PL188601B1

PL188601B1 - Sposób wielozawiesinowy wytwarzania nawozu złożonego zawierającego fosfor

Info

Publication number: PL188601B1
Application number: PL99344009A
Authority: PL
Inventors: Osmo Juutinen
Original assignee: Kemira Growhow Oy
Priority date: 1998-05-15
Filing date: 1999-05-14
Publication date: 2005-02-28
Also published as: NO20005752L; DE69913340T2; TR200003382T2; EP1080054A1; HUP0102114A3; PL344009A1; FI981087A0; RU2196758C2; NO321215B1; AU4147299A; DK1080054T3; HUP0102114A2; DE69913340D1; ATE255550T1; FI981087L; PT1080054E; CN1161302C; NO20005752D0; UA70324C2; WO1999059938A1

Abstract

Sposób wielozawiesinowy wytwarzania nawozu zlozonego zawierajacego fosfor, zna- mienny tym, ze nawóz wytwarza sie z co najmniej dwóch zawiesin surowców o róznym skla- dzie, przy czym pierwsza zawiesine zawierajaca kwas fosforowy (V) zobojetnia sie oddzielnie od innych kwasów do wartosci pH wynoszacej ponizej 3, zas druga zawiesine zawierajaca inny kwas badz kwasy, zobojetnia sie do wartosci pH wynoszacej wiecej niz 5, a nastepnie zawiesiny wprowadza sie do granulatora badz oddzielnie, badz polaczone bezposrednio przed granulacja-suszeniem. PL PL PL

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania nawozu, tak zwanego sposobu wielozawiesinowego, w którym, w odróżnieniu od sposobu z jedną zawiesiną surowców - wytwarza się nawóz z dwóch lub więcej zawiesin surowców o różnych składach. W sposobie wielozawiesinowym oddzielnie, przygotowane zawiesiny surowców wprowadza się do granulatora oddzielnie lub połączone tuz przed granulacją.

Typowe etapy wytwarzania nawozu obejmują przygotowanie zawiesiny surowców, granulację zawiesiny, suszenie granulek, przesiewanie, rozdrabnianie granulek większych niż wielkość produktu, zawracanie do granulatom granulek odróżniających się od wielkości produktu i chłodzenie, i powlekanie produktu.

Jedną z podstaw klasyfikacji złozonych nawozów jest sposób, w którym fosfor z fosforanu lub koncentratu apatytowego, lub co najmniej jego część, przeprowadza się w postać użyteczną dla roślin, tj. w postać rozpuszczalną.

Tak zwany „Sposób mieszaniny nitrującej” (Broszura Nr 8 z 8: „Wytwarzanie nawozów NPK drogą mieszaniny nitrującej”, EFMA, 1995, str. 13-15) jest powszechnie znanym sposobem jednozawiesinowym, w którym, na przykład, zawiesinę surowców złożonego nawozu NPK wytwarza się w układzie reaktorów połączonych szeregowo, rozpuszczając koncentrat fosforanowy w kwasie azotowym i otrzymując kwaśny roztwór, który zawiera kwas fosforowy i azotan wapnia. Roztwór zobojętnia się amoniakiem, i zaleznie od produktu, dodaje się do niego inne surowce, takie jak kwas fosforowy lub kwas siarkowy, fosforany amonowe, superfosfaty, siarczan amonu, surowce potasowe, pierwiastki śladowe, itd. Wymienione powyżej składniki można też dodać przed lub podczas zobojętniania zawiesiny. W końcowym wyniku powstaje przesycony roztwór soli, tj. zawiesina surowców, którą wprowadza się do granulatora.

Fosforan jednoamonowy, powstały jako produkt zobojętniania kwasu fosforowego, silnie krystalizuje w zakresie pH 3-5 powodując znaczny wzrost lepkości zawiesiny surowców. Na ogół niemożliwe jest wytworzenie nawozów zawierających fosfor sposobem pojedynczej zawiesiny w zakresie pH wymienionym powyżej z uwagi na małą płynność zawiesiny.

W celu uniknięcia problemu lepkości podczas wytwarzania zawiesiny należy utrzymywać pH w szczególnym wąskim zakresie pH (5,0-6,0), a więc nie można znacząco wpływać na skład soli w produkcie i zależne od niego właściwości chemiczne i fizyczne poprzez regulację pH. Dla uniknięcia problemu lepkości należy również dodać wodę do zawiesiny, a więc zawartość wody w pełnej zawiesinie, przed jej wprowadzeniem do granulatora, będzie duża, az do 15-30%, zależnie od rodzaju. Duża zawartość wody stwarza problemy i dodatkowe koszty w etapie granulacji i suszenia.

Na przykład, w opisie patentowym FI 50963 opisano sposób wciąż stosowany do wytwarzania zawiesin surowców, które zawierają azot, fosfor i potas i są odpowiednie dla wytwarzania różnych złożonych nawozów. Również w tym opisanym sposobie występuje problem potrzeby dokładnej regulacji pH w różnych etapach sposobu i potrzeba dodawania wody dla zapewnienia płynności zawiesiny surowców.

W szczególności wytwarzanie nawozów NPK, opartych na siarczanie, sposobem pojedynczej zawiesiny okazało się na ogół niemożliwe z uwagi na problemy lepkości zawiesiny

188 601 i/lub problemy jakości produktu, gdy zastosowanym surowcem jest siarczan potasu, a wprowadzenie stałych surowców bezpośrednio do granulatora nie jest możliwe z uwagi na pył i inne problemy. Przy wytwarzaniu nawozu zawierającego fosfor celem jest na ogół, aby jak największa część występującego w produkcie fosforu była w postaci rozpuszczalnej w wodzie. Gdy wytwarza się nawóz sposobem pojedynczej zawiesiny, to wiązanie fosforu w postaci związków wapnia, nierozpuszczalnych w wodzie (degeneracja fosforu) podczas etapu zobojętniania obniża w produkcie ilość fosforu rozpuszczalnego w wodzie.

Opis patentowy FR 1323860 dotyczy sposobu wytwarzania granulowanych, mieszanych nawozów sztucznych. Jednakże, w dokumencie tym nie ujawniono żadnych wartości pH, w szczególności zaś nie ujawniono ani nie zasugerowano w żaden sposób, że pH różnych zawiesin surowców powinno być oddzielnie doprowadzane do różnych wartości przed wprowadzeniem do granulatora.

Z kolei sposób ujawniony w opisie patentowym GB 1114128 odnosi się do wytwarzania suchego granulatu stałych produktów chemicznych. W dokumencie tym pH jest wspomniane jedynie w przykładzie 3, w którym wartość pH zawiesiny zawierającej wszystkie związki będące surowcami jest doprowadzana do pH = 5,2. Jednakże, w opisie tym nie ujawniono faktu zobojętniania zawiesin różnych surowców oddzielnie, ani nie podano żadnych informacji dotyczących uzyskiwania różnych wartości pH przed zmieszaniem tych zawiesin.

Oba wspomniane opisy (FR 1323860 i GB 1114128) dotyczą wytwarzania granulek powlekanych, podczas gdy sposób według wynalazku dotyczy wytwarzania granulek jednorodnych (homogenicznych). Przy wytwarzaniu granulek powlekanych nie występuje problem związany z lepkością. Ponadto, w sposobach według przytoczonych dokumentów nie jest możliwe kontrolowanie równowagi pomiędzy zawartością poszczególnych składników czynnych, ze względu na stosowane niższe wartości pH. Żaden z obu opisów nie zawiera sugestii, że kwas fosforowy (V) mógłby, lub powinien był być zobojętniany oddzielnie do innej wartości pH niz inne kwasy.

Z kolei przedmiotowy wynalazek dotyczy wytwarzania nawozu tak zwanym sposobem wielozawiesinowym, w którym w przeciwieństwie do zwykłego sposobu jednej zawiesiny surowców, wytwarza się nawóz z dwóch lub więcej zawiesin surowców. Zawiesiny surowców o różnych składach wytwarza się w reaktorach lub w układzie reaktorów połączonych równolegle i wprowadza do granulatora oddzielnie lub połączone tuż przed granulacją.

Przedmiotem wynalazku jest zatem wielozawiesinowy sposób wytwarzania nawozu złozonego zawierającego fosfor, charakteryzujący się tym, że nawóz wytwarza się z co najmniej dwóch zawiesin surowców o różnym składzie, przy czym pierwszą zawiesinę zawierającą kwas fosforowy (V) zobojętnia się oddzielnie od innych kwasów do wartości pH wynoszącej poniżej 3, zaś drugą zawiesinę zawierającą inny kwas bądź kwasy zobojętnia się do wartości pH wynoszącej więcej niż 5, a następnie zawiesiny wprowadza się do granulatora bądź oddzielnie, bądź połączone bezpośrednio przed granulacją-suszeniem.

Zgodnie z przedmiotowym wynalazkiem, w tak zwanym sposobie wielozawiesinowym wytwarza się dwie lub więcej zawiesin surowców o różnych składach w reaktorach lub w układzie reaktorów połączonych równolegle i wprowadza się do granulatora oddzielnie lub połączone tuz przed granulacją.

Można również wytwarzać różne zawiesiny rozpuszczając w wodzie surowiec stały, taki jak fosforan amonowy lub inne typowe surowce. Stałe surowce można tez wprowadzać razem z zawiesinami bezpośrednio do granulatora, jeśli takie podawanie jest możliwe, zależnie od rodzaju granulatora.

Stosując sposób wielozawiesinowy można osiągnąć, między innymi, następujące korzyści: skoro surowce podawane w różnych kompozycjach stykają się ze sobą tylko podczas etapu granulacji lub tuż przed nią, to ich pozostawanie w połączeniu w fazie ciekłej będzie krótkie. Dlatego wzajemne reakcje surowców wprowadzonych do różnych zawiesin, a więc także skład soli w produkcie, będą różne od tych, które otrzymuje się w przypadku, gdy taki sam produkt wytwarza się normalnym sposobem pojedynczej zawiesiny. Przez zmianę składu soli można wpływać na chemiczne i fizyczne właściwości produktu i poprawiać je.

Zgodnie z zasadą sposobu wielozawiesinowego, na przykład, nawóz NPK można wytwarzać zobojętniając kwas fosforowy w innym reaktorze lub układzie reaktorów niż inne

188 601 kwasy (azotowy i siarkowy). Zobojętnianie kwasu fosforowego można w tym przypadku pozostawić na takim poziomie, przy którym krystalizacja fosforanu jednoamonowego, powstałego podczas zobojętniania, nie spowoduje jeszcze gwałtownego wzrostu lepkości (pH < 3). Zawiesinę surowców wytworzoną w innym reaktorze lub układzie reaktorów można zobojętniać do wyższego poziomu pH (pH < 5). Gdy zawiesiny surowców łączy się w etapie granulacji lub też przed nim, to pH produktu ustala się w zakresie 3-5. Na zdolność do granulowania i jakość produktu można wpływać przez regulację pH produktu. Z uwagi na problem lepkości, w zwykłym sposobie pojedynczej zawiesiny surowców zwykle nie jest możliwe zobojętnianie zawiesiny zawierającej fosfor do poziomu pH 3-5 i wytwarzanie nawozu w wymienionym zakresie pH.

Stosując sposób wielozawiesinowy można rozwiązać problemy lepkości również w przypadkach, w których pewne surowce, po połączeniu ich w fazie ciekłej, tworzą związki silnie zwiększające lepkość. Zgodnie ze sposobem wielozawiesinowym, wymienione surowce wprowadza się do oddzielnych reaktorów lub układów reaktorów i w ten sposób nie mogą one reagować ze sobą w fazie ciekłej.

Ponadto, gdy kwas fosforowy zobojętnia się zgodnie ze sposobem wielozawiesinowym w oddzielnym reaktorze lub układzie reaktorów, to tworzenie się nierozpuszczalnych związków fosforu, tj. degeneracja fosforu, zmniejsza się i odpowiednio wzrasta udział w produkcie fosforu rozpuszczalnego w wodzie.

Taki sam udział rozpuszczalnego w wodzie fosforu w całkowitej ilości fosforu w produkcie osiąga się przy pomocy sposobu wielozawiesinowego stosując mniejszą ilość kwasu fosforowego niż w sposobie z pojedynczą zawiesiną. A więc, gdy stosuje się sposób wielozawiesinowy, można zmniejszyć ilość kwasu fosforowego, a ilość surowca fosforowego mniej kosztownego niż kwas fosforowy, takiego jak koncentrat fosforanowy lub apatytowy, może być zwiększona, przez co uzyskuje się znaczne oszczędności w kosztach surowców w odniesieniu do surowca fosforowego.

Wynalazek jest objaśniony przy pomocy przykładów, lecz bez ograniczenia jedynie do nich.

W celu ukazania realizacji wynalazku przeprowadzono następujące doświadczalne serie produkcyjne w skali pilotowej (przykłady 1 i 2) w ośrodku badawczym firmy Kemira Agro Oy w Espoo i w skali przemysłowej (przykład 3) w należącej do firmy Kemira Agro Oy fabryce w Uusikaupunki. Przykład 4 ukazuje analizy i właściwości fizyczne produktów fabrycznych wytworzonych sposobem wielozawiesinowym.

Przykład 1

Wytwarzanie nawozu NPK 12-12-17 opartego na siarczanie, sposobem wielozawiesinowym z dwóch oddzielnych zawiesin surowców

Tabela 1

Skład
kwas azotowy (V)	197	kg/t
fosforan (V)	77	kg/t
kwas siarkowy (VI)	45	kg/t
kwas fosforowy (P₂O₅)	95	kg/t
amoniak	96	kg/t
siarczan (VI) potasu	343	kg/t
siarczan (VI) magnezu	15	kg/t
wypełniacz (piasek)	58	kg/t

Ilości kwasów podane w recepturze dotyczą kwasów 100%. Stężenie kwasu azotowego użytego w doświadczalnej serii wynosiło 60% wagowych, kwasu siarkowego - 93% wagowych, a kwasu fosforowego - 50% wagowych (P2 O5).

188 601

Zawiesinę surowców 1 wytworzono sposobem ciągłym w układzie trzech reaktorów przelewowych połączonych w serie, w następujący sposób:

W pierwszym reaktorze układu reaktorów fosforan rozpuszczono w kwasie azotowym. Kwas siarkowy wprowadzono do drugiego reaktora i zobojętniano roztwór amoniakiem do wartości pH 2,4. Siarczan potasu i siarczan magnezu wprowadzono do trzeciego reaktora i zobojętniano roztwór amoniakiem do wartości pH 6,3. Temperatura zawiesiny przed granulacją wynosiła 117°C, a zawartość wody w niej wynosiła 9%.

Zawiesinę surowców 2 wytworzono zobojętniając kwas fosforowy amoniakiem w oddzielnym reaktorze do wartości pH 1,9. Temperatura zawiesiny przed granulacją wynosiła 115°C, a zawartość wody w niej wynosiła 19%.

Zawiesiny surowców połączono w dyszy rozpyłowej tuż przed ich rozpyleniem w granulatorze-suszarce.

W porównawczej serii produkcyjnej wykonanej według normalnego sposobu z jedną zawiesiną surowców, lepkość zawiesiny po dodaniu siarczanu potasu wzrosła do tak wysokiego poziomu, że nie można było rozpylać zawiesiny w granulatorze nawet przy zawartości wody 30%, a więc nie można było wytworzyć produktu.

Tabela 2

Analiza produktu
N	(%)	11,50
no₃	(%)	4,60
NH4	(%)	6,90
P2O5	(%)	11,80
P2O5 - rozpuszczalny w wodzie	(%)	10,80
P2O5 - rozpuszczalny w wodzie/P₂O5	(%)	91,50
K2O	(%)	18,00
K₂O - rozpuszczalny w wodzie	(%)	17,90
S	(%)	8,40
Mg	(%)	0,51
H₂O	(%)	0,27
ph	0	3,70

Tabela 3

Właściwości fizyczne produktu
wytrzymałość granulek	(N)	91,000
ścieranie się	(%)	1,200
pył	(mg/kg)	100,000
ciężar na litr	(kg/l)	1,068
tworzenie brył przy zawartości wilgoci wynoszącej 0,36%	(%)	0
tworzenie brył przy zawartości wilgoci wynoszącej 0,62%	(%)	0
tworzenie brył przy zawartości wilgoci wynoszącej 0,80%	(%)	0
spalność	(cm/h)	0

188 601

Przykład 2

Wytwarzanie nawozu NPK 20-6,9-3,6+5 Na, opartego na siarczanie

Tabela 4

Skład
kwas azotowy (V)	409	kg/t
fosforan (V)	26	kg/t
kwas siarkowy (VI)	12	kg/t
kwas fosforowy (P₂O₅)	59	kg/t
amoniak	133	kg/t
siarczan (VI) potasu	73	kg/t
siarczan (VI) sodu	156	kg/t
siarczan (VI) magnezu	43	kg/t
siarczan (VI) manganu	31	kg/t
kolemanit	8	kg/t

Ilości kwasów podane w recepturze dotyczą kwasów 100%. Stężenie kwasów azotowego użytego w serii doświadczalnej wynosiło 60% wagowych, kwasu siarkowego - 93% wagowych i kwasu fosforowego - 50% wagowych (P2 O5).

W porównawczej serii doświadczalnej wykonanej normalnym sposobem z jedną zawiesiną surowców, zawiesinę wytworzono w sposób ciągły w układzie trzech reaktorów przelewowych połączonych w serię, w następujący sposób:

W pierwszym reaktorze układu reaktorów rozpuszczono fosforan w kwasie azotowym. Kwas siarkowy wprowadzono do drugiego reaktora i zobojętniono roztwór amoniakiem do wartości pH 4,8. Kwas fosforowy, siarczan potasu, siarczan sodu, siarczan magnezu, siarczan manganu i kolemanit wprowadzono do trzeciego reaktora i zobojętniono roztwór amoniakiem do wartości pH 5,2. Temperatura zawiesiny przed granulacją wynosiła 130°C, a zawartość wody w niej wynosiła 8,9%. Pełną zawiesinę surowców rozpylono w granulatorze-suszarce.

W serii doświadczalnej przeprowadzonej sposobem wielozawiesinowym oddzielne zawiesiny surowców wytworzono w następujący sposób: Zawiesinę 1 wytworzono w sposób ciągły w układzie trzech przelewowych reaktorów połączonych w serię. W pierwszym reaktorze układu reaktorów rozpuszczono fosforan w kwasie azotowym. Kwas siarkowy wprowadzono do drugiego reaktora i zobojętniono roztwór amoniakiem do wartości pH 5,4. Siarczan potasu, siarczan sodu, siarczan magnezu, siarczan manganu i kolemanit wprowadzono do trzeciego reaktora i zobojętniono roztwór amoniakiem do wartości pH 6,0. Temperatura roztworu przed granulacją wynosiła 133°C, a zawartość wody w nim wynosiła 6,9%.

Zawiesinę 2 wytworzono zobojętniając kwas fosforowy amoniakiem w oddzielnym reaktorze, do wartości pH 2,1. Temperatura zawiesiny przed granulacją wynosiła 100°C, a zawartość wody w niej wynosiła 28%.

Zawiesiny połączono w dyszy rozpyłowej tuż przed ich rozpyleniem w granulatorzesuszarce.

188 601

Tabela 5

Analizy produktów
		Sposób jednozawiesinowy	Sposób wielozawiesinowy
N	(%)	20,800	20,600
no₃	(%)	9,600	9,800
NH₄	(%)	11,200	10,800
P2O5	(%)	7,100	6,700
P2O5 - rozpuszczalny w wodzie	(%)	5,000	6,300
P2O5 - rozpuszczalny w wodzie/P2O5	(%)	70,400	94,000
K2O	(%)	3,500	3,600
K2O - rozpuszczalny w wodzie	(%)	3,500	3,600
Na	(%)	5,100	4,800
Na - rozpuszczalny w wodzie	(%)	4,900	4,800
S	(%)	6,700	6,700
Mg	(%)	0,950	0,990
Mg - rozpuszczalny w wodzie	(%)	0,890	0,980
Mn	(%)	1,000	0,890
B	(%)	0,081	0,092
Cl	(%)	0,070	0,050
H2O	(%)	0,450	0,650
pH	0	5,200	3,300

Tabela 6

Skład produktów (zawartość składowych soli) (analiza dyfrakcji rentgenowskiej)
1	2	3	4
		Sposób jednozawiesinowy	Sposób wielozawiesinowy
NH^PO,	(%)	6,05	8,19
K2SO₄	(%)	1,75	0,95
N3	(%)	14,61	42,90
-NH4NO3	(%)	88,37	87,46
-KN 0₃	(%)	11,63	12,54
3NH₄NO₃*(NH4)2SO4	(%)	35,47	16,37
2NO4NO3*NH4KSO4	(%)	11,18	4,36
(NH 4)2SO₄	(%)	-	2,97
CaHPO₄	(%)	2,75	2,01

188 601 ciąg dalszy tabeli 6

1	2	3	4
Ca₅(PO4)sF	(%)	-	0,07
NaNO₃	(%)	16,38	14,63
NajSOą	(%)	2,30	0,64
MgSO4	(%)	3,51	0,91

Tabela 7

Właściwości fizyczne produktów
		Sposób jednozawiesinowy	Sposób wielozawiesinowy
ścieranie się	(%)	0,100	0,100
pył	(mg/kg)	400,000	100,000
ciężar na litr	(kg/l)	0,926	0,927
okrągłość	(%)	3,000	22,000
tworzenie brył	(%)	37,4 (przy zawartości wilgoci 0,58%)	0 (przy zawartości wilgoci 0,83%)
tworzenie brył	(%)	81,0 (przy zawartości wilgoci 1,45%)	38,4 (przy zawartości wilgoci 2,15%)
spalność	(cm/h)	0	0

Przykład 3

Wytwarzanie nawozu NPK 15-15-15, opartego na siarczanie sposobem wielozawiesinowym z dwóch oddzielnych zawiesin surowców

Tabela 8

Skład
kwas azotowy (V)	286	kg/t
fosforan (V)	76	kg/t
kwas siarkowy (VI)	4	kg/t
kwas fosforowy (P₂O₅)	125	kg/t
amoniak	107	kg/t
siarczan (VI) potasu	309	kg/t
siarczan (VI) magnezu	19	kg/t

Ilości kwasów podane w recepturze odnoszą się do kwasów 100%. Stężenie kwasu azotowego użytego w serii doświadczalnej wynosiło 60% wagowych, kwasu siarkowego - 70% wagowych, a kwasu fosforowego - 50% wagowych (P2O5).

188 601

Zawiesinę surowców 1 wytworzono w sposób ciągły w układzie dwóch reaktorów przelewowych połączonych w serię, w następujący sposób:

W pierwszym reaktorze rozpuszczono fosforan w kwasie azotowym. Kwas siarkowy i siarczan potasu wprowadzono do drugiego reaktora i zobojętniono roztwór amoniakiem do wartości pH 5,9. Temperatura zawiesiny przed granulacją wynosiła 133°C, a zawartość wody w niej wynosiła 9,6%.

Zawiesinę surowców 2 wytworzono zobojętniając kwas fosforowy amoniakiem w oddzielnym reaktorze do wartości pH 2,5 i wprowadzając do zawiesiny siarczan magnezu. Temperatura zawiesiny przed granulacją wynosiła 133°C, a zawartość wody w niej wynosiła 7,9%.

Zawiesiny rozpylono oddzielnie w granulatorze-suszarce.

Tabela 9

Analiza produktu
N	(%)	15,70
no₃	(%)	7,30
NH„	(%)	8,40
P2O5	(%)	14,60
P2O5 - rozpuszczalny w wodzie	(%)	13,70
P₂O₅ - rozpuszczalny w wodzie/P2Oj	(%)	93,80
K2O - rozpuszczalny w wodzie	(%)	14,60
S	(%)	5,60
Mg	(%)	0,63
Mg - rozpuszczalny w wodzie	(%)	0,61
H2O	(%)	1,00
PH	0	3,30

Tabela 10

Właściwości fizyczne produktu
wytrzymałość granulek	(N)	107,000
ścieranie się	(%)	0,100
py^ł	(mg/kg)	<100,000
ciężar na litr	(kg/l)	1,104
tworzenie brył przy zawartości wilgoci (piec) wynoszącej 1,15%	(%)	0,000
tworzenie brył przy zawartości wilgoci (piec) wynoszącej 1,77%	(%)	5,500

Przykład 4

Właściwości fizyczne produktów fabrycznych wytworzonych sposobem wielozawiesinowym

188 601

Tabela 11

Analizy produktu
^Typ		15-15-15	16-16-16	25-7-7
N	(%)	15,40	15,90	24,90
NH4	(%)	8,30	8,80	12,70
no₃	(%)	7,10	7,10	12,20
P2O5	(%)	14,30	15,20	6,80
P2O5 - rozpuszczalny w wodzie	(%)	13,00	14,40	6,10
P2O5 - rozpuszczalny w wodzie/P₂O₅	(%)	90,90	94,70	89,70
K₂O	(%)	15,90	15,90	6,80
K2O - rozpuszczalny w wodzie	(%)	15,90	15,80	6,80
S	(%)	4,60	3,50	2,30
Mg	(%)	0,27	0,25	0,61
Mg - rozpuszczalny w wodzie	(%)	0,27	0,25	0,60
Cl	(%)	3,30	5,50	1,90
H2O	(%)	0,44	0,59	1,40
H₂O - ekstrakcja	(%)	0,17	0,15	0,07
pH	()	3,80	3,40	3,70

Tabela 12

Właściwości fizyczne produktu
1	2	3	4	5
Typ		15-15-15	16-16-16	25-7-7
wytrzymałość granulek	(N)	95,000	103,000	89,000
ścieranie się	(%)	0,200	0,200	0,100
pył	(mg/kg)	200,000	200,000	100,000
ciężar na litr	(kg/l)	1,144	1,110	1,053
okrągłość	(%)	77,000	74,000	64,000
prędkość przepływu	(kg/min)	7,480	7,630	7,120

188 601 ciąg dalszy tabeli 12

1	2	3	4	5
tworzenie brył	(%)	0 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 0,34%)	0 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 0,51 %)	0 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 0,98%)
tworzenie brył	(%)	2,6 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 0,84%)	0,3 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 1,11%)	34,2 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 1,61%)
spalność	(cm/h)	0	0	0

Tabela 13

Właściwości fizyczne produktów po 2 miesiącach składowania
Typ	15-15-15	16-16-16	25-7-7
Wytrzymałość granulek	(N)	104,00	83,00	105,00
ścieranie się	(%)	0,10	0,00	0,00
pył	(mg/kg)	200,00	200,00	100,00
prędkość przepływu	(kg/min)	7,84	7,84	7,35
tworzenie brył	(%)	0 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 0,35%)	0 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 0,48%)	0 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 0,93%)
tworzenie brył	(%)	1,4 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 1,00 %)	3,4 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 1,33%)	38,0 (przy zawartości wilgoci [piec] wynoszącej 1,83%)

Oczekiwana wartość obliczeniowa oparta na ilości kwasu fosforowego i fosforanu, dotycząca udziału rozpuszczalnego w wodzie fosforu w całkowitej ilości fosforu w produktach wytworzonych sposobem pojedynczej zawiesiny wynosiła w przybliżeniu 70%. Wyniki osiągnięte sposobem wielozawiesinowym znajdowały się w zakresie 89,7-94,7%. Najważniejsze właściwości fizyczne produktów wytworzonych sposobem wielozawiesinowym były bardzo dobre nawet po okresie składowania (przykład 4).

188 601

Właściwości produktów wytworzonych sposobem pojedynczej zawiesiny i sposobem wielozawiesinowym można porównywać na podstawie przykładu 2. Udział fosforu rozpuszczalnego w wodzie w całkowitej ilości fosforu w produkcie wytworzonym sposobem pojedynczej zawiesiny wynosił 70,4%. Przy takich samych ilościach użytego fosforanu i kwasu fosforowego, wynik uzyskany sposobem wielozawiesinowym wynosił 94,0%. Analizy dyfrakcji rentgenowskiej wykazują różne składy soli w produktach wytworzonych różnymi sposobami. Najważniejsze właściwości fizyczne produktu wytworzonego sposobem wielozawiesinowym były znacznie lepsze niż właściwości produktu wytworzonego sposobem pojedynczej zawiesiny.

Claims

Zastrzeżenie patentowe

Sposób wielozawiesinowy wytwarzania nawozu złożonego zawierającego fosfor, znamienny tym, ze nawóz wytwarza się z co najmniej dwóch zawiesin surowców o różnym składzie, przy czym pierwszą zawiesinę zawierającą kwas fosforowy (V) zobojętnia się oddzielnie od innych kwasów do wartości pH wynoszącej poniżej 3, zaś drugą zawiesinę zawierającą inny kwas bądź kwasy, zobojętnia się do wartości pH wynoszącej więcej niz 5, a następnie zawiesiny wprowadza się do granulatora bądź oddzielnie, bądź połączone bezpośrednio przed granulacją-suszeniem.