η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα: 2010

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 29, 2010

Σαν σε καρτ ποστάλ ευχή

Για την Πρωτοχρονιά σου φύτεψα δυο λέξεις μες τη γλάστρα και σου ξημέρωσα μια πρόταση λειψή κρυμμένη στην αυγή.

Οι λέξεις άνθισαν και γίνηκαν γεράνι. Ευωδίασαν και μύρισαν το σώμα σου πλημμύρισαν μια τέτοια μέρα γιορτινή.

Και γέμισε η πρόταση στου ήλιου το χαρμάνι. Έλαμψε κι άστραψε το σύννεφο φυλάκισε σε μια χώρα μακρινή.

Σου διάλεξα και τόνους κι αποσιωπητικά και κόμματα μα κι ερωτηματικά. Όλα μαζί τα έτριψα άχνη, θαρρώ, πως έφτιαξα. Να πασπαλίσω τα γλυκά να πάρουν γεύση και μυρωδικά.

Σου έκρυψα κι ένα θαυμαστικό στις στάχτες μες το τζάκι. Σαν βάλεις ξύλα και φωτιά να γίνει πυροτέχνημα να φέγγει τις στιγμές σου να γίνει παρανάλωμα να καίει τις μοναξιές σου.

Σου φύλαξα και μια Φίλη να στάζει απ’ το τριφύλλι σα σταγονίτσα βρόχινη πάνω σε στέρφα Γη.

υ.γ. Σκαλίζοντας το σεντούκι… Ευχή μου, μερικά χρόνια πριν, σ’ έναν αγαπημένο φιλόλογο καθηγητή. Έτσι που γίνατε κι εσείς αγαπημένοι θέλησα να την ταχυδρομήσω στον καθένα ξεχωριστά!