφωνα με τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, μερικούς γιατρούς και τους αντιπροσώπους των φαρμακευτικών εταιρειών, τη βγάζατε δεν τη βγάζατε. Γιατί αν γλιτώσετε από τον ιό της γρίπης, μπορεί να εκμετρήσετε το ζην από τους 39 βαθμούς θερμοκρασία, πρωτοφανή για την εποχή, δεδομένου ότι μέσα στον Ιούλιο, από τη μέρα που θυμάμαι τον κόσμο, τα 42άρια είναι ρουτίνα, με μοναδικό θύμα κανένα βασιλικό που έμεινε απότιστος.

Στη ζωή κυκλοφορούν δισεκατομμύρια ιοί, που είναι η βάση της ζωής. Ολοι έχουν εχθρούς από τους οποίους εξοντώνονται. Δύο είναι ανίκητοι: της ανοησίας και της αμάθειας.

Διαβάζοντας και ακούγοντας σχεδόν όλους τους γιατρούς, ακόμα και τους πιο φοβικούς, διαπιστώνει κανείς την ίδια διάγνωση: ο ιός της νέας γρίπης είναι ήπιος, και μάλιστα ηπιότερος από την κοινή γρίπη, που σέρνεται συνήθως μετά το φθινόπωρο.

Μάλιστα, σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, κινδυνεύει το 2% του 30% του πληθυσμού, που αναμένεται να νοσήσει. Να συνεννοηθούμε. Οταν ο γιατρός λέει «νοσήσεις» εννοεί να ψωνίσεις τον ιό, ακόμα κι αν δεν τον καταλάβεις. Οταν ο μέσος άνθρωπος λέει «νοσήσει», εννοεί να πέσει στο κρεβάτι. Συνεννόηση, περίπτερο.

Το 2% του 30% των 11.000.000 κατοίκων αυτής της χώρας είναι 60.000 άνθρωποι. Και όταν λέει η επιστήμη «κινδυνεύει» εννοεί όλους αυτούς που έχουν βαριές πνευμοπάθειες, AIDS, βαριές καρδιοπάθειες, βαριές νεφροπάθειες, προχωρημένους καρκίνους, πεσμένο ανοσοποιητικό, σπάνιες αλλεργίες και τα αντίστοιχα. Δηλαδή, πάνω από μισό εκατομμύριο ανθρώπους στην Ελλάδα! Απ' αυτούς, δεν θα πεθάνουν, αλλά κινδυνεύουν με επιπλοκές 60.000! Κινδυνεύουν περισσότερο εδώ και χρόνια, που κυκλοφορούν στη μολυσμένη ατμόσφαιρα των πόλεων και -πολύ συχνά- στα ανεπαρκή ή κακόβουλα χέρια γιατρών, ιδρυμάτων, νοσοκομείων, εξεταστικών κέντρων, αδιαφορίας συγγενών.

Προς τι λοιπόν ο ντόρος και ο βομβαρδισμός από τηλοψίας, με μουσικές υποκρούσεις που φέρνουν τον Χάνιμπαλ να μας φάει τις σάρκες, υπό την πομπώδη φωνή του τηλεπαρουσιαστή, που φοράει πάμπερς για να μη χεστεί κι ο ίδιος απ' το φόβο που σπέρνει;

Είναι το έργο τρόμου του ίδιου σκηνοθέτη, που στήνει θεατρικά καημένους μισθοσυντήρητους με τα μικρόφωνα στο χέρι για να μας περιγράψουν πώς ζούμε από θαύμα στους ανυπόφορους 39 βαθμούς, Ιούλη μήνα, και οι οποίοι -βαθμοί- πέφτουν το βράδυ στους 25!

Πραγματικά, είναι να απορεί κανείς πώς ζούμε. Με τον υπουργό Υγείας να υπόσχεται (!) ότι η χώρα θα προμηθευτεί εγκαίρως όλα τα εμβόλια που χρειάζεται (;;;), με το ΠΑΣΟΚ να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι δεν έχει σχέδιο αντιμετώπισης της πανδημίας (!), με τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να λέει ότι η Θεία Κοινωνία (σε αντίθεση με τη θεία Αγλαΐα) είναι θεολογικό ζήτημα, με τον ακαδημαϊκό Δ. Τριχόπουλο να αναλύεται σε αριθμητικά δεδομένα για 4.000 νεκρούς σε κάθε 1.000.000 αρρώστους και με τον Andrew Witty του φαρμακευτικού γίγαντα Glaxo Smith Kline να δηλώνει: «Εχουμε παραγγελίες για 195.000.000 εμβόλια και συζητήσεις με 50 κυβερνήσεις». Η Glaxo είναι μία μόνο από τις 5 εταιρείες που... πειραματίζονται ακόμα για το εμβόλιο! Ενώ οι ασπιρίνες, τα απλά αντιβιοτικά και οι γιατροί θα αμειφθούν χωρίς να είναι σε πειραματικό στάδιο. Σίγουρες δουλειές.

Είναι πολλά τα λεφτά, Αρη. Αλλά η βλακεία, ακόμα περισσότερη.

Με μια διθυραμβική ανακοίνωση, με την οποία περιορίζεται τάχα η ατμοσφαιρική ρύπανση στην πόλη της Αθήνας, αλλά όχι απαραιτήτως και στις άλλες μεγαλουπόλεις, και δήθεν βοηθιέται ο πολίτης να αλλάξει προς το νεότερο το αυτοκίνητό του, ο υπουργός (και) Περιβάλλοντος χθες εξήγγειλε το νέο πακέτο φορολόγησης των υπηκόων.

Τα μέτρα «για την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης», όπως τα ονομάζει η κυβέρνηση, πάσχουν κραυγαλέα, και προδίνονται σε πολλά σημεία, τα πιο χτυπητα από τα οποία είναι:

* Η ατμοσφαιρική ρύπανση δεν αφορά μόνο στην Αθήνα και μόνο στο κέντρο της. Αφορά, επίσης, πιεστικά στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στη Λάρισα, στο Ηράκλειο και σ' ολόκληρο το πολύπαθο λεκανοπέδιο.

Τα μέτρα για τον πράσινο δακτύλιο που εξαγγέλθηκαν αφορούν μόνο στο ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας και τέσσερις γειτονιές της!

Δεν λαμβάνεται καν υπ' όψιν, ότι δεν είναι το μικρό κέντρο που μολύνει την περιφέρεια, αλλά η μεγάλη περιφέρεια που σκοτώνει όλη την πρωτεύουσα. Με τη βιομηχανική ζώνη στο Θριάσιο και στα δυτικά προάστια, από κει δηλαδή που φυσάει 200 στις 300 μέρες το χρόνο!

* Βαφτίζονται καθαρά και μη ρυπογόνα όλα τα τέρατα άνω των 3.000 κυβικών, που μπορεί μεν να είναι νέας τεχνολογίας, υβριδικά και τριτσικονοκαλπουζανάτα, αλλά ρίχνουν στην ατμόσφαιρα διπλάσια καύσιμα από ένα μέσο καταλυτικό αυτοκίνητο, επιβαρύνοντας έτσι κατά πολύ το τοπίο.

Αυτά, λοιπόν, τα απολύτως ρυπογόνα αγαπημένα της νεομικροαστικής επίδειξης επιβραβεύονται κιόλας με μείωση τελών κυκλοφορίας!

* Δεν λαμβάνεται καμμία μέριμνα για τα 15.000 ταξί, που κυκλοφορούν διαρκώς, διανύοντας 150.000 χιλιόμετρα το χρόνο κατά μέσο όρο (ενώ κάθε Ι.Χ. διανύει περίπου 5.000 - 15.000). Με αμφίβολης ποιότητας και προέλευσης καύσιμα, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και χωρίς κανένα σοβαρό κίνητρο ανανέωσης του στόλου τους.

* Επιβαρύνεται με τις εξαγγελίες το ισοζύγιο του κράτους. Ενθαρρύνεται η αθρόα εισαγωγή νέων ή και μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, πριμοδοτώντας ουσιαστικά μόνο τους εισαγωγείς αυτοκινήτων και τους εμπόρους, χωρίς να ωφελείται καμμία επαγγελματική τάξη, καμμία παραγωγική μονάδα, κανένα know how. Μόνο οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες.

* Μένει ανέγγιχτο το αμαρτωλό κύκλωμα των καυσίμων, για τα οποία δεν υπάρχει ακόμα και σήμερα τυποποιημένη ποιότητα, ενώ αμφίβολος είναι ο έλεγχος και για εκείνα που έρχονται απ' έξω, όπως για παράδειγμα από τη Βουλγαρία.

Μια λεπτομέρεια, που μαρτυράει σ' όλο της το μεγαλείο τη φορομπηχτική χτεσινή εξαγγελία, που βαφτίστηκε αντιρρυπαντικό μέτρο, είναι ότι διαχωρίζονται τα καταλυτικά αυτοκίνητα του 2000 και του 2004 από εκείνα του 2005 και του 2008 σε δύο κατηγορίες, από τις οποίες η πρώτη χαρατσώνεται με 50 ευρώ το χρόνο, χωρίς να έχει αλλάξει η τεχνολογία και χωρίς οι κάρτες καυσαερίων, που έχουν αυτά τα αυτοκίνητα, να δείχνουν αποκλίσεις που να δικαιολογούν τον διαχωρισμό!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα ικανό κομμάτι του στόλου των Ι.Χ. στην Ελλάδα είναι γερασμένο και πρέπει να αλλάξει.

Είναι, όμως, γερασμένο γιατί ποτέ δεν δόθηκε κίνητρο τα τελευταία 20 χρόνια στα αδύναμα οικονομικά στρώματα του πληθυσμού που το έχουν, για να το ανανεώσουν.

Σε αντίθεση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε., ο μέσος Ελληνας εξακολουθεί και πληρώνει ακριβά για ένα καινούργιο αυτοκίνητο σε σχέση με το εισόδημά του.

Αυτό καθόλου δεν απασχολεί την κυβέρνηση, που με τη χτεσινή εξαγγελία όχι μόνο βάζει πάλι βαθύτερα το χέρι της στην τσέπη των πιο αδύνατων, αλλά σχεδόν τους υποχρεώνει να ξοδέψουν 10.000-15.000 ευρώ για να ξεφορτωθούν το οικονομικά απαξιωμένο πλέον αμάξι τους!

Δεδομένου ότι αν είχαν τα λεφτά θα το 'χαν κάνει από μόνοι τους, είτε θα φεσωθούν είτε θα κρατήσουν το «ρυπογόνο» και θα υποστούν το ετήσιο νέο χαράτσι. Μιας εξαιρετικά ρυπογόνας πολιτικής, που θα συνεχίσει να ρυπαίνει.

Αύριο και μεθαύριο (21-22 Ιουλιου) στο αεροπορικό στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη γίνονται διμερείς διαπραγματεύσεις Ελλάδας-Τουρκίας σε επίπεδο στρατιωτικών και υπό την εποπτεία του Αμερικανού διοικητή, για τη «διασύνδεση των εναέριων χώρων» του Αιγαίου σ' έναν ενιαίο για τις ανάγκες της λεγόμενης συμμαχίας.

Την ελληνική αντιπροσωπεία στελεχώνουν αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας, οι οποίοι είναι, επίσης, επιφορτισμένοι με το άχαρο έργο να ξημεροβραδιάζονται στα κέντρα επιχειρήσεων για να παρακολουθούν και να αναχαιτίζουν τα τουρκικά πολεμικά πότε πάνω από το Αγαθονήσι, πότε πάνω από το Φαρμακονήσι, πότε πάνω από τους Φούρνους, πότε πάνω από την Ικαρία, πότε πάνω από τον Αγιο Ευστράτιο, πότε πάνω από τη Σκύρο.

Στη νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία καμιά άλλη χώρα δεν βρίσκεται υπό διαρκές καθεστώς στρατιωτικής προσβολής τέτοιο σαν αυτό που βρίσκεται η Ελλάδα από την Τουρκία. Και στη νεώτερη ευρωπαϊκή ιστορία καμιά άλλη χώρα δεν βρίσκεται υπό τέτοια διαρκή απειλή χωρίς να διεκδικεί τίποτε από τους γειτόνους της!

Οπως μπορεί να δει και ο πιο μύωπας αναλυτής, η Τουρκία διακατέχεται από το πάθος να ξαναγίνει η Οθωμανική αυτοκρατορία. Είτε με την ισχύ των όπλων, είτε με τη στρεψοδικία επί των διεθνών συνθηκών, είτε και με τα δύο. Δεν έχει καμία διάθεση να περιοριστεί στα υπάρχοντα σύνορά της, όπως κάνουν όλες οι κατ' όνομα πολιτισμένες χώρες εδώ και τουλάχιστον 65 χρόνια.

Οι ασκήσεις βομβαρδισμών ελληνικών κατοικημένων νησιών το τελευταίο δεκαήμερο, η πρόθεση έρευνας για πετρέλαιο (!) στην ελληνική υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου και οι διαρκείς δηλώσεις του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, ότι η Ελλάδα πρέπει να καθήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να ξαναδιαπραγματευτεί τα ανατολικά της σύνορα, θαλάσσια και εναέρια, την κυριαρχία επί των νησιών, τη Θράκη, τη μισή Ρόδο (!) και ό,τι άλλο κατεβάζει η γκλάβα των θερμοκέφαλων ιμπεριαλιστών της Αγκυρας, είναι αδιάψευστοι μάρτυρες ότι η Ελλάδα δυστυχώς συνορεύει με έναν τραμπούκο, που αντί να έχει στον νου του πώς θα ταΐσει τα εκατομμύρια των πεινασμένων του, έχει στον νου του πώς θα ταΐσει την τρέλα μιας ελίτ, που είναι πεινασμένη για ισχύ και εξουσία.

Στο επικίνδυνο αυτό παιχνίδι η Τουρκία δεν είναι μόνη. Οι διεκδικήσεις της στην Κύπρο πριμοδοτούνται σταθερά από τη Βρετανία, που θέλει το νησί διαιρεμένο, ώστε η ίδια να μπορεί να πρωταγωνιστεί, ελέγχοντας την είσοδο της Μ. Ανατολής.

Οι διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και τη Θράκη πριμοδοτούνται πότε από ανίδεους και ερασιτέχνες συμβούλους, πρεσβευτές και πρόξενους των ΗΠΑ στην Ελλάδα, οι οποίοι άγονται και φέρονται από άλλους ανίδεους ή βαλτούς παράγοντες της γραφειοκρατίας και της υπόγειας πολιτικής σκηνής, και πότε από τους ερασιτεχνικούς ή και αριστοτεχνικούς σχεδιασμούς του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, που νομίζει, μέσα στην άγνοιά του, ότι χαϊδεύοντας την Αγκυρα και άλλοτε αναβαθμίζοντάς τη θα την καταστήσει διάδρομο ή υπηρέτη των συμφερόντων του!

Η ιστορία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, που δεν στάθηκε ποτέ στο πλευρό κανενός «συμμαχικού σχεδιασμού», παρά πάντα τον χρησιμοποιούσε για να υπηρετήσει τον μεγαλοϊδεατισμό της πουλώντας τον, είτε είναι άγνωστη στις δυνάμεις που την πριμοδοτούν είτε υποτάσσεται στην ανοησία τους.

Σ' αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η νέα επιθυμία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να αναβαθμίσει την Τουρκία σε περιφερειακή υπερδύναμη.

Ο,τι και να κάνουν τα ξένα κέντρα αποφάσεων, όμως, τα σκήπτρα της ανοησίας κρατάει επάξια η ελληνική εξωτερική πολιτική.

Ακόμα και ένα παιδί σε μια οποιαδήποτε γειτονιά ξέρει ότι όσο χαϊδεύεις τον τραμπούκο της γειτονιάς για να τον καλοπιάσεις, δεν κάνεις τίποτε άλλο από το να τον αποθρασύνεις και να τον δυναμώνεις.

Η Ελλάδα έχει επιλέξει εδώ και χρόνια την πολιτική του καλού παιδιού απέναντι στην Τουρκία με την προσδοκία είτε ότι έτσι θα την κατευνάσει (!) και θα αποφύγει τα χειρότερα, είτε ότι έτσι θα τύχει της διεθνούς αναγνώρισης του καλού παιδιού και της επιβράβευσής του.

Φαίνεται ότι ο φόβος ή η ανοησία δεν της επιτρέπουν να δει πως η μόνη επιβράβευση του καλού παιδιού είναι το παράσημο της ανοιχτής παλάμης. Ας το έχουν υπ' όψιν τους αυτοί που στέλνουν αύριο τους αξιωματικούς για να διαπραγματευτούν στη Σμύρνη.

Γ Παπαδοπουλος-Τετραδης

Ελευθεροτυπια 20/07/2009

Πριν από λίγα 24ωρα η χώρα καταδικάστηκε να πληρώσει σε μια μέρα μόνο, 6.000.000 ευρώ πρόστιμο για τρεις υποθέσεις δημόσιας κακοδιοίκησης.

Δύο εκατομμύρια για τις εξυπνακίστικες λαθροχειρίες στην Ολυμπιακή, τρία εκατομμύρια για τα φρουτάκια, που σφάζονταν επιχειρηματίες ολκής για δαύτα, ένα εκατομμύριο για τις οπτικές ίνες των επικοινωνιών.

Εξι εκατομμυριάκια σε μια μέρα δεν είναι και άσχημα λεφτά για το ταμείο των Βρυξελλών. Φαίνεται ότι είναι αμελητέα για το ταμείο των Αθηνών.

Εδώ και ένα μήνα και βάλε, το υπουργείο Οικονομικών έχει στείλει σε 1.200.000 φορολογούμενους σημειώματα και τους ζητάει να υποβάλουν πάλι τη δήλωση Ε9 για την ακίνητη περιουσία τους, επειδή οι υπηρεσίες του είτε δεν έχουν καταγράψει τα ακίνητα είτε τα έχουν καταγράψει λάθος σ' ένα σύστημα κτηματογράφησης κουκουρίκου.

Πόσο στοίχισε χοντρικά αυτή η σπατάλη του κρατικού μηχανισμού; Περίπου 600.000 ευρώ, χωρίς να υπολογίζουμε τις χαμένες εργατοώρες και τις αντίστοιχες χιλιάδες ευρώ του 2005 και του 2008, που οι αντίστοιχες δηλώσεις των φορολογουμένων χάθηκαν (!) και ακόμα τις ψάχνει η παρωδία κράτους.

Πόσα εκατομμύρια χάθηκαν από τις μπαγαμποντιές Δημοσίου και συνεταιρισμών στις αγροτικές καλλιέργειες;

Διακόσια σαράντα πέντε χάθηκαν από τον κρατικό κορβανά μόνο τη διετία 2002-2004, περίπου 150 εκατομμύρια το 2004, περίπου 160 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, κάθε χρόνο μέχρι σήμερα, για τις μαϊμουδιές υπουργείων και αγροτών στις δηλωμένες εκτάσεις, τις ζημιές, τις επιδοτήσεις.

Πόσα δισ. δεν έχει εισπράξει ακόμα το ελληνικό κράτος απ' αυτά που του δίνει απλόχερα το Γ' Πακέτο Στήριξης; Περίπου 6 δισ. ευρώ, το μεγαλύτερο κομμάτι των οποίων θα χαθεί για το δημόσιο ταμείο.

Πόσα δισ. χάνονται κάθε χρόνο από τον κρατικό κορβανά για χάρη των υπερτιμολογήσεων υλικών και υπηρεσιών στα δημόσια και δημοτικά έργα; Και πόσα δισ. χάνονται στο βωμό της σπατάλης, που γίνεται στις συγκοινωνίες και τα ημικρατικά εργοστάσια, επειδή πληρώνει το κορόιδο ο λαός;

Πόσα δισ. κάθε χρόνο πληρώνονται οι εταιρείες και οι μεσάζοντες, που λυμαίνονται τις προμήθειες υλικού στα νοσοκομεία; Και πόσα δισ. το χρόνο χάνει, αρνείται να εισπράξει, είναι ανίκανο να εισπράξει το υπουργείο Οικονομικών και οι υπηρεσίες του από τους εμφανείς φοροφυγάδες, ιδιώτες και εταιρείες, που κάνουν μπαμ με τις δραστηριότητές τους και τις καρτέλες τους στις εφορίες;

Αυτό λοιπόν το εγκληματικό Δημόσιο, αυτός ο κρατικός μηχανισμός και οι κολαούζοι του στον ιδιωτικό τομέα, που παρασιτεί σε βάρος του άλλου μισού ελληνικού πληθυσμού, έχει το θράσος να παγώνει μισθούς και συντάξεις φορολογουμένων, να κόβει μεροκάματα, να αυξάνει τη φορολογία κοινών αγαθών, όπως είναι τα καύσιμα, να επιβάλει έκτακτες εισφορές σε ειλικρινείς φορολογούμενους και να αφήνει ανέγγιχτο το κομμάτι των απατεώνων και κηφήνων, που ζουν σαν βδέλλες πάνω στο σώμα του υπόλοιπου λαού.

Αυτό το εγκληματικής, ίδιας πάντα νοοτροπίας, Δημόσιο, όλων των κυβερνήσεων, αντί να κάθεται σ' ένα εδώλιο κι αντί να είναι εξορισμένο στα μαύρα σκοτάδια, έχει το θράσος να ζητάει και τα ρέστα απ' τους φορολογούμενους, για να πληρωθούν οι δικές του σπατάλες, οι δικές του παρανομίες, ο δικός του ωχαδερφισμός.

Οταν το ίδιο κάνει τα στραβά μάτια στη σωρεία των επαγγελματιών που κλέβουν, στη σωρεία των επιχειρήσεων που «τα βρίσκουν» με τις εφορίες, στη σωρεία των υπαλλήλων του που είναι το πιο αντιπαραγωγικό κομμάτι του τόπου.

Δεν φταίει ο υπουργός Οικονομίας, θα μου πεις. Φταίνε τα εκατομμύρια των κορόιδων, που θα περάσουν απ' το ταμείο αδιαμαρτύρητα να πάρουν τα κομμένα και να πληρώσουν τα φουσκωμένα.

Αντί να εξεγερθούν σε μια Αρνηση. Σε ένα Φτάνει. Ως εδώ.

Ο κυρ Μενέλαος εκτίει ποινή φυλάκισης στον Κορυδαλλό γιατί η ψυχοσύνθεσή του σε συνδυασμό με την οικονομική συγκυρία τον άφησαν με κάτι επιταγές ακάλυπτες, χωρίς πραγματικά να είναι απατεώνας.Επιπόλαιος, ναι.

Ο ίδιος και η οικογένειά του μετράνε τις μέρες για να αποφυλακιστεί και να επιστρέψει στη ζεστασιά ενός σπιτιού -ή τουλάχιστον στην ελπίδα μιας τέτοιας ζεστασιάς- ώστε να απαλλαγεί από το ψυχοφθόρο περιβάλλον της φυλακής. Εκεί, όπου είναι έρμαιο των διαθέσεων άλλοτε του φύλακα, άλλοτε του αρχιφύλακα, άλλοτε του νονού κρατουμένου της πτέρυγας και των τσάτσων του και άλλοτε των πρεζονιών και των νταήδων συγκρατουμένων του.

Ο κυρ Μενέλαος ζει ό,τι ζει και ο μέσος πολίτης έξω από τη φυλακή. Ο,τι ζούσε ο ίδιος πριν και ό,τι θα ζει μόλις αποφυλακιστεί: «Δούλεψε να φας και κλέψε να 'χεις». Αυτό λέγαν οι παλιοί χωριάτες, που δεν είχαν πατήσει ποτέ ούτε στις πόλεις ούτε στις φυλακές.

Μετά τη δεύτερη απόδραση του Ρετζάι και του Παλαιοκώστα από τις φυλακές Κορυδαλλού με την «Ελλαδαίρ», υπουργοί, πρωθυπουργοί, γραμματείς, φαρισαίοι και στρατηγοί σκίζαν τα ρούχα τους ότι θα πάρουν μέτρα, θα πατάξουν, θα τσακίσουν, θα φέρουν τα πάνω-κάτω. Αρλούμπες.

Με την παρέλαση των υπόπτων για την απαγωγή του εφοπλιστή Παναγόπουλου χθες και προχθές ξαναπαίχτηκε το ίδιο έργο: βαρυποινίτες κρατούμενοι μπορούν να έχουν ο,τιδήποτε επιθυμήσουν μέσα στις φυλακές, μπορούν να επικοινωνούν με όποιον τρόπο θέλουν μέσα κι έξω από τα κελιά τους και με όποιον θέλουν, όποτε θέλουν, μπορούν να εξουσιάζουν μικρούς ή μεγάλους στρατούς ποινικών, κακοποιών ή και υπαλλήλων του κράτους.

Αν άλλαξε κάτι στο σωφρονιστικό σύστημα, είναι η ευκολία με την οποία οι νονοί κρατούμενοι μπορούν να άρχουν μέσα στις φυλακές με τη βοήθεια της τεχνολογίας των όπλων, των επικοινωνιών, των ναρκωτικών. Οι ποινικοί της δεκαετίας του '50 και του '70 θα πρέπει να τους ζηλεύουν.

Επιπροσθέτως, συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση ο εμπλουτισμός του έμψυχου υλικού με ακραία αδίστακτους συντρόφους από τους βαλκανικούς και πρώην σοβιετικούς παράδεισους, αλλά και ο αυξανόμενος τζίρος που εκτοξευει τα καθαρα κερδη.

Αυτή η οικονομική ευμάρεια, απόρροια της τεχνολογίας και του νέου αίματος, εξαγοράζει ευκολότερα περισσότερες συνειδήσεις, περισσότερους κρατικούς υπαλλήλους, περισσότερα μέσα και, βεβαίως, εξοντώνει πιο εύκολα περισσότερους αντιπάλους και εμπόδια.

Ολα αυτά θα μπορούσαν να ακούγονται λογικά αν δεν ανέτρεχε κανείς στο ιστορικό της δεύτερης απόδρασης Ρετζάι-Παλαιοκώστα και στις βαρύγδουπες δηλώσεις που ακολούθησαν. Η κορύφωση της γελοιοποίησης των οποίων ήρθε με την περιγραφή της συνεννόησης των κατηγορουμένων για την απαγωγή Παναγόπουλου, μέσω κινητών τηλεφώνων.

Θυμίζουμε στον αναγνώστη ότι μετά την απόδραση με την «Ελλαδαίρ» αποκαλύφθηκε ότι ένα σωρό κρατούμενοι είχαν κινητά τηλέφωνα παρά την απαγόρευση στις φυλακές. Τότε αποφασίστηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης το αυτονόητο: να μπει σύστημα φραγής κινητών, όπως έχει μπει στη Βουλή, την Ακαδημία, τη Βιβλιοθήκη κι ένα σωρό εταιρείες και υπηρεσίες στη χώρα. Αμ δε!

Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι αντέδρασαν, με το πρόσχημα ότι το δίκτυο φραγής μπορεί να απειλήσει την εγκεφαλική υγεία, τη δική τους, αλλά και των κρατουμένων.

Δεν ξέρω ποια πρόσωπα ή ποιο σύστημα προσώπων του επίσημου κρατικού μηχανισμού έχει αποδεχτεί ουσιαστικά την κάθε μπαρούφα, που εκστομίζεται από εκπροσώπους συντεχνιών, συμφερόντων, ομάδων και λυμεώνων της τσέπης και της νοημοσύνης των φορολογουμένων.

Σ' ένα ευνομούμενο κράτος, πάντως, αυτά τα πρόσωπα και αυτό το σύστημα θα ήταν μέσα στις φυλακές, παρέα με τους βαρυποινίτες. Και ο κυρ Μενέλαος θα ήταν έξω.

Αλλά, δεν μπορεί να υπάρχει τέτοιο ευνομούμενο κράτος όταν ο μέσος φορολογούμενος επιφυλάσσει για τον εαυτό του το ρόλο του κυρ Μενέλαου. Χωρίς να αισθάνεται ότι απειλείται η εγκεφαλική του υγεία. Απ' την πολλή βλακεία.