"Bir gün gidersen, beni 'kaldığına' inandırarak git. Ben ancak, gitmediğine inanarak yaşayabilirim.."

çok geç sevgilim.
birlikte bineceğimiz tren çoktan gitmiş. .
birlikte hayalini kurduğumuz herşey bitmiş..

farkettim ki sen sevemezmişsin.
biliyorum artık .özlemezmişsin, değer de vermezmişsin.

ama ben sevdim, çok sevdim birini. onun treni geldi gitti.. yalnız, mutluydu.
bizse beraber ve mutsuzuz sevgilim.
yıkılıp giden hayatımıza bakıyoruz.
ama aynı yere bakmıyoruz.
sen kendi hayatına ve ben kendi hayatıma..

geriye dönmenin zor olduğunu bilerek dönüyoruz hayatımıza işte.
ayrı yollara yürüyerek ayrılıyoruz sevgilim.
o tren bi daha gelmez, biliyoruz..


kupakızı*

-Sever gibi yapma artık , daha henüz vakit varken . .



-Zamanla yıpranmış takvimin kopan yapraklarını düşünürsün sen ama onu taşıyan çiviyi düşünmez aşk...



-Sen gözlerimin önünde, içindeki beni harcarken; Ben bir an bile seni unutmaya meyletmedim... Sen bildiğim gibi kalmadın. ama, ben unuttuğun gibiyim hala..



-Gözyaşların yanağından dökülürken ben giderdim, son duraktan ilk otobüsle... Ölürüm diyemezdim sana, zaten öldüğümü bilmezdin çünkü...!



hayır sormak istiyorum.
ne yapmaya çalışıyosun?

Karşımdasın işte...
Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.
Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.
Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.
Tıkandığım o an,
Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.
Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.

Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,
bitti artık hepsi...

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
Bakış açım belli oldu yine.
Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.
Dağlara çarptım her esişimde.
Yollara küfrettim her gidişinde.

Demiştim sana hatırlarsan:
Önemli olan zamana bırakmak değil,
zamanla bırakmamaktir..?
Şimdi bana, geçen o zamanın
Unutulmaz sancısı kalır

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?
Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim!

 

 N.H

*gidiceksin diye çok korkuyodum bi zamanlar.
ölürüm, biterim diodum.
ama geçti, gitti.
ne korkum kaldı ne tasam.
şimdi sadece unutma çabam var, içimde.
ve yeni bişiylere, yeni insanlara bağlanma..

gittin, bitmedim.
seni bitirdim.
bazen yalnız, bazen biriyle.
ama bittin !
aslında kendi kendini bitirdin.

şimdi hayatıma yeni biri daha giriyo, ve korkuyorum.
onu da böyle kaybetmekten, acıtmasından çok korkuyorum.
hani 'hayır var sana kötü demelerinde' derdim ya. içten söylemezdim. ama öyleydi.
şimdi onun için bunu bile söyleyemiyorum.

bazıları 'kötü' diyo.
desinler, benim demem gerek gitmem için..

*yarın biricik'in goğum gününü kutlıycaz. haberi yok daha.

*benim bitanemi üzdü annesi, kıyamam.

*emok'u da terbiyesizin biri üzdü. görücek o da.

*çok çalışıyorum, çok geziyorum, çok yoruluyorum.

şimdilik bu kadar. çok anlatcağım var, ama geberiyorum.
belki yarın, belki sonra..

hiç bi şey söylemiycem. sadece; bu.


bide


saçınıtaramayanadam, FUCK!

OHA. hayır. şimdi değil.

Leb demeden leblebiyi anlıyorsun da, git demeden gitme denmiyor işte insana!

Kalp kalbe karşı olsaydı hemen anlardın beni, göz göze geldiğimiz ilk günden beri..

o kadar acı çekiyorum ki uzaktan bakarken sana.
neden neden!
neden yoksun yanımda ..

bütün bi kalabalığın içinde sadece seni görüyo benim gözlerim, sadece seni duyuyo kulaklarım.
o kadar şartlanmışım ki sana..
sadece sana.

bütün şarkılar seni söylüyo bana, bütün şiirler seni anlatıyo..
sadece sen varken benim aklımda nasıl yaşarım sensiz böyle..

hiç bişiy düşünemiyorum.
böyle olmalıymış diyemiyorum.
gidiceğine inanamıyorum.
yine eskisi gibi her sabah dağınık saçlarınla, ürkek yürüyüşünle seni görücekmiş gibi.
hep olucaksın gibi.
ama gidiceksin ya, inanmak istemiyorum buna!
beni sevmediğine inanmak istemediğim gibi.

kötü olduğum bi anda hep yalnız olmak zorunda mıyım?
bi kişi bile mi anlamaz ya!
herkes mi yüz çevirir!

akşam kaan'la konuştuk.
onu anlattım.
ağladım.

o kadar özledim ki onu.
sesini bile.
saçma sapan şeyler anlatmasını bile özledim.

kaan 'ben ilk defa bu kadar seven birini görüyorum. sesin bile değişiyo görünce. seni görünce kendimi hiç sevmemiş gibi hissediyorum' dedi.

anlattıklarıma şaşırdı. onu hala nasıl sevdiğime. yaptığı şeylerden sonra.
ben de şaşıyorum zaten.
garip işte.

ama gitmese keşke.
onu böyle uzaktan görmeye bile razıyım ben.
gitmesin!

çok korkuyorum..
sessizlik çöktü bile sensizliğin yanına.
uzağımdaki sensizlik daha da büyüyüp katletti umutlarımı!
yalnız kaldın aşkımla kalbimde..
çok derinlerde
ulaşamıorum sana
içinde senin olduğun 'özledim' diyebiliyorum sadece.
çok özledim !

-4nisan2010
00.01 
kupa kızı*-

bi hikayem olsa mesela.
benim olan.
ve içinde 'sen'in olduğun,

düşündüm de, sen yoksan, hiç bişey yok benim için.


sen'den vazgeçersem eğer, herşeyden vazgeçmişimdir o zaman.
ve sen gidersen, herşey biter ya.

ben vazgeçmem senden ama
bi gün gidiceksin biliyorum.
işte bundan bütün korkularım. 

bu yüzden de yeni bi hikaye yazdım kafamda,
içinde ben varım
ve yine sen varsın biraz,
ama biraz.
çünkü gitmişsin.

ama biri daha var.
beni gerçekten seven.
sen gibi değil o.
gerçek
benim de onu sevdiğimi bilen biri o.
sadece biliyor.

ve bende öyle olsun istiyorum
sen gittiğin için..
bitmen de gerek bu yüzden
ve o kişi yardım ediyor bana..
seni unutturup, kendini kazıyor içime.

işte öyle bi hikaye yazdım kendime
yeni
yeni diyorum ama eskinin üstüne bi yeni..

belki olur ha ? ne dersin ?
o zaman bitmiş olursun belki içimde.
ve rahat edersin.
arkanda seni deli gibi seven, seni deli gibi özleyen, kimi zaman lanet eden ama yine deli gibi seven biri olmadığı için.

umarım. .

- Kupa Kızı* -

 

suskun bir çocuk gibi bulutlarını kabartmış gidiyorsun benim kentimden.
yine tanımadığım o adam olucaksın elbette..
sen herşeyini çok önceden tanıdığın o kadın için yaparken burda kadın olmamış bir kadın kalacak sonunda ve ben çoktan kozasının içine düğümlenmiş bir tırtılın içinden çıkan renkli bir kelebek gibi gökyüzüne yüksalaceğim ..
kendime bir bulut seçip güneşi seyrederek kanatlarımı düşüreceğim senn bulutlarına..
ve güneş sonkez terini damlatacak yanağıma..
belkide bir daha güneş, güneş gibi doğmayacak, rüzgar bulutların fısıltısını ulaştıramayacaktır.
sadece iskeleti kalan uçmayı bile bilmeyen kuşlara
kim bilir güneş belkide kendini bile ısıtamayacaktır.
bulutlar bana bu kadar uzak kalınca.
ve biz yine birbirimizin hiçbirşeyi olacağız tam herşeyi olmuşken..

Aşk-ı Lâl
(..suskunluk tehlikeli bir silahtır, lütfen sevilenlerin ulaşamayacağı yerlerde saklayın!)


I

ateşe koşan kelebekler gibi koştum sana
tüm şehir gördü beni,
bir tek sen görmedin.

II

şiir kokan ellerimi tuttun
bedenimdeki arzuyla seviştin
törpüledin korkularımı
gözlerimin kahvesinden içtin
hatırlıyor musun..?
sevdiğin o kadın bendim

III

Rabih dinlemiyorum artık,
heyecanlarını anımsatıyor
Ezginin Günlüğü,
beni sevdiğin günleri
Düş Sokağı,
sevişmelerimizi
benim için sen dinle,
temizlensin kırgınlıklarımın acıyan gülüşleri

IV

ah more! ,bilmiyorum
ben minnacık Giritli bir kadınım
şimdi söyle bana,
ben bu sevdayı hangi denize atayım..?
kahretmesin..! .,bütün denizler mavi,
gözlerine mi atayım..?

V

şairim, sevgilim!
bu ayrılık yazdığın en muhteşem şiirin..



....
more: rumca’da “ulan” demek


'Pelin Onay'

bugün soğuk ama güzeldi. 'evdeki düşman' ı izledik değişik bi konusu vardı beğendik. Ce'm biraz zor izledi, pek beğendiği de söylenemez. olsun(: . seviorum sizi canlarım ve manyaklaşmalarımızıda (:
CeBaSiGiMeSu*


haa bide serkanla konuştuk akşam.
ayrılmışlar bide bana söylüo .
özellikle mi?
ne amaçla?
neyse.
ama onunla konuşmayı neden bilmiyorum seviyorum işte.


yarını evde yalnız geçirmeyi planlamaktayım . eğer babam bozmazsa tabii. yollamak gerek onu kendimle kalmak istiyorum. .





Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin, Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün,
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun.
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar inansın.
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer;
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret,
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.
Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın,
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..
İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak,
Bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir,
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli,
Bebek ağladığı kadar bebektir.
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin !

Can Yücel *

geberiyorum bu şarkıyı dinlerken .
diken diken oluyorum.
sensin bu şarkı anlamı sensin. .


Ansızın tarifsiz gelir ya,
O zamanlar sormaya cürettin kalmaz olanından..
Feri soluk, niyeti kayıp, dardayım.
Aşk, nefrete ne yakınsın .
Kin kırdı her okşamak istediğimde seni
Elimi gözlerimi gömdüm tebessüme..
Yalnız kendine inkarın,
Sadece senden kaçarsın.
Halin ele verir, anlamazsın. .
Yalan söyleme bana,
Gözlerin anlatıyor herşeyi.
Yalan söyleme bana
Yalan söyleme bana
Gözlerin anlatıyor herşeyi
Zaten yoktur nedeni!
Uzak düşmüşüm kendimden,
Aklım fikrimden
Çaresiz sürükleniyorum
Bilerek peşinden
Yalnız kendine inkarın
Sadece senden kaçarsın
Halin ele verir anlamazsın!

Sen yine sükutu giyin .
Dilersen hiç konuşma.
Ben kelamlarımı çürüttüm yolunda.
Çarpsada bir tokat gibi yüzüme, her harfi yoluna heceledim.
Ve bilesin üstüne aşkı giydirdiğim,
Söz verdim ben bu yüreğe,
Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim!

Kaç kez gittim senden!..
Yenilgiler yalnız yaşanırdı ve sen her zamankinden daha çok yoktun.
Sensizliğin hiç bir türüne alışamadığımı bilirdin, ama yoktun!..Her zamankinden daha çok yoktun ve benim sana vurulduğumda kesilmemiş cezalara karşı nasıl savunmasız olduğumu bilirdin.

Kaç kez gittim senden!..
Yine sana döndüm, her defasında sana döndüm, zemherilerde yere düşürülmüş bir çiçek kadar çaresizdim; üşüyordum ellerin olmayınca tenimde.Yenilgiler yalnız yaşanırdı ve sen her zamankinden daha çok yoktun.

Kaç kez gittim senden!..
Kendimden gittim, tanımlanmamış yenilgilerimde tek bedeli sensizlikti de ben sensiz yapamazdım; yaşayamazdım iflasını gözlerimde.
İşte bu yüzden, yalnızca bu yüzden kaç kez yine sana döndüm.Kendimle döndüm, sen olmadın.
Her yeni buluşmada biraz daha benimdin ve sen her zamankinden daha çok yoktun.
Kimbilir hangi mevsimlerde unutulmuş bir şarkıydı dudaklarını kanatan.Yanlış basılan notalarda ben hiç olmadım, saklama sakın!..

Kaç kez gittim senden!..
Kendimden gittim sonunda.Tanımlanmamış yenilgilerdi.Bedeli sensizlikti de ben sensiz yapamazdım; yaşayamazdım iflasını gözlerimde.
Sen uzaklıklarda kendini arardın; benim yakınlıklarımsa yalnızca sanaydı.Yalnız kurulmuş denklemlerde çözüm aramak yakışmazdı sana.Olmazdı sevdiğim!..
Her sözün ayrılık üzre fermanlandı ve sen her zamankinden daha çok yoktun

Kaç kez gittim senden!..
Yine sana döndüm, her defasında sana döndüm.
Ellerimi eski sıcaklığınla tutman yeterliydi, bilirdin ama sen her zamankinden daha çok yoktun.
Kaç kez gittim senden,
Kaç kez sana döndüm.

Anlatmak yetmez sevdiğim ve anlamak yetmez.
Birgün sensizliği sana bırakıp düşersem toprağa, korkuyla uyanacaksın gecenin bilinmez bir yerinde.Gözlerinde çiğ tanesi ıslaklıklar.
Buz kesecek elin, ayağın.Sarsılacaksın!..

Bir anı seçeceksin kendine; bu kez hayal olma sırası bana gelecek.
Dudaklarında çok sevdiğimi bildiğin o şarkı...Son kez benden duyacağın şey ''Seni Seviyorum'' olsun...
Ve artık gidiyorum!
Bir daha dönmemek üzere!..