PL247810B1 - Zawias łączący podzespoły stały i ruchomy elementu konstrukcyjnego, którym są zwłaszcza schody strychowe - Google Patents

Abstract

Zawias do połączenia co najmniej dwóch podzespołów, stałego (2) i ruchomego elementu konstrukcyjnego, zbudowany ze wspornika montażowego (4) przeznaczonego do zamocowania zawiasu do podzespołu stałego (2), co najmniej jednego cięgna bazowego (5) połączonego obrotowo ze wspornikiem montażowym (4), tak, że oś obrotu tego połączenia biegnie przez trzpień górny (51), za pośrednictwem którego cięgno bazowe (5) połączone jest ze wspornikiem montażowym (4) oraz wspornik montażowy (4) posiada bieżnię (41) dla trzpienia wędrującego (6), określającego położenie zmiennej osi obrotu podzespołu ruchomego względem podzespołu stałego (2), połączonych ze sobą za pomocą zawiasu.

Description

Przedmiotem rozwiązania jest zawias łączący podzespoły stały i ruchomy elementu konstrukcyjnego, którym są zwłaszcza schody strychowe.

Znane są z opisu patentowego PL229816B1 schody strychowe, które mają trzy segmenty schodów drabiniastych, połączonych zawiasami. Segment pierwszy schodów połączony jest przegubowo z ościeżnicą za pośrednictwem uchwytów zawiasowych, przytwierdzonych od wewnętrznej strony do ściany ościeżnicy przy czym w trakcie rozkładania tych schodów oś obrotu segmentu pierwszego schodów nie zmienia swego położenia względem ościeżnicy. Klapa podwieszona jest do segmentu pierwszego schodów za pomocą co najmniej dwóch par łączników, które wraz z tym segmentem pierwszym schodów i klapą tworzą czworobok przegubowy.

Znany zawias konstrukcji skrzynkowej umożliwia oddalanie klapy schodów strychowych będącej podzespołem ruchomym elementu konstrukcyjnego od segmentów schodów drabiniastych co jest wygodne podczas ich użytkowania, ponieważ stopa użytkownika ma więcej miejsca na stabilne jej osadzenie na stopniu. Podczas zamykania schodów strychowych, szczelina między segmentem drabiniastym a klapą zmniejsza się ale nie zanika. Wywołuje to problemy logistyczne, ponieważ schody takie wymagają większej ilości miejsca w trakcie transportu, co ogranicza możliwości transportowe.

Zawias według wynalazku rozwiązuje wskazany wyżej problem za pomocą cech wskazanych w zastrzeżeniu pierwszym. Istotą rozwiązania jest zawias przystosowany do połączenia co najmniej dwóch podzespołów: stałego i ruchomego elementu konstrukcyjnego. Zawias zbudowany jest ze wspornika montażowego, który stanowi bazę montażową dla pozostałych elementów zawiasu jak np. cięgna bazowego z trzpieniem górnym i trzpieniem dolnym. Cięgno bazowe oraz wspornik montażowy są połączone obrotowo, przy czym oś obrotu tego połączenia biegnie przez trzpień górny cięgna bazowego. Trzpień dolny cięgna bazowego natomiast łączy wspornik montażowy z podzespołem ruchomym elementu konstrukcyjnego. Zawias posiada także trzpień wędrujący, który podczas użytkowania elementu konstrukcyjnego przemieszcza się w bieżni wspornika montażowego, przemieszczając podzespół ruchomy względem wspornika montażowego i podzespołu stałego. Wraz z przemieszczaniem trzpienia wędrującego w bieżni zmienia się położenie osi obrotu podzespołu ruchomego względem podzespołu stałego połączonych ze sobą za pomocą zawiasu. Bieżnia ma korzystnie kształt łuku, prostej albo krzywej. W celu zmniejszenia tarcia między trzpieniem wędrującym a bieżnią znajduje się w niej wkładka z tworzywa sztucznego. Zawias może także posiadać drugie cięgno zamocowane nieruchomo do podzespołu ruchomego, jednocześnie tworząc połączenie ruchome z zawiasem. Wspomniane połączenie ruchome drugiego cięgna z zawiasem zrealizowane jest poprzez połączenie pierwszego końca drugiego cięgna ze wspornikiem montażowym poprzez trzpień wędrujący zawiasu, oraz jego drugiego końca z cięgnem bazowym poprzez trzpień dolny cięgna bazowego. Trzpień wędrujący może być jednocześnie zamocowany bezpośrednio do podzespołu ruchomego. Zawias posiada także co najmniej dwa cięgna dodatkowe do podwieszenia na nich i na zawiasie, dodatkowego podzespołu ruchomego. Dwa końce cięgien dodatkowych połączone są ruchomo ze sobą, a wolny koniec jednego z cięgien dodatkowych przeznaczony jest do połączenia ruchomego ze wspornikiem montażowym, natomiast wolny koniec drugiego cięgna dodatkowego przeznaczony jest do połączenia ruchomego z dodatkowym podzespołem ruchomym. Dodatkowy podzespół ruchomy może być także zamocowany bezpośrednio do skrzynki schodów strychowych bez dodatkowych cięgien. W trakcie otwierania elementu konstrukcyjnego, dzięki bieżni wspornika montażowego, zawias opuszcza podzespół ruchomy, oddalając go od podzespołu stałego, oraz dodatkowego podzespołu ruchomego. Wspomniany wolny koniec drugiego cięgna dodatkowego w korzystnej wersji wynalazku zakończony jest częścią chwytną, zwłaszcza hakiem do zawieszenia go na trzpieniu uchwytu zamocowanego na dodatkowym podzespole ruchomym. Uchwyt zbudowany jest z bazy oraz blokady, które posiadają część roboczą w postaci współosiowego otworu do którego wprowadzany jest wspomniany trzpień. Budowa każdego haka oraz uchwytu pozwala na rozłączenie dodatkowego podzespołu ruchomego od podzespołu stałego lub jego zablokowanie w pozycji użytkowej elementu konstrukcyjnego. Korzystnie połączenie wolnego końca cięgna dodatkowego ze wspornikiem montażowym, jest połączeniem regulowanym, bezstopniowym, przy czym połączenie regulowane jest tulejką mimośrodową, albo nitem mimośrodowym. Połączenie regulowane umożliwia regulację położenia dodatkowego podzespołu ruchomego względem podzespołu ruchomego oraz stałego podzespołu elementu konstrukcyjnego. Regulacja ta pomaga w wyeliminowaniu szczelin powstałych między dodatkowym podzespołem ruchomym a podzespołem stałym. Korzystnie cięgna zawiasu łączone są ze sobą oraz ze wspornikiem za pomocą nitów.

Za pomocą bieżni wspornika montażowego drabiniaste segmenty schodów wykonują więc nie tylko ruch obrotowy ale także przesuwny względem skrzynki schodów strychowych. Ma to konsekwencje w postaci korzyści niniejszego rozwiązania, a więc oddalenie drabiniastych segmentów schodów strychowych od klapy zamykającej a przez to stworzenie przestrzeni dla stopy użytkownika podczas wchodzenia i schodzenia po segmentach jak również maksymalne zbliżenie złożonych drabiniastych segmentów schodów do klapy w pozycji zamkniętej schodów strychowych.

Rozwiązanie zostało przedstawione na rysunku na którym poszczególne figury ukazują: Fig. 1 schody strychowe w widoku przestrzennym, Fig. 2 - schody strychowe w stanie rozłożonym, w widoku z boku z widocznym zawiasem, Fig. 3 - schody strychowe w stanie częściowo złożonym w widoku z boku z widocznym zawiasem, Fig. 4 - schody strychowe w stanie złożonym w widoku z boku z widocznym zawiasem, Fig. 5 - zawias w pozycji rozłożonej schodów strychowych, w widoku przestrzennym, oraz Fig. 6 - zawias w pozycji złożonej schodów strychowych w widoku przestrzennym.

Przykłady wykonania zostaną przedstawione na elemencie konstrukcyjnym jakim są schody strychowe, których segmenty drabiniaste schodów 11, 12, 13 są podzespołem ruchomym schodów, a skrzynka 2 schodów jest ich podzespołem stałym, natomiast dodatkowym podzespołem ruchomym jest klapa zamykająca 8.

W pierwszym przykładzie wykonania, zawias schodów strychowych zbudowany jest ze wspornika montażowego 4 mocowanego do wewnętrznej powierzchni skrzynki 2 schodów strychowych. Wspornik montażowy 4 połączony jest z podzespołem ruchomym będącym pierwszym segmentem drabiniastym 11 za pośrednictwem cięgna bazowego 5 z trzpieniem górnym 51 i trzpieniem dolnym 52. Przez trzpień górny 51 biegnie oś obrotu cięgna bazowego 5 względem wspornika montażowego 4. Wspornik posiada ramię na którym znajduje się bieżnia 41 dla trzpienia wędrującego 6 zamocowanego do pierwszego segmentu schodów strychowych 11. W pozycji złożonej schodów strychowych, trzpień wędrujący 6 znajduje się na jednym końcu łukowej bieżni 41. Podczas rozkładania schodów strychowych, a więc podczas opuszczania podzespołu ruchomego w dół, trzpień wędrujący 6 przemieszcza się w bieżni 41 w stronę drugiego jej końca, a trzpień górny 51 cięgna bazowego 5 wykonuje ruch obrotowy razem z pierwszym segmentem drabiniastym 11. Trzpień wędrujący 6 znajduje się na pierwszym końcu drugiego cięgna 7 zawiasu który w sposób stały zamocowany jest do pierwszego segmentu 11 schodów strychowych. Drugi koniec cięgna drugiego 7 połączony jest z dolnym trzpieniem 52 cięgna bazowego 5. W ten sposób pierwszy segment schodów 11 tworzy połączenie ruchome ze skrzynką 2 schodów za pomocą zawiasu. Klapa 8 schodów strychowych stanowi dodatkowy podzespół ruchomy, który może być zamocowany do skrzynki 2, która to klapa 8 zamocowana jest do zawiasu schodów za pomocą pary dodatkowych cięgien 91 i 92. Dodatkowe cięgna 91,92 tworzą ruchomą parę cięgien, połączoną w jednym punkcie, natomiast jedno z cięgien zawieszone jest na wsporniku montażowym 4 a drugie zawieszone jest na klapie za pomocą uchwytu 14 z trzpieniem zaczepowym 15.

W drugim przykładzie wykonania, nie pokazanym na rysunku, trzpień wędrujący zamocowany jest bezpośrednio do pierwszego segmentu drabiniastego bez zastosowania cięgna drugiego.

Claims (12)

1. Zawias do połączenia co najmniej dwóch podzespołów stałego (2) i ruchomego elementu konstrukcyjnego (11, 12, 13), zbudowany ze wspornika montażowego (4) przeznaczonego do zamocowania zawiasu do podzespołu stałego (2), co najmniej jednego cięgna bazowego (5) połączonego obrotowo ze wspornikiem montażowym (4), tak, że oś obrotu tego połączenia biegnie przez trzpień górny (51), za pośrednictwem którego cięgno bazowe (5) połączone jest ze wspornikiem montażowym (4), znamienny tym, że wspornik montażowy (4) posiada bieżnię (41) dla trzpienia wędrującego (6), określającego położenie zmiennej osi obrotu podzespołu ruchomego (11, 12, 13) względem podzespołu stałego (2) połączonych ze sobą za pomocą zawiasu.

2. Zawias według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że zawias posiada drugie cięgno (7), połączone nieruchomo z podzespołem ruchomym (11) oraz ruchomo z zawiasem.

3. Zawias według zastrzeżenia 1, albo 2 znamienny tym, że pierwszy koniec drugiego cięgna (7) połączony jest ze wspornikiem montażowym (4) poprzez trzpień wędrujący (6) zawiasu, a drugi koniec drugiego cięgna (7) połączony jest z cięgnem bazowym (5) poprzez trzpień dolny (52).

4. Zawias według zastrzeżenia 1 znamienny tym, że trzpień wędrujący (6) znajduje się na podzespole ruchomym (11).

5. Zawias według zastrzeżenia 1, albo 2, albo 3, albo 4 znamienny tym, że zawias posiada co najmniej dwa cięgna dodatkowe (91, 92) do podwieszenia na zawiasie dodatkowego podzespołu ruchomego (8), przy czym końce cięgien dodatkowych połączone są ruchomo ze sobą, oraz wolny koniec jednego z cięgien dodatkowych (91) przeznaczony jest do połączenia ruchomego ze wspornikiem montażowym (4), a wolny koniec drugiego cięgna dodatkowego (92) przeznaczony jest do połączenia ruchomego z dodatkowym podzespołem ruchomym (8).

6. Zawias według zastrzeżenia 5 znamienny tym, że wolny koniec drugiego cięgna dodatkowego (92) zakończony jest częścią chwytną, zwłaszcza hakiem do zawieszenia na nim dodatkowego podzespołu ruchomego (8).

7. Zawias według zastrzeżenia 5, albo 6 znamienny tym, że połączenie wolnego końca pierwszego cięgna dodatkowego (91) ze wspornikiem montażowym (4), jest połączeniem regulowanym, bezstopniowym.

8. Zawias według zastrzeżenia 5, albo 6, albo 7 znamienny tym, że połączenie regulowane jest tulejką mimośrodową, albo nitem mimośrodowym.

9. Zawias według zastrzeżenia 1 znamienny tym, że bieżnia (41) ma kształt łuku.

10. Zawias według zastrzeżenia 1 znamienny tym, że bieżnia (41) ma kształt prostej.

11. Zawias według zastrzeżenia 1 znamienny tym, że bieżnia (41) ma kształt krzywej.

12. Zawias według zastrzeżenia 1, albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11 znamienny tym, że w bieżni (41) znajduje się wkładka z tworzywa sztucznego.