[Όσοι φωνάζουν για τη Γάζα αλλά σιωπούν για το Ιράν αποδεικνύουν ότι για αυτούς, η ηθική δεν είναι καθολική. Είναι απλά εργαλειοποιημένη ηθική]
Στο Ιράν, νέοι συλλαμβάνονται, βασανίζονται και εκτελούνται επειδή χορεύουν, διαδηλώνουν ή δείχνουν τα μαλλιά τους. Ωστόσο, στο Βερολίνο, το Παρίσι, το Λονδίνο και τις Βρυξέλλες, η Αριστερά κάνει ότι δεν βλέπει και ότι δεν ακούει.
Τώρα, οι άνθρωποι στο Ιράν διαδηλώνουν για την ελευθερία. Γυναίκες και άνδρες διακινδυνεύουν τη ζωή τους επειδή αρνούνται να συνεχίσουν να υπάρχουν σε ένα σύστημα θρησκευτικού καταναγκασμού, βίας και ταπείνωσης. Νέοι συλλαμβάνονται, βασανίζονται και εκτελούνται επειδή χορεύουν, διαδηλώνουν ή δείχνουν τα μαλλιά τους. Και τώρα – αυτή τη στιγμή – η σιωπή πολλών στο Βερολίνο, το Παρίσι, το Λονδίνο ή τις Βρυξέλλες δεν είναι πλέον παράλειψη, αλλά στάση.
Η στάση ωστόσο πολλών αριστερών κινημάτων είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που κατά τα άλλα κινητοποιούνται με αξιοσημείωτη ταχύτητα και ηθικό ζήλο – ειδικά όταν πρόκειται για το Ισραήλ και τη Γάζα. Μέσα σε λίγες ώρες, οι πλατείες γεμίζουν, οργανώνονται διαδηλώσεις, ψηφίζονται ψηφίσματα και τα προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τροφοδοτούνται. Το «All Eyes on Gaza», για παράδειγμα, ένα κίνημα διαμαρτυρίας κατά του Ισραήλ που υποστηρίχθηκε από την Αριστερά, τη Διεθνή Αμνηστία, το Κεντρικό Συμβούλιο Μουσουλμάνων και πολλούς άλλους, έκανε μια δυνατή και θορυβώδη εμφάνιση στη Γερμανία. Η οργή ήταν έκδηλη, η βεβαιότητα για τους ενόχους απόλυτη. Συνέχεια →
Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές