PL203796B1 - Sposób wytwarzania kosmetycznie przydatnego wyciągu z namułu morskiego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kosmetycznie przydatnego wyciągu z namułu morskiego.

Wyciągi z narządów i wyciągi roślinne są od lat cenionymi i zdaniem specjalistów czynnymi dodatkami zwłaszcza dla wytworów kosmetycznych najróżniejszego rodzaju. Znane jest stosowanie balneologicznych okładów i masek na osnowie namułu morskiego. Wysoko-wartościowe produkty, takie przykładowo jak kosmetyczne kremy, pudry płynne i kosmetyczne ciecze, nie mogły być wytwarzane z powodu wysokich udziałów nierozpuszczalnych w namule morskim.

Sposób wytwarzania wyciągu z namułu z Morza Północnego jest znany z niemieckiego opisu patentowego 31 13 287. Niekorzystnym w tym sposobie jest to, że obejmuje on tylko część składników czynnych namułu z Morza Północnego i przeto wykazuje tylko ograniczoną czynność. Również przeprowadzenie tego sposobu jest porównawczo kosztowne.

Z opisu DE 3 221 502 A1 znana jest kosmetyczna maska kremowa z namułem morskim i sposób jej wytwarzania. Ta kosmetyczna maska kremowa wykazuje 10-40% wysuszonego namułu morskiego. Jako podłoże dla tego kremu można stosować zarówno krem olej-w-wodzie jak i krem woda-w-oleju. Namuł morski dobiera się tak, żeby zawarte były cząstki nieorganiczne o wielkości 50-100 μm. W celu wytworzenia maski kremowej suchy namuł wprowadza się po zemulgowaniu podłoża kremowego do jeszcze ciepłej emulsji i następnie miesza się na zimno. Maska ta służy do pielęgnacji i masażu. Równocześnie występuje działanie kosmetyczne dzięki składnikom namułowym wprowadzonym z namułem suchym.

Z publikacji DATABASE WPI Week 19621 Derwent; AN 1996-207469 XP002166779 i RU 2 043 110 znane jest wytwarzanie substancji dla kąpieli błotnej. W przypadku tego sposobu muł wyjściowy suszy się do wilgotności 12% i zwilża 95%-owym etanolem przy pH = 9,0. Muł ten ekstrahuje się etanolem lub mieszanką etanolu z rozpuszczalnikiem niepolarnym i następnie po dodaniu 1% objętościowego oleju zagęszcza się.

Z publikacji DATABASE WPI Week 199845 Derwent; AN 1998-529660 ΧΡ00216678β i RU 2 107 504 C znane jest wytwarzanie substancji biologicznie czynnej dla kąpieli błotnej i w przypadku wytwarzanie perfum i kosmetyków. W sposobie tym stosuje się ekstrakcję etanolową mułu wyjściowego i zagęszczanie wyciągu.

Z opisu RU 2 073 999 C znane jest wytwarzanie terapeutycznego wyciągu zawiesinowego, w przypadku, którego muł wyjściowy przy wilgotności 50-60% sproszkowuje się, by złamać żyłki glonów, i następnie dwukrotnie ekstrahuje się 90%-owym etanolem w temperaturze 30-50°C w warunkach szybkiego mieszania w ciągu 20-25 minut.

Opis patentowy CH 286 680 omawia sposób wytwarzania terapeutycznie czynnych środków z peloidów. Do peloidów zaliczają się torfy, szlam, ił, zwietrzała glina, margiel, less i im podobne. W przypadku sposobu, znanego z opisu CH 286 680, peloid w wysuszonej postaci mikrorozdrabnia się maszynowo i poddaje zmieszaniu z wielokrotnością wody, wody mineralnej, alkoholu, gliceryny lub oleju. Tak powstałą mieszankę miesza się i pozostawia w ciągu około 8-14 dni wobec dostępu powietrza. Tak uzyskany zacier peloidowy poddaje się rozprowadzaniu w mieszarce tak długo, aż powstanie zawiesina, w której najmniejsze cząstki peloidowe pozostają w zawieszeniu. Tę zawiesinę pozostawia się w spoczynku w ciągu 8-10 dni, aż z zawiesiny usuną się osiadające, zgrubne cząstki tego peloidu.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania kosmetycznie stosowanego wyciągu z namułu morskiego, który osiągałby znacznie lepszą wydajność i byłby realizowany za pomocą niższego nakładu.

Nieoczekiwanie okazało się, że za pomocą niżej podanego przykładu recepturowego można zarówno rozpuszczalne w wodzie jak i dalsze dla kosmetycznego działania szczególnie ważne składniki namułu morskiego równocześnie łatwo ekstrahować.

Sposób wytwarzania kosmetycznie przydatnego wyciągu z namułu, zwłaszcza z namułu morskiego, polega według wynalazku na tym, że

- namuł, zawierający rozdrobnione, makroskopowe ustroje żywe, w postaci wysuszonego proszku namułowego miesza się z ekstrahentem składającym się z 5-15 części wagowych wody, 35-40 części wagowych gliceryny, 25-35 części wagowych glikolu propylenowego i 15-25 części wagowych etanolu, przy czym wysuszony proszek namułowy stanowi 45-55 części wagowych,

- i tę mieszaninę z ekstrahenta i proszku namułowego miesza się w temperaturze 50-70°C w ciągu około 1-3 godzin i następnie sączy się.

PL 203 796 B1

Sposobem według wynalazku korzystnie przeprowadza się następujące etapy postępowania:

- odważ enie wysuszonego proszku namuł owego,

- dodanie wody i wymieszanie wody i proszku namuł owego,

- dodanie glikolu propylenowego i gliceryny,

- wymieszanie tej zawiesiny w cią gu okoł o 1 godziny w warunkach powolnego ogrzewanie do temperatury około 60°C,

- ochł odzenie mieszaniny do temperatury pokojowej,

- dodanie etanolu i mieszanie zawiesiny w cią gu okoł o 2 godzin.

Korzystnie w sposobie według wynalazku ostatnio omówioną mieszaninę następnie miesza się w ciągu około 24 godzin, dzięki czemu osiąga się rozdzielenie fazy stałej i fazy ciekłej.

W sposobie tym osadzoną fazę stałą mieszaniny najpierw sączy się zgrubnie a nastę pnie sączy się dokładnie.

W celu filtracji dokładnej w sposobie według wynalazku korzystnie stosuje się bibułę filtracyjną, zwłaszcza celulozową bibułę filtracyjną.

Korzystnie w sposobie według wynalazku stosunek wagowy między wysuszonym proszkiem namułowym a ekstrahentem wynosi około 1:2.

Przykład recepturowy 4b woda 5-15 części wagowych gliceryna 35-40 części wagowych glikol propylenowy 25-35 części wagowych etanol 15-25 części wagowych wysuszony proszek namułowy 45-55 części wagowych.

Tak wytworzoną mieszaninę z ekstrahenta i proszku namułowego miesza się w temperaturze 50-70°C w ciągu 1-3 godzin i następnie sączy. Wyciąg, otrzymany po sączeniu, wykazuje żółtawe zabarwienie, które szczególnie łatwo umożliwia obojętną dla zabarwienia przeróbkę w inne produkty.

Stosunek wagowy między wysuszonym proszkiem namułowym a ekstrahentem wynosi około 1:2. Ten stosunek zmieszania zapewnia spolegliwą ekstrakcję składników zawartych w namule.

W korzystnym dalszym prowadzeniu sposobu dla recepturowego przykł adu 4b nastę puje w pierwszym etapie odważ enie proszku namuł owego, do którego w warunkach mieszania dodaje się wodę. Dodawanie glikolu propylenowego i gliceryny przebiega następnie, przy czym zawiesinę tę miesza się w ciągu około 1 godziny w warunkach powolnego ogrzewania do temperatury około 60°C. Następnie mieszaninę tę chłodzi się do temperatury pokojowej. Po tym dodaje się etanol a zawiesinę tę miesza się w ciągu około 2 godzin.

Tak otrzymany wyciąg namułowy korzystnie miesza się w ciągu około 24 godzin, dzięki czemu osiąga się rozdzielenie fazy stałej i fazy ciekłej. Tak przeprowadzony sposób wytwarzania wyciągu z namułu można wykonać szybko i opłacalnie.

W przeciwień stwie do sposobu znanego z opisu patentowego CH 286 680 sposób według wynalazku nie odnosi się do wytwarzania terapeutycznie czynnych środków, lecz do wytwarzania wyciągu przydatnego kosmetycznie. Ponadto w przypadku sposobu według wynalazku do wysuszonego proszku namułowego dodaje się dokładnie dawkowany ekstrahent. Ekstrahent ten w przeciwieństwie do wskazówek z opisu CH 286 680 składa się z wielu składników. W sposobie według wynalazku wodę, glicerynę, propylen, glikol oraz etanol dodaje się do wysuszonego proszku namułowego w dokładnie zdefiniowanych stosunkach wzajemnych. Także do wysuszonego proszku namułowego nie dodaje się wielokrotności tej cieczy, lecz do tego proszku namułowego dodaje się 45-55 części wagowych ekstrahenta. Dalsza zaleta względem sposobu znanego z opisu CH 286 680 polega na tym, że mieszaniny z ekstrahenta i proszku namułowego nie poddaje się oddziaływaniu w temperaturze pokojowej dla utworzenia zawiesiny, którą następnie pozostawionoby w spoczynku. Dzięki zastosowaniu, ekstrahenta jest w sposobie według wynalazku możliwe już w ciągu 1-3 godzin w temperaturze 50-70°C uzyskanie wyciągu przydatnego kosmetycznie. Nie trzeba, zatem stosować dwustopniowego i kosztownego sposobu ze stanu techniki.

Wyciąg z namułu morskiego, wytworzony sposobem według wynalazku, jest szczególnie odpowiedni do stosowania w produktach kosmetycznych najróżnorodniejszego rodzaju. W szczególności wyciąg ten można stosować czysty lub jako część tradycyjnych produktów kosmetycznych. Szczególnie korzystne jest jego stosowanie w przypadku problematycznych stanów skóry.

Badania dermatologiczne dowiodły, że stosowanie tak otrzymanego wyciągu z namułu prowadzi do wyraźnego polepszenia wilgotności skóry u ludzi. Serie doświadczalne wykazały, że w przypadku stosowania preparatu, zawierającego wyciąg z namułu morskiego, w obrębie przedramienia w okresie 4 tygodni osiąga się wyraźne polepszenie wilgotności skóry.

Niżej podany przykład ma bliżej objaśnić szczegóły sposobu według wynalazku.

PL 203 796 B1

Jako materiał wyjściowy stosuje się namuł morski o następującym przybliżonym składzie jego składników nieorganicznych: 24-56% piasku, 70-90% mułku, 10-22% gliny.

Namuł o tym składzie nazywa się „namułem piaskowym”. Obok tych składników nieorganicznych namuł piaskowy wykazuje mnóstwo makroskopowo dostrzegalnych ustrojów żywych, takich przykładowo jak robaki piaskowe, muszle sercowe, talerzowe i pieprzowe.

Ten namuł morski a tym samym również zawarte w nim ustroje żywe rozdrabnia się i miesza z mieszanką ekstrakcyjną według jednego z podanych przykładów recepturowych. W pierwszym sposobie wytwarzania składniki te miesza się w ciągu 1-3 godzin w temperaturze 50-70°C i następnie sączy. Przesącz ten, aż do jego zastosowania w produktach kosmetycznych, wlewa się do butelek aluminiowych i przechowuje w lodówce.

Niniejszy wynalazek daje możliwość wcielenia organicznych, kosmetycznie czynnych substancji z namuł u morskiego równie ż do wysokowartoś ciowych produktów kosmetycznych. Wyż ej omówione ekstrahenty nadają się też do stosowania na innych naturalnych mieszankach z produktów biologicznej degradacji.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania kosmetycznie przydatnego wyciągu z namułu, zwłaszcza z namułu morskiego, znamienny tym, że

   - namuł, zawierają cy rozdrobnione, makroskopowe ustroje żywe, w postaci wysuszonego proszku namułowego miesza się z ekstrahentem składającym się z 5-15 części wagowych wody, 35-40 części wagowych gliceryny, 25-35 części wagowych glikolu propylenowego i 15-25 części wagowych etanolu, przy czym wysuszony proszek namułowy stanowi 45-55 części wagowych,

   - i tę mieszaninę z ekstrahenta i proszku namułowego miesza się w temperaturze 50-70°C w cią gu okoł o 1-3 godzin i nastę pnie są czy się .
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przeprowadza się następujące etapy postępowania:

   - odważ enie wysuszonego proszku namuł owego,

   - dodanie wody i wymieszanie wody i proszku namuł owego,

   - dodanie glikolu propylenowego i gliceryny,

   - wymieszanie tej zawiesiny w ciągu około 1 godziny w warunkach powolnego ogrzewanie do temperatury około 60°C,

   - ochłodzenie mieszaniny do temperatury pokojowej,

   - dodanie etanolu i mieszanie zawiesiny w cią gu okoł o 2 godzin.
3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że

   - mieszaninę tę nastę pnie miesza się w cią gu okoł o 24 godzin, dzię ki czemu osią ga się rozdzielenie fazy stałej i fazy ciekłej.
4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że

   - osadzoną fazę stałą mieszaniny najpierw s ączy się zgrubnie a następnie sączy się dokładnie.
5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że w celu filtracji dokładnej stosuje się bibułę filtracyjną, zwłaszcza celulozową bibułę filtracyjną.
6. 6. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że stosunek wagowy między wysuszonym proszkiem namułowym a ekstrahentem wynosi około 1:2.