PL 70 222 Y1 2 Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest skladane krzeslo, które moze byc wykorzystywane zarówno w audytoriach i salach konferencyjnych, jak i przestrzeniach publicznych. Z polskiego opisu wzoru uzytkowego nr 62108 znane jest krzeslo skladane zawierajace konstrukcje nosna zlozona z par obrotowych wzgledem siebie dzwigarów nosnych polaczonych sworzniem oraz sie- dziska, oparcia i poreczy. Siedzisko krzesla utworzone jest z zestawu klepek utwierdzonych do poprzecz- nych gietkich ciegien, których koncówki zamocowane sa do beleczki nosnej przedniej i beleczki nosnej tylnej, zorientowanych razem prostopadle do plaszczyzny symetrii krzesla i wyznaczajacych przednia i tylna krawedz siedziska. Sposób skladania znanego krzesla jest dosc skomplikowany i nie wystarczajaco ergonomiczny, gdyz nie pozwala zachowac wystarczajacej ilosci miejsca. Celem wzoru uzytkowego jest ukazanie wiekszej oszczednosci miejsca po zlozeniu krzesla, uprosz- czenie sposobu skladania oraz automatyczny, niewymagajacy pracy uzytkownika proces skladania krzesla. Krzeslo zbudowane jest z trzech podstawowych elementów, a mianowicie oparcia krzesla, siedziska i podparcia siedziska, istota wzoru uzytkowego polega na zastosowaniu zawiasu sprezynowego oraz pro- wadnic szynowych, wzdluz których odbywa sie ruch skladanego siedziska. Oparcie krzesla jest elementem stalym i stanowi podstawe krzesla mocowana do posadzki za pomoca kolków rozporowych bezposrednio do stopnia sali wykladowej. Innym elementem stalym jest pulpit umieszczony za oparciem. Elementami skladanymi jest siedzisko i podparcie siedziska, które po zlozeniu przyjmuja niemal identyczna forme jak oparcie jednoczesnie licujac sie z nim. Oba te elementy sa ze soba polaczone za pomoca zawiasu. U pod- stawy krzesla, w jego dolnej czesci zamontowany jest zawias sprezynowy, laczacy oparcie z podparciem siedziska. Natomiast w siedzisku zamontowane sa stalowe elementy rolkowe, prowadzace elementy skla- dane wzdluz oparcia, w którym po obu stronach zamontowane sa prowadnice. Automatyzm skladania krze- sla spowodowany jest zastosowaniem zawiasu sprezynowego. Uzytkownik, chcac usiasc na krzesle, obniza siedzisko poruszajace sie wzdluz prowadnic, tym samym wywierajac nacisk na sprezyne w zawia- sie. W momencie zejscia z krzesla sila naciagnietej sprezyny dzialajacej na siedzisko powoduje jego powrót do pierwotnej postaci. Plaszczyzna siedziska i jego podparcia dopasowuje sie do plaszczyzny oparcia. Podstawowymi zaletami krzesla wedlug wzoru uzytkowego jest automatyzm jego skladania oraz oszczednosc miejsca wynikajaca z nietypowego systemu skladania. Dzieki temu krzeslo to swietnie sprawdza sie w przestrzeniach sal audytoryjnych, w których przestrzen miedzy rzedami czesto jest znacznie ograniczona. Ponadto krzeslo rozwiazuje równiez problem przechowywania podczas wykla- dów, gdyz elementy ruchome po rozlozeniu tworza miejsce na torbe studencka. Przedmiot wzoru uzytkowego jest przedstawiany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia krzeslo w postaci rozlozonej w widoku z boku, fig. 2 przedstawia krzeslo w postaci zlozonej w widoku z boku, fig. 3 przedstawia schemat skladania siedziska w widoku perspektywicznym, fig. 4 przedstawia krzeslo w postaci zlozonej w widoku perspektywicznym, natomiast fig. 5 przedstawia krzeslo w postaci rozlozo- nej w widoku perspektywicznym. Krzeslo wedlug wzoru uzytkowego zbudowane jest z ergonomicznie wyprofilowanego oparcia 1 na stale zamontowanego do podloza, ruchomego siedziska 2, podparcia siedziska 3, zawiasu sprezy- nowego 4, zawiasu laczacego 5 siedzisko 2 i podparcie siedziska 3 oraz prowadnic 6 w oparciu 1 i sta- lowych elementów rolkowych 7 przymocowanych do siedziska 2. PL