Goed, tante Truus: op de dag dat we naar dat verpleeghuis gingen kwam ik er achter dat ze nog helemaal niet staat ingeschreven voor welk huis dan ook. Ik dacht dat dat allang gebeurd was. Ze wilde eerst de kamer zien voordat ze zich zou laten inschrijven.
Ze kwam er niet blij uit, nou is naar een verpleeghuis verhuizen ook niet iets waar je blij van wordt natuurlijk. Alles maar dan ook alles was negatief, te klein, te donker, lelijk, geen rechtstreekse deur tussen de slaapkamer en de badkamer, meubels die er niet in gaan passen, enz.
Maar vooral dat ze het te donker vindt is het ergste, het is een middel bruine vloer en haar makula zorgt ervoor dat ze dan nog slechter ziet dan ze al doet. Ze vroeg of ze haar witte laminaatvloer mee mocht brengen, nee daar gaan ze niet aan beginnen, de kamer wordt standaard opgeleverd en aan die standaard mag niets veranderd worden.
Tante Truus gaat het daar niet bij laten zitten en gaat contact opnemen met de locatiemanager en de ergotherapeut of er voor haar geen uitzondering gemaakt kan worden.
Het is nu geheel onduidelijk of ze zich wel of niet in laat schrijven en zoja, hoelang het dan gaat duren voordat ze aan de beurt is.
Dus ja afwachten maar.
Vandaag ga ik boodschappen doen want morgen komen de kinderen Nieuwjaar wensen, dat is er door al die sneeuwperikelen nog niet van gekomen. Geeft niks, alleen maar heel gezellig om weer bij elkaar te zijn.
Ik denk dat ik lekkere hapjes bij de Toko ga halen, dat is weer eens wat anders.
Allemaal een hele goede dag, het schijnt mooi weer te worden, dus als het kan, lekker naar buiten.🙋♀️