Για την Πρωτοχρονιά σου φύτεψα δυο λέξεις μες τη γλάστρακαι σου ξημέρωσα μια πρόταση λειψή κρυμμένη στην αυγή.
Οι λέξεις άνθισαν και γίνηκαν γεράνι.Ευωδίασαν και μύρισαντο σώμα σου πλημμύρισανμια τέτοια μέρα γιορτινή.
Και γέμισε η πρόταση στου ήλιου το χαρμάνι.Έλαμψε κι άστραψετο σύννεφο φυλάκισεσε μια χώρα μακρινή.
Σου διάλεξα και τόνους κι αποσιωπητικάκαι κόμματα μα κι ερωτηματικά.Όλα μαζί τα έτριψαάχνη, θαρρώ, πως έφτιαξα. Να πασπαλίσω τα γλυκάνα πάρουν γεύση και μυρωδικά.
Σου έκρυψα κι ένα θαυμαστικόστις στάχτες μες το τζάκι.Σαν βάλεις ξύλα και φωτιάνα γίνει πυροτέχνημα να φέγγει τις στιγμές σουνα γίνει παρανάλωμα να καίει τις μοναξιές σου.
Σου φύλαξα και μια Φίληνα στάζει απ’ το τριφύλλισα σταγονίτσα βρόχινηπάνω σε στέρφα Γη.
υ.γ. Σκαλίζοντας το σεντούκι…Ευχή μου, μερικά χρόνια πριν, σ’ έναν αγαπημένο φιλόλογο καθηγητή. Έτσι που γίνατε κι εσείς αγαπημένοι θέλησα να την ταχυδρομήσω στον καθένα ξεχωριστά!