Tron: Legacy (2010)

Toch een aardig geslaagde film. Verhaal prima, actie aardig, tempo toch iets te laag. Daarnaast voegt het 3D in deze film niet veel toe.

3D maakte de wereld van Avatar een stuk rijker, en de 3D effecten in RE: Afterlife waren geweldig. Voor de rest wordt het nog niet helemaal goed uitgevoerd vind ik.

Iets beter dan ik had verwacht.

7,3/10

3,5*

De originele Tron was geniaal omdat de hele visuele stijl in die film vernieuwend was. Dat is bij deze film minder zo - maar eigenlijk had ik dat ook niet moeten verwachten natuurlijk, het is tenslotte een soortement sequel. Ook is deze film net iets 'gewoner', minder experimenteel, minder gedurfd qua nerd-achtigheid van het verhaal.

Tot zover de kritiek. Daarna is dit gewoon een leuke, spectaculaire film met opvallende beelden, goed spelende acteurs en een verhaal wat net ingewikkeld genoeg is om spannend te blijven voor de toch best lange speelduur. Daft Punk heeft een heel goeie soundtrack gemaakt, die de film goed aanvult.

"You're messing with my Zen thing, man."

Het komt niet vaak voor dat ik sequels kijk voor ik het origineel heb gezien, maar vanmiddag toch TRON: Legacy wezen kijken op het grote scherm. Leek me toch wel een film die in Imax 3D vrij goed tot zijn recht komt. En het gebrek aan voorkennis was achteraf niet heel ernstig, in de film wordt vrij veel uitgelegd en teruggekeken naar eerdere gebeurtenissen. Dus zover geen problemen. Ook met de actie en special effects zat het prima. Zo op een groot scherm zorgen de spetterende actiescènes, onder een vrij fraaie soundtrack, voor prima amusement. Ben normaal niet zo'n fan van films die aan grote special effects aan elkaar hangen, maar dit was allemaal erg degelijk. En als je ook nog eens een zwak hebt voor Jeff Bridges, is het feestje compleet.

Toch werd ik niet helemaal weggeblazen door deze spectaculaire film, zo vond ik het verhaal allemaal niet zo heel boeiend. Kon het prima volgen verder (zonder de voorkennis), maar echt heel interessant wordt het niet gebracht. Zat tijdens het nodige (en niet altijd erg sterke) drama dan ook vaak te wachten tot er weer iets spectaculairs ging gebeuren. Verder een tof idee van de oude en jonge variant van Bridges, tot deze laatste zijn mond opendeed. Erg matig geanimeerd, vooral als ie ging schreeuwen. En ook Michael Sheen als een homoseksuele Willy Wonka begon me vrij snel te vervelen. Verder was TRON: Legacy vrij aardig vermaak; veel creativiteit, een leuke stijl en veelal best amusant. Vraag me alleen af wat van de film overblijft als je 'm op het kleine scherm zou terugzien. Ik vrees niet zo heel veel. Dus toch blij dat ik 'm op het grote doek heb gezien.

3 sterren.

Ik heb mijn prima vermaakt met deze film. Ik vond het alleen jammer dat er halvewege even een disney moment was, waardoor de film een beetje stil viel. Maar dat werd gelukkig weer snel gecorrigeerd. De soundtrack vond ik ook erg goed. Paste er perfect bij.

Prima vermaakt! Met uitstekende effect! De soundtracks van Daft Punk is gewoon geweldig! Veel vet nummers gemaakt! Ik ga zeker paar nummer vaker luisteren! Het verhaal is wel dun maar toch is gewoon te genieten om te kijken.

Helaas is 3D alweer niet nodig. Gewoon IMAX ofzo is al goed genoeg. Maar toch is zeker een aanrader voor iedereen die SF houdt! (en beetje voor gamers:P)

4*

Aardige film. Visueel erg leuk, Jeff Bridges is bijna altijd een bonus en zijn jongere versie is mooi uitgewerkt. Verder inderdaad erg basic verhaal. Begin me wel te irriteren aan die 3D films, voegt nooit wat wezenlijks toe en toch iedere keer die toeslag betalen.

3 sterren voor de film.

Bio-digital jazz man

Ik leerde TRON voor het eerst kennen doordat er een poster in de kamer van het hoofdpersonage van één van de geweldigste reeksen ooit hing, Chuck. De sfeervolle poster was de aanleiding om de film te zien en die beviel me zo goed dat ik erg hoge verwachtingen had van het vervolg. Lang heb ik er naar uitgekeken en gisteren was het dan zover. Met mijn gratis ticket (moest wel 2 euro opslag betalen omdat het in 3D is...) en één van mijn beste kameraden zat ik dan in een redelijk lege zaal. Helemaal klaar om me te laten verrassen.

TRON: Legacy is een waardig vervolg. Meer zelfs, ik zou het een tikkeltje beter vinden dan het origineel. De film uit '82 was de moeite waard dankzij de coole special effects maar die hadden het nadeel dat het soms onduidelijk werd naar welk personage je eigenlijk bent aan het kijken. TRON: Legacy heeft daar helemaal niet veel last van en laat visueel ook van zich spreken. Ik lees hier en daar commentaar dat Clu er niet goed uitzag maar ik vond het juist erg geslaagd. Oké, sommige emoties komen niet helemaal uit de verf (als Clu kwaad wordt bijvoorbeeld) maar ik vond het een erg verdienstelijke poging die in mijn opzicht erg goed is geslaagd. Maar de film heeft visueel nog wel wat meer te bieden. Heel de sfeer van de originele TRON wordt goed benadert en het ziet er allemaal erg netjes uit. De motorraces krijgen een update en ook die is wonder boven wonder geslaagd. Visueel is TRON: Legacy ten opzichte van het origineel zeker een verbetering en is eindelijk eens een titel die het waard is om een waardig vervolg te noemen. Vandaag de dag kan er veel meer dan 30 jaar geleden en alles wordt dan ook uit de kast gehaald om dit aan de kijker duidelijk te maken. Het is wel jammer dat werkelijk alles uit de kast wordt gehaald want ook van de nieuwe hype, het 3D, kan de film niet aan ontsnappen. Al heb je de bril eigenlijk helemaal niet nodig want er is erg weinig aan 3D te ontdekken. Oké, de ondertiteling komt wat dichter en af en toe hebben de disc gevechten (die er trouwens ook geweldig uitzien) een driedimensionaal trekje maar meer echt niet. Dan had de trailer van de nieuwe Pirates of the Caribbean film die voor de film kwam nog meer 3D. Ik ben zelf ook niet zo'n harde fan van Daft Punk, ik kan er eerlijk gezegd ook niet direct een nummer van opnoemen, maar ze leveren wel een erg goede soundtrack. De muziek past perfect in de film en de toevoeging van Journey (net zoals in het origineel) komt goed uit de verf. In de film zijn trouwens wel meer smakelijke knipoogjes naar het origineel te vinden.

Qua verhaal is dit weer puur Disney. Het origineel had ook al serieus veel van die eigenschappen en de sequel moet er niet voor onder doen. Toch wordt net nergens te moralistisch of ergerniswekkend waardoor het ietwat schamele plot goed te verteren valt. Op zich is het wel leuk natuurlijk dat ze hier een rechtstreeks vervolg op het origineel van maken. Oké, de film zal wel te begrijpen zijn als je het origineel niet hebt gezien maar het is natuurlijk wel meegenomen. Op zich is de film de naam TRON niet echt waardig maar om eerlijk te zijn, het origineel draaide ook al meer om Flynn. Ik bedoel dat de film de naam TRON niet waardig is doordat TRON zelf eigenlijk bijzonder weinig voorkomt. Er zijn hier en daar een paar scènes waar hij in voorkomt, vooral naar het einde toe wordt zijn rol iets groter, maar al bij al komt hij niet veel voor. Wel laten ze een poort open voor misschien nog een 2e sequel die van de TRON reeks een trilogie zou maken, laten we alleen hopen dat er niet weer 28 jaar tussen zit.

Want dan zitten we weer met een hele hoop acteurs die zelfs nog niet waren geboren toen het origineel uitkwam. Niet dat dat echt storend is, het is ook niet te merken maar op zich is het wel merkwaardig. Wel is Bridges weer van de partij en dat kan ik alleen maar toejuichen. Hij kende een kleine doorbraak in het origineel en is het erg leuk om hem 28 jaar na datum terug te zien in de sequel. En net zoals in TRON is Bridges weer heerlijk op dreef. Ik begin hem tegenwoordig nogal vrij veel in films tegen te komen (eigenlijk geldt dat voor de hele familie Bridges) maar het valt me op dat hij vaak erg leuke rollen heeft. Ook hier als verouderde hippie heeft hij weer een aantal erg leuke scènes. Garrett Hedlund ben ik blijkbaar al meer in films tegen gekomen (o.a. in Troy en Eragon) maar daar heeft hij precies nooit echt een indruk nagelaten. Gelukkig komt daar hier verandering en geeft hij op een goede manier gestalte aan Sam. Toen Quorra in de film verscheen kreeg ik continu de indruk dat ik haar ergens van kende. Het zwarte haar en de manier waarop het geknipt was bracht me echter in verwarring en ik slaagde er maar niet in om haar thuis te brengen. Even dacht ik zelfs aan Yvonne Strahovski, nu dat zou pas cool zijn geweest doordat ze een leading role heeft in Chuck, maar de aftiteling bewees mijn ongelijk. De actrice bleek Olivia Wilde te zijn maar de naam zei me niets. Tot ik opeens op Google op een foto stootte uit The O.C. en toen viel mijn frank. Een heerlijke rol als Alex in die reeks maar ook hier is ze zeker op haar plaats. De chemie tussen Wilde en Hedlund is er niet altijd maar spat er bij meerdere scènes dan weer vanaf. Ook leuk natuurlijk dat ze Bruce Boxleitner terug hebben bovengehaald voor de rol van TRON/Alan Bradley. Het bijrolletje van Michael Sheen was ook hilarisch trouwens.

Een erg goed vervolg. Kosinski maakt zijn regiedebuut met respect naar het origineel en de film slaagt erin om perfect op zichzelf te draaien. Het is geen nodeloze kopie van TRON die alleen maar een update heeft gekregen maar een geheel nieuwe film die mooi voortborduurt op het oorspronkelijke verhaal. Alleen jammer van de 3D gimmick.

Dikke 4*

Laat ik het maar meteen eerlijk toegeven: ik heb een enorme zwak voor het design van deze film. Die donkere computerwereld met die lichteffecten, ik vind het prachtig. Regisseur Joseph Kisinski heeft duidelijk een beter oog voor mooie beelden dan de meeste regisseurs van huidige blockbusters. Natuurlijk heeft hij al een fantasiewereld die zich leent voor mooie, visuele uitspattingen, maar hij zorgt er ook echt voor dat er van kunt genieten. De onrustige aanpak van veel blockbusters is hier niet zo sterk aanwezig, waardoor we soms echt even naar alles kunnen kijken. Dan is zo'n scène waarin Clu de verblijfplaats van Flynn ontdekt en hij en zijn mannen Flynns spullen bestuderen gewoon een lekkere onderbreking van de actie. De actie had soms wat beter in beeld kunnen worden gebracht, want het was soms wat onoverzichtelijk, maar over het algemeen zagen ook die actiescènes er gewoon schitterend uit. Vooral die motorscène is best wel gaaf. Ook de muziek is bijzonder sterk. Ik ken Daft Punk eerlijk gezegd niet echt, maar hier leveren ze mooi werk.

Natuurlijk is het maar allemaal show. De film wordt veel bekritiseerd omdat het stijl ver boven inhoud verkiest. Niet helemaal onterecht, want het verhaal is niet bijster interessant of goed uitgewerkt. Zeker als je je bedenkt dat deze wereld meer potentie heeft voor een echt leuke vertelling. Ook is het gewoon belachelijk dat juist een film die trots is op zijn special effects en in het bijzonder de creatie van een dertig jaar jongere Bridges een boodschap heeft die zich tegen de perfectie van computers keert en vóór de imperfectie van de mens is. Tron Legacy bekritiseerd zichzelf en niemand lijkt zich ervan bewust. Overigens vond ik de dertige jarige Bridges qua effecten juist het minst geslaagde. Soms zag het er wel overtuigend uit, maar het was al met al te glimmend en te schoon voor een echt persoon, wat vooral opvalt als Flynn en Clu tegenover elkaar staan. De 3D is hier ook onopvallend, wat wil zeggen dat het er netjes uit zag en ik me er niet aan stoorde (wel aan de bijzonder oncomfortabele brillen die deze bioscoop had), maar ik me tevens alweer afvraag waarom ik er in vredesnaam extra geld voor betaal.

Al die kritiek neemt niet weg dat ik me stiekem toch vooral vermaakt heb. Ik liet gewoon de beelden en de muziek over me heen komen en dan is het gewoon een prima filmpje, die niet eens lijkt door te hebben dat het een meesterwerk had kunnen zijn.
3,5*

Eigenlijk is het allemaal gezegd; het gaat bij deze film inderdaad vooral om het beeld. Maar om de vormgeving, gevechten en dit hele ge-stylede zooitje bij elkaar in 3D in de IMAX te zien is toch wel fenomenaal. Toch had ik soms ook het gevoel dat er meer uit te halen was geweest, vooral qua choreografie van de gevechten. Alhoewel ik er zeer van kon genieten, vond ik het soms net iets te snel/onduidelijk geschoten, en soms vond ik ook dat er wel wat meer aandacht besteed aan mocht worden. Sommige actiescènes waren tof, maar misten de echte blaas-mij-omver-factor.

Verder vond ik het ook opvallend in welke mate Jeff Bridges zijn Dude-typetje deed; voor zover ik me kan herinneren was hij in de eerste film helemaal niet zo (en ik snap dat deze voor The Big Lebowski was, maar ik snap niet waarom die shtick nu wel in deze film terugkomt). Verder vond ik de rol van Martin Sheen en zijn handlanger wel leuk, maar mocht wel beter uitgewerkt. Zelfde met Quorra.

Maar al met al een leuke voldoende voor een twee uur visueel genot; zowel qua vormgeving als natuurlijk Olivia Wilde.

Style over substance in een wat standaard verhaal over een jongen die op zoek gaat naar zijn vader in het gedigitaliseerde universum van de klassieker Tron. Het is vooral het surrealistische en toch overtuigende wereldje dat geschapen wordt dat de aandacht trekt. De muziek van Daft Punk is echt geniaal; het is hip en eigentijds, en toch herken je er de nostalgische schoonheid van de New Wave overduidelijk in terug. Het is dan ook die overduidelijke nerd-factor die deze film zo verrassend en eigenzinnig maakt. Inhoudelijk valt het een beetje tegen; hoewel er geniale ideeën geopperd worden over virtuele maatschappijen hangt het plot aan elkaar van de rare toevalligheden.

Mag ik beginnen met, WAUWWW.

Tron: Legacy ziet er toch ongelofelijk geil uit. Wat een fantastisch vormgegeven film en de creativiteit spat er gewoon af(al komen veel ideeën wel uit deel 1).

Alles wat het eerste deel lelijk maakte maakt Legacy juist nog geiler. De schijfgevechten, de reis over de game-zee, de motorgevechten etc. etc. Alles zag er echt fingerlicking uit en ik heb zo het gevoel dat dit echt de wereld is die de bedenkers van Tron echt voor ogen hadden.

Verhaaltechnisch laat het soms wat te wensen over, teveel familieclichés wat er toe resulteert dat de film iets te vaak tempo verliest. Er had wat mij betreft dan ook wel een half uur van de film af gemogen. Je merkt helaas iets teveel van het Disney die een vinger in de pap heeft.

Ben aan de andere kant ook wel weer blij dat ze de film toegankelijk hebben gemaakt voor een breed publiek, want ondanks dat ik deel 1 na dit deel heb gezien ben ik eigenlijk wijzer geworden van deel 2 dan van deel 1. Het is net allemaal wat minder vaag en duidelijker.

Het is net allemaal even wat mooier, iets minder brak acteerwerk en vaker het WAUW effect.

Wel jammer dat het 3D niet altijd uit de verf komt, maar dit is wel een film die je op een groot scherm met goed geluid moet hebben gezien. Dan komt ie echt het beste tot z'n recht. Het geluid en de muziek is namelijk ook fenomenaal.

3*

Erg jammer....

De film begon geweldig met prachtige beelden uit die game wereld.

Vervolgens is het verschrikkelijk jammer dat zodra ze zich terug trekken de film verschrikkelijk traag en saai wordt en er niets meer te genieten valt.

Ook bij de soundtracks was dit naar mijn mening het geval het begon iedere keer met een heerlijke (goed bij de film passend) techno intro wat helaas al snel overging in een bombastisch blockbuster muziekje wat ik al tig keer eerder gehoord had.

Jammer dus er had wat mij betreft meer ingezeten en het had ook een half uur korter gekunt. 2.5*

De discussie is een beetje of de film vernieuwend genoeg is, maar wie interesseert dat? Is de film vermakelijk? En dat is zeker het geval. De film begint sterk en werkt best een beetje overdonderend gezien de special effects en muziek. Op een gegeven moment is dit wel een beetje uitgewerkt en richting de climax loop alles volgens het boekje. Toch blijft de film boeien, niet in de laatste plaats door de heerlijke rol van Bridget is de strakke muziek.

Afgelopen zaterdag in Imax 3D gezien, wat een belevenis is dat zeg. Alleen het 3D gedeelte valt wat tegen moet ik zeggen, maar dat wordt ruim goed gemaakt door de visuele pracht en praal.

Het verhaal gaat eerlijk gezegd ook nergens over, maar ook dat wordt goed gemaakt door de actie en de pompende soundtrack van Daft Punk. Leuk om hun in die nachtclub te zien draaien.

Dikke 4,0 sterren.

Een fijne bioscoopfilm, qua 3-D is het niet heel bijzonder maar het ziet er visueel wel echt geweldig uit. Wat wel betekend dat ze te weinig aan het verhaal hebben besteed, maar het is gewoon echt Disney, want alles gaat ze te makkelijk af. Desalnietemin vond ik dat niet heel storend want ik verwachtte dat al. Het gaat bij Tron gewoon om de actie, de visuele effecten en natuurlijk de meesterlijke soundtrack van Daft Punk. Geinig ook dat ze zelf in de film zitten. Af en toe leek de muziek wel een beetje op Inception, maar ja dat was ook een sterke soundtrack. Acteerwerk was niet heel bijzonder, Jeff Bridges was natuurlijk wel erg goed en ik vond het grappig om te zien hoe ze hem hadden geanimeerd tot zijn jongere zelf.

3.5*

Afgelopen weekend in de bioscoop gezien en ik moet zeggen dat dit niet een klassieker is. Ook Tron 2 is gewoon doorsnee vermakelijk. De technologie en de montage zijn natuurlijk flink vooruit gegaan (maar wat wil je met 28 jaar ertussen. ) Nu is de zoon van Kevin Flyn aan de beurt om de computerwereld in te gaan. En die ziet er erg mooi uit. Alles komt gewoon op hetzelfte neer. Dus er vinden weer overlevings spelletjes plaats en Sam komt oog in oog te staan met zijn vader. Het verhaal is natuurlijk dunnetjes maar aan de achtergrond is veel aandacht besteed. Ook de soundtracks van Daft Punk waren mooi. Het einde is nog wel om een traantje bij weg te pinken.

Prima vervolg. Niet meer, niet minder.

3,5*

Ondanks de stortlading aan (geconverteerde) 3D-films die de laatste jaren over ons wordt losgelaten, arriveert een jaar na Avatar in wezen pas de tweede 'echte' 3D film, TRON: Legacy. Want waar de derde dimensie vaak niet veel meer dan een commerciële gimmick is, gebruikt alleen Kosinski het medium op dezelfde wijze als Cameron dat deed: als een extra artistieke dimensie.

Door het 3D zorgvuldig in zijn film te plaatsen (niet in elke scène, bijvoorbeeld) en het tevens niet altijd even spectaculair toe te passen (met name als middel om diepte weer te geven) word je het effect als kijker nooit moe, en verrast het iedere keer weer als het wordt toegepast op de spektakelscènes. Maar dat is niet het enige; ook het IMAX formaat wordt lang niet altijd toepast, waardoor die enkele momenten dat de film overschakelt op zowel IMAX, als 3D, de film werkelijk overdondert.

Tegelijk kent TRON: Legacy ook dat ene Avatar euvel, namelijk dat het verhaal hevig tekort schiet voor de fantastische wereld die gecreëerd wordt. Want, jazeker, visueel is de film geweldig (diverse referenties aan Kubrick en Blade Runner doen het altijd goed), en gelinkt aan de luid gemixte score van Daft Punk (perfecte keuze) is de filmervaring volledig 'immersive' en kun je je helemaal verliezen in de haast abstracte actiescènes. Verwacht alleen geen verrassend plot.

Toch zal TRON: Legacy het vast beter doen op het kleine scherm dan dat werkje van Cameron, met name dankzij de erg leuke rol van Michael Sheen, de vele visuele vondsten, de frisse mix van retro vibe en moderne technieken en eigenlijk de volledige, duistere vormgeving. Kosinski heeft daarmee, ondanks de voorspelbare structuur, een enorm leuk filmevenement gemaakt waar je regelmatig zo'n stompzinnige grijns van krijgt. Popcornentertainment op creatief niveau, zeg maar. Eindelijk weer eens.

Suffe bedoening die haar oppervlakkigheid probeert te verbergen met een hoop mooie plaatjes.

2 *

Vooral het eerste uur een overdonderende ervaring. Het moment dat de 'oude' Jeff Bridges ten tonele verschijnt zakt de hele film als een mislukte pudding in. Jammer dat de scriptschrijvers zonodig The Dude weer moesten laten opdrijven. Wat een geweldig misplaatste personage, dat van Bridges. Tron: Legacy verliest zichzelf dan ook in quasi-filosofisch gebrabbel dat de hele vaart uit de film haalde. Dit had een sci-fi spektakel van jewelste kunnen zijn, maar er moest weer teveel verteld en uitgelegd worden. Niet echt iets waar ik op zit te wachten bij een dergelijk uitgangspunt. Gewoon pure sci-fi, dat is wat ik wil. Gelukkig herpakt Tron: Legacy zich tegen het einde weer een beetje, maar dit is net te laat om er een dikke voldoende uit te laten komen.

3*

Tron en Tron: Legacy zijn twee producten van hun tijd en zodoende inhoudelijk en vooral visueel niet meer vatbaar voor vergelijking. Hoewel het origineel zijn charmes kent, kunnen deze niet opwegen tegen de ondertussen hopeloos verouderde computereffecten. Feit is wel dat Tron: Legacy een frisse en ‘moderne’ visuele update biedt. Weliswaar louter inzake aankleding, want de enscenering van de futuristische verpakking laat meermaals te wensen over. Enige consistentie op dat vlak is niet te bespeuren.

Verhaaltechnisch kan Tron: Legacy ook niet bepaald consistent presteren. Zoals het gros van de blockbusters wordt het zwaartepunt van het verhaal in één scene uit de doeken gedaan, zodat de weg kan vrijgebaand worden voor spektakel van letterlijk en figuurlijk bijbelse proporties. De profetische rode draad raakt immers kan nog wal en gaat het plezier van Tron: Legacy als film en spel uit de weg. Ook het gebrek aan respect voor de fysiche regels van de digitale wereld, ten voodele van het effect, halen de genotswaarde licht naar beneden. Gelukkig geeft Daft Punk met hun muzikale bijdrage het geheel meer dan eens een extra dimensie. Wellicht het hoogtepunt van deze bij momenten licht genietbare prent. Samen met de ravissante verschijning van Olivia Wilde.

2,5*

Briljant stukje cinema dit. Dat ik dit nog eens zou zeggen over een Disney film.


Neem het Tron concept, één van de grootste sci-fi films ooit, iig als fanbase. We maken er een grote achtbaanrit van, baanbrekende visuals, magistrale art-direction en een storyline met veel Tron lore die ook erg interessant is. Flinterdun verhaal, maar dik genoeg voor een film als deze. Zo'n film is natuurlijk duidelijk style over substance, zoals het hoort.


Het hele Tron universum is prachtig. Vooral de scene in de End of Line club is zeer indrukwekkend. Ik kreeg ook wel een deja vu naar Mass Effect 2, Omega anyone? En dat is een groot compliment omdat ik een grote Mass Effect fanboy ben. Het plot wat gebruik maakt van isomorphic algorithms (en tuurlijk is Olivia Wilde de perfecte belichaming van het antwoord op alles), de rol die voor Tron is weggelegd en natuurlijk is Clu de ideale villain. Niets speciaals wat betreft storyline maar boeiend vond ik het eigenlijk wel. Bridges is altijd een genoet om naar te kijken, Hedlund is een erg fijne protagonist (een beetje een goede versie van Hayden Christensen) en Wilde is ook prima op haar plek als I.A. Quora. Ook een erg fijne rol van Michael Sheen .


Zwaar onder de indruk, en style over substance doet het altijd goed bij mij. Als je visueel baanbrekend bent is het al gauw een uitgemaakte zaak. Ook leent een Sci-Fi setting zich hier prima voor. Magistrale art-direction, een Sci-Fi environment van zo'n niveau ben ik alleen nog maar in Blade Runner tegen gekomen en indrukwekkende baanbrekende visuals. Wat zeg ik, revolutionair zelfs. Ook de sound design en soundtrack vond ik geniaal, mijn subwoofer ook op volle toeren. Heerlijk. Erg benieuwd hoe de ervaring straks op Blu-ray is. Ik vond dit visueel nog veel indrukwekkender dan Avatar. Echt mijn ding dit, ik heb nu al zin 'm te herzien. Wat een ervaring.

Waardig vervolg op het origineel, aangepast aan de hedendaagse special-effect technieken. Sommige scènes bezorgden me wel kippenvel ( vlieggevecht op het einde ) en zijn briljant te noemen. Ook de soundtrack van Daft Punk verdient een eervolle vermelding.

Dan weer jammer dat de verjongde Jeff Bridges er zo nep uitzag als Clu. In sommige opzichten vind ik Legacy net beter dan het origineel. Het ziet er allemaal vloeiender uit. Het verhaal vertoonde wat zwaktes. Dat van die ISO's vond ik maar een rare toevoeging aan het verhaal en soms valt de toon net iets te ernstig uit voor dit type film. Goede sequel evenwel

De originele Tron vond ik op het moment van release al gedateerd aandoen; dit late vervolg ziet er visueel gelukkig heel wat indrukwekkender uit. Inhoudelijk blijft het helaas ook ditmaal behelpen. De verhaallijn is tegelijkertijd simplistisch en hopeloos complex, terwijl de personages niet meer dan karikaturen zijn. Maar goed, zoals gezegd is het visueel een lust voor het oog, en dankzij de eersteklas soundtrack van Daft Punk ook voor het oor. Qua decors en special effects wordt alles uit de kast gehaald om te imponeren. Het ziet er allemaal fantastisch uit. Jammer dat de jonge versie van Jeff Bridges (Clu) er nogal plastisch en statisch uitziet. Dat had absoluut beter gemoeten. Verder een adembenemend visueel schouwspel.

Wat een special effects zeg!

Gruwelijk, wat een ongekend mooie beelden! Af en toe keek ik bijna met open mond naar die schitterende beelden. De neon kleuren, de contrasten..wauw wauw! Wat een lust voor het oog zeg! Die race scene was echt ongekend om te zien. Wat een verschil met het originele Tron zeg. Als ik daar terug denk aan het racen, hehe. Maar goed, dat is natuurlijk niet eerlijk om te vergelijken.

Net als in het origineel vind ik het plot ook in deze niet zo fantastisch. Na de race scene kakt de film best wel in qua verhaal. Het einde is weer beter te pruimen, maar dat neemt niet weg dat de hele periode daarvoor niet echt de moeite was. Veel te complex en best oninteressant. Jammer. Het acteerwerk was ook te doen, al blonk niemand uit.

Tron: Legacy moet het gewoon volledig van de fantastische effecten en soms spetterende actiemomenten hebben. Dit is de film geworden die het originele Tron had moeten zijn. Die film was natuurlijk erg origineel, maar wel 25 jaar te vroeg geproduceerd.

3,5* (waarvan 3* naar de effecten gaan).

TRON: Legacy. Mijn verwachtingen waren laag. Ik had enkele keren de trailer in de bioscoop gezien, maar na 3 keer stond de film me al tegen. Het is niet goed wanneer je in korte tijd telkens dezelfde trailer ziet van een film die je in eerste instantie al niet aanspreekt, want dan ga je bijna verwachten dat alle goede momenten van de film in de trailer zitten en dan gaat je nieuwsgierigheid helemaal weg. ''Daar heb je die trailer weer'' zeiden een vriendin en ik dan weer tegen elkaar. Het verhaal stond me ook niet echt aan, ik ben normaal gesproken niet zo van de sci-fi actie/avonturenfilms.

Maar wat zat ik er naast zeg. De lage verwachtingen waren volkomen onterecht, want dit is een heel fijn filmpje! Het is werkelijk bloedmooi. De wereld van Tron is adembenemend en een waar genot voor het oog. Eindelijk weer eens een film waarbij je met open mond naar het beeld staart en je verbaast over de schoonheid, de precisie en de geweldige, moderne special effects. De actiescènes zijn erg mooi in beeld gebracht en het houdt het tempo letter vlot. De art direction is tot in de puntjes verzorgd.

En die muziek! Daft Punk, hoe cool is dat! Heerlijk toch? Ik werd er in ieder geval nóg enthousiaster van dan ik al was. Mensen van mijn leeftijd zullen de (oudere) hits 'One More Time', 'Harder, Better, Faster, Stronger' en 'Around The World' ongetwijfeld kennen, en muziek van Daft Punk herken je gelukkig direct. Goed gekozen, het vergroot het futuristische sfeertje ontzettend.

Het verhaal zelf heeft niet veel om het lijf, maar who cares? Ik heb TRON nooit gezien, en dat is volgens mij ook geen vereiste, want je zit direct in het verhaal. Dit mede dankzij de overtuigende cast. Boeiende personages en let's face it.. de mooie en aantrekkelijke Quorra mag ook wel eye-candy genoemd worden. Ook Jeff Bridges zet een prima prestatie neer met zijn dubbelrol. Ik vind hem dan ook een zeer charismatische man. Garrett Hedlund, ik had nog nooit van hem gehoord, staat een beetje in de schaduw van Bridget, maar doet het zeker niet onverdienstelijk.

Ik was helemaal niet in de stemming voor een 'zware' film met diepgaande verhaallijnen, ik wou gewoon omvergeblazen worden en relax genieten. Dat is dan ook zeer zeker gelukt. Zeer dikke 4.0* voor nu, waar wellicht nog een halfje bijkomt.

TRON: Legacy viel mij tegen. Waarom? Wat mij het meest irriteerde: een verhaal dat behoorlijk slecht uit de doeken werd gedaan. Wat nog? Dit is ook weer zo'n type film waarin de 3D ongelooflijk fel werd overroepen. Hetzelfde wat gebeurde met Clash of the Titans. De 3D stelde hier echter bagger weinig voor en wist voor geen enkele meerwaarde te zorgen. De film op zich zag er wel goed uit, daar niet van. Er was wel een lichtpuntje in deze hele film waardoor er een smile op mijn gezicht verscheen. En ja, dat was omdat ik Daft Punk te zien en te horen kreeg in deze film. De soundtrack is in dit geval beter dan de film zelf. Behoorlijk pijnlijk.

Wow, wow en nog eens wow.

Dat is de film in het kort. Wat een prachtige ervaring. Alles waar ik op gehoopt had en meer.... veel meer. Dit had de eerste TRON moeten zijn. De eerste is niet de perfecte film maar heeft zo zijn charme. De effecten die toen zijn gebruikt waren toendertijd baanbrekend, maar voelden in begin jaren negentig toen ik die film voor het eerst zag al wat gedateerd aan. Ik kan begrijpen dat er zo'n dertig jaar over heen is gegaan om nog een TRON te maken. De technieken die nu voor handen zijn om werelden te creëren zijn zo geavanceerd dat het 1982 misschien nog wat te vroeg was om TRON te maken.

De film begint. De kijker krijgt een soort van terugblik op de eerste TRON wat doormiddel van een verhaaltje door Kevin (Bridges) verteld wordt aan zijn zoon. De film kent dan een wat langzame doch boeiende opbouw naar het moment dat Sam de virtuele wereld in werd gezogen. En dan begint het spektakel pas echt, alhoewel dat bij mij al bij de eerste scène begon met de briljante muziek van Daft Punk.

Zoals gezegd begint het allemaal in de virtuele wereld. We zijn daar nog maar net aangekomen, of de eerste spectaculaire beelden worden al aan ons vertoond. De (nieuwe) vliegende poort ziet er werkelijk verbluffend uit. Eigenlijk gaat alles in deze wereld in een hoog tempo want voor we het weten krijgen we de eerste verbluffende actiescène te zien. Wat een goede verbetering ten opzichte van het origineel. Visueel ziet de film er sowieso verbluffend uit, maar in de actiescènes wordt er wekelijk een kunst van gemaakt om het er zo mooi mogelijk uit te laten zien. Dan krijgen we een klein stukje dialoog te zien, waarin we voor de eerste keer weer kennismaken met Bridges, die er weer net zo jong uitziet als in de eerste film. Erg leuk gedaan. Daarna verbluffen de makers ons opnieuw met een epic actie momentje. De Lightcycle scène. Dat is mijn favoriete moment in TRON, en hoe het in Legacy is uitgevoerd liet mijn kin zo'n beetje op de grond vallen. En zo krijgen we nog meer van dit soort scènes. De scène in de disco en de scène met die vlieg dingen zien er werkelijk verbluffend uit. Wow.

Verhaal technisch toch ook wel een verbetering. In TRON werd qua verhaal toch wel veel achterwege gelaten. Dat is in Legacy niet zo. In deze film wordt alles goed aan de kijker uitgelegd in wat voor wereld wij ons begeven. Gebrek aan verhaal stond dus dit keer niet de belevenis in de weg. Soms wel wat te veel gepraat waardoor het middenstuk toch wel weer wat trager aanvoelt. Erg jammer maar het staat het vermaak zeker niet in de weg. Zo wordt ook de vader/zoon relatie wat meer opgebouwd, alhoewel die nergens echt heel overtuigend over kwam. Maar desondanks deze kleine minpunten blijft de film van begin tot eind vermaken.

Visueel werkelijk overdonderend. De wereld het gebruik van de kleuren en de manier waar het gebruikt wordt is erg mooi gedaan. Die hele stijl is tien keer beter dan in TRON. Ook de scheiding tussen goed en kwaad met wit en oranje vormt een mooi contrast. De beelden zijn erg gestileerd en erg mooi in beeld gebracht. Het camerawerk is van een erg hoog niveau. Dat geld ook voor de effecten. Die hadden niet beter gekund. De voertuigen, de werelden, de disc gevechten, de lightcycle achtervolgingen, allen magistraal in de uitvoering qua effecten. En ik heb het al gehad over Daft Punk, maar wat hebben zij een wrede soundtrack gemaakt. De subwoofer heeft geen moment rust gehad. Daarnaast kunnen ze ook goed uit de voeten met wat rustigere muziek in de minder bombastische scènes, al kon ik niet wachten om de bombastisch gescorede muziek weer te mogen horen. Daarnaast zijn er nog de geluidseffecten. Ook daar krijgen je boxen weer geen moment rust. Mooi gebruik van de surround, en vooral veel van de woofer.

Acteerwerk is best goed. Bridges doet het erg leuk, maar ook de jongere cast doet het niet slecht. Hedlund weet ook zeker te overtuigen, al was hij wel wat minder in de meer drama gerichte scènes. Wilde is naast een mooie verschijning ook erg goed bezig. Sheen doet het ook leuk, en lijkt wel erg op een jonge David Bowie. Klein leuk rolletje ook voor Cillian Murphy maar niet echt noemenswaardig. Wel erg jammer dat Boxleitner maar een klein rolletje had.

Visueel verbluffend, verhaal technisch dik in orde, acteerwerk best goed, effecten fantastisch. De muziek tilt het geheel net even naar een hoger niveau. Heb nog even de aftiteling afgekeken en alleen maar zitten na te genieten. Ik ben helemaal omver geblazen door TRON: Legacy, iets wat ik vooraf nooit had verwacht. Ik had na het zien van de trailers al gehoopt op een visueel spektakel, maar de film is zoveel meer dan dat, veel meer. Een unieke ervaring.

Ceeda7 neemt de woorden uit mijn mond, alleen vond ik de soundtrack wel goed. Meer dan een 2.5 kan ik er niet van maken. Het was het allemaal net niet, had er meer van verwacht.

Audiovisueel imponerend schouwspel. Briljant, op dat vlak. Ben ook blij dat ik de 1e 'TRON' gezien heb voordat ik aan deze begon, draagt zeker bij aan het totaalplaatje (vader, zoon, diepgang) en je persoonlijke gevoel bij het verhaal en bij de personages. Jep, heb me hier prima mee vermaakt.

Wanneer we eenmaal kennis maken met de cyberwereld worden onze ogen getrakteerd op de één na de andere visueel verbluffende scéne. Prachtig gemaakt zeg. De ondersteunende score van Daft Punk is ook niets minder dan geweldig en past precies in het strakke, bombastische totaalplaatje.

Ja, toch wel aardig. TRON uit 1982 heb ik helaas nog niet gezien, maar was voor die tijd iets heel bijzonders (denk ik). Wel heb ik in 1992 The Lawnmower Man gezien en dat vond ik toen wel heel erg imponerend. Alleen als ik het nu (bijna 20 jaar later) zie, dan kom ik waarschijnlijk bijna om het leven van het lachen.

TRON: Legacy is een aangename kijk- en luisterervaring. Al heb ik niet echt genoten van Jeff Bridges als dertiger. Wat een nep kop zeg. Ze hebben dezelfde technologie gebruikt als in The Curious Case of Benjamin Button, maar het is het weer net niet. Het verhaal,.. Tja, je zal maar als mens opgesloten zitten in cyberspace. De hele gedachte daarachter is natuurlijk super interessant, maar in de film draait het vooral om de actie en zelfs dat valt nog mee. Af en toe wat drama en achtergrondinfo, maar niet op het niveau van de architect in The Matrix: Reloaded. Het hele cyberwereldje komt wel overtuigend over en waar ik iedereen over hoor, is de muziek en hoewel het niet mijn muziek is en ik echt niet van van Daft Punk hou, hadden ze geen betere muziek kunnen maken voor deze film. Gewoon perfect!

TRON: Legacy is leuk om gezien te hebben, maar heeft geen overweldigende indruk achtergelaten. Mijn favoriete cyberspace film blijft natuurlijk The Matrix (1).

3,0