angry old wife

 Straks moet ik, nee ga ik, want ik moet natuurlijk niks, naar de pedicure. Dat is een "luxe" die ik mezelf gun. Nou ja, luxe....... het is gewoon een feit dat ik moeilijker bij m'n voeten kan komen. 

Maar ook in de jaren dat ik er nog wel bij kon  ging ik al, je kunt wel zelf gaan zitten prutten maar je krijgt het nooit zo goed als wanneer zij het doet en zere voeten is echt niet fijn. 

Ik kom al jaren bij dezelfde mevr. En we hebben altijd veel te bepraten dus is het ook nog gezellig. Een win win situatie zeggen ze dan geloof ik. 

Maar ik vraag me wel af waarom iemand pedicure wil worden want ik vind voeten zo ongeveer het lelijkste onderdeel van het menselijk lichaam. Maar misschien zegt dat meer over mijn voeten dan dat dat ook echt zo is. 

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

 Ergens in m'n hoofd zit altijd het idee dat de dood in drieën komt. Als er eenmaal iemand is overleden, dichtbij of veraf, dat maakt niet uit, dan volgen er nog twee. 

Of dat klopt weet ik niet, dat heeft m'n hoofd dan weer niet bijgehouden, maar de afgelopen week klopte het wel. 

Eerst krijg ik die rouwkaart van iemand die ik helemaal niet ken, nog aan de kinderen gevraagd maar die kennen deze mevr. ook niet, toen overleed de buurman van een paar huizen verderop en gisteren ben ik met een andere  buurvrouw de kleding van haar onlangs overleden moeder naar de kledingbank wezen brengen. Was trouwens een nuttig bezoekje want ze willen daar m'n trouwjurk graag hebben. Maar dit even terzijde. 

Dus drie keer met de dood geconfronteerd, laten we hopen dat het daar voorlopig even bij blijft.

Om met een vrolijke noot te eindigen, zondag een hele gezellige dag met de kinderen gehad en de Toko hapjes vielen in de smaak.

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

 Het viel me laatst weer eens op dat mensen vaak zo zelfverzekerd/ assertief over kunnen komen. Ik hoorde laatst een paar verhalen, van vrouwen in dit geval, waarvan ik dacht: dat zou  in mijn hoofd niet  opkomen.

Voorbeeld 1 ; iemand vertelde dat ze kort geleden  een nieuwe knie had gekregen, er was afgesproken dat ze twee nachten in het ziekenhuis zou blijven. Na de eerste nacht kreeg ze te horen dat ze al naar huis mocht. Ze antwoordde met; dat doe ik niet want dan heb ik geen hulp van thuiszorg en dochters, die komen pas na twee nachten want dat is zo afgesproken. Punt. En ze mocht nog een nacht blijven.

Ik zou in dat geval dan meteen denken: o dan moet ik als een gek gaan bellen om die hulp en m'n dochters eerder te laten komen, het zou niet in m'n hoofd opkomen om te weigeren. 

Voorbeeld 2: weer iemand anders vertelde dat ze regelmatig bij een oude vriendin op bezoek gaat die vanwege een hersenbloeding in een verpleeghuis woont. De man van die vriendin wil niet dat zij op bezoek komt bij zijn vrouw. ( het schijnt een beetje vreemde man te zijn) Op een dag komt degene die me dit vertelde  weer op bezoek en ze treft daar die man, die in de deuropening gaat staan en zegt weg, weg, weg. Wat zegt ze: ik heb niks met jou te maken, ik kom niet voor jou, ik kom voor m'n vriendin. En ze is naar binnen gegaan.

Ik denk dat ik met de staart tussen m'n benen was weggelopen en gedacht zou hebben: dan kom ik een andere keer wel terug. 

Het lijkt me wel fijn om zo zelfverzekerd te zijn, ik ben  het nooit geweest en zal het ook wel nooit worden. 

Ach ja, er zijn ergere dingen in de wereld.

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

 Goed, tante Truus: op de dag dat we naar dat verpleeghuis gingen kwam ik er achter dat ze nog helemaal niet staat ingeschreven voor welk huis dan ook. Ik dacht dat dat allang gebeurd was. Ze wilde eerst de kamer zien voordat ze zich zou laten inschrijven. 

Ze kwam er niet blij uit, nou is naar een verpleeghuis verhuizen ook niet iets waar je blij van wordt natuurlijk. Alles maar dan ook alles was negatief, te klein, te donker, lelijk, geen rechtstreekse deur tussen de slaapkamer en de badkamer, meubels die er niet in gaan passen, enz.

Maar vooral dat ze het te donker vindt is het ergste, het is een middel bruine vloer en haar makula zorgt ervoor dat ze dan nog slechter ziet dan ze al doet. Ze vroeg of ze haar witte laminaatvloer  mee mocht brengen, nee daar gaan ze niet aan beginnen, de kamer wordt standaard opgeleverd en aan die standaard mag niets veranderd worden.

Tante Truus gaat het daar niet bij laten zitten en gaat contact opnemen met de locatiemanager en de ergotherapeut of er voor haar geen uitzondering gemaakt kan worden.

Het is nu geheel onduidelijk of ze zich wel of niet in laat schrijven en zoja, hoelang het dan gaat duren voordat ze aan de beurt is.

Dus ja afwachten maar. 

Vandaag ga ik boodschappen doen want morgen komen de kinderen Nieuwjaar wensen, dat is er door al die sneeuwperikelen nog niet van gekomen. Geeft niks, alleen maar heel gezellig om weer bij elkaar te zijn.

Ik denk dat ik lekkere hapjes bij de Toko ga halen, dat is weer eens wat anders.

Allemaal een hele goede dag, het schijnt mooi weer te worden, dus als het kan, lekker naar buiten.🙋‍♀️

 Ik had een heel verhaal geschreven over hoe mijn tripje gisteren met tante Truus naar het verpleeghuis was verlopen maar ik heb het weer weggehaald, ik vond het te persoonlijk. 

Ik kijk er met dubbele gevoelens op terug en daar heeft een ander eigenlijk niets mee te maken.

In vergelijking met andere blogs vond ik toch al dat ik soms veel te persoonlijk schrijf en dat ik wat vaker over algemene dingen zou moeten schrijven.

Dus bij deze:  ik ga straks lekker naar de markt, daar ben ik al een tijdje niet geweest, even een visje kopen en een beetje winkelen, ik zoek nog een bruine broek en een lekkere makkelijke trui kan ik ook nog wel gebruiken.

Dus allemaal een hele goede, gezellige dag. 🙋‍♀️

 Dat is toch wel raar, dat je een rouwkaart krijgt van iemand die je helemaal niet kent. Je schrikt toch als er opeens zo'n enveloppe met een grijs randje op de deurmat ligt, vooral ook omdat een buurman in het ziekenhuis ligt.  O jee, hij zal  toch niet nu al overleden zijn? 

En dan haal je de kaart eruit en dan zegt de naam je niets, dan staar je een paar  seconden naar de foto en dan herken je er niets aan, vervolgens draai je de envelop om en dan zie je dat je naam en adres precies kloppen, huh? 

Ik ging toch even aan mezelf twijfelen, ken ik die vrouw echt niet? Nee, ik ken haar echt niet. Ook niet de namen van de familieleden die er op stonden.

Wat en waar is er iets fout gegaan? 

Het zal wel altijd een mysterie blijven.

Allemaal een hele goede dag, ik ga vanmiddag met tante Truus een kamer in een verpleeghuis bekijken. 🙋‍♀️

 Er is nog iets waar ik de kriebels van krijg. 

Stel je de situatie even voor: iemand schiet helemaal vol omdat hij/zij ergens erg verdrietig over is. en zegt dan: 'sorry hoor'. En dan is er b.v.  een naaste die dan meelevend een hand op diegene zijn/haar  arm of schouder legt en dan met een meewarig stem zegt:' geeft niks hoor, dat mag er zijn'. 

Sorry, maar ik kan daar niet tegen, zal wel aan mij liggen.

DAT MAG ER ZIJN, alsof ze je toestemming geven  om even lekker los te gaan, maar vooral ook: kijk eens hoe erg ik met je meeleef. 

Gelukkig ben ik nooit in die situatie geweest maar ik denk dat ik die arm heel geïrriteerd van me af geschud zou hebben en gesnauwd zou hebben: dat maak ik zelf wel uit.

Oké, even wat anders: 

Ze zeggen altijd: 'goed nieuws is geen nieuws' maar ik ga toch met goed nieuws eindigen;  voor dochter 1 dreigde ontslag  i.v.m. reorganisatie binnen  het bedrijf, maar ze kan blijven en dat is fijn als je 58 bent, voorlopig zit ze weer even goed.

Nog meer goed nieuws, dochter 2 is voor de tweede keer aan haar pols geopereerd om het plaatje wat er in geplaatst was na een breuk een half jaar geleden en wat er echt uit moest, en ook dit is allemaal goed verlopen, geen pijn, geen belemmeringen aan hand of zo. 

En dit is ( laten we hopen) de laatste foto van deze winter, óp naar de lente.

Allemaal een hele goede dag.🙋

 Goh, vanmorgen tot 9 uur geslapen, ik wist niet wat me overkwam. Nou ja, niet erg, ik zal het wel nodig gehad hebben en ik heb toch niks bijzonders te doen.

Het is hier nu 6 graden onder nul dus alle sneeuw die er nog lag is hard bevroren, ik twijfel of ik wel naar buiten kan. M'n verstand zegt: nee, niet doen, neem nou geen risico want als je onderuit gaat dan krijg je heel erg spijt, maar de hele dag binnen zitten is niet goed voor m'n humeur. 

Verdorie😡

Nou, niet zeuren: luxe probleem. 

Gisteren hadden we een nieuwjaarsborrel met de buren van de hele straat en toen hoorde ik dat een buurman die ook al 46 jaar in de straat woont en iets jonger is dan ik met ernstige hartproblemen in het ziekenhuis ligt. 

Dus wees blij dat je gezond bent, de trap nog op kunt, kunt mopperen, dat het eten je nog smaakt, althans dat moet ik nog even afwachten want straks ga ik een nieuw recept met zuurkool uitproberen,  misschien ga ik dan  nog zuurder kijken dan ik normaal al doe, maar dat is dan maar zo. Ik doe dat nu zodat ik het vanavond alleen nog maar even hoef warm te maken.😃

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

 Wat ik altijd zo grappig van de Nederlandse taal vind is dat soms  ergens opeens een woord vandaan komt of een zin gebruikt word die je nog niet eerder gehoord hebt, ( ik althans ) en die je dan steeds vaker gaat horen en waarvan iedereen dan doet alsof het al veel langer gebruikt werd.

Neem nou: 'ik sla het nu misschien een beetje plat' als iemand iets heel  stellig beweerd.

Of: iemand wordt "geframed" als iemand door iemand anders in een "hokje" wordt geplaatst.

Of: er is geen "sparkle" als mensen niet verliefd worden op elkaar.

Of: iemand wordt "gecanceld" als er besloten wordt dat iemand niet meer mee telt of niet meer mee mag doen.

Waar ik wel eens de kriebels van krijg is, als iemand zegt:' ik ben een mensenmens'. Dat woord bestaat al langer maar de kriebels blijven want wat, als je geen mensenmens bent? Wat ben je dan? 

En zo zullen er vast nog wel meer zijn maar die schieten me nu even niet te binnen.

 Dank voor alle reacties, ik vind het echt heel leuk om te lezen wat jullie zoal meemaken en hoe jullie over dingen denken. 

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

Anna Lina, sterkte in de kou daar😱

 Dit is een foto van een muts, fijn zul je denken, wat moeten we met een foto van een muts, nou het is zoals jullie kunnen zien, een warme muts, zwart, van binnen met bont gevoerd, met een klep en met oorkleppen, niet echt flatteus dat moet ik toegeven, om niet te zeggen: eigenlijk nogal onaanzienlijk maar het is voor mij een bijzondere muts. Wat kan er nou bijzonder zijn aan zo'n lelijke muts? 

Nou, hij was van mijn man zaliger, hij droeg deze muts altijd als hij sneeuw ging ruimen. Hoe toepasselijk dat ik hem nu vond, ik wist niet dat ik hem nog had, ik zocht warme handschoenen en als je dan opeens totaal onverwacht zoiets tegen komt, net zoals de handschoenen die hij altijd droeg, dan is dat bijzonder. 

Toen ik na een wandeling, mét de warme handschoenen, niet met de muts, een glaasje Jägermeister nam, een drankje wat manlief in de winter graag dronk, voelde ik me toch wel een beetje nostalgisch. 

Allemaal een hele goede dag 🙋‍♀️

 Gisteravond zat ik naar het programma VAN ONSCHATBARE WAARDE te kijken, daar was een kunstwerk wat ik heel mooi vond, de titel was: every day is a winding road. 

Nou, mijn leven is niet erg "winding" geweest de laatste tijd, gisteren b.v. ben ik niet buiten geweest en heb alleen via de telefoon met iemand gesproken. O nee, ik heb ook nog even met tante Truus gesproken over de afspraak van vandaag om een kamer te bekijken, gelukkig begreep ze zelf ook wel wel dat dat écht geen doen is op dit moment en ze ging zelf af bellen. 

Ik weet niet wat het vandaag gaat worden, ik vind het vreselijk om niet even naar buiten te kunnen, op dit moment is het boven nul en pas aan het eind van de dag schijnt het te gaan regenen dus boodschappen doen moet lukken. Even wat eten in slaan want in het weekend schijnt het ijskoud te worden. 

Tot zover het weerbericht 🤣

Allemaal een hele goede dag 🙋‍♀️

 

Gisteren ben ik een uur buiten geweest, het was heerlijk. Als je een beetje in de losse sneeuw bleef was het prima te doen, lopend bedoel ik, op de fiets waag ik me niet want de meeste fietspaden zijn hier niet gestrooid.


Ik heb dus een fantastische wandeling gemaakt.

Ik ben benieuwd hoe het vandaag zal gaan met het weer en of er nog een mogelijkheid is om toch nog even naar buiten te gaan, ik denk het niet want hier is niet alleen sneeuw maar ook harde wind.

De laatste tijd was het rustig omtrent tante Truus maar  voor morgen heb ik de  afspraak staan om met haar een kamer in een verpleeghuis te gaan bekijken ( terwijl nog helemaal niet duidelijk is wanneer ze er voor in aanmerking gaat komen) en die afspraak wil ik af bellen want met deze weerstoestand  lijkt het me niet verstandig om met een 91 jarige op pad te gaan, bovendien rijd ik nu  liever niet, morgen zal het niet veel beter zijn denk ik  en heb ik last van m'n rug. Redenen genoeg zul je zeggen, dat verpleeghuis loopt niet weg maar toch vind ik dat telefoontje lastig. Ik weet niet hoe ze zal regeren.

Stom he? Dat ik tegen dat telefoontje op zie.

Nou ja, we gaan het meemaken.

Allemaal een goede dag, geniet van het witte uitzicht.🙋‍♀️

 Tijdens de Kerstdagen heb ik een vreselijk boek gelezen. HET WILDE EILAND van Karen Swan. Een roman over een jonge vrouw  die op een heel erg geïsoleerd en primitief eiland woont. Op een dag komt een rijke jongeman met zijn vader naar het eiland om vogels te spotten en eieren te zoeken en zij gaat ze rond leiden. 

Jullie begrijpen het natuurlijk al, het stel wordt spontaan verliefd en de rest van het boek gaat over alle strubbelingen die gaan over o.a. het standsverschil  en een andere man die haar ook wil hebben.  Dus.........krijgen ze elkaar wel of krijgen ze elkaar niet. 

Normaal gesproken houd ik helemaal niet van dit genre maar voor de Kerstperiode leek het me wel toepasselijk ( waarom eigenlijk???) 

Goed, ik heb dagenlang zitten lezen want ik wilde wel weten of ze uiteindelijk bij elkaar in bed zouden belanden, o nee, dat mocht nog niet in  1900 zoveel, toen deden ze dat nog niet, 🤔 😃 mmmmmmm......

Dus bladzijde na bladzijde werd het steeds spannender en wat denk je??????? Op de laatste bladzijde toen het bijna zover was, kwam er een politieagent aan de deur i.v.m. een moord waar zij wel of niet  een handje in heeft gehad ....... en toen was het boek  uit. 

Dus nu weet ik het nog steeds niet en ik ergerde me kapot,  daarom vindt ik het een stom boek.

Allemaal een hele goede dag.🙋‍♀️

 Inmiddels heb ik gegoogeld op trouwjurk doneren, het is wel duidelijk dat mijn jurk gewoon te oud is en het kant is ook vergeeld enz. Dus hij gaat naar de kringloopwinkel, misschien dat er iemand is die nog iets met de stof kan, een kunstenaar of  zo.

Ik ben er klaar voor, weg is weg, ik weet nog niet wanneer ik dat ga doen, ik hoop dat ik een van m'n kleindochters zo gek kan  krijgen  om hem even aan te trekken maar ik weet niet wanneer ze weer eens langs komen en ik weet niet of ze dat wel willen. 

Fien: ik ben in 1966 getrouwd en was nog zo'n ouderwets meisje, ik stopte met werken want iedereen in mijn omgeving deed dat.  

Mevr. Niekje: wat goed dat je nog steeds in het jurkje past, ik zit een beetje anders in elkaar en heb moeite met dingen weg doen, ik moet zeker weten dat ik ze echt nooit meer ga gebruiken. 

JustGail: ja, als je moeder de jurk heeft  gemaakt dan wordt het een ander heel ander verhaal, dan zou ik hem ook niet weg doen.

Lot: wat toevallig dat jij en je dochter allebei bij P&K geslaagd zijn. Achteraf was het eigenlijk gekkenwerk om zoveel geld uit te geven aan een jurk die je maar een keer draagt. Heb jij die avondjurk nog wel eens gedragen?

Engelien:  ja , dat werd vroeger vaak gdaan, er een doopjurk van maken, maar wij zijn niet gelovig, er wordt dus niet gedoopt in deze familie. Er werd ook wel eens een wieg mee bekleed maar dat heb ik nooit gedaan.

Allemaal een hele goede dag, voor mij betekent het weer binnen blijven want er ligt hier redelijk veel sneeuw en het vriest licht dus de straten zijn bevroren. Geen zin om risico te nemen. 🙋‍♀️

P.s. ik moet nog even wat kwijt over iets waar ik écht met m'n verstand niet bij kan. Er is 3,2 miljoen betaald voor een tonijn. 3,2 miljoen voor een vis!!!!!!! Is deze wereld gek geworden????? En dan heb ik het maar even niet over Trump.

 Zo, het nieuwe jaar is begonnen en op de een of andere manier kreeg ik ook meteen last van iets waar ik wel vaker last van heb. Meestal doe ik daar niet zoveel mee maar soms krijg ik dan meteen de geest en ga ik direct  aan de slag. Soms met veel resultaat  maar vaak ook helemaal niet, het hangt er maar vanaf hoe m'n pet staat.

Gisteren had ik het weer: OPRUIMWOEDE, en zo kwam ik in een kast op zolder. Die kast hing altijd helemaal vol met kleren die niet meer pasten maar waarvan het zonde was om weg te doen of die nog wel eens van pas zouden kúnnen komen.

Nou je snapt het al, de dingen kwamen nooit meer van pas, letterlijk en figuurlijk niet, ze kwamen al jaren niet van pas en ik zal er  nooit meer ín passen, die hoop heb ik nu wel opgegeven. 

Maar daar hing ook nog altijd m'n trouwjurk van 59 jaar geleden, ik heb hem nooit weg kunnen doen. Maatje 36, ( ik heb er met verbazing naar staan kijken, dat ik daar ooit ingepast heb 😲), wit satijn, hoog gesloten, lange mouwen, een lange sleep met veel kant, een tule sluier, satijnen handschoenen en een satijnen buideltje als tasje. ( beeld bij?)

Nu ben ik er aan toe om er een beslissing over te nemen, maar wat moet je er mee? 

Allemaal een hele goede dag.🙋‍♀️

Dit is een foto vanaf de andere kant zodat jullie kunnen zien hoe  ruim het is. Het gele bordje staat net voorbij de bocht van het pad.

Dit is het gele bordje van dichterbij daar staat op: begin losloop gebied  honden, op de achterkant staat: einde losloopgebied. 

Mijn vraag is nu: hoe leer je honden dat ze alleen achter dat bordje los mogen rennen en niet aan deze kant van het bordje als je een groot grasveld tot je beschikking hebt. 

Of zie ik het verkeerd? 

Tja, daar zijn toch diverse mensen mee bezig geweest.

Waar zijn we mee bezig?

Allemaal een hele goede dag. 🙋

 Allen die dit lezen: een heel goed en gezond 2026. 🙋‍♀️