We maakten een kleine wandeling om aan de winter te wennen
Deze bolletjes vind ik altijd zo mooi
Ja.....winter..... het is nog steeds wennen
We schilderden wat kaarten, ook wintermeisjes
Ik schilderde 2 kaarten en Salem schilderde er 1
Ik wil graag schilderen, maar wat?
Ik las de biografie van Sartre en ben nu bezig met die van Simone. Hoe komt dit zo? Salem zei iets over het existentialisme. Ik dacht "dat is niet zo". Maar kon niet zeggen hoe het dan wel zit. Toen ik langs de boekenkast liep lachte het boek van Sartre me toe. Ik las het in 6 dagen uit en......het is een dikke pil. Ineens kon ik me concentreren, heerlijk.
Hoe kom ik aan dit boek? Ik heb het al lang. Heb ik het eerder gelezen? Op de flap lees ik dat de biografe indertijd bij Adriaan van Dis geïnterviewd werd. Het mooie programma van Adriaan van Dis Hier_is..._Adriaan_van_Dis uit de jaren 80. Door dit gesprek werd het boek veel verkocht. Ik kom ergens een opmerking tegen dat dit waarschijnlijk het minst gelezen boek in Nederlandse boekenkasten zal zijn.....Bij mij ook? Ik herinner me het niet gelezen te hebben. Ineens ontdek ik achterop het boek een klein plakkertje, ik kocht het boek bij de Slegte. En nu........ in een paar dagen uit.
Ik kom terecht in een totaal andere wereld dan de huidige, wat is alles veranderd. Wanneer je zo oud bent als ik heb je levens achter je, stijlen, politiek, cultureel, die nu weg zijn en het voelt raar. Ook voor mij is het weg. Het heden waarin we nu leven lijkt altijd zo geweest. Maar ja, zo voelde dat toen ook.
Zo lees ik dat Sartre communist was en Maoïst, nu toch niet meer voor te stellen? Maar vergeet niet, vlak na de oorlog lag Europa in puin en we hadden nog fabrieken, nog arbeiders. En communisten en socialisten brachten ons vakbonden en sociale wetten.
Maoist.....is in 1968, de studentenopstand in Parijs. Ik maakte het mee via kranten en een klein zwart wit tv-tje, ik was 20.....De Verbeelding Aan De macht. In de biografie praat de biografe ook tientallen jaren later met personen die vroeger in het nieuws waren. Zo ook met Daniel Cohn Bendit, de studentenleider. Sartre werd in die tijd door de media een Maoïst genoemd, zelf besefte hij niet veel van wat dit betekende, het werd hem opgedrongen. Toen ook al hypes. Daniel Cohn Bendit zegt achteraf: Voor Sartre betrof VRIJHEID het hoogste.
Sartre, de zeer intelligente jongen, het pestkopje op school, het genie op de universiteit, de gevangene van de nazi's. Hij leerde hier saamhorigheid, slapend op een grote slaapzaal, zonder een greintje privacy, de verzetsstrijder. Vlak na de oorlog werden hij en 7 andere journalisten uitgenodigd naar de USA te komen. Daar kwamen ze aan, lopend op schoenen met kartonnen zolen en armoedige kleren. In een stad vol lichtreclames en overvloed. Voor hij het wist werd hij in een driedelig pak gehesen. Europa moest zichzelf weer vinden en hij werd de meest toonaangevende filosoof, schrijver en journalist. Hij werd voor alles gevraagd en zette overal zijn naam onder. Europa maakte zich los van de koloniën en voorop liepen Sartre en Simone de Beauvoir. Engagement werd hun woord. Schrijven doe je niet voor het leuk, of voor schoonheid, of een knappe plot. Schrijven doe je om mensen in achterstand situaties te ondersteunen, hen te helpen in hun recht te komen.
Ik ben blij het boek gelezen te hebben, eventjes terug in de tijd. Ik ben nu begonnen aan de biografie van Simone de Beauvoir, het ook lezen vanuit haar oogpunt.
MIJN BOEKENPROJECT 2026
De Hindi Bindi Club - Monica Pradhan
Jean Paul Sartre, zijn biografie - Annie Cohen Solal